Tilkynning

(Ég sendi þessa tilkynningu áðan á mæspeis. Það sakar kannske ekki að henda henni upp hér líka..)

Miði á kelduna, 20.000kall á borðið.

Ég er veikur og kemst ekki, sem er mjög súrt, og fasistarnir á midi. is vilja ekki endurgreiða miðann. Akkúrat núna kostar hann tæpan 29.000kall hér á landi og í Danmörku 1.650 danskar plús miðagjald -- sem gerir rúmar 29þúsund.

Ég á líka flugmiða sem ég get látið fara á 35.000, og þá er meðtalið gjaldið sem þeir taka fyrir að breyta nafninu á miðanum. Það er icelandexpress, út kl. 15:30 sunnudaginn næsta (29. júní), heim 13:00 þriðjudaginn 8. júlí.

Ég get fengið flugmiðann endurgreiddann en ég er ekki búinn að því ennþá, og flugin eru náttúrulega orðin mun dýrari síðan ég pantaði.. Þannig að pakkinn væri á 55.000.

Sendið póst á skepnan@gmail.com eða hringið í 847-3370.

-b

Fíl gúdd samastað

Það er eitthvað bannsett suð í viftunni á tölvunni minni og það er að gera mig brjálaðan. En hún er enn í ábyrgð, ég ætla að skutla henni inná Nýherja á morgun.

Ég pantaði áskrift af tímaritinu The Believer. Loksins get ég farið að trúa á allskonar, leggja traust mitt á eitthvað sem ég get ekki lamið með kaðli, séð hvað það er við þessi nýju net sem fólk fílar svo mjög.

Á morgun er Jónsmessa. Mér finnst alveg nógu bjart á næturna. Kannske þarf ég bara nýjar gardínur, þetta er fjandanum skárra en að hjóla heim úr vinnunni í svarta myrkri.

Og mig vantar nýja íbúð!

Veit einhver um íbúð fyrir mig?

Ég bið ekki um mikið, bara að hún sé á höfuðborgarsvæðinu og kosti ekki hönd og fót. Fimmtán ferimetra herbergi fyrir fimmtíuþúsund á mánuði? Nei takk. Eitthvað aðeins minna kreisí. Leigan hér hefur hækkað um rúman sautjánþúsundkall síðan við tókum við íbúðinni, en hún er samt sanngjarnari en það sem ég er að sjá auglýst á netinu.

Víðir og Sævar fara í lok samningsins, við út í lok ágúst. Hjálp.

-b.

Úr neðanjörðum

Life on Mars voru fínir þættir, a.m.k. fyrri þáttaröðin. Nú sá ég bandaríska aðlögun um daginn, prufuþátt sem gerist í Los Angeles. Sagan er sú sama en í staðinn fyrir duldið renglulegan besservisser er kominn þjakaður alfa-male í ætt við Jack Bauer, sem þýðir að sambandið milli Sam Tyler og Gene Hunt er harðhaus í harðhaus, og hvað er skemmtilegt við það? Ekki neitt.

Þátturinn eyðir líka alltof miklum tíma í að setja upp ,,nútíðina", sem kemur niður á smáatriðum og persónusköpun í lögreglustöð fortíðarinnar. Frekar tilþrifalítil þýðing, en já.. samt ekki eins slæm og maður hefði haldið. Þeir fá prik fyrir að nota stef úr Donnie Darko á réttu augnabliki. Og svo las ég eitthvað um það að fólki hefði ekki líkað dæmið, nú á að flytja sögusviðið til New York og skipta um alla leikarana.. nema alfa-meilið. Jæja.

Þvínæst kíkti ég á Ashes to Ashes, sem er sjálfstætt framhald af bresku þáttunum. Gellan úr gömlu Spooks leikur löggu sem fer aftur til ársins '81 og hittir sömu löggurnar og Tyler vann með. Ég nennti ekki að klára fyrsta þáttinn. Kannske er ég ekki að gefa þessu séns, en mikið afskaplega var þetta óspennandi.

Sá Ocean's Thirteen aftur í gær. Hún er betri en mig minnti.

Fótboltaliðin hafa ekki verið að haga sér sem skildi.. það skorar enginn lengur. Fara bara í framlengingu og eitthvað vesen.

Ég kíkti útá rúntinn í dag, eftirá leið mér einsog ég væri nýkominn úr ræktinni. Skrýtið að verða svona þreyttur einsog uppúr þurru. Hvað er það í líkamanum sem framkallar þessi viðbrögð?

Mig klæjar enn að komast á Hróarskeldu. Mér líður ágætlega, svona mest. Og mig langar ennþá að sjá öll böndin sem mig langaði að sjá áður en ég fékk þessa pest. En þorir maður því? Ég veit ekki hvort ég get skilað miðanum á hátíðina, ég efast um það. Og ég get fengið flugið endurgreitt, en ekki skattinn, ekki breytingargjöldin..

Það er einsog svo margt annað, tímasetningin er hræðileg.

Ég er að hugsa um að kaupa mér áskrift af tímariti. Finna eitthvað sniðugt tímarit og skrá mig á það.

-b.

Je. Minn.

Hei, hvern hefur ekki dreymt þennan draum?



..nei, ekki mig heldur.

Þegar maður er fljúgandi í geimskipi sem er samt ekki geimskip heldur smokkur, og vetrarbrautin er ekki þúveist plánetur og svoleiðis heldur klasar af brjóstum og munnum og rössum og píkum? Mig hefur aldrei dreymt það. Það er bara of kreisí. Og þetta er auglýsing til að minna unga fólkið á alnæmi, þann skaðvald.

Frönsk auglýsing sem minnir á alnæmi.. Já ókei. Og hún fékk víst viðurkenningu á Cannes núna síðast.

Eða þær, réttara sagt, hér er sú fyrir stelpurnar:



Ég veit að hingað kíkja bókmenntafræðingar og annað myndlæst fólk. Leggur einhver í að greina þetta?

-b.

Requiem For a Day Off

Behemoth blue!

Lungnamynd í dag

Ég fór til læknisins í morgun og hún (læknirinn) skildi ekki hversvegna ég var með útbrot. Mér leist náttúrulega ekkert á það. Afhverju gat þetta ekki bara verið að klárast? Ég vaknaði hitalaust í morgun..

Hún skoðaði þetta eitthvað frekar, tók fleiri blóðprufur og sendi mig síðan í lungnamyndatöku niðrí Domus Medica.

Þegar ég kom þangað, kynnti mig og tilkynnti erindi mitt, horfði afgreiðslustúlkan á mig með mjúkum augum og spurði með vonartón í röddinni hvort ég væri með afsláttarkort. Nei sagði ég. Ljósið í augum hennar slokknaði. Hún leit niður á skjáinn sinn. Það gera fjórtánþúsund og eitthundrað, sagði hún svo. Áts. Við myndum aldrei líta hvort annað sömu augum.

Ég fór úr skónum og settist uppá bekk með beygð hné og hendur fyrir ofan haus. Röntgendaman stakk nál í hægri handlegginn minn og festi einhverskonar pumpu við hann, þetta er skuggaefnið sagði hún. Ég læt þig vita áður en ég dæli því inn. Hún sagði að þetta væri joð og eitthvað svoleiðis, með því kæmu lungun til með að myndast betur. Ég beið spenntur.

Ég rann fram og aftur á þessum bekk í gegnum stóran hring, sem tók væntanlega myndir. Það var e.t.v. eitthvað kynferðislegt við hreyfinguna, en mér datt það ekki í hug fyrren ég leit tilbaka. Þarna var ég bara að draga andann, halda honum inni, bíða og hlusta. Svo sagði hún mér að núna færi dælan í gang.

Það hljómaði einsog einhver hefði skrúfað frá krana, ég fann hita inní handlegginn, uppí brjóstið, höfuðið og niðrí fætur og pung. Mjög skrýtin tilfinning. Og svo dró ég djúpt andann, hélt honum inni, beið.

Á leiðinni út verslaði ég ofnæmislyf, sem áttu að losa mig við kláðann í útbrotunum. Sem þau og gerðu. En fokk, þetta var dýr dagur.

Læknirinn hringdi seinnipartinn, búinn að fá niðurstöður úr myndatökunni. Hún sagði að ég væri með bólgið milta og lifur, þetta væri væntanlega einkirnissótt. Mónó, kossaveiki. Blóðprufurnar koma til með að staðfesta það hundrað prósent, og það kemur í gegn á miðvikudaginn, en nú göngum við útfrá þessu. Ég á ekki að vera í neinum íþróttum næstu þrjá mánuði og ekki að hjóla næstu vikur, af hættu við að rífa lifrina eða eitthvað.. Og taka því ofsa rólega og alls ekki að fara of snemma af stað, svo ég fái ekki einhverskonar síþreytu-sindróm.

Grábölvað andskotans andskotans helvítis andskotans..

Og hún vill ekki að ég fari á Hróarskeldu.

En ég ætla nú að sjá til með það, ég get ekki bara strikað það út einn tveir og þrír.

Mér líður allavega betur en í síðustu viku. Hausverkurinn og augnaverkurinn, þeir eru farnir, sjö níu þrettán. Það kom mér satt best að segja á óvart þegar þyngslin í höfðinu hurfu, ég var hættur að gera mér grein fyrir því hvað það var orðið óþægilegt að haga höfðinu eðlilega.

Svona stendur þetta. Skipunin er sú sama, liggja í leti, drekka vatn. Wikipedia mælir með sólböðun? Jæja. Ég reyni allt tvisvar.

-b.

Ný einkenni, jei

Á morgun verður þessi blessaði vírus orðinn tveggja vikna gamall, inní mér að minnsta kosti. Í tilefni af því (?) vaknaði ég með útbrot í morgun, ég er rauðflekkóttur á höndum og fótum, með roða og bólgu í andlitinu. Mig klæjar. Eru þetta ekki dauðaslitrurnar? ..hjá vírusnum sko, ekki mér sem þetta skrifar. Fjandinn.

Tvær vikur.

Ég á ekki orð yfir þetta.

Til dundurs hef ég spilað GTA San Andreas í meira og minna allan dag. Áður komst ég aldrei yfir flugþjálfunina, en ég gerði það í gær og viti menn, það er hellingur eftir af leiknum.. Ég væri samt meira til í þetta hér:

Fara í vinnuna, kíkja út í sólina í hádeginu, kannske kaffitímanum. Hætta á slaginu fimm, hjóla á Austurvöll og drekka pilsner í grasinu. Þetta skal nú gerast fyrr eða síðar, en fyrst þarf ég að vísu að láta gera við bremsurnar á hjólinu mínu, og fá sól í himininn.

Þetta er það sem er á dagskrá í næstu viku, ef þessu fer nú að ljúka.

Bæði Víðir og Auður eru á fylleríi. Kannske Sævar líka, en hann er á Akureyri. Ég er nú mátulega sáttur við að vera það ekki sjálfur. Ráðið er líklega að taka því rólega þessar tvær vikur áður en við fljúgum til Köben.

-b.

Volvō viginti!

Þessi átján hundruð ára gamli tuttugu hliða teningur er til sölu og kostar aðeins eina og hálfa milljón. Hann er búinn til úr gleri og er rétt rúmir fimm sentímetrar í þvermál.

Svona ef einhver er að leita að afmælisgjöfinni minni næstu. Ég á náttúrulega tuttugu hliða tening núþegar, en þessi myndi vera svona spari.

-b.

Gengur svona

Davíð stingur uppá breyttri ritstjórnarstefnu hér á liðhlaupi, að í stað poppkúltúrs, fimmaurabrandara og sólipsískrar þvælu þá einbeiti ég mér að því að skrifa um veikindi. Mín eigin veikindi, þ.e.a.s. Þar meðtelur væntanlega einkenni, lyfjagjöf, læknaheimsóknir, apóteks-safarí, og almennt raus um greyið sjálfan mig. Æ æ hvaða mat get ég ekki borðað þessa dagana, ó nei mér kom ekki dúr á auga í nótt, eða þegar mér tókst að sofna þá dreymdi mig blóðsúthellingar, napalmsprengjur og Harmageddón.

Á vissan hátt er það ennþá sólipsísk þvæla, en gefum fólkinu það sem það vill. Myndu sumir segja.

Nú bregður svo við að mér finnst ég vera að skána. Í morgun gat ég hreyft augun til beggja hliða með nokkrum óþægindum, ekki stingandi sársauka. Ég tókst næstum á loft af gleði. Hitinn virðist lækka hægt og rólega (en er þó talsvert meiri seinnipart dags heldur en á morgnana. Og læknirinn minn hringdi núna áðan með frekari niðustöður.

Ég fór semsagt í vinnuna á mánudaginn og var rekinn heim aftur á innan við hálftíma. Farðu og leggðu þig og síðan aftur til læknis. Ég gerði það daginn eftir. Læknirinn virtist ekki fatta hvað var að mér, en giskaði á veirusýkingu, fyrst pensilínið hafði ekki meikað að draga úr hitanum. Tók blóðprufu. Í gær hringdi hún (læknirinn) og sagði mér að niðurstöður blóðprufunnar væru lítils virði, ekkert óvenjulegt. Hinsvegar fengi hún að ráða í ,,blóðmyndirnar" (held ég að hún hafi kallað það) síðar, og myndi hringja í mig daginn eftir (í dag). Sem hún og gerði.

Þá sýna þessar blóðmyndir hvernig blóðkornin.. líta út? Eitthvað svoleiðis. Og í mínu tilfelli er víst augljóst að um er að ræða veirusýkingu. Hún veit ekki hvaða veira það er, e.t.v. komumst við aldrei að því. Og það virðist ekki skipta öllu máli, ég á bara að liggja kyrr og drekka vatn. Áfram. Endalaust.

Ég leyfi mér varkára bjartsýni, þar sem dagurinn byrjar ágætlega. Hinsvegar þarf ég að fara í búð í dag, og ég hlakka ekki til þess. Einsog ég hef verið orkulítill undanfarið þá eru búðarferðir einsog fimmtánhundruð metra spretthlaup í gufuklefa.

Takk fyrir batnaðaróskir þeirra sem lesa og þeirra sem ekki lesa, ef það er eitthvað sem virkar einsog skyldi í alheiminum þá verður þessi næsta helgi lokahnykkurinn. Vegna þess að svona að öllu gamni slepptu þá langar mig alls ekki að skipta yfir í veikindaannál, sama hversu mikil bölvaður almúginn fílar það.

-b.

Mynd segir meira..

Einn einasti rammi úr Action Philosophers-heftinu um Thomas Jefferson. Mér fannst hann rosa fyndinn núna rétt áðan.

Og þetta er sirka væbið sem ég hef verið að fá að ofan síðustu vikuna eða svo.

-b.

Árvissa?

Mér datt í hug að sjá hvað ég var að gera á svipuðum tíma síðustu ár, þegar ég var frískur ungur maður. Fyrir ári síðan var ég með óræð veikindi og kvartaði yfir því að svitna. Fyrir tveimur árum síðan var ég að drepast í hálsinum. Í byrjun júní árið 2004 tognaði ég á ökklanum.. Jú og árið 2002 líka. Kannske telst það ekki með.

Ég, Björn Unnar, sem elska sólina og geislana hennar og vil ekkert frekar en að sleikja þá með vænni golu í grasbala, er með ofnæmi fyrir sumrinu.

-b.

Kjökrandi rödd uppúr volgri gröf:

verð að skrifa.. um.. sjónvarpsþátt..

Hvernig tekst þessum andskotum að klúðra Jekyll svona rosalega? Fyrsti þátturinn var fínn framanaf, en varð algert drasl í endann. Og svo hefur hver einasti þáttur síðan bætt einhverju við heildarmyndina og teygt á stóru sögunni, oft fínar hugmyndir í gangi, sem eru síðan dregnar niður af klisjum og stælum. Ég sem fílaði Murphy's Law, núna sé ég ekkert nema Jim Carrey-eftirhermu í Nesbitt.

Þetta er svekkjandi vegna þess að maður sér að það eru ræmur af góðum sjónvarpsþætti þarna inná milli, en sú rödd er hrópuð niður af annarri sem vill sýna mér nýjustu brellurnar, kenna mér sniðuga frasa og segja mér sömu söguna og ég hef heyrt þúsund sinnum áður. Og þó eru allir þættirnir skrifaðir af einum og sama manninum, Steven Moffat. Það mætti halda að hann væri.. Að hann sé.. Klofinn rithöfundapersónuleiki?

Bamm bamm baaamm.

Skrýtið: Midnight Man, aðrir nýlegir breskir þættir með Nesbitt, eru svipaðir, nema hvað að þar hallar enn frekar á slæmu hliðina. Hvar er metnaðurinn strákar?

Að lokum: Ég er hættur að svitna einsog kjáni. Er það vegna þess að ég er byrjaður að drekka einsog asni? Meikar það sens? Nú er það hausverkurinn. Skrúfstykki á hnakkanum og augun rífa í tóftirnar þegar ég hreyfi þau.

-b.

Bara þetta hér

Ég er ennþá veikur. Ennþá. Hitinn var síast þrjátíu og átta og hálf og hausverkurinn í dag sá allra versti. Frá tvö til að verða níu í kvöld var ég logandi hrúga af skjálfta með hníf í augunum. Parkódín má rúnka sér, andskotans sulldrasl.

Þetta er farið að verða kjánalegt. Ó að geta bara lagst uppí og sofnað og sofið heila nótt einsog ég gerði svo oft hér áður fyrr.

Missti semsé af tíundubekkjar-endurfundunum í dag. Jæja.

-b.

Silver Bullitt 2008

..nefnt svo vegna þess að farartækið var silfruð byssukúla og sannlega ég Steve McQueen að stýra okkur inní óbyggðirnar.



Og nú ligg ég veikur heima eftir þessa ferð, sem taldi næstum megameter. (Eða hvað kallar maður þúsund kílómetra?)

-b.

Um Brazil

Ég horfði á Brazil í gær, hún var frekar spes. Ég hafði áður séð búta úr henni hér og þar en aldrei myndina í heild. Eitt af því sem truflar mig alltaf við vísindaskáldskap er þegar persónur spyrja spurninga eða haga sér einhvernvegin einsog þær séu núna fyrst að fatta hvernig heimurinn virkar, jafnvel þótt þær hljóti að hafa alist upp í honum. Auðvitað er þetta gert til þess að útskýra ástandið fyrir okkur, áhorfendunum, spyrja spurninga sem okkur langar að spyrja. En þá er svo mun miklu betra að gefa svarið, eða gefa bendingar um svarið. Viðmiðið góða: Að sýna, ekki segja.

Þannig virkar það ótrúverðugt þegar starfsmaður í dystópískri ríkisstofnun stingur uppá því að þessi og hinn leiti til lögreglunnar; hún hljóti að leysa úr málunum. Hefur hann ekki enn fengið tækifæri til að kynnast spillingunni á þeim bæ?

Mér fannst dálítið eima af þessu í myndinni, aðalpersónan er einum of barnaleg gagnvart kerfinu sem hún er þó hluti af og ætti að þekkja betur.

Það er æðislegt að fylgjast með því hvernig hálfgerð slapstick-kómedía breytist í algera martröð undir lokin, en sú tónbreyting er frekar löng og skrykkjótt. Kannske má samt finna bestu atriðin á þessum mörkum, eins og þegar parið lítur aftur og sér lögreglumanninn í ljósum logum, berjast um og lognast útaf. Það setur einhverja vigt í flóttann, sem er annars hálfgerður ærslagangur.

Og það er náttúrulega hellingur af góðu dóti þarna, búningarnir, umhverfið, dagdraumarnir, Michael Palin.. Atriðið þar sem hann gengur að hitta Lowry í hvelfingunni, með grímuna, og skammar hann svo fyrir að koma sér í þessa aðstöðu. Algert gull. Endirinn er líka æðislegur en ég held að hann sé ekki alveg eins sterkur og hann vill vera. Hann segir kannske eitthvað um myndina í heild: Þetta sjónræna gengur fullkomlega upp, en persónurnar eru ekki alveg sannar sjálfum sér.

Þetta var aðeins lengra en það átti að vera. Því hérna er málið sko. Ég hafði enska textann á vegna þess að hljóðið er lélegt í sjónvarpinu, og vegna þess að tónlistin er dálítið áberandi í myndinni þá voru alltaf að koma lýsingar á henni: ,,[dramatic instrumental music]" eða ,,[sentimental instrumental music]" eða ,,[cheerful carnival music]". Og maður spyr sig hvort hægt væri að finna sorglega karnival-tónlist. Það langbesta kom þó undir lokin, í einu draumaatriðinu þar sem Lowry er eltur af einhverskonar skrímslum:

,,[Ominous wailing from the forces of darkness]"

Þetta er mjög sértækt en um leið algerlega huglægt. Og æðislegt.

-b.

Þetta grunaði mig

Farsími í örbylgjuofn:

It Came From Planet Monday

Ég er með harðsperrur í skrokknum öllum eftir moksturinn á laugardaginn. Ég var plataður uppí Vindáshlíð að hjálpa til við undirbúning fyrir sumarið, renndi þarna laust fyrir hádegi og fólkið á planinu tók á móti mér með skóflu og hrúgu af möl. Fyrst var mokað í hjólbörur, svo voru hjólbörurnar keyrðar á staðinn, þar var sturtað úr þeim og mölinni dreift, landið slétt. Eftir mat lögðum við þökurnar, stuttu seinna var kominn grænn völlur. Hreint ekki slæmt.

Þaðan hentist ég heim og í jakkafötin, brunaði til ömmu á Selfossi og óskaði til hamingju með útskriftina. Hún var með alltof mikinn mjöggóðan mat, ég lagði mig í hálftíma og vaknaði og þá voru allir að horfa á Eurovision. Kíkti á rúntinn með Halli, við fórum í stelpupartí í.. Spóarima? Þaðan á Krúsina og svo á 800 bar, sem opnaði sama kvöld. Þeir leyfðu sér að rukka 1.500kall inn, þessir andskotar. Þarna var hálfur bærinn.

Ég hló alla leiðina í Reykjavík, skutlaðist í Kópavog, kíkti í Kolaportið, allt á sunnudeginum. Grillaði pítsu, horfði á Simpsons, fór snemma að sofa. Djöfull var það sterkur leikur.

Og ég er með kunnuglegan verk í maganum sem er óþægilegri en hann ætti að vera, það er einhvernvegin dimmt og kalt úti þrátt fyrir góða veðrið í gær. Maður spyr sig hvort að fólk sem vekur þessar tilfinningar hjá manni sé yfirhöfuð þess virði. Og að hvaða leyti maður líkist því í samskiptum við annað fólk.

Og hversu lengi maður nennir að skrifa um verki hér og þar. Er ég gamall maður? Gamlir menn væru nú ekki sammála því. Ég sé þá á götum úti. Hinsvegar þekki ég ekki marga gamla menn, og þá sem ég þekki hitti ég sjaldan. Ég álykta því að ég komi ekki til með að þekkja sjálfan mig þegar ég er orðinn gamall, ergó ég er ekki gamall maður. Og ætti ekki að vera að skrifa um gigt-, bak-, harðsperru- og magaverki útí eitt.

Í sambandi við framtíðina: er nauðsynlegt að gera greinarmun á því hvað maður vill gera og hvað maður þarf að gera? Ennfremur: er nauðsynlegt að skipta fólki uppí tvo hópa eftir þessari tvíeind?

Ég vil fara á Hróarskeldu, og Ísafjörð, og ég vil halda áfram að vinna hérna aðeins lengur, eða þangað til mig langar það ekki lengur.

Ég þarf að klára skólann, einfaldlega vegna þess að ég byrjaði á honum og ég er kominn svona langt.. það má orða það svo að það sé sniðugra að halda áfram í áttina að hinum bakkanum en að snúa við og synda aftur til gamla landsins. Hinsvegar krefst þetta lokaskref einhverskonar áhuga (og eldmóðs?) sem ég virðist ekki eiga til einsog er. Fokksjitt. Ég er jafnlyndur maður. Í sumum samfélagskimum er það bara allt í lagi.

Ég hló alla leiðina til Reykjavíkur, sagði ég. Það eru voða litlar ýkjur. Hallur var á staðnum. Á tímabili var ég hræddur um að missa sjón og síðan stjórn á bílnum, í framhaldinu. Að einhverju leyti var þetta furðu sterk þynnka, en síðan veit ég ekki.

Hallur sendi mér sms áðan: Les Miserapeles. Getur verið að við séum bara svona fyndnir?

Það er svo margt sem ég gæti fjölyrt um í sambandi við vinnuna, rausað um djobbið, blaðrað um bókasafnið. Ég geri það ekki annarsvegar vegna þess að ég er ekki viss um að ég vilji að samstarfsfólkið finni þessa síðu í einhverju iðjuleysis-gúgli, og hinsvegar vegna þess að ég þykist vita að það sé ekki ætlast til þess af borgarstarfsmönnum að þeir deili innanbúðarmálum með umheiminum. Allavega ekki svo hægt sé að benda á sönnunargögn.

Eða svo: það er auðveldara að benda á texta á vefsíðu en á slúður yfir bjór.

Fortíðin hverfur smátt og smátt með hverjum deginum, en að ákveðnu leyti (mjög mjög ákveðnu leyti) þá á hún heima neðar í götunni. Mjög mjög ófígúratíft. Hvaða helvítis veraldarbrandari er það? Hefur einhver einhverntíman sagt þér alveg ofboðslega óþægilegt leyndarmál sem kemur þér engan veginn við? Sem þú vissir að þú gætir ekki einusinni talað um jafnvel þótt það kæmi fram í dagsljósið, hugsanlega, einhverntíman?

Helvítis helvítis helvítis

mánudagar.

Sem standa fyrir þriðjudögum.

Með von um sól á föstudaginn.

Án þess þó að hún skíni í augun þarsem ég legg á Steingrímsfjarðarheiði.

-b.

,,After all, music soothes even the savage beast."

Amazon pakkinn sem ég átti von á seint í næstu viku kom til mín í gærkvöld. Ég spurði gaurinn hvort þeir væru ekki hættir að senda pakkana út, hann kannaðist ekkert við það. Að sama skapi kannast umsýslukerfið hjá Amazon ekkert við að pakkinn hafi náð á áfangastað, samkvæmt þeim er hann ennþá útá sjó.

En þar eru komnir Markson og Casanova og Gondry, ég verð að fara að klára Running Dog og ég á ennþá eftir að fara í gegnum Invisibles blöðin sem ég keypti.. En það er reyndar gott að eiga það eftir. Að eiga gull til að liggja á.

Og núna verð ég að slaka á kaupunum. Björn verður að eiga pening í bankanum þegar harðindin skella á.

Planið í kvöld: sparka af mér skónum heima í stól og horfa á Brazil.

-b.

Kóleran og kvikmyndaverðlaunin: já en..

Love in the Time of Cholera er ennþá auglýst sem ,,stórvirki óskarsverðlaunahafans Gabriels Garcia Marquez." Getur verið að ég sé eini maðurinn á landinu, í heiminum, sem les blaðið, og að ritstjórnin lesi ekki þessa síðu mína?

Þetta síðarnefnda er reyndar nokkuð öruggt.

En ég fór að spá í þessu í gær. Márquez fékk reyndar Mexíkósku Ariel verðlaunin, æðstu viðurkenningu Mexíkósku kvikmyndaakademíunnar og nokkurskonar bróðurverðlaun Óskarsins í Suður-Ameríku, fyrir handrit myndarinnar Año de la peste, eða Ár plágunnar. Þetta var árið 1980, fimm árum áður en Kóleran kom út. Semsagt: virtustu kvikmyndaverðlaun tiltekinnar Ameríku, veitt á níunda áratugnum, fyrir sögu um plágu á ákveðnu tímabili. Er hugsanlegt að ritari auglýsingarinnar hafi ruglast á þessu tvennu?

Að vandamálið hafi ekki verið það að hann kunni engin deili á Márquez, heldur að hann vissi of mikið um Nóbelsskáldið, og ruglaðist bara pínulítið í ríminu þegar á hólminn var komið?

Ég ætla allavega að leyfa honum að njóta vafans, það er miklu skemmtilegra þannig.

-b.

Bukowski dagsins

Hingað var að berast, í hvítum kassa utanaf ljósritunarpappír, bókasending frá útgáfufélaginu Brú. Þar á meðal var Að kveikja sér í vindli og önnur ljóð, úrval ljóða Bukowskis í þýðingu Hallbergs Hallmundssonar. Sumt af þessu er mjög ekta.

og tunglið og stjörnurnar og heimurinn

langar göngur
að kvöldlagi --
þær eru góðar
fyrir
sálina:
gægjast inn um glugga
og horfa á þreyttar
húsmæður
reyna
að verjast
bjóróðum
eiginmönnum

______________


með flensuna og ekkert annað að gera

ég las bók um John Dos Passos og samkvæmt henni
endaði John sem eitt sinn var róttækur kommi
ævina á Hollywoodhæðum, lifði á fjárfestingum
og las
Wall Street Journal

mér sýnist þetta gerast allt of oft.

það sem næstum aldrei gerist er
að maður breytist úr ungum íhaldsmanni
í gamlan óðan róttækling

heldur:
virðast ungir íhaldsmenn alltaf verða að
gömlum íhaldsmönnum.
það er nokkurs konar loftstífla.

en þegar ungur róttæklingur endar ævina
sem gamall róttæklingur
fjalla gagnrýnendur
og íhaldsmenn
um hann eins og hann hefði sloppið út
af geðveikrahæli.

Svona er nú pólitíkin okkar og þú mátt eiga hana
eins og hún leggur sig.

verði þér að góðu.

og rektu hana upp í
rassgatið á þér.

(bls. 34 og 54-5.)

Úr Mogganum í dag:

FRÁBÆR RÓMANTÍSK ÖRLAGASAGA

Stórvirki óskarsverðlaunahafans Gabriel Garcia Marquez

Love in the Time of Cholera

Óskarsverðlaunahafinn Javier Bardem í aðalhlutverki

Hér er kvittun

Umfelgun/jafnvægisst/skipt und  - 5.680
Vinnugjald fólksbílar           - 2.893
Vinna við síu                   -   827
Esso ultra oil 10W/40 (205L)    - 2.136
Smursía Opel-Ch/Monsa (PH3387A) -   398

Afsláttur                       -  -598

Samtals                          11.337

...

Niðurstaða: Morðfé úr mínum vasa. En ég er svo leet. Sjís maður.

-b.

Bjarki og Blaka og hamingjusemi

Bjarki eignaðist son í gær. Hún Blaka hjálpaði víst eitthvað til, en ég veit ekki að hvaða leyti. Þetta var laust fyrir eitt eftir hádegi, drengurinn var rúmur hálfur meter og dökkhærður.

Allir fá náttúrulega stórt til hamingju frá mér, það er gaman að fylgjast með barneignum úr fjarlægð.

(Og núna er Bjarki fyrst kominn með áþreifanlegt forskot í Barneign Open.)

-b.

Kvikmynd úr óminni bernskunnar, seinni hluti

Í febrúar á síðasta ári bað ég lesendur internetsins að hjálpa mér að finna tvær bíómyndir. Þetta voru myndir sem ég sá þegar ég var strákur og ég mundi kannske eina eða tvær senur úr, og ég vildi fá að vita hvað þær hétu. Nú hef ég væntanlega séð helling af kvikmyndum í gegnum tíðina sem ég man ekki hvað heita akkúrat núna, en minningarnar af þessum tilteknu myndum vógu þyngra en aðrar. Jæja.

Á vitleysingum sté fram einn gaur og sagði að önnur myndanna væri Flash Gordon. Það var hárrétt, ég sótti myndina og hafði mjög gaman af. Senan sem ég átti í höfðinu var allt önnur en sú sem var í myndinni sjálfri (og ég vil nú meina að mín hefði verið betri.. það er einsog ég hafi bætt við búningum og umhverfi úr Star Trek eða þvíumlíku) en myndin var samt þrælskemmtileg. Enginn kannaðist við hina myndina.

Fyrren núna á föstudaginn. Ég fór í partí til Marvins, og þar var hrúga af kvikmyndafræðinemum. Allir voru að spjalla og drekka og einhver gaur, sem ég man nú hvorki hvernig leit út né hvað hét, fór að tala um kvikmyndir sem hann hafði verið að horfa á daginn áður, eða fyrr um kvöldið. Önnur þeirra fjallaði um CIA útsendara sem þurftu að hitta geimverur. Ég hváði. Voru þeir að skipta á vatnsglasi og einhverskonar vúdú-húbúdjúbú til að losna við mengun í heiminum? Já, eitthvað í áttina, sagði hann. Hvað heitir þessi mynd, spurði ég. Real Men, sagði hann. Með Jim Belushi og John Ritter.

Ég útskýrði fyrir honum og örugglega þeim sem sátu í kring að ég hefði verið að leita að þessum titli í talsverðan tíma. Nú skyldi ég sjá myndina. Ég gerði það núna í gær. Og hún er hræðileg.

Þetta er svona bjánaleg löggugamanmynd sem reynir ofboðslega mikið að vera skrýtin og absúrd, en er í raun og veru bara pollur af lélegum bröndurum og endalaust þreytandi samtölum. Það er engin persónusköpun í gangi, engin tilfinningaleg dýpt eða neinskonar tilraun til að gera persónurnar sympatískar. Einstaka brandari gengur upp en oftast eru þeir alltof lengi á leiðinni til að gera nokkuð eða þeir lognast einfaldlega útaf og Belushi hrækir þeim andvana útúr sér með sama svipnum og í öllum hinum atriðunum.

Í ofanálag er þarna í gangi ,,ádeila" á mengun og vopnakapphlaupið. Þá á ég við að handritshöfundurinn tekur upp þrjátíu punda sleggju sem á stendur ÁDEILA, og danglar henni með hangandi hendi utaní skjáinn minn. Þetta er bara illa illa skrifað. Ekta dæmi: Þegar rolan hann John Ritter fær loksins hugrekki til að berja frá sér og bjargar félaga sínum frá trúðaárás (!) þá yppir hann öxlum og segir ,,Hva, ég þurfti bara smá sjálfstraust." Já er það já. Var það einmitt það sem þig vantaði? Og þú ert búinn að fá það núna semsagt?

Líklega voru það McGyver taktarnir í aðal-CIA gaurnum sem mér þóttu svona merkilegir þegar ég sá hana í dentíð. Makkæver maður, úff. Ég var heilmikill fan.

Einstaka góðir punktar en á heildina alger hörmung. Og Jim Belushi, Jesús Satan.

Hér er samt eitt: Í byrjun myndarinnar, þegar Belushi er dulbúinn sem fisksali, þá er Kahn-inn þar mættur að selja kjötvörur, væntanlega orðinn leiður á lífi sínu sem einráður í Parmistan, þarsem menn eru alltaf að elta og drepa hvern annan.

...

Nú er planið að keyra á Ísafjörð og sjá nokkrar heimildamyndir. Hérna er prógrammið, á pdf og hér er svo heimasíða hátíðarinnar/málþingsins.

Til þess þarf ég að skipta út nagladekkjunum og yfirfara bifreiðina. En mikið er ég spenntur fyrir því að kíkja aðeins útá landstein.

-b.

Listi af bíómyndum frá ég og Hallur

RearRape Window
Edge Of Rapeness
Rape Of Dawn
Citizen Rape
From Rape to Eternity
The Great Train-Rapery
Taxi Rapist
The Lion Rape
The Remains of the Rape
The Constant Rapener
A Rape Runs Through It
Bram Stoker's Rapecula
Mary Shelley's Rapenstein
An Andalucian Rape
Rape With The Wind
Rapeacus
Animal Rape
The Sound of Rape
The Seventh Rape
Faster, Pussy Cat! Rape! Rape!
Bonnie and Rape
Star Rape
Rape Of Brian
Rape Hard
Rapers Of The Lost Ark
Rape Lola Rape
The Thin Red Rape
Star Rape Episode IV: A New Rape
Star Rape Episode V: The Rapeire Rapes Back
Star Rape Episode VI: The Rape of the Jedi
The Godraper
Lord Of The Rape: The Fellowship Of The Rape
Requiem For A Rape
Pulp Rape
Rapeservoir Dogs
For Whom The Bell Rapes
Raped On the Waterfront
The Rapenator
True Rape
Raped in Space
Alien Rapesurrection
Once Upon A Rape In The West
To Rape A Mockingbird
2001: A Rape Odyssey
Nosferatu, A Symphony of Rape
The Good, The Bad And The Raped
For a Fistful of Rape
Raping Bull
Rapeface
Rapeico
Rape Runner
Beverly Hills Rape
The Color Rape
Evil Rape
The Rocky Raper Picture Show
Rape The Parents
Saturday Rape Fever
Raping John Malcovich
I, Rapist
Being Raped
The Bicentennial Rape
The Raped and the Furious
Lock, Stock And Two Smoking Rapers
Iron Rape
Independence Rape
Raping Private Ryan
Strange Rapes
Natural Born Rapers
Raping Miss Daisy
Toy Rape
Man Rapes Dog
Groundhog Rape
Jurassic Rape
Rapeinator II: Judgement Rape
Edward Raperhands
Rapeing With Wolves
Homeward Rape
Who Raped Roger Rabbit
Raping Arizona
Full Metal Raper
Ferris Bueller's Rape Off
The Day the Earth Stood Raped
Around the World in 80 Rapes
Rapetanic

Bæ ðe bæ, sá einhver Sigmund í dag?

Ég nenni ekki að skanna skrítluna, en hún er svona:

Obama er klæddur í laufapils, með eyrnalokka og ökklahringi, og ber eldivið að potti þar sem í situr Hillary Clinton. Hann ætlar semsagt að sjóða og éta hana. Frumbygginn og mannætan Barack Obama.

Ég get ekki sagt að þetta hafi beint farið fyrir brjóstið á mér, en einhverstaðar í heiminum hefði þetta ekki talist smekklegt. Það kemur mér eiginlega á óvart að rasískar steríótýpur skuli enn þykja fyndnar.. Ég meina, einhverjum hlýtur að hafa þótt þetta nógu sniðugt til birtingar í Mogganum. Eða hefur maðurinn alveg frjálsar hendur á sínum fasta stað?

Það kemur mér alltaf jafnmikið á óvart þegar ég rek mig á rasíska tendensa hjá fólki sem ég tala við, jafnvel fólki sem ég á að þekkja. Maður spyr sig á hvaða tímapunkti maður stilltist inná ákveðin viðmið, sem fóru samt svo gersamlega framhjá nágrannanum.

-b.

!?!?

MUTO a wall-painted animation by BLU from blu on Vimeo.

Hetjan, tvær síður

Ég veit ekki..

-b.

1001, aftur (duldið langur gaur)

en núna eru það bíómyndir!

Já þetta er kannske ekki sniðugt. Listar á lista ofan? En ég hef ekkert annað að gera í augnablikinu (ekki fara að nefna það við neinn samt). Hér er listinn í heild, ,,1.001 kvikmynd sem þú skalt sjá áður en þú geispar golunni." Og hér eru mínar:

15. Nosferatu, A Symphony of Terror(1922)
30. Metropolis (1927)
45. The Man with the Movie Camera (1929)
55. Dracula (1931)
59. M (1931)
110. Snow White and the Seven Dwarfs (1937)
134. Fantasia (1940)
138. Pinocchio (1940)
144. The Maltese Falcon (1941)
152. Casablanca (1942)

221. The Third Man (1949)
229. Sunset Blvd. (1950)
273. Animal Farm (1954)
334. Vertigo (1958)
340. North by Northwest (1959)
341. Some Like It Hot (1959)
363. Psycho (1960)
365. Peeping Tom (1960)
370. La Jetee (1961)
373. Breakfast at Tiffany’s (1961)

388. To Kill a Mockingbird (1962)
396. The Birds (1963)
412. The Haunting (1963)
415. Goldfinger (1964)
419. My Fair Lady (1964)
421. Dr. Strangelove (1964)
422. A Hard Day’s Night (1964)
449. The Good, the Bad, and the Ugly (1966)
453. Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966)
459. The Graduate (1967)

467. Cool Hand Luke (1967)
473. The Jungle Book (1967)
480. Planet of the Apes (1968)
483. If… (1968)
488. 2001: A Space Odyssey (1968)
491. Night of the Living Dead (1968)
496. Midnight Cowboy (1969)
517. M*A*S*H (1970)
525. A Clockwork Orange (1971)
529. Walkabout (1971)

536. Dirty Harry (1971)
550. The Godfather (1972)
560. Badlands (1973)
561. American Graffiti (1973)
570. Serpico (1973)
571. The Exorcist (1973)
579. The Conversation (1974)
584. Chinatown (1974)
586. Blazing Saddles (1974)
587. The Godfather Part II (1974)

590. Dog Day Afternoon (1975)
593. The Rocky Horror Picture Show (1975)
594. The Wall (1975)
595. Monty Python and the Holy Grail (1975)
596. Barry Lyndon (1975)
605. Jaws (1975)
610. Rocky (1976)
611. Taxi Driver (1976)
617. Star Wars (1977)
624. Saturday Night Fever (1977)

633. Five Deadly Venoms (1978)
636. Grease (1978)
638. Dawn of the Dead (1978)
641. Halloween (1978)
645. Stalker (1979)
646. Alien (1979)
649. All That Jazz (1979)
650. Being There (1979)
652. Life of Brian (1979)

653. Apocalypse Now (1979)
654. The Jerk (1979)
656. Manhattan (1979)
662. The Shining (1980)
663. Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)
667. Airplane! (1980)
668. Raging Bull (1980)
669. Raiders of the Lost Ark (1981)
679. Fast Times at Ridgemont High (1981)
680. E.T.: The Extra-Terestrial (1982)

681. The Thing (1982)
682. Poltergeist (1982)
683. Blade Runner (1982)
684. The Evil Dead (1982)
685. Tootsie (1982)
695. Videodrome (1983)
696. Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)
704. The King of Comedy (1983)
708. Scarface (1983)
711. The Terminator (1984)

713. A Nightmare on Elm Street (1984)
714. This Is Spinal Tap (1984)
715. Beverly Hills Cop (1984)
716. Ghostbusters (1984)
727. Back to the Future (1985)
737. Manhunter (1986)
738. Stand By Me (1986)
739. Blue Velvet (1986)
744. Aliens (1986)
745. Ferris Bueller’s Day Off (1986)

746. Down by Law (1986)
749. Platoon (1986)
761. Raising Arizona (1987)
762. Full Metal Jacket (1987)
764. Good Morning, Vietnam (1987)
770. The Untouchables (1987)
783. A Fish Called Wanda (1988)
784. The Naked Gun (1988)
785. Big (1988)
790. Die Hard (1988)

792. Who Framed Roger Rabbit (1988)
793. Rain Man (1988)
797. Batman (1989)
801. Drugstore Cowboy (1989)
802. My Left Foot (1989)
803. The Killer (1989)
804. Do the Right Thing (1989)
814. Goodfellas (1990)
816. King of New York (1990)
817. Dances with Wolves (1990)

819. Pretty Woman (1990)
823. Edward Scissorhands (1990)
825. Total Recall (1990)
829. Delicatessen (1991)
834. My Own Private Idaho (1991)
835. Thelma & Louise (1991)
836. Terminator 2: Judgment Day (1991)
837. The Silence of the Lambs (1991)
838. JFK (1991)
839. Slacker (1991)

844. The Player (1992)
845. Reservoir Dogs (1992)
847. Glengarry Glen Ross (1992)
848. Unforgiven (1992)
849. Bram Stoker’s Dracula (1992)
853. The Crying Game (1992)
854. Man Bites Dog (1992)
858. Groundhog Day (1993)
859. Short Cuts (1993)
860. Philadelphia (1993)

861. Jurassic Park (1993)
862. The Age of Innocence (1993)
864. Schindler’s List (1993)
871. Forrest Gump (1994)
872. Clerks (1994)
873. Four Weddings and a Funeral (1994)
874. The Lion King (1994)
876. Natural Born Killers (1994)
878. Pulp Fiction (1994)
879. The Shawshank Redemption (1994)

887. Casino (1995)
889. Babe (1995)
890. Toy Story (1995)
891. Strange Days (1995)
892. Braveheart (1995)
894. Clueless (1995)
897. Seven (1995)
898. Smoke (1995)
904. The Usual Suspects (1995)
907. Fargo (1996)

908. Independence Day (1996)
911. The English Patient (1996)
913. Lone Star (1996)
914. Trainspotting (1996)
915. Scream (1996)
916. Deconstructing Harry (1997)
917. L.A. Confidential (1997)
919. Princess Mononoke (1997)
921. The Butcher Boy (1997)
923. Boogie Nights (1997)

930. Titanic (1997)
933. Saving Private Ryan (1998)
935. Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)
936. Run Lola Run (1998)
937. Rushmore (1998)
938. Pi (1998)
939. Happiness (1998)
940. The Thin Red Line (1998)
941. The Idiots (1998)
943. Ring (1998)

944. There’s Something About Mary (1998)
945. Magnolia (1999)
947. The Blair Witch Project (1999)
951. Three Kings (1999)
955. Fight Club (1999)
956. Being John Malkovich (1999)
957. American Beauty (1999)
959. Eyes Wide Shut (1999)
960. The Sixth Sense (1999)
961. The Matrix (1999)

966. Gladiator (2000)
969. Requiem for a Dream (2000)
970. Amores Perros (2000)
971. Meet the Parents (2000)
973. Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000)
974. Traffic (2000)
976. Memento (2000)
978. O Brother, Where Art Thou? (2000)
979. Amelie (2001)
981. And Your Mother Too (2001)

986. No Man’s Land (2001)
990. Mulholland Dr. (2001)
991. The Royal Tenenbaums (2001)
992. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
993. A.I.: Artificial Intelligence (2001)
994. Gangs of New York (2002)
995. The Pianist (2002)
997. City of God (2002)
999. Chicago (2002)
1001. Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Sem eru 210 stykki í heild. Sem eru tæplega 21%. Sami varnagli og í gær: Hérna eru nokkrar sem ég horfði á með öðru auganu og jafnvel ekki í heild, en eftir lágu nokkrar sem ég sá meira og minna en man lítið sem ekkert eftir.

Og nú stoðar varla að tala um hver fær pláss og hver ekki. Chicago? Gladiator? Independence Day??

Leiðinlegustu myndirnar á listanum? Jafnt milli Walkabout og The Man With the Movie Camera.

-b.

Eitt þúsund og ein bók, ekki níu bækur. Brandarakarl.

Sjá hérna lista yfir 1001 skáldrit sem ,,maðurinn" segir að við eigum að lesa áður en við deyjum. Hvert og eitt okkar, ekki eitt verk á haus eða neitt svoleiðis. Ég ætla ekki að kópera allan listann, hann er mjög langur. En ég hafði fyrir því að merkja við það sem ég hef lesið:

Everything is Illuminated – Jonathan Safran Foer
Choke – Chuck Palahniuk
The Human Stain – Philip Roth
Disgrace – J.M. Coetzee
Elementary Particles – Michel Houellebecq
Trainspotting – Irvine Welsh
American Psycho – Bret Easton Ellis
Mao II – Don DeLillo
Foucault’s Pendulum – Umberto Eco
Libra – Don DeLillo
The New York Trilogy – Paul Auster
Watchmen – Alan Moore & David Gibbons
The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
Perfume – Patrick Süskind
White Noise – Don DeLillo
The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera
Neuromancer – William Gibson
Flaubert’s Parrot – Julian Barnes
The Life and Times of Michael K – J.M. Coetzee
The Color Purple – Alice Walker
Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
The Name of the Rose – Umberto Eco
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
The Shining – Stephen King
Breakfast of Champions – Kurt Vonnegut, Jr.
Invisible Cities – Italo Calvino
Slaughterhouse-five – Kurt Vonnegut, Jr.
Portnoy’s Complaint – Philip Roth
The Master and Margarita – Mikhail Bulgakov
The Crying of Lot 49 – Thomas Pynchon
God Bless You, Mr. Rosewater – Kurt Vonnegut
Cat’s Cradle – Kurt Vonnegut
Catch-22 – Joseph Heller
The Lord of the Rings – J.R.R. Tolkien
Lolita – Vladimir Nabokov
The Catcher in the Rye – J.D. Salinger
Nineteen Eighty-Four – George Orwell
Animal Farm – George Orwell
Of Mice and Men – John Steinbeck
The Hobbit – J.R.R. Tolkien
Independent People – Halldór Laxness
Brave New World – Aldous Huxley
We – Yevgeny Zamyatin
Heart of Darkness – Joseph Conrad
Dracula – Bram Stoker
The Time Machine – H.G. Wells
The Death of Ivan Ilyich – Leo Tolstoy
Crime and Punishment – Fyodor Dostoevsky
Notes from the Underground – Fyodor Dostoevsky
Fathers and Sons – Ivan Turgenev
The House of the Seven Gables – Nathaniel Hawthorne
Candide – Voltaire
The Golden Ass – Lucius Apuleius

Þetta eru rétt um 5,3% af heildinni. Það er ekki nógu góð frammistaða, hmm Björn. Þarna eru reyndar ein tvær sem ég kláraði ekki alveg, en las nógu langt inní áður en mér leiddist þær, og fattaði svona sirka hvað var í gangi. Á móti kemur að lét vera nokkrar bækur sem ég hef lesið talsvert í og langar að klára síðar.

Hver velur annars í svona lista? Þarna er enginn Shakespeare og ekkert forn-grísku leikritaskáldanna, en Watchmen fær stæði?

Er Biblían ekki á listanum vegna þess að hún er ekki skáldverk eða vegna þess að hún er lélegt skáldverk?

Og engin Njála???

Jæja.

Það er annars nóg á þessum lista sem mig langar til að lesa. Þeir eru nefnilega ágætir til þess, þessir listar, að benda manni á eitt og annað. Ég var annars að klára fyrstu þáttaröð af The Sandbaggers núna í þessu. Taka þá næstu? Jú, hví ekki..

-b.

Úr Running Dog

Earl Mudger segir:

When technology reaches a certain level, people begin to feel like criminals," he said. "Someone is after you, the computers maybe, the machine-police. You can't escape investigation. The facts about you and your whole existence have been collected or are being collected. Banks, insurance companies, credit organizations, tax examiners, passport offices, reporting services, police agencies, intelligence gatherers. It's a little like what I was saying before. Devices make us pliant. If they issue a print-out saying we're guilty, then we're guilty. But it goes even deeper, doesn't it? It's the presence alone, the very fact, the superabundance of technology, that makes us feel we're commiting crimes. Just the fact that these things exist at this widespread level. The processing machines, the scanners, the sorters. That's nough to make us feel like criminals. What enormous weight. What complex programs. And there's no one to explain it to us.

Fésbók [f. Gunns] og kórhjakki

Ég hafði veður af því að unglingarnir á bókasafninu hefðu stofnað grúppu á facebook, þar hefðu þau auglýst síðasta partí og svona. Ég verð að vera memm. Nú er ég búinn að hanga í þessu heillengi. Að gera hvað? Ég er ekki alveg viss. Vingast við fólk? Svona að nafninu til, að minnsta kosti. Ég sé ekki framá að hitta mikið af þessu liði á næstunni, en kannske er leikurinn til þess gerður, að halda sambandi við fólk sem er ekki beint í næsta húsi.

Það er fínt. Fólk er gott, yfirleitt.

Ég renndi austur á laugardaginn með hann Hall. Karlinn var með opna vinnustofu á Eyrarbakka, hann er búinn að vera þarna í nokkrar vikur og kann vel við sig. Eftir að hann lokaði sjoppunni rúntuðum við, keyptum gos í gleri og svona. Tókum hús á Víði niðrí Helli, þar var sól í fjalli og kassar af bjór úti við grill. Víðir ætlaði á ball, en fyrst kíktum við með honum í stelpupartí í einhverjum rima. Það hætti náttúrulega að vera stelpupartí þegar við mættum, en já já.

Þar var karókí uppá vegg og snakk og allskonar. Ég ákvað hinsvegar að fara aftur í bæinn sama kvöld, svo ég stoppaði ekki lengi.

Við höfðum líka tekið dágóða rimmu á föstudagskvöld, við Víðir og Davíð. Við sátum og sötruðum og ég stakk uppá því -- í algeru djóki -- að fara í karókí. Það lifnaði yfir strákunum, báðum tveim. Augun urðu jafn stór og undirskálar, ég er ekki frá því að eyrum hafi sperrst dálítið. Ég áttaði mig á því að þetta væri hreint ekki svo slæm hugmynd. Við tókum leigara í Ölver og sungum allir eitthvað. Þetta var mitt lænöpp:

Fyrst



og síðan



Ég hugsa að ég hafi ekki verið alveg jafn svalur og þessir herramenn (erfitt, ef ekki ógerlegt, að slá ungum og tápmiklum Steve Martin við), og mig vantaði sárlega bakraddir, en þetta var samt helvíti gaman.

Maður verður að gera hlut, sjáðu til. Annars er ekkert að gerast.

-b.

Uppástunga - Framtíð - Sigur!

Nú hefur hann Davíð Stefánsson verið að auglýsa þjónustu sína nýlega, þarsem hann hjálpar fólki að skrifa. Ég held það sé vanþörf á, dag hvern horfi ég niður á grunlausa einstaklinga sem leyfa sér að skrifa í blöð og á veggi og gera það vitlaust, ó svo vitlaust.

(Ég horfi niður með sjónglerunum mínum, annað heitir Hroki og hitt Menntasnobb. Ég pússa þau endrum og eins með þartilgerðum klút. Klúturinn heitir Fyrirlitning. Ég horfi niður þaðan sem ég stend í turninum mínum, en ekki spyrja mig úr hverju hann er. Hann er úr fílabeini.)

En já, hann hefur semsagt kastað sér útí þennan geira. Ég fer varla að keppa við hann, Davíð er drengur góður og ég hef engan áhuga á að neinu svoleiðis, að minnsta kosti ekki fyrren við höfum haft verðsamráð og svona fínt. Ég gæti hinsvegar hugsað mér að veita svipaða þjónustu og lýst er hér:

...

[This] inspired Flann O'Brien, writing in the Irish Times as Myles na Gopaleen, to concoct his ingenious scheme for a book-handling service, aimed at those rich enough to have accumulated a private library but too busy, idle or stupid to actually read it. Any such citizen who wanted to make a favourable impression on those who took down a volume or so from the shelves would simply have to call in Myles's team of expert bookmaulers, who would not merely crease, dog-ear, crumple and stain them, but, for those willing to fork out for Class Four treatment (the Superb Handling, or the Traitement Superbe, as we lads who spent our honeymoon in Paris prefer to call it') make apposite and erudite annotations:

suitable passages in not less than fifty per cent of the books to be underlined in good-quality red ink and an appropriate phrase from the following list inserted in the margin, viz:

Rubbish!
Yes, indeed!
How true, how true!
I don't agree at all.
Why?
Yes, but cf Homer, Od., iii 151
Well, well, well.
Quite, but Bousset in his Discours sur l'histoire Universelle has already established the same point and given much more forceful explanations.
Nonsense, nonsense!
A point well taken!
But why in heaven's name?
I remember Joyce saying the very same thing to me.

Need I say that a special quotation may be obtained at any time for the supply of Special and Exclusive Phrases? The extra charge is not very much, really.

...

(Héðan: Kevin Jackson, Invisible Forms. Picador, London. Bls. 173-4.)

Galið, en hreint ekki svo galið. Fylgist með léninu www.bryddarinn.is

-b.

Úr Sætum lygum: brandarinn

Hlustið mig þarsem ég sit í glasi og segi brandara í sumarbústað.

Ég tók upptökutækið með í bústaðinn og greip marga klukkutíma á band, en það er eiginlega ekkert nothæft í því.. Einsog við má búast, held ég. Þetta eru einsog myndirnar úr partíinu þarsem maður sér fólk tala saman, standa útá svölum, hella bjór, gefa hæ-fæv o.s.frv. en enginn reynir að gera neitt spes fyrir myndavélina, það er enginn performans. Þú veist, og sérð kannske að einhverju leyti á myndunum, að þetta var fínt partí, en það þýðist ekki yfir á mynd.

Þessi klippa er samt ágætis vísir. Þarna heyrist:

a) Hvernig tónlist var í hávegum höfð

á) Hvað potturinn var heitur á þeirri stund (þetta var mjög mikilvægt fyrsta kvöldið)

b) Hvað ég er lélegur í því að segja brandara

b2) Hverskonar brandara ég kýs að segja, og hvað ég man helst -- Lélega brandara, því ég veit að ég er lélegur í því að segja brandara. (Sjá einnig: Gasklefabrandarinn og Trúðabrandarinn.)

d) Hversu erfitt það er að segja brandara frá byrjun til enda án þess að vera truflaður af mönnum sem eru allir að segja sína eigin brandara á meðan.

d2) Hversu litlu máli það skiptir að maður sé ,,truflaður" trekk í trekk. Það að segja brandara í þessu umhverfi er ekki performans heldur hluti af samræðunum. Þarna má t.a.m. heyra að brandarinn sprettur útúr pungnum á Víði, eða því að sjá Víði breyta pung sínum í skapabarma. Og tala um það.

d3) (Eru brandarar í bústað rísóm, andstætt grenitrjám sem þeir eru á sviði?) ((Ég þekki ekki minn póstmódernisma lengur.))

d4) Ennfremur er brandarinn ekki eyland, þegar pönslínan er komin og farin tekur næsti við og prjónar við hann, aftaní, framaní eða innaní. Þetta er í raun sami punkturinn og áður. Kannske var þessi listi ekki svo góð hugmynd.

Á upptökunum má líka heyra fleiri fleiri mínútur af trommuslætti (Lost in Music: The Drums), hálffullorðna menn syngja með eitís lögum í handónýtri falsettu, raus um gömlu dagana, meiðyrði og skammir og fullt fullt af drykkju. Ef hlutaðeigandi vilja hlusta á alla þessa dýrð þá skal ég sendana. Ekki málið. En þetta er það eina sem ég get hugsað mér að leyfa óinnvígðum að heyra.

-b.

Sætar lygar - myndirnar (1000)

Sjáið Davíð í speglinum. Herm hann hver. Davíð í speglinum vill að þú smellir á myndina sína, Davíð í speglinum er að keyra bíl en hann krefst þess samt að þú smellir og sjáir inní framtíðina, myndir úr ferðinni sem hann er að leggja upp í.

Davíð í speglinum veit hluti sem þið munið aldrei vita.

En þið getið séð sumt af því sem varð og er núna orðið, smellið á myndina.

Davíð í speglinum er í myndinni, ekki smella á Davíð í myndinni, en smellið á myndina.

-b.

Þynnkan sem tórir í vikur eða mánuði

Það small eitthvað í bakinu á mér núna um helgina.

Nei, það er ekki rétt. Sko. Ég tók bara eftir því á laugardagsnóttinni að ég var með verk í mjóbakinu. Hann var kunnuglegur, ég hef fengið svona verk áður, ég hef verið með svona verk í nokkra mánuði í senn. Það er þegar hann hverfur sem eitthvað smellur. Með látum. Síðast voru vitni að því; þetta var ekki ímyndun í mér.. þá var hann bara nokkurra daga gamall. Djöfull fer þetta í taugarnar á mér.

Ástæðan held ég að hljóti að vera þessi: Ég tók upp öxi og hamaðist á einhverri trjágrein. Einsog asni.

Nú sé ég að húsaleigubæturnar hafa hækkað um nokkra þúsundkalla. Þær eru komnar í 18.000kall, það er alveg.. 5.500króna hækkun. Nú þarf ég að endurgreiða strákunum einhvern pening. Ó mig auman.

Ég er einn heima akkúrat núna. Það er frekar skrýtið, aðallega held ég vegna þess hversu stórt plássið er. Ef ég hefði bara herbergið mitt og stigagang þar fyrir utan þá gæti ég gert einn hlut og fyllt allt plássið, en nú er ég annaðhvort í eldhúsinu, stofunni eða svefnherberginu. Á meðan ég er á einum þessarra staða sitja hinir tómir, hálfdauðir. Ef ég ætla að halda lífi í allri íbúðinni þá þarf ég að gera tvo þrjá hluti í einu, og vera á hlaupum á meðan.

Nú er talað um að gullfiskar verði aldrei of stórir fyrir búrið sitt, þeir stækki ekki umfram plássið sem þeir hafa til umráða. En það verður að vera eitt stórt svæði, ekki mörg lítil og gengt á milli. Eða synt. Hvort stækkar fólk við sig vegna þess að það fjölgar í fjölskyldunni eða öfugt? Ekki það að ég sé að fara að ættleiða kínverskt/indverskt/afrískt barn. Eða blending af öllu þrennu. Hei. Það væri bara vitleysa. Ég á eftir að horfa á The Return of the King aftur.

Ég er líka að reyna að spara pening, alltíeinu. Get ég klárað mánuðinn á 40þúsund krónum? Náms-Björn hefði getað það, eftir leigu.

Ahemm. Fleira, því ég nenni ekki að gera eitthvað annað.

Við vorum semsagt í bústað um helgina. Á sunnudaginn sátum við og gerðum lítið, voða lítið. Davíð er rólegi maðurinn, hann verður eftir þegar við förum í bæinn. En það var ekki að gerast ennþá. Sko við sátum í bústaðnum, ég var í sófanum, einhver í stólnum, eitthvað að sljákka í kamínunni. Einhver (ég?) sagðist ætla að vera veikur á mánudeginum, helgin hefði tekið á. ((Þetta gekk eftir í mínu tilfelli, ég var handónýtur í gær. En ég hafði allavega þetta andskotans bakmein, þetta var ekki bara leti.))

Einhver fór að tala um helvítis vinnuna, annar minntist á guðdómlega daga víns og rósa í Háskólanum, við rausuðum um þetta. Ég man ekki hver sagði hvað, ég held þetta hafi þó aðallega bara verið við Davíð og kannske Inga. Ég man hinsvegar að Egill sagði ,,Aumingjar. Þið viljið fara aftur í skólann til að þurfa ekki að gera neitt, en þið nennið því ekki?"

Hann hitti naglann á höfuðið. Mér fannst það óheyrilega fyndið.

En nei, úr þessu myndi ég varla nenna að fara aftur á námslán, skila verkefnum, mæta í tíma. Ef ég næ einhverntíman í helvíti að klára þessa MA-ritgerð þá segi ég skilið við draslið. For gúdd? Ag. Hver veit. Mér finnst þægilegt að eiga pening en hvað í helvíti er ég sosum að gera við hann?

Fara á Hróarskeldu. Flón.

Æ já.

Nýkominn úr bústað og það eru bara rúmlega fimmtíu dagar í næstu úti-legu. Með dýnum og veðri og tónlist og eitri. Áfengi er óhreint lyf, það sökkvir öllum líkamanum í eitur, það ræðst á þig úr öllum áttum. Það miðar ekki á og tekur fyrir einn tiltekinn viðtakanda eða slíkt, það líkist frekar napalm-teppalagningu, þarsem taugakerfið í heild fær að drekkja sér í ljúffengu etanóli.

Ég á annars nokkrar myndir og heilan helling af upptöku (sem ég efast reyndar um að sé spennandi fyrir nokkurn sem ekki var á staðnum, og ég meika varla að fara í gegnum það), ég verð að sjá hvort ég geti deilt þessu með veröldinni í gegnum internetið. Sko mig og lingóið.

Mig langar í gtaIV. Æ já. Peningar.

-b.

Sætum lygum lokið

Ég útbjó snarbilað mixteip fyrir sumarbústaðinn, sem vakti mikla lukku (a.m.k. hjá sjálfum mér). Ég fór í gegnum fullt fullt af torrentum og þegar ég skimaði í gegnum Queen megapakka einhvern þá fannst mér þessi titill fyndinn, svo þetta lag fékk að fljóta með:



Ég hef aldrei verið neitt sérstaklega hrifinn af Queen, ég skil ekki fólk sem elskar bílana sína, ég veit ekki einusinni hvað það er nákvæmlega sem gerði þetta lag svona skemmtilegt, en akkúrat núna man ég ekkert annað lag.

Jú það og að heyra í Girl Talk, sem ég hafði lesið um en ekki nennt að skoða frekar. Það er enn eitt band sem ég vil sjá á Hátíðinni. Og Black Mountain líka. Væri til í það.

Þess utan: Skotvopn, kolagrill, smá sólskin, pottur og ,,farðu af landareigninni minni."

Don't have to listen to no run-of-the-mill talk jive!

-b.

Myndir og ráðleggingar fjöldamorðingja

Ég fékk myndasögupakkann minn í dag, jei. Böns af blöðum. Þar á meðal The Invisibles númer 16, þarsem Morrison sendir lesendum þessi skilaboð:



Það má vera að þetta sé til uppskrifað á netinu, eða jafnvel í mynd, en ég var með skannann við höndina..

Og svo rakst ég á enska þýðingu á Gauragangi núna áðan. Kápan er undarleg:



en ég held að hún hafi ekki komið út á ensku áður.

Svo fann ég hérna myndir af persónum úr The Wire, teiknaðar einsog þær séu í The Simpsons. The.. Wiresons? Nei. Æ. En hérna er ein:



Og smellið á myndina fyrir fleiri dæmi.

OG OG og, þetta er það besta síðan eitthvað í síðustu eða þarsíðustu viku:

Gaur skrifar bréf til fjöldamorðingja og annarra, þarsem hann þykist vera tíu ára gutti, og spyr þá ráða: Á hann að hætta í skólanum? Hvernig getur hann safnað sér fyrir seglskútu? Sá fyrsti heitir Richard Ramirez og er víst kallaður ,,The Nightstalker". Hann svarar stráksa á sérhannað bréfsefni með THE NIGHTSTALKER í hausnum. Mig langar að finnst það svalt en líklega er það bara óskaplega truflandi og hræðilegt og skuggalegt.

Það er svona upp og ofan hvað þeir hafa til málanna að leggja, morðingjarnir, en þótt þið nennið varla að lesa svonalagað þá er algert lágmark að sjá bréfið hans Charles Mansons. Sjúklegt. Og sjúklega fyndið.

-b.

Sumarbústaður maí 2008 - Sætar Lygar

oh no no you can't disguise

Ó já, ó já já.

Ég er/var geðveikt góður í Bionic Commando. Gaur með byssu og vél-arm, sem getur ekki hoppað? Æðislegt.

Davíð sýndi mér þetta vídjó í gær og við spiluðum Street Fighter, harmandi það að við gátum ekki spilað Mortal Kombat II.

-b.

ps. Ég sat í bílnum um daginn og fattaði alltíeinu hvað ,,entitilitis" er. Skrýtið. En það er í raun ,,entitleitis", tilætlunarsýki.

Í tilefni gærdagsins

(eða: Af öskrunum skulið þið þekkja þá -- fæðingarhálfvitana.)

Ef ,,Gas, gas, gaaas!" er ekki frasi ársins** þá þarf eitthvað mjög merkilegt að gerast á næstu mánuðum.

-b.

** Þar sem frasi ársins þarf ekki að vera neitt hnyttið eða sniðugt eða skemmtilegt, heldur bara eitthvað sem grefst í minni.

Í tilefni dagsins

(Sungið við lagið ,,Nú er sumar".)

Nú er sumar
gleðjumst sumar
gaman er í sumar
nú er komið sumar
sumarið er sumar
sumar sumar sum
ar sumar sumar.

Enn um CCA-dótarí

Í tengslum við greinina um Wertham og réttarhöldin yfir myndasögunum - Eddie Campbell las sama dót og bendir á hluta úr samtali Frank Miller og Will Eisner:

...

(Frank) MILLER: Didn't they also just happen to write the Code sentence by sentence to shut down Bill Gaines?
(Will) EISNER: No.
MILLER: But they even prohibited the names of his books! Nothing with "crime" or "horror" in the title.
EISNER: I don't know. I wasn't present at the writing of this thing.
MILLER: It seems to me it was a pretty shitty job, putting the best publisher out of business.
EISNER: Well, I don't know if he was the best publisher at the time. You call him the best publisher? I don't know if historians will agree with you.
MILLER: He had the best line out there at the time.
EISNER: I don't know why you'd call him the best publisher. Is that because he was publishing some of the best stuff?
MILLER: Because EC represented as high a quality standard as I've seen in commercial comics.
EISNER: Well, he had good people.
MILLER: Well, what else makes a good publisher?
EISNER: All right, I don't know.
MILLER: He published really good work.
EISNER: Oh, no, no. I just challenged why you selected him as the best publisher. Also, I don't know where you get your evidence for--
MILLER: I read the Code.
EISNER: But I don't think they sat down and designed it to put him out of business.
MILLER: It listed the titles of his books and said, "You can't use these titles, you can't use these genres!" Everything he did is listed there as being forbidden, and that's about all that's forbidden.
EISNER: They listed his books in the Code?
MILLER: They don't say, "No Crime SuspenseStories." They say, "There will be no comics with the word 'crime' in their title, or 'terror,' or 'horror.' There will be no living dead. There will be no stories that disrespect authority." It's pretty much a laundry list -- that is, without outright saying, "There will be no EC Comics," that's pretty much what it says.
EISNER: To me that's different. It's Charlie Biro (editor at Lev Gleason Pubs) who was using the word "crime," so it was aimed at him too, wasn't it? I challenge why you conclude that it was designed to put EC out of business; I'm not saying I know differently, I'm just challenging your assumption. I don't know whether it's true or ot. I don't think it was written to put Gaines out of business.
MILLER: That's my understanding at least.
EISNER: I think it's written to defend publishers against what they expected would be an avalanche of litigation that would put the comic book business out of business. The Carlino proposal, legislation in New York that I was debating against, was a law that governor Dewey vetoed; it would have forbidden the sale of comic books on newsstands.

...

..og hann vill meina að Miller hefði betur hlustað á gamla manninn en að þröngva skoðun sinni uppá hann, þar Miller var ófæddur þegar réttarhöldin svokölluðu áttu sér stað. Já. Ég gluggaði einhverntíman í þessa samtalsbók en nennti ómögulega að lesa hana, þarsem ég hef aldrei haft neinn áhuga á Eisner og lítið meiri á Miller. Hinsvegar er áhugavert að lesa þetta í ljósi þess hvernig Wertham er fram settur í The Dark Knight Returns.

Þaðan bendir hann á umfjöllun um bókina The Ten Cent Plague, sem virðist mikið í mun að dramatísera réttarhöldin og halda Wertham í hlutverki skúrksins, þess sem æpir lygar og æsir móðursjúkan lýðinn í að kremja grey minnimáttar myndasöguútgefendurna - svipað og Miller.

Hinsvegar kem ég alltaf aftur að þessari túlkun Beatys að Wertham hafi einungis verið að biðja um aldurstakmark á sumar bækur, enga ritskoðun eða slíkt. Þess í stað var The Comics Code Authority stofnað af forsvarsmönnum sambands útgefenda. Uppúr Wikipedíu:

The CCA code was based upon the largely unenforced code drafted by the Association of Comics Magazine Publishers in 1948, which in turn was modeled loosely after the 1930 Hollywood Production Code. The CCA, however, imposed many more restrictions than its predecessor.

Hollywood Production kóðinn var lagður af árið 1968 og í staðinn tók við flokkunarkerfi MPAA-stofnunarinnar (G, PGA, R, X osfrv.). CCA-kóðinn missti vægi sitt hægt og rólega á áttunda og níunda áratugnum og nú eru DC og Archie Comics einu fyrirtækin sem hirða um hann. Marvel notar sitt eigið kerfi. Og svo framvegis.

En það er þessi samsteypu-ritskoðun, andspænis ríkisrekinni ritskoðun, sem mér finnst athyglisverð. Það hefur jú verið tíundað hér og hvar hvernig MPAA-kerfið er meingallað, og þessi CCA-kóði var handónýtur. Nú er hinsvegar svo komið að kvikmyndir eiga mjög erfitt með að fá dreifingu hafi þeim ekki verið rennt í gegnum MPAA-ferlið, en myndasögusjoppur selja hvað sem selst.. Sölukerfið er líka allt öðruvísi þeim megin. Og ég nenni í sjálfu sér ekki að tíunda það. Kannske var þetta ekki svo áhugavert eftir allt saman.

Reading Comics er skemmtileg á köflum og oft mjög áhugaverð. En þar eru Eisner og Miller einmitt teknir til umfjöllunar í sama kaflanum. Fyrri helmingurinn er að miklu leyti nokkurskonar primer fyrir þá sem vita lítið sem ekkert um myndasögugeirann bandaríska, söguna og menninguna. Síðari helmingurinn samanstendur af stuttum greinum um hina og þessa höfunda. Mér sýnist ekki vera nein stór thesa í gangi, síðari hlutinn er samtíningur og fyrri hlutinn er laaaangur inngangur einsog til að láta bókina líta út fyrir að vera eitthvað annað en greinasafn.

En Wolk er skýr gaur, hann hefur eitthvað áhugavert að segja um hvern og einn, sem er jákvætt í sjálfu sér. Ég hafði hugsað mér að fara á hundavaði yfir fyrri hlutann og lesa síðan um þá kappa sem ég hef þegar lesið, en mér sýnist ég nú ætla að lesa þetta allt, eða að megninu til. Vitræn umfjöllun um myndasögur sem ég hef haft gaman af eða gæti hugsað mér að lesa? Já takk.

Blókið hans Wolks er hér en ég hef ekki skoðað það ennþá. Kannske er það rusl.

Það sem fer kannske helst í taugarnar á mér við hann er það að hann skuli alltaf finna eitthvað til að kvarta yfir í verkum höfundanna sem um ræðir. Þetta er einsog einhver fræðikennda-varnagli: ,,ég er rosa hrifinn af myndasögum og þessir höfundar eru æði, en þetta og þetta og þetta hér er allsekki nógu gott og ég veit það og skil það vegna þess að ég er fræðingur, ekki fanboj." Hjá Alan Moore er hrynjandinn í tali persónanna vandamálið. Stundum. Ekki alltaf, bara í einstökum tilvikum, en það er nóg til að metta fræði-egóið býst ég við.

En það má vera að það eigi rétt á sér.

Hei og Steve Ditko er snar.

-b.

ÞÍNA AUGLÝSINGU HÉR - NÁÐU TIL FJÖLDANS - AUGL@SKRIFRIT.IS

Eins og glöggur lesandi benti á núna um helgina þá hefur liðhlaupið tekið umtalsverðum stakkaskiptum síðustu daga. Þetta er ekki bara eitthvað eitthvað útí bláinn heldur hef ég ákveðið að gerast þáttakandi í vaxandi iðnaði blókskrifa og seldi því síðuna til SkrifRita hf. Þannig er ég ekki lengur bara einhver slúbbert útí bæ sem nöldrar utaní fólki sem hann hittir aldrei, heldur er ég kominn á launaskrá og fæ því borgað fyrir alltsaman.

Ég hef að vísu ekki fengið á hreint ennþá hver launin eru eða hvað ég þarf að gera nákvæmlega til að fá þau greidd.. hugsanlega þarf ég að breyta stefnu skrifanna enn frekar og fá eitthvert spons inní dæmið. Mér skilst að sum fyrirtæki borgi fólki pening fyrir að pranga vörum inná vini sína, þar séu vinaleg samskipti einsog spjall og netskrif orðin að auglýsingum.

Ég las allavega um eitthvað á þá leið þarsem ég stóð í Hagkaup og blaðaði í Vikunni, beið í röð til að geta borgað vörurnar mínar. Í körfunni var eftirfarandi: Hálfur grillaður Hagkaups-kjúklingur (á tilboði á þriðjudögum, æðislegt!), hrásalat frá Kjarnafæði (ómissandi meðlæti með kjúklingi, já eða bara hverju sem er), Brazza-appelsínusafi (C-vítamínið er gott fyrir tennurnar, sjónina, litarhaftið, skynsemina og þolinmæðina) og eins mikið og ég gat borið af Gerber barnamat (: nú ekki bara fyrir ungabörn, stórar krukkur fyrir vandláta piparsveina, holl næring í handhægum umbúðum!). Já og allskonar exótískt grænmeti og indverskar sósur, því úrvalið í Hagkaupum er alveg hreint makalaust.

Ég veit að þið óskið mér öll velfarnaðar á þessari nýju braut og ég þakka heillakveðjur fyrirfram.

-b. (drekkur Sprite©)

It's insane, this guy's taint / The world shiiiines

Ég fékk heilan haug í pósti í dag. Og síðan fór ég í vinnuna. Mamma kallaði á mig í hádegismat, við hittumst á Ruby Tuesday og það var helvíti gott. Mér líður samt einsog ég sé að fara á bakvið heitstað minn, Grillhúsið. En maður getur ekki hitt allt fólk á sama staðnum.

Alveg einsog maður hittir ekki alla klæddur í sömu fötin. Gerir maður það nokkuð?

Samband manns við staðinn sem hann finnur sig í hefur áhrif á hegðun hans og útgeislun. Samt myndi maður ekki vilja taka á móti hverjum sem er á þeim stað sem manni líður hvað best á. Kannske vill ég halda í þessar ólíku hliðar framkomu minnar, mér finnst ágætt að þurfa ekki að vera sami maðurinn allstaðar.

Síðan tók við rólegur rólegur föstudagur. Sem betur fer er vinnunni að ljúka, svo fer ég heim og set í ofninn.

Á morgun stendur til að kíkja á leikritið sem Víðir er í akkúrat núna. Við Hallur ætlum allavega að skella okkur. Ég hugsa að ég hafi ekki farið í leikhús síðan við Davíð og.. Hlynur? fórum á rennsli í síðasta leikritinu hans Víðis. Það var áður en ég fór til Danmerkur, minnir mig.

Já og skatturinn í Dk var að senda mér bréf. Ég skulda þeim víst engan pening. Það var ágætt, ég hafði ekkert hugsað til þeirra síðan ég flaug heim. Má ég kannske vera sáttur við að þeir hafi ekki áætlað á mig? Varla.. Auk þess heldur enskudeildin í KU áfram að senda mér tölvupóst. Allir elska svala Björn.

-b.

Tveir fjórir sex átta þjóðvegur

Jay-Z verður þarna samkvæmt nýju plani. Muniði gaurinn sem rappar nokkur kynnisorð áður en Rihanna syngur um regnhlífina sína í samnefndu myndbandi?

Annars þyrfti maður að gera einhvern skurk í því að tékka á böndum. Ég þekki kannske svona fimm bönd á þessum lista.

-b.

I'll tell you about punk rock, punk rock is a word used by

Hérna er það sem ég hugsa um næstuna:

Ég ætla að fá mér skyndilegan mat í kvöld. Ég ætla að koma heim og taka uppúr töskunni minni og þá verður hann þarna alltíeinu, eða: skyndilega.

Nú er ég kominn inní fjórar bækur sem ég hef gaman af: Running Dog, Sjónhverfingar, Invisible Forms og Reading Comics. Mér finnst ég verði að klára Running Dog (mikið er gaman að lesa margar bækur eftir sama höfundinn), en hinar get ég blessunarlega skautað yfir á köflum. Hugsa ég.

X-Files er orðið neyðarlega lélegt í lok áttundu þáttaraðar. Það kemur mér samt á óvart að Dogget skuli vera hættur að fara í taugarnar á mér. Hann er enginn Mulder, en hann á heldur ekki að vera það.. og ég hugsa að Robert Patrick skili sínu ágætlega þrátt fyrir að handritshöfundarnir séu gersamlega komnir í þrot.

Ég á einn þátt eftir af áttundu, og svo er það sú níunda og síðasta. Ég skal klára þetta, jafnvel þótt það gerist kvöð frekar en kær skemmtun.

Við erum farnir að iðka píluvúdú í Skaftahlíðinni. Núna á næstu dögum má búast við því að nokkrir þjóðþekktir (og heimsþekktir!) einstaklingar fái bólur og jafnvel blæðandi sár í andlit og axlir. Svona eru galdrarnir: það fá allir að vera með.

Og í Hringadróttins-hljóðbókinni minni eru Gandálfur og Fróði og félagar á leiðinni heim. Þeir hittu Sarúman rétt í þessu. Stígur er orðinn kóngur, rosa gaman. Það er samt hellingur eftir af bókinni, og svo allir viðaukarnir. Ég leik mér samt við þá hugmynd að fara að horfa á myndirnar aftur.. ég byrjaði á þeirri fyrstu eftir að ég kláraði Föruneytið en.. ég var truflaður? Ég man það ekki nákvæmlega.

Ég ætla að reyna að kaupa þessar ákveðnu tilteknu myndasögur á ebay og svo ætla ég að eyða reikningnum mínum og grafa hann í jörð. Og strá salti yfir. Þetta er stórhættulegt.. sáuði hvað kom fyrir stelpuna í framhaldsskólanum sem fékk sér VISA kort? Svona getur þetta gerst, í dag er ég að kaupa örfáar myndasögur erlendis frá og svo áður en maður veit af er ég farinn að selja msn-webcam samtöl við mig þarsem ég klæðist hnéháum leðurstígvélum og serði geit.

Hvaðan kemur þessi geit Björn?

Éééég veit það ekki, ég hélt hún væri með þér. Kannske skildi Sævar hana eftir.

Sævar er með ofnæmi fyrir geitum.

Hvernig veist þú hvaða ofnæmi hann er með?

(GEIMVERURNAR LENDA)

Aaa geimverurnar taka okkur!

Geimverurnar, þær eru komnar!

-b. (takk Radíus)

ps. Sævar hvað gerðiru við þvottaefnið? Ekki segja að geitin hafi tekið það, þú veist þú átt enga geit.

Bjössi og Júlli bræða gellurnar

Þarna erum við frændurnir, sá elsti og sá yngsti.

-b.

Ort á gemsann föstudagskvöld á Krús

Björn í glasi
bjór í bauk
vær í fasi
viskístauk
settist að
og súpti það
sem uppúr fauk
einsog dögg
af dælu grasi
Björn í glasi
bjór í bauk

Hver man ekki eftir...

...að vera með sítt að aftan og borða frostpinna?

Þessi drengur hefur samt ekki snert á sínum. Ekki furða, hann virðist vera skíthræddur við þá greyið.

-b.

Ég er kjöt, en samt frekar merkilegt kjöt

Ég er að hugsa um að kíkja austur á Selfoss núna í kvöld. Allir þeir sem vilja koma auga á mig þarsem ég sit undir stýri og ek bifreið minni eftir báruðum veginum mega stilla sér upp við Ártúnsbrekkuna eða Sandskeið, eða á milli Kambanna og hringtorgsins við Hveragerði. Þess á milli vil ég fá frið til að keyra.

Takk fyrir.

-b.

Ógó vær blundur

Ég fékk mér lúr núna áðan, í sófanum uppi á kaffistofu. Þetta var einn af þessum lúrum maður. Hann var alveg snar. Ef ég gæti fengið alla mína hvíld í svona smálúrum á kaffistofum og þessháttar, þarsem fólk á næsta borði kjaftar og drekkur, þá myndi ég íhuga það vandlega.

Er óhugsandi að það starfi norn á N1-stöðinni á hringbraut? Hvort sem hún veit af því eður ei? Ég kom við á leiðinni í vinnuna, hálfsofandi og leiðinlegur, greip mér skyr.is drykk úr hillunni og missti hann í gólfið á meðan ég skoðaði samlokur. Nemahvað: dollan sprakk og bleik mjólkin vall útá gólfið og undir samlokuskápinn. Ég hóaði í afgreiðslumann sem hóaði í pólska skúringakonu.** Ég gekk að borðinu með annan skyrdall og sagði ,,ég skulda víst tvo svona, ég missti einn í gólfið.." og benti. ,,Þetta er víst einn af þessum dögum" sagði hún. ,,Já ætli það ekki" sagði ég, án þess að gera mér almennilega grein fyrir því hvað við vorum að tala um.

Hafði allt gengið á afturfótunum á vaktinni hennar þangað til? Ég var ekki á ferðinni þarna fyrren uppúr átta, þetta fólk mætir í vinnuna um sjöleytið, jafnvel fyrr. Eða var hún bara að gera lítið úr þessu óhappi og sagði það fyrsta sem henni datt í hug, eitthvað sem við þekkjum úr sjónvarpi - ,,einn af þessum dögum". Þetta er varla íslenska.

Eða sá hún færi á svartagaldri og ýtti mér, ringluðum af svefni og neyð, yfir í hugarástand vonleysis? Þarna stendur hún og hefur áhrif á hugsanagang fólks daginn út og inn. Er þetta þrautæfð íþrótt eða óviljaverk? Er þetta tiltekna viðskiptarými iðandi svarthol drepsýni og dugleysis, sem gleypir kjark og þrek? Orð hennar grófu sig innúr óvarðri hlustinni og settust að í botni meðvitundarinnar. Galdrar eru orð, hvílík ómennska að sauma þeim inná mann þegar maður er varla með rænu til að slá þau frá sér.

Þannig að fyrir atbeina þessarar afgreiðslustúlku, og sökum þess að ég gleypti galdurinn hráan, var ég korteri á eftir sjálfum mér frameftir degi. Það var ekki fyrren ég rumskaði af þessum snargeðveika blundi núna áðan að mér fannst ég hafa vaknað í réttu rúmi. Þetta var áreynslulaus hvíld, draumsvefn undir mjúkum augnlokum þarsem ímyndunin heldur manni við efnið en gerist ekki svo ágeng að maður sjái eftir draumnum þegar hann hverfur útí etrið.

Ég hef oft lýst ofboðslega góðum bíómyndum og rosalega góðum bókum þannig að ég vildi óska þess að ég gæti lesið/séð þær aftur í fyrsta sinn. Á hinn bóginn vill maður ekki gleyma því sem maður hefur unun af, og frekari neysla krefst einhverrar meðvitundar um það sem á undan hefur komið, eitt verk byggir á eða útfrá öðru o.s.frv. En draumar eru algerlega útfrá manni sjálfum og þurfa enga helvítis kanónu til þess að halda manni við efnið. Og svo akkúrat þetta: maður gleymir þeim gjarnan jafnóðum, svo þeir verða aldrei gömul saga.

Hversu oft ætli mig hafi dreymt sama drauminn og alltaf fílað hann jafn vel?

**Lýsa þessi skrif mín þeirri afstöðu að pólskar skúringakonur séu neðarlega í virðingarstiga vormorgnanna? Það vill svo til að ég þekki þessa konu, eða svona einsog maður annars kynnist þeim sem mæta á vinnustaðinn manns og þrífa. Hún var alltaf mjög indæl og skemmtileg, mun almennilegri en margar aðrar sem ég hafði fengið á mína stöð.

Mikki var það reyndar líka, einhver sá þægilegasti samstarfsmaður sem ég hef haft. Þau töluðu saman á pólsku og hann keypti prins póló handa henni endrum og eins, sjarmörinn a tarna. (En ég held reyndar að hann hafi vitað til þess að hún var harðgift.) Hérna vinna engir Pólverjar. Er það miður?

-b.

Hugmyndahellir

Kanye West er með spes síðu á blókinu sínu fyrir myndir af fólki með það sem hann kallar ,,stronger gleraugu". Er ekki til einhver mynd af Má eða öðrum með þessi riffluðu gleraugu hans? Helst þarsem viðkomandi heldur á dagblaði dagsins (fortíðarinnar) til að sýna hversu hipp og kúl hann var fyrir alla tíð.

Öryggishliðið í vinnunni er að gera mig vitlausan. (Nú myndu sumir skrifa ,,gera mig gráhærðan" en ég held það sé eitthvað annað og meira sem sér til þess.)

Það eru sjötíu og níu dagar í brottför. Paff. Það er bara sjötíu og níu sinnum einn svona dagur einsog ég sópaði burt í gær. Ekkert mál. Og ég er strax byrjaður að safna frítímum aftur, einsog ég gerði fyrir Svíþjóðarferðina.. jafnvel þótt ég hafi ekki byrjað fyrren í október þá ætti ég að geta tekið mér dulítið sumarfrí.

Sólin er farin að skína aðeins, en vorið nær bara útað glugganum, veðrið fyrir utan dyrnar er ennþá kalt. Og úti.

Ég fór að kíkja í Sjónhverfingar eftir Hermann Stefáns um daginn. Mig minnir að ég hafi keypt hana á einhverri útsölunni og lagt hana uppí hillu. En hún er helvíti skemmtileg. Það kemur sosum ekki á óvart þegar Hermann er annars vegar en Ósýnilegir glæpir var svo einstaklega litlaus og dofin. Þá hugsar maður ,,hver kýs að þýða svona bækur?" en það er sosum allur gangur á því hvað fólk þýðir. Mig langar ennþá að eignast Skuggaleiki.

Ég gerði mér einhverjar grillur um það að geta fundið hana á spænsku á Kanaríeyjum.. eða, mig langaði að kaupa einhverja bók á meðan ég var þarna úti og sú eina spænska sem mér datt í hug var Skuggaleikir. En það eina sem þessir andskotar áttu til voru landakort og þýðingar á Dan Brown.

Það var eitthvað svipað uppá teningnum í Tranemo í Svíþjóð. Eða, ekki svo mikið af óspennandi þýðingum, bara slatti af óspennandi Sænsku dótaríi. Og landakortum.

Á Kanarí fann ég reyndar spænska þýðingu á Daredevil blaði eftir Bendis. Svo það var ekki alveg ónýtt.

Ég bauð verulega summu í ákveðna myndasögu á ebay núna í gær en var toppaður. Andskotans andskotar að vilja lesa sömu góðu myndasögurnar og ég.

Farinn í mat farinn í mat.

-b.

Sakleysið uppmálað/táldregið

Áhugaverð grein um réttarhöldin yfir myndasögunum á sjötta áratugnum, Fredric Wertham og bókina hans The Seduction of the Innocent:

We’re likely to think, in fact, that Wertham and Kefauver were primitive, “hot” exponents of the powers of cultural reaction, and to find their outrage and alarm over comic books psychologically simplistic and politically opportunistic. But this is winner’s bias. Other people’s culture wars always look ridiculous. That’s partly because we frame cultural controversies as battles between the old and the new, and, given that the old is someone else’s status quo and we have no stake in it, we naturally favor the new. So one way to look at the comic-book inquisition is to see it as an effort to repress an edgy, provocative, satirical popular form and to dictate to people what books they should and should not read. In this view, a big, powerful, established social entity (consisting of psychiatrists and government officials) is squashing a bunch of little, powerless entities (consisting of individual comic-book artists and readers).

“Seduction of the Innocent” is a monomaniacal book, and its claims about the causal relation between comic books and juvenile delinquency are only notionally scientific. But it struck a chord, and not just with opportunistic politicians. “All parents should be grateful to Dr. Fredric Wertham for having written ‘Seduction of the Innocent,’ ” began the review in the Times. And it concluded, “Dr. Wertham’s cases, his careful observations and his sober reflections about the American child in a world of comic violence and unfunny filth, testify to a most commendable use of the professional mind in the service of the public.” The reviewer was the sociologist C. Wright Mills, no apologist for the Cold War status quo.

Shortly after the hearings, in June, 1954, Robert Warshow, whose essays on popular culture were unusual in the period for their nuance and appreciation, wrote a famous essay for Commentary on horror comics (it’s odd that Hajdu doesn’t mention it), in which he worries about their effect on his eleven-year-old son, Paul, a member of the EC Fan-Addict Club. Warshow did not much admire Wertham’s book, but he accepted its verdict. “I myself would not like to live surrounded by the kind of culture Dr. Wertham could thoroughly approve of,” he wrote, “and what I would not like for myself I would hardly desire for Paul. The children must take their chances like the rest of us. But when Dr. Wertham is dealing with the worst of the comic books he is on strong ground; some kind of regulation seems necessary.”

And that is all Wertham recommended. He was against the code. He did not want to censor comic books, only to restrict their sale so that kids could not buy them without a parent present. He wanted to give them the equivalent of an R rating. Bart Beaty’s “Fredric Wertham and the Critique of Mass Culture” ($22, paper; University Press of Mississippi) makes a strong case for the revisionist position. As Beaty points out, Wertham was not a philistine; he was a progressive intellectual. His Harlem clinic was named for Paul Lafargue, Marx’s son-in-law. He collected modern art, helped produce an anthology of modernist writers, and opposed censorship. He believed that people’s behavior was partly determined by their environment, in this respect dissenting from orthodox Freudianism, and some of his work, on the psychological effects of segregation on African-Americans, was used in the Supreme Court case of Brown v. Board of Education.

Wertham thought that representations make a difference—that how people see themselves and others reflected in the media affects the way they think and behave. As Beaty says, racist (particularly concerning Asians) and sexist images and remarks can be found on almost every page of crime and horror comics. What especially strikes a reader today is the fantastic proliferation of images of violence against women, almost always depicted in highly sexualized forms. If one believes that pervasive negative images of black people are harmful, why would one not believe the same thing about images of men beating, torturing, and killing women?

Líklega hefur ekkert mótað mína sýn á þennan Wertham frekar en The Dark Knight Returns, þar sem hann er paróderaður sem æsingamaður og tækifærissinni. Vitaskuld hefur maður aldrei lesið bókina hans. Hvað þarf maður að vita annað en að hann vildi banna myndasögur? En svo kemur uppúr dúrnum að það var kannske ekki heila málið.

Auðvitað hefur þetta með sjónvarpið verið reifað áður, og í öðru samhengi. Er ekki talað um það að Tómas Jónsson: Metsölubók hafi verið síðasta íslenska skáldsagan sem fólk reifst almennilega um? Síðan þá hafi enginn nennt að lesa. En það er auðvitað enn ein sagan sem ég hef einhverstaðar einhverstaðar frá.

-b.

Ævintýri þriðjudagskvöldsins

Vegna mikillar eftirspurnar hef ég ákveðið að lyfta hulunni ofan af gærkvöldinu og gera grein fyrir ævintýrum okkar Sævars í íbúðinni í gær, á meðan Víðir var á æfingu.

Þannig er mál með vexti að í hvert skipti sem Víðir bregður sér af bæ, og við þykjumst vita að hann snúi ekki aftur í bráð, þá drögum við Sævar upp kortin okkar, setjum upp hattana og göngum á vit ævintýranna. Ég dreg kistilinn gamla undan rúminu mínu og gríp þaðan sverðið mitt Grúsnaut. Ég klæðist kóralbrynju forfeðra minna úr hafinu gleymda og dreg fangamark hins almáttuga á brjóst mitt - þríhyrnda stjörnu Kvalars, hámandi drottnara undirdjúpanna. Í hvert skipti hníg ég til jarðar undan ofboðslegum krafti meistara míns, sem dynur á mér einsog flóðbylgja, en stíg umsvifalaust á fætur aftur léttari en áður: um æðar mínar rennur ekki lengur syfjað blóð heldur blár og beinspýttur sjór, kaldur einsog dauðinn og saltur einsog ennþá meiri dauði.

Þegar ég geng fullbúinn inn í stofuna er Sævar, eða Síra Leotariids, einsog hann kýs að kalla sig í ævintýraham, gjarnan mættur í fullum skrúða. Hann klæðist síldartunnu sem hann hengir á axlirnar með akkeriskeðju, og oddmjóum hatti sem á stendur ,,Sævvvar".

Þarna stóðum við í gær, tilbúnir í allt, þegar rafmagnið fór af íbúðinni. ,,Satans!" hugsaði ég, ,,ég sem var ekki með batteríið í fartölvunni minni." Sævar Síra Leotariids brást eldsnöggur við og kveikti ljós við rafmagnstöfluna. Lekaliðinn var úti! Nú voru góð ráð dýr. Við ákváðum að smella honum aftur upp. Og sjá, ljósin kviknuðu!. En ein ljós/tenglabraut vildi ekki lifna við.

Eftir hetjulega viðureign við fjöltengi og innstungur dró Sævar þá ályktun að ein af tölvunum í forstofuskápnum væri með vesen. Við létum hana ótengda og lýstum yfir sigri: Rafmagnsdjöflarnir frá allskonar helvítum og svoleiðis höfðu verið reknir á brott! Nú upphófust mikil fagnaðarlæti, söngvar voru sungnir og tölvur endurræstar, fagrar meyjar fóru úr fötunum og skvettu vatni hvor á aðra; hitinn frá hinum nýtendruðu ljósum var óbærilegur hinu fullklædda veikara kyni. Gullbrúnir þrælar fengu að göfuga verkefni að dreifa rósablöðum fyrir fætur reiðskjóta okkar, þar sem við riðum aftur inn í stofuna, og í gleði sinni gleymdu þeir um stund að þeir væru hnepptir í ánauð. Gleðin var hamslaus og brann einsog sólin og dvaldi í hjörtum okkar, konunga Skaftahlíðarinnar, og hinna vitgrönnu þegna okkar, að eilífu.

...

Já og bæ ðe bæ, Víðir fékk inngöngu í breskan leiklistarskóla sem hann sótti um í núna fyrir skemmstu. Til hamingju með það Víðir.

-b.

World of Darts

Nokkrar fleiri myndir, þar á meðal ég að kasta pílu í spjaldið, eins og til var ætlast:



-b.

,,Glöggir lesendur hafa eflaust..."

En í mínu tilfelli er það tvítekning, óþurftur. Einsog að segja ,,fjórfættur hestur" eða ,,blautur bjór". Eftir því sem ég best veit þekki ég alla sem hingað koma og þetta er allt glöggt og myndarlegt fólk.

Við breyttum brottförinni á kelduna. Nú er planið að fljúga á sunnudeginum fyrir hátíðina.

Nemahvað, verðið hækkaði á meðan ég var að breyta fluginu. Ég hef aldrei séð svoleiðis gerast. En þarna gerðist það. Og það er einsog Davíð varð á orði, maður vælir ekki yfir því.. ég var að gefa sjálfum mér þrjá aukadaga í Karlsberg, Sjálandssól og tjaldlegu með þremur karlmönnum. Svoleiðis verður ekki metið til fjár.

Talandi um bjór og svona, helgin var ansi strembin. Ef ég ætti að segja frá henni þá myndi það hreint ekki hljóma svo kræsilega, en takið mig trúanlegan: Þú hefðir þurft að vera þar. Eða einhverstaðar annarstaðar að hugsa um hvernig það væri að vera þar á þeirri sömu stundu. Ég er ekkert lokaður fyrir exósæsmísku djammi. Svo fór ég í vinnuna og þaðan í tvær upptökureisur.

Samstarfskonurnar brostu: Stefnumót við rithöfunda yrði titill ævisögu minnar. Mig grunar reyndar að eitthvað fleira hafi búið þar að baki.

En það er ekki svo galið. Hver einasti hittingur hefur verið spes. Ég er hinsvegar enginn rithöfundur, og það dugar víst skammt að segja ,,þú hefðir bara þurft að vera þar" eða ,,það var sko hvernig hann sagði það" ef maður ætlar að kalla það frásögn.

Ég keypti myndasögublað á ebay um daginn. Það mun vera í fyrsta skipti sem ég kaupi eitthvað í gegnum þá síðu. Ég er að reyna að finna Flex Mentallo blöð á uppboði, og það virðist vera hægt að fá þau endrum og eins. Það er bara svívirðilegt hvað þessir andskotar vilja fá fyrir þau oftast nær.. Mér er sléttsama hvort þetta er ,,near mint" eða "fine/very fine" ástand, mig langar bara að eiga blaðið til að geta lesið það.

Melir.

Blessað píluspjaldið hefur fengið að kenna á því. Ég ætti að reyna að setja upp mynd af því.

-b.

Heimsókn

Ég: Afhverju ertu svona fullur Hallur?

Hallur: En.. ég.. Ég borðaði bara lauk!

Þetta er það rétta í stöðunni

Ég er að hugsa um að fara að tala meira við sjálfan mig. Ég sé enga ástæðu til þess að hafna slíkri uppástungu: hún kemur frá manni sem ég treysti, meira eða minna.

-b.

Heimkominn úr Svíabríaría

Þá er ég kominn heim og sit á stólnum mínum í vinnunni.

Gærdagurinn fór svo að segja allur í ferðina heim. Ég vaknaði að verða ellefu, við vorum lögð af stað klukkan tólf og keyrðum til Malmö í einum rykk. Þar borðuðum við nautasteik á trébretti sem var ljúffeng og keyrðum síðan smá krókaleið á Kastrup flugvöll. Það hefði alveg mátt tæpara standa, en við skráðum okkur inn og flugum heim án nokkurra vandkvæða. Eftir að hafa keyrt rúmlega þrjúhunduð kílómetra niðrá flugvöll eftirlét ég henni ömmu að keyra heim frá flugvellinum. Ég sofnaði skömmu eftir að ég hafði tekið úr töskunum og hent nammi í strákana.

Þetta var mikil verslunarferð, fyrir mig, manninn sem verslar sjaldan og lítið. Eða mann sem telur sjálfan sig versla sjaldan og lítið. Ég keypti eftirfarandi, magn eða fjöldi ótilgreindur:

Buxur
Boxera
Sokka
Boli
Skyrtur
Bindi
Peysu
Skó
Inniskó
Kúluspil
Píluspjald
Pílur
Bók
Bjór
Viskí
Geisladisk
Glas
Fána
Sígarettur
Heyrartól
Sælgæti

Þannig að núna á ég slatta af fötum, þar á meðal buxur sem þarf að stytta (ha ha) og inniskó í vinnuna, loksins. Píluspjaldið var keypt í íbúðina, það hefur verið sameiginlegur draumur þar á bæ síðan seguldúkurinn var festur upp skömmu eftir flutningana. Sígaretturnar eru fyrir bróður minn, og svo eru einhverjar litlar gjafir þarna inná milli.

Ég gerðist líka svo frægur að versla í sænska ríkinu, sem var nú ekki jafn forræðishyggjustofnanalegt og mér hafði verið lofað. Það var þarna eitthvað sem var afgreitt yfir borðið, en það var allt frá líkjörum uppí sterkt. Hinsvegar voru sambærilegar tegundir fáanlegar útá gólfi. Bjórinn var ögn ódýrari þarna en ekki svo mjög. Gestgjafarnir vildu meina að fólk færi helst til Þýskalands til að kaupa bjór. Þetta gera Danirnir líka, en ég hefði haldið að það hætti að borga sig þegar maður væri kominn svona langt norður í land..

Það er væntanlega spurning um magn. Og hvort maður á leið.

Í ferðinni las ég Bjagaða ensku Lúdmílu, Falling Man, Doom Patrol: Planet Love og The Last Musketeer. Ég er hreint ekki viss um Bjagaða ensku ennþá. Falling Man fannst mér leiðinleg til að byrja með en hún batnar til muna eftir að komið er inní hana hálfa, og það eru nokkrir góðir ekta DeLillo sprettir.. Pókerkvöldin reglulegu fyrir árásirnar eru t.a.m. algert hunang.

(Ég á reyndar ennþá tíu síður eftir, ég náði ekki alveg að klára hana í flugvélinni heim. En bráðum, bráðum.)

Planet Love var þokkaleg. Ég hugsa að það sé of langt síðan ég las bókina þar á undan, eða kannske las ég hana þunnur? Endalokin virkuðu frekar losaraleg. The Last Musketeer er ekki besta bókin hans Jasons, en hún er þrælgóð. Sumt virkar og sumt ekki, en það er nóg af góðum góðum Jason á þessum síðum.

Það er eitthvað við þessar mannlegu dýrafígúrur sem leyfir honum að snúa uppá lesandann öðruvísi en hann gæti annars.

Akkúrat núna er viðurkenningarafhending uppi á sjöttu hæð. Vigdís Finnbogadóttir er þar á fremsta bekk. Ég sá hana líka í fríhöfninni í gær. Hún var líklega í sömu flugvél og ég. Ég vann einusinni fyrir stofnunina hennar, á málþingi. Kannske verð ég forseti einhvern daginn. En fyrst ætla ég á þing.

Mig á þing!

Ég lofa að spillast ekki fyrren ég hef uppfyllt megnið af loforðunum mínum.

Annars fær þetta lið að éta eitthvert gotterí þegar móttakan er búin. Ég hugsa að ég skoði borðið, kannske er eitthvað þarna sem mannfólk getur borðað. Ísskápurinn minn er nánast tómur! Hjálp! Ég á kókómjólk og fjórtán prósent gáda!!! Væntanlegt hungur lamar mig í líkamanum!!!!!

-b.