Jæja ég er kominn afur í vinnuna. Mætti reyndar ekki fyrren á hádegi, en ég er jú á kvöldvakt. Ég var rúmfastur á mánudeginum, snarskánaði á þriðjudagskvöldi og var farinn að teygja á bakinu og ganga um nokkuð eðlilega seinnipartinn í gær. Bless íbúfen.
Ég leitaði að færslunum hér á liðhlaupinu frá því þegar svipað dæmi kom fyrir útí Köben, þá var ég einmitt orðinn temmilegur á fjórða degi. Þar þurfti ég reyndar ekki að fara neitt eða mæta neinstaðar nema mig langaði til þess, svoleiðis að það skipti ekki eins miklu máli.
Ég er búinn að lesa slatta, horfa á smá star trek og leysa krossgátur. Ef þetta voru maí-júní veikindin árlegu þá hef ég sloppið nokkuð vel, sjö níu þrettán. Nanna er að vísu komin með einhverja pest, hita og læti.. ég finn ekki fyrir neinu. Ennþá.
Fríhelgi sem ég veit ekki hvað ég á að gera við.
Fara kannske niður á bókhlöðu og tékka á ritgerðum?
Og mig vantar Seaguy!
-b.
11 júní 2009
08 júní 2009
Tognaði
í bakinu í gær. Þetta er kunnuglegt. Ligg á Víðimelnum núna og les í bók.
En gleðilegan mánudag öll sömul.
-b.
En gleðilegan mánudag öll sömul.
-b.
06 júní 2009
05 júní 2009
Ahh, lu franz
Óvíst er með framhald raunveruleikaþátta í Frakklandi eftir að Hæstiréttur þar í landi dæmdi þremur keppendum í Eyju freistinganna (e. Temptation Island) í hag. Keppendurnir kröfðust bóta þar sem ekki voru gerðir við þá launþegasamningar og á kröfuna féllst rétturinn.
Hverjum keppanda voru dæmdar ellefu þúsund evrur í bætur, eða um tvær milljónir króna, fyrir vinnuframlag sitt í þágu þáttarins. Var þar um að ræða laun samkvæmt kjarasamningum, yfirvinnu, orlof og bætur fyrir að vera sagt ólöglega upp, þ.e. brottrekstur úr þættinum.
Það að vera sparkað úr raunveruleikaþætti fyrir lélega frammistöðu eða hvað sem stjórnendunum dettur í hug yfirleitt, er ólögleg uppsögn. Það er hreint út sagt æðisleg túlkun. Bravó Frakkland.
-b.
04 júní 2009
Löggur (?) með regnhlífar
hindra myndatökur á tvítugsafmæli mótmælanna á torgi hins himneska friðar:
03 júní 2009
Í næsta kafla
"I'm worried something'll happen to 'em before we can turn 'em into real money."
"What is 'real' money, Jack? Answer me that."
"You know, pieces of eight, or, how d'you say it, dollars--"
"Th -- it starts with a T but it's got a breathy sould behind it -- 'thalers.'"
"D-d-d-dollars."
"That's a silly name for money, Jack -- no one'll ever take you seriously, talking that way."
"Well, they shortened 'Joachimsthaler' to 'thaler,' so why not reform the word even further?"
Neal Stephenson, Quicksilver bls. 414.
Þetta er svo þungt! Afhverju ertu að lemja mig með þessari þungu kylfu þinni, Stephenson? Ertu hræddur um að ég nái þessu ekki?
Það sama var uppi á teningnum með nafnbreytinguna New Amsterdam - New York. Ha ha, það kemur aldrei neinn til með að kalla hana New York, það er fáránlegt. Áts. Hættu þessum barningum Stephenson! Þeir eru þungir veistuekkihvað.
Mér finnst upplýsingarnar sjálfar athyglisverðar. Ég vissi ekki að orðið ,,dollar" væri komið af ,,Joachimsthaler". En það eru til settlegri leiðar en þessi margþvælda fortíðar-írónía, þarsem það fáránlega í augum sautjándu aldar fólks er það sem við teljum sjálfsagt. Að gefa í skyn að aðalpersónan sé á undan sinni samtíð eða þvíumlíkt vegna þess að hún dettur niður á orðin sem við notum í dag. Blarg.
Þetta eru smávægilegir annmarkar á annars þrælfínni bók. En það var ekkert þessu líkt í Cryptonomicon og ég tók einmitt eftir því þegar ég var að lesa þá bók, þar voru næg tækifæri til þess. Mér fannst það klassi. En hérna dettur Stephenson í gryfjuna oftar en einusinni.
Æja.
-b.
"What is 'real' money, Jack? Answer me that."
"You know, pieces of eight, or, how d'you say it, dollars--"
"Th -- it starts with a T but it's got a breathy sould behind it -- 'thalers.'"
"D-d-d-dollars."
"That's a silly name for money, Jack -- no one'll ever take you seriously, talking that way."
"Well, they shortened 'Joachimsthaler' to 'thaler,' so why not reform the word even further?"
Neal Stephenson, Quicksilver bls. 414.
Þetta er svo þungt! Afhverju ertu að lemja mig með þessari þungu kylfu þinni, Stephenson? Ertu hræddur um að ég nái þessu ekki?
Það sama var uppi á teningnum með nafnbreytinguna New Amsterdam - New York. Ha ha, það kemur aldrei neinn til með að kalla hana New York, það er fáránlegt. Áts. Hættu þessum barningum Stephenson! Þeir eru þungir veistuekkihvað.
Mér finnst upplýsingarnar sjálfar athyglisverðar. Ég vissi ekki að orðið ,,dollar" væri komið af ,,Joachimsthaler". En það eru til settlegri leiðar en þessi margþvælda fortíðar-írónía, þarsem það fáránlega í augum sautjándu aldar fólks er það sem við teljum sjálfsagt. Að gefa í skyn að aðalpersónan sé á undan sinni samtíð eða þvíumlíkt vegna þess að hún dettur niður á orðin sem við notum í dag. Blarg.
Þetta eru smávægilegir annmarkar á annars þrælfínni bók. En það var ekkert þessu líkt í Cryptonomicon og ég tók einmitt eftir því þegar ég var að lesa þá bók, þar voru næg tækifæri til þess. Mér fannst það klassi. En hérna dettur Stephenson í gryfjuna oftar en einusinni.
Æja.
-b.
Fyrsta kynlífssenan í Quicksilver
“All right, let’s rehearse it again. ‘Jack, show the gentleman that bolt of the yellow watered silk.’ Go on—that’s your cue”
“Yes, milady”
“Jack, carry me across yonder mud-puddle.”
“With pleasure, milady.”
“Don’t say ‘with pleasure’—sounds naughty.”
“As you wish, milady.”
“Jack, that is very good-there’s been a marked improvement.”
“Don’t suppose it has anything to do with that you’ve your fist lodged in my arse-hole.”
Eliza laughed gaily. “Fist? Jack, this is but two fingers. A fist would be more like—this!”
Jack felt his body being turned outside in—there was some thrashing and screaming that was cut short when his head accidentally submerged in the sulphurous water. Eliza got a grip on his hair and hauled his head back up into the cold air with her other hand.
“You’re sure this is how they do it in India?”
“Would you like to register… a complaint?”
“Aaugh! Never.”
“Remember, Jack: whenever serious and competent people need to get things done in the real world, all considerations of tradition and protocol fly out the window.”
There followed a long, long, mysterious procedure—tedious and yet somehow not.
“What’re you groping about for?” Jack muttered faintly. “My gall-bladder is just to the left.”
“I’m trying to locate a certain chakra—should be somewhere around here—“
What’s a chakra?”
“You’ll know when I find it.”
Some time later, she did, and then the procedure took on greater intensity, to say the least. Suspended between Eliza’s two hands, like a scale in a market-place, Jack could feel his balance-point shifting as quantities of fluids were pumped between internal reservoirs, all in preparation for some Event. Finally, the crisis— Jack’s legs thrashed in the hot water as if his body were trying to flee, but he was staked, impaled. A bubble of numinous light, as if the sun were mistakenly attempting to rise inside his head. Some kind of Hindoo apocalypse played out. He died, went to Hell, ascended into Heaven, was reincarnated as various braying, screeching, and howling beasts, and repeated this cycle many times over. In the end he was reincarnated, just barely, as a Man. Not a very alert one.
“Did you get what you wanted?” she inquired. Very close to him.
Jack laughed or wept soundlessly for a while.
“In some of these strange Gothickal German towns,” he at last said, “they have ancient clocks that are as big as houses, all sealed up most of the time, with a little door where a cuckoo pops out upon the hour to sing. But once a day, it does something special, involving more doors, and once a week, something even specialer, and for all I know, at the year, decade and century marks, rows of great doors, all sealed shut by dust and age, creak open, driven by sudden descent of ancient weights on rusted chains, and the whole inner working of the thing unfold through those openings. Hitherto unseen machines grind into action, strange and surprising things fly out—flags wave, mechanical birds sing—old pigeon-shit and cobwebs raining down on spectators’ heads—Death comes out and does a fandago—Angels blow trumpets—Jesus writhes on the cross and expires—a mock naval battle plays out with repeated discharge of cannons—and would please take your arm out of my asshole now?”
“I did a long time ago—you nearly broke it!” Peeling off the knitted length of sheep-gut like an elegant lady removing a silken glove.
“So this is a permanent condition?”
“Stop whining. A few moments ago, Jack, unless my eyes deceived me, I observed a startlingly large amount of yellow bile departing your body, and floating away downstream.”
“What are you talking about? I didn’t barf.”
“Think harder, Jack.”
“Oh—that kind. I should not call it yellow but a pearly off white. Thought it has been years since I saw any. Perhaps it has yellowed over time, like cheese. Very well! Let’s say ‘twas yellow.”
"Do you know what yellow bile is the humour of, Jack?"
"What am I, a physician?"
"It is the humour of anger and ill-temper. You were carrying a lot of it around."
Neal Stephenson, Quicksilver bls. 411-12. Þessi gaur hafði skrifað þetta upp fyrir mig.
“Yes, milady”
“Jack, carry me across yonder mud-puddle.”
“With pleasure, milady.”
“Don’t say ‘with pleasure’—sounds naughty.”
“As you wish, milady.”
“Jack, that is very good-there’s been a marked improvement.”
“Don’t suppose it has anything to do with that you’ve your fist lodged in my arse-hole.”
Eliza laughed gaily. “Fist? Jack, this is but two fingers. A fist would be more like—this!”
Jack felt his body being turned outside in—there was some thrashing and screaming that was cut short when his head accidentally submerged in the sulphurous water. Eliza got a grip on his hair and hauled his head back up into the cold air with her other hand.
“You’re sure this is how they do it in India?”
“Would you like to register… a complaint?”
“Aaugh! Never.”
“Remember, Jack: whenever serious and competent people need to get things done in the real world, all considerations of tradition and protocol fly out the window.”
There followed a long, long, mysterious procedure—tedious and yet somehow not.
“What’re you groping about for?” Jack muttered faintly. “My gall-bladder is just to the left.”
“I’m trying to locate a certain chakra—should be somewhere around here—“
What’s a chakra?”
“You’ll know when I find it.”
Some time later, she did, and then the procedure took on greater intensity, to say the least. Suspended between Eliza’s two hands, like a scale in a market-place, Jack could feel his balance-point shifting as quantities of fluids were pumped between internal reservoirs, all in preparation for some Event. Finally, the crisis— Jack’s legs thrashed in the hot water as if his body were trying to flee, but he was staked, impaled. A bubble of numinous light, as if the sun were mistakenly attempting to rise inside his head. Some kind of Hindoo apocalypse played out. He died, went to Hell, ascended into Heaven, was reincarnated as various braying, screeching, and howling beasts, and repeated this cycle many times over. In the end he was reincarnated, just barely, as a Man. Not a very alert one.
“Did you get what you wanted?” she inquired. Very close to him.
Jack laughed or wept soundlessly for a while.
“In some of these strange Gothickal German towns,” he at last said, “they have ancient clocks that are as big as houses, all sealed up most of the time, with a little door where a cuckoo pops out upon the hour to sing. But once a day, it does something special, involving more doors, and once a week, something even specialer, and for all I know, at the year, decade and century marks, rows of great doors, all sealed shut by dust and age, creak open, driven by sudden descent of ancient weights on rusted chains, and the whole inner working of the thing unfold through those openings. Hitherto unseen machines grind into action, strange and surprising things fly out—flags wave, mechanical birds sing—old pigeon-shit and cobwebs raining down on spectators’ heads—Death comes out and does a fandago—Angels blow trumpets—Jesus writhes on the cross and expires—a mock naval battle plays out with repeated discharge of cannons—and would please take your arm out of my asshole now?”
“I did a long time ago—you nearly broke it!” Peeling off the knitted length of sheep-gut like an elegant lady removing a silken glove.
“So this is a permanent condition?”
“Stop whining. A few moments ago, Jack, unless my eyes deceived me, I observed a startlingly large amount of yellow bile departing your body, and floating away downstream.”
“What are you talking about? I didn’t barf.”
“Think harder, Jack.”
“Oh—that kind. I should not call it yellow but a pearly off white. Thought it has been years since I saw any. Perhaps it has yellowed over time, like cheese. Very well! Let’s say ‘twas yellow.”
"Do you know what yellow bile is the humour of, Jack?"
"What am I, a physician?"
"It is the humour of anger and ill-temper. You were carrying a lot of it around."
Neal Stephenson, Quicksilver bls. 411-12. Þessi gaur hafði skrifað þetta upp fyrir mig.
02 júní 2009
Um helgina
gerði ég ekkert. Og það var allt það sem ég hélt það yrði. Takk herra Livingston.
Nei ég læt það vera, ég gerði ýmislegt. Föstudaginn gekk ég langleiðina uppá Esju. Ekki á topp, það var leiðindaveður og við ákváðum að snúa aftur og fara lengra - ætlum á morgun. Nú er það vikuleg ganga fram að Laugavegi, að ganga til bæði skóna mína og sjálfan mig.
Á laugardaginn fór ég í Kolaportið og keypti DVD myndir: The Hunt for Red October, JCVD og A Few Good Men. Og Syrpu handa Þorra bróður. Svo hjólaði ég í Loftkastalann og keypti afmælisgjöf handa mömmu. Hún fékk tvo miða á Grease og brúsa af dísel. Kvöldinu eyddi ég með sjálfum mér (Davíð og Ingibjörg litu við til að sækja lykla) að glápa á HFRO og Gomorra. Sem var alveg fín. Og las í Quicksilver, er kominn inní aðra bók, King of the Vagabonds.
Ég keyrði austur á sunnudaginn, fékk mér borgara á Krúsinni, heimsókn til ömmu og mömmu. Við keyrðum austur í Versali og skoðuðum vikugamalt folald. Það var í sjálfu sér fínt en mér leiðist að ganga um tún. Svo las ég meira.
Í gær svaf ég og las. Ósköp notalegt. Svo skoðuðum við íbúð sem við stefnum á að flytja í.. Maður þarf víst að flytja í Breiðholtið einusinni á ævinni, það hafa margir reynt. Borðuðum lamb.
Ég hamstraði bjór á laugardeginum. Svona þannig. Ætli ég hafi ekki sparað svona fimmtánhundruð kall miðað við hver hækkunin verður. Lífið er saltfiskur.
-b.
Nei ég læt það vera, ég gerði ýmislegt. Föstudaginn gekk ég langleiðina uppá Esju. Ekki á topp, það var leiðindaveður og við ákváðum að snúa aftur og fara lengra - ætlum á morgun. Nú er það vikuleg ganga fram að Laugavegi, að ganga til bæði skóna mína og sjálfan mig.
Á laugardaginn fór ég í Kolaportið og keypti DVD myndir: The Hunt for Red October, JCVD og A Few Good Men. Og Syrpu handa Þorra bróður. Svo hjólaði ég í Loftkastalann og keypti afmælisgjöf handa mömmu. Hún fékk tvo miða á Grease og brúsa af dísel. Kvöldinu eyddi ég með sjálfum mér (Davíð og Ingibjörg litu við til að sækja lykla) að glápa á HFRO og Gomorra. Sem var alveg fín. Og las í Quicksilver, er kominn inní aðra bók, King of the Vagabonds.
Ég keyrði austur á sunnudaginn, fékk mér borgara á Krúsinni, heimsókn til ömmu og mömmu. Við keyrðum austur í Versali og skoðuðum vikugamalt folald. Það var í sjálfu sér fínt en mér leiðist að ganga um tún. Svo las ég meira.
Í gær svaf ég og las. Ósköp notalegt. Svo skoðuðum við íbúð sem við stefnum á að flytja í.. Maður þarf víst að flytja í Breiðholtið einusinni á ævinni, það hafa margir reynt. Borðuðum lamb.
Ég hamstraði bjór á laugardeginum. Svona þannig. Ætli ég hafi ekki sparað svona fimmtánhundruð kall miðað við hver hækkunin verður. Lífið er saltfiskur.
-b.
30 maí 2009
26 maí 2009
25 maí 2009
Veðrið er úti
Mitt síðasta verk fimmtudaginn síðastliðna var að skila inn þessum pistli fyrir vef Borgarbókasafnsins. Hann er ekki merkilegur, ég segi fátt af viti en þarna er hann.
Ég tók þessar bækur, blaðaði í þeim og skrifaði sirka sjötíu orð um það sem mér sýndist þær vera um. Þarna var ég gaurinn sem skrifar tóma þvælu aftaná DVD-myndir, sem lýsir þeim ekki neitt en hann má ekki vera að því að (eða nennir ekki eða vill ekki) horfa á þær. Starf er starf er starf.
Á hjólinu er ég ellefu-tólf mínútur á leiðinni í ræktina, og sama tilbaka. Þetta er planið í sumar.
Ég tek mér að öllum líkindum sumarfrí frá 10. júlí til 10. eða 11. ágúst.
Við fórum í bústað um helgina og það var helvíti fínt.. Grill og pottur og bjór og svona, kærusturnar með í þetta skiptið. Við Nanna kíktum á Landnámssetrið í Borgarnesi á laugardeginum og fórum í landnámsleiðsögn og Eglu-leiðsögn, gengum göng með ipod í eyrunum. Þegar við ætluðum að leggja af stað heim sirka hálftólf á laugardagskvöld þá var sprungið á bílnum, en við skiptum um dekk á nótæm og keyrðum af stað.
Satt best að segja kom það mér á óvart hvað það gekk vel hjá okkur. Ég hef aldrei skipt um dekk með jafnlitlu veseni.
Stórfréttir.
Jæja hún hlýtur nú að fara að renna í hlað. Ég ætla út í sólina.
-b.
Ég tók þessar bækur, blaðaði í þeim og skrifaði sirka sjötíu orð um það sem mér sýndist þær vera um. Þarna var ég gaurinn sem skrifar tóma þvælu aftaná DVD-myndir, sem lýsir þeim ekki neitt en hann má ekki vera að því að (eða nennir ekki eða vill ekki) horfa á þær. Starf er starf er starf.
Á hjólinu er ég ellefu-tólf mínútur á leiðinni í ræktina, og sama tilbaka. Þetta er planið í sumar.
Ég tek mér að öllum líkindum sumarfrí frá 10. júlí til 10. eða 11. ágúst.
Við fórum í bústað um helgina og það var helvíti fínt.. Grill og pottur og bjór og svona, kærusturnar með í þetta skiptið. Við Nanna kíktum á Landnámssetrið í Borgarnesi á laugardeginum og fórum í landnámsleiðsögn og Eglu-leiðsögn, gengum göng með ipod í eyrunum. Þegar við ætluðum að leggja af stað heim sirka hálftólf á laugardagskvöld þá var sprungið á bílnum, en við skiptum um dekk á nótæm og keyrðum af stað.
Satt best að segja kom það mér á óvart hvað það gekk vel hjá okkur. Ég hef aldrei skipt um dekk með jafnlitlu veseni.
Stórfréttir.
Jæja hún hlýtur nú að fara að renna í hlað. Ég ætla út í sólina.
-b.
20 maí 2009
Geirlaugur Magnússon í þýðingu Franz Gíslasonar og Wolfgang Schiffer
sozialwesen
am tag nachdem papa gestorben war stand ich im mittelpunkt
der großen pause als hätte ich ein neues spielzeug aus amerika erhalten
oder wäre nach akureyri mit dem flugzeug gereist
ich genoß die aufmerksamkeit auch wenn ich mich schämte im
inneren dort wo die einsamkeit wohnt deshalb spürte ich auch eine plötzliche
freude als der papa meines freundes im westen
bei einem autounfall ums leben kam
am tag nachdem papa gestorben war stand ich im mittelpunkt
der großen pause als hätte ich ein neues spielzeug aus amerika erhalten
oder wäre nach akureyri mit dem flugzeug gereist
ich genoß die aufmerksamkeit auch wenn ich mich schämte im
inneren dort wo die einsamkeit wohnt deshalb spürte ich auch eine plötzliche
freude als der papa meines freundes im westen
bei einem autounfall ums leben kam
17 maí 2009
16 maí 2009
Willingham og Ísreal
Við Davíð vorum á Grillhúsinu um daginn og spjallið barst að Fables, og þar með beinu blátt áfram líkingunni við Ísrael og félaga í 9. bók. Ég hafði lesið viðtalið við Willingham í Comics Journal en mundi ekki nákvæmlega hvað hann sagði, bara að hann hefði tekið það fram að líkindin á milli Fables/Empire og Ísrael/Palestínu hefðu verið til grundvallar. En á netinu var vísað til einhvers viðtals þarsem þessu hefði verið snúið við, að Fables-liðið væri Palestína og Empire-gaurarnir Ísrael.
Það virðist samt ekki vera.. Úr CJ viðtalinu:
Ég fann ekki Pop Culture Shock viðtalið, en það er sosum ekki erfitt að misskilja spurninguna, þótt svarið sé afdráttalaust. Ákveðinn hópur af fólki á heima á ákveðnum stað, svo kemur eitthvert stærra afl og rekur hann út, svo hann dreifist í hin og þessi gettó. Hvort á þetta við um gyðinga í seinni heimsstyrjöldinni eða Palestínumenn í kjölfar stofnun Ísraelsríkis?
Ég er aðallega að tíunda þetta hér vegna þess að mér hefði þótt hin túlkunin áhugaverðari, einmitt vegna þess að Bigby setur pro-Ísrael líkinguna fram í beinum orðum í 9. bók. Þar hefði hann getað verið að draga sínar hliðstæður útfrá týpísku Kana-sjónarmiði (einosg Davíð minntist á þá er Bigby réttur og sléttur Bandarískur heimsvaldasinni) en lesandinn gæti spurt sig hvort sú líking væri réttlætanleg. Hann getur það auðvitað ennþá en það er ósköp leiðinlegt að fá staðfestingu á því að stóri Bandaríski úlfurinn sé (amk. í þessu tilfelli) málpípa höfundar.
Maður spyr sig hvað komi í ljós ef maður reynir að finna frekari hliðstæður milli sögunnar og Ísrael/Palestínu (eða frekar allra hinna miðausturlandanna, einsog Willingham virðist meina), framyfir landflutningana. Þegar Fables liðið fer að slá á móti tildæmis, eða allt það sem gerist í 11. bók? Hver er Andstæðingurinn og hver er Keisarinn? Hver er góði prinsinn? Eða byrjar samlíkingin og endar innan þess sem Bigby ræðir í 9. bók?
-b.
Það virðist samt ekki vera.. Úr CJ viðtalinu:
DEPPEY: In an interview that you did for a website called Pop Culture Shock, you equated the basic concept behind Fables to the Jewish Diaspora; you've got characters who originally lived in the Land of Fable and then a great adversary rose up and drove them out, and now they kind of live in little ghettos in pockets around our world. I'm wondering if that was an intentional building block from the beginning, or did the metaphor rise up over time as you developed the concept?
WILLINGHAM: No, that was there from the beginning. As I said, I was raised in a pretty conservative family. My parents were both Scoop Jackson Democrats, which by today's standard would make them, you know, horrid old conservative Republicans. The other aspect of that was that my mother, for reasons that still I do not understand, was rabidly pro-Israel. The only big trip she even wanted to take in her life but she never got to was to go to Israel, and I didn't understand it as a kid, but growing up, the whole story of how the modern nation came about with the partition and the wars and all that -- and just this whole story of the tiny little country with being surrounded on all sides by these vast, vast nations dedicated to its extinction -- I guess it appealed to my mother's sense of "root for the underdog" and if there's any underdog in this world, Israel's it. So I think I just absorbed my mother's love of Israel. Politically, I'm just rabidly pro-Israel and so that, as a metaphor, was intended from the beginning. As a matter of fact, since this interview will be coming out after issue #50, there's a scene in which it's actually stated as fact that Fabletown's battle against the vast Empire, the Adversary, is very much like Israel against the Arab nations. A scrappy little country full of stiff-necked bastards who, the only way we're gonna protect our existence is to make sure that anytime you do anything bad to us, we're going to make you pay horribly. I use that as a formal analogy for the existence of Fabletown and their relationships to the Empire. So that's a roundabout way of saying that yes, that was in there purposely.
Ég fann ekki Pop Culture Shock viðtalið, en það er sosum ekki erfitt að misskilja spurninguna, þótt svarið sé afdráttalaust. Ákveðinn hópur af fólki á heima á ákveðnum stað, svo kemur eitthvert stærra afl og rekur hann út, svo hann dreifist í hin og þessi gettó. Hvort á þetta við um gyðinga í seinni heimsstyrjöldinni eða Palestínumenn í kjölfar stofnun Ísraelsríkis?
Ég er aðallega að tíunda þetta hér vegna þess að mér hefði þótt hin túlkunin áhugaverðari, einmitt vegna þess að Bigby setur pro-Ísrael líkinguna fram í beinum orðum í 9. bók. Þar hefði hann getað verið að draga sínar hliðstæður útfrá týpísku Kana-sjónarmiði (einosg Davíð minntist á þá er Bigby réttur og sléttur Bandarískur heimsvaldasinni) en lesandinn gæti spurt sig hvort sú líking væri réttlætanleg. Hann getur það auðvitað ennþá en það er ósköp leiðinlegt að fá staðfestingu á því að stóri Bandaríski úlfurinn sé (amk. í þessu tilfelli) málpípa höfundar.
Maður spyr sig hvað komi í ljós ef maður reynir að finna frekari hliðstæður milli sögunnar og Ísrael/Palestínu (eða frekar allra hinna miðausturlandanna, einsog Willingham virðist meina), framyfir landflutningana. Þegar Fables liðið fer að slá á móti tildæmis, eða allt það sem gerist í 11. bók? Hver er Andstæðingurinn og hver er Keisarinn? Hver er góði prinsinn? Eða byrjar samlíkingin og endar innan þess sem Bigby ræðir í 9. bók?
-b.
15 maí 2009
Lágmarksúrtak er oná brauð
Í gamla daga, ef það voru ekki nógu margir sem kláruðu tiltekinn kúrs, þá var ekki hægt að skoða tölfræðina á Uglunni - hversu margir fengu sömu einkunn og ég, hversu margir urðu fyrir ofan eða neðan. Þá þótti friðhelgi einkalífsins væntanlega stefnt í voða, þarsem hægt væri að sjá meira og minna hvað hver hefði fengið í einkunn. En nú eru breyttir tímar.
Ég get farið í tölfræðina í einkunnagjöfinni á Útópíum og nútíma, þarsem við vorum þrjú og bara tvö (eða tveir) sem kláruðum kúrsinn. Sessunautur minn var 0,5 hærri en ég á málstofuverkefninu. Góður Helgi.
Ég get líka farið í tölfræðina á BA verkefninu mínu, sem er skemmtilegt. Þar koma fram lokaeinkunnir hjá öllum þeim sem skrifuðu BA ritgerð í bókmenntafræði á sama tíma og ég. Við vorum fjögur. Einn hærri en ég, tveir lægri, þar af einn með mjög lága einkunn. En það var reyndar alvita.
Ég var næstlægstur í blogg-kúrsinum þeirra Hermanns og Þrastar. Mikið hlýtur ritgerðin mín að hafa verið ömurleg.
Ég fór að skoða þetta því ég var að fá ritgerðina til baka sem ég sendi á föstudaginn. Gunnþórunn sendi tilbaka með track changes kommentum og svona og ég dróst saman í hnút af skömm þegar ég sá að eitt placeholder HÁSTAFA-ártalið (,,EITTHVAÐÁR") varð eftir. Þetta er eitthvað sem ég skrifa inn þegar ég vil bara halda áfram að skrifa og færa inn réttar upplýsingar seinna. Mér finnst ég ekki eiga skilið þá einkunn sem ég fékk, en ég tek henni nú samt.
Í öðrum fréttum: Er á leiðinni í Smáralind að ræða við opticalstudio um gleraugun mín á eftir. Þau virka ekki. Svo síðasti Lost þangaðtil í haust.
Hjólaði í ræktina í gær.. það var munur.
Er annars að skrifa þýsk brot uppúr Wortlaut Island akkúrat núna þannig að. Þúveist. Ég er hættur þessu.
-b.
Ég get farið í tölfræðina í einkunnagjöfinni á Útópíum og nútíma, þarsem við vorum þrjú og bara tvö (eða tveir) sem kláruðum kúrsinn. Sessunautur minn var 0,5 hærri en ég á málstofuverkefninu. Góður Helgi.
Ég get líka farið í tölfræðina á BA verkefninu mínu, sem er skemmtilegt. Þar koma fram lokaeinkunnir hjá öllum þeim sem skrifuðu BA ritgerð í bókmenntafræði á sama tíma og ég. Við vorum fjögur. Einn hærri en ég, tveir lægri, þar af einn með mjög lága einkunn. En það var reyndar alvita.
Ég var næstlægstur í blogg-kúrsinum þeirra Hermanns og Þrastar. Mikið hlýtur ritgerðin mín að hafa verið ömurleg.
Ég fór að skoða þetta því ég var að fá ritgerðina til baka sem ég sendi á föstudaginn. Gunnþórunn sendi tilbaka með track changes kommentum og svona og ég dróst saman í hnút af skömm þegar ég sá að eitt placeholder HÁSTAFA-ártalið (,,EITTHVAÐÁR") varð eftir. Þetta er eitthvað sem ég skrifa inn þegar ég vil bara halda áfram að skrifa og færa inn réttar upplýsingar seinna. Mér finnst ég ekki eiga skilið þá einkunn sem ég fékk, en ég tek henni nú samt.
Í öðrum fréttum: Er á leiðinni í Smáralind að ræða við opticalstudio um gleraugun mín á eftir. Þau virka ekki. Svo síðasti Lost þangaðtil í haust.
Hjólaði í ræktina í gær.. það var munur.
Er annars að skrifa þýsk brot uppúr Wortlaut Island akkúrat núna þannig að. Þúveist. Ég er hættur þessu.
-b.
13 maí 2009
Ekki til að lesa
Bara slatti af tenglum sem ég vil halda uppá þangaðtil ég fæ að lesa þá.
http://www.wordmagazine.co.uk/content/new-backstage-podcast-features-author-neal-stephenson-his-acclaimed-baroque-cycle-and-new-bo
http://www.goodreads.com/interviews/show/14.Neal_Stephenson?utm_medium=email&utm_source=Sep_newsletter
http://io9.com/5047503/neal-stephenson-talks-to-io9-about-religion-aliens-and-spoilers
http://io9.com/5045170/neal-stephensons-tale-of-two-planets
http://www.jasongriffey.net/wp/2008/06/23/cryptonomicon-via-tag-cloud/
http://interviews.slashdot.org/article.pl?sid=04/10/20/1518217
http://dir.salon.com/story/books/int/2004/04/21/stephenson/index.html
http://www.guardian.co.uk/technology/1999/oct/14/onlinesupplement14
http://archive.salon.com/books/int/1999/05/19/stephenson/index.html
http://www.locusmag.com/1999/Issues/08/Stephenson.html
http://www.sfsite.com/10b/ns67.htm
Já ég veit já já já.
-b.
http://www.wordmagazine.co.uk/content/new-backstage-podcast-features-author-neal-stephenson-his-acclaimed-baroque-cycle-and-new-bo
http://www.goodreads.com/interviews/show/14.Neal_Stephenson?utm_medium=email&utm_source=Sep_newsletter
http://io9.com/5047503/neal-stephenson-talks-to-io9-about-religion-aliens-and-spoilers
http://io9.com/5045170/neal-stephensons-tale-of-two-planets
http://www.jasongriffey.net/wp/2008/06/23/cryptonomicon-via-tag-cloud/
http://interviews.slashdot.org/article.pl?sid=04/10/20/1518217
http://dir.salon.com/story/books/int/2004/04/21/stephenson/index.html
http://www.guardian.co.uk/technology/1999/oct/14/onlinesupplement14
http://archive.salon.com/books/int/1999/05/19/stephenson/index.html
http://www.locusmag.com/1999/Issues/08/Stephenson.html
http://www.sfsite.com/10b/ns67.htm
Já ég veit já já já.
-b.
12 maí 2009
Ekkert meira Cryptonomicon
Ég átti grátlega lítið eftir í Cryptonomicon þegar ég þurfti að hella mér í ritgerðina, en í gær kláraði ég rest. Hún er æði. Ekkert útá endinn að setja, og leiðin þangað var gloríús.
Ég talaði um að kíkja á hana 19. febrúar, ég hlýt að hafa gert það fljótlega eftir þann tíma þannig að ég var sirka tvo og hálfan mánuð með hana. Hm.
Og þá er Quicksilver í útláni, ég vil helst halda strax áfram. Get fengið hana senda frá Ársafni á mánudaginn, hugsa að ég geri það.
Fyrstu drög að sumarfríi eru komin á blað, að fara í frí 11. júlí og koma aftur 10. ágúst. Byrja barasta með stæl og ganga á fjall. Svo er allt niðurímót.
-b.
Ég talaði um að kíkja á hana 19. febrúar, ég hlýt að hafa gert það fljótlega eftir þann tíma þannig að ég var sirka tvo og hálfan mánuð með hana. Hm.
Og þá er Quicksilver í útláni, ég vil helst halda strax áfram. Get fengið hana senda frá Ársafni á mánudaginn, hugsa að ég geri það.
Fyrstu drög að sumarfríi eru komin á blað, að fara í frí 11. júlí og koma aftur 10. ágúst. Byrja barasta með stæl og ganga á fjall. Svo er allt niðurímót.
-b.
11 maí 2009
Já sjómennskarinn
Ég fór í búð á laugardaginn og fékk ný gleraugu. Ég hafði pantað samskonar umgjörð og þá sem fór í mask í Lundúnum, hún var komin síðustu helgi en ég hafði ekki tíma fyrren þessa helgi. Ég fór í sjónmælingu og mældist með eitthvað aðeins breytt síðan síðast.. mínus núll komma sjötíu og fimm held ég, og einhver sjónskekkja. Ég veit reyndar ekki hvort ég kaupi það, mér líður undarlega þegar ég horfi í gegnum þau.. ekki einsog þau sem ég átti áður, sem virkuðu mjög eðlilega.
Kannske er þetta spurning um að venjast þeim. Ég þyrfti að fara í bíó og prófa þau þar. Star Trek myndin?
Svo kíkti ég austur á Selfoss um helgina, drakk bjór með Halli, Hafsteini og Bjarka, frændunum þremur. Við fórum á 800, sem var ekki hræðilegt og kom mér á óvart. Daginn eftir var ég veikur af þynnku, afrekaði lítið annað en að borða pönnuköku með rjóma og hlusta á Steingrím og Jóhönnu. Kengboginn.
Svo horfðum við Nanna á Miller's Crossing í gær, eftir að hafa séð vísað til hennar í American Dad. Mm góð mynd.
Ég er eiginlega hættur að skrifa eitthvað hér. Þrennt annað hefur komið til, það er facebook, twitter og dagbókin mín rauða. Sem eru deilitól, hugstormsíritunartól og raus-um-daginn-í-dag tól. Það er mögulegt að eitt eða fleira af þessu detti út, hvað veit maður. En ég virðist vera eitthvað annað að hugsa þessa dagana.
Síðasta vika og vel það fór í ritgerð. Þ.e.a.s. ég hafði verið að hugsa um hana og lesa eitt og annað þangað til, en var alla síðustu viku að skrifa. Með vinnu, sem jókst alltíeinu þegar Yngvi frændi fór í upplestrarfrí, og ræktinni auðvitað. Ég er búinn að vinna slatta á þessu tímabili, tæplega 45 yfirvinnutímar á móti 21 í mínus. Ég held það hafi sjaldan verið meira.
Ég borðaði semsagt heima á Heiðarveginum laugardagskvöldið og spjallaði eitthvað við hjónin yfir glasi. Ég minntist á það að ég væri að fara Laugaveginn í sumar og væri alltaf á leiðinni að kaupa mér skó. Mamma sagðist eiga skó. Ég mátaði par sem hún hafði keypt handa Sigþóri og voru aðeins of litlir á hann, þeir pössuðu fínt. Svona borgar sig að fresta hlutunum, ég hef ætlað að koma mér í þessi skókaup lengi lengi. Maður þarf víst að vera búinn að ganga þetta til.
Síðast þegar ég fór þá gekk ég í ullarsokkum og vinnuskóm. Með stáltá. En þá var ég ungur, búhú.
Fullt að gera í vinnunni alltíeinu?
-b.
Kannske er þetta spurning um að venjast þeim. Ég þyrfti að fara í bíó og prófa þau þar. Star Trek myndin?
Svo kíkti ég austur á Selfoss um helgina, drakk bjór með Halli, Hafsteini og Bjarka, frændunum þremur. Við fórum á 800, sem var ekki hræðilegt og kom mér á óvart. Daginn eftir var ég veikur af þynnku, afrekaði lítið annað en að borða pönnuköku með rjóma og hlusta á Steingrím og Jóhönnu. Kengboginn.
Svo horfðum við Nanna á Miller's Crossing í gær, eftir að hafa séð vísað til hennar í American Dad. Mm góð mynd.
Ég er eiginlega hættur að skrifa eitthvað hér. Þrennt annað hefur komið til, það er facebook, twitter og dagbókin mín rauða. Sem eru deilitól, hugstormsíritunartól og raus-um-daginn-í-dag tól. Það er mögulegt að eitt eða fleira af þessu detti út, hvað veit maður. En ég virðist vera eitthvað annað að hugsa þessa dagana.
Síðasta vika og vel það fór í ritgerð. Þ.e.a.s. ég hafði verið að hugsa um hana og lesa eitt og annað þangað til, en var alla síðustu viku að skrifa. Með vinnu, sem jókst alltíeinu þegar Yngvi frændi fór í upplestrarfrí, og ræktinni auðvitað. Ég er búinn að vinna slatta á þessu tímabili, tæplega 45 yfirvinnutímar á móti 21 í mínus. Ég held það hafi sjaldan verið meira.
Ég borðaði semsagt heima á Heiðarveginum laugardagskvöldið og spjallaði eitthvað við hjónin yfir glasi. Ég minntist á það að ég væri að fara Laugaveginn í sumar og væri alltaf á leiðinni að kaupa mér skó. Mamma sagðist eiga skó. Ég mátaði par sem hún hafði keypt handa Sigþóri og voru aðeins of litlir á hann, þeir pössuðu fínt. Svona borgar sig að fresta hlutunum, ég hef ætlað að koma mér í þessi skókaup lengi lengi. Maður þarf víst að vera búinn að ganga þetta til.
Síðast þegar ég fór þá gekk ég í ullarsokkum og vinnuskóm. Með stáltá. En þá var ég ungur, búhú.
Fullt að gera í vinnunni alltíeinu?
-b.
03 maí 2009
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)