Ég keypti bókina Reader's Block eftir David Markson um daginn. Hún er mjög svipuð This is Not a Novel, sem er náttúrulega besta mál. Þarna eru efnisgreinarnar ein, tvær eða þrjár línur, æviatriði skálda, fræðinga og listamanna í bland við lýsingar á persónunni Reader, bókatitlar án frekari útskýringa og tilvitnanir án heimilda og stundum án höfunda.
Ein af þessum tilvitnunum er svohljóðandi:
,,Only a lunatic would dance when sober, said Cicero."
(Og svo ég leggjist nú ekki í sömu póstmódern gryfju og Markson þá er þetta semsagt héðan: Markson 2007 (1996), bls. 22.)
Þetta er flott lína. Mig langaði að vita hvaðan hún kemur svo ég gúglaði hana. Tilvitnunin er náttúrulega ensk þýðing úr latínu, svo að hún er til í nokkrum myndum. En sú langalgengasta var þessi:
,,No sane man will dance."
Má maður þá ekki gerast drukkinn lengur eða hvað? Línan er náttúrulega stutt og laggóð, fimm skoppandi atkvæði. Ég fékk reyndar svo fáar niðurstöður þegar ég sló absolút kvótinu hans Marksons upp að mig grunar að hann hafi fundið sína eigin orðaröð og hrynjandi. Það er ekki hægt að segja hlutina bara svona hinsegin, ég er viss um að Síseró hefið verið sammála því. No sane man will dance. En þá spyr maður sig hverju Markson sleppi. Varla skrifaði Síseró þessi orð á blað og setti í möppu sem barst svo til okkar í gegnum aldirnar..
Eftir smá orðabókahjakk fann ég latínuna:
,,Nemo enim fere saltat sobrius, nisi forte insanit."
Eftir meira hjakk fann ég hvaðan hún kemur, en það er úr Pro Murena (enska). Þar mælir Síseró fyrir Lucius Murena, sem var ákærður fyrir mútuþægni. Eða mér sýnist það hafa verið fyrir mútuþægni, frekar en að múta öðrum.. ég játa að ég nenni ómögulega að kynna mér málavöxtu nokkuð frekar.
En já. Semsagt. Þá getum við lesið efnisgreinina sem línan er tekin úr:
VI.[13] Cato calls Lucius Murena a dancer. If this be imputed to him truly, it is the reproach of a violent accuser; but if falsely, it is the abuse of a scurrilous railer. Wherefore, as you are a person of such influence, you ought not, O Marcus Cato, to pick up abusive expressions out of the streets, or out of some quarrel of buffoons; you ought not rashly to call a consul of the Roman people a dancer; but to consider with what other vices besides that man must be tainted to whom that can with truth be imputed. For no man, one may almost say, ever dances when sober, unless perhaps he be a madman, nor in solitude, nor in a moderate and sober party; dancing is the last companion of prolonged feasting, of luxurious situation, and of many refinements. You charge me with that which must necessarily be the last of all vices, you say nothing of those things without which this vice absolutely cannot exist: no shameless feasting, no improper love, no carousing, no lust no extravagance is alleged; and when those things which have the name of pleasure, and which are vicious, are not found, do you think that you will find the shadow of luxury in that man in whom you cannot find the luxury itself?
(Héðan. Áherslan er mín.)
Þá sýnist mér að Kató hafi sagt Murena vera dansara, og reynt þannig að rægja hann eða láta hann líta illa út. Og Síseró slengdi þessu svona aftur í fésið á honum. Meiningin er þessi, ef mér skjátlast ekki:
Þú segir Lúsíus Murena vera dansara, en allir vita að menn dansa ekki nema vel fullir eða geðveikir, og þá gjarnan á hápunkti hömlulausra partía. Með því að nefna dansinn gefur þú í skyn allskyns lesti og syndir, án þess að nefna þær beint á nafn, og það hæfir varla málfærslumanni af þínum kalíber.
Maður spyr sig þá hvort þeir Kató og Síseró gefi sér báðir að dans sé fylleríissport, það þurfi ekki að ræða það neitt frekar, og að Síseró sjái þannig hverju Kató er að ýja að. Eða er þessi tenging ekkert viðtekin, er Kató að vísa til lægstu hvata mannsins á óbeinni hátt? Þá á ég við þetta: Er Síseró, með þessum orðum sínum um dans og drykkju og brjálæði, að endurtaka viðtekinn sannleik, eða er hann að færa lúmskar árásir Katós í orð, án þess að taka undir meininguna?
Það má vera að þessu sé auðsvarað fyrir þá sem hafa í raun og veru lesið málsvörnina. En ég nenni því ekki svo ég læt mér nægja að kasta fram spurningunni.
Rosalega er gaman að skrifa á netið.
...
Markson minnist líka á að það séu enn til skrár yfir sigurvegarana í allra fyrstu ólympíuleikunum, árið 776 fyrir Krist, og áfram næstu níuhundruð árin! Og maður hugsar. Þessu nenntu þeir að halda til haga, blessaðir.
-b.
29 febrúar 2008
Sumir keyra til Keflavíkur, aðrir fljúga til Parísar
Hallur kom heim í Skaftahlíðina í gær með tösku og flugmiða. Við gláptum á tvo X-Files þætti og fórum svo í bælið. Hver í sitt bæli, vitaskuld. Hvað er þetta. Útúrsnúningar og dylgjur eru þetta alltaf. Ég á ekki eitt aukatekið o.s.frv.
Annars hafði ég gaman af því að velja góða X-Files þætti. Það gæti verið lítið verkefni fyrir mig að katalóga þessi ósköp, hvað virkar og hvað ekki, stýra vongóðum glápurum framhjá hrikalegu þáttunum (sem eru þónokkrir) og vekja athygli á æðislegu þáttunum (sem eru líka nokkrir, þó það nú væri). Það er spurning.
En Hallur var semsagt kominn til að leggja sig um nóttina og fara svo með Inga Birni á Leifsstöð, en ég var búinn að lofa því að keyra þá niðreftir. Við lögðum af stað um fimm og vorum komnir á fínum tíma. Ég tók í hendur og kvaddi strákana og jafnvel þótt það væri strangt til tekið ekki hægt að miða út gönguleiðir þarna á staðnum - þá taka við blindgötur, snarpar beygjur og snúningar í innskráningu og öryggisleit - þá þóttist ég sjá að þeir stefndu beina leið á barinn.
Ég heyrði annars í Inga Birni áðan og þeir voru kátir, í metróinu á leiðinni til Montparnasse. Í kvöld opnar sýningin þeirra Frikka og félaga. Það verður partí, hugsa ég.
Ég keyrði heim frá Leifsstöð, sofnaði kaldur og þreyttur og svaf yfir mig. En það kom ekki að sök. Nú stend ég vaktina niðrá safni, sjoppan lokar eftir rúma fjóra tíma. Hvað er að heyra, er strax komin helgi?
Það eru annars þrjár vikur í mína utanlandsferð. Ég bíð rólegur.
-b.
Annars hafði ég gaman af því að velja góða X-Files þætti. Það gæti verið lítið verkefni fyrir mig að katalóga þessi ósköp, hvað virkar og hvað ekki, stýra vongóðum glápurum framhjá hrikalegu þáttunum (sem eru þónokkrir) og vekja athygli á æðislegu þáttunum (sem eru líka nokkrir, þó það nú væri). Það er spurning.
En Hallur var semsagt kominn til að leggja sig um nóttina og fara svo með Inga Birni á Leifsstöð, en ég var búinn að lofa því að keyra þá niðreftir. Við lögðum af stað um fimm og vorum komnir á fínum tíma. Ég tók í hendur og kvaddi strákana og jafnvel þótt það væri strangt til tekið ekki hægt að miða út gönguleiðir þarna á staðnum - þá taka við blindgötur, snarpar beygjur og snúningar í innskráningu og öryggisleit - þá þóttist ég sjá að þeir stefndu beina leið á barinn.
Ég heyrði annars í Inga Birni áðan og þeir voru kátir, í metróinu á leiðinni til Montparnasse. Í kvöld opnar sýningin þeirra Frikka og félaga. Það verður partí, hugsa ég.
Ég keyrði heim frá Leifsstöð, sofnaði kaldur og þreyttur og svaf yfir mig. En það kom ekki að sök. Nú stend ég vaktina niðrá safni, sjoppan lokar eftir rúma fjóra tíma. Hvað er að heyra, er strax komin helgi?
Það eru annars þrjár vikur í mína utanlandsferð. Ég bíð rólegur.
-b.
28 febrúar 2008
Ennþá Grettir
Hérna er skrítla sem er kölluð Arbuckle, en þar eru línurnar hans Grettis fjarlægðar og strípan teiknuð uppá nýtt. Sumt gott. Þessi hér
Verður þessi hér:
Þetta er göfugt framtak, og langt í frá að vera tímaeyðsla, hvorki fyrir hlutaðeigandi né mig, lesandann.
Verður þessi hér:
Þetta er göfugt framtak, og langt í frá að vera tímaeyðsla, hvorki fyrir hlutaðeigandi né mig, lesandann.
Grettir, Jón og Marvin
Fyrir tæpu ári benti ég á gaur sem klippti línurnar hans Grettis útúr Grettis-skrítlum og gerði þær talsvert fyndnari fyrir vikið. Þá sjaldan sem ég les Gretti síðan hef ég haft þetta bakvið eyrað. Og tíðin var góð.
Nú sé ég að einhver hefur fjarlægt Gretti allan. Sem er mjög rökrétt framhald, og bráðsnjallt. Skrítlurnar eru enn fyndnari. Og manni dettur í hug myndhöggvarinn, sem heggur burt allan óþarfa þartil myndin - sem var alltaf til staðar inní berginu - kemur í ljós. Jim Davis og co. henda grjóti í mannfólkið og betri menn höggva úr því brandara. Myndhverfingin er gölluð en samt svo rétt.
Ég veit ekki hvort það er beint samband á milli þessarra Grettis-fiktara. Það skiptir ekki öllu máli.
Og nú kemur tenging: Þessar Grettislausu Grettis-skrítlur sýna geðsjúklinginn Jón, sem talar við sjálfan sig og eyðir stundum fleiri en einum ramma í þögla vanlíðan. Þarna er verið að búa til absúrd húmor úr hefðbundu formúlugríni, sem er meira og minna það sem Steve Martin segist hafa reynt að gera þegar hann var að þróa sitt uppistand.
Ég var einmitt að klára Born Standing Up eftir Steve Martin núna rétt í þessu, sem er nokkurskonar ævisaga. Mér þykir hálfóþægilegt að lesa ævisögu þarsem ég hef verið svo hneykslaður á ævisögulestri fólks í kringum mig.. en þessi bók renndi á vissan hátt frekari stoðum undir þessa fordóma mína. Ég las bókina vegna þess að ég hef gaman af uppistandinu hans, og það var oft áhugavert að lesa um það hvernig hann byrjaði í geiranum, með hverjum hann var að túra, hvernig hann þróaði settið sitt o.s.frv. En jafnvel þótt yfirlýst markmið hans með bókinni hafi verið að skoða þetta æviskeið sitt nánar þá kemst hann ekki hjá því að ræða um fjölskyldumál og kærustur. Sem mér finnst engan veginn áhugavert.
Það er deginum ljósara að þetta blandast allt saman, uppistandarinn er mótaður af samskiptum sínum við foreldra sína allt einsog því hvað hann les eða sér útum gluggann. En einsog gamanmálin hans eru framúrstefnuleg og spennandi þá er fjölskyldudramað eitthvað sem mér finnst ég hafa séð í sjónvarpinu tíu sinnum áður: Ofbeldisfullur og afskiptinn faðir sem er ómögulegt að gera til geðs, systkini sem talast varla við og móðir sem verslar og segir ekki orð. Og allt leysist á endanum, allir skilja sem vinir.
Ég ímynda mér staðlaðan ævisögukúnster sem hrópar ,,En þetta gerðist í alvörunni! Þetta upplifði maðurinn!"
Og hvað með það?
En það má vel vera að ég sé að snúa þessu á hvolf, og að sagan sé höfuðatriði fyrir þá sem helst vilja lesa ævisögur, ekki sannindin. Plebbinn sem gólar í hausnum á mér um alvöru og staðfestar heimildir er e.t.v. hugarburður einn.
Hvað sem því líður þá er sagan frekar mistæk. Ég myndi samt mæla með henni fyrir áhugamenn um uppistand Martins eða uppistand almennt. Sögurnar af götunni og klúbbunum eru oft kostulegar. En bókin útskýrir a.m.k. hversvegna Martin er svona tregur til að veita viðtöl sem hverfast ekki útí sketsa: Einkalíf kómíkerans er ekkert sérlega fyndið, einsog hann tekur fram oftar en einusinni. Sjóið er sjó, og rjóminn er skilinn eftir á sviðinu.
...
Föruneyti hringsins er að klárast, en það er nóg af sögu eftir í eyrun. Ég fékk nýja amazón sendingu um daginn og á þessvegna nóg á skjáinn líka. Hinsvegar vantar mig eitthvað að lesa. Æ mig auman.
-b.
Nú sé ég að einhver hefur fjarlægt Gretti allan. Sem er mjög rökrétt framhald, og bráðsnjallt. Skrítlurnar eru enn fyndnari. Og manni dettur í hug myndhöggvarinn, sem heggur burt allan óþarfa þartil myndin - sem var alltaf til staðar inní berginu - kemur í ljós. Jim Davis og co. henda grjóti í mannfólkið og betri menn höggva úr því brandara. Myndhverfingin er gölluð en samt svo rétt.
Ég veit ekki hvort það er beint samband á milli þessarra Grettis-fiktara. Það skiptir ekki öllu máli.
Og nú kemur tenging: Þessar Grettislausu Grettis-skrítlur sýna geðsjúklinginn Jón, sem talar við sjálfan sig og eyðir stundum fleiri en einum ramma í þögla vanlíðan. Þarna er verið að búa til absúrd húmor úr hefðbundu formúlugríni, sem er meira og minna það sem Steve Martin segist hafa reynt að gera þegar hann var að þróa sitt uppistand.
Ég var einmitt að klára Born Standing Up eftir Steve Martin núna rétt í þessu, sem er nokkurskonar ævisaga. Mér þykir hálfóþægilegt að lesa ævisögu þarsem ég hef verið svo hneykslaður á ævisögulestri fólks í kringum mig.. en þessi bók renndi á vissan hátt frekari stoðum undir þessa fordóma mína. Ég las bókina vegna þess að ég hef gaman af uppistandinu hans, og það var oft áhugavert að lesa um það hvernig hann byrjaði í geiranum, með hverjum hann var að túra, hvernig hann þróaði settið sitt o.s.frv. En jafnvel þótt yfirlýst markmið hans með bókinni hafi verið að skoða þetta æviskeið sitt nánar þá kemst hann ekki hjá því að ræða um fjölskyldumál og kærustur. Sem mér finnst engan veginn áhugavert.
Það er deginum ljósara að þetta blandast allt saman, uppistandarinn er mótaður af samskiptum sínum við foreldra sína allt einsog því hvað hann les eða sér útum gluggann. En einsog gamanmálin hans eru framúrstefnuleg og spennandi þá er fjölskyldudramað eitthvað sem mér finnst ég hafa séð í sjónvarpinu tíu sinnum áður: Ofbeldisfullur og afskiptinn faðir sem er ómögulegt að gera til geðs, systkini sem talast varla við og móðir sem verslar og segir ekki orð. Og allt leysist á endanum, allir skilja sem vinir.
Ég ímynda mér staðlaðan ævisögukúnster sem hrópar ,,En þetta gerðist í alvörunni! Þetta upplifði maðurinn!"
Og hvað með það?
En það má vel vera að ég sé að snúa þessu á hvolf, og að sagan sé höfuðatriði fyrir þá sem helst vilja lesa ævisögur, ekki sannindin. Plebbinn sem gólar í hausnum á mér um alvöru og staðfestar heimildir er e.t.v. hugarburður einn.
Hvað sem því líður þá er sagan frekar mistæk. Ég myndi samt mæla með henni fyrir áhugamenn um uppistand Martins eða uppistand almennt. Sögurnar af götunni og klúbbunum eru oft kostulegar. En bókin útskýrir a.m.k. hversvegna Martin er svona tregur til að veita viðtöl sem hverfast ekki útí sketsa: Einkalíf kómíkerans er ekkert sérlega fyndið, einsog hann tekur fram oftar en einusinni. Sjóið er sjó, og rjóminn er skilinn eftir á sviðinu.
...
Föruneyti hringsins er að klárast, en það er nóg af sögu eftir í eyrun. Ég fékk nýja amazón sendingu um daginn og á þessvegna nóg á skjáinn líka. Hinsvegar vantar mig eitthvað að lesa. Æ mig auman.
-b.
27 febrúar 2008
Sjá leiðina sem ég keyri bráðum
Sjá á stærra korti
Þetta er semsé leiðin frá Kastrup til Ölsremmu. Ef allt gengur að óskum þá fer ég þessa leið á bíl eftir flugferð og allskonar.
-b.
26 febrúar 2008
There Will be Old Men
Við Davíð og Sævar kíktum á There Will Be Blood sunnudagskvöldið síðastliðna. Hún er þrælmögnuð maður.. Svo kom þessi spurning upp einhverstaðar, hvor er nú betri, hún eða No Country for Old Men. Betri og verri er voða erfitt finnst mér. Eða. Barton Fink er betri en The Flintstones, en er hún betri en Miller's Crossing? Það er einhvernvegin sanngjarnara að bera saman myndir þarsem sama fólkið kemur að, eina Cohen mynd við aðra eða tvær Anderson myndir.. Er TWBB betri en Boogie Nights? Báðar eru betri en Hard Eight.
Betri verri er voða erfitt og varla þess virði að rausa um það.
Og það hlýtur að skipta máli hvernig maður horfir á myndirnar, hvar maður sér þær, með hvaða fólki. Ég sá TWBB með tveimur vinum mínum í þéttum bíósal, en NCFOM einn míns liðs á tölvuskjá. Og ég vildi eiginlega óska þess að hafa séð þær báðar í kvikmyndahúsi. Ég var að hugsa útí þetta og ég hugsa að ég hefði horft á There Will Be Blood á tölvunni ef ég hefði komst í hana áður, en að sama skapi hefði ég væntanlega farið á No Country for Old Men í bíó hefði hún komið í hús á skikkanlegum tíma. Ég vil hluti núna, ekki seinna. Netið lætur yfirleitt allt eftir mér, ég er spilltur. En svona er það bara.
Er No Country betri en Fargo betri en Big Lebowski betri en Miller's Crossing? Þær eru allar bestar. Sú síðastnefnda er samt mitt uppáhald. Sjitt hún er æði. Og aldrei sá ég hana í bíó.
En myndin er snar. Við Sævar sáum báðir Jóakim Aðalönd við varðeldinn, sem var gaman. Var það þetta sem ég vildi segja um hana? Feh, vinnan er búin í dag. Ég verð að kíkja eitthvað og gera hlut.
-b.
Betri verri er voða erfitt og varla þess virði að rausa um það.
Og það hlýtur að skipta máli hvernig maður horfir á myndirnar, hvar maður sér þær, með hvaða fólki. Ég sá TWBB með tveimur vinum mínum í þéttum bíósal, en NCFOM einn míns liðs á tölvuskjá. Og ég vildi eiginlega óska þess að hafa séð þær báðar í kvikmyndahúsi. Ég var að hugsa útí þetta og ég hugsa að ég hefði horft á There Will Be Blood á tölvunni ef ég hefði komst í hana áður, en að sama skapi hefði ég væntanlega farið á No Country for Old Men í bíó hefði hún komið í hús á skikkanlegum tíma. Ég vil hluti núna, ekki seinna. Netið lætur yfirleitt allt eftir mér, ég er spilltur. En svona er það bara.
Er No Country betri en Fargo betri en Big Lebowski betri en Miller's Crossing? Þær eru allar bestar. Sú síðastnefnda er samt mitt uppáhald. Sjitt hún er æði. Og aldrei sá ég hana í bíó.
En myndin er snar. Við Sævar sáum báðir Jóakim Aðalönd við varðeldinn, sem var gaman. Var það þetta sem ég vildi segja um hana? Feh, vinnan er búin í dag. Ég verð að kíkja eitthvað og gera hlut.
-b.
Skrifaði þetta upp áðan
Ég kann ekki þýsku þannig að ég var að skrifa upp slatta sem ég skil ekki. Eða ég næ orði og orði en það stendur ekki orð oná orði. Og þetta er úr þýskri þýðingu á íslenskri smásögu. Þýska nafnið er Der lebende Freund, sem þýðir.. hvað, ,,ástríki vinurinn"? Er þetta um ofurhugana í Gaulverjabæ?
............
Es waren einmal im 20. Jahrhundert fünf Freunde, die hoch und heilig gelobt hatten, sich am Heiligen Abend des Jahres 2002 im Botanischen Garten in Reykjavík zu treffen. Sie rechneten damit, dass sie vor diesem Termin das Zeitliche gesegnet haben würden, und sicherheitshalber hatten sie sich verabredet, da es passieren könnte, dass sie getrennt würden. Im jenseitigen Gewühl wäre es bestimmt nicht angenehm, jemanden ausfindig zu machen.
Als es so weit war, lebte Vernhard immer noch. Er war unschlüssig, ob er zu diesem Stelldichein gehen sollte, weil seine Freunde ihn wohl kaum erwarteten. Andererseits war er ein wenig gespannt sie zu treffen, und dies war ja im Augenblick die einzige Gelegenheit. Vernhard entschied sich nach einigem Hind-und-her-Überlegen, in den Botanischen Garten zu trotten und abzuwarten, was geschehen würde. Er wohnte ja schließlich ganz in der Nähe auf dem Sunnuvegur, und es lag kein Schnee.
Er packte die Thermoskanne mit Kaffee und ein Brot mit geräuchertem Lammfleisch in seine Badetasche, die schon so betagt war, dass noch Loftleidir darauft stand. Falls er warten müsste. Es war unbedacht gewesen, keine genaue Zeit zu vereinbaren. Außerdem war es ja auch gar nicht sicher, ob die Freunde abkömmlich waren.
Der alte Mann machte die rote Lichterkette an, als er aus dem Haus ging. Er hatte sie wie alle Jahre weider Mitte Dezember in die Eberesche gehängt. Schwer zu sagen, wie ein Mann, der so schwach auf den Beinen war, es schaffte, auf eine Leiter zu steigen. Er dachte auch nicht darüber nach, wie ohne die rote Lichterkette vor dem Wohnzimmerfenster ganz einfach undenkbar. Undenkbar war es auch, jemanden um Hilfe zu bitten. Er war zu der Erkenntnis gekommen, dass es nicht der schlimmste Tod wäre, daneben zu treten und von der Leiter zu fallen.
.............
-b.
............
Es waren einmal im 20. Jahrhundert fünf Freunde, die hoch und heilig gelobt hatten, sich am Heiligen Abend des Jahres 2002 im Botanischen Garten in Reykjavík zu treffen. Sie rechneten damit, dass sie vor diesem Termin das Zeitliche gesegnet haben würden, und sicherheitshalber hatten sie sich verabredet, da es passieren könnte, dass sie getrennt würden. Im jenseitigen Gewühl wäre es bestimmt nicht angenehm, jemanden ausfindig zu machen.
Als es so weit war, lebte Vernhard immer noch. Er war unschlüssig, ob er zu diesem Stelldichein gehen sollte, weil seine Freunde ihn wohl kaum erwarteten. Andererseits war er ein wenig gespannt sie zu treffen, und dies war ja im Augenblick die einzige Gelegenheit. Vernhard entschied sich nach einigem Hind-und-her-Überlegen, in den Botanischen Garten zu trotten und abzuwarten, was geschehen würde. Er wohnte ja schließlich ganz in der Nähe auf dem Sunnuvegur, und es lag kein Schnee.
Er packte die Thermoskanne mit Kaffee und ein Brot mit geräuchertem Lammfleisch in seine Badetasche, die schon so betagt war, dass noch Loftleidir darauft stand. Falls er warten müsste. Es war unbedacht gewesen, keine genaue Zeit zu vereinbaren. Außerdem war es ja auch gar nicht sicher, ob die Freunde abkömmlich waren.
Der alte Mann machte die rote Lichterkette an, als er aus dem Haus ging. Er hatte sie wie alle Jahre weider Mitte Dezember in die Eberesche gehängt. Schwer zu sagen, wie ein Mann, der so schwach auf den Beinen war, es schaffte, auf eine Leiter zu steigen. Er dachte auch nicht darüber nach, wie ohne die rote Lichterkette vor dem Wohnzimmerfenster ganz einfach undenkbar. Undenkbar war es auch, jemanden um Hilfe zu bitten. Er war zu der Erkenntnis gekommen, dass es nicht der schlimmste Tod wäre, daneben zu treten und von der Leiter zu fallen.
.............
-b.
23 febrúar 2008
22 febrúar 2008
Dagar víns og tilhlökkunar
Ég setti svona lítinn teljara hingað á hliðina. Hérna til vinstri. Ekki að ég sé neitt að fara framúr klukkunni af eftirvæntingu og vilji spóla mig niður, heldur er þetta nú meira til að setja smá stemmara í blandið.
Það eru komin ár og dagur síðan ég taldi niður að einhverju. Svona er lífið nú skemmtilegt.
Já og Slayer voru að tilkynna komu sína. Ég hugsa að ég verði ekki eini gaurinn sem tekur lúft-Guitar Hero&trademark; sóló í tilefni af því.
-b.
Það eru komin ár og dagur síðan ég taldi niður að einhverju. Svona er lífið nú skemmtilegt.
Já og Slayer voru að tilkynna komu sína. Ég hugsa að ég verði ekki eini gaurinn sem tekur lúft-Guitar Hero&trademark; sóló í tilefni af því.
-b.
Einróma lof gagnrýnenda
Doktor Sævar Öfjörð, ljóðunnandi og ljóðgagnrýnandi til margra ára** hefur nú birt umfjöllun um nýútkomna ljóðabók mína, Ljóðskáld eru hálfvitar. Þar kemur Sævar fram af mikilli næmni og innsæi, sýnir leiftrandi snilld í meðförum tyrfinna texta og brýtur jafnvel þéttustu ljóðmúra á bak aftur. Hann brýnir penna sinn og ræðst til atlögu, skilur að endingu líkingavirkin eftir í rústum og sýnir lesendum sínum hvað hýrist bakvið sleipa veggi ljóðlínanna.
Og umfram allt þá er auðséð að hann skilur ljóð rétt. Sem er meira en að segja það.
Mér þykir gaman að sjá framtakssemi þessa tiltekna gagnrýnanda og ég vona að fleiri af hans sauðahúsi sjái sóma sinn í því að sækja til mín ljóðabók og skrifa lofsamlega um hana í hvívetna.
...
Og þá er víst rétt að varpa hulunni ofan af þessari síðu. Kæru lesendur, þessi blóksíða hefur allan tímann verið dulin auglýsingaherferð fyrir þessa æðislegu ljóðabók. Með þessu móti hefur mér tekist að lokka til mín hálfan annan tug lesenda, og geri aðrir betur. Héðan í frá munu öll skrif mín hér miða að frekari dreifingu á þessu bókmenntaverki, allt þangað til ég kýs að gefa frá mér næstu ljóðabók, sem ber nú vinnuheitið Gagnrýnendur eru hálfvitar (en ekki hvað?).
Takk fyrir.
-b.
**Athugasemd: Sævar Öfjörð er ekki ljóðagangrýnandi til margra ára og er ekki með doktorspróf. Hann er tölvunarfræðingur og meðleigjandi undirritaðs.
Og umfram allt þá er auðséð að hann skilur ljóð rétt. Sem er meira en að segja það.
Mér þykir gaman að sjá framtakssemi þessa tiltekna gagnrýnanda og ég vona að fleiri af hans sauðahúsi sjái sóma sinn í því að sækja til mín ljóðabók og skrifa lofsamlega um hana í hvívetna.
...
Og þá er víst rétt að varpa hulunni ofan af þessari síðu. Kæru lesendur, þessi blóksíða hefur allan tímann verið dulin auglýsingaherferð fyrir þessa æðislegu ljóðabók. Með þessu móti hefur mér tekist að lokka til mín hálfan annan tug lesenda, og geri aðrir betur. Héðan í frá munu öll skrif mín hér miða að frekari dreifingu á þessu bókmenntaverki, allt þangað til ég kýs að gefa frá mér næstu ljóðabók, sem ber nú vinnuheitið Gagnrýnendur eru hálfvitar (en ekki hvað?).
Takk fyrir.
-b.
**Athugasemd: Sævar Öfjörð er ekki ljóðagangrýnandi til margra ára og er ekki með doktorspróf. Hann er tölvunarfræðingur og meðleigjandi undirritaðs.
21 febrúar 2008
Ónáttúra / Ó-náttúra / Ó! Náttúra!
Fyrst ég setti textann hans á netið þá get ég víst líka smellt þessu vídjói inn, Gísli Hvanndal les ljóð:
Hérna má sjá fyrsta til þriðja sætið, en þeir sem fylgjast með fréttum og svoleiðis hafa e.t.v. séð hana Halldóru í kastljósinu núþegar.
Ég á líka til vídjó af öllum hinum lesurunum, dönsurunum, spilurunum. Þetta gæti allt farið á jútúb, þessvegna.
Þess má einnig geta að sólin skín. Fimm vikur í Svíþjóð og þaðan fjórtán vikur í Hróarskeldu. Sjibang.
-b.
Hérna má sjá fyrsta til þriðja sætið, en þeir sem fylgjast með fréttum og svoleiðis hafa e.t.v. séð hana Halldóru í kastljósinu núþegar.
Ég á líka til vídjó af öllum hinum lesurunum, dönsurunum, spilurunum. Þetta gæti allt farið á jútúb, þessvegna.
Þess má einnig geta að sólin skín. Fimm vikur í Svíþjóð og þaðan fjórtán vikur í Hróarskeldu. Sjibang.
-b.
18 febrúar 2008
Sumarfríið í ár
Ég á bókað flug til Kaupmannahafnar annan júlí næstkomandi. Og ég á líka bókað flug heim þann áttunda júlí næstkomandi. Glöggir lesendur hafa þegar komið auga á þá staðreynd að utanferðin faðmar fyrstu helgina í júlí, þegar tónlistarhátíð er haldin í Hróarskeldu ár hvert. Þeir vita einnig að Kaupmannahöfn er steinsnar frá Hróarskeldu, og draga þá ályktun að þessi skreppitúr minn hafi eitthvað með téð festival að gera.
Og svona ykkur að segja, glöggu lesendur, þá er það alveg rétt.
Við Davíð og Egill erum allir þrír búnir að panta okkur flug með sömu vélum og ætlum á tónlistarhátíð. Hversu svalt er það á skalanum einn til tveir?
Einsog sjá má á heimasíðu hátíðarinnar þá eru rétt rúmir 132 dagar í herlegheitin. Þar má einnig skoða heldur stuttan lista af böndum sem eru þegar búin að skrá sig á svið, en hann lengist þegar nær dregur.. Ég hef aldrei verið yfirmighrifinn af Chemical Brothers og það virðast allir fíla Band of Horses nema ég og Jakob í skemmunni, en nú skal karlinn sjá Radiohead. Fokk já. Sjö ár síðan síðast beibí, von að mann sé farið að klæja.
Þá er bara að fara að skoða tjöld, versla fána, sauma búninga, bæta stígvélin, kaupa batterí, pakka teipinu..
Uppfært um kvöld sama dags: Nú er ég kominn með miða á Kelduna sjálfa. Þeir fást í Skífunni. Allt á pappírum maður, skjalfest og staðfest og kom nú snart fest.
-b.
Og svona ykkur að segja, glöggu lesendur, þá er það alveg rétt.
Við Davíð og Egill erum allir þrír búnir að panta okkur flug með sömu vélum og ætlum á tónlistarhátíð. Hversu svalt er það á skalanum einn til tveir?
Einsog sjá má á heimasíðu hátíðarinnar þá eru rétt rúmir 132 dagar í herlegheitin. Þar má einnig skoða heldur stuttan lista af böndum sem eru þegar búin að skrá sig á svið, en hann lengist þegar nær dregur.. Ég hef aldrei verið yfirmighrifinn af Chemical Brothers og það virðast allir fíla Band of Horses nema ég og Jakob í skemmunni, en nú skal karlinn sjá Radiohead. Fokk já. Sjö ár síðan síðast beibí, von að mann sé farið að klæja.
Þá er bara að fara að skoða tjöld, versla fána, sauma búninga, bæta stígvélin, kaupa batterí, pakka teipinu..
Uppfært um kvöld sama dags: Nú er ég kominn með miða á Kelduna sjálfa. Þeir fást í Skífunni. Allt á pappírum maður, skjalfest og staðfest og kom nú snart fest.
-b.
15 febrúar 2008
Hrynjið þið vitar
Ég læt það fara í taugarnar á mér þegar Íslendingar skrifa enskar línur á íslensku. Ég er farinn að halda að ég sjái þennan tendens í skrifum sem innihalda ekkert slíkt, að ég sé beinlínis farinn að leita að þessu. Á móti kemur síðan að ég les miklu meira á ensku heldur en íslensku, og óttast að gerast sekur um þetta sjálfur. Sumt kann að hljóma einsog íslenska fyrir mér vegna þess eins að ég tjúna jafnvel betur inná enskuna en íslenskuna, og tiltekin lína virkar á báða bóga.
En ,,Ég vinn heimavinnuna mína" er skelfing. Ég rakst á þetta í ónefndri bók núna áðan og rauk upp til handa og fóta einsog áramótaspaugsgamlinginn.
,,I do my homework" er dara-daradda.
,,Ég vinn heimavinnuna mína" er dara-daraddaddadda-dadda.
Þetta er ekki flókin stærðfræði. Díses.
-b.
En ,,Ég vinn heimavinnuna mína" er skelfing. Ég rakst á þetta í ónefndri bók núna áðan og rauk upp til handa og fóta einsog áramótaspaugsgamlinginn.
,,I do my homework" er dara-daradda.
,,Ég vinn heimavinnuna mína" er dara-daraddaddadda-dadda.
Þetta er ekki flókin stærðfræði. Díses.
-b.
X-Files um árin
Ég var að horfa á einn X-Files þátt í gær og á sama tíma var ég að tala við Inga Björn á msn. Ég fer að skrifa um hana Scully, einsog maður ætti alltaf að gera þegar X-Files er í gangi, og Ingi Björn vissi ekki hvað ég átti við en það minnti mig á þetta hér:
Sköllí.. með rauða hárið þitt á skjánum
og greitt afturfyrir eyra öðrum megin og með gulleyrnalokk
Sköllí komdu til mín þegar þú ert í vandræðum
la la la tí da daí..
...
Þetta var fyrir tveimur árum síðar. Hún eldist ósköp lítið á DVD disknum, blessunin.
-b.
Sköllí.. með rauða hárið þitt á skjánum
og greitt afturfyrir eyra öðrum megin og með gulleyrnalokk
Sköllí komdu til mín þegar þú ert í vandræðum
la la la tí da daí..
...
Þetta var fyrir tveimur árum síðar. Hún eldist ósköp lítið á DVD disknum, blessunin.
-b.
14 febrúar 2008
,,He's right, you know.."
Sometimes I'm a little stupid, maybe, a little slow in the head, so I'm wondering if you can help me get something straight. Maybe you can help me understand one fucking thing right now, America, and explain to me what in the Christ is going on here. 'Cause, unless I'm missing something, this country is in the middle of a motherfucking shitstorm, and I have no fucking idea what you're gonna do to get out of it. I mean, are you seriously considering voting for one of these shitbags you got here in '08? Fat fucking chance.
Way I see it, America needs a president who's gonna somehow un-royally screw up the Middle East, do some serious cleaning up after you dropped your pants and took a steaming dump all over the fucking environment, and—boom!—restore dignity, honor, and all that shit to these United States.
See, I got solutions to all your problems—I got 'em right here in my big, hairy ballsack. ...
Tími fyrir zan zan
Einsog ég sagði við vinkonu mína um daginn: Maður (eða ég, í það minnsta) er í raun og veru þrjár persónur, ef ekki fleiri. Að minnsta kosti þrjár. Það er þessi sem veit hvað klukkan er og er þreyttur en nennir samt ekki að fara að sofa. Svo er þessi sem heyrir í vekjaraklukkunni en nennir ekki á fætur alveg strax og snúsar og er viss um að ná alveg í vinnuna þótt hann hvíli sig í fimm mínútur í viðbót. Og svo er það þessi sem mætir of seint í vinnuna, er að leka niður í stólnum klukkan hálftvö og skilur ekkert í hinum tveimur, hvernig þeir fá það af sér að eyðileggja daginn fyrir honum trekk í trekk.
(Og sjá fjórði sér um að skrifa einhliða samtöl á netið.)
(Sá fimmti heitir -b.)
(Og sjá fjórði sér um að skrifa einhliða samtöl á netið.)
(Sá fimmti heitir -b.)
13 febrúar 2008
Egill gítarhetja
Sorrí til þeirra sem sjá ekki alla myndina á skjánum sínum en hún bara vill ekki láta minnka sig, þessi.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)