Nó sjitt

Farsímar geta verið smitberar??!?!

Hefur ÞÚ fengið sms frá berklasjúklingi nýlega?

-b.

Sannlega

If you have a cool moustache, the world is a totally different place!

Hjalti spyr hvort ég vilji skrifa nokkur orð um In the Shadow of No Towers. Já, er það ekki bara? Það er nú samt ár og dagur síðan ég las bókina.. Sé til.

Mamma var að koma með kassa. Ég ætla að fylla þá af drasli og troða inní bílinn og fara með það austur. Nnnnnúna!

-b.

..og ég setti teljara þarna í hornið.

Það er sko drasl að gerast í báðum þessum þáttum sem ég minntist á hérna áður í dag. Sjúkks.

Og ég held ég hafi slegið persónulegt aðsóknarmet. Fimmtán manns á einum degi? Með aðstoð myspace hef ég reyndar komist að raun um að ég þekki þó rúmlega tuttugu manns, en engu að síður þykja mér undarleg púsl koma til grafar.

Verst þykir mér hversu margir keyra á internetexplorer, en mér skilst að tengladálkurinn birtist þar á botni síðunnar, og ég hef ekki haft nennu til að laga það.
Só bí itt.

Og einhver valsar inn á Windows '98! Mér finnst það barasta nokkuð svalt. Svipað og að ganga á Snæfellsjökul klæddur í smokk og gömul þjóðlög.

Í gær kenndi Morrison mér að galdra og á morgun flyt ég drasl austur á Selfoss með hjálp græna jeppans. Helgina eftir verslunarmannahelgi (þ.e.a.s. þarnæstu helgi) langar mig að henda upp teiti fyrir alla þá sem ég skil eftir hérna á Íslandi. Ætli einhver mæti?

Best að auglýsa þetta á Vitlaranum á morgun. Ég veit samt ekki hversu mikið verður eftir af sætum og svoleiðis hérna heima þegar þangað dregur, þannig að það væri kannske ráð að finna annan völl.

Þótt mér sé það þvert um geð. Ég hef ekki gestgefið leiðinlegt partí í þessari íbúð, að mínu mati.

-b.

The Old Country og sjónvarp vikunnar

Yup.

_____

Lufsaðist eitthvað niðrí bæ áðan, keypti grænmeti fyrir áttatíu krónur í Bónus og er ekki viss um að ég nenni miðbænum lengur. Hvar er allt þetta fólk sem ég var vanur að tala við? Var það kannske bara þetta eina skipti?

Á netinu í dag fann ég áttunda þátt þriðju þáttaraðar af Entourage, en á eftir að horfa á hann. Það sama á við um áttunda þátt þriðju þáttaraðar af Deadwood, en það var ekki fyrren í gær sem ég hafði það að glápa á þann sjöunda. Allt ansi rólegt þar ennþá, en greinilega einhver bilun í uppsiglingu.

Sótti líka míníseríu eftir Mark Millar að nafni Wanted, en ef ég myndi setja það á HI-netið væri markhópurinn um það bil Davíð, og hann nennir ekki að lesa myndasögur á tölvunni, ef ég man rétt. Klock mælir með þessu, svo maður tékkar.. Nokkuð annað hægt?

Er með skringilega tilfinningu í vinstra eyranu. Hversu lélegt væri það af mér að drepast úr sjaldgæfri eyrnasýkiveiru rétt áður en ég fer austur?

Tilvitnun nr. 371

Randall: I could probably sue this whole corporation right now for sexual harrasment. You're just making me restock the napkin holders because of my firmly held beliefs on the subject of ass to mouth.

Dante: You never go ass to mouth!

Randall: Would you grow up?

Vinnan um helgina

Þetta var semsagt svona:

Vinna á fimmtudegi frá þrjú til tólf. Vinna á föstudegi frá sjö til hálffjögur. Vinna á laugardegi frá sjö til tólf. Vinna í dag, sunnudag, frá níu til hálffjögur.

Ég gerði ósköp lítið annað.

Hann Þorvaldur, sem átti að mæta á seinni vakt á laugardeginum, sagðist vera veikur og það var ekki hægt að redda neinum öðrum með þessum fyrirvara, svo ég varð að standa vaktina. Sem betur fer opnar ekki fyrren níu á sunnudögum, ég veit ekki hvernig ég hefði verið hefði ég þurft að mæta klukkan sjö í morgun.

Ég hef reyndar einusinni áður tekið svona törn, en það var á virkum degi, þegar dagmanneskjan gat verið innan handar. Seinni vaktina í gær, aukavaktina, átti ég með útimanni sem kann gersamlega ekkert á kassann. Og tíu mínútum yfir þrjú, þegar ég hefði átt að vera farinn að gera upp, þá varð allt brjálað. Tómt stress og leiðindi.

Ég er viss um að fullt af fólki vinnur svona dag frá degi, en ég leyfi mér samt að væla yfir þessu. Tisk.

Það sem fór helst í taugarnar á mér var að helvítis fífl og aumingi að nafni Kristján hafði af mér þrjúþúsundkall úr kassanum sem hann átti ekkert með, og nýtti sér þar hvað ég var orðinn steiktur og sljór þegar liðið var á kvöldið. Þetta er ekkert sem ég kem til með að borga, og ég get sýnt framá mistökin með kvittununum, hann verður væntanlega látinn borga þetta áður en yfir lýkur, en það pirrar mig að klúðra einhverju svona. Alger nýliðamistök.

Annars var ég einmitt að tala um það við hann Víði um daginn.. eða einhvern annan.. var það ekki Víðir? að nú er ég orðinn nokkuð sleipur í þessu djobbi, en það er samt ekkert sem ég get nýtt mér annarstaðar.

Ég vann á bensínstöð í eitt ár og það sem ég lærði var.. hvernig maður vinnur á bensínstöð.

Hæ framtíð.

-b.

Um 2 Fast 2 Furious

Ex-cop and ex-con help sexy customs agent indict money launderer. Two fine performances, both by cars.

..Mér fannst þetta fyndið.

Il est nul

Vá er ég ekki að meika að það sé föstudagur. Er alveg að sofna.. bévuðu skiptivaktir!

-b.

Abstraction Contraption

Kom út fyrir þremur dögum síðan og fór í 36. sæti breska vinsældarlistans. Óle!

-b.

Ég tel

Eitt: Ég á enn eftir að horfa á Deadwood.

Tvö: Ég náði í svo mikið af myndasögum á safninu um daginn að bakið urraði á mig þarsem ég hjólaði með það heim.

Þrjú: Auk myndasagnanna tók ég Argóarflísina, sem ég hef haft gaman af í vinnunni, og klára væntanlega á morgun eða í kvöld. Hún lætur tímann líða hraðar og kemur heilanum á flug. Frábært!

Fjögur: Ég á ekki frí um verslunarmannahelgina. Helvítis ódámurinn hann Þorvaldur á frí. Ekki ég. Ég fæ samt frí á mánudeginum (jei!). Þessum rómaða nákvæma frídegi verslunarmanna, sem ég er víst þessa dagana. Verslunarmaður.

Fimm: Þetta myndband með Grant Morrison er eitthvað speisað, en ég nenni ekki að horfa á það allt núna svo ég set það hingað og horfi á það seinna. Hæ internet.

Sex: Mig langar enn að tala um Lost.

Sjö: Núðlur eru gott náttfæði.

Átta: UngesBoligService.dk hefur enn ekki svarað fyrirspurn minni, og með hverri mínútunni eykst á njúrósir mínar. Mínar nýju (eða níu) rósir. Rós efans. Rapparinn cum bókmenntafræðingurinn á skemmtilega grein um Nafn rósarinnar í Mogganum í dag.. þó held ég að þessi framhjáhlaupslína hans um að þýðingum sé spýtt út með vinstri hendi (nú umorða ég eftir minni) gæti vakið úlfúð á meðal félagsmanna íslenskra þýðenda.

Níu: Mogginn fer í taugarnar á mér. Hann gerði það aldrei áður, en áður sat ég ekki nógu lengi með hann til að lesa leiðarann. Og staksteinarnir versna stöðugt. Þessir bölvuðu afturhaldsfrekjuhundar vaða uppi með þvílíkt kjaftæði að mig verkjar í brisið, og langar helst að flýja land. Einn staksteinadálkur talaði háðslega um þá hræðilegu þróun innan íslenskra dagblaða að birta leiðara sína undir nafni ritstjóra, og þarmeð ,,hefðu dagblöðin enga skoðun." Þessi lína var margendurtekin á því litla plássi sem annars er rifið undir þessi spýjuskrif. Þetta þykir mér einmitt það ógeðfelldasta við leiðarana, Reykjavíkurbréfin og staksteinana, að þótt maður geti gefið sér að þar fari ritstjóri offorsi gagnvart pólitískum og mannlegum betrungum sínum, þá birtist ekkert þessa undir nafni. Morgunblaðið hefur ekki skoðun, Morgunblaðið er pappír. Þú þarna sem skrifar á þennan pappír auglýsir þar þínar skoðanir, og þú getur bara aulast til að kvitta undir þær, auminginn þinn.

Tíu: Powers er ennþá gott stöff, en mig vantar : Forever.

Ellefu: Nú hefur birst tengill hingað af blóksíðu Geoff Klocks, sem mér þykir bæði fallegt af honum og frekar undarlegt. Ég get ekki ímyndað mér að nokkur lesenda þeirrar síðu lesi Íslensku (leiðréttið ef svo er).. en þetta er e.t.v. spurning um kurteisi og netsiðun. Þú tengir, ég tengi.. Allt gott og blessað með það. Hæ internet.

Tólf: Ég á ennþá eftir að horfa á Equilibrium, líka.

Þrettán: Ég tók smá lit yfir helgina. Djöfull er ég töff.

-b.

Fimmtán: Það er eitthvað mjög hræðilegt við það að vera fastur í aflokuðu rými með þremur konum. Tvær eru allt í lagi og fjórar eru orðnar nógu margar til að teljast hópur, en þrjár konur ummyndast strax í einhverskonar skrímsli sem talar um konuhluti og hættir því aldrei. Maður er sannarlega ekki þriðja hjólið, en maður er ekki fjórða hjólið heldur því hjólið er löngu farið á haugana og við erum ólétt í fimmta skiptið að færa eldhúsið uppá aðra hæð og steypa nýjan bílskúr, vaska blóðið af veggjunum og tala tala tala saman. Brr. Landflótti, aftur.

Bréfaskrif

Ég var að enda við að skrifa og senda bréf á einhverri sultudönsku austur yfir haf. Djö ég ætla að vona að þau skilji þetta þarna á UngesBoligService.. Ég er búinn að sitja við þetta næstum síðan ég kom heim úr vinnunni.

En ég er farinn að sofa. Aftur.

Góða nótt, góðir hálsar.. hvað svo sem þið eruð, múhúhahahaha!

-b.

gúgúlmaps djönk

Þetta er fokking bilun. Hvað sem þetta er..

-b.

Deadwood: sjöundi þáttur er kominn upp.

Þrjár myndir

úr slattanum sem ég var að henda inná tölvuna úr símanum mínum. Ég er pínu svekktur yfir því hvað hann tekur lélegar myndir, en um leið er það doldið spes og gaman. Maður getur tekið kúlið á þetta, ,,það geta allir tekið hágæða myndir núorðið, afhverju ekki að taka bara góðar lélegar myndir?" En það virkar dálítið einsog gaurinn sem kann ekki að mála fyrir sitt litla en þykist vera með svaka meiningar í skvettum á striga. Þetta myndi virka betur ef ég hefði í raun og veru tekið einhverjar alvöru góðar myndir.

En ég segi það sosum ekki, þetta gildir þannig séð einu. Ég er enginn andskotans ljósmyndari, ekki frekar en restin af netverjum. Sjáið bara þessar myndir og svo skulum við öll halda kjafti í kór:







Sú fyrsta er tekin í andyri borgó, smellt á augabragði. Sú síðasta er tekin á aðfaranótt laugardags, einhver gjörningur til að auglýsa listahátíð. Kom væntanlega í blöðunum um helgina. Ég hef ekki hugmynd um hvaðan þessi í miðjunni kom.. en það er bara meira gaman.

-b.

ps. Nú þegar ég sé hana svona uppsetta þá hefði svei mér þá verið gaman af vélin hefði ekki registerað vírana sem halda hjólinu uppi. Það hefði verið góð slæm mynd.

Entourage

Sjöundi þáttur þriðju seríu er kominn í draslið.

Deadwood er á leiðinni, en ég er farinn í vinnuna í bili.

-b.

,,Officious seeing-eye bitch"?

Gaur fer í skipulagða veiðiferð til Úkraínu með hópi af gaurum:

Later that night, after a few hours of note-taking in my room, I made one last pass through the bar and found another of our group, a Midwestener whose construction company built guard booths for the Army. Even though it was well past midnight on what had been a grueling day of travel, the tie under his sweater retained its crisp knot and his gray hair was immaculately parted.

“Looks like there are a few professional women out in the lobby,” he said at almost the moment I sat down to join him. “Do you know how much they are? Do you think $100 would do it?” When I suggested he simply go outside and ask, he walked off into the lobby to do just that—leaving me alone in mid-sentence—only to return moments later. “The pretty one got in the elevator,” he muttered. “The others were a little chunky. So you don’t know how much for one of them, huh?”

He told me with a clinical chill in his voice about the time he had gone to Mexico on business and seen “The Donkey Show,” in which a female performer fellates and then copulates with a donkey. “I didn’t know a woman could take a donkey,” he said. “But she did. She took it.” He informed me that in Mexico the hookers had cost $40. When I asked him if he was really here in Ukraine looking for a wife, he just shrugged.

[...]

The next day, on a guided walking tour of downtown Kiev, I approached him and asked whether he had gotten an answer to his question. In that same toneless voice he informed me that he had eventually hired one of the hotel prostitutes for $130 an hour and before I could stop him told me in graphic detail about what they’d done and, worse, what she would not do. Then a stray dog trotted past. “Oh!” he exclaimed, turning away from me suddenly and bending to hold out his hand with a radiant, ear-to-ear smile. “Look at the little puppy! Yee-ess! Who’s a cute little puppy?”

Harðsperrurnar éta mig

Mikið ofboðslega hef ég lítið fylgst með vídjóstöðu Íslands uppá síðkastið. Ég var að enda við að horfa á Everything Is Illuminated, fletti henni upp á netinu og sé að hún kom út á vídjó hérna í maí síðastliðnum. Varla hefur hún þó komið í bíó? Þá er ég alveg mát.

Þetta er annars fín ræma. Ég er reyndar mjög feginn því að hafa ekkert vitað um þessa mynd áður en ég horfði á hana (Marvin henti henni í mig um daginn).. Tékkaði á treilernum þegar myndin var búin og það er, einsog svo oft áður, alltof mikið gefið upp um söguþráðinn.

Þósvo ég freistist stundum til að kíkja, þá eru treilerar alla jafna verkfæri djöfulsins. Ég fer ekkert ofanaf því. Núna í gær horfði ég t.a.m. á Running Scared (sem hafði víst komið í bíó í vetur, að mér forspurðum og óafvitandi þartil í gær) og naut þess að búast ekki við neinu af henni.. þ.e.a.s. að hafa ekki myndað mér skoðun útfrá neinu sem ég hefði séð eða heyrt eða lesið um þessa mynd, burtséð frá myndinni á hulstrinu, sem er mjög generísk.

Sú er mjög skrýtin, og dettur eiginlega oní einum of mikla vitleysu fyrir minn smekk. Hún á það sameiginlegt með Everything Is Illuminated að vera einstaklega stílíseruð, en Everything er ekki að rembast of mikið við að vera töff, og virkar þar af leiðandi ekki eins vitlaus.

Ég horfði á Farenheit 451 með öðru auganu áðan. Var það rétt sem mér sýndist að þau væru að stofna bókasamfélag án bóka? Munnleg geymd í stað texta.. undarleg leið til að skerast undan alvaldinu. En um leið sniðug. Kannske ég hefði átt að horfa með báðum.

Næst á dagskrá er að horfa aftur á Equilibrium. Byssubardagar hó!

-b.

Sushi!

Taisho always have a secret personal history.

You should never ask about this.

Monníngar

Ég skoraði bónusinn fyrir þennan mánuð. Fimmtánþúsund kall, já takk.

Sól og læti, en samt smá rok. Grill á föstudaginn.

Djös hausverkur er þetta samt.

Mér finnst betra að vinna á morgunvaktinni. Er ég orðinn gamall maður?

-b.

Það er kominn mánudagur!

Deadwood, sjötti þáttur.

Entourage, sjötti þáttur.

..og þetta eru góðir fælar í þetta skiptið. Af prufunum að dæma, ég hef ekki horft á þá í gegn ennþá. Þreytti gaurinn.

-b.

Um Entourage (og geispað inní Hjálma)

The trick of the series is to blur what is on the show and what is outside the show. Nominally about the exploits of a freshly minted celebrity and his cronies from back-in-the-day, Entourage is "about" the very industry that makes the show itself. And so the real world subject matter of the show is constantly intruding into the fictional world it creates: "real" celebrities play themselves mixing with the "fake" celebrities on the sets of made-up movies shot by real directors. We've seen this before, of course, in movies by Robert Altman for example. The difference here is the complete absence of satire. Entourage takes as a given our love of celebrity culture and its industry of images; it just finds nothing in that love to criticize. Rather, it makes celebrity culture all the more alluring for being turned into an aesthetic artifact. After all, what we watch on Entourage is not the tedium of reality itself. Even the "real" celebrities are playing themselves as characters in delicately crafted narratives. Rather, we watch artfully done 24-minute nuggets that serve us our favorite object of interest.

Ég hef oft reynt að koma því í orð hversvegna ég fíla þessa þætti svona mjög, og þá ekki síður til að útskýra það fyrir sjálfum mér en fyrir öðrum, en sjaldan getað stamað útúr mér öðru en ,,þetta.. þúveist.. þetta er bara svo kúl!"

En þetta er ágætis punktur.

Hann minnist þarna á Weeds, sem ég skil ekki hvernig fólk nennir að horfa á, og síðan Brotherhood, sem maður ætti kannske á líta á..

Annars eru Entourage og Deadwood að renna inn hérna í rólegheitunum. Reyni að kíkja á þann fyrrnefnda áður en ég lognast útaf. Skiptivaktir. Urgh.

Svaf yfir mig í morgun og sjoppan opnaði ekki fyrren klukkan átta, rétt tæplega. Hélt fyrst að ég hefði bara sofið af mér vekjarann, en þegar ég prófaði hann í vinnunni komst ég að því að hann er eitthvað bilaður.. Síminn hringir ef það er hringt í mig, en bæði vekjarinn og áminningar-tólið gefa bara frá sér smá píp og svo ekkert meir.

Svo ég hjólaði mér niðrí bæ og keypti gamaldags vekjaraklukku fyrir þúsundkall í Pennanum. Svona með skífu og takka oná, og gengur fyrir einu AA batteríi.. svipað og gaurinn sem ég átti þegar ég bar út Moggann. Hversu oft ætli ég hafi sofið yfir mig í þá tíð? Ansi oft. Það held ég.

-b.

Guns

Kemur út í kvöld.

Enn ein kvöldvaktin fyrir mig á eftir. Mikið er ég orðinn þreyttur á þeim.

-b.

[Seldist í rúmlega 113.000 eintökum fyrstu 'vikuna'. Fokkjess!]

,,Not a fuckin' word comes to print."

Já! Fokking kálaðonum! hrópaði ég á meðan þeir slógust. Deadwood. Mmmm.

-b.

..líklega, já.

Gaur grípur miðasölu á Aquaman á lofti og sjónvarpar. Snilld.

Er það dáldið kreisí af mér að vilja sjá þessa mynd?

-b.

Úr Homicide

Já og ég var að klára Homicide: A Year on the Killing Streets í vinnunni í dag. Nú verð ég að redda mér annarri góðri bók.. En hérna er smá kafli sem mig langaði að færa upp:

     A dying decleration, the lawyers call it - admissible evidence in a Maryland courtroom if the victim is informed by a competent medical personnel that he is dying or otherwise indicates that he believes himself to be dying. And while it's not uncommon for homicide victims to make dying declarations, it is a rare and special moment when those utterances are at all helpful to a detective, not to mention relevant.
     Every homicide detective has a favourite story involving a murdered man's last words. Many of these tales center on the code of the street and its observance even at life's end. One involves the last moments of a West Baltimore doper, who was still talking when the officers arrived.
     "Who shot you?"
     "I'll tell you in a minute," the victim declared, presumably unaware that he had about forty seconds left to live.
     Having suffered deep stab wounds to the chest and face, one dying man claimed to have cut himself shaving. Another victim, shot five times in the chest and back, assured officers with his last breath that he would take care of the problem himself.
     But perhaps the most classic dying declaration story belongs to Bob McAllister. Back in '82, during his first weeks as a homicide detective, Mac had worked a long detail case with other detectives and had been secondary on a few calls, but otherwise he was pretty green. In the hope that he'd learn from a veteran, they paired him with Jake "the Snake" Coleman, alias the Polyester Prince, a gravel-voiced, bantamweight detective of legendary proportions. And so, when the call came for a shooting on Pennsylvania Avenue, Jake Coleman was out the door with McAllister in tow.
     The dead man at Pennsie and Gold was named Frank Gupton. McAllister can remember the name without hesitation; he also remembers that the case is still as open as the day is long.
     "He was alive when we got there," said the first officer at the scene.
     "Oh yeah?" said Coleman, encouraged.
     "Yeah. We asked him who shot him."
     "And?"
     "He said, 'Fuck you.' "

Jess!

Entourage er dottinn aftur í gírinn! Halelúja!

Hvað ætli það kosti að fara með árabát til Danmerkur?

-b.

Laup

Beverly Hills níu núll tveir einn núll: Þar sem söbtextinn er fyrst páraður í loftið og þvínæst sagður í beinum orðum, svo hann fari nú örugglega ekki framhjá neinum. Eiturlyf eru slæm. Foreldrar þínir vita hvað þér er fyrir bestu. Maður þarf að vera næs við nördana. Þunganir unglingsstúlkna eru.. öö.. vandræðalegar?

Mikið er ég annars svalur að ráðast á beverly hills. Hvað verður það næst? Kalla Kaffi?

En talandi um sjónvarp, þættirnir eru komnir upp. Almennilegir fælar í þetta skiptið:

Deadwood, fimmti þáttur.

Entourage, fimmti þáttur.

Mig vantar aukavinnu.. ennþá meiri aukavinnu. Og svo framvegis. Skulda ég sjóvá almennum pening núna eða hvað? En ég er að skipta um vakt, þannig að ég næ nokkrum aukadögum áður en mánuðurinn er úti.

Þarf bara að fara að panta. Ómögulegt að ýta þessu svona á undan sér endalaust.

-b.

Bensínstöðvarnar

9. "If you're having car trouble, you're in the wrong place."
The days of the local gas station staffed with a skilled mechanic have all but come to an end. Station owners are swapping car lifts for beverage cases and car washes, anything that brings in a high-volume stream of income and traffic, says Dennis DeCota, executive director of the California Service Station and Automotive Repair Association. The more people who pull over for a soda, the greater the chance they'll top off their tank and vice versa, the thinking goes. Few owners want the hassle of a business like car repair even if it earns the same amount of money as a convenience store.

In addition, repairing cars is increasingly expensive, and the ill will and potential liability from a fix-it job gone wrong are more of a headache than many owners are willing to risk. Today a service station can require $100,000 worth of diagnostic equipment, a significant investment. It's a risky venture with little payoff, says Southern California station owner Arabshahi. In fact, Arabshahi removed the service station from one of his locations after he bought it. "I don't have a service station because I am not a mechanic," he says. "If he messes up a job, then it's my name on there."

Þessi listi í heild sinni er reyndar ekkert markverður, en það er svo sannarlega rétt að bensínstöðvar hafa ekki lengur áhuga eða efni á að halda uppi starfsfólki sem kann að sýsla eitthvað í bílum eða tólum sem það þarf til þess. Ef þú þekkir almennilega inná gangvirki bifreiða þá geturðu að öllum líkindum reddað þér betra djobbi en á bensínstöð, og ef rekstrarstjórar stöðvarinnar ætla að hleypa viðvaningum í bílaviðgerðir þá býður það bara uppá aukið vesen og skaðabótakröfur. Útimönnum á bensínstöðvum er bannað að koma nálægt neinu sem þarf að skrúfa í sundur, hvað þá flóknari aðgerðum.

Já heyrðu, ég þarf að fara að koma mér í vinnuna..

-b.

Til-gerð og út-ferð

No profession is as sterile as that of literature. Yet pretense is so valuable in the world that with its aid even literature becomes edifying. Pretense is the soul, so to speak, of the social life and is an art without which no other art of faculty, considered according to its effects on the human mind, can be perfect. Consider the fortunes of two persons, one of true value in every way, the other of false value. You will find that the latter is more fortunate than the former; indeed the false one is usually fortunate, the true one unfortunate. Pretense makes an effect even if truth be lacking, but truth without pretense can do nothing. Nor does this arise, I think, from our evil inclinations, but because bare truth is always an impoverished thing, and hence if we would delight or move men we must use illusion and heightening, and promise more and better than we can give. Nature herself is an impostor with man, and renders his life likeable and bearable chiefly by means of imagination and illusion.

He talks of San Francisco, he's from Hunter's Bar
I don't quite know the distance
But I'm sure that's far
Yeah I'm sure that's pretty far

And yeah, I'd love to tell you all my problem
You're not from New York City, you're from Rotherham
So get off the bandwagon, and put down the handbook
Yeah, yeah, yeah

Það má skilja orðið ,,pretense" bæði sem ímyndun og sem tilgerð, en maður veltir sambandinu þarna á milli fyrir sér þegar þessi steríótýpíski óþolandi listamaður skýtur upp kollinum; býr til góða mússík, skrifar flottan texta eða hvað það nú er, en er um leið svo tilgerðarlegur að mann langar helst til að sparka í eyrað á honum. Þetta verður síðan enn skemmtilegra þegar tilgerðin gengur útá það að varpa fram ímynd tilgerðarleysis, og mér dettur í hug gröndsið.

Málið er samt að maður getur fyrirgefið tilgerðina í góðum skríbentum eða músíköntum einmitt vegna þess að þeir eru að minnsta kosti að skapa eitthvað af viti á milli þess sem þeir pósa. Eymingjar sem nota stór orð um sjálfa sig en skila engu í hugmyndakassann ættu hinsvegar að leggja frá sér skrifblokkina hið snarasta og hlusta á gaura sem vita hvað þeir eru að gera.
Og þá sérstaklega þegar þeir semja svona ný-póst-rómantíkur gemsaljóð sem hægt er að dansa við:

And she won't be surprised, no she won't be shocked
When she's pressed the star after she's pressed unlock
And there's verse and chapter sat in her inbox
And all that it says is that you've drank a lot

_____

Já, afsakið þessa ofkvótun, en ég bara hætti ekki að hlusta á þessa plötu. Cloud Cult eru líka ofarlega á lista, og Iron and Wine og Calexico eru ennþá að virka. Sei sei.

_____

Í dag tæmdi ég Jack Daniel's sparibaukinn minn og hann dugði rétt rúmlega fyrir sendingargjaldinu á pappírunum sem ég þurfti að koma til Danmerkur í dag. Tók yfirdrátt til að geta sent víxil á íbúðabatteríið og sendi í ábyrgðarpósti, afrit af samþykktarbréfinu frá KU og undirritaður leigusamningur fóru sömu leið, og umsókn um stúdentakort hjá KU var síðan send nokkrum vikum of seint. Steingleymdi að senda þetta um hæl þegar ég fékk bréfið.. vona að það verði ekki of mikið vesen. Mestar áhyggjur hef ég af þessari peningagreiðslu, en það vantaði reikningsnúmer á gíróseðilinn sem þeir sendu mér og þegar ég reyndi að hringja þangað klukkan korter yfir eitt var nýbúið að loka (kl. 15:00 á þeirra tíma).. en liðið í Glitni sagði að þá væri þetta bara málið, fyrst ég vildi koma þessu frá í dag. Og það var sko alveg stefnan.

Fattaði engan veginn að þessi trygging yrði svona há.. ég kem sko ekki til með að eiga neinn pening fyrren næsta sumar, í fyrsta lagi.

..og ef einhver myndi segja einmitt núna ,,réttið upp hönd ef ykkur fannst stangið hans Zidane vítavert", þá myndi ég að öllum líkindum ekki rétta upp hönd. Myndi jafnvel frekar blóta þessum einhverjum á bjagaðri frönsku og berja síðan í borðið. Með enninu. Annars ætla ég ekki að tjá mig um þetta frekar, enda eru vellir til þess allstaðar annarstaðar.

-b.

Alltaf á mánudögum

Vitleysingar liggja niðri einsog venjulega. En ég er nú samt búinn að henda þáttunum uppá netið:

[Eitthvað vesen með þessa helvítis þætti.. er að möndlast í þessu.]



Þeir voru skuggalega fljótir að detta inn hjá mér, en ég hef reyndar ekki tékkað á fælunum ennþá þarsem ég er að fara í vinnuna rétt strax. Væntanlega er nú í lagi með þetta samt.

-b.

Youtube rölt

Gaur sem mime-ar lagið 'Torn'. Mér finnst þetta miklu fyndnara en það ætti að vera.

Bush og Blair syngja 'Gay Bar'.

,,I have to stop zombie Tupac from releasing another album from beyond the grave".

-b.

Ask a Ninja

Follow the advice of my grandmother, who said: ,,Stab first."

..I don't know the second part, because I stabbed her.

Umfjöllun hans um Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest er líka helvíti góð.

-b.

NextWave

Vaknaði klukkan rúmlega átta í morgun, eftir að hafa sofið í.. hva, ellefu tíma eða eitthvað. Þessar morgunvaktir sko. Ekki að gera sig.

Var að byrja að lesa NextWave-ið hans Ellis (,,Healing American by beating people up"), en ef það er eitthvað sem hann gerir vel þá eru það klikkhausa-mónólógar:



Ég veit ekki með ykkur, en New Jersey sló því út fyrir mig. Maður verður bara að halda áfram að lesa. Reiði elskar Hatur og Hatur elskar Reiði. Frábært.

-b.

Framasjálfsmorð

..gætu þeir kallað þetta.

Eða kannske bara listfengið hliðarspor eftir hressilegan meginstraums-sundsprett með Kick the Ball With Your Foot! ?



-b. (farinn útí sólina)

Rússinn

Hver er það sem drepur ömmu Rauðhettu?



Fundið hér.

Helvískur vinnudagur í dag. Frakkarnir unnu. Á morgun er síðasti, svo smá frí. Annars líður mér nokkuð vel bara, takk fyrir.

-b.

Sko,

það eina sem ég þarf að gera í þessu djobbi, svona í stórum dráttum, er að passa að kassinn sé réttur. Ef það fara jafnmiklir peningar í bankann og kassinn segir mér að ég hafi tekið inn, þá eru allir sáttir.

En þetta ætlar ekki að ganga. Og ég fokking skil þetta bara ekki.

Ég lenti aldrei í þessu síðasta sumar, og allar vaktirnar sem ég tók í vetur, það var aldrei neitt svona uppá teningnum. En eftir að ég tók hana Pálínu í þjálfun hefur vantað uppá kassann frekar en hitt. Í dag var það tæpur fimmþúsundkall. Um daginn fimmtánhundruð og þaráður rúmur þrjúþúsundkall. Ég væni engan um þjófnað, en mig grunar að það sé eitthvað vitlaust slegið inn. Einhverstaðar.

Vandinn er bara að það er ómögulegt að finna svona gallaða færslu - hún stingur ekkert í stúf við hinar.

Og þetta er sérstaklega amalegt því mér er svo að segja skítsama um þetta fyrirtæki, og þetta djobb er bara út sumarið, einn og hálfan mánuð í viðbót, en fyrst ég er að þessu þá vil ég gera það rétt. Þetta er eitthvað sem ég á að bera ábyrgð á.

Svo þetta fer ofboðslega í taugarnar á mér.

Meira en dólgslegir kúnnar, meira en launadeildin, sem heldur áfram að borga mér fyrirfram þósvo að ég hafi aldrei beðið þá um það, meira en það að þurfa að hanga inni og blíba kók og sígó á meðan sólin skín úti.. Það er allt eitthvað sem ég get skilið eftir á snaganum þegar vaktin klárast. En ég á erfiðara með þetta.

Fokking fokk.

..einsog skáldið sagði.

______

Já og ég fékk íbúðina sem mér var boðið og ég þáði.

Jei!

Málið er að þósvo mér hafi verið boðin þessi íbúð, þá var ég annar á lista yfir tvo einstaklinga sem fengu þetta tilboð. Eitthvað skrýtið system hjá þessum Dönum, hann Ýmir lenti í því sama. En þetta er semsagt í höfn. Á sama tíma fæ ég bréf frá Görðunum, þarsem ég er minntur á að koma og skrifa undir áframhaldandi leigusamning. Þá get ég væntanlega komið við hjá þeim blessuðum og sagt þessu upp.

Maður er bara á leiðinni. Ha?

-b.

eldaMennska

Nú er gómsætt gómsætt deig að hefast inní kæli. Á morgun baka ég ljúffenga ljúffenga kjúklingapítsu.

-b.

Pása

Hallur skilaði gamla lappanum mínum núna í dag. Ég ræsti hann jafnhliða nýja gaurnum núna áðan, er búinn að tékka á póstinum og opna netið, og hann er ennþá að hlaða inn vindósinu.

Nei bíðum við.. jæja það virðist hafa klárast núna rétt í þessu. Ég skrifaði hálfa BA ritgerðina mína á þennan jálk. Man að ég fór jafnan framúr á morgnanna, ýtti á 'ON' og fór í sturtu. Var orðinn svo vanur því að þurfa að bíða í öld að ég tók þessu sem sjálfsögðum hlut.

Vinnan í dag var ómarkverð, fyrir utan það hversu óskaplega lítið var að gera. Og svo er ekkert að ske. Vinna aftur eftir sjö tíma tæpa.

-b.

Hver er á fyrstu höfn?

Nú hef ég oft heyrt vitnað í þetta fræga skets, ,,Who's on first", með Abbot og Costello, en ég hafði aldrei séð það fyrren núna áðan. Það er hérna á googlevideo, og er bara helvíti gott. Greinilega þrautæft, en besta augnablikið er nú samt þegar þeir klúðra rútínunni aðeins um miðbikið.

Vídjó-stömbl, enn og aftur.

-b.

Hver er þessi Ryan?

Geoff Klock hefur spilað dálítinn Snake á Nokiann sinn:

I think the game shows a great sense of Gnostic fatalism. The snake is constantly in motion, unable to stop or even slow down. There are only three options: the snake can crash into the walls or itself (Game Over); it can perpetually avoid the apple (playing while avoiding racking up any points); or it can grab the apple only to have another and another instantly appear (the game proper). The first is choosing death. The second Lacan would call the drive avoiding the lure of the object-cause of desire: basically asceticism. The third is what Lacan would identify as the metonymic structure of desire, basically the fact that we never want something, but always something else.

Svona á að lit-blóka.

Annars á margt af þessu við um aðra tölvuleiki.. endaleysið og aukin hætta við hvert skref áfram. Það merkilegasta við Snákinn er að hann er sá eini sem er inní kassanum, og er hættulegur sjálfum sér. Sinn eigin óvinur. Það virðist sem einhver utan kassans hafi áhrif - eplin birtast úr þurru lofti - en það eru aldrei neinar gildrur eða þessháttar. Það eina sem sett er fyrir gaurinn eru frekari freistingar.

En ég ætla ekki að blaðra um Snake. Það er bara heimskt. Ha!

...

Við Ýmir og Davíð gláptum á myndina Code 46 um daginn. Fín mynd. Davíð minntist á hana um daginn á Vitleysingum, eða píkuna sem maður sér í henni öllu heldur.. En þetta er skemmtileg mynd því þetta er saga um tvær manneskjur sem gera uppreisn gegn útópísku alvaldi, en þetta alvald, ,,Sfinxinn", er ekki sett fram í slæmu ljósi. Slagorðið virðist vera ,,The Sphinx knows best", og það kemur í ljós oftar en einu sinni að þær reglur og takmarkanir sem valdið setur eru hlutaðkomandi fyrir bestu.

Takmark aðalpersónanna, og það sem kerfið reynir að hindra þau í að framkvæma, er ekki einhverskonar pólitísk uppreisn gegn harðstjórum eða frelsun upplýsinga eða þessháttar, heldur.. ja, sifjaspell. Blóðskömm. - Í gegnum nýmóðins leiðir sem hljótast af klónun og fjöldaframleiðslu manneskja, að sjálfsögðu. 'Frelsið til að haga sér óskynsamlega', sem hefur verið skoðað allnokkrum sinnum í misgóðum dystópíum, er komið á frekar grátt svæði þarna.

Og hún er líka bara flott. Öll þessi framtíð er sett fram á látlausan og náttúrulegan hátt. Hún fær mitt ókei.

-b.

Að hnjóta um hluti

Global politics in 30 seconds!

Ask a Ninja.

Ending women's suffrage.

Ótrúleg klippa af kolkrabba í felum.. Djöfull kunna þeir þetta, melirnir.

..já, ég var að vídjó-stömbla.

_____

Ég var búinn að minnast á að Borgarbókasafnið er að selja afskrifaðar bækur fyrir slikk? Jæja, í dag rölti ég við þarna og keypti þessar hér:



..fyrir 2.000 krónur sléttar.

Hversu svalt er það?

-b.

The Pink Album

Kemur út.. bráðum.

-b.

Snurfus

10 Free Plug-ins to Enhance Photoshop

Stömblaði inná þessa síðu og fann þar þennan gaur. Nú get ég gert myndirnar mínar athyglisverðar(i). Júhú. Sko hér:





-b.

Durturinn í Deadwood

Deadwood: Fyrst kynnumst við Bullock, sem virðist vera dálítill bastarður; þá Swearengen, sem er greinilega alger bastarður; þá Tulliver, sem er a.m.k. jafnmikill bastarður og Swearengen; þvínæst Wolcott, sem er geðsjúklingur og mikill bastarður; og nú síðast Hearst, sem gæti barasta verið meiri bastarður en þeir allir til samans.

Góðu gaurarnir eru 'góðir' vegna þess að við fáum alltaf að kynnast einhverjum sem er verri. Og svo koll af kolli. Það sem var spes við Hearst var að hann kom til sögunnar seint í annarri þáttaröð og virtist vera tiltölulega heiðvirður kaupsýslumaður, sem gæti komið böndum utanum Wolcott, útsendara sinn. En nú renna á mann tvær grímur þarsem hann virðist svífast einskis til að eigna sér bæinn og alla sem koma nálægt honum.

Þetta er gott sjónvarp, maður.

Hearst: Your duties will be to answer like a dog when I call.

Tulliver: Like a dog?

Hearst: Compications of intention on your part in dealings with me or duplicity or indirection - behaviour, in short, which displeases me - will bring you a smack on the snout.

Tulliver: Ouch.

Hearst: When administered by a practiced hand, such a blow can be more painful, and grievous even, than your recent sufferings.

Tulliver: I don't doubt the hand would be practiced.

Hearst: Mister Swearengen recently discovered as much.

Tulliver: I gather it cost him a finger.

Hearst: But I should say too that in these rooms just this afternoon such displeasure brought me near to murdering the sheriff and.. raping mrs. Ellsworth. I have learned through time, mister Tulliver and.. as repeatedly seem to forget, whatever temporary comfort releving my displeasure brings me, my long-term interests suffer. My proper traffic is with the earth. And my dealings with.. people.. I aught solely to have to do with niggers. And whites who obey me like dogs.

Og gaurinn sem leikur hann á náttúrulega mikinn heiður skilinn. Þessi orðaskipti þeirra Tullivers eru fantavel skrifuð, en hann eignar sér þetta algerlega. Maðurinn kemur ljóslifandi fram.. hrokafullur og óstjórnanlega gráðugur ofbeldismaður, fullur af mannvonsku og grimmd, en um leið firrtur og jafnvel dálítið sorglegur karakter.

Hann harmar það að hann skuli endrum og eins missa stjórn á skapi sínu, en eingöngu vegna þess að um leið stefnir hann langtímamarkmiðum sínum í voða. Hann hrækir orðinu ,,people" útúr sér einsog fúkyrði og vill helst ekki eiga í samskiptum við neinn sem hann getur ekki skipað fyrir, og barið ef honum dettur það í hug.

Þetta er alpha-karl, en um leið holdgervingur kapítalismans, sem Wolcott gaf forsmekkinn að, bæði í orðum og gjörðum. Einstaklingur sem virðist jafnstór veldinu sem hann hefur reist í kringum sig, safnar stöðugt meira svæði og eignum, og sér fólkið í kringum sig annaðhvort sem þjóna eða hindranir á veginum til frekari útþenslu. Hann bendir á brotnu veggina í hótelherberginu sínu og segir hlæjandi að hann hafi alltaf meiri áhyggjur af því að auka plássið í kringum sig en að búa vel að því sem hann hefur þegar.

Hann átti allavega þennan þátt. Stórkostleg persóna. Kemst reyndar ekki í námunda við Swearengen ennþá, en mér hefði aldrei dottið í hug að þeim tækist að gera svona magnað fúlmenni úr þessum gaur.

-b.

Myndasögur og DVD, nemahvað

Amasón pakkinn minn var að lenda!

Ég átti ekki von á honum fyrren eftir viku, að minnsta kosti.. Áætlaður komutími var 29. júní - 13. júlí. Reyndar var síðasta sending frá þeim líka vel á undan áætlun, en ég bjóst samt ekki við þessu svona fljótt. Tæpir tíu dagar síðan ég lagði pöntunina inn.

Ég veit ekki hvar ég á að byrja.

-b.

Ze

Little elevators are far too small for me so I ride the big ones
They're not so fun unless you're OCD and you like buttons..

Futurama snýr aftur!

Í alvörunni í þetta skiptið?

-b.

Nokkrar myndir

Útimaðurinn minn, hún Nanna, var ekki beint hress í morgun:


En svo dældi hún á þessa gullnu limmu:

Bílstjórinn var rosalegur töffari. Svo góður með sig að það hálfa væri nóg. Ætli hann hafi ekki alltaf dreymt um að keyra úrkynjaða Reykvíkinga til og frá barnum, veifandi seðlabúntum sem hann á ekki til að kaupa bensín á bíl sem fólk hlær að.

..og ég rakst á þessa fjölskyldu á vappi, þarsem ég labbaði heim af djamminu um daginn. Sko litlu:


Farinn á Selfoss. Til hamingju með gráðuna, móðir góð!

-b.

Androids On 'Ludes

VINCENT: I don't know how to make this any clearer, so I'm just gonna say it one last time. Cancel the account.

AOL: : Well explain to me what's, why...

VINCENT: I'm not explaining anything to you. Cancel the account.

AOL: Well, what's the matter man? We're just, I'm just trying to help here.

VINCENT: You're not helping me. You're helping me...

AOL: I am trying to help.

VINCENT: Helping... listen, I called to cancel the account. Helping me would be canceling the account. Please help me and cancel the account.

AOL: No, it wouldn't actually...

VINCENT: Cancel my account...

AOL: : Turning off your account...

VINCENT: ...cancel the account...

AOL: : ...would be the worst thing that...

VINCENT: ...cancel the account.

Mér varð ekki um sel

Fyrirsögn dagsins í rss fídi 'Tækni og vísinda'-hluta mbl.is:

Óttast að öflugur jarðskjálfti muni skekja jörð í su...

Ha? Skekja jörð í sundur?? Einsog í Jörð með stóru J-i?

Nei nei, svo er þetta bara ,,skekja jörð í suðurhluta Kaliforníu." Sem er ekki nærri því eins spennandi, en um leið smá léttir.

Þeir eru sko gjarnan með alltof langar fyrirsagnir í þessari dælu sinni, svo þær enda í miðju orði og svo kemur þrípunktur: ... Og þá giskar maður hvað kemur í framhaldi. Það er nú sjaldan svona spennandi samt.

-b.

Kick the Ball With Your Foot

Stílhreint en andlaust. Kemur út í kvöld:



-b.

Handa Halli

..sem sagði mér frá þessu einhverntíman fyrir óralöngu síðan. Í Frakklandi, ef ég man rétt. Hafði aldrei féð það fyrren núna samt.. nokkuð skondið.



Takk takk til Marvins, sem benti á gaurinn.

-b.

ps:

- ,,Where's my snack?"
- ,,You're eating it."

Fæst orð

But what would we-dia actually look like? This is a question that can be easily answered by InstaPundit. Reynolds's blog consists largely of links to news or opinion articles and other blogs followed by comments consisting of such profound observations as "Heh," or "Read the whole thing," or "Indeed." (These are recurring tropes whose centrality can't be exaggerated.) What Reynolds lacks in analysis, he makes up for in abundance of content. On any given day, he'll provide his readers nearly 20 entries--or, if you can stomach it, more.

The blogosphere doesn't universally suffer from this extreme case of logorrhea or vacuity. (Nor are newspaper columnists immune from the latter syndrome.) It contains plenty of experts and thoughtful analysts who excel at precisely the analysis that is hardly the forte of newspaper reporters and eludes old-fashioned pundits. But Reynolds exposes how the blogosphere, at its worst, values timeliness over thought. After linking to an article on congressional earmarks, he'll add, "Well, that's encouraging. Sheesh." Quod erat demonstrandum. Or he'll carp, "Nancy Pelosi, on the other hand, is just dumb"--a point that may be perfectly true but probably requires some explanation or proof beyond the simple assertion. In the end, this method provides the intellectual horsepower of, say, an Andy Rooney commentary. To wit, he wrote in December, "A battery recall on the XM portables. Is it just me, or are we seeing more battery recalls lately." Well, no need for The New York Times, then.

Ég var búinn að velta þessu upp í löngu máli en það var í rauninni ekkert merkilegt, og bætti litlu við þessa grein sem ég hef ekki þegar útlistað oft og mörgum sinnum áður. Stundum þarf maður bara ekkert að bæta neinu við, og fyrir tíða lesendur er ,,Heh." alveg nóg.

Einstaklega dýr Bónusferð í dag. Keypti böns af sokkum en fattaði svo að til þess að skemma þá ekki, einsog alla hina sokkana sem ég á, þá þarf ég að kaupa mér nýja skó. Setjum það á dagskrá fyrir frívikuna, eftir helgi.

Kláraði A Confederacy of Dunces núna áðan og mæli með henni. Ætla að byrja á Neuromancer eftir William Gibson á morgun, sjá hvernig hún er.. ,,Skapaði sæberpönkið," segir amasón. ,,Langdregin bók um stráka sem stunda sjálfsfróun útí eyðimörk," sagði Erlingur. Held ég. Hef ekkert annað fyrir mér í því en óljósa minningu úr.. einhverju. Sjáum hvernig þetta fer.

Cinema Panopticum er bara gamli góði Ott. Superman: True Brit inniheldur nokkra ljósa punkta en er annars bara samansafn af lélegum súpermann bröndurum. Karlinn brotlendir í Bretlandi en ekki Bandaríkjunum. Úúú. Þótt ég hafi ekki gúdderað hana á sínum tíma þá lítur Red Son alltíeinu betur út í samanburði, en e.t.v. er ekki nógu líku saman lagt. Þetta á jú bara að vera léttur djókur. Hrikalega slöpp endalok samt. Robinson bíður. Homicide er rúmlega hálfnuð, en lýsingarnar á sumar-geðveikinni eru svakalegar á köflum:

Childs and Sydnor in the Eastern for a female skeleton beneath a rowhouse porch, a skeleton that is finally matched to a missing persons report three weeks later. She was the tiniest thing, barely eighteen and a hundred pounds dripping wet, and her bastard of a stepfather waited only long enough for his wife to go out of town for a week. He brought three friends home for Saturday night and after a six-pack, the four of them took turns on her, then strangled her by wrapping a towel around her neck and pulling in different directions.
"Why are you doing this?" she asked, pleading.
"Sorry," her stepfather told her. "We got to."

Það er eitthvað svo ómannlegt við þetta að mér verður hálf illt. Maður spyr sig líka hvort þessi orðaskipti séu eitthvað sem Simon skáldar inní eða hvort stjúpinn hafi í raun og veru greint frá þessu í yfirheyrslu.. Ég veit ekki hvað það er búið að greina frá mörgum morðum þegar þarna er komið sögu, en þetta fannst mér sérstaklega truflandi.

-b.

Óklippt og ,,óklippt"

Stutt bréf frá Matt Stone til MPAA varðandi South Park: Bigger, Longer and Uncut:

We took out the entire "God has fucked me in the ass so many times..." It is gone.

Slatti af nýjum bókum í hillunum á Borgó. Kippti með mér nýju Alex Robinson bókinni, Tricked, og einhverri Thomas Ott geðveiki, Cinema Panopticum. Er ekki búinn að líta í hana ennþá en titillinn lofar.. einhverju.

Þeir eru ennþá að selja afskrifaðar bækur í anddyrinu. Langaði að kaupa The Eyeball Kid: One Man Show en var ekki með tvöhundruðkall á mér. Verð að líta við þarna aftur með klink í vasanum.

-b.

Kúnnar og aðrir kónar

Entourage: Þarsem hverjar óskir bæði aðalpersóna og áhorfenda eru uppfylltar án tafar, peningarnir flæða, partíin eru endalaus, allir eru vinir og þó verður þátturinn aldrei leiðinlegur. Það er eitthvað við þetta sem segir manni að viðtökufræðingar séu durgar, best geymdir í moldarkofum viktorískra bréfaskáldsagna.

Nýju þættirnir eru komnir á draslið.

Maður er alltaf að vinna. Mikið verð ég feginn að losna úr þessu.. plúsinn er sá að ég fæ endrum og eins smá tíma til að lesa í góðri bók, og einstaka sinnum afgreiðir maður fólk sem nennir að vera mannlegt rétt á meðan það réttir manni plastið sitt, en að öðru leiti er þetta rútina sem krísur einar höggva skörð í.

Núna áðan hjálpaði ég konu að skipta um ljósaperu í bílnum sínum og hún var það þakklát að maður gat ekki annað en komist við. Endrum og eins læt ég, í skiptum fyrir slatta af kóktöppum, fótbolta sem vekur upp eitthvað leiftur í krökkum sem eru hefur greinilega ekki verið spillt fram úr öllu hófi. En oftast nær er maður varla annað en hindrun á milli kúnna og neyslu, þetta formsatriði að þurfa að borga fyrir draslið sem liðið innbyrðir. Hreint ótrúlegt hversu mikið af fólki virðist eiga heiminn skuldlausann, og við hin vinnum bara fyrir það.

Samt man maður þessa almennilegu betur en flónin. Skárra væri það nú..

Og ef einhver í svipuðu djobbi hefur aldrei fengið logandi löngun til að kýla kúnna* í smettið þá er sá hinn sami, eða sú hin sama, einfaldlega að gera eitthvað vitlaust.
Og þá á ég ekki við einhvern tiltekinn kúnna, einsog þann sem stendur næst þér þegar hugmyndinni lýstur niður, heldur einhvern nafnlausan, kynlausan, sérkennalausan kúnna. Fórnarlamb í orðsins bestu merkingu, sem stendur og tekur við höggi fyrir restina af neytendunum.

Og hei, varnagli: Suma viðskiptavini kann ég mjög vel við, og margir fastagestir eru sérstaklega viðkunnalegir. En fyrir þessa tegund mannfólks í heild getur maður varla annað en rifjað upp orð Randalls í Clerks:

This job would be great if it weren't for the fucking customers.

Guði sé lof að það les þetta enginn.

-b.

Tómur sunnudagur

Listi yfir fólk sem hefur mikil áhrif í Hollívúdd. Fyndið hvernig hver og einn hefur 'aðal-eiginleika' og 'auka-eiginleika'. Dan Brown er aðallega gáfaður en líka hæfileikaríkur, á meðan J.K. Rowling er aðallega hæfileikarík, en auk þess gáfuð.

Og svo er þetta vídjó, viðtal við gaur sem berst fyrir því að fá boðorðin tíu upp á veggi þingssala í BNA. Hann er beðinn um að telja upp þessi boðorð og man bara þrjú af tíu. Brilljant.

Kíktum á boltann í gær og supum bjór. Þynnkan var að mestu horfin þegar ég mætti í vinnuna, en útimaðurinn er að gera mig gráhærðan. Eða gráhærðari. Ofur rólegur dagur, sem var vel, en Ýmir og Egill litu við, sem gerði dvöl mína þarna ögn bærilegri.

Heyrðu svo tóku þeir bara Svíþjóð. Gó Ísland.

-b.

Seytjandi júní

-b.

,,Don't tell me what I can't do"

Essó átti sextugsafmæli í fyrradag og bauð einhvern afslátt á bensíni. Þetta þýddi að allir, mömmur þeirra og hundarnir í nágrenninu æddu á næstu essóstöð og fylltu tankinn, jafnvel þótt hann hefði verið fylltur daginn áður og tæki ekki meira en fjóra fimm lítra í viðbót - 'sparnaður' er víst sparnaður. Það var stanslaus straumur í Vesturbænum og salan þreföld á við venjulega. Ég get ekki ímyndað mér hvernig það hefur verið á stærri stöðvunum, uppá Höfða eða álíka..

En þetta þýddi líka að í gær var ekkert að gera. Allir komnir með bensín á tankinn og fylla ekki fyrren á næsta afmælistilboði ef allt gengur vel. Ég er að vona að það haldist rólegt í dag líka, en ég er að fara á kvöldvakt eftir rúman klukkutíma.

Á miðvikudaginn dreif ég mig semsagt í burtu eftir vaktina mína, fór heim og slappaði af. Svo mjög var ég afslappaður að ég fattaði ekki að ég hafði gleymt símanum mínum á stöðinni fyrren ég var að fara í háttinn um tólfleytið. Hjólaði niðreftir og hitti þar tvo tappa frá Olíudreifingunni, en þeir voru að smúla skyggnið á stöðinni. Viðkunnalegir gaurar. Ég sótti símann, hjólaði heim, stillti vekjarann og fór að sofa.

Heyrðu svo hringir helvítið ekkert um morguninn. Ég á að mæta rétt rúmlega sjö, en hrekk upp klukkan hálf, snara mér í föt og út á hjólið. Hjóla eins hratt og ég get niður Ægissíðuna og það er ekki fyrren ég kem á stöðina og sé að það er enginn þar að ég lít aftur á klukkuna. Hún er þá tuttugu mínútur í sjö.

Settist inn og las í Homicide. Það var ágætt. Einhver gaukur frá Öryggismiðstöðinni hringdi og spurði hversvegna ég væri mættur svona snemma. Ég sagði honum allt af létta. Hann hló. Ég man ekki hvað hann sagðist heita.

...

Kláraði aðra seríu af Lost í gær og sé metafiksjón punkta í hverju horni. Draslið um þetta á netinu er ógurlega mikið og ég held ég láti það eiga sig að mestu leyti.. Er byrjaður á Prison Break en aðalleikarinn er að fara í taugarnar á mér. Og ég sá frétt í Blaðinu í gær um yfirvaraskegg slökkviliðsmanna sem mér fannst smellin. Meira um það síðar.

Eða ekki.

-b.

Reach Out to Disco, Sweetness

..er enn eitt frægðarspor Pink T-Shirt Princess.

-b.

Aukinn markaður fyrir Nestlé kaffibjórinn býst ég við

Kaffi kann að vinna gegn eituráhrifum áfengis á lifrina og draga úr hættunni á skorpulifur, að því er vísindamenn í Kaliforníu greina frá. Rúmlega 125.000 manns tóku þátt í rannsókninni, en einn kaffibolli á dag dró úr hættunni á skorpulifur um 20%. Fjórir bollar minnkuðu hættuna um 80%. Þessara áhrifa gætti hjá bæði konum og körlum af ýmsum kynþáttum.

Ekki er ljóst hvort það er koffínið eða eitthvert annað efni í kaffinu sem veldur þessum áhrifum, segir einn höfunda rannsóknarinnar, dr Arthur Klatsky, við Kaiser Permanente-rannsóknarstofnunina í Oakland. En hann bendir á að til sé betri aðferð til að forðast skorpulifur en að drekka mikið kaffi, og það sé að draga úr áfengisdrykkju.

Ef einn bolli dregur úr hættunni um 20% og fjórir draga úr hættunni um 80%, þá ættu tólf bollar að draga úr hættunni um 240%!

Kaffi, hér kem ég!

-b.

,,True and complete awareness"

Lost: Þarsem draumar segja fólki að halda kjafti og fólk spyr hvort annað óræðra spurninga uppúr þurru.

Týpísk spurning: ,,Ertu með það?" Eða ,,Sástu hann?" Eða ,,Manstu eftir því?" Viðmælandinn þarf þá að spyrja á móti ,,Hvað?" ,,Hvern?" ,,Hverju?" Spyrjandinn útskýrir og samtalið hefst fyrir alvöru.

Þetta er svona gimmikk.

-b.

Netsniglar, snúið við!

Jæja, ég var að tæma myndavélina í fyrsta skipti síðan áður en ég fór út. Hérna eru nokkrar. Ég nennti ekki að minnka þær niður eða neitt þannig að þetta er slatti af drasli til að hlaða upp.

Partíið góða:


Bánkinn


Grillhúsarinn


Ölvarinn


Fulli gaurinn

Hellaferð í Kanarí


Svaka fínt


og byggt inní fjöllin


litlar hurðir og svona


en svo fann ég líka svona


og svona


og þetta hér


og já..

Pleisið á Kanarí


Hér inni sat ég stundum og pikkaði kveðjur heim. Datt ykkur í hug að það væri pálmatré fyrir utan? Já, kannske..


Og þetta er gatan


Þetta böngaló-inn


Veröndin


Neðri hæðin eftir rólegt fyllerí á gelgjunum


Þorri bróðir í vélinni heim.

-b.

Tell Your God to Ready For Blood

Einsog ég auglýsti núna áðan á vitleysingum (sem ég man núna að eru ekki með permalinka, og það verðum við nú að laga hið snarasta) hef ég hent upp fyrstu þáttum þriðju sería Deadwood og Entourage. Hér eru þeir:

Deadwood (sirka 350mb, HI-net),

Entourage (sirka 230mb, HI-net).

Ég var að enda við að horfa á þá og báðir lofa góðu. Ég er sérstaklega ánægður með Deadwood og bíð spenntur eftir meira blóði.

Wash and stack, shitmonkey.. or ready yourself for worse.

Gerist ekki betra.

-b.

Davinsí kód - góður punktur

If Dan Brown doesn’t tell us much about Robert Langdon, he tells us even less about Sophie Neveu. At least Langdon’s ramblings and manuscripts are evidence of his own passion and intellectual life; Sophie’s interest in cryptology is attributed directly to the design of the grandfather who raised her. If Sophie had a love at one point, he doesn’t get a name – we know just that she is lonely. She’s useful to the search for the Grail only because of her hazy childhood memories. Sophie is a human code, and she needs Langdon to help her read herself. There’s nothing inherently wrong with a lonely repressed lady cryptologist, but Brown isolates her in a world where female power has been lost, and encourages only the men to reclaim it.

Voðaverk

A prof at Stanford University is suing the estate of James Joyce over the estate's long practice of destroying documents vital to Joyce scholarship, and of intimidating academics and creators who want to study and extend the works of Joyce. Carol Shloss, a Joyce scholar, has worked for 15 years on a book about the ways in which the book Finnegans Wake was inspired by Joyce's mentally ill daughter. Joyce's grandson, Stephen Joyce, have allegedly destroyed documents relating to this to undermine her book.

This isn't the first time that Stephen Joyce has hurt the cause of scholarship about his grandfather. He threatened to sue the Irish Museum over its exhibition of Joyce's papers. He threatened to sue pubs in Ireland for allowing people to read aloud from Joyce's novels on Bloomsday, the celebration of Ulysses. He told symphonic composers that they couldn't put Joyce quotations in their symphonies.

Most tragically, there was a brief moment when Stephen Joyce was irrelevant. The works of James Joyce were in the public domain until the EU copyright directive extended copyright by 20 years, putting Joyce's books back into the care of his capricious grandson for decades.

Ef þarna væri um að ræða núlifandi höfund, og sá tappi hagaði sér svona - gerði sér ferðir til að eyðileggja gögn o.þ.h. til að bregða fæti fyrir fræðimenn - þá efast ég um að nokkur sæi neitt athugavert við það. Sumir myndu eflaust hrósa honum, virða hann fyrir sérviskuna. En einhver gaukur sem fæddist bara inní rétta fjölskyldu á ekkert með að neita fólki að lesa inní verk afa síns. Já eða uppúr þeim.

Þessi framlengda höfundarréttarvitleysa virkar svo langt sem hún gengur inní það hver græðir á sölunni, en hvað fræðimennsku og almenna skynsemi varðar eiga afkomendur skálda andskotann ekkert í verkum forfeðra sinna.

Og hana nú.

...

Annars kom ég heim úr vinnunni fullur eldmóðs og hóf þrif. Lauk þeim stuttu síðar og svalaði fjallháum þorsta mínum með köldum bjór. Nú er hann úti, og fyrstu þættir þriðju sería Entourage og Deadwood eru að detta inn. Spurningin er bara hvað verður í matinn.

A Confederacy of Dunces fer að klárast, þriðja bókin sem ég hlusta á í Simba. Einkar kyndug skáldsaga með vægast sagt litríkum persónum þarsem kaldhæðnin drýpur af hverju strái. Það er varla að votta fyrir plotti enn sem komið er, en mér heyrist þetta sé að fara að skríða saman.. annars eru þessar gersamlega firrtu og fráleitu einræður Ignatiusar næg ástæða til að tékka á þessari bók.

Verð að finna mér eitthvað nýtt stöff. Verður varla mikið vesen. Kærar þakkir, internet.

-b.

Pushin' slush at the S.O. boutique

Nú er skiptivakt: Ég er að fara að vinna aftur rétt rúmlega sjö, svo ég get varla hangið lengi frameftir. Það urðu samt ansi dramatískar mannabreytingar niðrá stöð í dag. Það verður gaman að segja frá því.

JLA - Junior Lifeguards' Association. Hah!

-b.

Að þýða fisk

Núna áðan á Sirkus sá ég línuna there's something fishy about this guy þýdda sem hann er með óhreint fiskimjöl í pokahorninu. Sem er vandræðalegur snúningur uppá gamalt máltæki. Betra hefði verið að segja hér liggur fiskur undir steini.

Segi bara svona.

-b.

Goon Show brandari

The joke runs as follows: Two hunters are out in the woods in New Jersey when one of them collapses. He doesn't seem to be breathing and his eyes are glazed.

The other guy whips out his phone and calls the emergency services. He gasps 'My friend is dead! What can I do?' The operator says: 'Calm down, I can help. First, let's make sure he's dead.' There is a silence, then a shot is heard. Back on the phone, the guy says 'OK, now what?'

Í hinni útgáfunni eru tvö skot, sem gerir þetta allt að 30% fyndara, að mínu mati.

-b.

'Gripe'

RÚV hefur verið að sýna ágætis bíómyndir undanfarið, svona á milli sæmilegra bíómynda og einstaka lélegra bíómynda. Núna eru þeir t.a.m. að sýna Saving Private Ryan, sem ég myndi telja til góðra kvikmynda. Ég hef hinsvegar tekið eftir því að þeir nota iðulega 3:4 skjásniðið þegar þeir sýna þetta annars vandaða stöff.

Ég hef reyndar ekki tekið eftir því sérstaklega, en ég held að þeir geri þetta líka við sjónvarpsþættina. The Sopranos og Lost eru t.a.m. teknir upp í breiðskjá.

Eru þeir e.t.v. ekkert að spá í þessu þarna uppfrá? Mér þykir það ósköp hæpið. Er þetta þá meðvituð ákvörðun um að fylla skjái landsmanna?

Þetta er lélegt hjá ykkur, RÚVarar. Fúllskrín er fyrir kellingar.

(Þeir eru reyndar ekki einir um þetta.. Einsog ég minntist á fyrir einhverju síðan þá sýndi SkjárEinn Battlestar Galactica með sama móti. En égmeina.. þetta er RÚV. Maður má búast við einhverjum standard.)

-b.

Það eru píslirnar, sjáiði til, píslirnar..

There have been three major terror attacks in the West over the past five years—9/11, the 2004 train bombings in Madrid, and the 7/7 suicide attacks on the London Underground. For all the talk of a radical Islamist conspiracy to topple Western civilization, there are many differences between the men who executed these attacks. The ringleaders of 9/11 were middle-class students; the organizers of the Madrid bombings were mainly immigrants from North Africa; the 7/7 bombers were British citizens, well-liked and respected in their local communities. And interpretations of Islam also varied wildly from one terror cell to another. Mohamed Atta embraced a mystical (and pretty much made-up) version of Islam. For the Madrid attackers, Islam was a kind of comfort blanket. The men behind 7/7 were into community-based Islam, which emphasized being good and resisting a life of decadence.

The three cells appear to have had at least one thing in common, though — their members' immersion in gym culture. Often, they met and bonded over a workout. If you'll forgive the pun, they were fitness fanatics. Is there something about today's preening and narcissistic gym culture that either nurtures terrorists or massages their self-delusions and desires? Mosques, even radical ones, emphasize Muslims' relationships with others—whether it be God, the ummah (Islamic world), or the local community. The gym, on the other hand, allows individuals to focus myopically on themselves. Perhaps it was there, among the weightlifting and rowing machines, that these Western-based terror cells really set their course.

Í gær datt ég íða og pantaði einhverja hrúgu af Amazon. Ja, ég datt reyndar ekki íða, ég bara sat við tölvuna frameftir og pantaði hrúgu af Amazon. En mér leið þannig í morgun þegar ég mundi eftir þessu og velti því fyrir mér afhverju ég var að því einmitt þá.. En svo mundi ég að Firefly DVD settið er á fimmtíu prósenta afslætti þessa stundina og ég gat ekki gefið það frá mér. Restin af því sem ég pantaði er hinsvegar algert leyndó.

-b.

Glefsa úr Portinu

Ég var að rölta um Kolaportið fyrir dálitlu síðan, að skima eftir myndasögum aðallega.. Stoppaði við eitthvert bókaborðið og gáði en sá ekkert. Það voru kassar af bókum undir borðinu og mér sýndist ég sjá einhvern bækling sem mig langaði að skoða, þannig að ég kraup og fór að fletta í gegnum draslið.

Kemur þá ekki gaurinn, bóksalinn, og segir mér að 'gramsa ekki undir borðinu.' 'Er þetta ekki til sölu?' spyr ég. 'Nei, þetta er ekki til sölu. Það er nóg oná borðinu.'

..einsog hann sé að selja fisk.

Ég var stopp. Hristi bara hausinn og fór að leita annarstaðar.

-b.

Tvöfalt gaman

Deadwood byrjar líka aftur á sunnudaginn?

-b.

Rósir drekka líka viskí

Gaurinn fékk honorable mention á overheardinnewyork. Verst að það var ekki fyrir keppnina sem byrjaði í dag, en þá hefði ég fengið aðra þáttaröð af Entourage á DVD.

Hefði ekki slegið hendinni á móti því.

Og ég sló heldur ekki hendinni á móti bókum til sölu í borgó. Fékk Jinx e. Bendis og Preacher: Alamo á fimmtánhundruðkall. Sáttur við það.

Nobody likes a snob, but we Reverse-snobs can be even more obnoxious. I’ve come to take pride in the fact that I haven’t seen any Star Wars movies. Or Jaws, or the Godfather. I never saw The Brady Bunch or Starsky and Hutch or Full House or countless other staples of American pop culture. I didn’t avoid these things to prove a point or anything; they just didn’t interest me. But now, it’s like a talking point when the discussion turns to contemporary mass entertainment. Lots of people I know can boast, with all honesty, of never having seen a single episode of Survivor, That 70s Show or even Friends. It’s a feather in their caps! Our ignorance of these stupid totems makes us feel superior. Untainted. Just better than the rest of you!

[...]

Soon the competition for Most Ignorance became fierce. No one had ever seen ER, Law and Order, Lost, Desperate Housewives, it went on and on. We felt like fucking Kings! We were miles and miles above the Common Man. We knew Nothing of Anything popular and mainstream!

Maður getur varla annað en tekið eftir þessu í sjálfum sér þegar maður bölvar sífellt veruleikasjónvarpi og feitur-gaur-aðlaðandi-eiginkona sitkommum. Hinsvegar hef ég, að ég held, aldrei dottið útí vitleysu af þessu tagi. Ég horfi ekki á Ædol eða veruleikasjónvarp ef ég kemst hjá því, en hef samt séð eitthvað af þessu öllusaman. Enda er ekkert heimskulegra en að fordæma drasl sem maður hefur ekki einusinni gefið séns.

Ég glápi á Law & Order ef það er í gangi, en held því á sama tíma fram að það sé óttalega lélegt sjónvarp.. Maður getur samt haft gaman af því.

Eða ég get það allavega.

Annað á við um That 70s Show og Desperate Housewives, sem er bæði lélegt og leiðinlegt sjónvarp. Dót fyrir kerlingar.

Þessar myndir fannst mér skemmtilegar.. Sérílagi þessi af smiðnum sem varð prestur:


Hvað verður um 20 ár?

-b.

Enn af rokkstar

Ég hef verið að narta í hælana á Ými í rokkstjörnuleiknum undanfarið, og núna áðan skaust ég framúr honum.



Endist væntanlega ekki lengi, en gaman á meðan á því stendur. Og nýja smáskífan er í topp 500 á Bretlandseyjum. Gó ég.

-b.