Óðinsvélar

Hérna var ég í dag.

Þar smakkaði ég 'Odense Classic', sem er barasta fínn lager.

Lestarmiðinn kostaði meira en 'stúdentastrætið' hjá hórunum á Istegade. Talsvert meira. Við erum að tala um það að gaurinn tók alla peningana úr veskinu mínu og gaf mér eitt klink tilbaka. Og minntist ekki einusinni á það að maður gæti pantað sæti, til að geta sest niður í lestinni. Ég settist bara einhverstaðar, var rekinn úr því sæti, settist í næsta klefa, var rekinn úr því (sorrí, fyrsta farrými melur), stóð hálfa ferðina útá gangi með fullt af öðru fólki (þunguðum konum og gamlingjum, meðal annars) en fékk loks að setjast þegar einhver fór út einhverstaðar. Það var allt í lagi.

Gekk um Óðinsvé, hitti Ívar og tók strætó með honum á kollegíið hans. Partí um kvöldið þarsem ég lærði nokkur dönsk orð og sannfærði 19 ára gamla íslenska stelpu um að hún væri í raun og veru 28 ára í 'stelpu-árum'.

Í morgun tókum við til. Ég ákvað að fara heim, við röltum á strætóstoppið og lentum þar á sama tíma og strætóinn. Ég sagði bless í flýti, hugsaði um perlur og eðlur á leiðinni á lestarstöðina, fór uppá aðra hæð, tók númer og fékk að vita að 14:06 lestin færi til Köben, en að hún yrði sirka 25 mínútum of sein. Ég pantaði sæti í þetta skiptið. Það kostaði mig 20 krónur.

Lestin fór beinustu leið til Köben og það angraði mig enginn. Á HBG fékk ég lest til Nörreport undireins, og þar metró til Örestad undireins. Þetta var hið fullkomna lestarferðalag.

Svo kem ég heim, kveiki á tölvunni, opna itunes og hann fer sjálfkrafa að hala niður nýjustu poddköstunum sem ég er áskrifandi að. Hversu svalt er það? Ég gapi yfir því hversu lengi ég var að komast inná þann gaur. Poddkastaáskrift er algert smjör.

Poddkastið sem um ræðir er kommentaríið hans Ronalds Moore fyrir Battlestar þátt gærdagsins. Þátturinn er að hlunkast inná tölvið einsog er. Eini sjónvarpsþátturinn sem ég horfi á tvisvar í hverri viku, vegna þess að kommentaríið hans Moores er helvíti gott. Allt annað en ruslið sem þeir gefa út fyrir Family Guy.. En hvað um það. Gott að vera kominn heim.

-b.

Tölv

Ég hef verið að fletta í gegnum þennan lista af '100 bestu NES leikjunum', og það er bara nokkuð gaman. Það eitt að skjá skjámyndir af þessum elskum vekur með mér ótal minningar af því að hanga inni í góða veðrinu og spila tölvuleiki. Eitt af mínum uppáhöldum, Bionic Commando, er í 30. sæti. Ég hef náttúrulega ekki spilað nema brot af þessu öllusaman, en eitthvað þó.

Og ég fæ svona ,,alveg rétt..." tilfinningu þegar ég les dót einsog þetta, um Zelda II (25. sæti):

Lastly, if you take nothing else from this game, remember to always break into strange homes and talk to the women, because they may be keeping an old man in their basement. And he can, um, teach you things.

Vá man ég eftir þessu. Kláraði samt aldrei þennan leik. Man að hann var gulllitaður..

Og svo er hér erkisvalt lyklaborð.. úr grjóti!:



-b.

Spjallþáttabrandarinn minn

Afhverju íhugar páfinn að útrýma limbóinu?

Afþví hatturinn hans rekst alltaf uppundir slána!

Hahahaha!

-b.

Blogos Romanus

The RomeHistorian's Blog er að finna á hbo.com, en mér sýnist þarna vera á ferðinni blóksíða sagnfræðings sem tekur þátt í framleiðslu Rome, en þeir eru um þessar mundir að taka upp þættina sem koma til með að mynda aðra þáttaröð. Ég hef bara rétt skimað yfir nokkrar færslur, og þetta virkar mjög áhugavert. Dæmi:

Browsing the script for the latest episode - six - and I come across the following line: "The troops need paying. We must get the money somewhere."

Money. As much of an obsession for the ancient Romans as it is for us. The Romans were unabashed in their desire to get rich. Most, of course, never managed and spent lifetimes worrying about the next rent check. But it didn't stop them dreaming. 'Salve Lucrum' reads one of the more famous inscriptions on a doorway in Pompeii. 'Welcome Profit!'

Þetta er líka mjög sniðug hugmynd, vegna þess að þeir sem horfa á þættina held ég að hljóti að verða forvitnir um sagnfræðina sem liggur að baki framleiðslunni, og þarsem næsta þáttaröð kemur ekki á skjáinn fyrren einhverntíman á næsta ári er um að gera að hafa ofan af fyrir áhorfendum þangað til.

Sjá einnig: RomeArtDirector's Blog, en sá er ekki alveg jafn iðinn við kolann.

-b.

300 dagar eru brandari

Mér finnst einsog ég sé nýbúinn að eiga afmæli.

-b.

What's wrong with you people? Did Einstein die in vain?!

Battlestar Galactica (Sci-Fi). In its third season, Battlestar Galactica may finally have reached a critical tipping point. On Crooked Timber, a culture blog, poster Scott McLemee muses, "If someone hinted two years ago that one day I would be eagerly awaiting the third season of a remake of Battlestar Galactica, my response would have been something like, 'Get away from me, crazy person, because that is crazy, what you are saying to me.' " But most critics take pains to point out that this is more than another dorked-out sci-fi fest. "[T]he real drama here still rests in the human relationships: flawed characters, struggling to make it through chilling times without sacrificing too much of themselves in the process," Salon's Heather Havrilesky observes earnestly. Is it based on real-life current events? Perhaps, but Joanna Weiss cautions in the Boston Globe that "Battlestar is less an allegory about current events than a rumination on how we might view things if tables were turned."

Já nú fílar liðið Battlestar. Ekkert meira um það að segja sosum, en ég hnaut um þetta komment, sem ég skáletraði: Meira en bara eitthvað skæ-fæ dót. Afhverju þarf þetta lið, þegar það uppgötvar að einhver tiltekinn vísindaskáldskapur höfðar til þess, að láta sem skæ-fæið sé bara hluti af því sem er í gangi, og að í raun og veru sé eitthvað miklu miklu meira þarna að finna? Battlestar er einfaldlega góður vísindaskáldskapur. Það er til nóg af góðum vísindaskáldskap og hann er ekki einfaldlega svokallaðar fagurbókmenntir í dularbúningi eða þvíumlíkt.** Ef þú ert að ræða um BSG eða Blade Runner eða hvað, þá geturðu ekki látið sem svo að vísindaskáldskapurinn sjái um ártalið og geimskipin, og alvöru-skáldskapurinn, það sem skiptir máli alltíeinu, nái utanum persónurnar, pólitísku umræðuefnin o.s.frv.

..svo er eflaust hægt að nefna dæmi um skáldskap sem nýtir sér skæ-fæ element á afmörkuðum svæðum, en það er bara hipp og póstmódern, og gengur ekki inná hefðina sem slíka.

**Einhverjir höfundar myndu e.t.v. halda öðru fram um sínar bækur, en hverjum er ekki sama hvað þeim finnst.

Mér sýnist allir Wire þættirnir vera komnir á netið, og ég hef mig allan í að forðast niðurhölun. DVD skrínerar, fjandinn hafi það. Auðvitað kemst þetta á netið. Þeir sendu fullt af fólki þáttaröðina einsog hún leggur sig á DVD diskum, og svo ætla þeir að taka sér pásu um miðja þáttaröð til að.. ég veit ekki, pirra fólk? Fokkjú, ég kann að skrifa mininova.
-Sem ég hefði gert hvorteðer, jújú, en það var gaman til að byrja með að fylgjast með þessu í 'rauntíma'.

Talandi um rauntíma, ég ætlaði alltaf að benda á korktöfluna á scifi.com, þarsem áhorfendur voru að skrifa inn jafnóðum og þeir horfðu á lokaþátt annarar þáttaraðar.. Kreisí dót. Það voru allir að henda fram kenningum hingað og þangað og þegar þátturinn tók mjög svo óvænta stefnu um miðbikið þá varð allt kreisí. Þau eru sofandi, þetta er allt draumur, muniði þegar hún var að tala um svefngasið og svo urðu allir svo skrýtnir alltíeinu... O.s.frv. Fólk gekk mjög langt í bæði vantrú sinni á það sem þau voru að horfa á, og formælingum í átt til framleiðanda þáttanna.

Mér fannst þátturinn frábær einmitt afþví hann sýndi mér eitthvað sem ég átti nákvæmlega enga von á. Þarna var hinsvegar fullt af liði sem hreinlega neitaði að trúa því að fólkið á bakvið þáttinn gæti viljað fara í aðra átt með næstu þáttaröð.

En mér finnst samt rétt að taka það fram að þarna er ekki um einhverskonar steríótýpíska skæ-fæ nerði að ræða.. ja, ekki endilega. Það gæti sosum verið, en málið er að viðtökurnar væru alveg nákvæmlega eins ef þarna væri á ferðinni þáttur af Desperate Housewives eða Law & Order. Munurinn er bara að undir hettu vísindaskáldskapar eru þér þematískt mun fleiri dyr opnar en í nágrannadrama eða paint-by-colors lögguþætti.

En þetta er alltof langt. Nú hefur mér loksins tekist að hala niður commentary-inu hans Ron Moores fyrir byrjunarþáttinn, og ég ætla að tékka á því drasli. Því ég er þannig gaur. Ég hlusta á fólk tala á meðan ég horfi á kvikmyndir og sjónvarpsþætti. Ójá.

(Linkur á umræðuna sem ég er að tala um.. bara random síða, en hún er rugl löng.. bestu hlutarnir eru samt þeir sem eru skrifaðir á meðan þátturinn er enn í gangi.)

-b.

Morris, sjónbart, Flex

Það eru engar nýjar fréttir að það er allur andskotinn til á youtube. Ég minntist á Chris Morris um daginn og það er slatti af honum þarna, t.a.m. þetta þáttarbrot um The Day Today og BrassEye og þessi klippa hér, þarsem hann fer undir fölsku flaggi í einhvern leim umræðuþátt og bullar tóma steypu:



Þetta minnir mig á ,,Lifeboat"-sketsið í Mr. Show (sem sjá má hérna, á youtube nemahvað), eða sögu tengda því öllu heldur. Þar segir áhorfandinn þessi ódauðlegu orð:

You need to respect the baby, cause life is precious, and God and the Bible.

Einhverju seinna fékk ónefndur gaur hljóðnemann í Jerry Springer þætti og sagði þessi sömu orð í gersamlega engu samhengi við það sem var í gangi. Þá klippu fann ég reyndar ekki á youtube, og hef bara orð Brian Posehns fyrir því. Góð saga samt. Þótt hún sé stutt.

Gláp: The Corner, The Wire, Battlestar Galactica, Lost, Dexter, The Larry Sanders Show, Studio 60 on the Sunset Strip, Extras og South Park. Í engri sérstakri röð. Doom Patrol er kreisí dót, og ég skil ekki hversvegna þeir dæla ekki restinni út undireins.. það eru enn eftir 12 tölublöð af Morrison-lotunni, og þau safna bara ryki.

Eins er skrýtið að DC skuli ekki veigra sér við að gefa þessi blöð út í safnbók, þarsem Flex er ansi fyrirferðamikill á köflum, en neitar hinsvegar að safna Flex Mentallo miniseríunni í bók af ótta við Charles Atlas klíkuna. Nú hef ég lesið söguna á skjánum mínum, en mig langar í pappírinn. Það er bara betra þannig.

Strychnine Lives er enn óopnuð. En hún veit að það kemur að henni. Ah, þessi furðulega nautn sem fæst úr því að bíða með að lesa myndasögu þegar maður hefur hana innan seilingar.

-b.

Ummerki hersetunnar

Samanburður á svæðinu í kringum höllina hans Saddams fyrir og eftir innrás Bandaríkjamanna. Trjágróðri skipt út fyrir bílastæði, o.s.frv. Fleira gaman hér.

Síminn minn hringdi rétt rúmlega sjö í morgun. Nú er mér illt í mjóbakinu, en þynnkan sem barði grjóti í hausinn á mér í gær er farin að bögga einhvern annan. Vekjaraklukkan mín er stopp á sautján mínútum og tuttugu og átta sekúndum yfir ellefu. Það er einhver að steikja beikon (og ef það er ekki satt þá er ég að fá slag). Ég var að spá í að steikja beikon seinna í dag. Internetið er sofandi ennþá..

-b.

Ísbrjótur og smygl

Ég get ekki varist þeirri tilhugsun að þessi gaur hafi skrifað villuna viljandi, í þeirri von að fólk bendi honum á það og byrji í framhaldi að tala við hann:

Young man: I think you should have put LIFE and not LIVE on your sign.
Jesus freak, holding sign reading THROUGH JESUS WILL YOU FIND ETERNAL LIVE: Oh, thank you. Have you accepted Jesus as your savior?
Young man: No, I'm a dirty Jew. I'm going to hell.

Og þetta er bókað glæpur vikunnar:

Russian customs officers say they have discovered a mile long pipeline that was pumping vodka to Latvia.

Border cops in Buholovo, on the border, said the tunnel had been laid six feet underground by crooks to pump home-made vodka across the border. It was then sold in Latvia.

But the pipeline was discovered when local council workers started digging holes to plant trees in the area.

Yakov Kabanov, of the local border police, said: "We had our suspicions that there was someone running hooch across the border here but we could never figure out how they managed it.

"They probably would have got away with it for decades if those trees hadn't been planted as well."

Officers are questioning people in Buholovo about the pipeline, which ran between two rented houses that were empty when they were raided.

Hvar annarstaðar en í Rússlandi finnur maður vodkalögn grafna tvo metra oní freðna jörð?

-b.

Það hlaut að vera

Í dag fékk ég að vita að besservisserinn í horninu í föstudagstímunum mínum er sagnfræðinemi. En ekki hvað hugsaði ég. Og viti menn: honum var eitthvað uppsigað við póststrúktúralismann. Ég man ekki alveg hvað leiddi að því, annað en að við vorum að ræða ,,The Death of the Author" eftir Barthes (sem ég hefði haldið að allir væru búnir að koma útúr kerfi sínu þegar komið er inní masterinn, en hvað um það). Hann vildi meina að fyrst við værum að læra bókmenntafræði hlytum við að vilja líta á það sem vísindi, og að þessvegna ættum við ekki að velta því fyrir okkur hvað sé ánægjulegt við lestur eða þvíumlíkt. Ef okkur finnst efnið skemmtilegt þá sé það bónus, en.. og svo kom þessi lína:

Science is about putting things into boxes. Not about.. splitting the boxes.

Sem hlýtur að vera andlausasta sýn á bókmenntafræði og vísindi almennt, hver svo sem þau eru, sem ég hef nokkurntíman vitað. En þessi lína er ódauðleg í huga mér, einmitt sökum þess hversu litlausu og erki-pragmatísku sjónarmiði hún reynir að koma fram.

Halló herra vísindamaður!

-b.

,,I see your meaning, Mr. Graves."

There are currently ten trade paperbacks in publication for this series. The titles of the trade paperbacks all seem to be somehow related with their volume number ("First Shot", "Second Chance", "Foregone", "Counterfifth", "Six Feet", "Strychnine", "Decayed"), with two being indirect references ("Samurai" being book 7, for Seven Samurai, and book 8 titled "the Hard Way," a reference to a roll in craps), save for book 3, which was originally to be called "The Charm" - as in, 'third time's the...', but was given the title of the collection's largest plot arc, "Hang Up on the Hang Low," when it won the Eisner Award.

Þegar þetta er útskýrt fyrir mér þá virkar þetta svo einfalt, en þetta er alveg skólabókardæmi um ,,það sem fer framhjá Bjössa."

Verð að tékka á þessari nýju, Decayed. Reyndar helvíti sniðugur orðaleikur þar í gangi. Sérstaklega vegna þess að við hinir vestrænu notum tíundakerfið í öllum útreikningum. Það mætti segja að Kerfið byggist á tíundinni, og það kann að tengjast því á einhvern hátt hversu rotið það er. Alveg innað beini.

Og þar er gaurinn bara kominn uppí #75! Þrír fjórðu. Þetta er alger bilun. Kannske ekki jafn slæmt og hjá sumum, en á móti kemur að 100 Bullets er góð bók á heildina litið, en ekki bara hér og þar.

-b.

Ég kvóta bara alltsaman...

Candidate's plea: Don't vote for me!

October 4, 2006

BLAINE, Minn. --Vote for my opponent. Please. Paul Herold entered the primary for a City Council seat in this Minneapolis-St. Paul suburb, but then he landed a new job that he says wouldn't leave him enough time to do a decent job for his constituents.
Article Tools

He missed the deadline for removing his name from the ballot, so he wrote a letter to a local paper pleading for nonsupport. He even offered to drive friends and neighbors to the polls to vote for anyone but him.

'I tried my best not to get any votes,' he said.

It didn't work. He came in second in the three-way race, advancing to the November ballot against incumbent Katherine Kolb.

Now he's urging people to vote for Kolb.

'Here are the only ways I can get off the ballot: A. I'd have to die; B. I'd have to move out of the district,' he said.

If he were to win, he could refuse to serve. But that would force a special election that would cost the city $30,000 or more, and Herold said he doesn't want to do that.

'Unfortunately, once he's on the ballot, there's nothing we can do,' said City Clerk Jane Cross.

Heimskt heimskt heimskt.

Ég hef ekki tíma til að telja upp allt það sem mér finnst heimskt við þetta einmitt núna því ég þarf að fara í skólann. En vá. Það er svo margt rangt við þetta..

Seinna: Ókei. Hérna er þetta. Ástæður fyrir því að þetta er heimskt.

• Gaurinn býður sig fram til borgarráðs, fær svo alltíeinu nýja og betri vinnu, og vill ekki lengur bjóða sig fram. Þetta segir manni að hann hafi haft eitthvað allt annað en hugsjónir að leiðarljósi þegar hann skráði sig í slaginn. Einsog hvað? Tjah, það gæti verið.. um.. ég veit ekki, kannske.. peninga? Hauga af peningaseðlum? Og nú þegar hann sér að hann kemst í nóg af peningum annarstaðar nennir hann ekki lengur að 'þjóna kjósendum sínum'? Gæti verið.
  
• Aularnir sem sjá um þessar hlægilegu kosningar segjast ekki geta kippt tappanum út því hann náði ekki að draga sig út fyrir ákveðinn tíma. Ég gæti skilið það ef gaurinn væri að sækja um að vera bætt inná listann - það er bara vesen. En ef hann vill ekki sinna þessu djobbi, hvaða ástæðu sem hann hefur sosum fyrir því, þá ætti ekki að vera of flókið að útiloka hann. Það þarf ekki endilega að krossa nafnið hans útaf kosningaseðlunum, það væri nóg að gera fólki ljóst að x við nafnið hans jafngilti ógildingu.
  
• En það gæti reyndar verið snúið, því kjósendurnir virðast vera slefandi hálfvitar sem vita ekki í hvorn fótinn þeir eiga að stíga þegar komið er inní kjörklefann. Hann er búinn að útskýra fyrir þeim að hann vilji ekki taka við starfinu. Hann hefur sýnt framá það að hann sé að leita að peningum en ekki umbótum. (Eða girðingum eða verslunarmiðstöðvum eða hvað það er sem þeim vantar þarna vestra.) Og þeir kjósa hann samt!

Þetta síðasta atriði segir meira en mörg önnur orð um það hvernig í ósköpunum GB yngri náði kjöri í annað skiptið. Það virðist vera sama hvað frambjóðandinn gerir - hann gæti hafa sýnt sig óhæfan til starfsins - hann gæti jafnvel hafa sent út auglýsingu og SAGT FÓLKI AÐ KJÓSA HANN EKKI - það skiptir engu máli. Ef þessi himpigimpi hafa séð hann í sjónvarpinu og þeim líst vel á það hvernig fæturnir á honum ná alla leið niðrá kirkjugólfið, þá er það líklega það eina sem þau muna þegar kjörseðillinn liggur fyrir framan þau.

Og ég veit að þetta skiptir engu máli og hvern andskotann er ég að pirra mig á þessu en ég bara ræð ekki við mig. Hálfvitar. Pólitíkusarnir eru framapotarar og þeir brosa til kjósenda sem eiga þá skilið. Fokking hálfvitar.

-b.

'Outsourcing'

DRIVE-THRU
Outsourcer: McDonald's
Outsourcee: If you think that person on the drive-thru intercom sounds a bit distant, you don't know the half of it. At select Mickey Dee's in the US, the person taking your order is actually in a call center in California or North Dakota, using the magic of VoIP. But who do you blame if they forget the McNuggets?

The Comings and Goings of a Union Man

Þið vitið að Watchmen er aftur komin í gang? Nú ekki lengur sem The Watchmen, en ég hef engu að síður litla trú á þessu fyrirtæki, sem endranær.

Og ég kem alltaf aftur að því sem Terry Gilliam sagði, eftir að hann útilokaði að leikstýra kvikmynd byggðri á sögunni - að hann gæti hugsað sér að búa til tólf klukkustunda langa míníseríu úr efninu. Og núna þegar HBO þættir einsog Rome og Deadwood sprengja heiminn gæti ég vel hugsað mér að það gengi upp.

Góða draslið er í sjónvarpinu en þeir vilja fá myndasögurnar í lélegt bíó.

Talandi um HBO, horfði á fyrsta þátt af The Corner núna áðan. Sex þátta mínísería frá 2000, nokkurskonar undanfari The Wire. Mun hrárra á að líta einhvernvegin, og virðist eingöngu halda sig við botninn á eiturlyfjaheiminum, fíkla og dópsala á hornunum. Fullt af leikurum þarna sem koma fyrir í allt allt öðruvísi hlutverkum í The Wire, og það truflar dálítið. Mig allavega.

Extras heldur áfram að vera drepfyndið. Gaman að sjá líka hvernig farið hefur verið með þáttinn hans Andys, en það mætti segja að þar sé komin enn ein útgáfan af The Office. There but for the grace of God? Hver veit. Hefur annars nokkur horft á bandarísku útgáfuna af einhverju ráði? Ég sá fyrsta þáttinn þegar hann kom út og fannst hann hreint ekki merkilegur. En þeir virðast ætla að teygja svolítið á þessu, tvær temmilega langar þáttaraðir að baki og sú þriðja rétt byrjuð. Ætluðu ekki Sirkus eða einhver að sýna þetta heima, hvernig var það?

Meðleigjandinn minn er kominn vel inní aðra viku af OK Computer maraþoninu sínu. Ef hann er að uppgötva þessa plötu í fyrsta skipti þá veit ég sosum hvernig það er, en hún er bara svo gömul í hettunni.. Fer að verða tíu ára, blessunin. Maður spyr sig hvort það komi til 10 ára viðhafnarútgáfa næsta sumar, en það fer líklega eftir því hver ræður yfir efninu. Ef EMI á allt draslið þá er það ekki ólíklegt.

Mig minnir að ég hafi keypt mína í Skífunni í Kringlunni helgina eftir að ég fékk fyrstu útborgunina frá Landgræðslunni. Það hlýtur að hafa verið sumarið '98. Í sömu ferð keypti ég svarta albúm Metallicu og sándtrakkið úr Godzilla. Þær tvær eltust ekki eins vel.

-b.

'Terror's march backwards'

Ég hef verið að ýta The Day Today og BrassEye að fólki í rúm tvö ár, allt frá því að ég sótti pedófílíuþáttinn á netinu, gapti, og pantaði báðar þáttaraðirnar á DVD. Chris Morris er brjálæðingur (og líklega alger hálfviti), en hann er líka fyndnari en allt annað. Ég var að frétta-stömbla og vissi ekki alveg hvað ég var að lesa fyrren ég sá hver hafði skrifað það. Ég er ekki kominn í gegnum alltsaman og sumt af þessu er dálítið heimskt en gullmolar einsog þessi eru púra Morris:

November 12th: New figures reveal that the number of people who perished in the attacks on 11 September may be as low as three. Counsellors are on standby to help New Yorkers deal with the trauma of being more upset than they needed to be. Pressure mounts on Mayor Giuliani - already criticised for his insistence that Ground Zero be kept shrouded in smoke - after the dust cleared briefly last week to reveal that the South Tower was still standing. Psychologists say original estimates of 6,000 were probably much larger due to 'all kinds of shit'.

Ég er alltaf að vísa á drasl sem er kannske ekki svo merkilegt, en þetta er alger skylda.

Mér sýnist þetta vera eitt af fjórum stykkjum sem þessir tappar hafa gert um sama mál. Hérna er safn af tilvitnunum sem við höfum ekki heyrt áður, hér er.. eitthvað annað í sama dúr, og svo er hér útlistun á athöfnum forseta Bandaríkjanna þennan dag:

O906... Emergency conference in school office as aides explain appalling gravity of situation. Through closed doors President is heard screaming: 'Phone Al Gore and tell him he won.'

0907... He then orders 60 kilos of cocaine and shoots a White House dog for no reason.

O943... Pentagon attacked.

Þetta er kannske smekklaust en þetta er samt svo rétt og fjandinn hafi það Morris, Nathan Barley drap þig ekki alveg úr öllum æðum. Guði sé lof.

Viðbót: Já ég tók ekki eftir því fyrren núna rétt í þessu að þetta er skrifað um miðjan mars árið 2002. Þetta er fjögurra og hálfs árs gamalt. Fáum okkur að vera dálítið framarlega á merinni hérna.. Einsog Spiegelman segir í In the Shadow of No Towers þá var nánast enginn að segja neitt af viti um ellefta september fyrr en leið að næstu forsetakosningum, tæpum þremur árum seinna, en hvað þá að gera grín að öllu saman. Uppistandarar gerðu sitt besta reyndar; George Carlin og David Cross, meðal annarra, fóru að tala um þetta innan nokkurra vikna, en það kom ekkert í líkingu við þetta fram fyrren löngu seinna.

Fokk þetta er gott stöff.

-b.

Eiturlyf

Einu skiptin sem ég verð var við dópneyslu hér um slóðir er þegar ég er staddur á lestarstöð eða við strætóstoppistöð. Það virðist vera eitthvað við almenningssamgöngur sem fær fólk til að vilja henda í hausinn á sér.

Í algerlega óskyldum fréttum þá keypti ég tvær bækur í dag. Önnur heitir Historisk Teknik og er handa honum Gunnari. Hin heitir Imaginary Cities og er handa sjálfum mér.

Bækur af þessu tagi eru reyndar þykkur höfuðlogi sem maður getur notið í lestum jafnt sem strætóum.. en ég get hætt að lesa hvenær sem ég vil!

-b.

Ég vil ekki fara út í svona veður Atli [leiðrétt]

Með þessum hérna gaur hef ég skrifað 425 blók á þessa tilteknu síðu. Á vitleysingum hef ég 1200 í viðbót. Það gera 1625 blókfærslur. Árið 1625 fann William Oughtred upp reikni-reglustikuna. Rústið því.

1625 deilt með fjórum gera sirka 406. Atli Húnakonungur fæddist um það leyti. Tilviljun?

Svo sannarlega.

-b.

Uppfært:

Ýmir benti mér á að þetta eru ekki 1200 á vitleysingum heldur 1300. Þannig að við erum að tala um 1725, fæðingarár Arthurs Guinness, sem mesti bjór veraldar er nefndur eftir. Og 431 per ár, sem er prímtala, summa sjö prímtala sem koma hver á eftir annarri: 47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71 + 73.

Sem er brjálað kreisí.

-bé.

Karamazov og allskonar

Ég kláraði A Scanner Darkly á mettíma, held ég. Virkilega spes bók. Ég held ég hafi haft einhverja ákveðna hugmynd um hvernig saga þetta væri áður en ég byrjaði á henni, vegna þess að það eina sem ég vissi var að aðalpersónan væri í raun og veru tveir gaurar. En það var ekkert leyndarmál í bókinni sjálfri, ekkert drama í kringum það neitt. Tja.. allavega ekkert miðað við það sem maður myndi búast við eftir að hafa séð Fight Club.

Ég hafði líka gefið mér að þetta væri skæ-fæ, en það er í rauninni bara á yfirborðinu. Eitt og eitt fútúrískt tól og svona, en það sem skiptir mestu máli er það sem er í gangi inní hausnum á honum Bob. Böns af dópistum hanga saman og blaðra útí eitt, og svo kemur í ljós að ýmislegt af því sem þeim dettur í hug er ekki svo útí hött. Um leið og maður hlustar á þá rausa um eftirlit og aðrar njúrósir fylgist maður með fólkinu sem fylgist með þeim. Þetta er óður til vænisýki. Og prósinn rennur einsog smjör.

Handritið hans Kaufmanns er hreint ekkert spennandi. Hann klippir til samtöl og einræður sem ganga upp í kvikmynd, bætir við fjölskyldumyndum og einni hugsanablöðru, en þess utan er þetta bara bókin í niðursneyddri útgáfu. Confessions of a Dangerous Mind var mun betri aðlögun af hans hálfu. Að ekki sé minnst á Adaptation..

En það er allt annar handleggur.

Og þá vantaði mig nýja bók til að hlusta á. Ég sótti The Brothers Karamazov og byrjaði á henni. Lesarinn talar einsog lávarður í Merchant & Ivory mynd og virkar dálítið takmarkaður hvað varðar persónusköpun. En bókin er spennandi. Skríður áfram einsog fótbrotinn jökull en hvað vill maður sosum fá frá Rússunum? Bókin telur 900 blaðsíður, hljóðbókin sjálf er tæpir 37 klukkutímar að lengd.. Fyodor kallinn hefur bara misst sig. En það er auðvitað bara meira gaman.

Og hvað er málið með tvær 'sniðugar' myndlíkingar í einni og sömu efnisgreininni? Nú verð ég að hvíla mig í nokkra daga.

Hérna er annars mynd af punktunum hans Dostojevskís fyrir fyrstu 6 kaflana af Bræðrunum. Kreisí dót.



Þrumur og eldingar í gær. Rigning í dag. Fór ekki útúr húsi því ég nennti því ekki. Sat heima og las í skóóólabók. Með myrkrinu fór ég í sjónvarpið. The Wire gerir góða hluti. Marlo verður sífellt sterkari karakter þósvo það sé lítið að gerast í kringum hann, en það var ekki mikið aksjón þessa vikuna. Þó sit ég fyrir framan skjáinn einsog hundur með bein. Nema hvað beinið er í megabætum og ég er ekki að sleikja skjáinn... (Ég hefði ekki átt að fara þangað í þriðja skiptið.)

The Larry Sanders Show er skrýtið dót, voða mikill tíundi áratugur en einstaka lúmskt fyndin augnablik sem gera það vel þess virði að horfa. Jeffrey Tambor góður þarna líka. Sá fyrsta þáttinn af Sports Night, sem gengur hálfstigi þess að vera þokkalegur sjónvarpsþáttur og rugl sitkom-vitleysa á borð við Just Shoot Me. Og hláturinn! Hjálp. Bíð ennþá eftir Studio 60 og Extras.

Ég er að hlusta á podköstin þeirra í Penny-Arcade. Ég veit ekki alveg hversvegna.. en einhverstaðar inní hausnum á mér finnst mér gaman að hlusta á fólk blaðra. En þeir taka upp skrif-sessjónirnar sínar endrum og eins, þannig að maður getur fylgst með því hvernig þeir búa til tiltekna skrítlu. Og enn sem komið er hefur teiknarinn, 'Gabe', komið með allar hugmyndirnar. Kom mér á óvart.

En það er náttúrulega ekki svo einfalt. Væri það bara hann, einn og sér, þá myndi eflaust vanta eitthvað element. Þetta er einsog að henda bolta á milli, hugmyndin fram og tilbaka og aftur þangaðtil hún verður að annarri hugmynd sem kveikir í nýrri hugmynd o.s.frv.

Hvað segirðu, er ennþá kveikt á þessu lyklaborði?

-b.

Ég á ekki orð

og get engu við þetta bætt:

... and the landowner said, These yer two yere, colts yourn ain't they? - and the old man said they were, and the landowner said, Musta found them in the woods, strappin young niggers as that; and the old man said No sir, he got the both of them lawful married, Mist So-and-So; and the landowner said that eldes on em looks to be ready for a piece himself, and the negroes laughed, and the two boys twisted their beautiful bald gourdlike skulls in a unison of shyness and their faces were illuminated with maidenly smiles of shame, delight and fear; and meanwhile the landowner had loosened the top two buttons of his trousers, and he now reached his hand in to the middle of the forearm, and, squatting with bent knees apart, clawed, scratched and rearranged his genitals.

-b.

Grjót

Grúví starfsmannavídjó fyrir Universal Studios, leikstýrt af Matt Stone og Trey Parker.

-b.