Fun with beer

Over the top!

Ef það hefur nokkurntíman verið möguleiki á því að deyja beinlínis úr leiðindum, þá hugsa ég að stjörnurnar séu því hagstæðar akkúrat þessa stundina.

Blarg.

Ég ætla að láta þennan blýant hverfa

Ofboðslega finnst mér gaman að senda myndir í netið frá símanum mínum. Ef ég gæti sent mér bréf níu ár aftur í tímann, þarsem ég sit á gólfinu uppá efri hæð og teppa símalínuna í húsinu, hringi í internetþjónustu og sendi ímeila, sem ég hef þegar skrifað og seivað í notepad til að spara símtalið.. Ja, þá væri ég annar maður í dag, veggirnir mínir fölgrænir.

Ég talaði við Sigga bróður í dag. Og mömmu. Og bankann. Og myndasögufólk og afgreiðslufólk og túrista og safngesti og meðleigjendur og Marvin og Hall.

Hverjum er ég að gleyma?

The Dark Knight er æðislegt bíó. Ég skil ekki fólk sem finnst hún of löng. Ég skil fólk sem finnst Batman-röddin hans Bale kjánaleg, en ekki þá sem setja það fyrir sig. Borgar-sónarinn var líka dálítið takkí, en hann fær hálfan passa afþví gaurinn er að reyna að vera leðurblaka maður kommon.

Ég á hálfa minningu frá einhverri ferð í bæinn, mamma fór með okkur Sigga eitthvað að vesenast og ætlaði að fara með okkur í bíó áður en við færum heim. Mér finnst einsog þetta hafi verið á Snorrabrautinni. Og myndin var Batman, sem þýðir að ég hef verið sjö, átta ára. Og mamma jafngömul mér núna. Jeminn. En við vorum á eitthvað leiðinlegum tíma, hvort það var klukkutími í næstu sýningu, og það varð ekkert úr bíóinu. Ég sá Batman einhverju síðar þegar Óskar bróðir kom með hana heim frá Tælandi, það var tælenskur texti og enskt tal, ég hugsa að við höfum ekkert skilið í henni.. En djöfull fannst okkur gaman að því samt. Ég teiknaði Batman-lógóið á jólaskreytingar.

-b.

Mmm mmm mmm

mmm mmm. Kitl í kjálkann.

Á dark knight med Davíð og Skímó..?

Epstein bless

Nú rétt í þessu hringdi hjúkrunarfræðingur frá heilsugæslunni í mig og sagði mér að lifrarprófin, sem voru tekin á föstudaginn, hefðu öll verið eðlileg. Veiran er þá opinberlega og skjalfest gengin yfir.

Bjór?

-b.

Mávahlíð 12

Sjá hér næstu íbúð mína. Við þríeykið kíktum þangað á laugardaginn og fórum yfir mál. Svo dreif ég mig í vinnuna, orðinn seinn, og stelpurnar urðu eftir til að undirrita. En þetta er staðurinn. Efsti glugginn, undir hvíta þakinu, hægra megin við stillasinn, þar er mitt herbergi. Lommér að skella hérna inn einni mynd í viðbót..



Þarna má sjá leiðina frá Mávahlíð í Skaftahlíð (eða öfugt), með hjálp borgarvefsjár. Tæpir 440metrar. Jei.

(Á kortinu má einnig sjá Miklubraut 46, og á borgarvefsjá má mæla vegalengdirnar frá bæði Mávahlíð og Skaftahlíð að þeim mæta stað. Þá skilja allir hversvegna ég kalla þessa flutninga Operation 100 Metrum Nær Davíð.)

-b.

You killed my parents!

Maður er alltaf að henda youtube í fólk, en þessi gaur finnst mér tært æði.



Svona í tilefni þess að ég á ekki miða á Nexus forsýningu á The Dark Knight, en áætla að kíkja á hana í næstu viku.

-b.

Fjólan eftir Eyjólf Guðmundsson, bónda

Hingað kom ungur maður sem ég spurði ekki að nafni, en hann var auðheyrilega bandarískur. Hann vildi fá að vita hvort við ættum ljóðabók sem forfaðir hans hefði gefið út, sýndi mér mynd af honum og hvaðeina. Og viti menn, hún var til í þéttiskápunum bakatil. Hann fékk að ljósrita hana hjá mér, blessaður.

Þetta er lítið og nett kver, 13x10cm og utaná stendur:

FJÓLAN

Ljóðmæli
eftir

EYJÓLF GUÐMUNDSSON

Fyrrum bónda á Geitafelli á Vatnsnesi
Í Húnavatnssýslu
Núverandi í Spanish Fork Utah
U. S. A.

_________

Eyrarbakka
1913

Höfundurinn er sumsé Eyjólfur Guðmundsson 1829-1913.

Að ljósritun lokinni þakkaði hann fyrir, sagðist nú bara þurfa að læra íslensku. Ég hefði e.t.v. getað snarað einni tveimur línum fyrir hann en hann virtist vera á hraðferð. En hér er fólk sem les íslensku, hví ekki að upprita nokkrar hundrað ára gamlar vísur?

.....

Skáldið talar um sjálfan sig.

Fæddur ellefta október, átján hundruð tutt-
ugu og níu, samvizkan mig nú sárt því sker,
sóað hef æfidögum frýju.

.....

Staka um Mormóna.

Mormónanna ályktun,
um sín kraftaverkin merk,
á því hefi eg altaf grun,
aldrei hafi verið sterk.

.....

Iðrunarvísa
fyrir burtför mína frá Íslandi, sem eg mun ætíð
eftir líta.

Vangæslan af flýtir flótna,
hvað á sannast mér það granni:
hugsnildanna í djúpi drotnar,
drottinn bannar engum manni.

.....

Stökur.

Utah ríki, eg komst í og fékk ríkdóm skerðað,
lifi á snýkjum upp frá því, illa líkar mér það.

Margir góðir Mormónar, mun eg ljóða hér og þar,
það áhlóð mitt þankafar, þeirra ófróðu kenningar.

.....

Um Runólf prest.

Trúar iðinn verk vinnur,
viður riðinn lútherskur,
nóg atriði nú hefur
nettmennið hann Runólfur.

Nú þess rara mælskumanns,
meðfylgjara tónandans,
og held bara' að orðsnild hans
um álfur fari víða lands.

Trúarlestur lofsverður
listaperstur sá verður,
og vill mestan árangur,
á því sést hver meðlimur.

Ritninguna rækir hann,
rétt um grunar sannleikann,
þar í unun finna fann,
fær umbun í himnarann.

.....

..já, þessi síðasta flýtur með eingöngu vegna þess að hann talar um himnarann.

Titlarnir eru nettir og lýsandi. ,,Stök vísa", ,,Stakar vísur", ,,Vísur ýmislegs efnis", ,,Stökur", ,,Vísur", ,,Sitt af hverju", ,,Sundurlausar vísur", ,,Sama efni" (kemur strax á eftir vísu sem nefnist ,,Um hjúskap minn"), ,,Sitt af hverju", ,,Um sitthvað" (kemur tvisvar fyrir), ,,Vísur til manns er skrifar illa í blöðin" og ,,Kveðið um sjálfan mig" -- sem er ekki sú sama og ,,Skáldið talar um sjálfan sig".

Sosum ekkert frekar um það að segja.. Mér þótti bara gaman að þessu.

-b.

Galifianakis

,,The five year old who complains about having a beard."

,,What's in a name?"

Ég er að horfa á Matrix II: Nótt hinnar endalausu bardagasenu.

,,I wrote about it in my dairy."

Stjörnuspá Moggans segir mér að oft langi mig til að deila persónulegum atriðum með fólki sem hefur takmarkaðan áhuga á þeim, og að ég ætti þess í stað að halda dagbók.

Eins gott að ég les ekki stjörnuspána.

Þetta er að gerast: Ég þarf að kaupa nýjan sturtuhaus í dag. Svo ætla ég að skoða tvær íbúðir ásamt tveimur dömum, með það í huga að leigja aðra hvora þeirra, ef það er eitthvað varið í þær. Íbúðirnar, ekki dömurnar.

Nei fyrirgefið, dömurnar, ekki íbúðirnar.

Ha.

Heyrðu satans ég á að vera að vinna á eftir.

-b.

Hugmynd

sem alþjóð verður að heyra:

SISQO’S SEXY SIXPACK is a new reality show following the professional life of platinum selling recording artist Sisqo as he prepares for his new solo album launch and national tour. The reality show’s primary focus will be on Sisqo’s national search to find the perfect “sixpack”.

The perfect “6ixpack” is a group of six sexy, beautiful and talented women that combined make up the perfect “6ixpack”, complimenting Sisqo on his tour and promotional agendas. Sisqo’s Sexy 6ixpack is a concept that Sisqo has had success with in the past, helping to launch the careers of popular video vixens such as Melissa Ford and Gloria Velez. It will be mandatory that each member possesses a unique edgy appeal, complimented by great dance skills. Their bodies must be as tight and put together as their minds, hence the term, “6ixpack”.

In order for Sisqo to find the six sexy elements to complete his sexy Sixpack, he will go on a national search, across the country. The ladies will be judged on a RATED-S scale (for Sexy), which scores from one to ten with ten being the highest in six various categories: (1) Soul (dance skills), (2) Sex appeal, (3) Self-Confidence, (4) Style, (5) Sass (wit and spunky intelligence) and (6) Sixpack (physical body type).

The lucky finalists will be flown out to the hub city (TBD) to begin their intense competition of becoming one of the six members in Sisqo’s Sexy6ixPack (SS6). The main objective of SS6 to act as visual compliments to Sisqo’s entertainment agendas. The group names will all be reminiscent of fruit, staying in theme with the “6ixpack” concept.

As the finalist get acclimated on their journey ahead, Sisqo and the “Pack Leader” will explain the rules of the competition to them. The “Pack Leader” is a no-nonsense woman that will act as Sisqo’s eyes and ears when he is out of sight.

A fokking men.

-b.

Á Priki, upplifun!

timemachinego

Þetta test tókst sæmilega sko, það bara var ekki réttur myndari í því. Ég get séð svona smámynd þegar ég fletti upp í 'galleríinu' en ekki þegar ég er að velja myndir til að setja inní vef-form. Jæja. Það gengur eitthvað erfiðlega að tengjast gmail hólfinu í gegnum opið þráðlaust net hérna niðrí bæ, en m-blogg formið á vitleysingum virkar hinsvegar fínt. Einhver lokuð port eða hvað veit maður.

Fyrir nú utan það að ég hef engar myndir til að sýna hvorteðer. Nú er rigning, ég vinn og glápi á vídjó. Þessa stundina er ég að vinna, einhverntíman seinna í kvöld verð ég eflaust að glápa á vídjó. Ég fór yfir vinnustundina hjá mér í fyrsta skipti síðan ég fór á Ísafjörð, ég var frá vinnu 2. til 23. júní og þar á eftir í hálfri vinnu eina viku. En nú er Finnur kominn í frí og þá er engin miskunn.

Ekki það, það er óskup rólegt niðrí á fyrstu hæð, jafnvel þótt það sé helgi á kalendarnum. Ég las tvær myndasögur og inní þriðju. Secret Invasion: The Infiltration, bara svona til að sjá hvað væri í gangi. Þetta er kannske fínt dót en einsog allt þetta krossóver maxi-kræsis ívent dæmi þá er meira gaman af því ef allar þessar persónur skipta mann einhverju máli. The Umbrella Academy: Apocalypse Suite er hinsvegar algert æði. Temmilega klikkuð fjölskyldu/ofurhetju(?)-saga, kreisí hugmyndir en hógvær skrif. Og Fables: The Good Prince. Þetta er eitt af því sem ég verð að lesa um leið og ég kemst í það en hef þannig séð enga löngun til að lesa aftur. Spennandi og skemmtileg saga, hæfur teiknari, litari bla bla bla en þannig séð ekkert úmf. Að minnsta kosti fá úmf með löngu millibili.

Ég er samt bara rétt hálfnaður með hana. Sjáum til.

E.t.v. fer það ennþá dálítið í taugarnar á mér að í síðustu bók, númer 9, var Fabletown-flóttafólkinu blátt áfram líkt við Ísrael, og Illa heimsveldinu, sem rak þau úr söguveröldinni, stillt upp sem Palestínu. Þarna finnst manni höfundurinn vera farinn að flækjast fyrir.

...

Það var dulítil umræða í gangi á geoffklock um X-Files, stóru söguna versus stöku þættina, og ég hlaut að vera sammála þeim sem tók til máls, að þeir stöku væru betri en meta-sagan. Eða að minnsta kosti að það væru þeir sem sætu frekar eftir, þegar þættirnir væru frá gengnir. Kannske sérstaklega vegna þess að meta-sögunni fipaðist flugið allsvakalega í síðustu tveimur þremur þáttaröðunum. Í framhjáhlaupi tók ég The Unnatural fram sem dæmi um sérstaklega slæman stakan þátt -- því þeir eru jú fjölmargir, jafnvel nokkru fleiri en þeir sérstaklega góðu.

En viti menn, fólk fílar hann. Ég rausaði eitthvað um að þátturinn væri ein stór klisja sem talaði niður til áhorfenda og ýjaði að því að hann væri rasískur, mótmælandi hélt fram að þátturinn vísaði til einfaldari, gömludaga sæ-fæ á borð við Twilight Zone. En líklega er málið bara að þetta eru kanar sem fíla hafnabolta og ég ekki. Ekki það að umræðan sé dauð og ómerk eða að punktar hvors um sig séu ekki á rökum reistir, en kannske skipta þeir ekki jafn miklu máli og einhver svona beisikk uppeldisgrunnur.

Hvernig gæti hugsandi fólk annars litið framhjá því hversu illa þátturinn er skrifaður?

Segi ég.

...

Já og svo sá ég Wall-E í gær. Hún er barasta fín. Það var sérstaklega gaman að hafa ekkert séð úr henni eða lesið um hana, og vita þessvegna ekkert um á hvaða leið myndin var. Og fyrri hlutinn var endalaust skemmtilegri en sá síðari, en ég er jú svona yfirleitt hallur undir dystópíur frekar en hetjusögur.

Vinni vinn.

-b.

TEST

Efemía ephemera ef-að-þú-mátt-vera-að

Í fyrradag fór skjárinn á símanum mínum að detta út, hann byrjaði á að bráðna útí hvítt, reyndi svo að hífa textann upp aftur en hékk þess í stað í einhverskonar limbói þarsem upplýsingarnar mínar dúkkuðu uppúr tóminu en hurfu jafnóðum aftur. Þetta gerðist akkúrat á því augnabliki sem ég var að fletta í símaskránni til að lesa í hinn símann. Það reddaðist að vísu fyrir rest.

En skjárinn hélt áfram að detta út og inn. Náttúrulega orðinn tveggja og hálfs árs, næstum.. Þetta eru einhverskonar elliglöp. En ég þarf sem betur fer ekki að setja hann á hjúkrunarheimili og klæða hann í sparifötin þegar það er stórafmæli í fjölskyldunni; ég slekk bara á líkamanum og set hann uppí hillu, plokka úr honum gráu sellurnar og kem þeim fyrir í nýju boddíi.

Ég keypti mér þá nýjan síma í gær, hann heitir E51. Ég kalla hana Efemíu. Svo tengdist ég þráðlausa netinu heima, kenndi henni að tengjast gmailnum mínum gegnum imap og sendi þessa mynd á blogger, þessa hér fyrir neðan. Ég hafði ekkert spennandi myndefni neitt þannig að ég sendi bara mynd af sjálfum mér, þungt hugsi.

Enn sem komið er hef ég bara talað við eina einustu manneskju í gegnum þetta nýja græ, en það er Freyja systir hans Egils. Þau kíktu í heimsókn í gær, systkinin, ásamt gaurnum hennar Freyju og fjórða manni, að skoða íbúðina okkar. Ég var semsagt þegar búinn að setja hana í samband við eigandann, þau eru að spá í að taka við íbúðinni þegar að því kemur.. mér skilst að eigandinn sé mjög feginn því að þurfa ekki að auglýsta íbúðina aftur o.s.frv. Og það er gott að koma góðu fólki að.

Ég var samt orðinn svo óskup vanur því að eiga heima þarna. Dem.

-b.

Fram á þriðjudagskvöld

Núna rétt fyrir helgi kom maður að borðinu mínu í vinnunni og vildi fá eintak af ljóðabókinni minni margfrægu en lítt umbeðnu. Ég sagði að það hlyti að vera hægt. Núna áðan prentaði ég eitt eintak. Það er jú mitt mottó að láta hverjum degi nægja sína þjáningu.

Mér er farið að leiðast þetta aðgerðarleysi og það hvernig líkaminn bregst við ef ég reyni að brjóta draslið upp og gera eitthvað. Ég renndi mér austur á laugardaginn að heimsækja fólkið, fékk þar pítsusneið og sat úti á palli í sólinni og las. (Það var sko sól fyrir austan, annað en hér.) Síðan kíkti ég með mömmu og kó rétt austur fyrir bæinn í landið þeirra, þau eiga einhvern skika við Langholtsafleggjarann þar sem þau planta trjám og eru með hesta. Landið heitir eitthvað ákveðið en ég er búinn að gleyma því.

Við vökvuðum plönturnar og ég rölti til hestanna, skoðaði tveggja daga folald. Móðir þess stóð yfir því þarsem það lá einsog dautt í sólinni, hvítt með rauðleitt fax. Ég klappaði því ekki. Ég var búinn að gleyma því hvernig hestar lykta.

Þegar við komum heim bjó ég til kartöflusalat og hélt svo áfram að lesa á meðan laxinn mallaði á grillinu, en þegar maturinn var klár langaði mig helst að komast uppí rúm. Það er þessi helvítis þreyta sem hellist yfir mig alltíeinu, og mér finnst einhvernvegin einsog ég ætti að geta harkað af mér en það er bara allsekki raunin. Ég held ég hafi lýst þessu áður einsog ég hafi verið í langhlaupi eða annarskonar átökum, en það væri réttara að líkja þessu við þreytuna í löppunum og brjóstinu klukkan fimm á aðfaranótt sunnudags, þegar maður ákveður að nú sé komið nóg af djammi. Maður er ekki þreyttur heldur uppgefinn.

Og þessi viðlíking er í raun mjög við hæfi: Fyrstu vikurnar af þessum andskota voru einsog mjög löng þynnka.

Ég varð í það minnsta þreyttur og pirraður á stuttum tíma, nennti varla að borða með fjölskyldunni, hvað þá að reyna að heilsa uppá eitthvað af þessu góða fólki sem ég þekki á Selfossi.

Þegar þessu er á botninn hvolft er ég hálffeginn því að hafa ekki farið á Kelduna.. eins fúlt og það er að missa af henni hérna heima þá væri vísast enn ömurlegra að missa af henni á Hróarskeldu sjálfri. Og vera dragbítur á ferðafélögunum.

Og ég veit að ég hef rausað alveg nóg um þetta núþegar en fjandinn hafi það maður, ég hef varla getað hugsað um annað undanfarið.

...

Ætlaði ég kannske ekki að segja hvað ég keypti í seinni heimsókninni á útsöluna í Nexus? Jæja. En það var þetta hér:

Myndasögur: Cerebus: Form and Void og From Hell: The Dance of the Gull Catchers. Sú síðarnefnda er jú í From Hell bókinni, þetta er allra síðasti kaflinn, viðaukinn sem kemur á undan texta/mynda-skýringunum hans Moore. En það er dálítið af dóti þarna sem sleppt var úr bókinni, og þetta kostaði eitthvað klink.

Vídjó: The Shining, tveggja diska útgáfa frá 2007; The Long Good Friday, ,,Cult Fiction" útgáfa frá mars 2008; Trainspotting, einhver viðhafnarútgáfa, man ekki hvort það er directors cut eða hvað.. ágætis gaur samt; og Zach Galifianakis - Live at the Purple Onion.

Ég fletti myndunum upp á amazon og þessháttar, og það virðast vera skiptar skoðanir um ágæti þessarar Shining útgáfu. Ég nappaði þessari mynd af amazon, sem sýnir muninn á 2007 og 2001:



Þar sem blái ramminn er 2001 og sá rauði 2007. Einhver gaur sem vann við klippinguna á myndinni segir svo:

The entire negative was exposed, meaning that there was no in-camera hard matting so the film was effectively shot in Academy 1.37 but it wasn't intended to be shown in cinemas that way. The film was shot and conceived for 1:1.85 ratio screening (and the camera viewfinders had the 1.85 framelines marked on them) This is the standard ratio that widescreen films in the US are projected in. The 1:1.85 crop was achieved when the film was projected onto cinemas screens.

Ég skal ekki segja. (Meira.)

([Sko svigana mína Hallur}}][9}])

-b

Allt er nú helvíti

Í 24 stundum er auglýsing fyrir Treo, eða einsog ég kalla það ,,Nektar dagsins eftir." (Nei ég kalla það ekki það, mér datt það bara í hug núna rétt í þessu. Og það er frekar ólíklegt að ég noti það aftur.) En þar stendur í smáu letri að vegna þess hversu mikið natríum er í því þá sé óráðlegt fyrir fólk með of háan blóðþrýsting að neyta lyfsins.

Nú hef ég lesið utaná pakkana oftar en einusinni og oftar en tvisvar (einsog einn eða tveir lesendur þessa geta staðfest) og aldrei rekist á þessa viðvörun. Þýðir þetta að ég þurfi nú að ganga í hóp ónýtra og hausverkjaðra? Eða er þetta einsog með lakkrísinn, mér myndi væntanlega líða betur ef ég borðaði hann ekki, en fjandinn hann er góður á bragðið maður ég get ekki bannað þér að fá þér eina tvær lengjur.

?

-b.

Geðveikt nýr mánuður

Útborgun í dag! Og ég borgaði reikninga. Í tilefni af hvorutveggja fór ég á útsöluna í Nexus og keyrði heim með settlegan stafla af myndasögum:

The Black Diamond Detective Agency eftir Eddie Campbell, Powersbækur nr. 3, 4, 5, 6, 8 og 10, Queen and Country bækur nr. 2, 3, 4, 5, 6 og 8, og Queen and Country: Declassified bækur nr. 2 og 3.

Ellefuþúsund kall. Ka-tsjing. Djöfull fínt að finna þessar bækur, mig hefur langað að kaupa þessar seríur í dálítinn tíma. Nú voru reyndar að koma út tvær, bráðum þrjár Queen and Country safnbækur, en þær eru ekki eins laglegar, í minna broti og svona.

Á leiðinni út sá ég eina bók í viðbót sem mig langaði í, og ég hefði allsekki haft neitt á móti því að kippa með mér nokkrum DVD diskum en þetta var eiginlega orðið gott. Kannske maður kíki seinna í vikunni.

-b.

Áááá Sjóóó

Þeir Davíð og Egill eru í Kaupmannahöfn. Ég hringdi áðan og sagðist myndi lifa í gegnum þá næstu vikuna, í stöðugu símasambandi. Davíð hélt að ég væri að grínast.

Maður á víst ekki að naga sig í handarbakið ef maður er enn á því að ákvörðunin hafi verið rétt. Að minnsta kosti ekki að kalla það það. Eða hvað? Ég naga mig þá í olnbogann. Á Strikinu um hálftvö að renna sér í fyrsta bjór dagsins? Það er sumarfrí sem ég hefði ekkert á móti. Ég hefði átt að segja þeim að kíkja á Bobi. Fá sér einn humla.

Humleuh.

Ég var annars nýkominn í vinnuna þegar ég var gripinn og sendur uppí Þjóðmenningarhús, þar hitti ég fimm konur og átti að sitja fyrir myndum með tveimur þeirra. Sú þriðja var ljósmyndari og hinar tvær að vinna í Gegni, en myndirnar á að nota í nýjan bækling um vefinn og a.ö.l. vefinn sjálfan. Það var semsé verið að uppfæra hann um daginn, nýtt útlit o.s.frv.

Ein mynd hér þarsem við erum að skoða bækur í hillum, önnur þarna þar sem ég held á gamalli bók fyrir framan opinn bókaskáp. Ég er með hvítan hanska til að káma ekki kápuna, en hann sést ekki á mynd. Og svona. Fyrir þetta fékk ég nokkrar krónur í úttekt í Kringlunni. Rosa fjör.

Svona er vinnan akkúrat núna: Ég er með tvo flipa opna í IE (því síðurnar virka ekki í Firefox, hvað sem veldur), í öðrum er ,,200 daga afritið", það sem var tekið í október, í hinum er ,,100 daga afritið", sem er síðan í apríl. Ég fer í gegnum hverja síðu í báðum afritunum, og ef einhverju hefur verið breytt eða bætt við á þessu 100 daga tímabili þá færi ég breytingarnar yfir í grunninn, þ.e.a.s. 200 daga afritið.

En í 100 daga afritinu eru ,,?" orðin að ,,_" í öllum tenglum, og tenglar í bækur sem voru færðar inn á þessum 100 daga tímabili virka ekki og koma ekki til með að virka þegar bækurnar sjálfar eru færðar inn, því þá stemma númerin ekki lengur.

Og allskonar svona.

Og ég þarf náttúrulega að fara að koma mér í þetta. Gengur hægt en vel. Einn tveir og

-b.

Fylgist með: lýsing á símtali leiðir í raus um kúnna og skattfé

Núna rétt áðan hringdi kona hingað í vinnuna til mín og vildi fá að vita hvaða plagg þetta væri sem Kristján níundi heldur á þarna fyrir framan Stjórnarráðið. Ég gúglaði þetta snöggvast og sagði henni að plaggið ætti að tákna stjórnarskrána frá 1874, síðasti kóngurinn yfir Íslandi væri þarna að rétta fráfarandi þegnum sínum pappírana.

Þá komu náttúrulega fleiri spurningar: Var Hannes Hafsteinn fyrsti ráðherrann, skrifuðu Danir þessa stjórnarskrá, var Kristján örugglega síðasti konungurinn.. og hún síendurtók að hún væri fæddur og uppalinn Íslendingur og henni finndist svo skammarlegt að vita þetta ekki -- var þetta sneið til mín, þarsem ég er sjálfur Íslendingur og ég veit þetta ekki heldur? Kannske var það ekki meiningin.

En er þetta ekki til í einhverjum bókum þarna hjá ykkur, heldurðu að þú gætir ekki skoðað þetta fyrir mig?

Þetta er ekki alltaf að gerast, en endrum og eins. Fólk vill í alvörunni bíða í símanum á meðan ég leita að heimildum, les mér til um efnið og sit síðan fyrir svörum. Ég hef nú aldrei sagt fólki beint út að það geti komið hingað niður á safnið og ég geti þá bent því í áttina að sagnfræðibókunum, ég gef samband áfram og læt þau í fræðadeildinni um það. En mér þykir þetta merkileg beiðni. Er þetta tilætlunarsemi eða heldur sumt fólk í einlægni að bókasafnið virki svona?

Og maður heyrir draugasögur. Ein sagði frá því þegar háskólanemi -- önnum kafin kona á fertugsaldri -- kom á safnið í leit að heimildum. Hún sagðist vera að fara að skrifa ritgerð um þetta og þetta, spurði hvort bókavörðurinn gæti ekki fundið þetta til fyrir sig, hún gæti svo komið og sótt heimildirnar eftir tvo þrjá tíma?

Bókasafnið sem bifreiðaverkstæði eða barnaheimili.

Fyrir stuttu síðan las ég pælingu um það að ef strætó væri ókeypis þá myndu farþegarnir missa kvörtunarréttinn. Fyrst þeir væru ekki að borga fyrir ferðina þá hefðu þeir ekkert með að klaga vagnstjóra eða kalla eftir breytingum á leiðarkerfi eða slíkt. Sem er náttúrulega fráleitt: ef strætisvagnarnir væru reknir á kostnað ríkisins þá værum við öll að borga fyrir ferðirnar, og værum skyldug til að láta í okkur heyra ef skattfénu væri illa varið. Hvernig svo sem ríkinu áskotnast peningarnir til að byrja með.

Ég skil samt hvaðan þetta viðhorf kemur, og má e.t.v. súmma það upp með þessari endalaust röngu og margþvældu tuggu ,,viðskiptavinurinn hefur alltaf rétt fyrir sér." Þetta hefur þau áhrif að lygilega margt fólk telur sig eiga þig með húð og hári um leið og það hefur rétt þér debetkortið sitt. Þegar ég vann á bensínstöðinni horfði ég uppá það að fólki var skipað að biðja slefandi dóna og hálfvita afsökunar, þegar það neitaði að veita þjónustu sem hefði brotið gegn reglum fyrirtækisins, vegna þess að þjónustudeildin þorði ekki að styggja núverandi og tilvonandi viðskiptavini.

Finnst mér sagan um heimildaleitina meira sjokkerandi vegna þess að safngesturinn rétti ekki fram debetkortið um leið og hún sagðist skyldi koma aftur eftir hádegi? Hefði bónin verið á einhvern hátt réttmætari? Sagan er náttúrulega draugasaga vegna þess að hún er undantekningin frá reglunni, ég held að flestir geri sér grein fyrir því hvaða þjónustu bókasafnið veitir, og að þeir hafi rétt til að kvarta ef þeim finnst illa farið með sig. Kannske þykir viðkvæmum sálum erfiðara að ganga aftur í barndóm með grenji og heimtufrekju ef þær þurfa ekki að borga fyrir viðvikið á staðnum.

Og ganga jafnvel svo langt að leggjast gegn aukinni og ódýrari almenningsþjónustu vegna þess að það gæti þurft að haga sér einsog fullorðið fólk.

En liðið sem hringir inn og vill láta lesa í sig sögu Íslands frá heimastjórn til fullveldis.. Það er náttúrulega bara kreisí.

-b.

Ég þurrkaði teljarann út

og nú er hjarta mitt kramið.

Á hinn bóginn er ég kominn í stólinn góða í vinnunni. Það opnar eftir þrjár mínútur. Ég er með internet og myndasögur.

Á hinn bóginn er að byrja grill og fjör annaðhvort heima eða hjá Darbó. En ég er byrjaður að vinna og þetta er mín helgi.

Á hinn bóginn er þetta stuttur dagur, ég hitti strákana eitthvað uppúr fimm ef þeir eru ennþá á fótum.

Á hinn bóginn eru tónleikar að byrja í Laugardal klukkan fimm, kannske fara allir þangað? Ég veit svei mér ekki hvort ég meika það.

Á hinn bóginn gæti ég verið búinn með bógana mína. Hvað fær maður marga í senn?

-b.

Einhvernvegin enginn föstudagur í manni

Fyrstu tvær vikurnar í Veikindunum miklu og nýafstöðnu voru gerðar þolanlegar með Treo. Tvær töflur í vatnsglas og mér leið einsog næstum því heilum manni. Á þriðju viku, þegar ég fékk að vita hvað var að mér, leit ég á wikipediu og fletti einkirnissóttinni upp. Einhverstaðar rak ég augun í að það væri mælt gegn notkun aspríns á meðan sóttin gengur yfir, þar sem það gæti leitt til Reyes heilkennis. En Treo er náttúrulega bara asprín plús koffein. Ég ætla að líma hérna lýsinguna á ferli þess sjúkdóms, hún er ekki falleg:

* Stage I
o Persistent, heavy vomiting that is not relieved by eating
o Generalized lethargy
o General mental symptoms, e.g. confusion
o Nightmares

* Stage II
o Stupor caused by minor brain inflammation
o Hyperventilation
o Fatty liver (found by biopsy)
o Hyperactive reflexes

* Stage III
o Continuation of Stage I and II symptoms
o Possible coma
o Possible cerebral edema
o Rarely, respiratory arrest

* Stage IV
o Deepening coma
o Large pupils with minimal response to light
o Minimal but still present hepatic dysfunction

* Stage V
o Very rapid onset following stage IV
o Deep coma
o Seizures
o Respiratory failure
o Flaccidity
o Extremely high blood ammonia (above 300mg per 100mL of blood)
o Death

Mér leist sannarlega ekki á blikuna, en hugsaði með mér að fyrst ég ætti ekki við óstöðvandi uppköst að stríða þá hefði ég að öllum líkindum sloppið með skrekkinn.

Núna áðan, þegar ég var að leita að wikipedia-færslunum, sá ég að ég hafði misskilið tengslin lítið eitt -- mér hlýtur að fyrirgefast það, ég var ekki alveg með sjálfum mér -- en Reyes heilkennið hefur víst verið tengt við notkun barna á aspríni við vírussýkingum yfirleitt. Og ég er ekki barn. Þannig. Svo ég var víst ekki í hættu.

Kæra Treo, ég hefði ekki átt að efast þig. Þú kraftaverkalyf.

Ég vil láta jarða mig í stórum Treo-stauk, ég verð látinn síga oní hann og svo verður tappanum smellt á. Mokið hálfum meter af Treo oná staukinn áður en fyrsta skóflan af vígðri mold er látin falla. (Treoið má alveg vera vígt líka, það skaðar varla.) Efst á grafsteininum skal vera hálfslíters glas úr grófum granít, sem safnar regnvatni allan ársins hring, og gestir geta þá skilið eftir blóm og/eða dembt tveimur Treo töflum oní glasið, til að styðja við mig í gegnum þynnkuna miklu.

-b.

Þegar ég lít tilbaka leitar hugur minn til

Hér er eitt.

Árið '93 var ég ellefu ára gamall. Líklega var ég þá að hjóla um bæinn og tína flöskur, selja þær fyrir klink og kaupa síðan nammi fyrir þetta sama klink, labba svo yfir götuna á bókasafnið og lesa myndasögur. Við Fúsi gerðum þetta gjarnan. Á einhverjum tímapunkti fórum við að eyða peningnum í að leigja spólur, en ég man ekki hvenær nákvæmlega. Hvenær kom Demolition Man út?

Árið '95-6 spilaði ég Magic: The Gathering, ég byrjaði um svipað leyti og Homelands kom út, og spurði sjálfan mig hvað ég hefði verið að gera eiginlega, fyrir tveimur þremur árum þegar Beta settið kom út, með öllum sínum ofursjaldgæfu og rándýru spilum (einsog ég hefði einhvernvegin getað nálgast það, jafnvel þótt ég hefði vitað hvað það var).

Nú er ég að fara í gegnum Invisibles blöðin sem ég keypti um daginn, ég les ekki alla söguna í gegn vegna þess að mér finnst ég ekki hafa tíma til þess -- en það væri klárlega ekki vitlaust af mér að lesa Arcadia-þráðinn aftur.. ég man samasem ekkert eftir honum en það er samt svo margt þarna sem ég veit að kallast á við seinni hluta bókarinnar. En já. Þessi blöð voru að koma út '95-6. Voru þau til sölu á hillunni góðu, nýskorin og ilmandi af prenti, þegar ég kom í Nexus og keypti mér Homelands boostera?

Hvaða framhjálitni hlutur verður nostalgíukastið 2013?

Ég sé sannarlega ekki eftir að hafa keypt þessi Invisibles blöð. Lesendabréfin eru oft skondin en skemmtilegast er að sjá hversu vel Morrison sér söguna fyrir sér, a.m.k. þarna í byrjun bókarinnar. Hann virðist hafa planað fyrsta hlutann þokkalega vel áður en fyrsta tölublaðið kom út. Þetta er e.t.v. eitthvað sem ætti ekki að koma manni á óvart, en bókin hefur alltaf virst svo kaótísk.. Líklega er það einmitt helst að þakka góðri skipulagningu.

Og nefnið betra Invisibles hefti en Best Man Fall. Þrettánda tölublað, ein af aðalpersónum bókarinnar kemur fyrir á einni tveimur síðum og síðan ekki söguna meir, og tengingin við stóru söguna kemur ekki í ljós fyrr en maður hefur lesið allra seinasta heftið, sem kemur út nokkrum árum síðar. Þetta er Coyote Gospel-heftið í Invisibles. Það væri í raun ekki vitlaust að bera þau nánar saman..

-b

Tilkynning

(Ég sendi þessa tilkynningu áðan á mæspeis. Það sakar kannske ekki að henda henni upp hér líka..)

Miði á kelduna, 20.000kall á borðið.

Ég er veikur og kemst ekki, sem er mjög súrt, og fasistarnir á midi. is vilja ekki endurgreiða miðann. Akkúrat núna kostar hann tæpan 29.000kall hér á landi og í Danmörku 1.650 danskar plús miðagjald -- sem gerir rúmar 29þúsund.

Ég á líka flugmiða sem ég get látið fara á 35.000, og þá er meðtalið gjaldið sem þeir taka fyrir að breyta nafninu á miðanum. Það er icelandexpress, út kl. 15:30 sunnudaginn næsta (29. júní), heim 13:00 þriðjudaginn 8. júlí.

Ég get fengið flugmiðann endurgreiddann en ég er ekki búinn að því ennþá, og flugin eru náttúrulega orðin mun dýrari síðan ég pantaði.. Þannig að pakkinn væri á 55.000.

Sendið póst á skepnan@gmail.com eða hringið í 847-3370.

-b

Fíl gúdd samastað

Það er eitthvað bannsett suð í viftunni á tölvunni minni og það er að gera mig brjálaðan. En hún er enn í ábyrgð, ég ætla að skutla henni inná Nýherja á morgun.

Ég pantaði áskrift af tímaritinu The Believer. Loksins get ég farið að trúa á allskonar, leggja traust mitt á eitthvað sem ég get ekki lamið með kaðli, séð hvað það er við þessi nýju net sem fólk fílar svo mjög.

Á morgun er Jónsmessa. Mér finnst alveg nógu bjart á næturna. Kannske þarf ég bara nýjar gardínur, þetta er fjandanum skárra en að hjóla heim úr vinnunni í svarta myrkri.

Og mig vantar nýja íbúð!

Veit einhver um íbúð fyrir mig?

Ég bið ekki um mikið, bara að hún sé á höfuðborgarsvæðinu og kosti ekki hönd og fót. Fimmtán ferimetra herbergi fyrir fimmtíuþúsund á mánuði? Nei takk. Eitthvað aðeins minna kreisí. Leigan hér hefur hækkað um rúman sautjánþúsundkall síðan við tókum við íbúðinni, en hún er samt sanngjarnari en það sem ég er að sjá auglýst á netinu.

Víðir og Sævar fara í lok samningsins, við út í lok ágúst. Hjálp.

-b.

Úr neðanjörðum

Life on Mars voru fínir þættir, a.m.k. fyrri þáttaröðin. Nú sá ég bandaríska aðlögun um daginn, prufuþátt sem gerist í Los Angeles. Sagan er sú sama en í staðinn fyrir duldið renglulegan besservisser er kominn þjakaður alfa-male í ætt við Jack Bauer, sem þýðir að sambandið milli Sam Tyler og Gene Hunt er harðhaus í harðhaus, og hvað er skemmtilegt við það? Ekki neitt.

Þátturinn eyðir líka alltof miklum tíma í að setja upp ,,nútíðina", sem kemur niður á smáatriðum og persónusköpun í lögreglustöð fortíðarinnar. Frekar tilþrifalítil þýðing, en já.. samt ekki eins slæm og maður hefði haldið. Þeir fá prik fyrir að nota stef úr Donnie Darko á réttu augnabliki. Og svo las ég eitthvað um það að fólki hefði ekki líkað dæmið, nú á að flytja sögusviðið til New York og skipta um alla leikarana.. nema alfa-meilið. Jæja.

Þvínæst kíkti ég á Ashes to Ashes, sem er sjálfstætt framhald af bresku þáttunum. Gellan úr gömlu Spooks leikur löggu sem fer aftur til ársins '81 og hittir sömu löggurnar og Tyler vann með. Ég nennti ekki að klára fyrsta þáttinn. Kannske er ég ekki að gefa þessu séns, en mikið afskaplega var þetta óspennandi.

Sá Ocean's Thirteen aftur í gær. Hún er betri en mig minnti.

Fótboltaliðin hafa ekki verið að haga sér sem skildi.. það skorar enginn lengur. Fara bara í framlengingu og eitthvað vesen.

Ég kíkti útá rúntinn í dag, eftirá leið mér einsog ég væri nýkominn úr ræktinni. Skrýtið að verða svona þreyttur einsog uppúr þurru. Hvað er það í líkamanum sem framkallar þessi viðbrögð?

Mig klæjar enn að komast á Hróarskeldu. Mér líður ágætlega, svona mest. Og mig langar ennþá að sjá öll böndin sem mig langaði að sjá áður en ég fékk þessa pest. En þorir maður því? Ég veit ekki hvort ég get skilað miðanum á hátíðina, ég efast um það. Og ég get fengið flugið endurgreitt, en ekki skattinn, ekki breytingargjöldin..

Það er einsog svo margt annað, tímasetningin er hræðileg.

Ég er að hugsa um að kaupa mér áskrift af tímariti. Finna eitthvað sniðugt tímarit og skrá mig á það.

-b.

Je. Minn.

Hei, hvern hefur ekki dreymt þennan draum?



..nei, ekki mig heldur.

Þegar maður er fljúgandi í geimskipi sem er samt ekki geimskip heldur smokkur, og vetrarbrautin er ekki þúveist plánetur og svoleiðis heldur klasar af brjóstum og munnum og rössum og píkum? Mig hefur aldrei dreymt það. Það er bara of kreisí. Og þetta er auglýsing til að minna unga fólkið á alnæmi, þann skaðvald.

Frönsk auglýsing sem minnir á alnæmi.. Já ókei. Og hún fékk víst viðurkenningu á Cannes núna síðast.

Eða þær, réttara sagt, hér er sú fyrir stelpurnar:



Ég veit að hingað kíkja bókmenntafræðingar og annað myndlæst fólk. Leggur einhver í að greina þetta?

-b.

Requiem For a Day Off

Behemoth blue!

Lungnamynd í dag

Ég fór til læknisins í morgun og hún (læknirinn) skildi ekki hversvegna ég var með útbrot. Mér leist náttúrulega ekkert á það. Afhverju gat þetta ekki bara verið að klárast? Ég vaknaði hitalaust í morgun..

Hún skoðaði þetta eitthvað frekar, tók fleiri blóðprufur og sendi mig síðan í lungnamyndatöku niðrí Domus Medica.

Þegar ég kom þangað, kynnti mig og tilkynnti erindi mitt, horfði afgreiðslustúlkan á mig með mjúkum augum og spurði með vonartón í röddinni hvort ég væri með afsláttarkort. Nei sagði ég. Ljósið í augum hennar slokknaði. Hún leit niður á skjáinn sinn. Það gera fjórtánþúsund og eitthundrað, sagði hún svo. Áts. Við myndum aldrei líta hvort annað sömu augum.

Ég fór úr skónum og settist uppá bekk með beygð hné og hendur fyrir ofan haus. Röntgendaman stakk nál í hægri handlegginn minn og festi einhverskonar pumpu við hann, þetta er skuggaefnið sagði hún. Ég læt þig vita áður en ég dæli því inn. Hún sagði að þetta væri joð og eitthvað svoleiðis, með því kæmu lungun til með að myndast betur. Ég beið spenntur.

Ég rann fram og aftur á þessum bekk í gegnum stóran hring, sem tók væntanlega myndir. Það var e.t.v. eitthvað kynferðislegt við hreyfinguna, en mér datt það ekki í hug fyrren ég leit tilbaka. Þarna var ég bara að draga andann, halda honum inni, bíða og hlusta. Svo sagði hún mér að núna færi dælan í gang.

Það hljómaði einsog einhver hefði skrúfað frá krana, ég fann hita inní handlegginn, uppí brjóstið, höfuðið og niðrí fætur og pung. Mjög skrýtin tilfinning. Og svo dró ég djúpt andann, hélt honum inni, beið.

Á leiðinni út verslaði ég ofnæmislyf, sem áttu að losa mig við kláðann í útbrotunum. Sem þau og gerðu. En fokk, þetta var dýr dagur.

Læknirinn hringdi seinnipartinn, búinn að fá niðurstöður úr myndatökunni. Hún sagði að ég væri með bólgið milta og lifur, þetta væri væntanlega einkirnissótt. Mónó, kossaveiki. Blóðprufurnar koma til með að staðfesta það hundrað prósent, og það kemur í gegn á miðvikudaginn, en nú göngum við útfrá þessu. Ég á ekki að vera í neinum íþróttum næstu þrjá mánuði og ekki að hjóla næstu vikur, af hættu við að rífa lifrina eða eitthvað.. Og taka því ofsa rólega og alls ekki að fara of snemma af stað, svo ég fái ekki einhverskonar síþreytu-sindróm.

Grábölvað andskotans andskotans helvítis andskotans..

Og hún vill ekki að ég fari á Hróarskeldu.

En ég ætla nú að sjá til með það, ég get ekki bara strikað það út einn tveir og þrír.

Mér líður allavega betur en í síðustu viku. Hausverkurinn og augnaverkurinn, þeir eru farnir, sjö níu þrettán. Það kom mér satt best að segja á óvart þegar þyngslin í höfðinu hurfu, ég var hættur að gera mér grein fyrir því hvað það var orðið óþægilegt að haga höfðinu eðlilega.

Svona stendur þetta. Skipunin er sú sama, liggja í leti, drekka vatn. Wikipedia mælir með sólböðun? Jæja. Ég reyni allt tvisvar.

-b.

Ný einkenni, jei

Á morgun verður þessi blessaði vírus orðinn tveggja vikna gamall, inní mér að minnsta kosti. Í tilefni af því (?) vaknaði ég með útbrot í morgun, ég er rauðflekkóttur á höndum og fótum, með roða og bólgu í andlitinu. Mig klæjar. Eru þetta ekki dauðaslitrurnar? ..hjá vírusnum sko, ekki mér sem þetta skrifar. Fjandinn.

Tvær vikur.

Ég á ekki orð yfir þetta.

Til dundurs hef ég spilað GTA San Andreas í meira og minna allan dag. Áður komst ég aldrei yfir flugþjálfunina, en ég gerði það í gær og viti menn, það er hellingur eftir af leiknum.. Ég væri samt meira til í þetta hér:

Fara í vinnuna, kíkja út í sólina í hádeginu, kannske kaffitímanum. Hætta á slaginu fimm, hjóla á Austurvöll og drekka pilsner í grasinu. Þetta skal nú gerast fyrr eða síðar, en fyrst þarf ég að vísu að láta gera við bremsurnar á hjólinu mínu, og fá sól í himininn.

Þetta er það sem er á dagskrá í næstu viku, ef þessu fer nú að ljúka.

Bæði Víðir og Auður eru á fylleríi. Kannske Sævar líka, en hann er á Akureyri. Ég er nú mátulega sáttur við að vera það ekki sjálfur. Ráðið er líklega að taka því rólega þessar tvær vikur áður en við fljúgum til Köben.

-b.

Volvō viginti!

Þessi átján hundruð ára gamli tuttugu hliða teningur er til sölu og kostar aðeins eina og hálfa milljón. Hann er búinn til úr gleri og er rétt rúmir fimm sentímetrar í þvermál.

Svona ef einhver er að leita að afmælisgjöfinni minni næstu. Ég á náttúrulega tuttugu hliða tening núþegar, en þessi myndi vera svona spari.

-b.

Gengur svona

Davíð stingur uppá breyttri ritstjórnarstefnu hér á liðhlaupi, að í stað poppkúltúrs, fimmaurabrandara og sólipsískrar þvælu þá einbeiti ég mér að því að skrifa um veikindi. Mín eigin veikindi, þ.e.a.s. Þar meðtelur væntanlega einkenni, lyfjagjöf, læknaheimsóknir, apóteks-safarí, og almennt raus um greyið sjálfan mig. Æ æ hvaða mat get ég ekki borðað þessa dagana, ó nei mér kom ekki dúr á auga í nótt, eða þegar mér tókst að sofna þá dreymdi mig blóðsúthellingar, napalmsprengjur og Harmageddón.

Á vissan hátt er það ennþá sólipsísk þvæla, en gefum fólkinu það sem það vill. Myndu sumir segja.

Nú bregður svo við að mér finnst ég vera að skána. Í morgun gat ég hreyft augun til beggja hliða með nokkrum óþægindum, ekki stingandi sársauka. Ég tókst næstum á loft af gleði. Hitinn virðist lækka hægt og rólega (en er þó talsvert meiri seinnipart dags heldur en á morgnana. Og læknirinn minn hringdi núna áðan með frekari niðustöður.

Ég fór semsagt í vinnuna á mánudaginn og var rekinn heim aftur á innan við hálftíma. Farðu og leggðu þig og síðan aftur til læknis. Ég gerði það daginn eftir. Læknirinn virtist ekki fatta hvað var að mér, en giskaði á veirusýkingu, fyrst pensilínið hafði ekki meikað að draga úr hitanum. Tók blóðprufu. Í gær hringdi hún (læknirinn) og sagði mér að niðurstöður blóðprufunnar væru lítils virði, ekkert óvenjulegt. Hinsvegar fengi hún að ráða í ,,blóðmyndirnar" (held ég að hún hafi kallað það) síðar, og myndi hringja í mig daginn eftir (í dag). Sem hún og gerði.

Þá sýna þessar blóðmyndir hvernig blóðkornin.. líta út? Eitthvað svoleiðis. Og í mínu tilfelli er víst augljóst að um er að ræða veirusýkingu. Hún veit ekki hvaða veira það er, e.t.v. komumst við aldrei að því. Og það virðist ekki skipta öllu máli, ég á bara að liggja kyrr og drekka vatn. Áfram. Endalaust.

Ég leyfi mér varkára bjartsýni, þar sem dagurinn byrjar ágætlega. Hinsvegar þarf ég að fara í búð í dag, og ég hlakka ekki til þess. Einsog ég hef verið orkulítill undanfarið þá eru búðarferðir einsog fimmtánhundruð metra spretthlaup í gufuklefa.

Takk fyrir batnaðaróskir þeirra sem lesa og þeirra sem ekki lesa, ef það er eitthvað sem virkar einsog skyldi í alheiminum þá verður þessi næsta helgi lokahnykkurinn. Vegna þess að svona að öllu gamni slepptu þá langar mig alls ekki að skipta yfir í veikindaannál, sama hversu mikil bölvaður almúginn fílar það.

-b.

Mynd segir meira..

Einn einasti rammi úr Action Philosophers-heftinu um Thomas Jefferson. Mér fannst hann rosa fyndinn núna rétt áðan.

Og þetta er sirka væbið sem ég hef verið að fá að ofan síðustu vikuna eða svo.

-b.

Árvissa?

Mér datt í hug að sjá hvað ég var að gera á svipuðum tíma síðustu ár, þegar ég var frískur ungur maður. Fyrir ári síðan var ég með óræð veikindi og kvartaði yfir því að svitna. Fyrir tveimur árum síðan var ég að drepast í hálsinum. Í byrjun júní árið 2004 tognaði ég á ökklanum.. Jú og árið 2002 líka. Kannske telst það ekki með.

Ég, Björn Unnar, sem elska sólina og geislana hennar og vil ekkert frekar en að sleikja þá með vænni golu í grasbala, er með ofnæmi fyrir sumrinu.

-b.

Kjökrandi rödd uppúr volgri gröf:

verð að skrifa.. um.. sjónvarpsþátt..

Hvernig tekst þessum andskotum að klúðra Jekyll svona rosalega? Fyrsti þátturinn var fínn framanaf, en varð algert drasl í endann. Og svo hefur hver einasti þáttur síðan bætt einhverju við heildarmyndina og teygt á stóru sögunni, oft fínar hugmyndir í gangi, sem eru síðan dregnar niður af klisjum og stælum. Ég sem fílaði Murphy's Law, núna sé ég ekkert nema Jim Carrey-eftirhermu í Nesbitt.

Þetta er svekkjandi vegna þess að maður sér að það eru ræmur af góðum sjónvarpsþætti þarna inná milli, en sú rödd er hrópuð niður af annarri sem vill sýna mér nýjustu brellurnar, kenna mér sniðuga frasa og segja mér sömu söguna og ég hef heyrt þúsund sinnum áður. Og þó eru allir þættirnir skrifaðir af einum og sama manninum, Steven Moffat. Það mætti halda að hann væri.. Að hann sé.. Klofinn rithöfundapersónuleiki?

Bamm bamm baaamm.

Skrýtið: Midnight Man, aðrir nýlegir breskir þættir með Nesbitt, eru svipaðir, nema hvað að þar hallar enn frekar á slæmu hliðina. Hvar er metnaðurinn strákar?

Að lokum: Ég er hættur að svitna einsog kjáni. Er það vegna þess að ég er byrjaður að drekka einsog asni? Meikar það sens? Nú er það hausverkurinn. Skrúfstykki á hnakkanum og augun rífa í tóftirnar þegar ég hreyfi þau.

-b.

Bara þetta hér

Ég er ennþá veikur. Ennþá. Hitinn var síast þrjátíu og átta og hálf og hausverkurinn í dag sá allra versti. Frá tvö til að verða níu í kvöld var ég logandi hrúga af skjálfta með hníf í augunum. Parkódín má rúnka sér, andskotans sulldrasl.

Þetta er farið að verða kjánalegt. Ó að geta bara lagst uppí og sofnað og sofið heila nótt einsog ég gerði svo oft hér áður fyrr.

Missti semsé af tíundubekkjar-endurfundunum í dag. Jæja.

-b.

Silver Bullitt 2008

..nefnt svo vegna þess að farartækið var silfruð byssukúla og sannlega ég Steve McQueen að stýra okkur inní óbyggðirnar.



Og nú ligg ég veikur heima eftir þessa ferð, sem taldi næstum megameter. (Eða hvað kallar maður þúsund kílómetra?)

-b.

Um Brazil

Ég horfði á Brazil í gær, hún var frekar spes. Ég hafði áður séð búta úr henni hér og þar en aldrei myndina í heild. Eitt af því sem truflar mig alltaf við vísindaskáldskap er þegar persónur spyrja spurninga eða haga sér einhvernvegin einsog þær séu núna fyrst að fatta hvernig heimurinn virkar, jafnvel þótt þær hljóti að hafa alist upp í honum. Auðvitað er þetta gert til þess að útskýra ástandið fyrir okkur, áhorfendunum, spyrja spurninga sem okkur langar að spyrja. En þá er svo mun miklu betra að gefa svarið, eða gefa bendingar um svarið. Viðmiðið góða: Að sýna, ekki segja.

Þannig virkar það ótrúverðugt þegar starfsmaður í dystópískri ríkisstofnun stingur uppá því að þessi og hinn leiti til lögreglunnar; hún hljóti að leysa úr málunum. Hefur hann ekki enn fengið tækifæri til að kynnast spillingunni á þeim bæ?

Mér fannst dálítið eima af þessu í myndinni, aðalpersónan er einum of barnaleg gagnvart kerfinu sem hún er þó hluti af og ætti að þekkja betur.

Það er æðislegt að fylgjast með því hvernig hálfgerð slapstick-kómedía breytist í algera martröð undir lokin, en sú tónbreyting er frekar löng og skrykkjótt. Kannske má samt finna bestu atriðin á þessum mörkum, eins og þegar parið lítur aftur og sér lögreglumanninn í ljósum logum, berjast um og lognast útaf. Það setur einhverja vigt í flóttann, sem er annars hálfgerður ærslagangur.

Og það er náttúrulega hellingur af góðu dóti þarna, búningarnir, umhverfið, dagdraumarnir, Michael Palin.. Atriðið þar sem hann gengur að hitta Lowry í hvelfingunni, með grímuna, og skammar hann svo fyrir að koma sér í þessa aðstöðu. Algert gull. Endirinn er líka æðislegur en ég held að hann sé ekki alveg eins sterkur og hann vill vera. Hann segir kannske eitthvað um myndina í heild: Þetta sjónræna gengur fullkomlega upp, en persónurnar eru ekki alveg sannar sjálfum sér.

Þetta var aðeins lengra en það átti að vera. Því hérna er málið sko. Ég hafði enska textann á vegna þess að hljóðið er lélegt í sjónvarpinu, og vegna þess að tónlistin er dálítið áberandi í myndinni þá voru alltaf að koma lýsingar á henni: ,,[dramatic instrumental music]" eða ,,[sentimental instrumental music]" eða ,,[cheerful carnival music]". Og maður spyr sig hvort hægt væri að finna sorglega karnival-tónlist. Það langbesta kom þó undir lokin, í einu draumaatriðinu þar sem Lowry er eltur af einhverskonar skrímslum:

,,[Ominous wailing from the forces of darkness]"

Þetta er mjög sértækt en um leið algerlega huglægt. Og æðislegt.

-b.

Þetta grunaði mig

Farsími í örbylgjuofn:

It Came From Planet Monday

Ég er með harðsperrur í skrokknum öllum eftir moksturinn á laugardaginn. Ég var plataður uppí Vindáshlíð að hjálpa til við undirbúning fyrir sumarið, renndi þarna laust fyrir hádegi og fólkið á planinu tók á móti mér með skóflu og hrúgu af möl. Fyrst var mokað í hjólbörur, svo voru hjólbörurnar keyrðar á staðinn, þar var sturtað úr þeim og mölinni dreift, landið slétt. Eftir mat lögðum við þökurnar, stuttu seinna var kominn grænn völlur. Hreint ekki slæmt.

Þaðan hentist ég heim og í jakkafötin, brunaði til ömmu á Selfossi og óskaði til hamingju með útskriftina. Hún var með alltof mikinn mjöggóðan mat, ég lagði mig í hálftíma og vaknaði og þá voru allir að horfa á Eurovision. Kíkti á rúntinn með Halli, við fórum í stelpupartí í.. Spóarima? Þaðan á Krúsina og svo á 800 bar, sem opnaði sama kvöld. Þeir leyfðu sér að rukka 1.500kall inn, þessir andskotar. Þarna var hálfur bærinn.

Ég hló alla leiðina í Reykjavík, skutlaðist í Kópavog, kíkti í Kolaportið, allt á sunnudeginum. Grillaði pítsu, horfði á Simpsons, fór snemma að sofa. Djöfull var það sterkur leikur.

Og ég er með kunnuglegan verk í maganum sem er óþægilegri en hann ætti að vera, það er einhvernvegin dimmt og kalt úti þrátt fyrir góða veðrið í gær. Maður spyr sig hvort að fólk sem vekur þessar tilfinningar hjá manni sé yfirhöfuð þess virði. Og að hvaða leyti maður líkist því í samskiptum við annað fólk.

Og hversu lengi maður nennir að skrifa um verki hér og þar. Er ég gamall maður? Gamlir menn væru nú ekki sammála því. Ég sé þá á götum úti. Hinsvegar þekki ég ekki marga gamla menn, og þá sem ég þekki hitti ég sjaldan. Ég álykta því að ég komi ekki til með að þekkja sjálfan mig þegar ég er orðinn gamall, ergó ég er ekki gamall maður. Og ætti ekki að vera að skrifa um gigt-, bak-, harðsperru- og magaverki útí eitt.

Í sambandi við framtíðina: er nauðsynlegt að gera greinarmun á því hvað maður vill gera og hvað maður þarf að gera? Ennfremur: er nauðsynlegt að skipta fólki uppí tvo hópa eftir þessari tvíeind?

Ég vil fara á Hróarskeldu, og Ísafjörð, og ég vil halda áfram að vinna hérna aðeins lengur, eða þangað til mig langar það ekki lengur.

Ég þarf að klára skólann, einfaldlega vegna þess að ég byrjaði á honum og ég er kominn svona langt.. það má orða það svo að það sé sniðugra að halda áfram í áttina að hinum bakkanum en að snúa við og synda aftur til gamla landsins. Hinsvegar krefst þetta lokaskref einhverskonar áhuga (og eldmóðs?) sem ég virðist ekki eiga til einsog er. Fokksjitt. Ég er jafnlyndur maður. Í sumum samfélagskimum er það bara allt í lagi.

Ég hló alla leiðina til Reykjavíkur, sagði ég. Það eru voða litlar ýkjur. Hallur var á staðnum. Á tímabili var ég hræddur um að missa sjón og síðan stjórn á bílnum, í framhaldinu. Að einhverju leyti var þetta furðu sterk þynnka, en síðan veit ég ekki.

Hallur sendi mér sms áðan: Les Miserapeles. Getur verið að við séum bara svona fyndnir?

Það er svo margt sem ég gæti fjölyrt um í sambandi við vinnuna, rausað um djobbið, blaðrað um bókasafnið. Ég geri það ekki annarsvegar vegna þess að ég er ekki viss um að ég vilji að samstarfsfólkið finni þessa síðu í einhverju iðjuleysis-gúgli, og hinsvegar vegna þess að ég þykist vita að það sé ekki ætlast til þess af borgarstarfsmönnum að þeir deili innanbúðarmálum með umheiminum. Allavega ekki svo hægt sé að benda á sönnunargögn.

Eða svo: það er auðveldara að benda á texta á vefsíðu en á slúður yfir bjór.

Fortíðin hverfur smátt og smátt með hverjum deginum, en að ákveðnu leyti (mjög mjög ákveðnu leyti) þá á hún heima neðar í götunni. Mjög mjög ófígúratíft. Hvaða helvítis veraldarbrandari er það? Hefur einhver einhverntíman sagt þér alveg ofboðslega óþægilegt leyndarmál sem kemur þér engan veginn við? Sem þú vissir að þú gætir ekki einusinni talað um jafnvel þótt það kæmi fram í dagsljósið, hugsanlega, einhverntíman?

Helvítis helvítis helvítis

mánudagar.

Sem standa fyrir þriðjudögum.

Með von um sól á föstudaginn.

Án þess þó að hún skíni í augun þarsem ég legg á Steingrímsfjarðarheiði.

-b.

,,After all, music soothes even the savage beast."

Amazon pakkinn sem ég átti von á seint í næstu viku kom til mín í gærkvöld. Ég spurði gaurinn hvort þeir væru ekki hættir að senda pakkana út, hann kannaðist ekkert við það. Að sama skapi kannast umsýslukerfið hjá Amazon ekkert við að pakkinn hafi náð á áfangastað, samkvæmt þeim er hann ennþá útá sjó.

En þar eru komnir Markson og Casanova og Gondry, ég verð að fara að klára Running Dog og ég á ennþá eftir að fara í gegnum Invisibles blöðin sem ég keypti.. En það er reyndar gott að eiga það eftir. Að eiga gull til að liggja á.

Og núna verð ég að slaka á kaupunum. Björn verður að eiga pening í bankanum þegar harðindin skella á.

Planið í kvöld: sparka af mér skónum heima í stól og horfa á Brazil.

-b.

Kóleran og kvikmyndaverðlaunin: já en..

Love in the Time of Cholera er ennþá auglýst sem ,,stórvirki óskarsverðlaunahafans Gabriels Garcia Marquez." Getur verið að ég sé eini maðurinn á landinu, í heiminum, sem les blaðið, og að ritstjórnin lesi ekki þessa síðu mína?

Þetta síðarnefnda er reyndar nokkuð öruggt.

En ég fór að spá í þessu í gær. Márquez fékk reyndar Mexíkósku Ariel verðlaunin, æðstu viðurkenningu Mexíkósku kvikmyndaakademíunnar og nokkurskonar bróðurverðlaun Óskarsins í Suður-Ameríku, fyrir handrit myndarinnar Año de la peste, eða Ár plágunnar. Þetta var árið 1980, fimm árum áður en Kóleran kom út. Semsagt: virtustu kvikmyndaverðlaun tiltekinnar Ameríku, veitt á níunda áratugnum, fyrir sögu um plágu á ákveðnu tímabili. Er hugsanlegt að ritari auglýsingarinnar hafi ruglast á þessu tvennu?

Að vandamálið hafi ekki verið það að hann kunni engin deili á Márquez, heldur að hann vissi of mikið um Nóbelsskáldið, og ruglaðist bara pínulítið í ríminu þegar á hólminn var komið?

Ég ætla allavega að leyfa honum að njóta vafans, það er miklu skemmtilegra þannig.

-b.

Bukowski dagsins

Hingað var að berast, í hvítum kassa utanaf ljósritunarpappír, bókasending frá útgáfufélaginu Brú. Þar á meðal var Að kveikja sér í vindli og önnur ljóð, úrval ljóða Bukowskis í þýðingu Hallbergs Hallmundssonar. Sumt af þessu er mjög ekta.

og tunglið og stjörnurnar og heimurinn

langar göngur
að kvöldlagi --
þær eru góðar
fyrir
sálina:
gægjast inn um glugga
og horfa á þreyttar
húsmæður
reyna
að verjast
bjóróðum
eiginmönnum

______________


með flensuna og ekkert annað að gera

ég las bók um John Dos Passos og samkvæmt henni
endaði John sem eitt sinn var róttækur kommi
ævina á Hollywoodhæðum, lifði á fjárfestingum
og las
Wall Street Journal

mér sýnist þetta gerast allt of oft.

það sem næstum aldrei gerist er
að maður breytist úr ungum íhaldsmanni
í gamlan óðan róttækling

heldur:
virðast ungir íhaldsmenn alltaf verða að
gömlum íhaldsmönnum.
það er nokkurs konar loftstífla.

en þegar ungur róttæklingur endar ævina
sem gamall róttæklingur
fjalla gagnrýnendur
og íhaldsmenn
um hann eins og hann hefði sloppið út
af geðveikrahæli.

Svona er nú pólitíkin okkar og þú mátt eiga hana
eins og hún leggur sig.

verði þér að góðu.

og rektu hana upp í
rassgatið á þér.

(bls. 34 og 54-5.)

Úr Mogganum í dag:

FRÁBÆR RÓMANTÍSK ÖRLAGASAGA

Stórvirki óskarsverðlaunahafans Gabriel Garcia Marquez

Love in the Time of Cholera

Óskarsverðlaunahafinn Javier Bardem í aðalhlutverki

Hér er kvittun

Umfelgun/jafnvægisst/skipt und  - 5.680
Vinnugjald fólksbílar           - 2.893
Vinna við síu                   -   827
Esso ultra oil 10W/40 (205L)    - 2.136
Smursía Opel-Ch/Monsa (PH3387A) -   398

Afsláttur                       -  -598

Samtals                          11.337

...

Niðurstaða: Morðfé úr mínum vasa. En ég er svo leet. Sjís maður.

-b.

Bjarki og Blaka og hamingjusemi

Bjarki eignaðist son í gær. Hún Blaka hjálpaði víst eitthvað til, en ég veit ekki að hvaða leyti. Þetta var laust fyrir eitt eftir hádegi, drengurinn var rúmur hálfur meter og dökkhærður.

Allir fá náttúrulega stórt til hamingju frá mér, það er gaman að fylgjast með barneignum úr fjarlægð.

(Og núna er Bjarki fyrst kominn með áþreifanlegt forskot í Barneign Open.)

-b.

Kvikmynd úr óminni bernskunnar, seinni hluti

Í febrúar á síðasta ári bað ég lesendur internetsins að hjálpa mér að finna tvær bíómyndir. Þetta voru myndir sem ég sá þegar ég var strákur og ég mundi kannske eina eða tvær senur úr, og ég vildi fá að vita hvað þær hétu. Nú hef ég væntanlega séð helling af kvikmyndum í gegnum tíðina sem ég man ekki hvað heita akkúrat núna, en minningarnar af þessum tilteknu myndum vógu þyngra en aðrar. Jæja.

Á vitleysingum sté fram einn gaur og sagði að önnur myndanna væri Flash Gordon. Það var hárrétt, ég sótti myndina og hafði mjög gaman af. Senan sem ég átti í höfðinu var allt önnur en sú sem var í myndinni sjálfri (og ég vil nú meina að mín hefði verið betri.. það er einsog ég hafi bætt við búningum og umhverfi úr Star Trek eða þvíumlíku) en myndin var samt þrælskemmtileg. Enginn kannaðist við hina myndina.

Fyrren núna á föstudaginn. Ég fór í partí til Marvins, og þar var hrúga af kvikmyndafræðinemum. Allir voru að spjalla og drekka og einhver gaur, sem ég man nú hvorki hvernig leit út né hvað hét, fór að tala um kvikmyndir sem hann hafði verið að horfa á daginn áður, eða fyrr um kvöldið. Önnur þeirra fjallaði um CIA útsendara sem þurftu að hitta geimverur. Ég hváði. Voru þeir að skipta á vatnsglasi og einhverskonar vúdú-húbúdjúbú til að losna við mengun í heiminum? Já, eitthvað í áttina, sagði hann. Hvað heitir þessi mynd, spurði ég. Real Men, sagði hann. Með Jim Belushi og John Ritter.

Ég útskýrði fyrir honum og örugglega þeim sem sátu í kring að ég hefði verið að leita að þessum titli í talsverðan tíma. Nú skyldi ég sjá myndina. Ég gerði það núna í gær. Og hún er hræðileg.

Þetta er svona bjánaleg löggugamanmynd sem reynir ofboðslega mikið að vera skrýtin og absúrd, en er í raun og veru bara pollur af lélegum bröndurum og endalaust þreytandi samtölum. Það er engin persónusköpun í gangi, engin tilfinningaleg dýpt eða neinskonar tilraun til að gera persónurnar sympatískar. Einstaka brandari gengur upp en oftast eru þeir alltof lengi á leiðinni til að gera nokkuð eða þeir lognast einfaldlega útaf og Belushi hrækir þeim andvana útúr sér með sama svipnum og í öllum hinum atriðunum.

Í ofanálag er þarna í gangi ,,ádeila" á mengun og vopnakapphlaupið. Þá á ég við að handritshöfundurinn tekur upp þrjátíu punda sleggju sem á stendur ÁDEILA, og danglar henni með hangandi hendi utaní skjáinn minn. Þetta er bara illa illa skrifað. Ekta dæmi: Þegar rolan hann John Ritter fær loksins hugrekki til að berja frá sér og bjargar félaga sínum frá trúðaárás (!) þá yppir hann öxlum og segir ,,Hva, ég þurfti bara smá sjálfstraust." Já er það já. Var það einmitt það sem þig vantaði? Og þú ert búinn að fá það núna semsagt?

Líklega voru það McGyver taktarnir í aðal-CIA gaurnum sem mér þóttu svona merkilegir þegar ég sá hana í dentíð. Makkæver maður, úff. Ég var heilmikill fan.

Einstaka góðir punktar en á heildina alger hörmung. Og Jim Belushi, Jesús Satan.

Hér er samt eitt: Í byrjun myndarinnar, þegar Belushi er dulbúinn sem fisksali, þá er Kahn-inn þar mættur að selja kjötvörur, væntanlega orðinn leiður á lífi sínu sem einráður í Parmistan, þarsem menn eru alltaf að elta og drepa hvern annan.

...

Nú er planið að keyra á Ísafjörð og sjá nokkrar heimildamyndir. Hérna er prógrammið, á pdf og hér er svo heimasíða hátíðarinnar/málþingsins.

Til þess þarf ég að skipta út nagladekkjunum og yfirfara bifreiðina. En mikið er ég spenntur fyrir því að kíkja aðeins útá landstein.

-b.

Listi af bíómyndum frá ég og Hallur

RearRape Window
Edge Of Rapeness
Rape Of Dawn
Citizen Rape
From Rape to Eternity
The Great Train-Rapery
Taxi Rapist
The Lion Rape
The Remains of the Rape
The Constant Rapener
A Rape Runs Through It
Bram Stoker's Rapecula
Mary Shelley's Rapenstein
An Andalucian Rape
Rape With The Wind
Rapeacus
Animal Rape
The Sound of Rape
The Seventh Rape
Faster, Pussy Cat! Rape! Rape!
Bonnie and Rape
Star Rape
Rape Of Brian
Rape Hard
Rapers Of The Lost Ark
Rape Lola Rape
The Thin Red Rape
Star Rape Episode IV: A New Rape
Star Rape Episode V: The Rapeire Rapes Back
Star Rape Episode VI: The Rape of the Jedi
The Godraper
Lord Of The Rape: The Fellowship Of The Rape
Requiem For A Rape
Pulp Rape
Rapeservoir Dogs
For Whom The Bell Rapes
Raped On the Waterfront
The Rapenator
True Rape
Raped in Space
Alien Rapesurrection
Once Upon A Rape In The West
To Rape A Mockingbird
2001: A Rape Odyssey
Nosferatu, A Symphony of Rape
The Good, The Bad And The Raped
For a Fistful of Rape
Raping Bull
Rapeface
Rapeico
Rape Runner
Beverly Hills Rape
The Color Rape
Evil Rape
The Rocky Raper Picture Show
Rape The Parents
Saturday Rape Fever
Raping John Malcovich
I, Rapist
Being Raped
The Bicentennial Rape
The Raped and the Furious
Lock, Stock And Two Smoking Rapers
Iron Rape
Independence Rape
Raping Private Ryan
Strange Rapes
Natural Born Rapers
Raping Miss Daisy
Toy Rape
Man Rapes Dog
Groundhog Rape
Jurassic Rape
Rapeinator II: Judgement Rape
Edward Raperhands
Rapeing With Wolves
Homeward Rape
Who Raped Roger Rabbit
Raping Arizona
Full Metal Raper
Ferris Bueller's Rape Off
The Day the Earth Stood Raped
Around the World in 80 Rapes
Rapetanic

Bæ ðe bæ, sá einhver Sigmund í dag?

Ég nenni ekki að skanna skrítluna, en hún er svona:

Obama er klæddur í laufapils, með eyrnalokka og ökklahringi, og ber eldivið að potti þar sem í situr Hillary Clinton. Hann ætlar semsagt að sjóða og éta hana. Frumbygginn og mannætan Barack Obama.

Ég get ekki sagt að þetta hafi beint farið fyrir brjóstið á mér, en einhverstaðar í heiminum hefði þetta ekki talist smekklegt. Það kemur mér eiginlega á óvart að rasískar steríótýpur skuli enn þykja fyndnar.. Ég meina, einhverjum hlýtur að hafa þótt þetta nógu sniðugt til birtingar í Mogganum. Eða hefur maðurinn alveg frjálsar hendur á sínum fasta stað?

Það kemur mér alltaf jafnmikið á óvart þegar ég rek mig á rasíska tendensa hjá fólki sem ég tala við, jafnvel fólki sem ég á að þekkja. Maður spyr sig á hvaða tímapunkti maður stilltist inná ákveðin viðmið, sem fóru samt svo gersamlega framhjá nágrannanum.

-b.

!?!?

MUTO a wall-painted animation by BLU from blu on Vimeo.

Hetjan, tvær síður

Ég veit ekki..

-b.

1001, aftur (duldið langur gaur)

en núna eru það bíómyndir!

Já þetta er kannske ekki sniðugt. Listar á lista ofan? En ég hef ekkert annað að gera í augnablikinu (ekki fara að nefna það við neinn samt). Hér er listinn í heild, ,,1.001 kvikmynd sem þú skalt sjá áður en þú geispar golunni." Og hér eru mínar:

15. Nosferatu, A Symphony of Terror(1922)
30. Metropolis (1927)
45. The Man with the Movie Camera (1929)
55. Dracula (1931)
59. M (1931)
110. Snow White and the Seven Dwarfs (1937)
134. Fantasia (1940)
138. Pinocchio (1940)
144. The Maltese Falcon (1941)
152. Casablanca (1942)

221. The Third Man (1949)
229. Sunset Blvd. (1950)
273. Animal Farm (1954)
334. Vertigo (1958)
340. North by Northwest (1959)
341. Some Like It Hot (1959)
363. Psycho (1960)
365. Peeping Tom (1960)
370. La Jetee (1961)
373. Breakfast at Tiffany’s (1961)

388. To Kill a Mockingbird (1962)
396. The Birds (1963)
412. The Haunting (1963)
415. Goldfinger (1964)
419. My Fair Lady (1964)
421. Dr. Strangelove (1964)
422. A Hard Day’s Night (1964)
449. The Good, the Bad, and the Ugly (1966)
453. Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966)
459. The Graduate (1967)

467. Cool Hand Luke (1967)
473. The Jungle Book (1967)
480. Planet of the Apes (1968)
483. If… (1968)
488. 2001: A Space Odyssey (1968)
491. Night of the Living Dead (1968)
496. Midnight Cowboy (1969)
517. M*A*S*H (1970)
525. A Clockwork Orange (1971)
529. Walkabout (1971)

536. Dirty Harry (1971)
550. The Godfather (1972)
560. Badlands (1973)
561. American Graffiti (1973)
570. Serpico (1973)
571. The Exorcist (1973)
579. The Conversation (1974)
584. Chinatown (1974)
586. Blazing Saddles (1974)
587. The Godfather Part II (1974)

590. Dog Day Afternoon (1975)
593. The Rocky Horror Picture Show (1975)
594. The Wall (1975)
595. Monty Python and the Holy Grail (1975)
596. Barry Lyndon (1975)
605. Jaws (1975)
610. Rocky (1976)
611. Taxi Driver (1976)
617. Star Wars (1977)
624. Saturday Night Fever (1977)

633. Five Deadly Venoms (1978)
636. Grease (1978)
638. Dawn of the Dead (1978)
641. Halloween (1978)
645. Stalker (1979)
646. Alien (1979)
649. All That Jazz (1979)
650. Being There (1979)
652. Life of Brian (1979)

653. Apocalypse Now (1979)
654. The Jerk (1979)
656. Manhattan (1979)
662. The Shining (1980)
663. Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)
667. Airplane! (1980)
668. Raging Bull (1980)
669. Raiders of the Lost Ark (1981)
679. Fast Times at Ridgemont High (1981)
680. E.T.: The Extra-Terestrial (1982)

681. The Thing (1982)
682. Poltergeist (1982)
683. Blade Runner (1982)
684. The Evil Dead (1982)
685. Tootsie (1982)
695. Videodrome (1983)
696. Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)
704. The King of Comedy (1983)
708. Scarface (1983)
711. The Terminator (1984)

713. A Nightmare on Elm Street (1984)
714. This Is Spinal Tap (1984)
715. Beverly Hills Cop (1984)
716. Ghostbusters (1984)
727. Back to the Future (1985)
737. Manhunter (1986)
738. Stand By Me (1986)
739. Blue Velvet (1986)
744. Aliens (1986)
745. Ferris Bueller’s Day Off (1986)

746. Down by Law (1986)
749. Platoon (1986)
761. Raising Arizona (1987)
762. Full Metal Jacket (1987)
764. Good Morning, Vietnam (1987)
770. The Untouchables (1987)
783. A Fish Called Wanda (1988)
784. The Naked Gun (1988)
785. Big (1988)
790. Die Hard (1988)

792. Who Framed Roger Rabbit (1988)
793. Rain Man (1988)
797. Batman (1989)
801. Drugstore Cowboy (1989)
802. My Left Foot (1989)
803. The Killer (1989)
804. Do the Right Thing (1989)
814. Goodfellas (1990)
816. King of New York (1990)
817. Dances with Wolves (1990)

819. Pretty Woman (1990)
823. Edward Scissorhands (1990)
825. Total Recall (1990)
829. Delicatessen (1991)
834. My Own Private Idaho (1991)
835. Thelma & Louise (1991)
836. Terminator 2: Judgment Day (1991)
837. The Silence of the Lambs (1991)
838. JFK (1991)
839. Slacker (1991)

844. The Player (1992)
845. Reservoir Dogs (1992)
847. Glengarry Glen Ross (1992)
848. Unforgiven (1992)
849. Bram Stoker’s Dracula (1992)
853. The Crying Game (1992)
854. Man Bites Dog (1992)
858. Groundhog Day (1993)
859. Short Cuts (1993)
860. Philadelphia (1993)

861. Jurassic Park (1993)
862. The Age of Innocence (1993)
864. Schindler’s List (1993)
871. Forrest Gump (1994)
872. Clerks (1994)
873. Four Weddings and a Funeral (1994)
874. The Lion King (1994)
876. Natural Born Killers (1994)
878. Pulp Fiction (1994)
879. The Shawshank Redemption (1994)

887. Casino (1995)
889. Babe (1995)
890. Toy Story (1995)
891. Strange Days (1995)
892. Braveheart (1995)
894. Clueless (1995)
897. Seven (1995)
898. Smoke (1995)
904. The Usual Suspects (1995)
907. Fargo (1996)

908. Independence Day (1996)
911. The English Patient (1996)
913. Lone Star (1996)
914. Trainspotting (1996)
915. Scream (1996)
916. Deconstructing Harry (1997)
917. L.A. Confidential (1997)
919. Princess Mononoke (1997)
921. The Butcher Boy (1997)
923. Boogie Nights (1997)

930. Titanic (1997)
933. Saving Private Ryan (1998)
935. Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)
936. Run Lola Run (1998)
937. Rushmore (1998)
938. Pi (1998)
939. Happiness (1998)
940. The Thin Red Line (1998)
941. The Idiots (1998)
943. Ring (1998)

944. There’s Something About Mary (1998)
945. Magnolia (1999)
947. The Blair Witch Project (1999)
951. Three Kings (1999)
955. Fight Club (1999)
956. Being John Malkovich (1999)
957. American Beauty (1999)
959. Eyes Wide Shut (1999)
960. The Sixth Sense (1999)
961. The Matrix (1999)

966. Gladiator (2000)
969. Requiem for a Dream (2000)
970. Amores Perros (2000)
971. Meet the Parents (2000)
973. Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000)
974. Traffic (2000)
976. Memento (2000)
978. O Brother, Where Art Thou? (2000)
979. Amelie (2001)
981. And Your Mother Too (2001)

986. No Man’s Land (2001)
990. Mulholland Dr. (2001)
991. The Royal Tenenbaums (2001)
992. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
993. A.I.: Artificial Intelligence (2001)
994. Gangs of New York (2002)
995. The Pianist (2002)
997. City of God (2002)
999. Chicago (2002)
1001. Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Sem eru 210 stykki í heild. Sem eru tæplega 21%. Sami varnagli og í gær: Hérna eru nokkrar sem ég horfði á með öðru auganu og jafnvel ekki í heild, en eftir lágu nokkrar sem ég sá meira og minna en man lítið sem ekkert eftir.

Og nú stoðar varla að tala um hver fær pláss og hver ekki. Chicago? Gladiator? Independence Day??

Leiðinlegustu myndirnar á listanum? Jafnt milli Walkabout og The Man With the Movie Camera.

-b.

Eitt þúsund og ein bók, ekki níu bækur. Brandarakarl.

Sjá hérna lista yfir 1001 skáldrit sem ,,maðurinn" segir að við eigum að lesa áður en við deyjum. Hvert og eitt okkar, ekki eitt verk á haus eða neitt svoleiðis. Ég ætla ekki að kópera allan listann, hann er mjög langur. En ég hafði fyrir því að merkja við það sem ég hef lesið:

Everything is Illuminated – Jonathan Safran Foer
Choke – Chuck Palahniuk
The Human Stain – Philip Roth
Disgrace – J.M. Coetzee
Elementary Particles – Michel Houellebecq
Trainspotting – Irvine Welsh
American Psycho – Bret Easton Ellis
Mao II – Don DeLillo
Foucault’s Pendulum – Umberto Eco
Libra – Don DeLillo
The New York Trilogy – Paul Auster
Watchmen – Alan Moore & David Gibbons
The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
Perfume – Patrick Süskind
White Noise – Don DeLillo
The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera
Neuromancer – William Gibson
Flaubert’s Parrot – Julian Barnes
The Life and Times of Michael K – J.M. Coetzee
The Color Purple – Alice Walker
Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
The Name of the Rose – Umberto Eco
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
The Shining – Stephen King
Breakfast of Champions – Kurt Vonnegut, Jr.
Invisible Cities – Italo Calvino
Slaughterhouse-five – Kurt Vonnegut, Jr.
Portnoy’s Complaint – Philip Roth
The Master and Margarita – Mikhail Bulgakov
The Crying of Lot 49 – Thomas Pynchon
God Bless You, Mr. Rosewater – Kurt Vonnegut
Cat’s Cradle – Kurt Vonnegut
Catch-22 – Joseph Heller
The Lord of the Rings – J.R.R. Tolkien
Lolita – Vladimir Nabokov
The Catcher in the Rye – J.D. Salinger
Nineteen Eighty-Four – George Orwell
Animal Farm – George Orwell
Of Mice and Men – John Steinbeck
The Hobbit – J.R.R. Tolkien
Independent People – Halldór Laxness
Brave New World – Aldous Huxley
We – Yevgeny Zamyatin
Heart of Darkness – Joseph Conrad
Dracula – Bram Stoker
The Time Machine – H.G. Wells
The Death of Ivan Ilyich – Leo Tolstoy
Crime and Punishment – Fyodor Dostoevsky
Notes from the Underground – Fyodor Dostoevsky
Fathers and Sons – Ivan Turgenev
The House of the Seven Gables – Nathaniel Hawthorne
Candide – Voltaire
The Golden Ass – Lucius Apuleius

Þetta eru rétt um 5,3% af heildinni. Það er ekki nógu góð frammistaða, hmm Björn. Þarna eru reyndar ein tvær sem ég kláraði ekki alveg, en las nógu langt inní áður en mér leiddist þær, og fattaði svona sirka hvað var í gangi. Á móti kemur að lét vera nokkrar bækur sem ég hef lesið talsvert í og langar að klára síðar.

Hver velur annars í svona lista? Þarna er enginn Shakespeare og ekkert forn-grísku leikritaskáldanna, en Watchmen fær stæði?

Er Biblían ekki á listanum vegna þess að hún er ekki skáldverk eða vegna þess að hún er lélegt skáldverk?

Og engin Njála???

Jæja.

Það er annars nóg á þessum lista sem mig langar til að lesa. Þeir eru nefnilega ágætir til þess, þessir listar, að benda manni á eitt og annað. Ég var annars að klára fyrstu þáttaröð af The Sandbaggers núna í þessu. Taka þá næstu? Jú, hví ekki..

-b.

Úr Running Dog

Earl Mudger segir:

When technology reaches a certain level, people begin to feel like criminals," he said. "Someone is after you, the computers maybe, the machine-police. You can't escape investigation. The facts about you and your whole existence have been collected or are being collected. Banks, insurance companies, credit organizations, tax examiners, passport offices, reporting services, police agencies, intelligence gatherers. It's a little like what I was saying before. Devices make us pliant. If they issue a print-out saying we're guilty, then we're guilty. But it goes even deeper, doesn't it? It's the presence alone, the very fact, the superabundance of technology, that makes us feel we're commiting crimes. Just the fact that these things exist at this widespread level. The processing machines, the scanners, the sorters. That's nough to make us feel like criminals. What enormous weight. What complex programs. And there's no one to explain it to us.

Fésbók [f. Gunns] og kórhjakki

Ég hafði veður af því að unglingarnir á bókasafninu hefðu stofnað grúppu á facebook, þar hefðu þau auglýst síðasta partí og svona. Ég verð að vera memm. Nú er ég búinn að hanga í þessu heillengi. Að gera hvað? Ég er ekki alveg viss. Vingast við fólk? Svona að nafninu til, að minnsta kosti. Ég sé ekki framá að hitta mikið af þessu liði á næstunni, en kannske er leikurinn til þess gerður, að halda sambandi við fólk sem er ekki beint í næsta húsi.

Það er fínt. Fólk er gott, yfirleitt.

Ég renndi austur á laugardaginn með hann Hall. Karlinn var með opna vinnustofu á Eyrarbakka, hann er búinn að vera þarna í nokkrar vikur og kann vel við sig. Eftir að hann lokaði sjoppunni rúntuðum við, keyptum gos í gleri og svona. Tókum hús á Víði niðrí Helli, þar var sól í fjalli og kassar af bjór úti við grill. Víðir ætlaði á ball, en fyrst kíktum við með honum í stelpupartí í einhverjum rima. Það hætti náttúrulega að vera stelpupartí þegar við mættum, en já já.

Þar var karókí uppá vegg og snakk og allskonar. Ég ákvað hinsvegar að fara aftur í bæinn sama kvöld, svo ég stoppaði ekki lengi.

Við höfðum líka tekið dágóða rimmu á föstudagskvöld, við Víðir og Davíð. Við sátum og sötruðum og ég stakk uppá því -- í algeru djóki -- að fara í karókí. Það lifnaði yfir strákunum, báðum tveim. Augun urðu jafn stór og undirskálar, ég er ekki frá því að eyrum hafi sperrst dálítið. Ég áttaði mig á því að þetta væri hreint ekki svo slæm hugmynd. Við tókum leigara í Ölver og sungum allir eitthvað. Þetta var mitt lænöpp:

Fyrst



og síðan



Ég hugsa að ég hafi ekki verið alveg jafn svalur og þessir herramenn (erfitt, ef ekki ógerlegt, að slá ungum og tápmiklum Steve Martin við), og mig vantaði sárlega bakraddir, en þetta var samt helvíti gaman.

Maður verður að gera hlut, sjáðu til. Annars er ekkert að gerast.

-b.

Uppástunga - Framtíð - Sigur!

Nú hefur hann Davíð Stefánsson verið að auglýsa þjónustu sína nýlega, þarsem hann hjálpar fólki að skrifa. Ég held það sé vanþörf á, dag hvern horfi ég niður á grunlausa einstaklinga sem leyfa sér að skrifa í blöð og á veggi og gera það vitlaust, ó svo vitlaust.

(Ég horfi niður með sjónglerunum mínum, annað heitir Hroki og hitt Menntasnobb. Ég pússa þau endrum og eins með þartilgerðum klút. Klúturinn heitir Fyrirlitning. Ég horfi niður þaðan sem ég stend í turninum mínum, en ekki spyrja mig úr hverju hann er. Hann er úr fílabeini.)

En já, hann hefur semsagt kastað sér útí þennan geira. Ég fer varla að keppa við hann, Davíð er drengur góður og ég hef engan áhuga á að neinu svoleiðis, að minnsta kosti ekki fyrren við höfum haft verðsamráð og svona fínt. Ég gæti hinsvegar hugsað mér að veita svipaða þjónustu og lýst er hér:

...

[This] inspired Flann O'Brien, writing in the Irish Times as Myles na Gopaleen, to concoct his ingenious scheme for a book-handling service, aimed at those rich enough to have accumulated a private library but too busy, idle or stupid to actually read it. Any such citizen who wanted to make a favourable impression on those who took down a volume or so from the shelves would simply have to call in Myles's team of expert bookmaulers, who would not merely crease, dog-ear, crumple and stain them, but, for those willing to fork out for Class Four treatment (the Superb Handling, or the Traitement Superbe, as we lads who spent our honeymoon in Paris prefer to call it') make apposite and erudite annotations:

suitable passages in not less than fifty per cent of the books to be underlined in good-quality red ink and an appropriate phrase from the following list inserted in the margin, viz:

Rubbish!
Yes, indeed!
How true, how true!
I don't agree at all.
Why?
Yes, but cf Homer, Od., iii 151
Well, well, well.
Quite, but Bousset in his Discours sur l'histoire Universelle has already established the same point and given much more forceful explanations.
Nonsense, nonsense!
A point well taken!
But why in heaven's name?
I remember Joyce saying the very same thing to me.

Need I say that a special quotation may be obtained at any time for the supply of Special and Exclusive Phrases? The extra charge is not very much, really.

...

(Héðan: Kevin Jackson, Invisible Forms. Picador, London. Bls. 173-4.)

Galið, en hreint ekki svo galið. Fylgist með léninu www.bryddarinn.is

-b.

Úr Sætum lygum: brandarinn

Hlustið mig þarsem ég sit í glasi og segi brandara í sumarbústað.

Ég tók upptökutækið með í bústaðinn og greip marga klukkutíma á band, en það er eiginlega ekkert nothæft í því.. Einsog við má búast, held ég. Þetta eru einsog myndirnar úr partíinu þarsem maður sér fólk tala saman, standa útá svölum, hella bjór, gefa hæ-fæv o.s.frv. en enginn reynir að gera neitt spes fyrir myndavélina, það er enginn performans. Þú veist, og sérð kannske að einhverju leyti á myndunum, að þetta var fínt partí, en það þýðist ekki yfir á mynd.

Þessi klippa er samt ágætis vísir. Þarna heyrist:

a) Hvernig tónlist var í hávegum höfð

á) Hvað potturinn var heitur á þeirri stund (þetta var mjög mikilvægt fyrsta kvöldið)

b) Hvað ég er lélegur í því að segja brandara

b2) Hverskonar brandara ég kýs að segja, og hvað ég man helst -- Lélega brandara, því ég veit að ég er lélegur í því að segja brandara. (Sjá einnig: Gasklefabrandarinn og Trúðabrandarinn.)

d) Hversu erfitt það er að segja brandara frá byrjun til enda án þess að vera truflaður af mönnum sem eru allir að segja sína eigin brandara á meðan.

d2) Hversu litlu máli það skiptir að maður sé ,,truflaður" trekk í trekk. Það að segja brandara í þessu umhverfi er ekki performans heldur hluti af samræðunum. Þarna má t.a.m. heyra að brandarinn sprettur útúr pungnum á Víði, eða því að sjá Víði breyta pung sínum í skapabarma. Og tala um það.

d3) (Eru brandarar í bústað rísóm, andstætt grenitrjám sem þeir eru á sviði?) ((Ég þekki ekki minn póstmódernisma lengur.))

d4) Ennfremur er brandarinn ekki eyland, þegar pönslínan er komin og farin tekur næsti við og prjónar við hann, aftaní, framaní eða innaní. Þetta er í raun sami punkturinn og áður. Kannske var þessi listi ekki svo góð hugmynd.

Á upptökunum má líka heyra fleiri fleiri mínútur af trommuslætti (Lost in Music: The Drums), hálffullorðna menn syngja með eitís lögum í handónýtri falsettu, raus um gömlu dagana, meiðyrði og skammir og fullt fullt af drykkju. Ef hlutaðeigandi vilja hlusta á alla þessa dýrð þá skal ég sendana. Ekki málið. En þetta er það eina sem ég get hugsað mér að leyfa óinnvígðum að heyra.

-b.

Sætar lygar - myndirnar (1000)

Sjáið Davíð í speglinum. Herm hann hver. Davíð í speglinum vill að þú smellir á myndina sína, Davíð í speglinum er að keyra bíl en hann krefst þess samt að þú smellir og sjáir inní framtíðina, myndir úr ferðinni sem hann er að leggja upp í.

Davíð í speglinum veit hluti sem þið munið aldrei vita.

En þið getið séð sumt af því sem varð og er núna orðið, smellið á myndina.

Davíð í speglinum er í myndinni, ekki smella á Davíð í myndinni, en smellið á myndina.

-b.

Þynnkan sem tórir í vikur eða mánuði

Það small eitthvað í bakinu á mér núna um helgina.

Nei, það er ekki rétt. Sko. Ég tók bara eftir því á laugardagsnóttinni að ég var með verk í mjóbakinu. Hann var kunnuglegur, ég hef fengið svona verk áður, ég hef verið með svona verk í nokkra mánuði í senn. Það er þegar hann hverfur sem eitthvað smellur. Með látum. Síðast voru vitni að því; þetta var ekki ímyndun í mér.. þá var hann bara nokkurra daga gamall. Djöfull fer þetta í taugarnar á mér.

Ástæðan held ég að hljóti að vera þessi: Ég tók upp öxi og hamaðist á einhverri trjágrein. Einsog asni.

Nú sé ég að húsaleigubæturnar hafa hækkað um nokkra þúsundkalla. Þær eru komnar í 18.000kall, það er alveg.. 5.500króna hækkun. Nú þarf ég að endurgreiða strákunum einhvern pening. Ó mig auman.

Ég er einn heima akkúrat núna. Það er frekar skrýtið, aðallega held ég vegna þess hversu stórt plássið er. Ef ég hefði bara herbergið mitt og stigagang þar fyrir utan þá gæti ég gert einn hlut og fyllt allt plássið, en nú er ég annaðhvort í eldhúsinu, stofunni eða svefnherberginu. Á meðan ég er á einum þessarra staða sitja hinir tómir, hálfdauðir. Ef ég ætla að halda lífi í allri íbúðinni þá þarf ég að gera tvo þrjá hluti í einu, og vera á hlaupum á meðan.

Nú er talað um að gullfiskar verði aldrei of stórir fyrir búrið sitt, þeir stækki ekki umfram plássið sem þeir hafa til umráða. En það verður að vera eitt stórt svæði, ekki mörg lítil og gengt á milli. Eða synt. Hvort stækkar fólk við sig vegna þess að það fjölgar í fjölskyldunni eða öfugt? Ekki það að ég sé að fara að ættleiða kínverskt/indverskt/afrískt barn. Eða blending af öllu þrennu. Hei. Það væri bara vitleysa. Ég á eftir að horfa á The Return of the King aftur.

Ég er líka að reyna að spara pening, alltíeinu. Get ég klárað mánuðinn á 40þúsund krónum? Náms-Björn hefði getað það, eftir leigu.

Ahemm. Fleira, því ég nenni ekki að gera eitthvað annað.

Við vorum semsagt í bústað um helgina. Á sunnudaginn sátum við og gerðum lítið, voða lítið. Davíð er rólegi maðurinn, hann verður eftir þegar við förum í bæinn. En það var ekki að gerast ennþá. Sko við sátum í bústaðnum, ég var í sófanum, einhver í stólnum, eitthvað að sljákka í kamínunni. Einhver (ég?) sagðist ætla að vera veikur á mánudeginum, helgin hefði tekið á. ((Þetta gekk eftir í mínu tilfelli, ég var handónýtur í gær. En ég hafði allavega þetta andskotans bakmein, þetta var ekki bara leti.))

Einhver fór að tala um helvítis vinnuna, annar minntist á guðdómlega daga víns og rósa í Háskólanum, við rausuðum um þetta. Ég man ekki hver sagði hvað, ég held þetta hafi þó aðallega bara verið við Davíð og kannske Inga. Ég man hinsvegar að Egill sagði ,,Aumingjar. Þið viljið fara aftur í skólann til að þurfa ekki að gera neitt, en þið nennið því ekki?"

Hann hitti naglann á höfuðið. Mér fannst það óheyrilega fyndið.

En nei, úr þessu myndi ég varla nenna að fara aftur á námslán, skila verkefnum, mæta í tíma. Ef ég næ einhverntíman í helvíti að klára þessa MA-ritgerð þá segi ég skilið við draslið. For gúdd? Ag. Hver veit. Mér finnst þægilegt að eiga pening en hvað í helvíti er ég sosum að gera við hann?

Fara á Hróarskeldu. Flón.

Æ já.

Nýkominn úr bústað og það eru bara rúmlega fimmtíu dagar í næstu úti-legu. Með dýnum og veðri og tónlist og eitri. Áfengi er óhreint lyf, það sökkvir öllum líkamanum í eitur, það ræðst á þig úr öllum áttum. Það miðar ekki á og tekur fyrir einn tiltekinn viðtakanda eða slíkt, það líkist frekar napalm-teppalagningu, þarsem taugakerfið í heild fær að drekkja sér í ljúffengu etanóli.

Ég á annars nokkrar myndir og heilan helling af upptöku (sem ég efast reyndar um að sé spennandi fyrir nokkurn sem ekki var á staðnum, og ég meika varla að fara í gegnum það), ég verð að sjá hvort ég geti deilt þessu með veröldinni í gegnum internetið. Sko mig og lingóið.

Mig langar í gtaIV. Æ já. Peningar.

-b.

Sætum lygum lokið

Ég útbjó snarbilað mixteip fyrir sumarbústaðinn, sem vakti mikla lukku (a.m.k. hjá sjálfum mér). Ég fór í gegnum fullt fullt af torrentum og þegar ég skimaði í gegnum Queen megapakka einhvern þá fannst mér þessi titill fyndinn, svo þetta lag fékk að fljóta með:



Ég hef aldrei verið neitt sérstaklega hrifinn af Queen, ég skil ekki fólk sem elskar bílana sína, ég veit ekki einusinni hvað það er nákvæmlega sem gerði þetta lag svona skemmtilegt, en akkúrat núna man ég ekkert annað lag.

Jú það og að heyra í Girl Talk, sem ég hafði lesið um en ekki nennt að skoða frekar. Það er enn eitt band sem ég vil sjá á Hátíðinni. Og Black Mountain líka. Væri til í það.

Þess utan: Skotvopn, kolagrill, smá sólskin, pottur og ,,farðu af landareigninni minni."

Don't have to listen to no run-of-the-mill talk jive!

-b.