Sögur af Guðmundi kíki

Ég sótti bókina Setið við sagnabrunn niður í Borgarbókasafn um daginn. Ég hafði hugsað mér að skrifa hérna upp nokkrar af þessum sögum sem okkur fannst svo frábærar hérna í þynnkunni í den. Við Sölvi og Hallur lágum í krampa einhvern laugardags- eða sunnudagsmorguninn með þessa bók í höndunum, að lesa sögurnar af Guðmundi kíki. Bestar eru nú Komið í fjós (en sá titill er á frekar gráu svæði við annan lestur), Blótneytið og Sláttumorgunn. Það eru nokkrar þarna sem ég skrifaði ekki upp, en kannske maður geri það síðar. Mér fannst þær bara ekki eins góðar.

Orðsmíðin er rosaleg og karakterinn sem kemur þarna fram á engan sinn líka. Hann er bara að segja sögur af því þegar hann var að vinna (á við nokkra menn og/eða eldsnemma að morgni) og eitthvað gerðist svo hann nennti ekki að vinna lengur. En sögurnar eru góðar fyrir því. Það er einhver spes týpa sem sér vinnumanninn dröslast niðrá völl við sólarupprás og hreytir þá úr sér að þarna fari kaupasnápurinn með sláttuþvöruna reidda um öxl.

En ókei. Gó Gvendur.

...

Guðmundur Kíkir

Guðmundur Guðmundsson frá Nýjabæ í Meðallandi (1840 - 1928) hefur af sumum verið nefndur síðasti flakkarinn og þó naumast með réttu. Fælestir þekktu hann undir nafninu Gvendur kíkir. Víða kom hann við á langri ævi og flestir Sunnlendingar kunnu á honum meiri eða minni skil á löngu tímabili. Ferðir hans voru tímavissar. Tvær voru aðalferðir hans á hverju ári. Með vordögum reið hann sunnan frá Faxaflóa austur til átthaga sinna og átti dvalir á vissum bæjum. Lengst var farið austur í Fljótshverfi. Þar átti hann bestheimili inni á Seljalandi hjá Þórarni Þórarinssyni og gekk þar að heyskap að eigin vild í vinakynnum. Að hausti hélt hann til baka og fór hægt yfir. Reiðhross hans var löngum folaldsmeri og hnýtti hann folaldinu aftan í hana til öryggis. ,,Það er úr henni," sagði Gvendur er um var rætt. Hann var stærilátur og reyndist ýmsum erfitt að gera honum til hæfis. Orð var gert af góðri frásagnargáfu Guðmundar og segja mátti að hann kynni margar fornar sögur utanbókar. Páll Þorgilsson frá Svínafelli í Öræfum þekkti Guðmund vel og kunni margt frá honum að segja. Rödd hans náði hann svo vel að blekkt gat ókunnuga. Hann hafði yfir við mig kvæðalag hans og færðist um leið í annan ham svo að Guðmundur virtist þar kominn með lífi og sál. Ein vísa öðrum fremur var Guðmundi oft tiltæk:

Vinir horfnir virðast mér
völt er þeirra hylli.
Lýðir fáir leika sér
lífs og dauða milli.

Mikil festa var í öllum frásögnum Guðmundar og Páll Þorgilsson kunni margar þeirra orði til orðs. Nokkrar þeirra fara hér á eftir:

...

Komið í fjós

Einu sinni var það þar sem ég var næturgestur á bæ að ég gekk út nokkru fyrir mjaltir um kvöldið og varð reikað út í fjós. Þar hitti ég fyrir fagra konu og hóf þegar við hana samræður sem hún tók með mikilli blíðu. Eftir stundarþögn sem á varð segir hún upp úr eins manns hljóði: ,,Fallegur maður ertu, Guðmundur." Ég svara: ,,Fríður hef ég aldrei verið en gæfusvipinn hef ég borið." Í þeim töluðu orðum vafði ég hana örmum og settist með hana í auðan fjósbás. Þegar unaður okkar stóð í algleymingi kemur stelpulæða í fjósdyrnar og hleypur hrópandi út: Mamma, mamma, hann Gvendur er að fljúgast á við hana ömmu úti í fjósi. Það þarf að hj´lapa henni, hún hefur dottið." Þegar ég sá hvað verða vildi, lét ég kné fylgja kviði af miklu snarræði og sáust engin verksummerki er að var komið.

...

Á Landakotsspítala

Einu sinni kom það fyrir mig að ég var fluttur sjúkur og þjáður á Landakotsspítalann. Þegar inn kom birtust tvær engilhvítar abbadísir. Þær rétðust umsvifalaust að mér og drógu af mér hverja einustu spjör. Eftir þá afhjúpun líkama míns steypa þær mér í baðkerald mikið með logheitu vatni. Þar taka þær til að þvo allan minn auma kropp, lim fyrir lim, allt um kring af móðurlegri nákvæmni. Þar var enginn eftirskilinn. Ekki varð ég var við að meydómsandi þeirra sypi hveljur yfir nekt minni en það sló fölva á helgisvipinn þegar þær að síðustu taka föt mín upp með fýldum grönum og segja: ,,En lýsin, lýsin, lýsin, Guðmundur."

...

Blótneytið

Eitt sinn var ég úti árla morguns við slátt. Heyri ég þá ógurlegar drunur og dynki í fjarlægð. Stafar þetta af jarðeldum? hugsaði ég og litaðst um. Sé ég þá reykjarmekki mikla þyrlast í loft upp og nálgast þeir mig með ofsahraða. Fer ég þá að hafa mig til vegs og hleyp sem mest ég má og næ við illan leik hesthúskofa sem stóð þar í túninu og fer þar inn og upp í stall. Í því kemur ófreskjan og verður föst í dyrunum. Hvað haldið þið að þetta hafi verið? Það var ógurlega stór, grár uxi. Þegar hann loks hafði fjarlægt sig skreið ég út aftur. Slátt lét ég niður falla þann daginn en rímur kvað ég mér til hugarhægðar.

...

Gist á Kolviðarhóli með Einari stopp

Eitt sinn sem oftar kom ég að Kolviðarhóli síðla kvölds og baðst gistingar. Í sama mund birtist ásjóna Stopparans í gættinni og það varð að ráði að við sænguðum saman. Þó upphófst svo mikið rifrildi og ræðuhald að engum varð vært. Því linnti ekki fyrr en flysjungur austan af Bakkabæjum kvaddi sér hljós og mælti: ,,Setjið þið nú Stopparann á Kíkirinn." Allir hlógu nema Stopparinn. Hann venti sínu kvæði í kross, tók tötra sína í skyndi, kvaddi garðinn með blóti og formælingum og hefur hann ekki drepið þar á dyr síðan.

...

Sjóferðin

Eitt sinn réðst ég hjá Hákoni hinum ríka í Stafsnesi. Eins og lög gera ráð fyrir, kom ég þar daginn fyrir kyndilmessu. Til allrar óhamingju var sjóveður daginn eftir. Þá var hinn ríki árla á fótum með miklum fyrirgangi og vígamóði. Hann tekur glerharðan leðurbambara ofan úr eldhúsi, þeytir fram á gólfið og skipar hinum fílelfda jötni, Jóni Nikulássyni að norðan, að binda á mig sjóskóna. Hann kvað nei vi ðog mælti að drambhrottarnir austan úr sveitum væru ekki of góðir til að skinnklæða sig sjálfir. síðan rerum við til miða og renndum. En veistu hvað? Þá dregur óvinurinn fyrstur fisk. Hann leggur hann fram á bitann og mælti: ,,Þekkirðu þennan, Guðmundur?" Hvað heldur þú að hann hafi meint, ætli hann hafi ekki hitt á það. Hann var einsýnn eins og ég en sá er munurinn að ég er blindur borinn en þorskurinn hafði fengið áfall til sjós. Síðla dags var hankað upp, mastrað og undin upp segl. Þegar fór að hvína í rá og reiða, hrópar sá mikli Jón: ,,Staflið nú öllum ræflum í skut og barka," og þar var ég einn. Að síðustu rerum við þöglir til lands og lentum með frægð og hamingju. Í fjörunni var afla skipt með makt og veldi. En þá dró til stórra tíðinda: Sá ríki hvessir augun á mig og segir: ,,Hirtu nú hlut þinn, Guðmundur." En ég svara og segir: ,,Ekki húki ég lengur undir háði þínu, Hákon," og tek poka minn, labbaði af stað og lofaði að koma þar aldrei framar. Þar kom ég þó ári síðar og þá tók höfðinginn mér með mestu sæmdum.

...

Sláttumorgunn

Um sólarupprás í ágústmánuði var ég eitt sinn sem oftar fyrstur manna kominn á teig og renndi yfir fen og foræði og ljáhljóðið kvað við sem mjúkur þytur í lofti. Á eftir mér kom svo kaupasnápurinn með sína sláttuþvöru reidda um öxl. Hann byrjar við hliðina á mér og slær um sig með háum vindhöggum og hjakk krukki. Ég gætti mín ekki og vissi ekki fyrri til en hann skammskælir sinni ryðskófu þvert yfir minn spegilfægða eggtein. Mér varð að orði: ,,Ógæfumaður ertu að eyðileggja minn góða eggtein." Af slætti varð ekki meira hjá mér þann daginn.

...

Báruball

Einu sinni barst ég með straumnum inn á ball í Bárunni. Þar sat nikódemarinn í landsuðurshorni og þandi djöfulinn. Á eftir mér komu tvær stelpuglennur sem slógu á lær þegar inn kom og sögðu: ,,Drall drall, ball i aften." Það hitti svo sem naglann á höfuðið. Dólgarnir kepptust um að hremma bráðina og þurftu ekki lengi eftir henni að ganga.

...

-b.

Ég sé inní framtíðina, og enn lengra en það

Ég hugsa að ég verði með harðsperrur á morgun.

Hvað varðar hitt, þetta sem er hinumegin við framtíðina.. tja. Við deyjum öll. Fyrr eða síðar. Sko hvað ég er mikill spámaður.

-b.

Dag frá degi

Í gær sagði ég ,,ég ætla í ræktina á morgun!"

Og í dag gerði ég það.

Og á morgun fer ég í atvinnuviðtal.

Fleira var það nú ekki.

-b.

Spurning hérna

úr Skaftahlíðinni. Ef maður gekk í Barnaskólann á Eyrarbakka og Stokkseyri (BES), er maður þá.. BESefi?

Og hefði Móse rakið á land á Eyrarbakka fremur en að bökkum Nílar, hefði hann þá fundist í.. be-sefinu?

Nei okkur fannst það allvega skondið.

-b.

..ræða það eitthvað?

Get ég annað en skrifað um Næturvaktina?

Ég hafði gaman af þættinum. Það var engin saga í gangi þarna til að byrja með, meira svona runa af sketsum. En það getur líka virkað. Helst fer Jón Gnarr í taugarnar á mér, því þarna er hann einsog hann er alltaf.. Það dugar ekki bara að raka hausinn á sér til að búa til karakter. Þessi vaktstjóri hljómar einsog allir þessir miðaldra kverúlantar sem Jón hefur leikið í gegnum tíðina, í sjónvarpi og útvarpi.

Hinir tveir voru samt fínir. Pétur kemur mér dálítið á óvart, og ætti maður að reikna gildi gamanþátta útfrá katsfrösunum þá heldur hann sjóinu uppi.

Mér hefði þótt gaman að kannast við umhverfið, að sjá einhvern spes húmor í þessu þar sem ég hef unnið á bensínstöð í dálítin tíma, en það var alls ekki. Það eina sem snýr að þessum tiltekna bissness er það hvernig á að dæla bensíni og rútínan sem kortaviðskipti eru: renna korti, láta kvitta, bjóða afrit, þakka fyrir. En nú dælir megnið af fólki bensíni á bílana sína sjálft, og því þekkja það flestir. Það sama má segja um kortaviðskiptin, hver hefur ekki farið í gegnum þessa athöfn þúsund sinnum?

Munurinn á því að vera fyrir framan kassann og að vera bakvið hann er sá að þar gerir maður þetta þúsund sinnum á einum og sama deginum. Einsog í Clerks þarsem félagarnir eru að selja sígarettur allan daginn, og Randall selur loks smástelpu pakka af rettum vegna þess að hann er einfaldlega hættur að hugsa um hvað hann er að gera. Ég ætla ekki að stilla þessu tvennu saman, Clerks og Næturvaktinni, en þarna er brandarinn sagður frá sjónarhóli þess sem afgreiðir, og það er verið að segja manni eitthvað um þennan bissness sem maður hefði ekki endilega getað sagt sér sjálfur.

Í Næturvaktinni, í stað þess að gera grín að endurtekningunni, firringunni sem fylgir því að láta fólk kvitta á seðla og þakka því fyrir án þess að vita hvað það heitir eða muna hvernig það lítur út, þá snýst brandarinn í kringum eitt óþægilegt skipti. Og jafnvel þótt áhorfandinn sé leiddur inní stöðina með nýja starfsmanninum þá sjáum við þetta atriði frá sjónarhorni kúnnans. Mér sýnist það sama eiga við um restina af þættinum.

Hver einasti viðskiptavinur sem kemur inná stöðina er grunlaust fórnarlamb. Daman er að flýta sér og má ekki vera að því að bíða eftir kvittun; karlinn þarf að komast á klósettið og má ekki vera að því að kaupa neitt til að geta talist viðskiptavinur; gaurinn þarf að klára að þrífa bílinn sinn, vantar bara vatn í smástund í viðbót og má ekki vera að því að bíða framá morgun. Það er í raun ekki verið að sýna manni neitt nýtt: Hver kannast ekki við að vera að flýta sér á bensínstöð, lenda á einhverjum þurs bakvið afgreiðsluborðið og standa í veseni?

Ég veit náttúrulega ekki hvernig þeir halda áfram á næstu vikum, en þessi fyrstu þáttur fjallar ekki um það að vinna á bensínstöð, heldur það að versla við bensínstöð.

Það er ekki þarmeð sagt að mér þyki þátturinn lélegur, ég hafði gaman af honum. Mín reynsla af þessu umhverfi er hinsvegar sú að sama hversu skrýtnu liði maður þarf að vinna með þá eru kúnnarnir, þegar þeir eru uppá sitt versta, ótal mörgum sinnum skrýtnari, dónalegri, heimskari og þar af leiðandi fyndnari.

Má kannske vera að allir þessir kúnnar vilji ekki sjá bölvað afgreiðslufólkið, leikið af Jóni Gnarr og Pésa úr Strákunum, gera grín að sér í sjónvarpinu?

-b.

Áræði10

Geðveikt.

-b.

Heimurinn árið 1989 - Úr A Gentleman's Game eftir Greg Rucka

Ég fór á bókasafnið áðan og henti inn pappírum. Skilaði bókum. Tók nýjar bækur. Í myndasöguhorninu fann ég innbundna skáldsögu, A Gentleman's Game eftir Greg Rucka. Hún kom út árið 2004. Mér fannst nógu undarlegt að sjá hana á þessu bókasafni, en að einhver skuli hafa verið það hugulsamur að skilja hana eftir hjá hinum Rucka bókunum - sem við dáum öll og elskum - smyr sólargeislum í kalt hjartað mitt.

Ég settist í rauða stólinn hérna heima og las. Þessi efnisgrein finnst mér áhugaverð.

The Pit was aptly named, a cube of a room, dead-white cinderblock walls with no windows and poor ventilation, gray carpet that utterly failed to diminish the cruelty of the concrete floor beneath it. Each Minder's desk faced out from the three walls, so that the Minder Two desk faced the door from the hall, and the Minder One desk, on the left as one entered, faced Minder Three's. The remaining space was occupied with two metal filing cabinets, a coat stand by the door, and a file safe, on top of which sat the go-bags, one for each agent. Inside each small duffel were the bare essentials - toiletries and clean underwear and socks. The only decorations were, above Minder Two's desk, an old dartboard, and above Minder Three's, a map of the world that had been printed in 1989.

Fjórir gluggalausir veggir, pappír í skúffum, tannbursti og nærföt í poka oná skáp. Þetta er eins praktískt, hversdagslegt og órómantískt og hugsast getur, en það hefur löngum verið yfirlýst markmið hjá Rucka, að skrifa um tannhjólin í vélinni frekar en James Bond**. Það væri hægt að líkja þessu við fyrstu þáttaröð af Spooks, áður en sá missti taktinn, eða Tinker, Tailor, Soldier, Spy fyrir seinni tíma, þegar stelpurnar fá að vera memm.

Lýsingin á skrifstofunni gefur til kynna hverskyns spæjarasögu næstu blaðsíður hafa að geyma og um hvað starfið snýst í raun og veru, skv. Rucka. En þá eru það kannske veggjaskreytingarnar sem segja meira en hitt, þótt lýsingin á þeim virki helst einsog glettileg viðbót við dauflega innanstokkslýsingu.

Um leið og þú kemur inní skrifstofuna blasir við þér, á veggnum beint á móti, píluspjald - en það hefur sýnt sig oftar en einusinni í Queen and Country bókunum sem á undan koma að Minder nr. 2 er sá sem lendir í skítlegustu verkunum og mestri lífshættu. Nr. 1 er nokkurskonar yfirmaður og nr. 3 er jafnan óreyndur eða einfaldlega dauður sökum þess að vera sendur óreyndur í hættulegt djobb. Þannig að þegar einhver kemur neðan úr skrifstofunum með skipanir handa teyminu þá beinast spjótin jafnan að Minder nr. 2, þessum með skotmark yfir skrifborðinu sínu.

Heimskortið (sem nr. 3 þarf ekki að hafa fyrir augunum því hann er svo grænn hvorteðer) er sérlega skemmtileg viðbót, því það er prentað fyrir eða um það leyti sem Berlínarmúrinn er rifinn. Maður sér fyrir sér Austur- og Vestur-Þýskaland, USSR lengra í austur, landamæri sem eru ekki til lengur og nöfn sem hafa jafnvel breyst nokkrum sinnum síðan kortið var prentað. Það þjónar varla praktískum tilgangi, en hverju þá? Er þetta eitthvað í líkingu við skrítlur úr dagblöðum, sem vinnudýr í saklausari bissness festa upp í básum eða á hurðum kaffistofa? Heimsmynd sem er svo fjarstæð deginum í dag að maður getur varla annað en glottað, en ber þó með sér grjótharðan raunveruleika njósna og launmorða sem áttu sér stað þegar kortið var fyrst hengt á vegg. Manni dettur í hug rússneska máltækið um ,,gömlu góðu vondu dagana", sem hefur verið komið fyrir í einræðum spæjara og hermanna í Hollywood seinni tíðar, þarsem kalda stríðið er séð í hillingum, ,,einfaldari tími þegar menn vissu hver óvinurinn var." Og svo framvegis.

Fyrr í kaflanum hefur verið snert á því að hverskonar skreytingar á veggjum séu illa liðnar, en landakortið er nógu kalt og ríkisstyrkt til að fá að vera í friði. Það stendur bæði fyrir þessa James Bond-kaldastríðs-nostalgíu og sem gagnrýni á hana: Undir kortinu situr græninginn í spæjaraleik, en þeir sem sjá það úr hæfilegri fjarlægð eru þeir sem vita um hvað málið snýst, og þeir sem ná brandaranum. Heimurinn breytist og kortin breytast, en djobbið er alltaf það sama. Þetta er litli kettlingurinn sem hangir á þvottasnúrunni, Hang in there fyrir kaldlynda, fátæka og léttklikkaða tannhjólaspæjara í svona óskaplega raunverulegum raunveruleika.

-b.

**Það væri reyndar gaman að lesa Bond með það fyrir augum að hann sé bara viljalaust númer oní kassa. Væri það yfir höfuð hægt?

Sungið við Bonnie Tyler lagið Total Eclipse of the Heart (800)

Víðir Örn, hvernig er að vera einsog fiskimaður sem að fer barasta aldrei í land?
Víðir Örn, hvernig veistu svona margt um átján hluti sem að enginn hefur hugsað mikið um?
Víðir Örn, hvernig ertu aldrei í sjónvarpinu þótt þú búir svona nálægt Sigga Hall?
Víðir Örn, hvernig skegg er þetta sem að hangir á veggnum því ég hef held ég aldrei séð það áður?
Víðir Örn, gaukur, hvernig er að ganga ekki við staf?
Víðir Örn, gaukur, hvernig er að ganga ekki við staf!

Einn komma sex beibí

-b.

Þarmeð bless

En svona að hækum slepptum þá sit ég inná bókhlöðu í augnablikinu og sé hvar rigningin hrynur oná lóðina fyrir utan í sirka 45° halla. Ég þakka mínum sæla fyrir að hafa haft þessa vitleysu í bakið á leiðinni niðreftir. Svo er spurning hvernig staðan verður í nótt þegar ég fer aftur heim.

Ég er að taka nokkrar vaktir til að eiga fyrir næstu leigu. Fokk helvítis ég ætlaði að vera að setja saman starfsumsókn í dag.

-b.

Hæka fyrir vandláta

Rigningarandskot
i dettur svo maður blotn
ar allur saman.

-b.

Ég lifði helgina af

Og það ætti í sjálfu sér að vera nóg. Netið hrökk í gang í gær. Sævar reddaði því.

Ég drakk helling af bjór, borðaði helling af rusli, las X-Men en veit ekki hversvegna. Gaf bækur sem afmælisgjafir.

Í dag vaknaði ég eldsnemma fyrir hádegi og fékk mér staðgóðan morgunverð. Planið var að við Víðir færum austur, hann að gera við bílinn sinn og ég að kíkja til læknis, og að sækja um húsaleigubætur. En svo birtist Már í dyrunum og ég fékk bara far með honum í staðinn. Læknirinn sagði að ég væri nærsýnn, -0,5. Á báðum. Það væri víst betra fyrir mig að fá gleraugu, svona til að fara með í bíó og á rúntinn.

Svo kannske hver veit, kannske fengjum við okkur nokkra kokteila á Hressó, ég myndi bjóðast til að borga taxa heim, eitt leiddi af öðru. Það að ganga með gleraugu þyrfti ekki að vera kvöl og pína.

Ég hitti Gunnar Marel þarsem ég stóð og beið eftir rútunni aftur í bæinn. Hann ætlar að fara til Kaupmannahafnar og vill koma í veg fyrir að Pakkhúsið verði rifið. Getur hann gert bæði í einu? Fylgist með í næsta þætti?

-b.

Moggabloggið mitt, djöfull er maður vakandi

Og djöfull gleyptu fréttastofurnar við þessari 3g auglýsingu frá Símanum. Þessi kirkjugaukur mætti í Kastljósið og Ísland í dag sama kvöldið og sagði nákvæmlega ekki neitt. Honum fannst hún smekklaus, en kirkjan ætlar ekki að kæra. Nei er það virkilega? Jóni Gnarr finnst ekkert athugavert við auglýsinguna, en það var jú hann sem samdi hana. Þetta er and-frétt.

Fólkið á Símanum er ekki alveg glórulaust. Þetta er haugur af ókeypis auglýsingu. Nógu mikið hefur það kostað að búa til þessa auglýsingu, þá er ekki verra að fá hana sýnda í fréttatímum trekk í trekk.

Það er ekki einsog nokkrum detti í hug að það verði neitt úr neinu. Einstaka hálfvitum, sem er ekki skítsama um hvernig fólk notar biblíusögur, kann að láta í sér heyra en það dettur engum í hug að gera neitt í því.

(Það situr hérna tíu manna MR hópur og talar um það hvað hann sé skemmtilegur. Hver um sig og allir í heild. Og liðið talar hærra og hærra og þá hækkar einhver í músíkinni og svo gengur það áfram. Maður var blessunarlega aldrei í þessari vatnsgreiddu SUSeldishöll en ég er þó feginn því að vera ekki alveg svona ungur ennþá.)

Önnur and-frétt: Þú getur ekki átt einkaleyfi á nafninu ,,skyr". Ekki frekar en ,,mjólk" eða ,,smjör". Hálfvitar.

-b.

Hvaða læti eru þetta?

Ég kíkti í tíma í íslenskum sjálfsögum hjá Jóni Karli í gær. Kúrsinn virðist mjög áhugaverður. Það vorum semsagt við tveir, ég og kennarinn, og svo tíu ellefu stelpur og konur. En hann er kenndur innan íslenskuskorar svo ég er ekki viss um að ég geti fengið hann metinn, þarsem ég hef tekið svo lítið innan bókmenntafræði proper.

En það er hinsvegar ekkert að gerast þar. Einsog Ingi hafði á orði, þá er varla hægt að skella á mann einhverjum kvóta og bjóða síðan ekki uppá neitt til að fyll'ann.
Eða, hann sagði það ekki alveg svona. Þetta var meira svona inntakið.

Ég er orðinn þreyttur á að borða ekki heima hjá mér. Fáum væntanlega ísskáp á morgun. Sævar reddaði honum. (Annað gott innskot!)

Og ég er kominn með auðkennislykil.

Og Prikið er stútfullt af MRingum og túristum. Ég veit sveimér ekki hvort er verra.

Fór og breytti aðsetri, fékk vottorð fyrir því. Fékk útprentun á skattskýrslu síðasta árs. Nú þarf ég bara að grafa upp launamiða síðustu þriggja mánaða og þá get ég sótt um styrk frá sveitarfélaginu mínu til að greiða niður 8,3% af leigunni sem við borgum.

Las House of M í gær. Þetta var víst einhver svaka crossover atburður hjá Marvel núna um árið. Það var þessi tiltekna saga og svo tengdust bókstaflega allir ofurhetjutitlarnir þeirra inní þetta, ef mér skjátlast ekki. Svona ofursögubatterí virka alltaf frekar feik og fyrir-salti-í-grautinn, en þessi saga var fín. Þannig. Enda Bendis.

Hún minnir sterklega (og meðvitað) á Crisis on Infinite Earths: Gamli heimurinn hverfur í hvítu leiftri, útvaldar hetjur kippa málunum í liðinn en þó verður heimurinn aldrei samur. Fyrren eftir nokkra mánuði.

-b.

Dóterí sem ég skrifa niður um dóterí sem ég skrifaði ekki

Æ fokk. Maður er að neyta.

Fyrsta sería af Sleeper Cell er miklu betri en ég þorði að ætla. Ég nixaði þetta undireins þegar ég sá bút á Skjá einum þarna um árið, þarna væri hræðsluáróður í dramalíki. En það er kannske frekar manni finnist of mikið um jákvæða umræðu um islam. Fólk að ræða túlkunaratriði í Kóraninum við undarlegar aðstæður.. En þetta eru bara þéttir þættir. Mjög gott.

The King eftir einhvern byrjar vel. Það er ákveðinn blær yfir þessu Fantagraphics dóti.. frekar misjafnt hvernig það virkar en maður kannast strax við hann. Finnst mér. En ég hef ekki lesið mjög mikið af því.

The Pulse, hafði ég ekki minnst á það? Bendis góður. Bækur eftir Bendis góðar.

Minntist ég á Udaku eftir Bendis? Líka fín.

Og mér skilst að næsta Powers bók sé að koma út. Eða komin út? Cosmic held ég að hún heiti.

Rant eftir Palahniuk kom mér á óvart. Og svo varð hún bara undarlegri. Hann kann að skrifa, hann kann að fletta utanaf sögu þannig að hvert skref verður að skoða aftur í ljósi þess sem kemur á eftir, og þegar hann gerir það vel þá virkar það ekki einsog bara eitthvað gimmikk. Það gengur upp hérna. Og mér finnst gaman að því hvernig sveitasagan verður sæfæ. Ég veit ekki, endirinn virkaði skringilega á mig, en það hæfir sögunni kannske að slútta svona, frekar en að meika fullkomlega sens.

Þetta er ekki bók sem ég myndi mæla með fyrir hvern sem er, en ef þú fílaðir Palahniuk áður en hann gróf sér gröf í lélegum hryllingi þá má tékka á henni. Hýper-yfirborðshugleiðing um dreggjar samfélagsins í óræðri framtíð? Það held ég.

The Bourne Ultimatum: Helvíti fín. Sjáið fyrri myndina áður en þið sjáið þessa samt. Þá fyrstu líka, ef þið eruð á þeim buxunum, en það er ekki nauðsyn. Ég ætla að sjá þær allar í einu núna bráðum. Ekki að þetta sé nein epík, þessar myndir eru alls ekki að reyna neitt slíkt. En bara afþví ég hefði gaman af því.

Blargh. Heim að borða. Ekkert net.

-b.

Pantekki borga

Ég var að panta dvd á amazón?

Það kostar mig helling, þegar að því kemur?

-b.

Hark!

En þetta situr næst mér núna. Þrír spánverjar (held ég) komu að mér þarsem ég hokraði við að læsa hjólinu mínu fyrir utan Glitni á Lækjargötu. Afsakið, geturðu sagt okkur hvar við getum fengið íslenskan mat, sem er ekki of dýr? Tja. Í fyrsta lagi, og þetta sagði ég þeim, þá er enginn staður hérna niðrí miðbæ ódýr. Í öðru lagi, en ég sagði þeim þetta ekki, þá veit ég ekki hvað íslenskur matur er. Eitthvað sumarið vildu vegasjoppurekendur meina að þjóðarrétturinn væri kjötsúpa.. en kjötsúpa er aldrei kjötsúpa nema hún sé borðuð heima hjá manni.

Ég benti þeim á fiskihlaðborðið í þessa þarna átt. Þeir höfðu jú séð það, voru víst að leita að einhverju öðru. Sorrí, segi ég, ég borða sjaldan sem aldrei hérna því það kostar allt pening. Takk takk sögðu þeir og gengu leið sína.

Svo gengu þeir hérna inná Prik þegar ég var að koma mér fyrir. Pöntuðu sér steikarsamlokur, ef mér skjátlast ekki.

...

Annars er ég búinn að vera að flytja í nýja íbúð. Ég hef bæði gaman af listum og tímalínum, þannig að hérna er listatímalína fyrir ferlið.

Föstudagur:
Ég fæ að taka jeppann að láni, fylli hann af bókakössum og öðru drasli, kaupi nokkra bjóra og keyri til Reykjavíkur. Við Davíð kíkjum á Eldsmiðjuna, en hún er full af fólki. Við kíkjum á Reykjavík pizza company, og þar er líka allt fullt, en við fáum borð eftir smá stund. Borðum. Svo förum við heim til Davíðs að drekka bjór. Víðir kemur. Gunnar og Stefán koma. Við drekkum og ég er ógeðslega lélegur í Gears of War.

Eða ég er allavega handónýtur á svona fjarstýringum. Ég stend fastur á því að mér hefði gengið betur með mús og lyklaborð. Xbox foj.

Við byrjum að horfa á The Big Lebowski en ákveðum fljótt að fara í keilu í staðinn. Við drekkum bjór og keilum í Öskjuhlíðinni. Ég dett einusinni hálfur inná brautina, einusinni allur inná hana. En ber samt sigur úr býtum. Leyndarmálið, segi ég sjálfum mér: horfa á keilurnar.

Svo förum við niðrí bæ og ég týni sjálfum mér þar einhverstaðar, en man þó eftir að hafa tekið ákvörðun um að koma mér í bælið. Vaðið mannhaf útað dyrum Kaffibarsins og andað svo bæjarmyrkri niður Njarðargötuna.

Laugardagur:
Því ég þurfti að vakna snemma. Sturta og vatnsglas, hálfur subway og útá hjólið. Má ekki vera þunnur, allavega ekki svo sjái á manni. Keypti treo-stauk í Lyfju, skoðaði bækur og mætti um það bil korteri of snemma á fund uppí Rentus. Las yfir húsaleigusamninginn, beið eftir eigandanum. Hún mætti stuttu síðar með karlinum sínum, þau nýkomin frá íbúðinni og segja að fólkið þar sé enn ekki flutt út.

Þessir jólasveinar sem voru í íbúðinni, og höfðu nú verið reknir út vegna kvartana frá nágrönnum, ætluðu að skila lyklunum að íbúðinni á föstudaginn klukkan fimm. Gerðu það ekki. Ætluðu svo að skila klukkan ellefu á laugardaginn. Gerðu það ekki heldur. Eftir að við undirrituðum samningana rúllaði ég með eigandanum til að gá hvernig gengi, og við fundum þar tvær stelpur sem dunduðu við að sópa, sögðu að strákarnir hefðu farið eitthvað á sendibílnum. Nú ætluðu þau að skila lyklunum klukkan fimm.

Eitt herbergjanna var samt laust og þrifið, svo ég henti kössunum mínum þangað inn og keyrði á Selfoss. Gunnar og Stefán hjálpuðu mér við kassaburð, blessaðir.

Þynnkan hellist yfir mig þegar ég lendi á Heiðarveginum, en mig langar að klára flutninginn. Eigandinn hringir rétt að verða fimm og segist hafa lyklana en að það sé hræðilega illa þrifið. Ég segi að við séum að stóla á að geta flutt inn í dag, svo hún segist ætla að gera einsog hún getur. Gott og vel. Ég fæ Óskar bróðir til að hjálpa mér að ferma kerruna og bílinn og við keyrum til Reykjavíkur. Fleygjum þar inn rúmi og allskonar. Förum svo á garðana þarsem ég á ennþá nokkra kassa og dót (blikk). Fermum, keyrum, affermum og þarmeð er ég alfluttur. Víðir kemur með dýnu og eitthvað dót. Ég fer með Óskari á Grillhúsið og svo heim að sofa. Sævar kom með nokkra kassa.

Sunnudagur:
Ég svaf frameftir. Uu. Sótti hjólið mitt niðrí Rentus. Það var lokað í Góða hirðinum. Mágur eigandans kom til að skipta um ljósaperur á baðinu, og við sáum hversu illa var þrifið þar inni. Spilaði Baldur's Gate. Við kíktum til Davíðs í vídjó um kvöldið, ætluðum að horfa á Slacker en hún var leiðinleg svo við slökktum. Ég lét mig hverfa, fór að sofa.

Mánudagur:
Ég hjólaði niðrí Þjóðskrá en þurfti að hafa skólavottorð til að breyta um aðsetur, ef ég vildi ekki að skipta um lögheimili um leið. Víðir skutlaðist með mig til Sýslumanns og þar borgaði ég rúman tólfhundruðkall fyrir stimpil. Þinglýsing á leigusamning sem ég þarf að sækja á morgun. Svo fórum við í Rúmfatalagerinn, Góða hirðinn og Bónus. Ég keypti stofustól, bleikan náttslopp og grænt te. Ég leitaði árangurslaust að ísskáp á netinu og fór svo á fund með Víði. Sævar kom með stofustól.

Þriðjudagur:
Æ ég nenni engu. Ætla að kíkja í einn tíma í skólanum á morgun, tala við Gottskálk á mánudaginn kemur. Sækja skólavottorð, sækja þinglýstan samning, skipta um aðsetur, sækja um húsaleigubætur. Fara að vinna?

-b.

Ennfremur

þá er það að tappa eitthvað fyrir mana kallað ,,mana source" og gerist á undan öllu öðru. (Eða það varð það allavega í Mirage eða Visions.. ég hef ekki fylgst með uppá síðkastið, kannske hafa þeir breytt því. En það að nema reglur úr gildi hljómar ekki beint í karakter fyrir WoTC.)

Þannig að ef fuglamaðurinn setur út Birds of Paradise og hefur eitthvað í gangi sem leyfir honum að tappa hann fyrir mana undireins þá getur hann það áður en nokkur fær að kasta Slaughter.

..hinsvegar skil ég ekki afhverju þú vilt setja út manafugl og eyða svona miklu púðri í að tappa hann strax. Ef þú ert kominn með einhverja græju sem leyfir þér að gera það þá ertu væntanlega kominn með slatta af mana núþegar.

Ég væri alveg til í að spila smá Magic. Komið nokkuð langt síðan.

-b.

Vídjó dagsins

Best er að hún skuli missa mækinn rétt áður en hún getur bætt við ,,for our children."

Nýverið:

• Bókhlaðan sendi póst: Nei nei þú færð ekki vinnu hér en þúveist, takk samt ókei? bæ.
  
• Ein íbúð var farin eitthvað annað og svo var hin farin eitthvað annað og svo beilaði ein stelpa á að leigja íbúðina sína og svo svarar hinn gaurinn ekki þegar ég spyr hann útí íbúðina.
  
• En svo er ein íbúð ennþá laus og við ætlum að skoða hana eftir klukkan fimm í dag.
  
• Fjölmiðlavaktin sendi póst: Nei nei þú færð ekki vinnu hér en þúveist, takk samt ókei? bæ.
  
• Prikið er heimili númer tvö vegna þess að ég er alltaf að vesenast í bænum en á hvergi heima.
  
• Einkunnirnar eru komnar heim, í tvíriti, og ég býst við að skólinn hafi fengið þær líka. Þó hef ég enn ekki fengið neitt inná uglu og þá síður inná LÍN-bankareikninginn.
  
• Yfirdrátturinn fellur niður um mánaðarmótin, aftur.
  
• LÍN vill að ég byrji að borga þeim peninga vegna þess að þeir fengu síðast einkunnayfirlit frá mér á síðasta ári.
  
• Ég fór niðrí stúdentamiðlun áðan og sótti strætókort. Frítt í strætó til fyrsta júní fokkjá. Það er nokkuð gott.
  
• Ég á víst að eiga stúdentakort þar líka.. spurnari.
  
• Um leið sótti ég meðmælabréf í skrifstofu stúdentagarða, þarsem meðal annars segir orðrétt að ég hafi verið ,,óaðfinnanlegur leigjandi" þessi tæpu fjögur ár sem ég leigði hjá þeim. Fokkjá aftur.
  
• Ég dett afturúr í sjónvarpsglápi, en spila Baldur's Gate II af innlifun.
  
• Fór á Astrópíu með Víði og hafði gaman af. M:TG spurningin meikaði ekki sens, en ókei. ,,Við byrjuðum allavega ekki á bar." Snilld.
  
• Það er að segja Magic: The Gathering. Þú getur aldrei tappað skepnur strax eftir að þú lætur þær út, nema þær séu þar til gerðar, en það er Birds of Paradise ekki (eða þú sért með einhverskonar enchantment í gangi sem leyfi þér það, en þá hefði hann væntanlega tekið það fram). Þetta er mjög beisikk regla sem hver spilari veit.. það er hægt að búa til endalausar flækjur þarsem útkoman er vafaatriði, en þetta er ekkert í líkingu við það.
  
• Þetta eru spilin sem hann minntist á:
  .
  
• Og ég er á Prikinu, að fara að spila Baldur's Gate II.
  
• Ég hringdi útí skrifstofu hugvísinda núna rétt í þessu og hún var að fá umslagið inná borð til sín. Þetta er í höfn.

-b.

Nokkrum símtölum seinna..

Ég fékk póst að utan sem sagði mér að einkunnablöðin færu í póst mánudaginn 13. ágúst. Stuttu seinna var haustönnin mín, sem er skráð sem einn 15 eininga kúrs á uglunni, merkt ,,fjarverandi" á einkunnayfirlitinu. Létt panikk. En ég hringdi áðan í nemendaskrá og hún vissi ekkert um þetta. Sagði að þetta kæmi stundum fyrir. Ég veit nú ekki með það. En hún lofaði því að minnsta kosti að allt það sem ég náði úti fengi ég metið hingað heim, jafnvel þótt ég hafi beilað á einum kúrs.

Ég er reyndar ekki búinn að fá einkunnirnar sendar hingað heim, þannig að skólinn er væntanlega ekki búinn að fá sitt eintak heldur. Bölvaðir Danirnir.

Svo hringdi ég í stúdentagarðana. Það er ekkert mál að útbúa handa mér einhver plögg þess efnis að ég hafi verið öðrum leigjendum til fyrirmyndar þann tíma sem ég var á skrá hjá þeim. Sendu bara tölvupóst, sagði hún. Við reddum þessu. Þær eru liðlegheitin uppmáluð þarna í FS.

(Þá er bara að vona að ég hafi alltaf borgað leiguna á réttum tíma og að það hafi aldrei verið kvartað yfir mér. Ég er nokkuð sjúr á því seinna en ekki eins sjúr með það fyrra. Held það samt. Mm.)

Og eftir það er komið hádegi á Selfossi og ég veit ekki alveg hvað skal gera. Nenni ekki til Reykjavíkur úr þessu. Kannske hinn? Það væri ekki úr vegi að taka smá pásu og lesa bók með tebolla undir nefi. Ég var jú að enda við að vinna þrettán daga törn. Djöfuls hetja er ég. Mér dettur í hug nýr texti við lagið Bjössi á mjólkurbílnum.

Hver selur bensínið svo aðrir geti keyrt burt? -Bjössi á bensínstóli, Bjössi á bensínstóli.

-b.

,,My mind rejects the frequency.."

Ég er búinn að færa allt draslið mitt útúr íbúðinni hans Helga. Ég var þar í tæpar tíu vikur. Og ég veit að ég þarf að færa þetta allt aftur eitthvert annað, jafnvel í næstu viku. Bakið mitt grátbiður um vægð og skilur ekki hversvegna ég þykist ekkert heyra.

Rant eftir Palahniuk er ekki slæmt dót. Ég er kominn inní hana miðja og hún virkar mun betur á mig en það sem hann hefur gert undanfarið.

Ég er þreytti gaurinn. Vann slatta í þessum mánuði, gæti komið mér temmilega uppúr skuld um mánaðamótin næstu. Jei.

-b.

Til hamingju þið þarna í rekkanum

AMSTERDAM, Netherlands-(Business Wire)-August 16, 2007 - Exactly 25 years ago tomorrow, on August 17, 1982, Royal Philips Electronics (NYSE:PHG, AEX:PHI) manufactured the world's first compact disc at a Philips factory in Langenhagen, just outside of Hanover, Germany. The invention of the CD ushered in a technological revolution in the music industry as CDs — with their superior sound quality and scratch free durability — marked the beginning of the shift from analog to digital music technology. The CD became a catalyst for further innovation in digital entertainment, helping pave the way for the launch of DVD and the current introduction of Blu-ray optical media.

Geisladiskurinn er eldri en ég, og líka eldri en fólk sem er yngra en ég. Ég hlustaði á geisladisk núna rétt áðan. Víú.

Hvar verður geisladiskurinn eftir önnur tuttugu og fimm ár? Verð ég tæplega fimmtugur fær um að skella The Queen is Dead og raula með Morrisey? Neh.

Ég svaf yfir mig í dag. Vaknaði við það að ég lá uppí rúmi og horfði á símann minn, hélt á honum yfir höfðinu og sá að stöðvarstjórinn var að hringja. Skrýtið að vakna í hausnum eftir að maður vaknar í líkamanum. Og það er ekki einsog maður sé að ganga í svefni heldur neitar maður, einhverstaðar innra með sér, að vakna. Því maður hefur ekkert sofið.

En ég svaraði. Um leið og maður svarar er samtalið óþarft, ég veit að ég svaf yfir mig og að ég þarf að leggja af stað. Orðaskiptin taka fimm sekúndur og ég er kominn útum dyrnar áður en ég skelli á.

Morgnarnir eru samt fljótir að líða. Sérstaklega á virkum dögum, þegar dagmanneskjan mætir í vinnuna. Ekkert vesen. Selji selj. Uppgjörið dans á rósum. Hei, tveir dagar eftir og svo er ég fluttur nauðugur burt.

EN!

Ég var að senda inn umsókn á svona.. vefsíðu. Á netinu. Þar er sko síða sem auglýsir íbúðir til leigu, Víðir benti mér á eina. Við tveir og Sævar Ö erum að spæla í þessu. Vonandi verður það smjör.

-b.

Þar er refsingin

Lína úr fimmtu Punisher bókinni hans Ennis, MAX-línunni:

Man! I try to do the right thing, and all I get is a bunch of spics fucking me up the ass.

Þetta er eiginlega bókin í hnotskurn. Ég fíla þær.

Klukkan er að verða eitt og ég er á morgunvakt í fyrramálið. Og svo þarf ég að fara að hugsa mér til flutnings. Leigja íbúð í Reykjavík? Hm.

-b.

Allt um þessa helgi þarna með hlutunum og fólkinu

Ég fór á opnunina hans Halls og ég tók engar myndir og ég sagði eiginlega ekki neitt við neinn, því ég var þreyttur sem hálfur hundur. Ég hafði verið á kvöldvakt daginn áður og morgunvakt um morguninn, hálfvakandi undir stýri báðar leiðir. Austur. Vestur. Svo í rúmið. Daginn eftir líka morgunvakt og svo rölt niðrí bæ. Ég keypti fjóra bjóra á Austurvelli og rölti upp Laugarveginn í gegnum hverja familíuna á fætur annarri. Úthverfafrumeindafjölskyldurnar mæta niðrí bæ til að skoða hommana og teppa kaffihúsin mín.

Þetta er bara einsog hjá villimönnunum fyrir norðan: Um leið og það er eitthvað að gerast í plássinu þá komast svona heiðarlegar bæjarrottur ekki fyrir lengur.

Ég kíkti á Inga Björn og rétti hann af. Við súptum og kíktum á Entourage, grilluðum svín og fórum svo til Frikka að spila póker. Það virtust allir eiga bjór. Ég vissi að ég þyrfti að opna búðina klukkan að verða níu í fyrramálið, en ég fékk mér einn enn og svo annan til. Var samt á bremsunni, svona einsog maður getur. Rétt rúmlega eitt kvaddi ég og gekk upp Bergþórugötuna. Ætti ég að sækja bílinn hugsaði ég. Ég er nú bara búinn að drekka svona sirka kippu, ég ætti alveg að geta komið bílnum heim.. þá gæti ég keyrt í vinnuna í fyrramálið -- ergó, sofið aðeins lengur en ella hugsaði ég ennfremur.

Eitt af því sem spilaði inní var það að ég þurfti að hætta að vinna klukkan eitt og fara beint á völlinn að sækja ömmu, en hún var að koma frá Svíþjóð. Þá væri betra að hafa bílinn á Ægisíðunni.

En svo hugsaði ég það er auðvitað svona sem þetta gerist, maður sannfærir sjálfan sig um að maður geti keyrt þegar maður getur það vitanlega ekki. Hættu þessu rugli og labbaðu heim.

Ég var rosa sáttur við sjálfan mig. Djöfull valdi ég rétt. Löghlýðinn og réttsýnn borgari, ég. Það var svo ekki fyrren ég var að koma að blokkinni sem ég mundi að jakkinn minn var í bílnum og húslyklarnir voru í jakkanum. Nú myndi ég þurfa að vakna extra snemma til að labba og sækja bílinn og keyra svo í vinnuna. Því ég gæti ekki hjólað niðrí bæ, sótt bílinn og keyrt svo á völlinn og farið úr heima og labbað svo niðrí bæ aftur og sótt hjólið.. Tú möts. Ég velti vöngum yfir þessu.

En það reddaðist á endanum.

Ta-da.

Amma gaf mér kippu af bjór og toblerone. Svo fór ég heim og svaf í fjórtán tíma. Í gær fórum við Már í Góða hirðinn og geisladiskamarkaðinn við hliðina, ég keypti diska og bækur. John Wesley Harding og Blood on the Tracks með Dylan, Adore með Pumpkins, Definitely Maybe með Oasis og Worst Case Scenario með dEUS. Þeir kostuðu að meðaltali 320krónur stykkið.

Í gær vann ég með gaurnum í það sem ég vona að verði síðasta skiptið. Mér skilst að línan ,,Hún er að vinna hjá Flugfélaginu, þessi" hafi verið djókið í Eyjum. Það er gott að einhver getur haft gaman að þessu. Ég geri það líklega seinna.

Hei já en til hamingju með opnunina Hallur. Gott stöff. Þið ættuð öll að sjá þetta hjá honum. Óðinshús á Eyrarbakka, opið næstu helgi (ef ég man rétt).

-b.

,,Vel mælt, frændi."

évaraskrifa síví ég ætlasækjum vinnu aftur.

og það er hræðilegtað getaekkis ofnað þegar maður er að fara á skiptivaktþarsem maður skiptir nætursvefni útfyrir það að komastá morgunvakt.

ogsvo leséghluti og ég er að verðabrjálaður á sumu fólki.

-b.

Til hamingju Ísland

Það eina sem danglar ennþá í útlandinu eftir skiptiárið í Köben eru einkunnirnar mínar - það sem gárungarnir (og ég sjálfur, líka) myndu eflaust segja að væri í raun og veru það eina sem ég fór að sækja þangað. Ég hef sent tvö ímeil til þeirra og ekki fengið svar, svo ég hringdi þangað núna áðan. Þá er vandamálið þetta:

Þegar þeir í KU gefa upp einkunnirnar mínar þá kemur bara fram hverskonar próf ég stóðst, ekki í hvaða kúrsum þessi próf voru tekin. Einsog þið sjáið af þessari mynd



þá er ég þarna kominn með einkunnir úr ,,Emneområde 5a" og ,,skriftligt emne B", ekki ,,From Mysticism to Postmodernism" og.. hvað hitt er, því ég veit það ekki sjálfur. En HÍ samþykkti ákveðna kúrsa til að færa inní námsferilinn minn og þeir þurfa víst að fá einkunnirnar með nöfnum þessara kúrsa áföstum.

Þetta ærir óstöðugan.

Stefanía, sú sem ég heyrði í áðan, sagðist vera að vinna í þessu. Sagðist myndi senda þetta ,,í næstu viku, líklega. Kannske."

Þannig að ég bíð.

...

Já og fjölskyldan var að koma heim frá Svíþjóð. Þau gleymdu farsíma og vídjóupptökuvél í leigubílnum sínum vegna þess að þau voru að flýta sér. Alveg einsog þegar þau gleymdu töluverðu magni af persónulegum munum í leiguhúsnæðinu á Kanarí vegna þess að þau voru að flýta sér. Þessi samblanda af því að mæta seint (sem hefst af því að leggja seint af stað) og vera ekki búin að pakka drasli niður í töskur fyrren á síðustu stundu er eitthvað sem ég ekki skil.

Ég er ennþá í íbúðalimbói.

-b.

Pénsós

Á sirkabát sama tíma fékk ég útborgað fyrir vinnudjobbstarf, endurgreitt frá skattinum og ávísun frá danska húsfélaginu. Ég er ekki nærri kominn úr skuld ennþá - er enn að bíða eftir einkunnunum - en þetta léttir aðeins á manni.

Ef ég ætti að segja tilvonandi skiptinemum eitthvað af viti þá væri það þetta tvennt:

Ekki flytja búferlum á pappírunum, haltu lögheimili á Íslandi ef þú mögulega getur. Það er tómt vesen að færa sig yfir aftur.

Og þetta kostar pening, sama þótt maður sé á lánum og með Erasmus- eða Nordplus- eða hvaðsemer styrk. Eigðu pening. Ég fór út með slatta af pening plús full námslán og ég keypti samasem ekki neitt nema mat og drykk, bækur og metrópassa, en ég var í endalausu veseni síðari önnina.

Jú og ekki fara á rásandi fyllerí með skólatösku eða annað sem verður sárt að týna. Maður er bara að biðja um bömmerinn.

-b.

Um Deadwood

Skemmtilegur punktur úr gömlu viðtali við David Milch:

How do you see the sinister Al Swearengen (Ian McShane) relative to Seth Bullock (Timothy Olyphant)? Because in Bullock, you describe a certain kind of twisting of chaos and order, and good and bad.

To me, they're part of the same personality. I try not to judge any of the characters. Henry James used to say that characters are obstinate finalities, and irreducible. I think you'll see in the first episode just how indissolubly associated those two characters are. And in real life, they sort of divided the camp. It was like a Manichaean heresy. Swearengen ran the Badlands and Bullock ran the rest of the camp. But I think that each of them is lost in a particular way. I don't think that Swearengen has any more of an articulate understanding of what moves him than Bullock does; it's just that his compulsions do not invoke a legal framework. You know, if you look at Swearengen, all of Swearengen's whores are bought at the same orphanage where he was raised, including a cripple who has absolutely no use to him at any pragmatic level. He is constantly presenting himself as a pure pragmatist, yet to insist on getting your whores at one particular orphanage is at once an impulse to take revenge on women, and also to rescue women. And in that complication is where most of us live our lives. And he no less than Bullock has a life which lives him, much more, I think, than he lives his life.

Versló núll sjö

Kannske er alltof auðvelt að byrja bara að tala um hvað gerðist þessa helgi, án þess að fara útí það hversu mikil pressa er á fólki að njóta hennar. Þetta er eitthvað sem hangir í loftinu, sérstaklega þegar maður veltist um í grasbala á útihátið, en litlu minna niðrí miðbæ. Nú skal vera gaman. Svipað og um áramótin, gamlárskvöldið á að renna saman við nýársmorgun í taumlausri gleði þarsem fólk þykist vera að endurskapa viðteknar hugmyndir um fyllerí. Og svo er helmingurinn á bömmer því það var ekki nógu gaman, að hluta til vegna þess að maður var of meðvitaður um að það ætti að vera meira fjör í gangi en raunin er.

Nei samt, áramótin eru alveg kafli útaf fyrir sig. Verslunarmannahelgi er dreift á nokkra daga, það virðist eiginlega skipta meira máli að drekka nóg heldur en að hafa mest gaman í heimi. En það gekk að minnsta kosti upp í mínu tilfelli. Jei.

Nokkrir bjórar á miðvikudaginn eftir vinnu. Ég hitti Davíð á Austurvelli og við gerðum rosalega uppgötvun í Ríkinu á Austurstræti. Svo fórum við heim að glápa á vídjó: Color Me Kubrick. La la.

Sullað í bjór með Davíð og Víði og Agli á fimmtudaginn. Við kíktum niðrí bæ, en vorum ekki lengi.

Hallur kom í bæinn á laugardaginn og kíkti með okkur Davíð á Planet Terror. Fylleríisbíó, sem ég hef ekki gert í háa herrans tíð. Æðislega gaman.. þessi mynd er púra bíó. Við hlógum og kölluðum og vorum með almenn læti. Fólkið sem sat við hliðina á okkur færði sig í hléinu. Svo fórum við á Dillon og Kaffibarinn og Ellefuna, ég hitti Huldu en man ekki hvað okkur fór á milli. Hún var með húðflúr.

Við Hallur eyddum laugardeginum í seigfljótandi þynnku, lágum einsog hrúgur af blautum handklæðum, hlustuðum á dauðametal og horfðum á Mr. Show fram til klukkan að verða sjö. Kíktum þá í mat til Inga Bjarnar þarsem við drukkum hvítvín og bjór og fórum svo niðrí bæ. Ellefan, Kaffibarinn, Kofinn, Café París. Tiltölulega snemma heim.

Sunnudagsþynnkan var mild en ákveðin. Hún gjörði mér kunnugt, svo ekki yrði um villst, að hún væri ekki á förum. Hún situr hérna við hliðina á mér núna og hæðist að mér: Ha ha, þú hreyfir þig undarlega og þér líður skringilega í hálsinum og þú ert þreyttur jafnvel þótt þú hafir sofið í tíu tíma. Ég var samt kallaður til vinnu í gær, sunnudag, því Mikael þurfti að díla við eitthvað vesen. Ég fór þangað eftir að við Hallur höfðum kíkt í heimsókn til Inga í vinnuna og tékkað á lokaðri ísbúð. Það var nákvæmlega ekkert að gera. Ég sat og las 100 Bullets og Give Me Liberty og var allur þembdur og ómögulegur. Gummi Torfi kom í heimsókn, óvart held ég. Hann var á leiðinni í fjölþjóðapartí, sagðist bara eiga doktorsritgerðina eftir. Alltaf í Amríku.

Annars held ég að ég noti frídaginn í að gera mikið fátt. Borða kannske. Horfa á sjónvarp. Ætla að tékka á míníseríu að nafni The Company, taka inn einn Entourage og svo er að síga á seinni hlutann í John From Cincinnati. Setja í þvottavél. Hugsa um stríð og óendanleika.

-b.

Lifurbarningur

Ég er þreyttur. Eftir þessa helgi. En það gerðist sumt.. má ég skrifa um það á morgun?

Í bilinu þá er málið að horfa á þetta myndband aftur, því Zach er brjálaður mussju vísindamaður..



..og ég var víst að gera Hall brjálaðan á föstudagskvöldinu því ég hætti ekki að syngja lagið. Naaa na na na.

-b.

Ómega er innblástur handan við hafið

Jesus dropped the charges; God provided the funds.

Þetta kemur ekki oft fyrir

Eiginlega bara aldrei. Á kvöldvakt um daginn kom kona að kaupa bensín og spurði mig um leið hvort ég væri að lesa eitthvað skemmtilegt. Það vildi svo til að ég var að renna í síðustu metrana af The Prestige, svo ég sagði já. Þeir hefðu gert bíómynd uppúr þessari bók þarna um árið, tveir galdramenn að battla. Hún sagðist ekki hafa séð hana en bað um að fá að lesa aftan á kápuna. Ég sagði að bókin væri fín, talsvert frábrugðin myndinni, en mér hefði líka þótt hún fín.

Lengra var samtalið ekki. En það er gaman að fá einstaka sinnum inn fólk sem maður getur gert sér í hugarlund að geri eitthvað annað en að keyra og kaupa bensín til að geta keyrt. Lesið bækur. Horft á bíómyndir - eða ekki, í þessu tilfelli.

Ég var að lesa Ástrík um daginn, man ekki hvaða bók nákvæmlega. Ég legg hana frá mér oná afgreiðsluborðið þegar næsti kúnni labbar innum dyrnar. Þetta er stór og mikill gaur sem kemur þarna soldið, en segir ósköp fátt. Honum virtist samt lítast vel á það að ég skyldi lesa Ástrík. ,,Hann lemur aldrei neinn að óþörfu" sagði hann. Ég jánkaði því, sagðist finnast þetta stórskemmtilegar bækur. Eftir því sem ég las fleiri fór ég samt að spyrja sjálfan mig hvort hann hefði verið að lesa sömu bækur og ég. Ástríkur ræðst oft á fólk að óþörfu. Hann er ekki jafn slæmur og Steinríkur, en þegar Rómverjar eða Sjóræningjar eiga í hlut þá þarf hann enga átyllu til að berja þá í spað.

Fólk er samt áhugasamara ef maður er að lesa skáldskap, að því mér sýnist. Myndasögur eru eitthvað sjíbídjúbú. 'Bensínafgreiðslumaður að lesa fagurbókmenntir'.. kannske finnst fólki sú hugmynd skemmtilegri en 'Búðarlokan með súpermannblaðið'.

En maður er ekkert að ýta þessu að fólki. Kannske ég ætti að gera það samt. Það væri óneitanlega meira spennandi samtal en

,,Jæja, segirðu ekki allt gott?"
,,Ég, jú ég segi alltaf allt gott."
,,Já, það er heldur ekki hægt annað.."
,,Nei einmitt"
,,..þegar veðrið er svona fínt."
,,Já, þetta er ágætt svona."
,,Já smá væta, fyrir gróðurinn."
,,Já það er alveg nauðsynlegt."

sem er einmitt það sem gerist þegar útimaðurinn minn þekkir, kannast við, eða telur sér trú um að hann þekki einhvern sem kemur að borðinu hjá okkur. Já eða bara ef það er temmilega föngulegur kvenmaður.** Þá þarf nauðsynlega að eiga sér stað einhverskonar samtal. Ég held ég sé ekkert sérstaklega andfélagslegur að eðlisfari, mér finnst bara óþarfi að búa til eitthvað plat-samband á milli kúnna og afgreiðslumanns, einsog þessi stutta stund sem líður á milli okkar skipti einhverju máli. Að mínu mati er nóg að vera kurteis og snarpur, og hjálpa fólki að finna það sem það leitar að. Punktur.

Það gildir svo annað með fólk sem kemur oft og reglulega, kannske daglega, og er greinilega að sækjast eftir því að tala við okkur. Hefur jafnvel eitthvað að segja (!).

En það er kannske það sem er að fara svona í mig frekar en annað, að fólk rembist við að tala um eitthvað þegar það hefur andskotann ekkert að segja. Ég tuða nú og rausa um ekkert utaní fólki sem ég þekki, en mér finnst ekki við hæfi að gera það við fólk sem ég þekki ekki neitt.

Dæmi: Það kemur kona á bíl og vill láta fyll'ann. Hún er flugfreyja - maður sér það á gallanum sem hún er í. Hann er merktur flugfélaginu vinstra megin á brjóstinu, einsog ég er merktur stöðinni. Bíllinn er fylltur, hún borgar, þakkar fyrir sig og keyrir í burtu. Útimaðurinn snýr sér að mér og segir: ,,Hún er að vinna hjá Flugfélaginu, þessi."

Hvað á ég að segja við því? Erum við að fara að tala um flugfreyjur almennt, flugsamgöngur, einkennisbúninga? Nei, þarna þurfti bara einhver að segja einhverjum öðrum það sem allir viðkomandi sáu hjálparlaust tíu sekúndum áður. ,,Já." Segi ég. Flugfreyjan berst ekki aftur í tal, þessi bensíndrekkandi starfsmaður Flugfélagsins.

Tuttugu sinnum á dag skal maður heyra greint frá einhverju sem var í fréttunum kvöldið áður, eða þá um morguninn. Teitur rekinn frá KR. Hlustið nú öll, hér er frétt sem auðvelt er að endurtaka og enginn þarf beint að hugsa um. Hafið eftir mér: ,,Já já, þeir eru bara búnir að reka hann. Já svona er þetta."

Og línan danglar í hausnum á manni, úr Clerks: ,,This job would be great if it weren't for the fucking customers," en hún er bara hálfrétt. Og þarmeð höfum við komist að því hvernig ég vil hafa veröldina í kringum mig: Galtóma, kurteisa og góðan daginn við sjálfan mig. Blarg.

-b.

**Það skiptir voða litlu á hvaða aldri viðkomandi kvenmaður er. Þegar það er farið að detta niðrum 15 árin þá hættir manni reyndar að lítast á blikuna.

Ég heyrði þetta lag í útvarpinu í morgun

Og ég hef eiginlega engu við það að bæta. Nema þessu kannske:



Þegar þú ert orðinn persóna í teiknimyndaseríu, sem fjallar eingöngu um það hversu frægur og vinsæll þú ert og hvernig stelpurnar skvampa á eftir þér einsog spánskar flugur, þá veistu að þér er farið að ganga nokkuð bærilega í sjóbiss.

-b.

Bækur í heilann

Ég gerði reyfarakaup á útsölunni í Bóksölu stúdenta áðan. This is Not a Novel, Oleanna og Speak, Memory á rétt rúman þúsundkall! Rugl. Þeir eru að fara að slútta þessu, allar útsölubækur á sjötíu prósent afslætti.

Og svo fékk ég heeelling af fínu stöffi í bókasafninu. Þetta er svakalegt.

En ég þarf að sofa smá.

-b.

Heimilislausi maðurinn

Hæ. Hér er það sem er ekki að ganga upp þessa stundina.

Ég þarf að losa íbúðina mína helgina fyrir þann tuttugasta og þriðja ágúst, sem er þá helgin 18. til 19. þess mánaðar. Helgi Bárðarson, þessi indæli maður sem reddaði íbúð handa mér þegar ég kom innúr dönskum kuldanum, er að fljúga til Svíþjóðar og þarf að skila íbúðinni af sér áður en það gerist. Nemahvað. Ég er ekki alveg kominn í aðra íbúð ennþá.

Ég fór uppí stúdentagarðaskrifstofu í dag og spurði hana Björk útí þetta. Það er búið að úthluta íbúðinni sem ég er í akkúrat núna, svo þar fór besta hugsanlega útkoman útum gluggann. Ennfremur: Ég er 27. á lista en það er búið að úthluta öllum nema þremur íbúðum í byggingunni, a.m.k. fyrir mánaðarmótin ágúst-september. Tvær af þessum íbúðum eru fráteknar fyrir nýnema.

En hérna er málið. Af þessum 27 sem eru á undan mér eru bara 5 sem hafa ekki sagt nei við íbúðartilboði enn sem komið er. Þannig að EF þessir fimm einstaklingar fá símhringingu og ENGINN þeirra vill taka íbúðinni sem um ræðir, þá er ég næstur í röðinni.

Samt sem áður kæmi ég ekki til með að fá samastað fyrren í byrjun september. Og væntanlega verður það ekki fyrren síðar.

Þetta er allt frekar leim. Þetta er það sem ég hugsa með mér: Ef ég hefði skráð mig á lista hjá þeim hálfum mánuði fyrr... -En það þýðir lítið.

Sjáið annars þessa fínu mynd:



Fannana á mæspeisinu hans Danna.

-b.

Eitt og tvennt í viðbót

Já og ég fór í mat til Inga Bjarnar og Gríms áðan. Fiskur og hrísgrjón og brauð og smér. Og svo horfðum við á fjörutíu og þriggja kílóa japanska stúlku éta þyngd sína (skyldi maður halda) í núðlum á YouTube. Takk fyrir mig.

Og hei. Tékk itt át.


Fokk jess.

-b.

Existentialist funk

Uppáhaldsblóksíðan mín þessa dagana:

It's the cardinal rule.
You don't get the important thing out to show off to show off to the assembled luminaries, when you're in a bar, jetlagged, and into your third beer.
The important thing in this case is the mock-up of my The Amazing Remarkable Monsieur Leotard. It took me and Anne four hours to photocopy in colour and wee Cal spent most of a day sticking on the word balloons.
And the problem with three beers is that they are apt to undermine your grasp of the cardinal rule.

It was around three o'clock the next day when I realized it was missing.
First place I went to of course was the bar. One day I intend to write a book about things left in bars. During the short spell I worked in one in Blackpool, while I was polishing glasses on a Sunday morning, an attractive girl came in and mumbled something with her hand half over her mouth. I cocked my ear. She mumbled again. She had lost her false teeth the previous night and was retracing her steps.

Þetta er einsog beint uppúr einni af bókunum hans. Og það gæti vel farið svo að þetta endi í einum af bókunum hans. Maður hefur lesið hrakfarasögurnar sem maðurinn skrifar um sjálfan sig, svo tilkynnir hann að hann sé að fara í langferð og við hverju á maður að búast? Auðvitað gleymir hann vegabréfinu sínu heima og þarf að brenna eftir því og ná í vélina á seinustu sekúndunni. Og auðvitað fer hann á barinn og týnir því eina sem ferðin snýst um.

Kannske verður maður að hafa lesið karlinn. En hafi maður ekki lesið karlinn þá ætti það auðvitað að vera manns næsta verk. Hip hip.

Ein tilvitnun í viðbót, þessi er úr Vodafone auglýsingu aftan á Fréttablaðinu í dag:

Nokia 6085 - Vodafone live!
Þægilegur og vandaður sími, einfaldur í notkun. Fyrir þá sem vilja traustan talsíma, án mikils aukabúnaðar. VGA myndavél, tölvupóstur og útvarp.

..og ég skal alveg lofa ykkur því að í þessum síma má finna SMS, dagatal, fimm mismunandi leiki, VIT, WAP, raddstýrða hringingu, billjón hringitóna og örbylgjuofn.

Ég er tiltölulega sáttur við minn síma.. hann gæti verið verri býst ég við. En þetta er það sem mér finnst asnalegt: Ég get tengst tölvu og öðrum farsímum á þrjá mismunandi vegu: Gegnum snúru, innrautt tengi og bluetooth. En myndavélin er algert drasl og geymsluplássið er undir 2mb. Þetta þýðir að ég get tekið lélegar myndir, og lítið af þeim, en ég get valið ýmsar leiðir til að færa þær á önnur tæki, og það hratt!

Já æ. Grey ég með öll tækin mín.

Helvíti eru mótmælendurnir annars duglegir þessa dagana. Gott hjá þeim.

-b.

Harður deyr

(Er hugsanlegt að tölurnar einar hafi fengið manninn til að taka þetta að sér, og skrifa það sem hann ætti ekki að vera að skrifa? Svipað og að ríða í takt við stillimyndina á RÚV og bíða með titrandi tárin í kverkunum eftir endursýndu Helgarsporti. Einn tveir og. A S D F. A D og E. Da rara ra Ra.)

Ég var að hugsa um þetta í bílnum á leiðinni heim, því ég var að reyna að koma þessu í frambærileg orð við Hall fyrr um kvöldið. Die Hard 4 fór ekki síst í taugarnar á mér vegna þess að hún reynir að skapa einhverskonar spennu á milli þess gamla og þess nýja (eða yngra), en það sem kemur úr krafsinu er þessi þreytta mýta um taugaveiklaða pabbann sem veit ekki, og skilur ekki, hvað krakkarnir hans eru að gera.

John McClaine njósnar um dóttur sína að næturlagi svo hún fari sér ekki að voða. Hún segist ekki þurfa á honum að halda og hann skilur ekki hvað gengur að henni. Þegar henni er rænt getur hún ekkert annað gert en að kalla á pabba gamla og hann kemur og bjargar henni. Niðurstaða: Litla stelpan hans þarfnast hans ennþá, jafnvel þótt hún haldi öðru fram.

John McClaine skilur ekki þennan svokallaða internet-terrorisma, m.ö.o. hvað þessir krakkar eru að pikka á tölvurnar sínar, en þegar allt kemur til alls þá þarf hann bara að keyra bíla utaní hluti, berja fólk og skjóta fólk og hreinn og klár þjösnaskapur hefur sigurinn þegar yfir lýkur. Niðurstaða: Sama hversu mikið er keyrt á tölvum nútildags þá er ennþá nóg pláss fyrir gamla, góða (og sköllótta) yfirvaldið.

Fjandinn, þrátt fyrir að hakkaranördið, sem býr hjá mömmu sinni, sé svo vel víraður að hann geti tengst netinu á meðan restin af veröldinni getur það ekki, þá er það gammeldags radíóið sem gerir honum kleyft að hjálpa hetjunni þegar sú stund rennur upp.

John McClaine skilur ekki hvað þessi herþota er að abbast utan í hann, en með því að grípa í hálsinn á henni og skrúfa hana niður í jörðina þá getur hann haldið áfram að elda vondu gaurana. Ef hann hefði ekki verið að flýta sér svona mikið þá hefði hann örugglega látið það eftir sér að sveifla hattinum í fallinu og tjóðra svo þotuandskotann utaní staur. Harkan sex blívar alltaf.

En það þyrfti í sjálfu sér ekki að vera svo slæmt ef þetta nýja illskiljanlega internet-jamadahababbl væri sett fram á raunhæfa vegu. En það sem þeir sýna í myndinni er því miður ekki svo frábrugðið því sem kemur fram í þessari strípu:


Myndin sem er dregin upp af ,,internetkrökkunum" (og þar eru meðtaldir terroristarnir og tölvusérfræðingar ríkisins) endurspeglar ekki raunverulega þekkingu eða getu heldur blautar martraðir þessa steríótýpíska miðaldra karlmanns. Við eigum ekki að gera kröfu til þess að tæknidjargonið meiki sens vegna þess að John McClaine á ekki að skilja það. Þetta er bara eitthvað abrakadabra sem á víst að vera framkvæmanlegt með lyklaborði og ósýnilegu netsambandi, en það skiptir ekki máli lengur þegar maður er kominn með byssu og stóran trukk.

Frásögnin er þannig einradda: Ef McClaine lendir upp á móti einhverju sem hann skilur ekki þá skyldi engan undra því við gætum aldrei skilið það heldur - þannig er það skrifað. Og ef það er eitthvað sem hann kann ekki eða hefur ekki tök á, þá kemur í ljós að það skiptir engu máli þegar allt kemur til alls. Vonda konan kann bardagalistir svo hann keyrir hana niður á trukknum sínum. Hann kann ekki að fljúga þyrlu en þeir þurfa að komast á milli staða svo það hefst í fyrstu tilraun.

Svona rekur hvert atriðið á fætur öðru og alltaf enda þau nákvæmlega einsog maður hefði búist við. Nú er talað um að handritagerð snúist um það að smíða árekstra. Ef einn hlutur er ekki að rekast utaní annan þá hefurðu ekkert drama til að moða úr. Í þessari fjórðu Die Hard mynd eru árekstrarnir einsog á milli snjókorna og beltagröfu, þarsem ekkert stendur raunverulega í vegi fyrir hetjunni. Tilhæfulaus ótti hennar við krakkana og tölvurnar er hrakinn æ ofaní æ og það sem dugar alltaf alltaf er að ýta bara fastar. Mér finnst, svona eftir á að líta, ekkert skrýtið að á ákveðnum tímapunkti hafi mér einfaldlega farið að standa á sama um hvað gerðist næst. Fínt fínt, haltu bara áfram að hetjast eins fast og þú getur svo við getum klárað þetta og ég geti gengið burt frá þessum andskota.

Ef þið skiljið hvað ég er að meina.

Hei ég fór annars á Selfoss í dag. Og þaðan í Gunnarsholt og þaðan á Hvolsvöll. Svo aftur tilbaka. Ég fór með Halli í hambó á gallerí pítsa. Og Helgi, eða mamma hans öllu heldur, gaf mér helling af myndasögum sem átti að fleygja í tiltekt. Góður dagur semsé.

Ég var að elda og

Afsakið á meðan ég gapi yfir því hvað þessi kjúklingur er góður. Ég ætla að búa til kjúklingasamlokur fyrir ferðina austur á morgun.

-b.

lesiglápiles

Ókei þannig að helgin var bara fín. Ég kíkti í alls tvö partí, nokkrar heimsóknir, sirka sextán bjórdósir, ópalflösku og viskípela (þó ekki einn) og grillhúsið. Það var gott að komast út. Í kvöld vann ég sex tíma og ég geri það sama á morgun, frá klukkan sex til tólf. Svo byrja ég aftur á vöktunum mínum á föstudaginn.

Rætt í vinnunni í dag. ,,Á stöðinni": Nýr íslenskur sjónvarpsþáttur þarsem ég og útimaðurinn minn erum annaðhvort með spjallþátt að hætti Bandaríkjamanna (ég sit í stólnum mínum og segi brandara við kúnna á meðan útimaðurinn spilar á hörpu útí glugga) EÐA gamanþáttur þarsem fólk er drepið á hrottafenginn hátt hægri vinstri, ekki afþví það er fyndið heldur afþví það er ekki lengur fyndið að vera fyndinn.

Myndasögur:

Ég er ennþá að reyna að komast í meira Daredevil dót. Næsta Frank Miller safnið er í töskunni, nokkrar sögur þar sem ég man vel eftir. Ég gáði í möppuna sem ég keypti í Perlunni um daginn en þar er enginn Djöfsi, bara Kóngulóarmaðurinn og Leynistríðið og smávegis.. Frábær Fjögur (?). Og núna sæki ég blöðin sem Brubaker hefur skrifað, en hann tók við af Bendis þarna um árið.

Las fimmtu Punisher bókina hans Ennis, í röðinni sem hann hefur gefið út í MAX-línunni hjá Marvel. Hún kom mér á óvart. Las þá fyrstu líka og nú langar mig að lesa restina. Það að Dillon skuli vera fjarri góðu gamni er náttúrulega stór plús, en ég hugsa að Refsarinn njóti sín einfaldlega betur þegar hann er bannaður innan sextán. Hvað sem veldur þá þykir mér það góð tilbreyting að geta lesið Ennis og haft gaman af því.

Nú hef ég lesið allar Ástríks-bækurnar sem safnið hefur í hillunum. Þetta er mikil klassík lengst af, en það er hálfneyðarlegt að horfa uppá Uderzo reyna að skrifa einsog Goscinny þegar sá síðari er fallinn frá. Sérstaklega þarsem hann kann hreinlega ekki að smíða heilstætt plott. Asterix and the Actress, Asterix and Obelix All at Sea og Asterix and the Flying Carpet eru allar hræðilegar. En Goscinny var greinilega með á nótunum allt þangað til hann dó: Næstseinasta Ástríks-bókin sem hann skrifaði, Obelix and Co., er klárlega með þeim bestu.

Lélegt samt hvað bókasafnið á lítið til af þessum bókum á íslensku.

Gerði aðra tilraun til að lesa Kid Eternity, því maður kallar sig jú aðdáanda Morrisons. En ég bara get þetta ekki. Teikningarnar virka ofhlaðnar og útí bláinn og ekkert á þessum fyrstu síðum fær mig til að vilja halda áfram að lesa. Það er einsog einhver hafi pantað frá Morrison bók sem leit út einsog Arkham Asylum og Morrison hafi verið þreyttur og blankur þann mánuðinn. Og hatað myndasögur, og fólkið sem les myndasögur.

En maður reynir aftur seinna. Skrýtið hvað hann á til að misstíga sig illa þegar hann misstígur sig á annað borð. Flestallt fíla ég en þessi bók, Kill Your Boyfriend og St. Swithin's Day eru ekki bara slæmar heldur virkilega slæmar.

Og hvað meir. Tvær bækur eftir Jason, Tell Me Something og The Left Bank Gang, sú fyrri frá '04 og sú síðari kom út á síðasta ári. Báðar fínar, The Left Bank Gang e.t.v. skemmtilegri því hugmyndin er svo léttrugluð: Hemingway, Pound, Fitzgerald og Joyce eru allir myndasöguhöfundar í París og þeir ákveða að fremja bankarán. Hvorug nær samt í skottið á Why Are You Doing This?, en maður getur sosum ekki ætlast til þess.

Sú heitir á frummálinu Jag vill visa dig något. Skrýtið.

Sjónvarp:

John From Cincinnati er furðulegasta dót í sjónvarpinu akkúrat núna. Síðasti þáttur sprengdi huga minn. Ég gapti ráðvilltum augum á skjáinn og sagði ,,ha" aftur og aftur, og það er ein af þessum góðu tilfinningum þiðvitið. Ég þurfti að horfa á fyrsta þáttinn þrisvar sinnum áður en ég náði öllu því sem var að gerast og hann var frekar einfaldur miðað við það sem kom í kjölfarið. En svo lengi sem manni er skemmt í annað eða þriðja eða fjórða skiptið sem maður horfir á sjónvarpsþátt þá er ekkert að því nema síður sé. Gó Milch.

Og Entourage sparkar boltanum í góða netið - ekki vonda netið - hverja vikuna á fætur annarri. Mishart, að vísu. Nú er svo komið að ég man ekki lengur hvernig fyrstu þættirnir voru nákvæmlega.. mig grunar að þetta sé ekki alveg sama partíið, en þetta virkar.

Og hvað haldiði að maður hafi ekki fengið fyrstu tvo þættina af Dexter, annarri þáttaröð. Þeir verða svo ekki sýndir í sjónvarpi fyrren í október eða einhvern andskotann. Fyrsti þátturinn grúvar. Sei sei já.

Annars er sumar. Maður horfir mest lítið á sjónvarp.

Ég kippti með mér bókinni The Prestige, þeirri sem myndin er gerð eftir. Mig langar að vita hvort uppljóstrunin sem var í raun og veru engin uppljóstrun í myndinni sé jafn mikil uppljóstrun í bókinni. Mér fannst hún persónulega vera of augljós og nógu óviðkomandi stóra plottinu til að vera uppljóstrun, og fannst þannig ekkert svo lélegt að maður skyldi fatta hvað var á seyði. En kannske er farið öðrum höndum um þetta í bókinni.

Helvíti er leiðinlegt að skrifa um hluti án þess að skrifa um þá. Ég ætti náttúrulega ekki að víla því fyrir mér þarsem lesendahópurinn minn er ég og þú og einn sameiginlegur vinur okkar. Bah.

Og hvað. Nei ég er ekki ennþá búinn að hlusta á nýja Interpolinn. En ég er búinn að fá síðustu einkunnina mína og það var tía. Nú bíð ég eftir peningunum mínum.

(Já og tvennt sem mig dreymdi nýlega: Ég var að lesa nýju Eddie Campbell bókina, sem ég man ekki hvað átti að heita, og mér fannst hún það besta sem hann hafði gert nokkurntíman. Vonandi rætist það að einhverju leyti.. Og ég hafði dánlódað gagnvirkri kvikmynd eftir Woody Allen sem var mjög óþægileg og breyttist í hvert skipti sem maður horfði á hana. Afhverju var hún óþægileg? Ég man það ekki. Helts draumar.)

-b.

Fimmta ljóðið

Beygðu upp hjá sundlaug Reykjavíkur, númer fimmtán A,
Komdu með Faxe bjór úr partíi handa mér, kommon mamma.

Uppgjörsógeð

Halló íbúð. Ég er seinn í kvöld, ég veit.

Það var hringt í mig klukkan átta og ég ræstur í vinnuna. Enginn mættur ennþá, sagði röddin í símanum. Þegar ég mæti á staðinn er stöðin opin, vaktstjórinn löngu mættur. En ég ætlaði að mæta tveimur tímum síðar hvorteðer svo ég varð bara áfram. Mínútu fyrir lokun mætir svo drukkin (?) og slefandi stúpid kerling á bíl og vill láta fyll'ann. Það boðaði ekki gott.

Málið er sko: Í þessu nýja (nokkurra mánaða gamla) kassakerfi, þá mega ekki of margir reyna að gera upp á sama tíma því þá frýs alltsaman og hrynur oní djúpa gjá. Norður í öræfum. Og maður verður að hringja í bakvaktina hjá EJS og bíða eftir því að komast að (það er gjarnan á tali því það eru allir að lenda í sama veseninu) og fá einhvern gaur til að laga draslið svo maður geti haldið áfram. Þetta er víst einhver villa sem ,,er verið að vinna í". (Sem þýðir ,,þetta virkar ágætlega þegar það virkar, látum þessi fífl bara halda áfram að hjakka í því.")

Málið við það er sko: Það gera allir upp á sama tíma, alltaf. Ef kerfið virkar ekki undir álagi þá virkar það ekki, punktur. EJS eru hálfvitar.

En allavega. Ég lenti í þessu. Og ég beið á meðan bakvaktin var á tali. Og svo náði ég í gegn. Óskar svaraði. Ég sagði honum hvað væri að, hann endurtók vandamálið og svo heyrði ég hann anda í símann í sjö mínútur. Ég tók tímann. Í bakgrunninum heyrði ég í Leno að taka viðtal við.. einhvern. Svo segir Óskar að hann sjái uppgjörið hjá sér og þar sé allt í lagi. Ég skoða aftur, segi nei, þetta er ekki allt í lagi. Hvaða stöð var þetta aftur, segir Óskar. Ægisíðan, segi ég. Já, ókei ég er í vitlausri búð, segir Óskar.

Meiri Leno. Eftir ellefu mínútur komst hann að rót vandans (býst ég við) og leysti málið. Ég kvaddi og hélt áfram að gera upp. Þá virkaði Concordinn ekki. Ég hringdi í bakvaktina þeim megin. Engin svör. Fokkitt ég er farinn heim.

Og svo kom ég hingað. Hæ íbúð.

-b.

Vinnuógleði

Ég hata heiminn. Og aumingjapíkur sem nota orðasambönd einsog ,,auglýstur lokunartími" hafa aldrei unnið í tólf, fjórtán tíma á dag tíu daga í röð við það að segja góðan dag og viltu kvittun. Hálfvitar.

En ókei ég hata hann ekki lengur. Tommy var að senda mér tölvupóst með myndum. Þær eru allar af síðasta fylleríinu okkar í Köben, þegar Ástralinn kom í heimsókn. Ég ætla ekki að sýna neina þeirra, þær eru af mjög fullum mönnum.

Ýmir lendir á morgun og verður framá miðvikudag. Annað mjög stutt stopp hjá honum. Ég hitti Hlyn í dag, hann kom á stöðina til að tékka á loftinu í börðunum sínum. En hann er að fara vestur eða norður á morgun, eftir því hvernig viðrar. Egill býður í innflutningsteiti, sem þýðir að ég þarf að finna vísakortið mitt. Bíðum við, var það uppí skáp?

Þarna var það. Hm. Ókei, þá er ég í bjór á laugardaginn.

Röddin í símanum sagði mér að það gæti tekið þrjár fjórar vikur að fá endurgreitt frá tryggingastofnun. Hata ég heiminn aftur?

-b.

,,Gagnverkandi átak og þrívíddar-vöðvaæfing"

Ég kom úr vinnunni klukkan rúmlega tólf, mæti aftur klukkan tíu og verð til tólf tólfið eftir. Og svona áfram út vikuna.

Eitt: Hvaða auladjobb er það að sigta út slefandi tilvitnanir í fanboj-gutta á kvikmyndir.is og setja þær í bíóauglýsingarnar?

Annað: Hvaða drasl er þetta í sjónvarpinu mínu? Út, hjómrusl! Hneppum því uppí höku og setjum andlitið svo djúpt í jörð.

Þriðja: Sápukúlur eru æði. Meiri sápukúlur í heiminn.

Fjórða: Það er auðveldara að vinna þegar maður veit hvar hlutirnir eru og hvað maður á að vera að gera. En um leið fær maður tilfinningu fyrir því að maður ætti að vera annarstaðar.

Fimmta: Ég á tvöhundruðkall. En ég á líka íbúð út mánuðinn, skóla í vetur og týnt vísakort.

Sjötta: Mér líður betur á meðan ég sé að Law & Order er í gangi í sjónvarpinu. Veröldin er þá að einhverju leyti einsog hún hefur verið hingaðtil.

Áttunda: Ég kláraði White Noise í gær og byrjaði á Libra í dag. Sú síðari er um Lee Harvey Oswald og ég er rétt kominn inní fyrsta kafla. Sú fyrri er stórskemmtileg. Hún er um dauðann. En hún er líka um Hitler versus Elvis, stórmarkaði fyrir lífið, njósnir og heimspólitík, sálarlíffræði, ofbeldi, bollaleggningar, hversdagslegar hörmungar og háalvarlegar björgunaræfingar. Poppkúltúr-menningarfræðin sem sumir þessir karakterar láta útúr sér er óborganleg, metingurinn í nostalgíu og bandarískum venjuleika gersamlega útí hött.. en alltsaman drepfyndið.

Gaurinn sem les hana er líka helvíti fær. Ég náði í Fight Club uppá djókið en komst ekki framúr fyrsta kaflanum, það var eitthvað hádramatískt tól að lesa hana. Eða kannske finnst mér Edward Norton hafa gert þetta uppá tíu þarna um árið.

Níunda: Gaurinn í vörutorgi þarf að redda sér yfirlesara.

-b.

Úbbs

Ég hlaut að gleyma einhverju. Ég strokaði út öll msn-samtölin sem ég hef átt á þessari tölvu hingaðtil. Púff. Ég hefði getað sótt alla músíkina og öll vídjóin aftur, þetta er eitthvað sem ég sé ekki aftur.

En þetta er líklega eitthvað sem ég hefði hent fyrr eða síðar hvorteðer.

-b.

Strauj, lokið

Svona með hléum og allt það. Vinna og svefn. En ég kláraði þetta núna áðan, búinn að setja allt upp einsog ég hafði það áður, sækja allar uppfærslur o.s.frv.

Mér finnst skrýtið hvað ég er lengi að muna hvernig ég á að haga mér hérna. Mig vantar alltaf eitthvað smotterí sem ég var orðinn vanur áður. Æ fjandinn.

Peningar peningar peningar.

-b.

Strauj!

einn tveir og

Einkunnir

Þessi fyrri er fyrir kúrs sem ég tók um haustið, þessi seinni var að koma inn núna í dag. Ég veit ekki fyrir hvorn kúrsinn hún er. En þetta er að minnsta kosti að hafast. Nú þarf bara hinn kúrsinn og svo að skrifstofan sendi niðurstöðurnar hingað, að HÍ gúdderi það og sendi niðurstöður til LÍN, og að LÍN víri hendi peningum í bankann minn.

Ég er í fríi í dag og svo vinn ég í tvær vikur. Eða svo.

Hérna er mynd af Agli útí sjó á Ólafsvík:



-b.

Hér er minn dómur, aha

Die Hard 4 er blanda af 24 og The Temple of Doom.

Útileiga á föstudaginn, fokkjess.

Þangað til er ég á morgunvakt. Hei nei, bara seinasta á morgun og svo frí yfir helgi. Gó ég. Og ég hef ekkert að segja því ég geri ekkert lengur.

-b.

nine interesting years

Ég læt hæpið gleypa mig. Fjandinn, við Danni fórum á Die Hard 3 í Bíóhöllinni þegar við vorum strákar og það var gaman. Hvern langar að kíkja á 4.0 á morgun?

(Jafnvel þótt að "4.0" sé leim.)

Annars er ég að fara að vinna eftir rúma sex tíma. Engin helgi hjá Bjössanum fyrren um næstu helgi. Útileiguhelgi.

-b.

White Rover

Ég keyrði á Selfoss og tilbaka á mánudaginn, miðvikudaginn og aftur í dag. Ég vona að ég þurfi ekki að gera það aftur í bráð.

Augnablik kaldhæðni í gær: Við sátum á Hverfisbarnum og hlustuðum á helvíti færan trúbador. Maður gat komið upp til hans og sungið lag og fengið slatta af bjór á barnum fyrir. Einn gaukur gekk upp og vinir hans komu sér fyrir á fremsta borði. Og svo fengum við að fylgjast með þessum útúrspíttaða gaur syngja ,,The Drugs Don't Work" með Verve.

Ég ætla ekki að reyna að lýsa því. Nema þetta: Einn af vinum hans var með vídjómyndatökusíma, og söngfuglinn tók alla sína bestu Robbie Williams-takta fyrir linsuna: Gripið á hljóðnemanum, axlahreyfingarnar, fótakippirnir. Hversu mikið var dópinu að kenna og hversu miklu stjórnaði egóið eitt og sér?

En allavega. Ég er að fara að vinna. Í viku. Tsjúss.

-b.

Maður er nefndur Björn og allskonar

Jæja Björn, þú ert í vaktafríi akkúrat núna. Hvernig hefurðu gert í dag?

Bara. Ég raðaði íbúðinni uppá nýtt, tengdi græjurnar mínar, tók stofuborðið úr pakkningunni og þreif það, ætlaði svo að fara að setja það saman þegar ég tók eftir því að lappirnar vantaði. Ég hafði þá gleymt þeim á Selfossi.

Helvítis aulaskapur var það?

Já ég veit.

Og hvað svo?

Ég bara fokking keyrði á Selfoss og sótti þær. Og fjarstýringuna fyrir DVD spilarann, hafnaboltakylfuna og tvær bækur.

Hvaða bækur?

Bara bækur.

Hvernig var veðrið á heiðinni?

Ég man það ekki, ég var að hlusta á hljóðbók. White Noise eftir Don DeLillo. Setti á átópælot.

...

Vá þetta er ekkert gaman. Mér fannst ég þurfa að setja upp viðtal því ég er að horfa á viðtal í sjónvarpinu. Maður ætti ekki að líkja eftir því sem skjábúarnir leggja fyrir mann. En þetta er góð hljóðbók. Og stofuborðið var drulluskítugt en núna er það komið upp. Þetta er góð tilfinning, að vera kominn uppúr kössunum, búinn að koma drasli þangað sem drasl á að vera.

Græjurnar sem ég lánaði Danna virka fínt. Græjurnar mínar gömlu virka ekki eins vel, mig grunar að það hafi eitthvað komið fyrir magnarann síðan ég skildi við hann á Heiðarveginum. Spáum í þessu samt: Magnarinn sem ég keypti af Völla er Marantz 1040 týpa, sá sem amma gaf mér um árið (og nú kviknar ekki á) er Marantz 2226 útvarpsmagnari. Vinsælir gaurar.

Já og ég hitti Völla hérna um daginn. Bara fyrir utan blokkina. Akkúrat þegar ég var að flytja gamla borðið hans að austan.. það var dálítið fyndið. Hann sagði mér að Gummi Finnboga hefði gift sig um helgina og að þau ættu von á barni í vetur. Alveg einsog Hafsteinn og Vilborg. Og Ívar og Alía (eða hvernig sem nafnið hennar er nú stafað). Hvað getur maður sagt. Þetta er allt miklu betra fólk en ég.

En Völli semsagt spurði mig hvort ég ætlaði ekki að bjóða í innflutningspartí. Spurningin kom mér á óvart, mér hafði ekki einusinni dottið það í hug. Mér fannst ég bara vera að snúa aftur einhvernvegin. En þó hef ég fleygt upp innflutningspartíum í hvert skipti sem ég hef flutt hérna á milli hurða á görðunum hingað til. Það hefur reyndar aldrei verið að sumri.. næsta helgarfrí á ég 6., 7. og 8. júlí og þá langar mig að komast útúr borginni. Innflutningspartíið verður að bíða betri tíma.

Er nokkur að lesa netið á sumrin annars?

-b.

Daggangsetning

Ókei, ég er vaknaður. Við skulum gera hluti í dag.

(Og ég átti bara eftir fjögur orð í sunnudagskrossgátunni þessa vikuna. Gó ég.)

-b.

Vakandi

Er það sem ég er. Var á kvöldvakt í gær, kominn heim um tólfleytið, vaknaði klukkan þrjú til að keyra ömmu niðrá flugvöll. Og svo er ég að fara að vinna klukkan hálfníu. Hvernig ætli ég verði eftir vaktina..

Þegar maður er kominn inní flugstöð þarf maður að ganga fyrir horn til að komast að IcelandExpress borðunum. Þar beið okkar röð sem var.. stór. Og löng. Og breið. ,,Guð á himnum" sagði sú gamla. Það var einsog einhver væri að gefa gull og heitar lummur á sumardegi í Sovjetríkjunum.

Og ég er að reyna að drepa tímann en mér dettur ekkert í hug. Ode to Kirihito er spes. Það er ekki feilnótu að finna í Daredevil Bendiss. Merkilegt alveg hreint þegar það eru til góðar sögur um ofurhetjur einsog Djöfsa og þær eru ekki notaðar til að búa til góðar bíómyndir? Byrjum ekki á því aftur.

Davíð er farinn að selja ís. Hann keyrir um landið og hringir bjöllunni. Mér finnst það skemmtileg tilhugsun. Gunnar tvíburi kemur með mjólkina til mín í búðina og Már keyrir framhjá eftir að hafa skutlað samlokum í sjoppuna hinumegin við götuna. Það eru allir að keyra hluti.

Ég finn hvergi ostaskerann minn.

-b.

Mister Indridason

Dúbíus heiður: Arnaldur Indriðason er í fimmta og áttunda sæti á lista yfir topp hundrað vinsælustu hljóðbækurnar á piratebay: Mannen i sjön er í fimmta og Kvinna i grönt er í því áttunda.

Mér sýnist þetta reyndar aðallega skýrast af því að bækurnar eru nýtilkomnar á síðuna. Fannst samt fyndið að sjá þetta.

Ég finn hvergi ostaskerann minn. Skil það bara ekki. Gerði dauðaleit að honum í gær, fór í gegnum alla kassana og fann ekkert. Þetta var næstum því einsog í dæmisögunni um manninn og synina hans þrjá:

Gamall maður liggur fyrir dauðanum. Hann segir sonum sínum þremur að hann hafi grafið fjársjóðinn sinn á akrinum, en að hann muni ekki hvar. Og svo deyr hann. Synirnir keppast við að finna gullið, grafa akurinn í sundur og plægja hann þannig betur en nokkrusinni. Vínviðurinn sprettur sem aldrei fyrr og bræðurnir verða moldríkir.

Eða sko. Við leitina að ostaskeranum fór ég í gegnum kassana og raðaði uppúr þeim. Ég stend ekki uppi sem víngerðarmógúll, en diskarnir og vínglösin eru a.m.k. komin uppí skáp.

Og að þessari ólastaðri þá sýnist mér vera kominn tími á aðra bókahillu. Tvær bókahillur? Hún verður tómleg til að byrja með en það má alltaf laga það.

Og! Þeir eru komnir með sjálfsafgreiðslukerfi hérna niðrá Borgó. Mér fannst þetta svo sniðugt system þegar ég var úti, maður stingur kortinu í rauf og lánar sér bækurnar sjálfur.. engin ástæða til þess að hafa fólk í vinnu við svona færibandalán, það er ekki nema mann vanti eitthvað sérstakt að bókverðirnir fá að gera eitthvað af viti hvorteðer. Og nú hafa þeir (eða þau) væntanlega tíma til þess að koma nýju bókunum hraðar uppí hillur.

Ég fann t.a.m. tvær nýjar Daredevil Bendis-Maleev bækur núna um daginn. Og nýju Y: The Last Man. Og nýja Tezuka-nn. Algert æði. Ég hélt að Bendis væri hættur með DD.

Alone in the superunknown.

-b.

Þar kvaddi Hafsteinn

og þau keyrðu inní sólsetrið.

Hlutir sem gerast

Þessi nýja Fantastic 4 mynd er hræðileg. Það er ekkert gott við hana.

Landsliðið hélt sér á löppunum. Þrususkemmtilegur leikur.

Studio 60: Fyrstu tveir þættirnir eftir hléið voru slæmir. Næsti ekki slæmur og þessi síðasti helvíti fínn. Merkilegt.

Endirinn á Sopranos var brilljant. Liðið sem fílaði hann ekki hefur ekki verið að horfa á sama þátt og ég þessi síðustu ár.

Brúðkaupsveislan þeirra Hafsteins og Vilborgar var stuð.

Og á morgun.. vinna?

-b.

Ég er fluttur

og kominn inn með flest mitt drasl. Byrja að vinna á morgun. Ég hef ekkert annað að segja í bili, fyrir utan það að þetta gekk allt einsog í lygasögu. Og hérna er raus úr flugvélinni.

-----

Ég sit í 17C, eftir að hafa farið í gegnum hlið A23, flughöfn númer 3. Og núna segi ég flugvallarsöguna sem enginn vill heyra nema ég sjálfur. (En það er nóg, því ég hef tæpa þrjá klukkutíma til að slátra, og bara þrjá bjóra í viðbót. Eitthvað verður að halda höndunum í gangi.)

Þetta var semsagt leiðindadagur. Ég vaknaði klukkan að verða níu, sturta og tannburst, pakkaði sænginni og koddanum, færði lampann og töskurnar yfir í herbergið hans Tommys og rúmið bakvið húsgafl. Settist við tölvuna og beið. Værmemesteren, hún Pia Jessen, mætti á slaginu. Ertu tilbúinn, sagði hún (á dönsku). Já, sagði ég (líka á dönsku). Hún leit í kringum sig, sagði að allt væri ókei, bað mig um að kvitta á blað þarsem tekið var fram að allt væri ókei og brosti. Þarftu að taka eitthvað með þér, spurði hún (á dönsku). Uuu neeii, en ég er ekki að fara fyrren í kvöld og Tommy leyfði mér að nota herbergið sitt þangað til þá, sagði ég næstum því (á vonlausri dönsku). Eitt ókei frá henni og svo er hún farin. Væk.

Ég spilaði smá Baldur's Gate. Fór að leita að tei handa mömmu en fann ekki. Hún verður að láta sér þessa sex pakka nægja í bili. Fór heim og gekk um gólf. Hvernig á ég að bera þessar þrjár töskur niður á lestarstöð, hugsaði ég. Ég hugsaði það nokkuð oft í framhaldi, stundum upphátt. Ég var kominn með plan. En það þurfti ekki því Ýmir og Hlynur og Helga komu og hjálpuðu mér að bera draslið. Það var ómetanlegt. Ég náði ekki að kveðja þau nógu vel því lestin kom strax og fór strax en ég sé þau von bráðar.. Hann Ýmir (sem er að fara til Íslands næstu helgi, í giftinguna) sagðist skyldi taka poka af fötum fyrir mig, því ég var að stressa mig á því að vera með of mikinn farangur. En bökkum aðeins og lítum yfir hlutina sem ég hef verið að stressa mig yfir undanfarið:

• Klára ég þessar helvítis ritgerðir?
  
• Klára ég þessa helvítis ritgerð? (þegar sú fyrri var búin)
  
• Er fyrri einkunnin mín ennþá í kerfinu hjá þeim? (ég sé hana ekki á netinu, en hún á nú að vera þarna)
  
• Get ég skilað íbúðinni af mér á skikkanlegum tíma?
  
• Fæ ég íbúð í Reykjavík?
  
• Fæ ég vinnu í sumar?
  
• Er heimurinn að farast og á ég eftir að eiga pening til að sjá hann springa í loft upp?
  
• Hættir mig nokkurntíman að dreyma sólbrúna stráka í strápilsum?
  
• Hætti ég nokkurntíman að stuðla vitleysuna sem ég skrifa?
  
• Verður þetta nógu vel þrifið hjá mér?
  
• Verður þetta kvef endalaust?
  
• Er ég nú loksins búinn að rústa bakinu á mér endanlega?
  
• Get ég borðað bæði þessi keböb?

..En þá erum við reyndar farin að tala um smávægilegar njúrósjónir.

Égmeina, auðvitað klára ég bæði keböbin. Og auðvitað fallbeygi ég þau að íslenskum hætti. Einsog Bilku.

Strákurinn við hliðina á mér er líka með IBM Thinkpad. T60. Massavél. En pabbi hans á hana líka. Gaurinn fyrir aftan mig í öryggistékkinu var líka með Thinkpad, en ég sá ekki hvaða týpu. Ég var of upptekinn við að láta rannsaka farangurinn minn. En bíðum við, þá er ég kominn aftur að flugvellinum. Látum sjá.

Eftir að ég kvaddi þessa hjálpsömu og yndislegu vini míná á Örestaðs-lestarstöðinni lokuðust dyrnar og við runnum af stað. Það voru lestarverðir útum allt, en enginn tékkaði á miðum. Sem var heppilegt því í öllum hamaganginum við að komast af stað þá gleymdi ég að mánaðarpassinn minn dugar ekki í zón 4. Þar var 600króna sekt sem ég slapp við. Gott karma.

Ég fékk kerru um leið og ég steig útum dyrnar á lestinni. Meira gott karma. Það var ekki venjulegur stigi upp í flugstöð, einsog hefur verið þegar ég hef farið þarna um áður, heldur rúllandi gangvegur. Meira gott karma.

Það var búið að opna 7/11 sjoppu í ganginum á leiðinni að flugstöð nr. 3, og þar gat ég keypt mér einn stóran Tuborg. Góða karmað hleðst upp hérna..

Í tékkinninu fékk ég að vita að ég væri með yfirvigt. 20 kíló eru hámarkið, sagði hún. Þú ert með 28 kíló. Ég var hinn aumlegasti. Ég er að flytja aftur heim til Íslands eftir að hafa búið hér lengi, og ég get ekkert skilið eftir, þetta er allt sem ég á. Og ég kveinkaði mér. Og augu mín sögðu Ekki láta mig borga pening fyrir að flytja aftur til föðurlands míns, kæra tékkinn dama. Hún sá aumur á mér. Þú þarft að borga átta kíló í yfirvigt. Kílóið er á 60 krónur danskar. En ókei, borgaðu 5 kíló og málið er dautt. Ókei, sagði ég. En bíðum við. Ég er ekki með neinn pening, sagði ég (aumlega, aftur). Tekurðu kort? Hún ráðfærði sig við sessunautinn. Hugsaði smá. Farðu bara, sagði hún svo.

Dýrð.

Ég lét ekki segja mér það tvisvar. Ég fór. Góða karma.

Og það er ekki úr vegi að minnast á að ef Ýmir hefði ekki fallist á að taka smávegis af drasli fyrir mig þá hefði ég verið í rúmum tíu kílóum í yfirvigt.. sem hefði kannske verið erfiðara að láta eiga sig, ég veit ekki. Takk Ýmir og takk Hlynur og takk Helga.

Í öryggiseftirlitinu var ég stoppaður. Ef það lítur út fyrir að maður sé með heftara í töskunni sinni þá þarf maður víst að taka hann fram og sanna þarmeð að þar sé heftari á ferðinni en ekki galdrabein til að drepa flugmenn. Og ég gerði það, því ég er góður þegn, gegnblautur af góðu karma. En þegar ég var að loka töskunni þá datt Powers heftið mitt niður í gegnum rifu á milli eininga í borðinu þeirra. Þeir vissu ekkert hvað þeir áttu að gera, blessaðir mennirnir. Glæný tól sem þeir voru að vinna með og aldrei þurft að standa í svona löguðu áður. Þú ert sá fyrsti, sagði minn maður aftur og aftur. Við erum að gera allt sem í okkar valdi stendur, sagði hann. Ég var rólegur, enda kominn inná flugstöð með allt mitt hafurtask og (aftur) gommu af góðu karma.

Minn maður kallaði á yfirmanninn. Hann kom og ýtti á takka, og annar helmingurinn af borðinu færðist upp. En hann náði ekki blaðinu. Og þeir tosuðu og ýttu og rembdust, og ég sat hjá og sendi sms. Íslenskt par spurði hvað væri í gangi. Ég sagði þeim. Þú verður að sækja skrúfjárn, sagði karlinn. Hah, hló ég. Svo kom yfirmaðurinn með skrúfjárn og náði blaðinu. Jei.

Og þetta var ekki skemmtileg saga, en hún gerðist nú samt. Flugvallaævintýri!

Svo keypti ég kippu af Carlsberg og settist við hlið A23. Mér leið vel. Mér líður ennþá vel. Það var gaman í Kaupmannahöfn, en ég átti aldrei heima þar. Ég gaf mig aldrei í það þannig, held ég. Níu mánuðir? Það er ein meðganga. Maður byggir sér ekki hús í móðurkviði, hengir upp myndir og raðar sófunum. Maður hefur gaman af því að lepja rjómann úr lífinu og bíður þess að vera settur af stað. Þrír tveir einn Farðu heim.

En þetta var fjör, mikil ósköp. Fullt af góðu fólki. Suma hitti ég aftur, suma ekki. Var einstaklega heppinn með meðleigjendur. Gott karma. Hver ætli taki svo við íbúðinni minni?

Og hva, er ég þá búinn að segja flugvallarsöguna? Það er bara rétt rúmur klukkutími búinn af fluginu. Strákurinn við hliðina á mér horfir á einhverja Jack Black mynd. Ég þori varla að kveikja á vídjóinu af ótta við að brenna batteríið. 73% akkúrat núna. En ég ætti að geta lesið nokkur hefti af Action Philosophers, kannske núllta hefti af Black Summer.. Ég er fól sem hleður niður myndasögum afþví að ég get það. En ég kaupi kiljurnar ef ég fíla sögurnar. Alveg satt. Næst á lista er Casanova, sem ég hefði aldrei litið í ef ég hefði ekki getað sótt hana á netinu.

En það er tuggin tugga.

Heyrðu við skulum hvíla okkur aðeins. Ég verð vonandi kominn heim á Selfoss um tvöleytið, ef ekki fyrr. Pás.

...

Vá, þetta er besta flugferð nokkrusinni. Rólegur súpi af bjór og Action Philosophers. Hér er lína, um Anaximenes:

So was inaugurated one of the most common philosophical traditions: "Every philosopher who came before me was an idiot!"

-----

-b.

Æðisleg blöð

Hvaða blöð? Nú, Action Philosophers maður. Sko.



Málið.

-b.

Plag-göt

Í metróstöðinni á Nörreport hangir flennistórt auglýsingaplaggat fyrir Sony myndavélar. Það er gaur sem stendur útá götu en hann er ekki með haus heldur ganga fullt af línum uppúr hálsmálinu, og hver lína endar í ljósmynd. Slagorðið er á ensku: ,,You are what you shoot."

Ég læt það eiga sig að spyrja hvernig textinn myndi líta út á dönsku, þarsem ég er ekki nógu fær í henni, en á íslensku? ,,Þú ert það sem þú.. skýtur"?

Sleppur kannske á prenti en ekki mikið meira en það.

Þetta er einsog með Pajero-jeppana sem heita Montero í Amríku því ,,pajero" er spænskt slangur fyrir ,,rúnkara". Eða þetta er svipað, að minnsta kosti.

-b.

Hej hej

Þetta tók fljótt af.

Hún bankaði uppá, fór inní herbergi og leit í kringum sig, ,,fínt", lét mig kvitta og sagði bless. Á afritinu mínu stendur ,,Alt OK." Fyrir þetta var ég að þrífa í tvo daga.

En ég er samt feginn. Það er ýmislegt hérna sem ég hefði hugsanlega þurft að borga fyrir, hefði hún reynt að finna skemmdir.

Og þá er bara að hangsa. Flugvélin fer eftir ellefu tíma, sem þýðir að ég legg af stað eftir rúma átta.

-b.

Kap-út

Ég beilaði á tívolíinu áðan og mér fannst það lélegt. En ég er feginn að ég gerði það, því ég var að klára þrifin núna rétt í þessu. Það hefði ekki verið gaman að standa í þessu fram til klukkan þrjú eða fjögur í nótt.

Á morgun ætla ég að kaupa te handa mömmu. Fyrir utan það verður bara hangs á mér þartil klukkan fer að síga í sjö, þá sé ég hvort ég kemst ekki með töskuhelvítin niður á lestarstöð.

Ég finn brunalykt.

Það er eitthvað að brenna hérna fyrir vestan. Blikkljós í gangi svo ég býst við að það sé verið að sýsla í því.

Það hefði reyndar verið einkar heppilegur tími fyrir kofann að brenna undan mér. Allur pakkaður niður í töskur og pantaður í flug heim daginn eftir.

Og svo fékk ég kúlu á höfuðið. Endir.

Þangað til á morgun.

-b.

Einn bjór fyrir það

Ég er búinn að gera helling, held ég. Þreif alla glugga, alla lista og skápa, ofninn, ísskápinn og baðherbergið. Þá er bara eldhúsvaskurinn og gólfin eftir, sem ég geymi þangaðtil á morgun. Ef ég gæti klárað að pakka núna snöggvast þá væri ég vel settur.

Ókei, ég er búinn að pakka. Bara sængin, koddinn og tölvan eftir. Við getum sagt að ég sé reddí. Föt og snúrur í tsjekk-inn farangur, bækur og blýhlunkar og akkeri í handfarangur, því það er aldrei tékkað á vigtinni á honum (sjö níu þrettán). Annars kæmist ég aldrei héðan.

Þetta þýddi reyndar að ég komst ekki á ströndina í dag með Ými og HlynI og konunum þeirra.. En ég er heldur ekki svo mikið fyrir strendur. Betra að geta gert eitthvað á morgun held ég. Lét reyndar plata mig í kvöldmat í Nimbusparken.. Legg af stað eftir hálftíma. Þarf maður nokkuð að raka sig fyrir svoleiðis fínerí?

-b.

Ó sólina

Ég var á leiðinni niðrá bókasafn í gær og mætti hverri fáklæddri dömunni á eftir annarri, hjólandi, skokkandi, sitjandi, lesandi. Og ég hugsaði upphátt Öll þessi brjóst! Hvað á maður að gera við öll þessi brjóst?

Og svo hugsaði ég að ég myndi líklega ekki endast lengi, ef þess væri á annað borð ætlast til af mér að ég gerði nokkuð við öll þessi brjóst. Þau eru of mörg. En ég hugsaði það ekki upphátt.

Annars var gærdagurinn alger steik. Þrjátíu stig og heiðskírt. Ég lá í sólinni og svo sofnaði ég í skugganum. Og svo sofnaði ég í sófanum hans Ýmis. Ég er með ermar af lit niður frá miðjum upphandlegg, einsog vera ber.

Í dag þarf ég samt að þrífa. Tveir dagar í brottför.

-b.

4. júní hvað?

HONG KONG (Reuters) - A young clerk with no knowledge of the 1989 Tiananmen Square crackdown allowed a tribute to victims slip into the classified ads page of a newspaper in southwest China, a Hong Kong daily reported on Wednesday.

The tiny ad in the lower right corner of page 14 of the Chengdu Evening News on Monday night, read: "Paying tribute to the strong(-willed) mothers of June 4 victims".

[...]

Hong Kong's South China Morning Post said a young woman on the Chengdu Evening News classified section had allowed the ad to be published because she'd never heard of the June 4 crackdown.

[...]

References to the massacre are barred in state media, the Internet and printed works, meaning many of China's younger generation are ignorant of the events.

Ný kynslóð af ritskoðurum veit ekki hvað hún á að strika út. Brilljant.

-b.

Kíkóti og Kúbrik, bútar

Stutt grein um fagurfræði skáldsögunnar og esseiunnar, nokkuð gott stöff.

Og svo möst: Making The Shining, rúmlega hálftími af viðtalsbútum og upptökum af tökustað. Fyrsti, annar, þriðji og fjórði hluti.

Veikur.

Kláraði samt það síðasta sem ég þurfti að gera í dag. Fór niðrá ríkisskrifstofu og lagði inn flutningspappíra. Á leiðinni datt mér í hug lagið ,,Head Like a Hole". Skrýtið.

-b.

Ég er veikur! (ekki hæka)

Hvaða kjaftæði er það að verða veikur núna? Asnó.

Og hverskonar vinnustaður lokar klukkan hálfþrjú?

Bjánalegur vinnustaður, það er það sem það er.

-b.

Sýndu mér kornflexið

Nokkuð skemmtileg myndasería. Fjölskyldur héðan og þaðan úr heiminum og maturinn sem þær borða yfir eina viku. Sikileyingar borða lagleg brauð. Fólkið í Tsjad borðar.. óttalega lítið. (Tsjadverjar? Tsjadar?) Þjóðverjarnir telja bjórinn með. Sko þá hér:



Tsjadarnir:



...

Kláraði Fahrenheit núna áðan. Ég spilaði hann í auðveldu stillingunni því örvapikkið var ekki að virka fyrir mig til að byrja með. Ég er á báðum áttum með hann. Margt svalt og sniðugt en líka slatti sem virkaði leim. Talsvert meira onscreen kynlíf heldur en í Baldur's Gate.. Er það gott eða slæmt? Þrusugaman af honum samt.

Það var einhver helvítis frídagur í dag. Allt lokað. Ég gafst upp og fór niðrí bæ, settist í garðinn og þoldi við í sirka klukkutíma áður en ég fór heim. Gafst semsagt upp tvisvar á stuttum tíma. Heiti raki dagur. Uppgjafardagur. Ég svitnaði endalaust. Er svo þrumuveður á morgun?

la la lala.

-b.

Rumsk

Ég svaf til klukkan tvö. Þessi helgi tók dálítið á.

Mig dreymdi kvikmyndina Death Proof en það var samt ekki hún. Það eina sem var eins var að Kurt Russel var vondi kallinn. Svo var eitthvað par að reyna að skrifa bók.. amma var þarna líka, ég man ekki hversvegna. Við vorum lokuð inná hóteli. Svo var lítil stelpa skírð á moldarvegi á milli Selfoss og Hveragerðis og alltíeinu birtust þrjár sígaunakonur útúr kjarrinu til að hirða hana, en við keyrðum burt á Land Rovernum. Í Hveragerði var Bjartmar að vinna fyrir Sony. Hann talaði um Jesús og magann á sér, sagðist byrja alla daga á því að setjast inní mötuneyti og hlæja. Mér fannst það frekar undarlegt, enda kom það á daginn að hann var Djöfullinn. Ég hélt honum aftur á meðan einhver slökkti á tölvunni, svo að bókin var seif.

Ókei.

Á fimmtudaginn kíktum við Ýmir, Óli og Narfi á Apparatet. Misstum af læf bandinu, aftur.

Á föstudaginn fórum við allir plús fleira fólk á Vega að sjá Gus Gus. Mér fannst þeir leiðinlegir en upphitunarbandið, FM Belfast, átti fína spretti. Það var rosa mikið af Íslendingum, sem var skrýtiðgaman. Á kebab-staðnum á leiðinni heim var líka allt pakkað af löndum mínum. Mikið var það góður kebab.

Á laugardaginn hitti ég ástralskan félaga Tommys, meðleigjandans míns. Hann heitir Rob. Hann sagði margar stuttar sögur í gegnum kvöldið og þær höfðu allar eitthvað að gera með að fólk barði á öðru fólki. Vinur hans var á gangi í hverfinu sínu og heyrði konu öskra á hjálp, hljóp inní hús og fann þar raðnauðgara og barði hann. Vinir hans voru í leigubíl og sofnuðu og bílstjórinn fór að káfa á kærustu gaursins svo hann barði bílstjórann og reif rafgeyminn úr taxanum. Og svo framvegis.

Við fórum á nokkra bari, spiluðum teningaleikinn sem Danir eru svo hrifnir af og göptum á meðan allur helvítis barinn söng með einhverju dönsku poppi. Eða kannske var það fótboltalag? Hvað veit maður.

Gærdagurinn fór allur í þynnku og Baldur's Gate II. Ég á enn eftir að fara niðrá ríkissskrifstofu og láta vita að ég sé að flytja af landi, en það verður að bíða framá morgun.



-b.