Maður deyr

Ég var að lesa það núna áðan að afinn sem ég þekkti ekki dó fjórða september síðastliðinn. Og sannast þar hið fornkveðna að fólk sem maður þekkir ekki skiptir mann engu máli.



-b.

Söngurinn um sjálfan mig (hann er ekki langur)

Hei Björn, þú áttir fínasta afmælisdag í dag. Já það má með sanni segja.

Þú vaknaðir í morgun og fékkst þér súrmjólk og te, sáttur við að vera með frí í vinnunni. Kíktir á netið og svona, opnaðir pakka frá sambýliskonum þínum: Eitt sokkapar. Í annan sokkinn var saumað ,,H" og í hinn ,,V". Brjálað. Þú ert í þeim núna. Svo fórstu í kaupleiðangur með honum Halli.

Í Kokku á Laugaveginum fannstu pönnukökupönnu sem virkar á spanhellu, hún var rosa næs. Í Kringlunni keyptirðu hádegismat, te, DVD disk og dót í bakstur. Egg og mjólk og svona. Þú reyndir að sækja jakkann þinn úr viðgerð en hann var ekki kominn klukkan að verða eitt þannig að þú renndir heim með Hall og fórst að steikja pönnuna upp.

Ingibjörg var lúnkin við það, þetta hefði varla hafst án hennar hugsa ég. Slatti af smjöri og salti í pönnuna og hitinn stilltur á einn. Svo tvo. Þrjá eftir smá stund og svo koll af kolli, hitinn hækkaður hægt og rólega þartil við vorum komin uppí svona sjö átta, en þá var pannan farin að reykja dálítið vel, þá helltirðu smjörinu af og þurrkaðir með pappír. Pannan kólnaði, og svo gerðuði þetta allt aftur. Gerum langa sögu stutta: þú skelltir í deig og steiktir nokkrar pönnsur. Það fór hægt og illa af stað en endaði vel. Næsta skál af deigi gekk líka miklu betur.

Það er smá eftir inní ísskáp, þú getur gert meira á morgun. Einsog konan í búðinni lagði til: Nota pönnuna einusinni tvisvar í viku fyrstu vikurnar, þá verður hún geggjað speis. (Konan sagði ekki ,,geggjað speis", það eru þín orð. En pannan batnar við hverja notkun, það er víst alveg málið.)

Í afmæliskaffi: Þið Þórunn, Ingibjörg, Hallur og Davíð, í öfugri stafrófsröð.

Svo sóttirðu jakkann í Kringluna. Komst með hann heim og það vantaði eina tölu á hann, þessa innri. Bömmer maður. Fórst með hann aftur, fékkst ekki að rukka bankann um neinn pening, jafnvel þótt þú hafir farið yfir byrjunarreitinn. Skutlaðir Halli í rútuna. Varðst þreyttur. Nenntir ekki að elda kjúkling.

Því þetta þurfa ekki að vera endalaus veisluhöld neitt. Gott fólk, góður matur, temmilegt ævintýr og smá undanlæti.

Já og svo sátuð þið Ingibjörg fyrir Þórunni þegar hún var að koma úr sturtu. Þið voruð grímuklædd, með hendur á lofti og réðust hrópandi að henni þegar hún opnaði hurðina. Það er einhver grundvallarhúmor í því að hræða þann sem er hálfnakinn og grunlaus.

-b.

Tilkynning

(Ég sendi þessa tilkynningu áðan á mæspeis. Það sakar kannske ekki að henda henni upp hér líka..)

Miði á kelduna, 20.000kall á borðið.

Ég er veikur og kemst ekki, sem er mjög súrt, og fasistarnir á midi. is vilja ekki endurgreiða miðann. Akkúrat núna kostar hann tæpan 29.000kall hér á landi og í Danmörku 1.650 danskar plús miðagjald -- sem gerir rúmar 29þúsund.

Ég á líka flugmiða sem ég get látið fara á 35.000, og þá er meðtalið gjaldið sem þeir taka fyrir að breyta nafninu á miðanum. Það er icelandexpress, út kl. 15:30 sunnudaginn næsta (29. júní), heim 13:00 þriðjudaginn 8. júlí.

Ég get fengið flugmiðann endurgreiddann en ég er ekki búinn að því ennþá, og flugin eru náttúrulega orðin mun dýrari síðan ég pantaði.. Þannig að pakkinn væri á 55.000.

Sendið póst á skepnan@gmail.com eða hringið í 847-3370.

-b

Árvissa?

Mér datt í hug að sjá hvað ég var að gera á svipuðum tíma síðustu ár, þegar ég var frískur ungur maður. Fyrir ári síðan var ég með óræð veikindi og kvartaði yfir því að svitna. Fyrir tveimur árum síðan var ég að drepast í hálsinum. Í byrjun júní árið 2004 tognaði ég á ökklanum.. Jú og árið 2002 líka. Kannske telst það ekki með.

Ég, Björn Unnar, sem elska sólina og geislana hennar og vil ekkert frekar en að sleikja þá með vænni golu í grasbala, er með ofnæmi fyrir sumrinu.

-b.

Bara þetta hér

Ég er ennþá veikur. Ennþá. Hitinn var síast þrjátíu og átta og hálf og hausverkurinn í dag sá allra versti. Frá tvö til að verða níu í kvöld var ég logandi hrúga af skjálfta með hníf í augunum. Parkódín má rúnka sér, andskotans sulldrasl.

Þetta er farið að verða kjánalegt. Ó að geta bara lagst uppí og sofnað og sofið heila nótt einsog ég gerði svo oft hér áður fyrr.

Missti semsé af tíundubekkjar-endurfundunum í dag. Jæja.

-b.

Hér er kvittun

Umfelgun/jafnvægisst/skipt und  - 5.680
Vinnugjald fólksbílar           - 2.893
Vinna við síu                   -   827
Esso ultra oil 10W/40 (205L)    - 2.136
Smursía Opel-Ch/Monsa (PH3387A) -   398

Afsláttur                       -  -598

Samtals                          11.337

...

Niðurstaða: Morðfé úr mínum vasa. En ég er svo leet. Sjís maður.

-b.

Bjarki og Blaka og hamingjusemi

Bjarki eignaðist son í gær. Hún Blaka hjálpaði víst eitthvað til, en ég veit ekki að hvaða leyti. Þetta var laust fyrir eitt eftir hádegi, drengurinn var rúmur hálfur meter og dökkhærður.

Allir fá náttúrulega stórt til hamingju frá mér, það er gaman að fylgjast með barneignum úr fjarlægð.

(Og núna er Bjarki fyrst kominn með áþreifanlegt forskot í Barneign Open.)

-b.

Ævintýri þriðjudagskvöldsins

Vegna mikillar eftirspurnar hef ég ákveðið að lyfta hulunni ofan af gærkvöldinu og gera grein fyrir ævintýrum okkar Sævars í íbúðinni í gær, á meðan Víðir var á æfingu.

Þannig er mál með vexti að í hvert skipti sem Víðir bregður sér af bæ, og við þykjumst vita að hann snúi ekki aftur í bráð, þá drögum við Sævar upp kortin okkar, setjum upp hattana og göngum á vit ævintýranna. Ég dreg kistilinn gamla undan rúminu mínu og gríp þaðan sverðið mitt Grúsnaut. Ég klæðist kóralbrynju forfeðra minna úr hafinu gleymda og dreg fangamark hins almáttuga á brjóst mitt - þríhyrnda stjörnu Kvalars, hámandi drottnara undirdjúpanna. Í hvert skipti hníg ég til jarðar undan ofboðslegum krafti meistara míns, sem dynur á mér einsog flóðbylgja, en stíg umsvifalaust á fætur aftur léttari en áður: um æðar mínar rennur ekki lengur syfjað blóð heldur blár og beinspýttur sjór, kaldur einsog dauðinn og saltur einsog ennþá meiri dauði.

Þegar ég geng fullbúinn inn í stofuna er Sævar, eða Síra Leotariids, einsog hann kýs að kalla sig í ævintýraham, gjarnan mættur í fullum skrúða. Hann klæðist síldartunnu sem hann hengir á axlirnar með akkeriskeðju, og oddmjóum hatti sem á stendur ,,Sævvvar".

Þarna stóðum við í gær, tilbúnir í allt, þegar rafmagnið fór af íbúðinni. ,,Satans!" hugsaði ég, ,,ég sem var ekki með batteríið í fartölvunni minni." Sævar Síra Leotariids brást eldsnöggur við og kveikti ljós við rafmagnstöfluna. Lekaliðinn var úti! Nú voru góð ráð dýr. Við ákváðum að smella honum aftur upp. Og sjá, ljósin kviknuðu!. En ein ljós/tenglabraut vildi ekki lifna við.

Eftir hetjulega viðureign við fjöltengi og innstungur dró Sævar þá ályktun að ein af tölvunum í forstofuskápnum væri með vesen. Við létum hana ótengda og lýstum yfir sigri: Rafmagnsdjöflarnir frá allskonar helvítum og svoleiðis höfðu verið reknir á brott! Nú upphófust mikil fagnaðarlæti, söngvar voru sungnir og tölvur endurræstar, fagrar meyjar fóru úr fötunum og skvettu vatni hvor á aðra; hitinn frá hinum nýtendruðu ljósum var óbærilegur hinu fullklædda veikara kyni. Gullbrúnir þrælar fengu að göfuga verkefni að dreifa rósablöðum fyrir fætur reiðskjóta okkar, þar sem við riðum aftur inn í stofuna, og í gleði sinni gleymdu þeir um stund að þeir væru hnepptir í ánauð. Gleðin var hamslaus og brann einsog sólin og dvaldi í hjörtum okkar, konunga Skaftahlíðarinnar, og hinna vitgrönnu þegna okkar, að eilífu.

...

Já og bæ ðe bæ, Víðir fékk inngöngu í breskan leiklistarskóla sem hann sótti um í núna fyrir skemmstu. Til hamingju með það Víðir.

-b.

Afmæliskveðjur

Bræður mínir áttu afmæli um daginn. Siggi varð 21. árs gamall þann 8. febrúar og Þorri varð 10 ára þann 7. febrúar. Ég talaði við hvorugan þeirra. Þorra ekki vegna þess að hann er tíu ára og ég veit ekki hvernig maður á að tala við börn í síma til annars en að biðja um foreldra þeirra. Sigga ekki vegna þess að hann er ekki með síma þarsem hann er akkúrat núna.

En ég mundi samt dagana. Til hamingju strákar.

-b.

Svíþjóð aflýst / frestað

Hún amma mín var að fara í aðgerð á auganu og má víst ekki fljúga í nokkrar vikur á eftir, svo við förum ekki til Svíþjóðar næstu helgi, einsog til stóð.

Það verður alveg í lagi með hans samt. Gat á sjónhimnunni skildist mér. En það er verið að redda því í þessum töluðu orðum.

-b.

---> 2008

Gleðilegt nýtt ár til mín og ykkar.

Þarsem ég er með hálsbólgu og líklega smá hita þá ætla ég að sleppa árlegu áramótafylleríi í kvöld. Ég er eiginlega hálffeginn.

Þess í stað ætla ég að sitja í sófastólnum mínum, drekka tebolla og horfa á góða bíómynd. Og ég hugsa til félaga minna sem klifra uppí galeiðuna og ýta úr vör, bumbuslátturinn stigmagnast þarsem þeir líða áfram útí þokuna. Hífa!

Og ég er Spartakus.

2008 gerir 28 gerir 10 gerir 1, úr 9 í 1 sendir okkur yfir smellinn í skífunni og við byrjum uppá nýtt, frekar núna en áður. Alveg Satt. Ný melódía í hreinni rás, tökum sprettinn oní Janúar, bráðum kemur blessað vorið, er ég að tala einsog Eiríkur Guðmundsson?

Gleðilegt alltsaman, allir vinir.

-b.

Til hamingju þið þarna í rekkanum

AMSTERDAM, Netherlands-(Business Wire)-August 16, 2007 - Exactly 25 years ago tomorrow, on August 17, 1982, Royal Philips Electronics (NYSE:PHG, AEX:PHI) manufactured the world's first compact disc at a Philips factory in Langenhagen, just outside of Hanover, Germany. The invention of the CD ushered in a technological revolution in the music industry as CDs — with their superior sound quality and scratch free durability — marked the beginning of the shift from analog to digital music technology. The CD became a catalyst for further innovation in digital entertainment, helping pave the way for the launch of DVD and the current introduction of Blu-ray optical media.

Geisladiskurinn er eldri en ég, og líka eldri en fólk sem er yngra en ég. Ég hlustaði á geisladisk núna rétt áðan. Víú.

Hvar verður geisladiskurinn eftir önnur tuttugu og fimm ár? Verð ég tæplega fimmtugur fær um að skella The Queen is Dead og raula með Morrisey? Neh.

Ég svaf yfir mig í dag. Vaknaði við það að ég lá uppí rúmi og horfði á símann minn, hélt á honum yfir höfðinu og sá að stöðvarstjórinn var að hringja. Skrýtið að vakna í hausnum eftir að maður vaknar í líkamanum. Og það er ekki einsog maður sé að ganga í svefni heldur neitar maður, einhverstaðar innra með sér, að vakna. Því maður hefur ekkert sofið.

En ég svaraði. Um leið og maður svarar er samtalið óþarft, ég veit að ég svaf yfir mig og að ég þarf að leggja af stað. Orðaskiptin taka fimm sekúndur og ég er kominn útum dyrnar áður en ég skelli á.

Morgnarnir eru samt fljótir að líða. Sérstaklega á virkum dögum, þegar dagmanneskjan mætir í vinnuna. Ekkert vesen. Selji selj. Uppgjörið dans á rósum. Hei, tveir dagar eftir og svo er ég fluttur nauðugur burt.

EN!

Ég var að senda inn umsókn á svona.. vefsíðu. Á netinu. Þar er sko síða sem auglýsir íbúðir til leigu, Víðir benti mér á eina. Við tveir og Sævar Ö erum að spæla í þessu. Vonandi verður það smjör.

-b.

Punktar og pínu meiri Vonnegut

Hei, gleðifréttir! Hallur ætlar að koma í heimsókn í næsta mánuði. Stuð.

Maður hlýtur nú að taka svona plönum með varúð, sérstaklega þarsem enginn hefur ennþá látið sjá sig þrátt fyrir falleg orð, en nú var karlinn að selja mynd og teikningar og allt að gerast. Bara laggó.

Í öðrum fréttum þá keypti ég rúmlega 30 prósent feitan sýrðan rjóma núna um daginn. Yfirleitt kaupi ég 18%, en fann hann ekki þegar ég fór í búðina. En þetta er alger bilun. Pastasósan er auðvitað mikið betri á bragðið, en mér finnst eiginlega einsog ég sé að borða rjómalagaða tólg..

Ég fór í gegnum slatta af minningargreinum um Vonnegut í von um að finna eitthvað skemmtilegt til að setja upp, en án árangurs. Það sem vakti hvað sterkust viðbrögð var dánartilkynningin á Fox sjónvarpsfréttastöðinni, en mér finnst hún frekar smekklaus og kem ekki nálægt henni frekar. Allt á youtube.

Og hér er reyndar tribjútmyndband af youtube, kannske pínu væmið en slatti af flottum myndum af karlinum:



Og hér er mynd sem hann teiknaði skömmu áður en hann lést, og er eiginlega mjög vel við hæfi. Sérstaklega ef maður man eftir óskinni í Breakfast of Champions.. En hvað getur maður sagt.



-b.

Farewell, hello, farewell

Kurt Vonnegut er dáinn. Það gengur svona. Nú er hann í himnaríki (ha ha ha).

Ég fékk skilaboð frá Halli í morgun. Ég sá þau þegar ég vaknaði laust fyrir hádegi: ,,Kurt Vonnegut er død." Það er gott að eiga vini sem hlusta á fréttirnar á meðan maður sjálfur sefur.

Karlinn var og er einn af mínum uppáhaldsrithöfundum. Ég hef ekki lesið allt það sem hann gaf frá sér, en það heyrði til undantekninga ef mér líkaði ekki það sem ég las. Og núna dettur mér ekkert gáfulegt í hug til að segja um hann, nema kannske að hann hafði margt gáfulegt að segja um heiminn í kringum sig, og það er langtum betra að lesa bækurnar hans heldur en útdrætti og tilvitnanir í minningagreinum.



-b.

,,Kylle kylle"

Ég heyrði í Óskari bróður í dag. Hann var helvíti kátur, 23. ára í fyrsta sinn í dag. Hann er farinn að vinna á nýju Essó stöðinni, sem var verið að reisa við BSÍ.. þetta þýðir að við þrír elstu höfum allir verið í Essódjobbi með tiltölulega stuttu millibili.

Síðan beit ég í tómat þarsem ég sat við tölvuna og það sprautaðist safi úr honum yfir lyklaborðið mitt.

Kalt, það.

Life on Mars eru skemmtilegir. Ég er rúmlega hálfnaður með I, Claudius, en þetta eru um 11 klukkustundir í heildina. Svo var ég að sækja The Host (eða Gwoemul), eftir að hafa séð mælt með henni á netinu.

Ég var ennþá vakandi klukkan sex í morgun. Ákvað að lesa aðeins í bók áður en ég færi að sofa. Síðustu hundrað blaðsíðurnar í Nafni rósarinnar eru helvíti spennandi, og ég festist. Ákvað að ég skyldi bara vaka til að mæta í tíma og fara svo snemma að sofa. Kláraði bókina og vissi þá ekki hvern djöfulinn ég ætti af mér að gera. Sofnaði eitthvað rétt eftir átta.

Svefnvenjur mínar '06-'07 eftir Björn Unnar Valsson verður gerð fáanleg á bensínstöðvum um land allt í byrjun sumars. Munið skafkortið.

-b.

Dimmustaðir og skál Davíð

Garth Marenghi's Darkplace, þáttur 3 af 6. Læknirinn góði hefur tekið að sér afsprengi augnskrímslis, til að bæta fyrir dauða sonar síns, sem fæddist hálfur maður / hálf engispretta. Vögguvísan hljóðar svo:

Day draws into nightfall
Yonder stars shine bright
You can be my baby
I hope that is allright

(Dauði engisprettusonurinn: Daddy don't forget me)
I haven't, but you're dead
You have a little brother now
And one day we'll all meet
In Valhalla

Garth Marenghi, höfundur, prodúser, aðalleikari o.s.fvr., útskýrir tilurð þáttarins:

This episode is really about my own desire to have a son. Erm.. I have four daughters. And whilst I don't blame them as such, I don't really feel they're on my side.

Þetta er of gott dót.

Og hann Davíð útskrifaðist með BA í bókmenntafræði í gær. Til hamingju Davíð! Vonandi var athöfnin ekki það löng að þú misstir viljann til að lifa. Leitt að geta ekki mætt í partí.

-b.

42 - 41

Ég hrópaði meira að segja áfram Ísland þónokkrum sinnum. Það gerði lítið gagn. Hvað geri ég nú þegar fólk spyr mig hvaðan ég sé?

-b.

Við áttum sama afmælisdag

Hann Þórarinn á Litlu-Reykjum dó núna á aðfararnótt miðvikudags. Áttatíu og fjögurra ára gamall. Hann var búinn að vera veikur lengi, karlinn. Ég þekkti hann í sjálfu sér ekki neitt, en hann var alltaf voða almennilegur. Vildi ekki láta kalla sig Tóta, ef ég man rétt.

Það gengur svona.

Bless Þórarinn.

-b.