Best ársins 2009

Í lok desember skrifaði ég uppkast að ,,Best ársins" lista og svo gleymdi ég því. Jæja. Setjum það hér.

Myndasögur:

The Fate of the Artist eftir Eddie Campbell
Gus and his Gang eftir Chris Blain
Scalped eftir Jason Aaron og R.M. Guéra
American Born Chinese eftir Gene Luen Yang
I Never Liked You og The Playboy eftir Chester Brown
Slaves of Mickey Eye eftir Grant Morrison og Cameron Stewart
Incognegro eftir Mat Johnson og Warren Pleece
Spent eftir Joe Matt
The Arrival eftir Shaun Tan
Exit Wounds eftir Rutu Modan


Bíó:

Rec
Inglourious Basterds
The Hurt Locker
The Informant!
Moon
Taken
Heat
Hunger
Zombieland
The Hangover

Skammarverðlaun ársins: The Butterfly Effect


Tónlist:

Oracular Spectacular með MGMT
The Resistance með Muse
Made in the Dark með Hot Chip (ennþá)
Master of Puppets með Metallicu
Surfing on a Rocket með Air
Across 110th Street með Bobby Womack
My Weakness is Strong með Patton Oswalt


Þættir:

Between Two Ferns
In Treatment
Lost (áfram)
Bored to Death
Star Trek TNG (áfram)
The Sandbaggers (áfram)

Vonbrigði ársins: Battlestar Galactica.
Bestu þættir sem ég horfði á aftur, frá upphafi til enda, á árinu: The Wire


Bækur ársins:

Sjónhverfingar eftir Hermann Stefánsson
Anathem,
Cryptonomicon,
og Barrokk-sveigurinn (Quicksilver, The Confusion og The System of the World) eftir Neal Stephenson.
Allur Harry Potter á hljóðbók. Þær skilja kannske ekki mikið eftir sig en ég hafði gaman af þeim á meðan ég hlustaði, og Stephen Fry er einn góður upplesari.
Fyrir utan sjónhverfingar þá eru þetta allt fremur stórar og þykkar bækur. 2009 var ár hnullunganna. Og Cryptonomicon hlustaði ég líka á í hljóðbókarformi í lok ársins, kláraði um miðjan jan. Myndi nú samt frekar mæla með pappírnum, fyrir þá tilteknu bók.


Vinna ársins:

Hingað kom maður sem bað mig um að rannsaka dauða bróður síns með því að fletta upp í Öldinni okkar 1960-70.
Stelpan sem spurði hvort önnur hæð væri næsta hæð.
Stelpan sem var að leita að bókinni með brúnu kápunni.

Það er eitthvað af drasli sem er ekki hér og ég hefði alveg mátt muna eftir, en það er svona.

,,TO TEDY"

Einn af fastagestum safnsins fer dálítið í taugarnar á mér. Hann er uppskrúfaður froðusnakkur, dóni og vitleysingur. Hann var að ljósrita eitthvað hér í dag og gleymdi blaði í vélinni. Blaðið er ljósrit af ljóðrænni kveðju sem skrifuð er á rúðustrikað blað.

Ég held að ef ég birti efnið þá brjóti gegn trúnaði sem við eigum að halda við safngesti. Hugsanlega líka ef ég segi hvað hann heitir? En smáatriðin skipta ekki svo miklu máli, hitt er að þessar línur eru væmnasta klisjuslumma sem ég hef lesið síðan allavega fyrir jól. Svo tilgerðarlegt að maður tæki ekki einusinni viljann fyrir verkið, væri þessu beint til manns.

Þetta hefur óneitanlega áhrif á það hvernig maður upplifir þennan einstakling. En svonalagað er náttúrulega síst til bóta.

...

Við spiluðum D&D í gær til að ganga 5. Svo keyrðum við Víðir heim á svona 40-50 yfir heiðina, það snjóaði og snjóaði. Ég fékk svona fimm tíma svefn og mætti svo í vinnuna, og ég fúnkera ekki eins vel og venjulega. En það er lamb í kvöldmat og ég tek mér frí á morgun..

Er nokkuð vit í því að fara að segja fréttir, ég veit ekki hvar ég ætti að byrja. Jafnvel þótt ekkert gerist. Við festum upp myndir síðustu helgi. Svo færðum við skáp. Mér þykir tilhugsunin góð, að eiga heima á sama staðnum í meira en ár. Kettirnir stækka, vinnan gæti stækkað líka á næstunni. Ritgerðin alltaf á byrjunarreit eða þarumbil.

Eitthvað kvef í gangi núna, í fyrsta sinn síðan í sumar, held ég.. kannske fyrr.

Hálftími í lokun.

-b.

Veðrið er úti

Mitt síðasta verk fimmtudaginn síðastliðna var að skila inn þessum pistli fyrir vef Borgarbókasafnsins. Hann er ekki merkilegur, ég segi fátt af viti en þarna er hann.

Ég tók þessar bækur, blaðaði í þeim og skrifaði sirka sjötíu orð um það sem mér sýndist þær vera um. Þarna var ég gaurinn sem skrifar tóma þvælu aftaná DVD-myndir, sem lýsir þeim ekki neitt en hann má ekki vera að því að (eða nennir ekki eða vill ekki) horfa á þær. Starf er starf er starf.

Á hjólinu er ég ellefu-tólf mínútur á leiðinni í ræktina, og sama tilbaka. Þetta er planið í sumar.

Ég tek mér að öllum líkindum sumarfrí frá 10. júlí til 10. eða 11. ágúst.

Við fórum í bústað um helgina og það var helvíti fínt.. Grill og pottur og bjór og svona, kærusturnar með í þetta skiptið. Við Nanna kíktum á Landnámssetrið í Borgarnesi á laugardeginum og fórum í landnámsleiðsögn og Eglu-leiðsögn, gengum göng með ipod í eyrunum. Þegar við ætluðum að leggja af stað heim sirka hálftólf á laugardagskvöld þá var sprungið á bílnum, en við skiptum um dekk á nótæm og keyrðum af stað.

Satt best að segja kom það mér á óvart hvað það gekk vel hjá okkur. Ég hef aldrei skipt um dekk með jafnlitlu veseni.

Stórfréttir.

Jæja hún hlýtur nú að fara að renna í hlað. Ég ætla út í sólina.

-b.

Geirlaugur Magnússon í þýðingu Franz Gíslasonar og Wolfgang Schiffer

sozialwesen

am tag nachdem papa gestorben war stand ich im mittelpunkt
der großen pause als hätte ich ein neues spielzeug aus amerika erhalten
oder wäre nach akureyri mit dem flugzeug gereist
ich genoß die aufmerksamkeit auch wenn ich mich schämte im
inneren dort wo die einsamkeit wohnt deshalb spürte ich auch eine plötzliche
freude als der papa meines freundes im westen
bei einem autounfall ums leben kam

Lágmarksúrtak er oná brauð

Í gamla daga, ef það voru ekki nógu margir sem kláruðu tiltekinn kúrs, þá var ekki hægt að skoða tölfræðina á Uglunni - hversu margir fengu sömu einkunn og ég, hversu margir urðu fyrir ofan eða neðan. Þá þótti friðhelgi einkalífsins væntanlega stefnt í voða, þarsem hægt væri að sjá meira og minna hvað hver hefði fengið í einkunn. En nú eru breyttir tímar.

Ég get farið í tölfræðina í einkunnagjöfinni á Útópíum og nútíma, þarsem við vorum þrjú og bara tvö (eða tveir) sem kláruðum kúrsinn. Sessunautur minn var 0,5 hærri en ég á málstofuverkefninu. Góður Helgi.

Ég get líka farið í tölfræðina á BA verkefninu mínu, sem er skemmtilegt. Þar koma fram lokaeinkunnir hjá öllum þeim sem skrifuðu BA ritgerð í bókmenntafræði á sama tíma og ég. Við vorum fjögur. Einn hærri en ég, tveir lægri, þar af einn með mjög lága einkunn. En það var reyndar alvita.

Ég var næstlægstur í blogg-kúrsinum þeirra Hermanns og Þrastar. Mikið hlýtur ritgerðin mín að hafa verið ömurleg.

Ég fór að skoða þetta því ég var að fá ritgerðina til baka sem ég sendi á föstudaginn. Gunnþórunn sendi tilbaka með track changes kommentum og svona og ég dróst saman í hnút af skömm þegar ég sá að eitt placeholder HÁSTAFA-ártalið (,,EITTHVAÐÁR") varð eftir. Þetta er eitthvað sem ég skrifa inn þegar ég vil bara halda áfram að skrifa og færa inn réttar upplýsingar seinna. Mér finnst ég ekki eiga skilið þá einkunn sem ég fékk, en ég tek henni nú samt.

Í öðrum fréttum: Er á leiðinni í Smáralind að ræða við opticalstudio um gleraugun mín á eftir. Þau virka ekki. Svo síðasti Lost þangaðtil í haust.

Hjólaði í ræktina í gær.. það var munur.

Er annars að skrifa þýsk brot uppúr Wortlaut Island akkúrat núna þannig að. Þúveist. Ég er hættur þessu.

-b.

Raddir Eimreiðarinnar

Íbúar bandaríkjanna

Einn þriðji hluti íbúa Bandaríkja Norður-Ameríku eru útlendingar, þ.e.a.s. fólk, sem fætt er utan Bandaríkjanna eða eru synir og dætur foreldra fæddra erlendis.

Í síðasta manntali Bandaríkjanna er þetta fólk nefnt ,,erlent hvítt kyn". Af þessu erlenda hvíta kyni eru nú yfir 38 miljónir í Bandaríkjunum. Þar af eru
6 800 000 Þjóðverjar (þ.e. þýzkfæddir menn eða börn þýzkfæddra foreldra, annars foreldris eða beggja).
4 500 000 Ítalir.
4 300 000 Englendingar, Skotar, Walesbúar og Ulstermenn.
3 300 000 Pólverjar.
3 300 000 Kanadabúar.
3 100 000 Norðurlandabúar.
3 000 000 Írar.
2 600 000 Rússar.
1 300 000 Tékkar.
900 000 Austurríkismenn.
500 000 Ungverjar.

Auk þess eru í Bandaríkjunum tugir þúsunda af Hollendingum, Frökkum, Jugóslövum, Lítháum, Grikkjum, Spánverjum, Portúgalsmönnum, Rúmenum, Svisslendingum, Finnum, Mexicóbúum, Cubamönnum, Filippseyingum, Japönum, Armeníumönnum, Tyrkjum og Sýrlendingum.

New York er sú borg Bandaríkjanna, sem hefur flesta íbúa af erlendum uppruna. Af öllum íbúum borgarinnar, sem eru 7 miljónir, eru hvorki meira né minna en 5 miljónir af hinu ,,erlenda hvíta kyni".

Í Bandaríkjunum eru einnig 12 miljónir negra, afkomendur þræla þeirra, sem fluttir voru inn til Ameríku á nýlendutímunum. Þrælarnir voru fluttir inn til Suður-ríkjanna og notaðir til vinnu á bómullar-, tóbaks-, hrís- og sykur-plantekrum Bandaríkjanna. Mikið af landbúnaði Bandaríkjanna átti á þessu tímabili vöxt sinn og viðgang að þakka þrælahaldi þessu, sem lét framleiðendum vinnukraftinn í té með tiltölulega mjög litlum tilkostnaði.

- ,,Raddir", Eimreiðin, 3. hefti, júlí-september 1940. [Í þessum bálki birtir EIMREIÐIN meðal annars stuttar og gagnorðar umsagnir og bréf frá lesendum sínum, um efni þau, er hún flytur, eða annað á dagskrá þjóðarinnar.]

Hvað er maður að gera semsagt?

Á fimmtudaginn fór ég í ræktina og setti svo fötin mín í þvott. Þau eru þar ennþá held ég.. Ég var eitthvað annað að gera um kvöldið, fór svo beint austur eftir vinnu daginn eftir. Gleymdi þeim í gær þangaðtil ég var kominn í vinnuna og var svo í heimsókn þangaðtil ég sofnaði. Ég er ekki enn búinn að fara heim í dag. Þessar vinnuhelgar.

Það hefur annaðhvort verið á miðvikudaginn eða fimmtudaginn sem ég fór í bakinu, þessi andskotans mjóbaksverkur sem ég hef fengið endrum og eins. Þannig að ég var slæmur á fimmtudagskvöld, verri á föstudagsmorgun og alveg þangaðtil ég náði að smella því út. Taktíkin er þessi hér: Ég stend uppvið vegg og teygi mig niður til jarðar með beinar lappir, þegar ég er kominn með lófa í gólf eða þvínæst þá vagga ég frá hægri til vinstri þartil ég finn eitthvað gerast.

Ég hafði reynt það nokkrum sinnum en ekkert gerðist, svo hafði ég það milli tíu og ellefu á föstudagsmorgun. Gleðin var kannske ekki ólýsanleg, en afskaplega mikil. Ekki bara það að líða alltíeinu betur, heldur að vita það (án þess að vera viss, það er nú meinið) að nú líða ekki vikur eða mánuðir þarsem ég get ekki setið í stól eða beygt mig niður í gólf án þess að fá hníf í bakið.

Merkilegir þessir krónísku verkir, maður kann betur að meta það að líða ekki-illa, frekar en að leitast endilega eftir því að líða vel.

Eða kannske frekar: skilgreiningin á því að líða vel breytist aðeins. Ég er þakklátur fyrir að geta notað bakið yfirhöfuð.

En nóg um það.

Ég fékk frí síðustu tvo tímana í vinnunni á föstudaginn til að kíkja á málstofu á hugvísindaþinginu. Ég valdi málstofu um Njálu afþví ég fíla Njálu. Már Jónsson talaði um mismunandi orðalag í hinum ýmsu handritum Njálu, Helga Kress sagði bardaga og veislur í Njálu vera karnival. Og svo framvegis. Það var fullt útúr dyrum.

Svo sótti ég Hall og við keyrðum útúr bænum. Þegar við komum að Rauðavatni skall á með stórhríð, á Sandskeiðinu hægðum við niður í fjörutíu og sáum ekki svo mikið í kringum okkur. Þar var einn farinn útaf. Mér leist stundum ekki á blikuna því það voru 14 metrar og gleerhált, guðslifandi feginn að vera á nöglum, og ekki í fyrsta sinn í vetur.

Þannig að við rausuðum og spjölluðum og vorum rúman einn og hálfan tíma á leiðinni á Selfoss. Mér leist aldrei á bílinn fyrir framan okkur, hann var alltaf að læðast útaf veginum. Við tókum vídjó þegar við vorum að koma að Kögunarhól, ég hugsa ég setji það á Facebook einsog maður gerir. En já, við lötruðum loks inná Selfoss og yfir brúna og ég stoppaði fyrir bíl sem ætlaði að beygja en gaf ekki stefnuljós og svo beygði hann útaf og ég var að gefa í þegar jeppinn fyrir aftan klessti á bílinn minn.

Hlerinn aftaná er í rúst, annars allt í lagi. Ég á eftir að fá að vita hvað þetta kostar og hvernig það leysist. En hef litlar áhyggjur af því sosum.

Náði mynd af jeppanum samt. Hallur sagði að þetta væri Ford 350 held ég.

...

Ég fór á Selfoss til að halda upp á 25 ára afmæli Óskars bróður með honum og fjölskyldunni. En konan hans var að vinna til sjö svo hann komst ekki af stað fyrren tveimur tímum á eftir mér, þá var víst alveg blint. Hann þurfti að snúa við áður en hann komst á heiðina. Nema hvað, lærin voru í ofninum og sósan tilbúin og svona, við borðuðum afmælismatinn og gátum ekki annað.

Daginn eftir var heiðin auð, þetta hafði bara verið eitthvað spes fyrir föstudaginn þrettánda. Ég taldi fimm bíla útaf í Ölfusinu, einn í kömbunum, einn í Skíðaskálabrekkunni og loks einn á Sandskeiði.

Hallur gaf mér Watchmen-barmmerki sem ég er með núna, það er frá Þýskalandi.

Ég hlakka til útlandsins.

...

Ég er enn að lesa Cryptonomicon, er eiginlega í pásu núna því það var að koma myndasögusending á safnið. Las Secret Invasion og hét því aftur að hætta að vesenast í þessum ,,viðburðum" hjá könunum. Las Fables: War and Pieces, sem er víst ekki endir heldur miðbik eða bara einhverskonar klímax sem slúttar þó ekki sögunni. Fínt sem slíkt. Er að lesa Young Liars eftir David Stray Bullets Lapham.

(Ég var að enda við að skamma mann sem er helmingi eldri en ég fyrir að reyna að labba í burtu þegar hliðið vældi á hann. Tónninn í sjálfum mér kom mér á óvart. Fólk lætur stundum einsog smákrakkar.)

En já. Lapham. Þetta eru kunnuglegar slóðir fyrir kauða: Strákar sem eru lúserar og rosalega töff og ofbeldisfullar stelpur sem þeir eru skotnir í en hafa engan séns.

Og svo las ég slatta í The Extraordinary Works of Alan Moore sem er sýnist mér bara heillangt viðtal við karlinn. Alltí lagi.

Það er ekki bara blautt og súrt tau sem bíður eftir mér heima heldur líka næstsíðasti Battlestar þátturinn. Hann skal í strax eftir vinnu.

-b.

Pakkinn þann þriðjudaginn

Hálf sólarsagan, dómur er uppi.

Ég var alltof lengi að skila honum af mér, einsog hinum.

Núna rétt áðan kom hann Yngvi askvaðandi með trek handa mér. Þessi gaur er á borðinu mínu núna:



..pakkinn fær reyndar ekki góða dóma á amazon? Hvur fjárinn. Ég verð að komast í þetta sem fyrst.

Og það var ákveðið núna rétt í þessu að ég fengi frí föstudaginn 2. janúar, þannig að langa langa áramótahelgin er in effect. Einsog enskir frændur okkar vilja hafaða.

Snow Crash er að verða búin. Hún slappaðist aðeins niður þarna á skipinu en ég treysti því að hann klári með stæl. Ef hann gerir það þá þarf ég að tékka á Anathem.

Hei vá og svo kom kassi með myndasögum frá Nexus áðan. Eitthvað til að lesa: Doctor Sleepless og Scalped númer þrjú.

Og!

JCVD.

-b.

Aðeins um bækur

Dómur: Fjall og aftur fjall, og meira fjall. Ég var ánægður með bækurnar en ekki nógu ánægður með dóminn. Mér fannst hann bæði of langur og ekki nógu innihaldsmikill.

Las myndasögu í dag! Hún heitir Lex Luthor: Man of Steel, bara nokkuð fín. Azzarello mætti alveg slappa af í orðaleikjunum og endirinn er heldur snubbóttur (ég er reyndar enn að velta því fyrir mér, kannske virkar hann best þannig) en þetta er stutt og fín lesning.

Einhver minntist á árslista um daginn. Best of. Jeminn. Töggin sem ég bætti hérna inn áttu að hjálpa mér að muna hvað ég hafði lesið yfir árið en nú veit ég ekki hvort ég vil fara í gegnum það alltsaman?

Ég reddaði mér fríi helgina milli jóla og nýárs en þarf þess í stað að vinna næstu tvær helgar. Seinni helgina kemur Víðir í heimsókn. Þannig að verður næsta helgi ekki rólegheit og vesen? Fór einn í ræktina í gær og hlustaði á Snow Crash. Það er ekki eins gaman og ég var bara pínulítið fljótari.

Snow Crash er samt alveg að gera sig. Það er náttúrulega ósanngjarnt að bera hana saman við aðrar bækur bara afþví báðar hafa verið stimplaðar sæberpönk, en hún er endalaust skemmtilegri lesning en The Neuromancer.

Ég fór að hugsa um þetta í gær, þarsem ég sat og gerði magaæfingar og hlustaði á samtal Hiro og bókavarðarins, þeir tala lengi lengi um súmerskar mýtur og heimspeki, Thoruna, herpes og gagnaflutning -- þarna er bara verið að uppfræða lesandann, það er gersamlega ekkert aksjón í gangi, púra expósisjón. En samt virkar þetta svo miklu miklu betur heldur en samskonar senur í daVinci Code eða Sólkrossi. Má vera að áherslan á keyrsluna, að allt gerist á innan við sólarhring eða hvernig sem þetta er nú hugsað hjá þeim, grafi ennþá frekar undan köflum þarsem miklum tíma er eytt í útlistun á sagnfræði? Snow Crash gerist ekki á löngum tíma sýnist mér, en framrásin er afslappaðri. Og þessar sagnfræði/guðfræði-senur í bókinni gerast inní sæber-bókasafni, utanvið söguna í kjötheimum.

Ég held það sé eitthvað til í þessu.

Adventures in Exposition: Putting the 'thought' back into "..he explained thoughtfully."

-b.

Eitt ár á safninu

Ég hef verið hérna í eitt ár. Og dag.

Mér fannst ég ekki hafa breyst að neinu ráði, en ég hugsaði fyrir því: Eftir fyrsta vinnudaginn teiknaði ég mynd af mér í tölvuna, og núna áðan teiknaði ég aðra mynd af mér. Og jeminn eini Björn, þetta hefur verið viðburðaríkt ár! Er þetta sami maðurinn??:



Svona er tíminn fljótur að líða.

-b.

Þessi þungu kíl

Ég kem heim örþreyttur þrjú kvöld í viku, dæsi einsog ég fái borgað fyrir það og bíð eftir að vera spurður. Síðan, þegar ég er ekki spurður, þá segi ég við sjálfan mig en samt nógu hátt til að heyrast framí eldhús ,,djöfull tók ég mörg kíl" eða ,,á ég að segja þér hversu mikið við tókum á því? Við tókum geðveikt á því."

Og þá segja stelpurnar eitthvað í líkingu við ,,kíl? hvað er það?" og ég útskýri língóið, en ég vil frekar halda áfram og kafa dýpra oní aðalmálið, sem er hversu mikið við tókum á því það kvöldið.

Svona ganga dagarnir fyrir sig.

Þeir fluttu Símsenhúsið á staðinn sinn í dag, eða ég býst við að þeir hafi gert það; það var búið að ryðja öllu úr Grófinni þegar ég lagði af stað heim. Ljósastaurar og umferðarskilti, keðjur og keðjustaurar, bílar sem voru lagðir í götunni og nokkrum bílastæðum við Sæbrautina, allt var þetta fjarlægt. Tveir massívir kranabílar komnir í startholurnar.

Á föstudaginn var málþing starfsmanna í safninu, á laugardaginn skrapp ég austur og endaði á einhverju soraballi í Hvíta húsinu, í gær horfði ég á einn eða tvo West Wing þætti og í morgun keypti ég og allir hinir Íslendingarnir bankann minn.

Svo settumst við Davíð og Ingibjörg niður eftir pítsuát og horfðum á The King of Kong, sem er algert æði.

-b.

Byrjum á stafarugli

Eða ég gæti líka sagt að þessar tvær línur séu stafarugl hvor af annarri:

A DREAM WITHIN A DREAM

og

WHAT AM I, A MIND READER

Mér þótti þetta sniðugt. Ég heyrði það í þessum útvarpsþætti, sem hægt er að hlusta á á netinu. Þessi tiltekni þáttur fjallar um spurningaþætti og annarskonar þrautir. Nýjasti þátturinn heitir ,,Enforcers" og fjallar um fólk sem sér til þess að aðrir fylgi settum reglum, hvort sem það hefur löglegt umboð til þess eður ei. Svo var þessi hérna, ,,Tough Room", þarsem við heyrum m.a. hvað gengur á í ritstjórnarskrifstofu The Onion.

Og þátturinn ,,The Giant Pool of Money", sem fjallar um tilurð húsnæðislánakrísunnar í BNA. Það er gaman að heyra skiljanlega útskýringu á því hvernig ástandið gat orðið einsog það er í dag, og að hlusta á sögur frá gaurum sem tóku þátt í dæminu, hvort sem þeir vinna á Wall Street, fyrir lánasjóði eða hjá eftirlitsstofnunum ríkisins, eða bara fólk sem tók lán og er nú í djúpum skít. Og hvernig í helvíti þetta fer að hafa áhrif á okkur hér fyrir austan.

Gaman af þessu semsagt. Svona til að sjóða þetta alltsaman niður í fjögur orð.

Ég reyndi að hringja í Víði núna rétt í þessu. Í augnablikinu næst ekki í farsímann. Kannske er slökkt á honum, hann utan þjónustusvæðis eða eigandinn kominn á þriðja bjór suður í London og ekki farinn að spá í að kaupa sér nýtt símanúmer.

Önnur vikan í ræktinni hálfnuð og ég er með smá hálsríg. Ég ætti að teygja betur eftir átökin. Hvílík átök! En við þurfum að fara að skrifa niður hvað við gerum hverju sinni, ég man aldrei kílóafjölda vikna á milli.

Þeir sem elska mig og dá, og muna allt sem ég hef nokkurntíman sagt eða skrifað, vita að ég hef unun af góðri sturtu, en sturturnar í Laugum eru æðisgengnar. Ég ýti á takka og alltíeinu er ég umlukinn mátulega heitu vatni. Vatnsflæðið minnir ekki á sturtuhaus heldur úrhellisdembu, en ég stend þá útí rigningunni á adamsklæðum og opna sjampóbrúsa og á erfitt með að bera hendurnar uppað höfðinu, mikið er það góð tilfinning. Þannig að ef ég ætti að segja nokkrum hvað mér finnst best við þennan stað þá eru það sturturnar. Og handklæðin sem maður fær í tækjasalnum, og þarf þessvegna ekki að taka með sér að heiman.

Þarna er komið allt það sem ég vil: Að þurfa ekki að taka drasl með mér, og að fá góða sturtu.

Og að hlæja lágt og kurteisislega að kjöthrúgum sem öskra þegar þær lyfta 220 kílóum í hnébeygju.

Ég hef ekki spilað civ í vikunni, en hef hinsvegar horft tvisvar á Gone Baby Gone og þrisvar á Zodiac. Já þrisvar vegna þess að það eru jú tvær commentary-rásir á þeirri síðarnefndu. Nemahvað.

David Foster Wallace hengdi sig um daginn. Ég hef aldrei lesið neitt eftir hann. Það er ekkert til á safninu eftir hann.

Tveir kaflar úr Áræði verða birtir í veftímariti Tíuþúsund tregawatta núna bráðum. Nota þeir enn gömlu slóðina? Hér er allavega eitthvað.

Á mánudaginn komst ég að því að yfirmaður minn, ritstjórinn, var farinn til Danmerkur. Það vissu allir af þessu nema ég. Lét hún mig vita og ég gleymdi að muna eftir því? Sú næsta henni er nýhætt, og í gær fór þriðja vef-konan í vikulangt frí. Þannig að núna er ég eini gaurinn með vefina. Það er ekki beint brjálað að gera, en ég er ykkar gó-tú gæi.

Gaman af þessu semsagt.

Hei já og sjáið þessa mynd af Agli og Hafsteini, úr afmælisrúntinum sem við tókum með þeim síðarnefnda:



-b.

Danskar karamellur og sjór

Mér finnst undarlegt hvað ég er latur við að skrifa. Það hefur ekkert breyst nema bara það. Jæja.

Þessa dagana spyrja allir hvernig sambúðin gangi, ég veit ekki hvort veröldin er að bíða eftir því að sjóði uppúr og allt brenni í átökum og vitleysu. En það er ekkert sem bendir til þess, enn sem komið er. Hún Ingibjörg kom heim frá Danmörku í gær (í annað skiptið síðan við fluttum inn) og færði okkur karamellur frá Bornholm.

Hafsteinn átti afmæli á föstudaginn og fékk okkur í Laugar með sér á laugardeginum, okkur Egil og Bjarka. Ég var að vinna til rúmlega fimm, komst loks af stað klukkan hálfsex en var kallaður tilbaka útaf einhverju helvítis rugli í öryggiskerfinu, bölvaði, keyrði heim og sótti bjór og stuttbuxur, náði strákunum þegar þeir voru að fara að skrá sig inn. Við dembdum í okkur einum bjór og fórum í sturtu, þaðan í gufu. Á dagskránni var semsagt að fara í rúmlega 60gráðu heita gufu í korter og þaðan beint í kar fullt af ísköldum sjó (eða söltu vatni). Helst í kaf. Ég átti ekki von á að ég kæmist lengra en rétt með tærnar oní, en hafði það af.. ég veit ekki í hversu margar sekúndur ég hélt út en náði að minnsta kosti þessum tíu fimmtán sem miðað var við.

Undarleg tilfinning, að halda niðrí í sér andanum og þurfa um leið að halda fyrir nefið vegna þess að líkaminn bregst við kuldanum með því að taka andköf, eða reynir það a.m.k. Þetta gerðum við tvisvar, og fórum svo á barinn við hliðina. Þennan við hliðina á gufunni á ég við. Svo í einhverja aðra gufu, þaðan í boltaleik oní lauginni og á leiðinni uppí búningsklefa eftir leikinn.. já, ég veit ekki alveg hvort ég má segja hvað gerðist en það reddaðist allt og við vorum enn kátir. Víðir hitti okkur í búningsklefanum og við pöntuðum bíl á Vitabar.

Þar hafði Hafsteinn aldrei borðað, en mamma hans var að vinna þar svo við fengum bjór og hambó og svona, fórum svo í karókí á Frakkastíg, þaðan í partí í Samtúni. Áfengið okkar kláraðist og okkur var ekki boðið úr flöskum hússins, eða kannske var ekki tóm til þess vegna þess að við vorum beðnir um að yfirgefa pleisið eftir að Víðir stóð uppá stofuborði og fékk viftuna í hausinn. Við stigum útfyrir og réðum ráðum okkar, Hafsteinn sagðist þurfa að skreppa aftur í húsið og kom svo ekki aftur. Við röltum niður í bæ og ég kvaddi strákana fyrir utan Celtic.

Það tók mig óeðlilega langan tíma að komast heim.

Ég var að vinna á sunnudaginn líka, nett þunnur en aðallega ósofinn. Ég skreið í rúmið einhverntíman á bilinu átta og níu um kvöldið og svaf til ellefu daginn eftir. Eða í gær. Tók mér semsagt frí á mánudegi, fór í skólann og sótti strætókortið mitt, notaði það til að komast uppí Laugar og sækja bílinn minn, dólaði framá kvöld og kíkti svo með Davíð í ræktina í Laugum (enn og aftur). Nú á semsagt að byrja á því aftur. Guði sé lof.

Bamm daramm.

En það er kominn nýr gaur hingað í safnið á móti okkur Finni, og hann tekur aðeins fleiri tíma en Ólafur gerði, þannig að núna er ég bara niðri á fyrstu hæð fimmtudagsmorgna og föstudagskvöld, og fjórðu hverja helgi. Vinnuhlutfallið er þannig komið uppí 80/20 (eða niður í 80/20, eftir því hvernig á er litið).

Hvað annað? Spooks: Code 9 og NewUniversal (eftir Ellis) byrja bæði hrikalega illa, og á nákvæmlega sömu línu einhvernvegin: Einhver hrikalegur heimsviðburður verður til þess að slatti af unglingum verður að hetjum. Hversvegna fara unglingar í heimsenda-poppkúltúr svona mikið í taugarnar á mér? Ég entist a.m.k. ekki út fyrsta þáttinn/heftið. Dexter er að byrja aftur (jei), Entourage er byrjaður aftur (jei?). Ég er með þrjár bækur hérna á borðinu mínu sem mig langar til að lesa eða ætla að lesa: Ultimate X-Men, vol. 1 eftir Mark Millar, sem virðist vera tóm froða; I Shall Destroy All the Civilized Planets! eftir Fletcher Hanks, sem er forvitnileg; og The Strongest Man in the World eftir Louis Cyr og Nicholas Debon, sem ég veit ekkert um.

Mig hálflangar í X-Box bara til að geta spilað Bionic Commando.

Og endurreisn bókmenntavefsins gengur vel.

Mikið er tíminn annars fljótur að líða. Hafiði tekið eftir þessu?

-b.

Fjólan eftir Eyjólf Guðmundsson, bónda

Hingað kom ungur maður sem ég spurði ekki að nafni, en hann var auðheyrilega bandarískur. Hann vildi fá að vita hvort við ættum ljóðabók sem forfaðir hans hefði gefið út, sýndi mér mynd af honum og hvaðeina. Og viti menn, hún var til í þéttiskápunum bakatil. Hann fékk að ljósrita hana hjá mér, blessaður.

Þetta er lítið og nett kver, 13x10cm og utaná stendur:

FJÓLAN

Ljóðmæli
eftir

EYJÓLF GUÐMUNDSSON

Fyrrum bónda á Geitafelli á Vatnsnesi
Í Húnavatnssýslu
Núverandi í Spanish Fork Utah
U. S. A.

_________

Eyrarbakka
1913

Höfundurinn er sumsé Eyjólfur Guðmundsson 1829-1913.

Að ljósritun lokinni þakkaði hann fyrir, sagðist nú bara þurfa að læra íslensku. Ég hefði e.t.v. getað snarað einni tveimur línum fyrir hann en hann virtist vera á hraðferð. En hér er fólk sem les íslensku, hví ekki að upprita nokkrar hundrað ára gamlar vísur?

.....

Skáldið talar um sjálfan sig.

Fæddur ellefta október, átján hundruð tutt-
ugu og níu, samvizkan mig nú sárt því sker,
sóað hef æfidögum frýju.

.....

Staka um Mormóna.

Mormónanna ályktun,
um sín kraftaverkin merk,
á því hefi eg altaf grun,
aldrei hafi verið sterk.

.....

Iðrunarvísa
fyrir burtför mína frá Íslandi, sem eg mun ætíð
eftir líta.

Vangæslan af flýtir flótna,
hvað á sannast mér það granni:
hugsnildanna í djúpi drotnar,
drottinn bannar engum manni.

.....

Stökur.

Utah ríki, eg komst í og fékk ríkdóm skerðað,
lifi á snýkjum upp frá því, illa líkar mér það.

Margir góðir Mormónar, mun eg ljóða hér og þar,
það áhlóð mitt þankafar, þeirra ófróðu kenningar.

.....

Um Runólf prest.

Trúar iðinn verk vinnur,
viður riðinn lútherskur,
nóg atriði nú hefur
nettmennið hann Runólfur.

Nú þess rara mælskumanns,
meðfylgjara tónandans,
og held bara' að orðsnild hans
um álfur fari víða lands.

Trúarlestur lofsverður
listaperstur sá verður,
og vill mestan árangur,
á því sést hver meðlimur.

Ritninguna rækir hann,
rétt um grunar sannleikann,
þar í unun finna fann,
fær umbun í himnarann.

.....

..já, þessi síðasta flýtur með eingöngu vegna þess að hann talar um himnarann.

Titlarnir eru nettir og lýsandi. ,,Stök vísa", ,,Stakar vísur", ,,Vísur ýmislegs efnis", ,,Stökur", ,,Vísur", ,,Sitt af hverju", ,,Sundurlausar vísur", ,,Sama efni" (kemur strax á eftir vísu sem nefnist ,,Um hjúskap minn"), ,,Sitt af hverju", ,,Um sitthvað" (kemur tvisvar fyrir), ,,Vísur til manns er skrifar illa í blöðin" og ,,Kveðið um sjálfan mig" -- sem er ekki sú sama og ,,Skáldið talar um sjálfan sig".

Sosum ekkert frekar um það að segja.. Mér þótti bara gaman að þessu.

-b.

timemachinego

Þetta test tókst sæmilega sko, það bara var ekki réttur myndari í því. Ég get séð svona smámynd þegar ég fletti upp í 'galleríinu' en ekki þegar ég er að velja myndir til að setja inní vef-form. Jæja. Það gengur eitthvað erfiðlega að tengjast gmail hólfinu í gegnum opið þráðlaust net hérna niðrí bæ, en m-blogg formið á vitleysingum virkar hinsvegar fínt. Einhver lokuð port eða hvað veit maður.

Fyrir nú utan það að ég hef engar myndir til að sýna hvorteðer. Nú er rigning, ég vinn og glápi á vídjó. Þessa stundina er ég að vinna, einhverntíman seinna í kvöld verð ég eflaust að glápa á vídjó. Ég fór yfir vinnustundina hjá mér í fyrsta skipti síðan ég fór á Ísafjörð, ég var frá vinnu 2. til 23. júní og þar á eftir í hálfri vinnu eina viku. En nú er Finnur kominn í frí og þá er engin miskunn.

Ekki það, það er óskup rólegt niðrí á fyrstu hæð, jafnvel þótt það sé helgi á kalendarnum. Ég las tvær myndasögur og inní þriðju. Secret Invasion: The Infiltration, bara svona til að sjá hvað væri í gangi. Þetta er kannske fínt dót en einsog allt þetta krossóver maxi-kræsis ívent dæmi þá er meira gaman af því ef allar þessar persónur skipta mann einhverju máli. The Umbrella Academy: Apocalypse Suite er hinsvegar algert æði. Temmilega klikkuð fjölskyldu/ofurhetju(?)-saga, kreisí hugmyndir en hógvær skrif. Og Fables: The Good Prince. Þetta er eitt af því sem ég verð að lesa um leið og ég kemst í það en hef þannig séð enga löngun til að lesa aftur. Spennandi og skemmtileg saga, hæfur teiknari, litari bla bla bla en þannig séð ekkert úmf. Að minnsta kosti fá úmf með löngu millibili.

Ég er samt bara rétt hálfnaður með hana. Sjáum til.

E.t.v. fer það ennþá dálítið í taugarnar á mér að í síðustu bók, númer 9, var Fabletown-flóttafólkinu blátt áfram líkt við Ísrael, og Illa heimsveldinu, sem rak þau úr söguveröldinni, stillt upp sem Palestínu. Þarna finnst manni höfundurinn vera farinn að flækjast fyrir.

...

Það var dulítil umræða í gangi á geoffklock um X-Files, stóru söguna versus stöku þættina, og ég hlaut að vera sammála þeim sem tók til máls, að þeir stöku væru betri en meta-sagan. Eða að minnsta kosti að það væru þeir sem sætu frekar eftir, þegar þættirnir væru frá gengnir. Kannske sérstaklega vegna þess að meta-sögunni fipaðist flugið allsvakalega í síðustu tveimur þremur þáttaröðunum. Í framhjáhlaupi tók ég The Unnatural fram sem dæmi um sérstaklega slæman stakan þátt -- því þeir eru jú fjölmargir, jafnvel nokkru fleiri en þeir sérstaklega góðu.

En viti menn, fólk fílar hann. Ég rausaði eitthvað um að þátturinn væri ein stór klisja sem talaði niður til áhorfenda og ýjaði að því að hann væri rasískur, mótmælandi hélt fram að þátturinn vísaði til einfaldari, gömludaga sæ-fæ á borð við Twilight Zone. En líklega er málið bara að þetta eru kanar sem fíla hafnabolta og ég ekki. Ekki það að umræðan sé dauð og ómerk eða að punktar hvors um sig séu ekki á rökum reistir, en kannske skipta þeir ekki jafn miklu máli og einhver svona beisikk uppeldisgrunnur.

Hvernig gæti hugsandi fólk annars litið framhjá því hversu illa þátturinn er skrifaður?

Segi ég.

...

Já og svo sá ég Wall-E í gær. Hún er barasta fín. Það var sérstaklega gaman að hafa ekkert séð úr henni eða lesið um hana, og vita þessvegna ekkert um á hvaða leið myndin var. Og fyrri hlutinn var endalaust skemmtilegri en sá síðari, en ég er jú svona yfirleitt hallur undir dystópíur frekar en hetjusögur.

Vinni vinn.

-b.

Áááá Sjóóó

Þeir Davíð og Egill eru í Kaupmannahöfn. Ég hringdi áðan og sagðist myndi lifa í gegnum þá næstu vikuna, í stöðugu símasambandi. Davíð hélt að ég væri að grínast.

Maður á víst ekki að naga sig í handarbakið ef maður er enn á því að ákvörðunin hafi verið rétt. Að minnsta kosti ekki að kalla það það. Eða hvað? Ég naga mig þá í olnbogann. Á Strikinu um hálftvö að renna sér í fyrsta bjór dagsins? Það er sumarfrí sem ég hefði ekkert á móti. Ég hefði átt að segja þeim að kíkja á Bobi. Fá sér einn humla.

Humleuh.

Ég var annars nýkominn í vinnuna þegar ég var gripinn og sendur uppí Þjóðmenningarhús, þar hitti ég fimm konur og átti að sitja fyrir myndum með tveimur þeirra. Sú þriðja var ljósmyndari og hinar tvær að vinna í Gegni, en myndirnar á að nota í nýjan bækling um vefinn og a.ö.l. vefinn sjálfan. Það var semsé verið að uppfæra hann um daginn, nýtt útlit o.s.frv.

Ein mynd hér þarsem við erum að skoða bækur í hillum, önnur þarna þar sem ég held á gamalli bók fyrir framan opinn bókaskáp. Ég er með hvítan hanska til að káma ekki kápuna, en hann sést ekki á mynd. Og svona. Fyrir þetta fékk ég nokkrar krónur í úttekt í Kringlunni. Rosa fjör.

Svona er vinnan akkúrat núna: Ég er með tvo flipa opna í IE (því síðurnar virka ekki í Firefox, hvað sem veldur), í öðrum er ,,200 daga afritið", það sem var tekið í október, í hinum er ,,100 daga afritið", sem er síðan í apríl. Ég fer í gegnum hverja síðu í báðum afritunum, og ef einhverju hefur verið breytt eða bætt við á þessu 100 daga tímabili þá færi ég breytingarnar yfir í grunninn, þ.e.a.s. 200 daga afritið.

En í 100 daga afritinu eru ,,?" orðin að ,,_" í öllum tenglum, og tenglar í bækur sem voru færðar inn á þessum 100 daga tímabili virka ekki og koma ekki til með að virka þegar bækurnar sjálfar eru færðar inn, því þá stemma númerin ekki lengur.

Og allskonar svona.

Og ég þarf náttúrulega að fara að koma mér í þetta. Gengur hægt en vel. Einn tveir og

-b.

Fylgist með: lýsing á símtali leiðir í raus um kúnna og skattfé

Núna rétt áðan hringdi kona hingað í vinnuna til mín og vildi fá að vita hvaða plagg þetta væri sem Kristján níundi heldur á þarna fyrir framan Stjórnarráðið. Ég gúglaði þetta snöggvast og sagði henni að plaggið ætti að tákna stjórnarskrána frá 1874, síðasti kóngurinn yfir Íslandi væri þarna að rétta fráfarandi þegnum sínum pappírana.

Þá komu náttúrulega fleiri spurningar: Var Hannes Hafsteinn fyrsti ráðherrann, skrifuðu Danir þessa stjórnarskrá, var Kristján örugglega síðasti konungurinn.. og hún síendurtók að hún væri fæddur og uppalinn Íslendingur og henni finndist svo skammarlegt að vita þetta ekki -- var þetta sneið til mín, þarsem ég er sjálfur Íslendingur og ég veit þetta ekki heldur? Kannske var það ekki meiningin.

En er þetta ekki til í einhverjum bókum þarna hjá ykkur, heldurðu að þú gætir ekki skoðað þetta fyrir mig?

Þetta er ekki alltaf að gerast, en endrum og eins. Fólk vill í alvörunni bíða í símanum á meðan ég leita að heimildum, les mér til um efnið og sit síðan fyrir svörum. Ég hef nú aldrei sagt fólki beint út að það geti komið hingað niður á safnið og ég geti þá bent því í áttina að sagnfræðibókunum, ég gef samband áfram og læt þau í fræðadeildinni um það. En mér þykir þetta merkileg beiðni. Er þetta tilætlunarsemi eða heldur sumt fólk í einlægni að bókasafnið virki svona?

Og maður heyrir draugasögur. Ein sagði frá því þegar háskólanemi -- önnum kafin kona á fertugsaldri -- kom á safnið í leit að heimildum. Hún sagðist vera að fara að skrifa ritgerð um þetta og þetta, spurði hvort bókavörðurinn gæti ekki fundið þetta til fyrir sig, hún gæti svo komið og sótt heimildirnar eftir tvo þrjá tíma?

Bókasafnið sem bifreiðaverkstæði eða barnaheimili.

Fyrir stuttu síðan las ég pælingu um það að ef strætó væri ókeypis þá myndu farþegarnir missa kvörtunarréttinn. Fyrst þeir væru ekki að borga fyrir ferðina þá hefðu þeir ekkert með að klaga vagnstjóra eða kalla eftir breytingum á leiðarkerfi eða slíkt. Sem er náttúrulega fráleitt: ef strætisvagnarnir væru reknir á kostnað ríkisins þá værum við öll að borga fyrir ferðirnar, og værum skyldug til að láta í okkur heyra ef skattfénu væri illa varið. Hvernig svo sem ríkinu áskotnast peningarnir til að byrja með.

Ég skil samt hvaðan þetta viðhorf kemur, og má e.t.v. súmma það upp með þessari endalaust röngu og margþvældu tuggu ,,viðskiptavinurinn hefur alltaf rétt fyrir sér." Þetta hefur þau áhrif að lygilega margt fólk telur sig eiga þig með húð og hári um leið og það hefur rétt þér debetkortið sitt. Þegar ég vann á bensínstöðinni horfði ég uppá það að fólki var skipað að biðja slefandi dóna og hálfvita afsökunar, þegar það neitaði að veita þjónustu sem hefði brotið gegn reglum fyrirtækisins, vegna þess að þjónustudeildin þorði ekki að styggja núverandi og tilvonandi viðskiptavini.

Finnst mér sagan um heimildaleitina meira sjokkerandi vegna þess að safngesturinn rétti ekki fram debetkortið um leið og hún sagðist skyldi koma aftur eftir hádegi? Hefði bónin verið á einhvern hátt réttmætari? Sagan er náttúrulega draugasaga vegna þess að hún er undantekningin frá reglunni, ég held að flestir geri sér grein fyrir því hvaða þjónustu bókasafnið veitir, og að þeir hafi rétt til að kvarta ef þeim finnst illa farið með sig. Kannske þykir viðkvæmum sálum erfiðara að ganga aftur í barndóm með grenji og heimtufrekju ef þær þurfa ekki að borga fyrir viðvikið á staðnum.

Og ganga jafnvel svo langt að leggjast gegn aukinni og ódýrari almenningsþjónustu vegna þess að það gæti þurft að haga sér einsog fullorðið fólk.

En liðið sem hringir inn og vill láta lesa í sig sögu Íslands frá heimastjórn til fullveldis.. Það er náttúrulega bara kreisí.

-b.

,,Glöggir lesendur hafa eflaust..."

En í mínu tilfelli er það tvítekning, óþurftur. Einsog að segja ,,fjórfættur hestur" eða ,,blautur bjór". Eftir því sem ég best veit þekki ég alla sem hingað koma og þetta er allt glöggt og myndarlegt fólk.

Við breyttum brottförinni á kelduna. Nú er planið að fljúga á sunnudeginum fyrir hátíðina.

Nemahvað, verðið hækkaði á meðan ég var að breyta fluginu. Ég hef aldrei séð svoleiðis gerast. En þarna gerðist það. Og það er einsog Davíð varð á orði, maður vælir ekki yfir því.. ég var að gefa sjálfum mér þrjá aukadaga í Karlsberg, Sjálandssól og tjaldlegu með þremur karlmönnum. Svoleiðis verður ekki metið til fjár.

Talandi um bjór og svona, helgin var ansi strembin. Ef ég ætti að segja frá henni þá myndi það hreint ekki hljóma svo kræsilega, en takið mig trúanlegan: Þú hefðir þurft að vera þar. Eða einhverstaðar annarstaðar að hugsa um hvernig það væri að vera þar á þeirri sömu stundu. Ég er ekkert lokaður fyrir exósæsmísku djammi. Svo fór ég í vinnuna og þaðan í tvær upptökureisur.

Samstarfskonurnar brostu: Stefnumót við rithöfunda yrði titill ævisögu minnar. Mig grunar reyndar að eitthvað fleira hafi búið þar að baki.

En það er ekki svo galið. Hver einasti hittingur hefur verið spes. Ég er hinsvegar enginn rithöfundur, og það dugar víst skammt að segja ,,þú hefðir bara þurft að vera þar" eða ,,það var sko hvernig hann sagði það" ef maður ætlar að kalla það frásögn.

Ég keypti myndasögublað á ebay um daginn. Það mun vera í fyrsta skipti sem ég kaupi eitthvað í gegnum þá síðu. Ég er að reyna að finna Flex Mentallo blöð á uppboði, og það virðist vera hægt að fá þau endrum og eins. Það er bara svívirðilegt hvað þessir andskotar vilja fá fyrir þau oftast nær.. Mér er sléttsama hvort þetta er ,,near mint" eða "fine/very fine" ástand, mig langar bara að eiga blaðið til að geta lesið það.

Melir.

Blessað píluspjaldið hefur fengið að kenna á því. Ég ætti að reyna að setja upp mynd af því.

-b.

Þriðjudagspunktar

..fyrir viku sem er einn dagur á lengd og þarsem þriðjudagurinn virkar einsog mánudagur.

Ég flýg semsagt út til Kaupmannahafnar í fyrramálið og keyri þvínæst norður til Ölsremmu í Svíþjóð. Ég ætla að skilja tölvuna eftir en taka með mér eina tvær bækur. Ég tek líka með mér eitthvað til að gefa grey Svíunum. Ný-Svíunum. En allsekki mikinn farangur. Ég er að hugsa mér að kaupa nýja skó.

Eftir tæplega hundrað, eða rúmlega níutíu, daga flýg ég aftur til Kaupmannahafnar og tek þaðan lest til Hróarskeldu. Já vinir, nú eru ekki lengur rúmlega hundrað dagar heldur tæplega (!!) hundrað dagar. Tvær tölur, ekki þrjár. Sjibbí.

Og forsjálni mín fær meira klapp á bakið; miðinn er kominn í tæpar þrjátíuþúsund krónur íslenskar. Verða þetta kannske eintómir nær-skandinavar?

Síðan hefur komið upp sú hugmynd að lengja ferðina í annan endann. Það myndi kosta okkur tvöþúsundkall sýnist mér (fyrir utan aukið uppihald), dagarnir þarna á undan áætluðum brottfarardegi eru í níuþúsundkallinum, aðeins minna en pantaði miðinn. Þetta er eitthvað sem hægt væri að pæla í. Ef eitthvað er betra en vika í sól og bjór (sjö níu þrettán) þá er það tvær vikur í bjór og sól.

Ég drakk landa í fyrsta skipti í dálítinn tíma um helgina. Páskalanda? Það var samt í heimahúsi og í alvarlegum félagsskap. Hann var líka góður. Skömmu áður hafði ég borðað pekingönd** sem var ljúffeng. Og ég át svín og lamb í fermingu og rosa pottrétt á páskadag og meiri pottrétt, sem ég tók að heiman, í gær. Jeminn. Páskar.

Og svo skilaði ég skattskýrslunni minni núna áðan. Þessir dónar vilja taka skatt af Nordplus-styrknum mínum, sem mér þykir frekar óforskammað, en ég trúi varla að það fari í háan mínus. Aukinheldur fékk ég gefins bíl á árinu, en það er víst ekki hægt að skrá bíleign sem ,,núll krónur" að andvirði, þannig að ég skrifaði 10.000 kall. Ég hugsa að hann sé ekki mikið meira virði, fyrst ég er neyddur til að koma honum á pappír.

Þetta er ákveðinn galli við Kerfið: Ef ég fæ gjöf þá verð ég að skrá hana sem eign, en Kerfið skilur ekki eignir sem kostuðu mig ekki krónu. Er þetta virkilega besta hugsanlega fyrirkomulagið, fyrir utan öll þau önnur sem reynd hafa verið?

Höfum við reynt önnur?

Ooooog Bragi Ólafsson kom í upplestur til mín áðan. Ég er að bíða eftir Bjarna Bjarnasyni einsog er. Bragi var fljótur að þessu, þetta gekk hratt og vel. Fínir textar sem hann valdi. Þetta kemur uppá bókmenntavefinn innan skamms. Kannske ég fari í það núna að klippa þetta niður, frekar en að rausa úr mér hausnum á þessa hvítu síðu?

-b.

**Það er Peking-önd, ekki pekin-gönd.

Ónáttúra / Ó-náttúra / Ó! Náttúra!

Fyrst ég setti textann hans á netið þá get ég víst líka smellt þessu vídjói inn, Gísli Hvanndal les ljóð:



Hérna má sjá fyrsta til þriðja sætið, en þeir sem fylgjast með fréttum og svoleiðis hafa e.t.v. séð hana Halldóru í kastljósinu núþegar.

Ég á líka til vídjó af öllum hinum lesurunum, dönsurunum, spilurunum. Þetta gæti allt farið á jútúb, þessvegna.

Þess má einnig geta að sólin skín. Fimm vikur í Svíþjóð og þaðan fjórtán vikur í Hróarskeldu. Sjibang.

-b.