Coetzee um þýðingar á verkum sínum

Hér. Hann hefur þetta að segja um hann Rúnar Helga, sem hefur þýtt nokkrar bækur eftir karlinn á íslensku:

My Icelandic translator copes perfectly well with European languages but needs help with South African terms like muti, snoek, Kaffraria.

Í rauninni ekkert í stærra samhengi.. bara smá athugasemd á milli annarra slíkra um kóreskan og hebreskan þýðanda.

-b.

Retrievr

Rakst á þetta tól, Retrievr um daginn. Maður leitar að myndum á flickr með því.. teikna myndir! Rosa sniðugt. Prófaði þetta samt ekki fyrren núna áðan. Helvíti nett. Virkar allavega ágætlega til að finna ákveðnar litasamsetningar. Prófið endilega.

Fann þessa mynd m.a. með því að leita að bláum og einhverskonar brúnum. Hver sem setti hana upp er aum tík og lokar fyrir urlið á henni, en satan. Það stoppar engann! Ónei! Og síst mig! Tryllingslegur hlátur, heilu rokurnar af honum!



Svalur tappi.

Öppdeit: Þessi gaur notar myndir af Flickr til að stafa það sem maður skrifar inn.. frekar tilgangslaust kannske, en samt gaman að þessu.



-b.

Trailer Trashin'

Í framhaldi af Shining og Troopers treilerunum kemur hérna Sleepless.. In Seattle (20mb HI-net .mov). Stór fæll en helvíti gott stöff.

-b.

Pítsan

Ég minntist nú á það um daginn, minnir mig, en hún mamma var hérna í heimsókn í síðustu viku og ég spurði hana hvort hún ætti ekki uppskrift af pítsubotni. Jú, segir hún: Þrír bollar hveiti, einn poki þurrger, salt og volgt vatn. Alltof einfalt í rauninni. Og þetta var svona sirka, þarsem hún slumpar náttúrulega alltaf.

Ég reyndi þetta. Fyrsta pítsan var frekar léleg, enda ætlaði ég að búa til hálfan pítsubotn en klúðraði helminguninni (þetta sem mamma gerir dugar í væna pítsu og dágott hvítlauksbrauð, og fer í heila fjölskyldu). Númer tvö var mun skárri, en sú þriðja var helvíti fín. Nú er ég að reyna aftur og vona að þessi takist a.m.k. eins vel og síðast, en helst betur.

Ég var að henda gaurnum inní ofn og þrífa eftir herlegheitin, þannig að nú hendi ég upp myndunum sem ég tók:

[Nei, á milli þess sem ég skrifaði þetta hér fyrir ofan og restina át ég og glápti á ,,X-Files" með gaurunum. En hérna kemur þetta..]

Hér er saxaða dótið: Ostur (rusti sem var ekki lengur hægt að skera í sneiðar með góðu móti), sveppir, púrrlaukur og rauðlaukur. Enginn laukur-laukur.


Nautahakkið sem ég var búinn að þurrsteikja, maísbaunir, pítsuostur og pepperóní. Sósan er ekki á mynd, en ég notaði Hunt's Italian Sausage pastasósu sem ég átti uppí skáp. Ein svoleiðis dugði á fjórar pítsur, og rúmlega það.


Deigið oní skál, búið að hefast í rúmlega hálftíma..


..og komið á borðið.


Flatt út með handafli, þar sem ég á hvorki kökukefli né grúví rauðvínsflösku.


Sósan. Ríflega af henni.


Draslið á..


..og restin öll. Krydduð með pítsakryddi og svörtum pipar.


Og nýkomin úr ofninum. Helvíti góð.


-b.

Halarinn

Er það merki um firringu á hærri stigum að ég skuli vera orðinn þreyttur á 1gb hámarks-uploadi per dag hérna á HI-netinu? Nú er stöðugt talað um ótakmarkað niðurhal í auglýsingum fyrir nettengingar hist og her, en ekkert minnst á.. upphal?

Væntanlega er það nú líka 'ótakmarkað'. Eru menn annars að setja sér takmörk í þessum efnum?

Annars - Nýlokið: Absolute Power, Cracker 1 syrpa. Á leiðinni: Miracle Man, Cracker 2 og 3. Og líklega nýji Battlestarinn.. ætli hann sé ekki kominn upp ennþá?

-b.

Bútur úr grein eftir Klock

Greinin heitir ,,X-Men, Emerson, Gnosticism" og ég gæti hafa bent á hana áður.. ég man að ég rakst á hana fyrir löngu síðan, stuttu eftir að ég las How To Read..., en las hana aldrei í gegn (enda var ég þá ekki búinn að lesa X-Men lotuna hans Morrison). En hún er nokkuð skemmtileg. Mig langar eiginlega að tékka á X-Men dótinu hans Mark Millar, þósvo að ég hafi aldrei verið hrifinn af skrifum hans hingað til.

En allavega, Klock snertir hérna á vandamálinu sem háir endalausum myndasögum á borð við X-Men, nefnilega endaleysinu. Nú erum við öll (eða flest?) lesendur bóka og áhorfendur kvikmynda, og höfum þannig vanist því að hlutirnir endi ekki illa.. svona oftast nær. Það gæti verið dálítið bjöguð túlkun á 'bælingu vantrúarinnar'*, en ég held að hún geri manni mögulegt að vera á báðum áttum þegar kemur að því hvort hetjan sleppi lifandi útúr hinu eða þessu. Það sem gerir þessar tilteknu myndasögur frábrugðnar öðrum skáldskap að þessu leyti er að hlutirnir geta í raun og veru ekki endað vel heldur. Bæling vantrúarinnar virkar þannig á báða bóga: Maður er spenntur fyrir hönd aðalpersónanna, á einhverjum tímapunkti er ógnin hrakin í burtu og jafnvægi komið á veröldina aftur (sjúkk, þetta endaði þá ekki illa eftir allt saman), en í næsta tölublaði er jafnvæginu raskað á ný (sjúkk, þetta endaði þá ekki eftir allt saman).

Það að Morrison skuli rannsaka þetta í vægast sagt neikvæðu ljósi** er ekki nýtilkomið (sjá tildæmis Animal Man), og gnostisisminn var mjög áberandi til grundvallar The Invisibles, en að mati Klock rennur þetta tvennt saman í New X-Men:

This is the central problem: the Phoenix is a negative endpoint -- the dark idea that will eventually be produced by evolution's violent progress from Human to Post-Human and beyond -- not a progressive Post-Human utopia, but something completely alien and inhuman that will destroy us all. Visions of a Post-Human utopia are primarily confined to the rhetoric of Xavier and Magneto; when the book gives us a glimpse of the future it is always a version of Chris Claremont's seminal Days of Future Past (Uncanny X-Men 141-142, 1980), a nightmarish future Morrison connects to the activation of the Phoenix Force (since Gnosticism would locate this force outside time, and since it conceives of this world as irremediably fallen, this connection makes sense). As proper comic book superheroes, the X-Men always win, of course, but the real philosophical challenges voiced by the better villains are never really dealt with. The comic book format expresses this dark, subterranean logic perfectly: pessimistic Post-Humanism. The idea that, yes, Post-Humanism is our destiny, but in the end it will do little more than provide the means for our continued violence and ultimate annihilation. As Sabertooth puts it: "Super-people are supposed to be the next stage in human evolution, and all we do is fight each other." [39] This pessimism is an unintentional but undeniable part of the serial form of superhero comics. The X-Men have continued their fight to integrate humans and mutants for forty years. Marvel Comics needs a sustainable universe where the X-Men will always be needed (a Utopia, which can end a book or film, doesn't work in a continuously serial narrative because it generates no new stories worth telling, publishing, or selling). These aspects of the form combine to create a world where no one can win and a dark future always threatens. The X-Men continue their fight for justice, but no higher force than the Phoenix and its attendant nightmare future is offered. Post-Humanism is very often utopian and teleological; the comics form itself fights against both these things.

Nú dettur mér reyndar tvennt í hug.. Þegar komið er að farsælum endi í hverskonar skáldverki lýkur verkinu, ekki kannske vegna þess að það er ekkert fleira sem hægt er að greina frá, heldur vegna þess að það er ekkert merkilegt, ekki í frásögur færandi. Annars hefði bókin (eða kvikmyndin eða hvað það nú er) haldið áfram. Þegar sagan er búin taka við hversdagsleg leiðindi. Þannig mætti hugsa til Dante og segja að sögufléttan leiði lesandann/áhorfandann í gegnum helvíti krísunnar, hlaupi upp hreinsunareld lausnar og eftirmála, kíki innfyrir dyr himnaríkis hinna farsælu endaloka og slútti þá frásögninni með haganlega staðsettu ENDIR.

Vegna þess að um leið og þú ert kominn í himnaríki er ekkert aksjón í gangi lengur. Engar pyntingar, engar litríkar persónur.. ekkert stuð. Helvíti er einn stór raunveruleikaþáttur á meðan himnaríki er endalaus verslunarferð þarsem allar hillur eru fullar, ekkert kostar nokkuð og enginn ryðst framfyrir annan.

Þá eru X-mennirnir fastir í helvíti.***

Á hinn bóginn man maður það sem sagt hefur verið um Tolstoy, að hann hafi byrjað sögur sínar þarsem aðrir hefðu endað. Vegna þess að hamingjuríki endirinn er tálsýn: í tilbreytingarleysi hversdagsins býr annað og lúmskara helvíti, sem dregur að lokum alla til dauða. Á mis-sársaukafullan hátt. Þá eru X-mennirnir ennþá fastir í helvíti, en það er allt í lagi vegna þess að allir aðrir eru þar líka.

Jæja félagi.. þetta var nú aldeilis merkilegt. Klukkan að verða fimm og ég á ennþá eftir að klára greinina (ég stoppaði þarsem ég tók tilvitnunina núna fyrir örugglega hálftíma síðan.. fór svo að lesa í BA ritgerðinni eftir að ég leitaði uppi þessa þýðingu mína á 'suspension...').

.....

Og fyrst ég er að þessu þá get ég bent á aðra grein eftir gaurinn, en hún fjallar um fræði Harold Bloom og kvikmyndina Donnie Darko. Man ekki hvað hún heitir og nenni ekki að gá að því, en hún er í draslinu: hér. Í drasli má einnig finna þætti nr. 3 og 4 af ,,Absolute Power", en 5 og 6 koma bráðum.

-b.

*Þetta ó svo illþýðanlega 'suspension of disbelief'.
**Það er kannske ekki forsvaranlegt að kalla Animal Man svartsýna stúdíu á þessu fyrirbæri, en mér sýnist endaleysið þar koma fram sem leið nauðsyn frekar en annað..
***Og lesendurnir væntanlega fastir í þessu gnostíska fangelsi, svona þess utan, en við skulum láta það eiga sig. Sjúkk.

Fyrir og eftir (eða öfugt)

Þarsem Davíð virtist ekki eiga orð til að lýsa eftirsjá sinni þegar hann rakaði af sér yfirvaraskeggið um daginn þóttist ég vita að það myndu a.m.k. líða nokkur ár þangaðtil honum dytti í hug að gera það aftur. Þannig að ég ákvað að taka mynd.

Svona leit hann Davíð út í September, þarsem hann stóð í dyragættinni hérna heima:



Og þetta er sami maðurinn núna áðan í sömu dyragættinni:



Þetta er svakalegt. Fær mig til að langa að spila 9-ball.

-b.

Týnt, grafið, stolið, brennt..

Slatti af triviu um glötuð verk í tímans rás.. Brot:

Kelly includes in his list manuscripts that were deliberately destroyed by, say, Hopkins or Joyce or Byron's publisher, and, less famously, Mikhail Bakhtin's manuscript on Dostoyevsky, which, as an exile in Kazakhstan, he used for cigarette paper, having previously smoked a copy of the Bible.

Mig hálflangar í þessa bók. Minnir mig svolítið á This is Not a Novel.

-b.

Reap the twirlies

Þetta er nú meira helvítis kjaftæðið..

Ég datt niður á greinina sem afhjúpaði gaurinn einhverntíman um daginn, en hafði ekki heyrt um þessa bók fyrr, enda sýnist mér hún vera frekar óspennandi.. svona greyið ég-skræða með tvisti. Það sem mér þykir merkilegast er að gaurinn skuli láta einsog bjáni og koma með einhverjar afsakanir fyrir því að hafa logið.

,,Logið" í bók. Hah.

Það er kannske ekki við öðru að búast af manni sem á allt sitt að þakka Ópru Vinfrei. En nú þegar hann er búinn að selja þessa bók sína (eða bækur.. mig minnir að það hafi þegar komið út framhald) í milljónatali, afhverju segir hann þá ekki þessum grenjandi húsmæðrum að fara til helvítis? Heldur hann að hann sé að redda ,,ferli" sínum til framtíðar?

Kélling.

-b.

,,Get ég fokking aðstoðað?"

Veitingahúsagagnrýnandi er þjónn í eina viku. Sæmileg lesning, en þessi lína fannst mér einstaklega góð. Nokkuð sem hann hefur eftir einum þjónanna á veitingastaðnum:

Some people are interested in having the experience of being disappointed.

Þetta er skarplega athugað. Og á sannarlega ekki bara við um ferðir á veitingahús.. þó þetta komi reyndar oft og sterklega fram þar, ef þetta viðhorf er til staðar á annað borð. Mér finnst það alltaf jafn skrýtið og blátt áfram pirrandi þegar fólk ákveður að maturinn sem það er með fyrir framan sig sé ógeðslegur, að staðurinn sé lélegur, þjónustan ömurleg o.s.frv., og heldur áfram að magna upp fyrirlitningu sína á öllu saman þó svo að það hafi í raun yfir voðalega litlu að kvarta.

Yfirleitt held ég að þetta fólk hafi aldrei komið nálægt þjónastörfum, og geri sér bara ekki grein fyrir því að það er ekki eitt í heiminum (eða veitingahúsinu).. og mér sýnist flestar sögurnar af kúnnum frá helvíti í þessari grein vera af slíku fólki. En hinn póllinn er líka til; fólk sem er í bransanum, hefur þjónað sínum skerf af hálfvitum og telur sig umkomið að krefjast óaðfinnanlegrar þjónustu frá hverjum sem þjónar því til borðs. Einhver blanda af elítisma og gremju sem er látin bitna á þeim sem eiga það síst skilið.

Ég er kannske að draga upp ýkta mynd af þessu, en oft virðist mér einsog fólk telji að þjónustuliðar skuldi því heiminn í háu glasi og ekki seinna en í gær. Fokking slappiði af og látið einsog húsum hæfar manneskjur. Amen!

men men en..

-b.

,,Who killed Nice Guy Eddie?"

Nau! Chris Penn dauður.

Væri nú varla að minnast á það hér nema fyrir þær sakir að einmitt í dag, á leiðinni í vinnuna, var ég að rifja upp atriðið í Reservoir Dogs þarsem Nice Guy Eddie dettur dauður niður án þess að nokkur hafi skotið hann. Melurinn kjaftaði síðan frá því í viðtölum að Tarantino hefði látið það standa í myndinni til þess að búa til smá mysteríu úr því.

En það dugar ansi skammt þegar menn blaðra því svo bara að þetta hafi verið feill í leikstjórn.

Allavega, hann er látinn núna karlinn. Þetta er bráðabirgðatengill sýnist mér, en ég finn ekkert um þetta á google ennþá..

[Uppfærari daginn eftir: tengillinn er þegar dauður, en hér er frétt um þetta á CNN..]

Júv got meil

Þegar ég kom heim úr vinnunni núna rétt í þessu biðu mín 42 ný bréf í hi-pósthólfinu mínu.. Allt sama bréfið, auglýsing frá Fortúnu um könnun á viðhorfi til matvöruverslana (held ég), en sent aftur og aftur og aftur með tveggja til sex mínútna millibili frá klukkan sex til hálfníu. Helvítis bilun.

En samt. 42 stykki. Auðvitað hlutu það að vera fjörutíu og tvö bréf. Þegar svona hárri tölu er náð á annað borð getur heildarfjöldinn aldrei lent á öðru en 42.. nema hann nái uppí hundrað, þá er hægt að finna fleiri góðar tölur.

En hvað um það. Spurning um að kíkja á fyrsta þáttinn af ,,Cracker"?

Já og ,,Absolute Power" eru helvíti fínir. (Sjónvarpsþættir með Stephen Fry, ekki kvikmynd með Clintaranum.) Mæli með þessum gaurum. Svona la-la fyrstu þættirnir, en þeir vinna snarlega á undir lokin.. en þeir eru sex allt í allt. (Fyrsta serían, þ.e.)

Búinn að setja fyrstu tvo upp á draslið: hérna

sjónvarp sjónvarp sjónvarp sjónvarp

-b.

Svona næstum því kannske smá

The Dark Knight Returns ---> Comic Sans ?

Já og svo hef ég hér myndasögu sem Joe Sacco gerði um tvo fanga sem eru að höfða mál á hendur Rumsfeld fyrir illa meðferð sem þeir hlutu í fangabúðum bandaríkjahers.
Ég hef hvorki náð að klára Safe Area Gorazde né Palestine þótt ég hafi byrjað á báðum, en þessi er stutt og laggóð.

-b.

En ef maður er bæði?

Girl: The fuckin' R train is a motherfuckin' myth. I swear to god, it's the fuckin' unicorn: only fools and virgins can see it.

Ég ætlaði að lesa í kvöld, en var að samþykkja að fara í vinnuna klukkan sjö. Vúbbdídú. Get bara ekki sagt nei við sumt fólk.

Og hvar í fjandanum eru naglaklippurnar mínar?

Þessi pítsa sem ég bakaði í fyrradag hefur aldeilis skilað sínu maður. Hún heppnaðist ekkert sérstaklega vel.. var andskoti sveitt svona nýkomin úr ofninum, og deigið náði ekki að bakast í gegn. En hún er fín köld. Metti mig í gær og í dag og það er ennþá eftir dágóður biti sem ég ætla núna að setja á disk inní ísskáp svo hún geti satt hungur mitt á morgun líka. Fjögurra daga pítsa?!?! Fokking magnað.

?"?"?!?!?!?"?!?#?#?"?!

Náði í plötuna La Maison de Mon Reve með CocoRosie fyrir einhverju síðan, en hlustaði lítið á hana. Smellti henni á í gær og hún virkar bara mun betur í svona almennilegu sándi. Grúv. Það sama má segja um Wolf Parade. Jú og örugglega flest annað líka. Ég hef bara aldrei haft svona mikinn bassa til umráða. Það er frábært.

Posterití: Við erum held ég rúmlega hálfnaðir með fjórðu seríu af X-Files. Það er sko stuðari.

-b.

Hannes karlinn

Þetta er frábært. Sjáið hvað Hannes Hólmsteinn Gissurarson hefur verið að sýsla á Wikipediu. Hann er ansi iðinn við kolann, karlpungurinn.

(Fundið hjá Arndísi.)

-b.

Sambland: dót og dótarí

Ég ætlaði að hitta Má í ræktinni klukkan tíu í morgun, en svaf svona rækilega yfir mig. Það var reyndar voða þægilegt. Mig dreymdi eitthvað bæði yfirnáttúrulegt og stressandi. Herbergi full af ekta-hlutum sem ég var að fela mig í og flýja til, milli þess að myrða minjona.

Já og það var nokkurskonar oval-laga hringur utanum BSÍ, breiður malarvegur sem var þéttsetinn herflugvélum og þessháttar. Varabyrgðir. En kanarnir voru í krísu og stóðu í ströngu við að tappa bensíninu af þessum skrímslum. Ég sagði einhverjum frá því og hann gapti. Þvínæst settist ég í sætið mitt, einn af sex flugmönnum í einhverri vélanna. Tveir framar, fjórir aftar. Sá hægri-fremri skipaði okkur að taka ofan hjálmana, en þeir voru jafnframt beltin okkar.

Eldur í kexkökum sem áttu að virka einsog eldspýtur en ég náði ekki glóð, bara snarki. Spriklandi skordýralappir málaðar á postulín. Ljónið átti að sofa í poka í herberginu á móti og ég beið eftir að það vaknaði þangað til að ég vaknaði.

.....

Í gær fórum við hinsvegar í ræktina klukkan hálfellefu, eftir að hafa labbað niðrí bæ að sækja póst og blóðþrýstingslyf. Þvínæst fékk ég bílinn lánaðan hjá mömmu, nýja Land Cruiserinn þeirra:



..eða eitthvað í áttina.

Keyrði til Völla og tók græjurnar og stofuborðið sem ég hafði sett í pant hjá þeim í desember. Gaf Völla start, kvaddi karlinn og sá svo á eftir honum þarsem hann brunaði niðrá næstu bensínstöð með honum afa sínum. Sævarinn (Volvóinn) bæði rafmagns- og bensínlaus. Svei því. Hann lítur annars einhvernvegin svona út, nema bara kremlitaður:



Keyrði heim á Eggertsgötuna með sólina í bakið og henti draslinu inn. Var að endurraða pleisinu núna áðan og það virkar sæmilega. Vantar samt einhvern stakan stól hérna skáhallt á móti mér. Þá væri þetta strax betra.

.....

Bráðum verður kosið til nýrrar stjórnar í Torfhildi, og um leið reynt að finna einhvern til að taka við vefsíðunni góðu. Það hlýtur að hafast. Ég hélt, þegar ég bauð mig fram til þessa á fyrstu önninni minni, að fyrst enginn annar hefði gefið sig fram kynni einfaldlega enginn annar á svonalagað. En ég trúi því varla lengur. Líklegra þykir mér að þeir sem þekktu til verka hafi vitað hversu mikinn tíma þetta dótarí tekur alltsaman, og haldið sig til hlés.

Ekki veit ég hversu mörgum klukkutímum ég hef eytt í að breyta þessari vefsíðu, lagfæra, bæta við og stússa almennt.. að maður tali nú ekki um þessar endalausu póstsendingar.. en þær eru orðnar ansi margar.

En það er náttúrulega bara vitleysa. Ég hef gaman af þessu.

.....

Í gær spurði Völli mig í framhjáhlaupi hvort mig vantaði eldhúsborð. Ég sagði nei. Núna sé ég meira eftir því en ég get tjáð í tvívíðum orðum.

-b.

Gibson um Wells

William Gibson skrifar um það hvernig hann kynntist vísindaskáldskap og sögu á sirka sama tíma.. H.G. Wells virðist hafa verið mikill áhrifavaldur:

In his preface to the 1921 edition of The War in the Air, Wells wrote of World War I (still able to call it, then, the Great War): "The great catastrophe marched upon us in daylight. But everybody thought that somebody else would stop it before it really arrived. Behind that great catastrophe march others today." In his preface to the 1941 edition, he could only add: "Again I ask the reader to note the warnings I gave in that year, twenty years ago. Is there anything to add to that preface now? Nothing except my epitaph. That, when the time comes, will manifestly have to be: 'I told you so. You damned fools.' (The italics are mine.)"

-b.

I was once asked if I had any ideas for a really scary reality TV show. I have one reality show that would really make your hair stand on end: 'C-Students from Yale'.

Klock-kast

Nei, Strangers in Paradise er lélegt dót. Ekki gott dót.

Og hérna er eitthvað sem ég reyndi að henda upp í gær áður en eldrefurinn brotlenti..

.....

Ég hef ekki verið iðinn við að hlusta á podköst, en fann á heimasíðu Geoffs Klock tengla á nokkur slík sem hann hefur tekið þátt í. (Síðan smækkar gluggan sjálfkrafa og ég veit að það er pirrandi en hann meinar eflaust vel.) Ég tékkaði á einu þeirra og það eru sirka fjórir gaurar, sem hljóma hver öðrum myndasögunördalegri, og Klock er með í gegnum síma. Umræðuefnið er fyrsta TPB-in af Animal Man, eða blöð 1-9.

Flestum þessara gaura líst ekkert á bókina og einhverjum er beinlínis uppsigað við Morrison. Þetta er í raun mjög fyndið.. Klock hefur greinilega lesið söguna í þuklaðar ræmur og ryður úr sér miklum fróðleik og stúdíu á þessum fyrstu heftum, og svo kemur einhver gauranna inní og segir að hann hafi ekki séð neitt af þessum kristilegu táknum sem Klock vill lesa úr heftunum (og þá sérstaklega #5, 'The Coyote Gospel'), og þvertekur fyrir það að í síðasta ramma sjái maður Crafty á krossinum - þetta sé bara einhver skepna sem liggi dauð á veginum.

Klock segir að þetta sé jú það líka, en að í þessari sögu (einsog svo mörgum) sé hægt að finna marga fleti, marga merkingarauka á því sem liggur augljóst fyrir. Gaukurinn segir eitthvað um að hann sé forritari og að hann sjái bara það sem sé á blaðsíðunni, og svo held ég að það sé sami gaur sem kemur með þennan gullmola, sem er í raun eina ástæðan fyrir því að ég skrifa um þetta yfirhöfuð, það er hér:

I don't believe in reading between the lines.

Og ég gapi enn. Hann trúir ekki á þá iðju að lesa á milli línanna. Það er bara ekki hans tebolli. Einsog það sé hægt að lesa nokkuð sem skrifað hefur verið án þess að neyðast um leið til að lesa á milli línanna.

Nei ókei, ég stoppaði gaurinn bara strax af og fór að skrifa þetta upp, en ég á eftir að heyra hvernig hinir bregðast við. Látum sjá. Nei ókei, hann heldur áfram:

...I have a problem with that. If, if I'm a writer, I'm gonna write down what I'm talkin' about.

Og svo kemur það fram að einn af uppáhaldsrithöfundunum hans er Tom Clancy. Gúddí.

Nei ég get ekki pikkað inn fleiri línur uppúr þessum gaur.. það er alltof mikið af þeim. Þetta er lesandinn sem skemmir samvitund mannfólksins alls. Úff vá, og svo er þarna annar sem þykist hata heftið vegna þess að það sé svo fullt af kristilegum táknum. En hann hatar einmitt trúarbrögð svo heitt. Satan hvað svona týpur fara í taugarnar á mér.

Heyrðu ég hendi þessu bara uppá draslið. Einræðan hans Klock er alveg þess virði að tékka á þessu.. Klikki gaukur (41mb, HI-net).

.....

-b.

Rutmmaks skramáh!

..og ef einhver ykkar (eða bara Davíð) fílaði 'Digital Sweatshop' greinina þá er þessi hérna frá sama gaur og fer aðeins lengra oní saumana á þessu MOORPG-dæmi, eða hvernig það er nú stafað. Fjallar þannig séð um fasteignaviðskipti á mörkum stafrænu og raunveru..

'The Unreal Estate Boom'

At a construction site in Indianapolis, Troy Stolle sits with a hard hat in his lap and a Big Mac in his hands. Outside, the air is thick with dust and the rumble of bulldozers. A hundred yards away, the outline of a future Costco megastore shimmers in the heat, slowly taking shape as workers set rebar and pour concrete. Stolle's job, as a form carpenter, is to build the wooden molds the concrete gets poured into. His arms and hands are flecked with cuts and bruises, and at the moment he's got a pounding headache from the early stages of dehydration. Or maybe from the two-by-four that smacked him in the head earlier this morning. He's not certain which.
There's one thing he's sure of. Asked how this job compares to the work of building a virtual tower in Britannia two years ago, he answers like it's obvious: "That was a lot more stressful."

Merkilegir hlutir þessir tölvuleikjaheimar. Í ritgerðinni minni vitnaði ég í fyrirlestur þarsem gaukur einn fjallaði um svokölluð ,,skáldskaparkerfi" eða ,,fiction systems". Hann sá svipað dæmi í gangi í DC-Comics myndasöguveröldinni* annarsvegar, og í leikjum einsog þessum hinsvegar. Held hann hafi skrifað bók um dæmið.. hálflangar nú að tékka á henni.

-b.

*..og innri veröldum annarra myndasöguútgáfufyrirtækja eflaust líka, en DC var dæmið sem hann notaði.