William og Ernest elda grátt silfur..

"He has never been known to use a word that might send a reader to the
dictionary."
-William Faulkner (about Ernest Hemingway)

"Poor Faulkner. Does he really think big emotions come from big words?"
-Ernest Hemingway (about William Faulkner)

Meira Jesus Camp

A 'Pro-Life' speaker visits the camp and explains how "God doesn't care about how small the baby is, it is still a person and a soul, even if it's just protoplasm..." he pauses to pan the young crowd with a cartoon-ish, bug-eyed smile before delivering his punch line: "...whatever that is!" Some in the theatre laughed, and some screamed. Things had become so unbelievable that the audience was just making whatever sounds were possible in their collective state of shock. The 'Pro-Life' man passed around a boxed set of plastic fetuses at different stages of development (do they sell these at Christian Supply stores?!). He then placed red gaffe tape with the word 'LIFE' written on it over each child's mouth in preparation for their protest in front of the US Capitol Building. I had to step back for a second. They are placing gaffe tape over a child's mouth, and the child is then persuaded to interpret this as a positive, meaningful experience. 'Let the church decide what goes in place of my personal thoughts and voice.' It's a sad metaphor for how these children are kept from thinking for themselves, and a sad irony how their 'LIFE', the only one they'll ever have, is truly what they are missing out on by accepting these dogmatic restrictions.

..og hér eru tvær aðrar klippur, en þar kemur m.a. fram að kerlingarálftin sem mér sýnist koma hvað verst útúr þessari mynd tekur þátt í að auglýsa myndina! Henni finnst ekkert athugavert við þetta. Alveg hreint ótrúlegt.

Og svo er hér bók sem væri gaman að skoða: Getting Out: Your Guide to Leaving America. Ekki það að ég þurfi leiðbeiningar.. en þarna segir að 300.000 manns flytji þaðan ár hvert. Einn þúsundasti af heildarfjölda. Eitt Ísland. En meðal þess sem tekið er til umfjöllunar eru löndin sem þykja ákjósanlegust fyrir örvinglaða Kana, og ég vona að gamla góða verðbólgan og varnarleysið og hátt verð á bjór (að maður minnist ekki á villimennskuna í innfæddum að veiða grey hvalina í sjónum) verði til þess að Eldgamla Ísafold haldist fjarri öllum svona listum.

Það er annars dálítið hrollvekjandi að hugsa til þess hvernig ástandið væri þarna fyrir vestan ef allir með viti tækju sig saman og flyttu eitthvað annað. Þá gæti maður fyrst farið að óttast heittrúaða geðsjúklinga með höndina á heimsenda-sveifinni.

-b.

Hermennska

Góður punktur, og í heildina ágætis grein um Garry Trudeau, gaurinn sem teiknar Doonesbury skrítlurnar.

At the table is a filmmaker named Chuck Lacy, who just produced a documentary called "The War Tapes," which followed three National Guardsmen to Iraq and back home. Lacy is saying there is something about this war unlike any other in history. The Internet has made it possible for soldiers to be in country, in a theater of war, but still communicate daily with their families, in real time, sometimes with video.

Is that good or bad? Trudeau asks.

Both, says Lacy: The soldiers say it's their lifeline, but it's also a terrible drain on their emotions; they're dealing not only with their own anxieties but also with the anxieties of their families 6,000 miles away. It can be surreal. They'll come back from a firefight and then try to resolve a mortgage problem.

Ég hef ekki lesið mikið af þessum strípum hans, en þetta virkar spennandi.. kannske maður líti á þetta einhverntíman.

-b.

Jesus Camp, aftur

Í tengslum við blókfærslu um heimildarmyndina Jesus Camp þá er hér treiler:



Sjúkt sjúkt lið.

-b.

Arbeit ist Spiel!

The Lord said 'I am the light of the World.' Now he could just as easily have said 'I am king shit of fuck mountain. Why would you fuck with me?'

..Glorious Nation of Kazakhstan

Newsweek hefur uppi á nokkrum þeim sem koma fram í Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan:

The next step was the release form. The producers usually pulled it out just before the cameras rolled, at a moment of maximum bustle. Bobby Rowe, a rodeo veteran of nearly 50 years from Dickson, Tenn., agreed to let Borat sing "The Star-Spangled Banner" before a major rodeo in western Virginia. He says the "Borat" crew showed up 10 hours later than he requested, just before the show began. (He also says he asked for a CD of Borat's singing the anthem weeks in advance; the producers mailed him one, and it was blank.) Most of the folks contacted by NEWSWEEK admit they barely read the release. Even if they did, they might not have grasped the legalese about waiving claims for "breach[es] of alleged moral behavior" and "fraud (such as any alleged deception or surprise about the Film)"—which is a nifty way of getting people to agree that it's OK to defraud them.

Hvaða hvaða..

-b.

Leti og dólg

Skemmtileg hugmynd: Að safna saman öllum þessum ,,fyrirgefið hvað ég hef verið latur/löt við að blóka uppá síðkastið"-færslum í eina færslu.. Mér fannst ég alltaf vera að sjá þetta á tímabili.

Og maður er eiginlega hættur að kippa sér upp við það þegar mister Búss lemur tíkina sem hann kallar 'Merika og segir henni að hundskast útá horn að sækja peninga fyrir sig. Maður heyrir af þessu á hverjum degi orðið. Það tala allir um þetta en hverjum langar eiginlega að skipta sér af þessu? Ekki mig. Sumir vilja berja fólkið í kringum sig og sumir vilja láta berja sig. Kemur mér ekki við.

Once President Bush signed the new law on military tribunals, administration officials and Republican leaders in Congress wasted no time giving Americans a taste of the new order created by this unconstitutional act.

Within hours, Justice Department lawyers notified the federal courts that they no longer had the authority to hear pending lawsuits filed by attorneys on behalf of inmates of the penal camp at Guantánamo Bay. They cited passages in the bill that suspend the fundamental principle of habeas corpus, making Mr. Bush the first president since the Civil War to take that undemocratic step.

Not satisfied with having won the vote, Dennis Hastert, the speaker of the House, quickly issued a statement accusing Democrats who opposed the Military Commissions Act of 2006 of putting “their liberal agenda ahead of the security of America.” He said the Democrats “would gingerly pamper the terrorists who plan to destroy innocent Americans’ lives” and create “new rights for terrorists.”

..og ástandið er orðið uggvænlegt þegar tilvitnanir í 1984 teljast hversdagslegar, jafnvel huggulegar. En þær eiga samt sem áður fullan rétt á sér. Það er pólitísk hefð fyrir því að segja eitt og gera annað, en manni hættir að lítast á blikuna þegar fólk kippir sér ekki lengur upp við það.

Æ ég veit ekki. Égmeina, ef hún vill ekki láta berja sig þá hlýtur hún að geta farið eitthvað annað?

Annars er gaman að velta þessu upp: Bandaríkjamenn eru nú orðnir 300.000.000 talsins. Þúsund sinnum fleiri en við. Íslendingar láta reyndar smala sér hingað og þangað margt svipað og miklu stærri þjóðir, en ég ímynda mér samt að þegar íbúar séu orðnir svona margir sé þjóðarhugtakið orðið ansi teygjanlegt. Er það mögulegt að hver einasti Bandaríkjamaður hafi sambærilega hugmynd um það hvað það sé að vera Bandaríkjamaður, að eiga heima í Bandaríkjunum? Þegar fólk þekkir ekki einusinni fylkin í kringum sig eða nærliggjandi borgir.. eða borgarhlutana í kringum hverfið sitt, fjandinn hafi það. Þegar landið sem þú átt að tilheyra er orðin of stór hugmynd til að meðtaka almennilega er kannske ekkert skrýtið að restin af heiminum verði ennþá meira abstrakt. 'Kanada', 'Evrópa', 'Terroristar', 'Ýmislegt'.

Nei hvað veit maður annað en til að bulla.

-b.

Já en

hvað ef þetta eru síðustu dagarnir?

Bútur úr gömlu viðtali

Sótillur tónn í Grant Morrison í viðtali frá 1990. Hér er búturinn einsog hann leggur sig:

[On the X-Men/Doom Patrol likeness]:

"X-Men should have ended in 1980. The last good story was the
one where they all went in to the future and got killed I thought
that was really good. If only they'd stopped there. I suppose it's
just money, though. And yet these things just keep winning CBG polls,
and stuff like that. I mean, who *are* these people who think this is
any good? I was actually utterly insulted to find myself in the CBG
poll of favorite writers. Did you see it?"

Interviewer: "Yes."

"There were only two British writers in it. I think it was
Alan Moore and myself. Alan Moore was second and I was number 300 or
whatever.

Interviewer: "I think you came in fifth, actually."

"Yeah, well. I mean, you're surrounded by these people who
never learned to hold a pen, let alone write. Somebody phoned me up
to congratulate me, and I thought this was reason enough to go and
slit my wrists. Obviously the 130 people who voted for me were people
of rare perspicacity, but people who put Chris Claremont above
somebody like Alan Moore. What can you do?"

Hann er alltaf svo sæll og glaður í þeim viðtölum sem ég hef lesið þessi síðustu ár, það er gaman að sjá að hann var ekki alltaf svona happy-feely.

-b.

Úr Foucault's Pendulum

"Last night I happened to come across a driver's manual. Maybe it was the semidarkness, or what you had said to me, but I began to imagine that those pages were saying Something Else. Suppose the automobile existed only to serve as metaphor of creation? And we mustn't confine ourselves to the exterior, or to the surface reality of the dashboard; we must learn to see what only the Maker sees, what lies beneath. What lies beneath and what lies above. It is the Tree of the Sefirot."
"You don't say."
"I am not the one who says; it is the thing itself that says. The drive shaft is the trunk of the tree. Count the parts: engine, two front wheels, clutch, transmission, two axles, differential, and two rear wheels. Ten parts, ten Sefirot."
"But the positions don't coincide."
"Who says they don't? Diotallevi's explained to us that in certain versions Tiferet isn't the sixth Sefirah, but the eighth, below Nezah and Hod. My axle-tree is the tree of Belboth."
"Fiat."
"But let's pursue the dialectic of the tree. At the summit is the engine, Omnia Movens, of which more later: this is the Creative Source. The engine communicates its creative engergy to the two front or higher wheels: the Wheel of Intellegence and the Wheel of Knowledge."
"If the car has front-wheel drive."
"The good thing about the Belboth tree is that it allows metaphysical alternatives. So we have the image of a spiritual cosmos with front-wheel-drive, where the engine, in front, transmits its wishes to the higher wheels, whereas in the materialistic version we have a degenerate cosmos in which motion is imparted by the engine to the two lover wheels: from the depths, the cosmic emination releases the base forces of matter."
"What about an engine in back, rear-wheel drive?"
"Satanic."

Og hann heldur áfram. Mér fannst þetta rosalega fyndið, en kannske þarf maður að hafa lesið allt það sem fer á undan til að vilja hlæja að þessu.. Að bera saman samsetningu bifreiðar og alheimsins skv. kabbalah er nógu kreisí, en hann gerir nákvæmlega það sama og allir rugludallarnir sem þeir hafa verið að hitta áður í bókinni, og reynir að þröngva inní kenninguna atriðum sem virðast ekki passa.

Það er miðvikudagur í rólegheitum og ég er einn í íbúðinni. Geispi geisp.

-b.

Rusl..

Eftir að hafa séð minnst á hann nokkrum sinnum hér og þar á netinu sótti ég pilotinn af nýjum bandarískum gamanþætti, 30 Rock. Ef ekki væri fyrir Alec Baldwin þá myndi ég lýsa þessu sem algeru sorpi, en hann hysjar þetta upp í venjulegt 'rusl'. Að öðru leyti er þetta alltof mikill rembingur, fyrirsjáanlegir brandarar og gersamlega enginn sjarmi.

Warren Ellis skrifar um þáttinn og hittir naglann á höfuðið í þessum samanburði á honum og Studio 60:

Working in 30’s favour is that it makes no bones about its show-within-the-show, The Girlie Show, being shit. And also with Tracy Morgan’s character being a shitty comedian. He’s a lowest-common-denominator ham, shamelessly playing to the audience and doing schtick that’d made the worst open-mic hack cringe.

Þátturinn sem fólkið í Studio 60 framleiðir virkar mjög óspennandi, og það er erfitt að halda því fram að Matt og Danny séu að gera eitthvað af viti þegar það vantar allan kraft í þáttinn sem þeir eiga að vera að bjarga. Brandarinn sem allt snerist um í síðasta þætti virkaði t.a.m. bara að hálfu leyti: Hann var nógu almennur til að geta verið meira en tveggja ára gamall, en var að sama skapi alls ekki nógu fyndinn til að geta fengið eins góð viðbrögð og manni var gert að trúa. Þannig myndi þátturinn sjálfur virka betur ef hann gæfi sér að SNL-klóninn sem stúdíóið framleiðir væri bara enn einn lélegur sketsaþáttur (einsog SNL). Með öðrum orðum: ef skríbentnum Matt Albie finnst þetta dótarí fyndið þá er hann ekki trúverðugur sem klár og fyndinn brandara- og sketsahöfundur.

Það er hinsvegar nægur sjarmi yfir framsetningunni og (flestum) karakterunum til að ýta SNL-froðunni útí horn, og samræðurnar einar saman hefja Studio 60 yfir megnið af öðru network-sjónvarpi, þar á meðal rusli einsog 30 Rock

...

Óljósar tengingar: Aðalpersónan 30 Rock er leikin af Tinu Fey, sem hefur einmitt verið áberandi í SNL um nokkurt skeið. Hún ætti því að vera vel kunnug bitlausum húmor einsog þeim sem sjá má í þættinum-innan-þáttarins, The Girlie Show. En Aaron Sorkin hefur held ég ekki þurft að vera fyndinn á þann hátt sem góðir sketsa-þættir krefjast og það er kannske ekki skrýtið að hann skrifi ekki góða sketsa. Albie skrifar einsamall og kemur ekki nálægt skrif-herberginu, þarsem hópur af undarlegu fólki reynir að vera fyndið oní hvort annað, en sketsaþættir eru gjarnan samvinnuverkefni..

Ég veit ekki. En Studio 60 þátturinn síðan í gær er að halast inn einmitt núna og ég fílaða. Tveir þættir eftir af The Wire og báðir bíða rólegir í sínum möppum. Það er frí í skólanum þessa vikuna og ég nenni ekki að nýta það í lestur alveg strax.

Og talandi um sketsa: Hefur nokkurntíman verið til fyndnara íslenskt sjónvarpsefni en fyrsta þáttaröð af Fóstbræðrum?

-b.

Þar kom að því

Tölvan mín datt í gólfið núna rétt áðan, í fyrsta skipti síðan ég keypti hana. Mér líður einsog ég ætti að fara með hana á barinn og gefenni einn kaldan.

Vonum bara að hún fari ekki að vera með eitthvað vesen í framhaldinu.. Það er nú sterkt í þessu.

-b.

Nei ókei án gríns. Það er allt að verða brjálað í The Wire. Þetta er brútal dót.

Vakna þú mín Torfhildur

Hún Torfhildur er komin í gírinn aftur. Fyrsta uppfærslan í.. sirka þrjú ár sem ég kem ekki nálægt. Ja, þannig séð. Ég bað rhi um að senda Andra lykilorðið að vefsvæðinu, og beið svo í einhverjar vikur, áður en ég sendi honum bara .zip fæl með afriti af ws_ftp forritinu mínu, þarsem torfhildar-passinn er dulkóðaður. En það virkar.

Einsog ég sagði honum áðan þá er þetta náttúrulega eitthvað sem ég hefði getað gert til að byrja með, þarna í byrjun annarinnar, en hvað um það..

BSG vikunnar er slappur. Gerist lítið. En síðustu þættirnir af The Wire eru að detta inn. Vantar bara númer 12 af 13.. Og volgar ciabatta-bollur með smjöri og osti eru rosa góðar svona seint á kvöldin.

-b.

Nýjasta gamalt frá Tom Waits

Þegar mig langar að skrifa eitthvað sniðugt og skemmtilegt um Tom Waits þá endar það oftar en ekki í klappstýrurímum á borð við ,,Tom Waits er bestur, lang lang bestur!" En sleppum því í þetta skiptið.

Hann er bara uppáhalds. Plöturnar hans eru endalaust góðar, og eru þær einu sem ég tók með mér hingað til Danmerkur, vitandi það að ég væri ekki með geislaspilara..

Og hann er að fara að gefa út nýja plötu. Eða plötur. Þegar Alice og Blood Money komu út á sínum tíma var það nóg til að endast mér í marga mánuði. Fyrst keypti ég Blood Money og hlustaði hana niðrá klöpp, síðan keypti ég Alice og heyrði hana í tætlur. Það var frábært.

Og núna: Orphans: Brawlers, Bawlers and Bastards. Þriggja diska pakki með 56 lögum, en þar af er sirka helmingur nýtt efni, á móti lögum sem hafa komið út hér og þar áður.

Bend Down the Branches kom út á plötu með lögum fyrir börn árið 2002, Fall of Troy var á Dead Man Walking-sándtrakkinu, World Keeps Turning minnir mig að hafi verið í myndinni Pollock, Buzz Fledderjohn var frítt dánlód á amazon.com á sínum tíma, og The Return of Jackie and Judy er æðislegt Ramones kóverlag sem kom út á Ramones tribute plötu um árið. Og þetta er bara það sem ég kannast við.

Ekkert (All I've Got is) Empty Pockets samt.. Sem er leitt. En fjandinn, af nóg öðru að taka.

Já þarna er líka Puttin' on the Dog, sem mig minnir að Hlynur hafi sent mér á MSN fyrir löngu síðan. Ég veit ekki hvar það kom fyrir upphaflega.

Gathering all this material together was like rounding up chickens at the beach. It’s not like you go into vault and check out what you need. Most of it was lost or buried under the house. Some of the tapes I had to pay ransom for to a plumber in Russia. You fall into the vat. We started to write just to climb out of the vat. Then you start listening and sorting and start writing in response to what you hear. And more recording. And then you get bit by a spider, go down the gopher hole, and make a whole different record. That was the process pretty much the last three years.

Sýnishorn: eitt af nýju lögunum, The Bottom of the World (aðeins meiri Waits-titill) er laust til niðurhals hérna, af anti.com.

Platan kemur út 21. nóvember. Og ég hlakka til. Sjáiði bara þetta fokking kóver! (Smelli smell) Brilljant.

-b.

Óðinsvélar

Hérna var ég í dag.

Þar smakkaði ég 'Odense Classic', sem er barasta fínn lager.

Lestarmiðinn kostaði meira en 'stúdentastrætið' hjá hórunum á Istegade. Talsvert meira. Við erum að tala um það að gaurinn tók alla peningana úr veskinu mínu og gaf mér eitt klink tilbaka. Og minntist ekki einusinni á það að maður gæti pantað sæti, til að geta sest niður í lestinni. Ég settist bara einhverstaðar, var rekinn úr því sæti, settist í næsta klefa, var rekinn úr því (sorrí, fyrsta farrými melur), stóð hálfa ferðina útá gangi með fullt af öðru fólki (þunguðum konum og gamlingjum, meðal annars) en fékk loks að setjast þegar einhver fór út einhverstaðar. Það var allt í lagi.

Gekk um Óðinsvé, hitti Ívar og tók strætó með honum á kollegíið hans. Partí um kvöldið þarsem ég lærði nokkur dönsk orð og sannfærði 19 ára gamla íslenska stelpu um að hún væri í raun og veru 28 ára í 'stelpu-árum'.

Í morgun tókum við til. Ég ákvað að fara heim, við röltum á strætóstoppið og lentum þar á sama tíma og strætóinn. Ég sagði bless í flýti, hugsaði um perlur og eðlur á leiðinni á lestarstöðina, fór uppá aðra hæð, tók númer og fékk að vita að 14:06 lestin færi til Köben, en að hún yrði sirka 25 mínútum of sein. Ég pantaði sæti í þetta skiptið. Það kostaði mig 20 krónur.

Lestin fór beinustu leið til Köben og það angraði mig enginn. Á HBG fékk ég lest til Nörreport undireins, og þar metró til Örestad undireins. Þetta var hið fullkomna lestarferðalag.

Svo kem ég heim, kveiki á tölvunni, opna itunes og hann fer sjálfkrafa að hala niður nýjustu poddköstunum sem ég er áskrifandi að. Hversu svalt er það? Ég gapi yfir því hversu lengi ég var að komast inná þann gaur. Poddkastaáskrift er algert smjör.

Poddkastið sem um ræðir er kommentaríið hans Ronalds Moore fyrir Battlestar þátt gærdagsins. Þátturinn er að hlunkast inná tölvið einsog er. Eini sjónvarpsþátturinn sem ég horfi á tvisvar í hverri viku, vegna þess að kommentaríið hans Moores er helvíti gott. Allt annað en ruslið sem þeir gefa út fyrir Family Guy.. En hvað um það. Gott að vera kominn heim.

-b.

Tölv

Ég hef verið að fletta í gegnum þennan lista af '100 bestu NES leikjunum', og það er bara nokkuð gaman. Það eitt að skjá skjámyndir af þessum elskum vekur með mér ótal minningar af því að hanga inni í góða veðrinu og spila tölvuleiki. Eitt af mínum uppáhöldum, Bionic Commando, er í 30. sæti. Ég hef náttúrulega ekki spilað nema brot af þessu öllusaman, en eitthvað þó.

Og ég fæ svona ,,alveg rétt..." tilfinningu þegar ég les dót einsog þetta, um Zelda II (25. sæti):

Lastly, if you take nothing else from this game, remember to always break into strange homes and talk to the women, because they may be keeping an old man in their basement. And he can, um, teach you things.

Vá man ég eftir þessu. Kláraði samt aldrei þennan leik. Man að hann var gulllitaður..

Og svo er hér erkisvalt lyklaborð.. úr grjóti!:



-b.

Spjallþáttabrandarinn minn

Afhverju íhugar páfinn að útrýma limbóinu?

Afþví hatturinn hans rekst alltaf uppundir slána!

Hahahaha!

-b.

Blogos Romanus

The RomeHistorian's Blog er að finna á hbo.com, en mér sýnist þarna vera á ferðinni blóksíða sagnfræðings sem tekur þátt í framleiðslu Rome, en þeir eru um þessar mundir að taka upp þættina sem koma til með að mynda aðra þáttaröð. Ég hef bara rétt skimað yfir nokkrar færslur, og þetta virkar mjög áhugavert. Dæmi:

Browsing the script for the latest episode - six - and I come across the following line: "The troops need paying. We must get the money somewhere."

Money. As much of an obsession for the ancient Romans as it is for us. The Romans were unabashed in their desire to get rich. Most, of course, never managed and spent lifetimes worrying about the next rent check. But it didn't stop them dreaming. 'Salve Lucrum' reads one of the more famous inscriptions on a doorway in Pompeii. 'Welcome Profit!'

Þetta er líka mjög sniðug hugmynd, vegna þess að þeir sem horfa á þættina held ég að hljóti að verða forvitnir um sagnfræðina sem liggur að baki framleiðslunni, og þarsem næsta þáttaröð kemur ekki á skjáinn fyrren einhverntíman á næsta ári er um að gera að hafa ofan af fyrir áhorfendum þangað til.

Sjá einnig: RomeArtDirector's Blog, en sá er ekki alveg jafn iðinn við kolann.

-b.

300 dagar eru brandari

Mér finnst einsog ég sé nýbúinn að eiga afmæli.

-b.