Hei ég veit. En ef við byggjum virkjanir og seljum þær síðan, og svo þegar þær eru orðnar gjaldþrota, þá getum við keypt þær aftur?
Við getum notað peningana til að byggja sendiráð og halda stólapartí í Sameinuðu þjóðunum.
-b.
30 september 2008
Kreppan er hálfviti
Ég hafði ekki áhyggjur af peningunum mínum fyrr en Davíð sagði í sjónvarpinu að ég þyrfti ekki að hafa áhyggjur af peningunum mínum. Stjórnmála-Davíð, ekki alvöru Davíð.
...
En DV sagði að sparifé landsmanna væri tryggt upp að þremur milljónum, ef ég skildi það rétt. Á haus sko, ekki í heildina.
Nýi DVD spilarinn virkar fínt. Hann lá við hliðina á sjónvarpinu heima á Heiðarvegi og hafði aldrei verið notaður, svo hún móðir mín vissi til. Hún hafði keypt hann handa strákunum í jólagjöf, en þeir héldu áfram að nota ps2-inn sinn.
Blöðin eru full af fréttum og fréttaskýringum um Íslandsglitni en ég nenni ekki að lesa um það.
Það sem ég nenni að lesa er tímaritið mitt, í septemberblaðinu af The Believer er viðtal við Tim og Eric, lesendabréfadálkur með Bob Odenkirk og nokkuð bitastæð grein um sjálfið í non-fiction. Ég er ekki búinn með hana ennþá en mig hálflangar að henda upp nokkrum bútum úr henni. Seinna.
Núna bendi ég á Fyrsta tölublað veftímaritsins Tíu þúsund tregawött, þarsem lesa má tvo kafla úr Áræði, bókinni sem tíminn gleymdi. Og gleymdi síðan aftur.
Ég bakaði pítsu í gær og Davíð kom að borða með okkur og svo bara fór hann ekki..? Alvöru Davíð, ekki Stjórnmála-Davíð.
En ef ríkið kaupir Glitni, getum við þá látið Ólaf Ragnar hafa hann og notann til að leysa úr ágreiningsmálum þjóðarinnar? Eða er það brandari sem fáir fatta og engum finnst fyndinn.
Það eru bækur í töskunni minni sem koma aldrei uppúr henni.
-b.
...
En DV sagði að sparifé landsmanna væri tryggt upp að þremur milljónum, ef ég skildi það rétt. Á haus sko, ekki í heildina.
Nýi DVD spilarinn virkar fínt. Hann lá við hliðina á sjónvarpinu heima á Heiðarvegi og hafði aldrei verið notaður, svo hún móðir mín vissi til. Hún hafði keypt hann handa strákunum í jólagjöf, en þeir héldu áfram að nota ps2-inn sinn.
Blöðin eru full af fréttum og fréttaskýringum um Íslandsglitni en ég nenni ekki að lesa um það.
Það sem ég nenni að lesa er tímaritið mitt, í septemberblaðinu af The Believer er viðtal við Tim og Eric, lesendabréfadálkur með Bob Odenkirk og nokkuð bitastæð grein um sjálfið í non-fiction. Ég er ekki búinn með hana ennþá en mig hálflangar að henda upp nokkrum bútum úr henni. Seinna.
Núna bendi ég á Fyrsta tölublað veftímaritsins Tíu þúsund tregawött, þarsem lesa má tvo kafla úr Áræði, bókinni sem tíminn gleymdi. Og gleymdi síðan aftur.
Ég bakaði pítsu í gær og Davíð kom að borða með okkur og svo bara fór hann ekki..? Alvöru Davíð, ekki Stjórnmála-Davíð.
En ef ríkið kaupir Glitni, getum við þá látið Ólaf Ragnar hafa hann og notann til að leysa úr ágreiningsmálum þjóðarinnar? Eða er það brandari sem fáir fatta og engum finnst fyndinn.
Það eru bækur í töskunni minni sem koma aldrei uppúr henni.
-b.
Þessi þungu kíl
Ég kem heim örþreyttur þrjú kvöld í viku, dæsi einsog ég fái borgað fyrir það og bíð eftir að vera spurður. Síðan, þegar ég er ekki spurður, þá segi ég við sjálfan mig en samt nógu hátt til að heyrast framí eldhús ,,djöfull tók ég mörg kíl" eða ,,á ég að segja þér hversu mikið við tókum á því? Við tókum geðveikt á því."
Og þá segja stelpurnar eitthvað í líkingu við ,,kíl? hvað er það?" og ég útskýri língóið, en ég vil frekar halda áfram og kafa dýpra oní aðalmálið, sem er hversu mikið við tókum á því það kvöldið.
Svona ganga dagarnir fyrir sig.
Þeir fluttu Símsenhúsið á staðinn sinn í dag, eða ég býst við að þeir hafi gert það; það var búið að ryðja öllu úr Grófinni þegar ég lagði af stað heim. Ljósastaurar og umferðarskilti, keðjur og keðjustaurar, bílar sem voru lagðir í götunni og nokkrum bílastæðum við Sæbrautina, allt var þetta fjarlægt. Tveir massívir kranabílar komnir í startholurnar.
Á föstudaginn var málþing starfsmanna í safninu, á laugardaginn skrapp ég austur og endaði á einhverju soraballi í Hvíta húsinu, í gær horfði ég á einn eða tvo West Wing þætti og í morgun keypti ég og allir hinir Íslendingarnir bankann minn.
Svo settumst við Davíð og Ingibjörg niður eftir pítsuát og horfðum á The King of Kong, sem er algert æði.
-b.
Og þá segja stelpurnar eitthvað í líkingu við ,,kíl? hvað er það?" og ég útskýri língóið, en ég vil frekar halda áfram og kafa dýpra oní aðalmálið, sem er hversu mikið við tókum á því það kvöldið.
Svona ganga dagarnir fyrir sig.
Þeir fluttu Símsenhúsið á staðinn sinn í dag, eða ég býst við að þeir hafi gert það; það var búið að ryðja öllu úr Grófinni þegar ég lagði af stað heim. Ljósastaurar og umferðarskilti, keðjur og keðjustaurar, bílar sem voru lagðir í götunni og nokkrum bílastæðum við Sæbrautina, allt var þetta fjarlægt. Tveir massívir kranabílar komnir í startholurnar.
Á föstudaginn var málþing starfsmanna í safninu, á laugardaginn skrapp ég austur og endaði á einhverju soraballi í Hvíta húsinu, í gær horfði ég á einn eða tvo West Wing þætti og í morgun keypti ég og allir hinir Íslendingarnir bankann minn.
Svo settumst við Davíð og Ingibjörg niður eftir pítsuát og horfðum á The King of Kong, sem er algert æði.
-b.
19 september 2008
Eitthvað sem ég skrifaði og gleymdi að birta
Ég komst að því um daginn að ég get ekki bixað DVD-drifið í tölvunni minni svo ég geti horft á myndir frá öllum mögulegum svæðum. Matshita er víst hundleiðinlegt þegar kemur að svoleiðis. Þetta er eitthvað sem ég þarf að hafa í huga næst þegar ég kaupi mér tölvu.
Þetta er náttúrulega ekkert stórmál en ég á samt nokkra Reg2 diska sem mig langar að kíkja á, þætti sem mig langar til að liggja yfir einn en ekki sitja undir í sjónvarpi.
Og svo hætti spilarinn minn að svara mér um daginn. Við Ingibjörg vorum búin að velja okkur bíó fyrir kvöldið en svo kviknaði ekki á Elfunk. ,,Elfunk, hvað er að?" sagði ég. ,,Ertu búinn að missa taktinn?" ... Ekkert svar.
En hann var orðinn fimm ára gamall, eða rúmlega það. Ég hlýt að þakka honum fyrir góða þjónustu og sleppa honum lausum í Sorpu við látlausa athöfn.
-b.
Þetta er náttúrulega ekkert stórmál en ég á samt nokkra Reg2 diska sem mig langar að kíkja á, þætti sem mig langar til að liggja yfir einn en ekki sitja undir í sjónvarpi.
Og svo hætti spilarinn minn að svara mér um daginn. Við Ingibjörg vorum búin að velja okkur bíó fyrir kvöldið en svo kviknaði ekki á Elfunk. ,,Elfunk, hvað er að?" sagði ég. ,,Ertu búinn að missa taktinn?" ... Ekkert svar.
En hann var orðinn fimm ára gamall, eða rúmlega það. Ég hlýt að þakka honum fyrir góða þjónustu og sleppa honum lausum í Sorpu við látlausa athöfn.
-b.
17 september 2008
Byrjum á stafarugli
Eða ég gæti líka sagt að þessar tvær línur séu stafarugl hvor af annarri:
A DREAM WITHIN A DREAM
og
WHAT AM I, A MIND READER
Mér þótti þetta sniðugt. Ég heyrði það í þessum útvarpsþætti, sem hægt er að hlusta á á netinu. Þessi tiltekni þáttur fjallar um spurningaþætti og annarskonar þrautir. Nýjasti þátturinn heitir ,,Enforcers" og fjallar um fólk sem sér til þess að aðrir fylgi settum reglum, hvort sem það hefur löglegt umboð til þess eður ei. Svo var þessi hérna, ,,Tough Room", þarsem við heyrum m.a. hvað gengur á í ritstjórnarskrifstofu The Onion.
Og þátturinn ,,The Giant Pool of Money", sem fjallar um tilurð húsnæðislánakrísunnar í BNA. Það er gaman að heyra skiljanlega útskýringu á því hvernig ástandið gat orðið einsog það er í dag, og að hlusta á sögur frá gaurum sem tóku þátt í dæminu, hvort sem þeir vinna á Wall Street, fyrir lánasjóði eða hjá eftirlitsstofnunum ríkisins, eða bara fólk sem tók lán og er nú í djúpum skít. Og hvernig í helvíti þetta fer að hafa áhrif á okkur hér fyrir austan.
Gaman af þessu semsagt. Svona til að sjóða þetta alltsaman niður í fjögur orð.
Ég reyndi að hringja í Víði núna rétt í þessu. Í augnablikinu næst ekki í farsímann. Kannske er slökkt á honum, hann utan þjónustusvæðis eða eigandinn kominn á þriðja bjór suður í London og ekki farinn að spá í að kaupa sér nýtt símanúmer.
Önnur vikan í ræktinni hálfnuð og ég er með smá hálsríg. Ég ætti að teygja betur eftir átökin. Hvílík átök! En við þurfum að fara að skrifa niður hvað við gerum hverju sinni, ég man aldrei kílóafjölda vikna á milli.
Þeir sem elska mig og dá, og muna allt sem ég hef nokkurntíman sagt eða skrifað, vita að ég hef unun af góðri sturtu, en sturturnar í Laugum eru æðisgengnar. Ég ýti á takka og alltíeinu er ég umlukinn mátulega heitu vatni. Vatnsflæðið minnir ekki á sturtuhaus heldur úrhellisdembu, en ég stend þá útí rigningunni á adamsklæðum og opna sjampóbrúsa og á erfitt með að bera hendurnar uppað höfðinu, mikið er það góð tilfinning. Þannig að ef ég ætti að segja nokkrum hvað mér finnst best við þennan stað þá eru það sturturnar. Og handklæðin sem maður fær í tækjasalnum, og þarf þessvegna ekki að taka með sér að heiman.
Þarna er komið allt það sem ég vil: Að þurfa ekki að taka drasl með mér, og að fá góða sturtu.
Og að hlæja lágt og kurteisislega að kjöthrúgum sem öskra þegar þær lyfta 220 kílóum í hnébeygju.
Ég hef ekki spilað civ í vikunni, en hef hinsvegar horft tvisvar á Gone Baby Gone og þrisvar á Zodiac. Já þrisvar vegna þess að það eru jú tvær commentary-rásir á þeirri síðarnefndu. Nemahvað.
David Foster Wallace hengdi sig um daginn. Ég hef aldrei lesið neitt eftir hann. Það er ekkert til á safninu eftir hann.
Tveir kaflar úr Áræði verða birtir í veftímariti Tíuþúsund tregawatta núna bráðum. Nota þeir enn gömlu slóðina? Hér er allavega eitthvað.
Á mánudaginn komst ég að því að yfirmaður minn, ritstjórinn, var farinn til Danmerkur. Það vissu allir af þessu nema ég. Lét hún mig vita og ég gleymdi að muna eftir því? Sú næsta henni er nýhætt, og í gær fór þriðja vef-konan í vikulangt frí. Þannig að núna er ég eini gaurinn með vefina. Það er ekki beint brjálað að gera, en ég er ykkar gó-tú gæi.
Gaman af þessu semsagt.
Hei já og sjáið þessa mynd af Agli og Hafsteini, úr afmælisrúntinum sem við tókum með þeim síðarnefnda:

-b.
A DREAM WITHIN A DREAM
og
WHAT AM I, A MIND READER
Mér þótti þetta sniðugt. Ég heyrði það í þessum útvarpsþætti, sem hægt er að hlusta á á netinu. Þessi tiltekni þáttur fjallar um spurningaþætti og annarskonar þrautir. Nýjasti þátturinn heitir ,,Enforcers" og fjallar um fólk sem sér til þess að aðrir fylgi settum reglum, hvort sem það hefur löglegt umboð til þess eður ei. Svo var þessi hérna, ,,Tough Room", þarsem við heyrum m.a. hvað gengur á í ritstjórnarskrifstofu The Onion.
Og þátturinn ,,The Giant Pool of Money", sem fjallar um tilurð húsnæðislánakrísunnar í BNA. Það er gaman að heyra skiljanlega útskýringu á því hvernig ástandið gat orðið einsog það er í dag, og að hlusta á sögur frá gaurum sem tóku þátt í dæminu, hvort sem þeir vinna á Wall Street, fyrir lánasjóði eða hjá eftirlitsstofnunum ríkisins, eða bara fólk sem tók lán og er nú í djúpum skít. Og hvernig í helvíti þetta fer að hafa áhrif á okkur hér fyrir austan.
Gaman af þessu semsagt. Svona til að sjóða þetta alltsaman niður í fjögur orð.
Ég reyndi að hringja í Víði núna rétt í þessu. Í augnablikinu næst ekki í farsímann. Kannske er slökkt á honum, hann utan þjónustusvæðis eða eigandinn kominn á þriðja bjór suður í London og ekki farinn að spá í að kaupa sér nýtt símanúmer.
Önnur vikan í ræktinni hálfnuð og ég er með smá hálsríg. Ég ætti að teygja betur eftir átökin. Hvílík átök! En við þurfum að fara að skrifa niður hvað við gerum hverju sinni, ég man aldrei kílóafjölda vikna á milli.
Þeir sem elska mig og dá, og muna allt sem ég hef nokkurntíman sagt eða skrifað, vita að ég hef unun af góðri sturtu, en sturturnar í Laugum eru æðisgengnar. Ég ýti á takka og alltíeinu er ég umlukinn mátulega heitu vatni. Vatnsflæðið minnir ekki á sturtuhaus heldur úrhellisdembu, en ég stend þá útí rigningunni á adamsklæðum og opna sjampóbrúsa og á erfitt með að bera hendurnar uppað höfðinu, mikið er það góð tilfinning. Þannig að ef ég ætti að segja nokkrum hvað mér finnst best við þennan stað þá eru það sturturnar. Og handklæðin sem maður fær í tækjasalnum, og þarf þessvegna ekki að taka með sér að heiman.
Þarna er komið allt það sem ég vil: Að þurfa ekki að taka drasl með mér, og að fá góða sturtu.
Og að hlæja lágt og kurteisislega að kjöthrúgum sem öskra þegar þær lyfta 220 kílóum í hnébeygju.
Ég hef ekki spilað civ í vikunni, en hef hinsvegar horft tvisvar á Gone Baby Gone og þrisvar á Zodiac. Já þrisvar vegna þess að það eru jú tvær commentary-rásir á þeirri síðarnefndu. Nemahvað.
David Foster Wallace hengdi sig um daginn. Ég hef aldrei lesið neitt eftir hann. Það er ekkert til á safninu eftir hann.
Tveir kaflar úr Áræði verða birtir í veftímariti Tíuþúsund tregawatta núna bráðum. Nota þeir enn gömlu slóðina? Hér er allavega eitthvað.
Á mánudaginn komst ég að því að yfirmaður minn, ritstjórinn, var farinn til Danmerkur. Það vissu allir af þessu nema ég. Lét hún mig vita og ég gleymdi að muna eftir því? Sú næsta henni er nýhætt, og í gær fór þriðja vef-konan í vikulangt frí. Þannig að núna er ég eini gaurinn með vefina. Það er ekki beint brjálað að gera, en ég er ykkar gó-tú gæi.
Gaman af þessu semsagt.
Hei já og sjáið þessa mynd af Agli og Hafsteini, úr afmælisrúntinum sem við tókum með þeim síðarnefnda:
-b.
10 september 2008
Ég er ekki að lesa Leyndarmálið, sama hvað hann skrifaði um hana í Lesbókinni núna síðast
Ég kenni einkirningssóttinni um! Og Warren Ellis!
Skor í dag, fékk How to be an Artist eftir Campbell fyrir slikk. Hversvegna vill enginn lesa þessar bækur nema ég?
Og í kvöld ætla ég að henda í pítsu, því pítsur eru góðar og það geta margir borðað eina svoleiðis. Eftir að við höfum borðað pítsuna þá kíki ég kannske á vídjó? Ég á ennþá eftir að horfa á Zodiac, direkktors köttið.
Entourage byrjaði nokkuð vel, kannske bara besta leiðin til að grafa strákana uppúr holunni sem endirinn á síðustu þáttaröð var. Eða öllu heldur byrja að grafa. Og hvar annarstaðar en í Entourage: allt í volli, engin vinna og engir peningar, en samt fer hálfur þátturinn í að skvera baðstrandagellur og grilla banana.
Dexter fór líka nokkuð vel af stað. Ekki alveg sami krafturinn í þessum byrjunarþætti einsog fyrri tveimur, en það er eitthvað við þessa þætti sem tengir.
Annar dagurinn í ræktinni í gær. Lappir. Og ég er ekki ónýtur í bakinu, mér líður þvert á móti þrælvel. Hvílíkar ógeðis dásemdir. Við erum hinsvegar að sjá að vinnan er lengri á föstudagskvöldum og við þurfum líklega að sleppa þeim. En þrír dagar í viku eru ágætis byrjun.
Lifum drauminn krakkar.
-b.
Skor í dag, fékk How to be an Artist eftir Campbell fyrir slikk. Hversvegna vill enginn lesa þessar bækur nema ég?
Og í kvöld ætla ég að henda í pítsu, því pítsur eru góðar og það geta margir borðað eina svoleiðis. Eftir að við höfum borðað pítsuna þá kíki ég kannske á vídjó? Ég á ennþá eftir að horfa á Zodiac, direkktors köttið.
Entourage byrjaði nokkuð vel, kannske bara besta leiðin til að grafa strákana uppúr holunni sem endirinn á síðustu þáttaröð var. Eða öllu heldur byrja að grafa. Og hvar annarstaðar en í Entourage: allt í volli, engin vinna og engir peningar, en samt fer hálfur þátturinn í að skvera baðstrandagellur og grilla banana.
Dexter fór líka nokkuð vel af stað. Ekki alveg sami krafturinn í þessum byrjunarþætti einsog fyrri tveimur, en það er eitthvað við þessa þætti sem tengir.
Annar dagurinn í ræktinni í gær. Lappir. Og ég er ekki ónýtur í bakinu, mér líður þvert á móti þrælvel. Hvílíkar ógeðis dásemdir. Við erum hinsvegar að sjá að vinnan er lengri á föstudagskvöldum og við þurfum líklega að sleppa þeim. En þrír dagar í viku eru ágætis byrjun.
Lifum drauminn krakkar.
-b.
09 september 2008
Danskar karamellur og sjór
Mér finnst undarlegt hvað ég er latur við að skrifa. Það hefur ekkert breyst nema bara það. Jæja.
Þessa dagana spyrja allir hvernig sambúðin gangi, ég veit ekki hvort veröldin er að bíða eftir því að sjóði uppúr og allt brenni í átökum og vitleysu. En það er ekkert sem bendir til þess, enn sem komið er. Hún Ingibjörg kom heim frá Danmörku í gær (í annað skiptið síðan við fluttum inn) og færði okkur karamellur frá Bornholm.
Hafsteinn átti afmæli á föstudaginn og fékk okkur í Laugar með sér á laugardeginum, okkur Egil og Bjarka. Ég var að vinna til rúmlega fimm, komst loks af stað klukkan hálfsex en var kallaður tilbaka útaf einhverju helvítis rugli í öryggiskerfinu, bölvaði, keyrði heim og sótti bjór og stuttbuxur, náði strákunum þegar þeir voru að fara að skrá sig inn. Við dembdum í okkur einum bjór og fórum í sturtu, þaðan í gufu. Á dagskránni var semsagt að fara í rúmlega 60gráðu heita gufu í korter og þaðan beint í kar fullt af ísköldum sjó (eða söltu vatni). Helst í kaf. Ég átti ekki von á að ég kæmist lengra en rétt með tærnar oní, en hafði það af.. ég veit ekki í hversu margar sekúndur ég hélt út en náði að minnsta kosti þessum tíu fimmtán sem miðað var við.
Undarleg tilfinning, að halda niðrí í sér andanum og þurfa um leið að halda fyrir nefið vegna þess að líkaminn bregst við kuldanum með því að taka andköf, eða reynir það a.m.k. Þetta gerðum við tvisvar, og fórum svo á barinn við hliðina. Þennan við hliðina á gufunni á ég við. Svo í einhverja aðra gufu, þaðan í boltaleik oní lauginni og á leiðinni uppí búningsklefa eftir leikinn.. já, ég veit ekki alveg hvort ég má segja hvað gerðist en það reddaðist allt og við vorum enn kátir. Víðir hitti okkur í búningsklefanum og við pöntuðum bíl á Vitabar.
Þar hafði Hafsteinn aldrei borðað, en mamma hans var að vinna þar svo við fengum bjór og hambó og svona, fórum svo í karókí á Frakkastíg, þaðan í partí í Samtúni. Áfengið okkar kláraðist og okkur var ekki boðið úr flöskum hússins, eða kannske var ekki tóm til þess vegna þess að við vorum beðnir um að yfirgefa pleisið eftir að Víðir stóð uppá stofuborði og fékk viftuna í hausinn. Við stigum útfyrir og réðum ráðum okkar, Hafsteinn sagðist þurfa að skreppa aftur í húsið og kom svo ekki aftur. Við röltum niður í bæ og ég kvaddi strákana fyrir utan Celtic.
Það tók mig óeðlilega langan tíma að komast heim.
Ég var að vinna á sunnudaginn líka, nett þunnur en aðallega ósofinn. Ég skreið í rúmið einhverntíman á bilinu átta og níu um kvöldið og svaf til ellefu daginn eftir. Eða í gær. Tók mér semsagt frí á mánudegi, fór í skólann og sótti strætókortið mitt, notaði það til að komast uppí Laugar og sækja bílinn minn, dólaði framá kvöld og kíkti svo með Davíð í ræktina í Laugum (enn og aftur). Nú á semsagt að byrja á því aftur. Guði sé lof.
Bamm daramm.
En það er kominn nýr gaur hingað í safnið á móti okkur Finni, og hann tekur aðeins fleiri tíma en Ólafur gerði, þannig að núna er ég bara niðri á fyrstu hæð fimmtudagsmorgna og föstudagskvöld, og fjórðu hverja helgi. Vinnuhlutfallið er þannig komið uppí 80/20 (eða niður í 80/20, eftir því hvernig á er litið).
Hvað annað? Spooks: Code 9 og NewUniversal (eftir Ellis) byrja bæði hrikalega illa, og á nákvæmlega sömu línu einhvernvegin: Einhver hrikalegur heimsviðburður verður til þess að slatti af unglingum verður að hetjum. Hversvegna fara unglingar í heimsenda-poppkúltúr svona mikið í taugarnar á mér? Ég entist a.m.k. ekki út fyrsta þáttinn/heftið. Dexter er að byrja aftur (jei), Entourage er byrjaður aftur (jei?). Ég er með þrjár bækur hérna á borðinu mínu sem mig langar til að lesa eða ætla að lesa: Ultimate X-Men, vol. 1 eftir Mark Millar, sem virðist vera tóm froða; I Shall Destroy All the Civilized Planets! eftir Fletcher Hanks, sem er forvitnileg; og The Strongest Man in the World eftir Louis Cyr og Nicholas Debon, sem ég veit ekkert um.
Mig hálflangar í X-Box bara til að geta spilað Bionic Commando.
Og endurreisn bókmenntavefsins gengur vel.
Mikið er tíminn annars fljótur að líða. Hafiði tekið eftir þessu?
-b.
Þessa dagana spyrja allir hvernig sambúðin gangi, ég veit ekki hvort veröldin er að bíða eftir því að sjóði uppúr og allt brenni í átökum og vitleysu. En það er ekkert sem bendir til þess, enn sem komið er. Hún Ingibjörg kom heim frá Danmörku í gær (í annað skiptið síðan við fluttum inn) og færði okkur karamellur frá Bornholm.
Hafsteinn átti afmæli á föstudaginn og fékk okkur í Laugar með sér á laugardeginum, okkur Egil og Bjarka. Ég var að vinna til rúmlega fimm, komst loks af stað klukkan hálfsex en var kallaður tilbaka útaf einhverju helvítis rugli í öryggiskerfinu, bölvaði, keyrði heim og sótti bjór og stuttbuxur, náði strákunum þegar þeir voru að fara að skrá sig inn. Við dembdum í okkur einum bjór og fórum í sturtu, þaðan í gufu. Á dagskránni var semsagt að fara í rúmlega 60gráðu heita gufu í korter og þaðan beint í kar fullt af ísköldum sjó (eða söltu vatni). Helst í kaf. Ég átti ekki von á að ég kæmist lengra en rétt með tærnar oní, en hafði það af.. ég veit ekki í hversu margar sekúndur ég hélt út en náði að minnsta kosti þessum tíu fimmtán sem miðað var við.
Undarleg tilfinning, að halda niðrí í sér andanum og þurfa um leið að halda fyrir nefið vegna þess að líkaminn bregst við kuldanum með því að taka andköf, eða reynir það a.m.k. Þetta gerðum við tvisvar, og fórum svo á barinn við hliðina. Þennan við hliðina á gufunni á ég við. Svo í einhverja aðra gufu, þaðan í boltaleik oní lauginni og á leiðinni uppí búningsklefa eftir leikinn.. já, ég veit ekki alveg hvort ég má segja hvað gerðist en það reddaðist allt og við vorum enn kátir. Víðir hitti okkur í búningsklefanum og við pöntuðum bíl á Vitabar.
Þar hafði Hafsteinn aldrei borðað, en mamma hans var að vinna þar svo við fengum bjór og hambó og svona, fórum svo í karókí á Frakkastíg, þaðan í partí í Samtúni. Áfengið okkar kláraðist og okkur var ekki boðið úr flöskum hússins, eða kannske var ekki tóm til þess vegna þess að við vorum beðnir um að yfirgefa pleisið eftir að Víðir stóð uppá stofuborði og fékk viftuna í hausinn. Við stigum útfyrir og réðum ráðum okkar, Hafsteinn sagðist þurfa að skreppa aftur í húsið og kom svo ekki aftur. Við röltum niður í bæ og ég kvaddi strákana fyrir utan Celtic.
Það tók mig óeðlilega langan tíma að komast heim.
Ég var að vinna á sunnudaginn líka, nett þunnur en aðallega ósofinn. Ég skreið í rúmið einhverntíman á bilinu átta og níu um kvöldið og svaf til ellefu daginn eftir. Eða í gær. Tók mér semsagt frí á mánudegi, fór í skólann og sótti strætókortið mitt, notaði það til að komast uppí Laugar og sækja bílinn minn, dólaði framá kvöld og kíkti svo með Davíð í ræktina í Laugum (enn og aftur). Nú á semsagt að byrja á því aftur. Guði sé lof.
Bamm daramm.
En það er kominn nýr gaur hingað í safnið á móti okkur Finni, og hann tekur aðeins fleiri tíma en Ólafur gerði, þannig að núna er ég bara niðri á fyrstu hæð fimmtudagsmorgna og föstudagskvöld, og fjórðu hverja helgi. Vinnuhlutfallið er þannig komið uppí 80/20 (eða niður í 80/20, eftir því hvernig á er litið).
Hvað annað? Spooks: Code 9 og NewUniversal (eftir Ellis) byrja bæði hrikalega illa, og á nákvæmlega sömu línu einhvernvegin: Einhver hrikalegur heimsviðburður verður til þess að slatti af unglingum verður að hetjum. Hversvegna fara unglingar í heimsenda-poppkúltúr svona mikið í taugarnar á mér? Ég entist a.m.k. ekki út fyrsta þáttinn/heftið. Dexter er að byrja aftur (jei), Entourage er byrjaður aftur (jei?). Ég er með þrjár bækur hérna á borðinu mínu sem mig langar til að lesa eða ætla að lesa: Ultimate X-Men, vol. 1 eftir Mark Millar, sem virðist vera tóm froða; I Shall Destroy All the Civilized Planets! eftir Fletcher Hanks, sem er forvitnileg; og The Strongest Man in the World eftir Louis Cyr og Nicholas Debon, sem ég veit ekkert um.
Mig hálflangar í X-Box bara til að geta spilað Bionic Commando.
Og endurreisn bókmenntavefsins gengur vel.
Mikið er tíminn annars fljótur að líða. Hafiði tekið eftir þessu?
-b.
03 september 2008
We're in the money
Ég er alveg dottinn í Civ. Þessar viðbætur bera nafn með rentu, þarna er heilmiklu bætt við.. Mér fannst einmitt alltaf dálítið skrýtið að maður skyldi ekki geta þjálfað og gert út njósnara fyrren komið væri inní 20. öldina, en þarna er komið helvíti skemmtilegt system og það byrjar með stafrófinu takk fyrir.
Mér finnst ég vera í endalausu veseni með peninga þessa dagana. Þá á ég ekki við að ég rambi á barmi gjaldþrots og sultar, heldur bara að það er einsog allar stofnanir sem ég skipti við vilji annaðhvort rukka mig um peninga eða gefa mér peninga. Skatturinn, bankinn, gagnaveitan, orkuveitan, pósturinn, verkalýðsfélagið.. Þetta gæti ært óstöðugri mann en mig.
En ég er klettur í hafinu. Ef hafið er skrifborðsstóllinn minn og hann er fyrir framan tölvuna og í tölvunni er Civ IV. Einsog ég hef áður snert á.
Hei og amasón pakki kom í dag. Gleði?
-b.
Mér finnst ég vera í endalausu veseni með peninga þessa dagana. Þá á ég ekki við að ég rambi á barmi gjaldþrots og sultar, heldur bara að það er einsog allar stofnanir sem ég skipti við vilji annaðhvort rukka mig um peninga eða gefa mér peninga. Skatturinn, bankinn, gagnaveitan, orkuveitan, pósturinn, verkalýðsfélagið.. Þetta gæti ært óstöðugri mann en mig.
En ég er klettur í hafinu. Ef hafið er skrifborðsstóllinn minn og hann er fyrir framan tölvuna og í tölvunni er Civ IV. Einsog ég hef áður snert á.
Hei og amasón pakki kom í dag. Gleði?
-b.
02 september 2008
Um buxur og skort á buxum
Það eru svona hnappar á gallabuxunum mínum, nema að þeir eru ekki beint hnappar. Meira svona einsog boltar sem ganga í gegnum efnið á ákveðnum stöðum, þar á meðal við hvorn endann á vösunum að framan. Og aftari boltarnir, þessir sem liggja nær mjöðminni en ekki maganum, hafa krækst utaní hluti einsog hurðarkarma og svoleiðis, og beyglast uppávið. Þannig að núna eru tvær beittar járnskífur utaná gallabuxunum mínum, þarsem hendurnar eru helst að þvælast, við framanávasana. Ég er búinn að skera mig nokkrum sinnum á þessum andskotum. Ekki alvarlega, en þetta er dálítið þreytandi.
Ég er að hugsa um að rífa þá úr. Detta buxurnar í sundur? Hver veit.
Ég veit hinsvegar að í morgun var gengið inná mig þar sem ég var að stíga uppí sturtuna heima. Það var nett óþægilegt. Hann Frikki benti á að það hefði líklega verið óþægilegra hefði stöðunni verið snúið við, og ég gengið inná viðkomandi. Ég held það sé nokkuð til í því.
Auðvitað var þetta trassaskapur í mér að læsa ekki dyrunum, en ég hef einhvernvegin aldrei vanist því, ég veit ekki hvers vegna. Þá hugsaði ég með mér að eitthvað í þessa veru hlyti að koma fyrir fyrr eða síðar.. Svona einsog þegar franski herinn hefur vetursetu í Moskvu: það skiptir minnstu máli hvað veldur, borgin brennur áður en vorar. Þá er kannske fínt að koma því frá, taka því sem víti til varnaðar (fyrir þá sem muna svoleiðis) og snúa sér að öðru.
Hei vinnudagurinn er úti. Hjóla heim Björn.
-b.
Ég er að hugsa um að rífa þá úr. Detta buxurnar í sundur? Hver veit.
Ég veit hinsvegar að í morgun var gengið inná mig þar sem ég var að stíga uppí sturtuna heima. Það var nett óþægilegt. Hann Frikki benti á að það hefði líklega verið óþægilegra hefði stöðunni verið snúið við, og ég gengið inná viðkomandi. Ég held það sé nokkuð til í því.
Auðvitað var þetta trassaskapur í mér að læsa ekki dyrunum, en ég hef einhvernvegin aldrei vanist því, ég veit ekki hvers vegna. Þá hugsaði ég með mér að eitthvað í þessa veru hlyti að koma fyrir fyrr eða síðar.. Svona einsog þegar franski herinn hefur vetursetu í Moskvu: það skiptir minnstu máli hvað veldur, borgin brennur áður en vorar. Þá er kannske fínt að koma því frá, taka því sem víti til varnaðar (fyrir þá sem muna svoleiðis) og snúa sér að öðru.
Hei vinnudagurinn er úti. Hjóla heim Björn.
-b.
01 september 2008
Halló vinnuheimur
Mikið hef ég verið latur við þetta undanfarið. Þó hef ég verið í sumarfríi, og hefði faktískt getað blaðrað og blaðrað í netið endalaust og botnlaust og aldrei þurft að líta uppúr tölvunni nema til að sofa og drekka kaffi. Er þetta þá ástæðan fyrir því að fólk hættir að blóka og vefsíður þorna upp? Að manneskjurnar hafi ekki lengur nóg að gera og hætta að slæpast?
Ég meina, ég hef alveg hangið í tölvunni í þessu sumarfríi, ég hef bara verið að gera eitthvað annað. Glápti á Studio 60 aftur og nei, þótt það hafi verið ljósir punktar hér og þar þá voru þættirnir sem slíkir aldrei góðir. Generation Kill náði aldrei neinu hámarki en kannske var það heldur ekki meiningin. Svo spilaði ég smá Civ IV. Hlakka til að prófa Beyond the Sword viðbótina.
Ég fór ekki á Súganda. Hugmyndin hafði verið að fara til að vera einn útaf fyrir mig, og mér leist ekki á blikuna þegar ég komst að því að hann Bjössi yrði þarna á sama tíma. Mér er allsekkert illa við hann, þvert á móti, en ég fór að hugsa útí það sem myndi sitja á hakanum á meðan ég væri í burtu og hvað ég gæti gert hérna heima. Og ég ákvað að fara ekki fet. Svo hringdi hún Mamma í mig morguninn eftir og sagði að karlinn hefði líka hætt við. Jæja.
En ég setti fötin mín í þvott og braut saman í rólegheitunum, eldaði kjúkling, kíkti austur og hitti fólk, kíkti til Keflavíkur og sá nýju íbúðina hans Óskars bróður. Sem hann keypti af pabba sínum, sem hann hafði áður keypt af Sigga bróður. Við borðuðum bakkelsi og ég drakk mjólk á meðan Óskar raðaði í ísskápinn. Hann er farinn að vinna á KFC í Keflavík, býr með konunni og tveimur pínulitlum hundum, borgar minna af tveggja herbergja íbúð en ég geri í leigu af 1/3 af fjögurra herbergja íbúð, en hann er jú í Keflavík.
Reykjanesbrautin er reyndar nokkuð góð. Það breytir ótrúlega miklu að geta tekið framúr sleðunum án þess að bíða og kíkja í korter á undan.
Annað sem gaman er að taka fram fyrir Björn framtíðarinnar: Núna áðan gekk ég endanlega frá skattaveseninu (góða veröld gefi að það standist). Í þetta sinnið strandaði það á verktakagreiðslu frá bókasafninu, en ég borga bara þann gaur og fæ síðan endurgreitt það sem ég hef þegar greitt umfram rétta upphæð. Þá ætti ég að vera í nokkuð góðum málum um næstu mánaðarmót.
Skólinn byrjar núna rétt bráðum. Ég þarf að hætta í kúrsinum sem ég er skráður í og fá einhvern til að hafa umsjón með rannsóknarverkefninu mínu.
Ég byrjaði aftur að vinna í dag og á sama tíma kemur nýr gaur í staðinn fyrir hann Ólaf, sem er fluttur á Reyðarfjörð. Nú kem ég bara til með að vinna eina kvöldvakt á viku og fjórðu hverja helgi. Hvílíkt næn tú fæv.
Ég ætla að byrja í ræktinni aftur. Reyna að endast aðeins lengur í þetta skiptið?
Ég setti nokkrar myndir inná flickr, eina tvær úr innflutningspartíinu (hei takk fyrir komuna þið sem mættuð), nokkrar úr keilu og eitthvað. Hér er ein:

þarsem ég fagna eftir fellu.
En ég ætla að kíkja út í hádegismat núna.
-b.
Ég meina, ég hef alveg hangið í tölvunni í þessu sumarfríi, ég hef bara verið að gera eitthvað annað. Glápti á Studio 60 aftur og nei, þótt það hafi verið ljósir punktar hér og þar þá voru þættirnir sem slíkir aldrei góðir. Generation Kill náði aldrei neinu hámarki en kannske var það heldur ekki meiningin. Svo spilaði ég smá Civ IV. Hlakka til að prófa Beyond the Sword viðbótina.
Ég fór ekki á Súganda. Hugmyndin hafði verið að fara til að vera einn útaf fyrir mig, og mér leist ekki á blikuna þegar ég komst að því að hann Bjössi yrði þarna á sama tíma. Mér er allsekkert illa við hann, þvert á móti, en ég fór að hugsa útí það sem myndi sitja á hakanum á meðan ég væri í burtu og hvað ég gæti gert hérna heima. Og ég ákvað að fara ekki fet. Svo hringdi hún Mamma í mig morguninn eftir og sagði að karlinn hefði líka hætt við. Jæja.
En ég setti fötin mín í þvott og braut saman í rólegheitunum, eldaði kjúkling, kíkti austur og hitti fólk, kíkti til Keflavíkur og sá nýju íbúðina hans Óskars bróður. Sem hann keypti af pabba sínum, sem hann hafði áður keypt af Sigga bróður. Við borðuðum bakkelsi og ég drakk mjólk á meðan Óskar raðaði í ísskápinn. Hann er farinn að vinna á KFC í Keflavík, býr með konunni og tveimur pínulitlum hundum, borgar minna af tveggja herbergja íbúð en ég geri í leigu af 1/3 af fjögurra herbergja íbúð, en hann er jú í Keflavík.
Reykjanesbrautin er reyndar nokkuð góð. Það breytir ótrúlega miklu að geta tekið framúr sleðunum án þess að bíða og kíkja í korter á undan.
Annað sem gaman er að taka fram fyrir Björn framtíðarinnar: Núna áðan gekk ég endanlega frá skattaveseninu (góða veröld gefi að það standist). Í þetta sinnið strandaði það á verktakagreiðslu frá bókasafninu, en ég borga bara þann gaur og fæ síðan endurgreitt það sem ég hef þegar greitt umfram rétta upphæð. Þá ætti ég að vera í nokkuð góðum málum um næstu mánaðarmót.
Skólinn byrjar núna rétt bráðum. Ég þarf að hætta í kúrsinum sem ég er skráður í og fá einhvern til að hafa umsjón með rannsóknarverkefninu mínu.
Ég byrjaði aftur að vinna í dag og á sama tíma kemur nýr gaur í staðinn fyrir hann Ólaf, sem er fluttur á Reyðarfjörð. Nú kem ég bara til með að vinna eina kvöldvakt á viku og fjórðu hverja helgi. Hvílíkt næn tú fæv.
Ég ætla að byrja í ræktinni aftur. Reyna að endast aðeins lengur í þetta skiptið?
Ég setti nokkrar myndir inná flickr, eina tvær úr innflutningspartíinu (hei takk fyrir komuna þið sem mættuð), nokkrar úr keilu og eitthvað. Hér er ein:
þarsem ég fagna eftir fellu.
En ég ætla að kíkja út í hádegismat núna.
-b.
24 ágúst 2008
Súgandi
Einn tveir: Ég gæti flogið vestur á morgun og komið aftur á fimmtudag eða föstudag fyrir rúman sautjánþúsundkall. Ég gæti nuðað í Inga Birni til að koma mér á Suðureyri og tilbaka.
þrír fjórir: Það verður rigning næstum allan tímann, samkvæmt veðurstofu.
fimm sex: En það verður rigning um allt landið meira og minna, svo það skiptir kannske ekki svo miklu máli hvar maður verður.
sjö átta: Jú og mér er eiginlega farið að leiðast þetta aðgerðarleysi hérna í Reykjavík, kannske er ráð að gera ekkert einhverstaðar annarstaðar.
níu tíu: Svo var ég reyndar að frétta að það verður annar gaur þarna frá þriðjudegi til föstudags.. Ég þekki hann lauslega, en þetta er aðeins minna freistandi fyrir vikið.
ellefu tólf: Já ég veit ekki alveg með þetta. Sjáum til nokkrar mínútur í viðbót.
-b.
22 ágúst 2008
Hei þið sundkallar
Sagði ég einhverntíman frá honum Bjarti Loga, sem ég leigði með á stúdentagörðum? Skrifborðin okkar lágu sitthvoru megin að sama veggnum og á kvöldin sat ég við tölvuna og hlustaði á hann hlusta á rólegt og rómantískt og syngja með. Celine Dion og Michael Bolton og fleiri góðir. Sú var nú tíðin.
Mér varð hugsað til hans núna þarsem á hæðinni fyrir neðan er kona og hún á dóttur og dóttirin er í söngnámi. Hún er að æfa sig býst ég við, hún er búin að vera að syngja síðustu klukkutímana. Endrum og eins heyrist píanósláttur.
Það er gaman að búa í samfélagi við fólk, þarsem manneskjur gera hluti.
Í gær kom hún Þórunn aftur að austan og þær Ingibjörg dönsuðu við einhverja mússík sem ég hafði ekki heyrt áður. Gólfið í stofunni er ekki mikið en það dugði þeim. Ég flúði inní herbergi, þarsem ég er ekki mikið fyrir sporið, en það var óneitanlega gaman að fylgjast með þessu útundan öðru auganu.
Ég sýð meira drasl í potti og drekk appelsínusafa og borða hollan mat, en ég er samt eitthvað stíflaður. Góð vinkona mín benti mér á að detta í það, ég veit ekki hvort hún meinti það í hálfkæringi. En ég á hvorki viskí né romm, bara bjór. Varla dugar það. Önnur vinkona mín sagði mér að fara snemma að sofa en ég veit ekki hvernig það er gert.
Amma sagði þetta um daginn þarsem við mamma og hún sátum og borðuðum, eftir að hafa flutt draslið mitt í nýju íbúðina: Heimurinn er lítill þegar fólk er að tala saman. Sem er alveg rétt. Og hann stækkar þegar maður talar ekki við annan en sjálfan sig í nógu langan tíma, og minnkar dálítið aftur þegar maður heyrir fólk syngja í gegnum veggi.
Hei já, ólympíuúrslitaleikur í handbolta á sunnudaginn? Áfram Ísland.
-b.
Mér varð hugsað til hans núna þarsem á hæðinni fyrir neðan er kona og hún á dóttur og dóttirin er í söngnámi. Hún er að æfa sig býst ég við, hún er búin að vera að syngja síðustu klukkutímana. Endrum og eins heyrist píanósláttur.
Það er gaman að búa í samfélagi við fólk, þarsem manneskjur gera hluti.
Í gær kom hún Þórunn aftur að austan og þær Ingibjörg dönsuðu við einhverja mússík sem ég hafði ekki heyrt áður. Gólfið í stofunni er ekki mikið en það dugði þeim. Ég flúði inní herbergi, þarsem ég er ekki mikið fyrir sporið, en það var óneitanlega gaman að fylgjast með þessu útundan öðru auganu.
Ég sýð meira drasl í potti og drekk appelsínusafa og borða hollan mat, en ég er samt eitthvað stíflaður. Góð vinkona mín benti mér á að detta í það, ég veit ekki hvort hún meinti það í hálfkæringi. En ég á hvorki viskí né romm, bara bjór. Varla dugar það. Önnur vinkona mín sagði mér að fara snemma að sofa en ég veit ekki hvernig það er gert.
Amma sagði þetta um daginn þarsem við mamma og hún sátum og borðuðum, eftir að hafa flutt draslið mitt í nýju íbúðina: Heimurinn er lítill þegar fólk er að tala saman. Sem er alveg rétt. Og hann stækkar þegar maður talar ekki við annan en sjálfan sig í nógu langan tíma, og minnkar dálítið aftur þegar maður heyrir fólk syngja í gegnum veggi.
Hei já, ólympíuúrslitaleikur í handbolta á sunnudaginn? Áfram Ísland.
-b.
21 ágúst 2008
,,Ráðgátan" ,,"leyst"" ,,",,!",,"
Lesið hér frétt í heild sinni af mbl.is:
WTC bygging nr. 7, sem var fjörutíu og 7 hæðir, hrundi fyrir 7 árum og skýrslan er 77 síður? Og náðarhöggið kom þegar 13. hæðin hrundi? (En sjáið að ef þið leggið saman 1 og 3 og bætið þeirri tölu við 13 þá fáið þið 17. Og ef þið leggið 17ið við hinar sjöurnar fáið þið 52, en 5+2 eru 7!)
Þetta er klárlega eitthvað vúdú. Aldrei að treysta útskýringum.
-b.
Rannsóknarmenn lýstu því yfir í dag að þeir hefðu leyst ráðgátuna frá 11. september 2001: Hvers vegna hrundi World Trade Center bygging númer 7? Hrunið hefur verið uppspretta margra samsæriskenninga síðan það varð.
Byggingin sem var 47 hæðir var hinum megin við Vesey Street á Manhattan. Þann 11. september 2001 barst eldur að byggingunni með braki úr tvíburaturnunum en efasemdamenn hafa haldið því fram að eldurinn og brakið eitt og sér nægi ekki til að útskýra hrun byggingarinnar sem var byggð úr stáli og steypu.
Vísindamenn við National Institute of Standards and Technology segja að þriggja ára rannsókn þeirra leiði í ljós að í fyrsta skipti í sögunni hafi verið sýnt fram á að eldur hafi eyðilagt skýjakljúf.
„Ástæða hrunsins á World Trade Center 7 er ekki lengur ráðgáta,“ segir Dr. Shyam Sunder, aðal rannsóknarmaður teymisins.
Rannsóknarmennirnir komust einnig að því að hrun turnanna í nágrenninu hafi rofið aðal vatnsæð borgarinnar og því hafi úðakerfi á neðstu hæðum byggingarinnar ekki virkað sem skyldi.
Byggingin hefur verið uppspretta margra samsæriskenninga undanfarin sjö ár, ekki síst í ljósi þess að hrunið átti sér ekki stað fyrr en sjö klukkustundum eftir að tvíburaturnarnir hrundu. Það vakti grunsemdir um að einhver hefði vísvitandi sprengt bygginguna í loft upp.
Meðal þeirra sem ekki trúa útskýringum rannsóknarmannanna er Mike Berger úr samtökunum 9/11 Truth.
„Skýring þeirra er einfaldlega ekki fullnægjandi. Það er verið að ljúga að okkur,” segir hann og bendir á að til séu gögn sem gefi til kynna að sprengiefni hafi komið við sögu.
Sunder segir að hópur hans hafi kannað möguleikann á því að sprenging hafi átt sér stað í byggingunni og valdið hruninu. Hins vegar hafi ekki verið neinn hvellur eða annar hávaði sem hefði fylgt slíkri sprengingu. Hópurinn bjó líka til tölvugert líkan af hruninu, byggt að hluta til á myndskeiðum frá CBS News og segir að það sýni súlur í húsinu hrynja sem orsaki síðan hrun byggingarinnar í heild sinni.
Þeir útilokuðu einnig að hrunið hefði orðið vegna elda út af dísilolíu sem geymd var í byggingunni. Var hún geymd þar vegna vararafstöðvar.
Í niðurstöðum skýrslunnar sem er 77 síður segir að náðarhöggið hafi orðið þegar 13. hæðin hrundi og þar með veikt burðarsúlur nægilega til þess að byggingin hrundi algerlega.
WTC bygging nr. 7, sem var fjörutíu og 7 hæðir, hrundi fyrir 7 árum og skýrslan er 77 síður? Og náðarhöggið kom þegar 13. hæðin hrundi? (En sjáið að ef þið leggið saman 1 og 3 og bætið þeirri tölu við 13 þá fáið þið 17. Og ef þið leggið 17ið við hinar sjöurnar fáið þið 52, en 5+2 eru 7!)
Þetta er klárlega eitthvað vúdú. Aldrei að treysta útskýringum.
-b.
20 ágúst 2008
Drasl sem ég sýð í potti
er þetta hér: engiferrót, sítrónur, hvítlaukur, blóðberg. Smá hunang með kannske. Ég átti reyndar engan hvítlauk í þetta skiptið, svo hitt varð að duga. Þrusugott stöff sko, en ég er nú samt eitthvað stíflaður.
Fór og sótti hjólið mitt úr viðgerð. Allt annað líf.
Er enginn á lífi í miðbænum?
Eða annarstaðar?
Ég gefst ítrekað upp á Nihil obstat.
-b.
Fór og sótti hjólið mitt úr viðgerð. Allt annað líf.
Er enginn á lífi í miðbænum?
Eða annarstaðar?
Ég gefst ítrekað upp á Nihil obstat.
-b.
19 ágúst 2008
JESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS LOKSINS INTERNET *KYSS KYSS*
Jei ég er kominn með net heim í Mávahlíð. Og heimasíma líka. En ég vil ekki nota heimasímann, þannig að ekki biðja mig um að hringja í ykkur úr honum. Netið samt, ég nota það. Jei.
Mér fannst ég vera að verða kvefaður í morgun þannig að ég fór útí búð og keypti allskonar c vítamín og drasl til að sjóða í potti svo mér líði betur.
Mér finnst tíminn líða hratt í dag.
Og ég veit ekki hvað tekur við í kvöld.
-b.
Mér fannst ég vera að verða kvefaður í morgun þannig að ég fór útí búð og keypti allskonar c vítamín og drasl til að sjóða í potti svo mér líði betur.
Mér finnst tíminn líða hratt í dag.
Og ég veit ekki hvað tekur við í kvöld.
-b.
18 ágúst 2008
Í netspreng
Ég setti nokkrar myndir upp á flickr, þar á meðal þessa hér:
Hana kalla ég ,,Hallur horfist í augu við skríðandi óreiðuna, en heldur ró sinni og kemst lifandi undan."

(Einsog kunnugir vita þá er skríðandi óreiðan enginn annar en Nyarlathotep, og þónokkuð afrek af Halls hálfu að sleppa útaf Dillon með höfuð og hreðjar. Á hinn bóginn hefur hann væntanlega misst ansi mikið san og hlýtur að teljast vopnaður, sturlaður og stórhættulegur mannfólki og náttúru.)
...
Nú er netið enn ekki komið í Mávahlíðina (eftir því sem ég best veit) og ég sit því á Prikinu. Hérna á ská á móti, fyrir utan Sólon, sá ég hvar mótorhjólalögga sat og spjallaði við félaga sína, einsog hann gerði líka síðast þegar ég var hérna. Sirka klukkutíma eftir að ég settist niður, núna rétt í þessu, stóð hann upp og talaði í síma eða talstöð, setti á sig hjálminn, stökk á hjólið og brunaði niður gangstéttina með sírenu og ljós í gangi.
Mér þætti gaman að vita hvaða ósköp gengu á svo þessi gaur skyldi hætta á að keyra niður hóp af gangandi vegfarendum á Bankastrætinu..
...
Við Davíð og Víðir kíktum á X-Files myndina og hún var hörmuleg. Ég er hinsvegar alltaf á leiðinni á Dark Knight aftur. Núna í kvöld?
Og mig langar að kíkja austur alltíeinu.
Ég er búinn að koma mér fyrir í Mávahlíð, það síðasta var að tengja græjurnar og ég gerði það í gær. Ég á reyndar eftir að fara með gamla magnarann og plötuspilarann niður í geymslu, en ég geri það í einhverri ferðinni. Standlampanum kem ég hvergi fyrir. Og við þurfum að hugsa stofuna eitthvað aðeins betur. Bíðum samt með það þangað til við erum öll komin saman.
Gleraugun mín beygluðust í smávegis vingjarnlegum ryskingum um helgina. Ég fór með þau í Gleraugnasmiðjuna og þau löguðu þau fyrir mig endurgjaldslaust. Kannske var það ekkert til að tala um fyrir þetta ágæta fólk, en mér þótti það samt fallegt af þeim.
Og ég fór með hjólið mitt í viðgerð. ,,Stilla og yfirfara" einsog gaurinn kallaði það. Eftir nokkrar vikur má ég fara að nota það aftur.
...
Ég vissi ekki að fólk fylgdist með Ólympíuleikunum. Er ég firrti gaurinn sem vill ekkert vita?
...
Þrem korterum síðar er mótorhjólalöggan komin aftur á staðinn sinn. YP-556. Varið ykkur.

-b.
Hana kalla ég ,,Hallur horfist í augu við skríðandi óreiðuna, en heldur ró sinni og kemst lifandi undan."
(Einsog kunnugir vita þá er skríðandi óreiðan enginn annar en Nyarlathotep, og þónokkuð afrek af Halls hálfu að sleppa útaf Dillon með höfuð og hreðjar. Á hinn bóginn hefur hann væntanlega misst ansi mikið san og hlýtur að teljast vopnaður, sturlaður og stórhættulegur mannfólki og náttúru.)
...
Nú er netið enn ekki komið í Mávahlíðina (eftir því sem ég best veit) og ég sit því á Prikinu. Hérna á ská á móti, fyrir utan Sólon, sá ég hvar mótorhjólalögga sat og spjallaði við félaga sína, einsog hann gerði líka síðast þegar ég var hérna. Sirka klukkutíma eftir að ég settist niður, núna rétt í þessu, stóð hann upp og talaði í síma eða talstöð, setti á sig hjálminn, stökk á hjólið og brunaði niður gangstéttina með sírenu og ljós í gangi.
Mér þætti gaman að vita hvaða ósköp gengu á svo þessi gaur skyldi hætta á að keyra niður hóp af gangandi vegfarendum á Bankastrætinu..
...
Við Davíð og Víðir kíktum á X-Files myndina og hún var hörmuleg. Ég er hinsvegar alltaf á leiðinni á Dark Knight aftur. Núna í kvöld?
Og mig langar að kíkja austur alltíeinu.
Ég er búinn að koma mér fyrir í Mávahlíð, það síðasta var að tengja græjurnar og ég gerði það í gær. Ég á reyndar eftir að fara með gamla magnarann og plötuspilarann niður í geymslu, en ég geri það í einhverri ferðinni. Standlampanum kem ég hvergi fyrir. Og við þurfum að hugsa stofuna eitthvað aðeins betur. Bíðum samt með það þangað til við erum öll komin saman.
Gleraugun mín beygluðust í smávegis vingjarnlegum ryskingum um helgina. Ég fór með þau í Gleraugnasmiðjuna og þau löguðu þau fyrir mig endurgjaldslaust. Kannske var það ekkert til að tala um fyrir þetta ágæta fólk, en mér þótti það samt fallegt af þeim.
Og ég fór með hjólið mitt í viðgerð. ,,Stilla og yfirfara" einsog gaurinn kallaði það. Eftir nokkrar vikur má ég fara að nota það aftur.
...
Ég vissi ekki að fólk fylgdist með Ólympíuleikunum. Er ég firrti gaurinn sem vill ekkert vita?
...
Þrem korterum síðar er mótorhjólalöggan komin aftur á staðinn sinn. YP-556. Varið ykkur.
-b.
15 ágúst 2008
Þriðji frídagurinn, þar sem sögumaður okkar fer í Kringluna
Nú sit ég á kaffihúsi í Kringlunni, og gæti náttúrulega verið að gera ýmislegt annað, en ég kýs að gera þetta akkúrat núna. Drekk grænt te, las moggann áðan, kíki á netið. Maður er hálflamaður án internetsins heima. Hérna er allstaðar fólk með kerrur og í kerrunum eru staflar af pappakössum, það er endalaust verið að bera draslið inn í búðirnar sem selja draslið.
Ég er eitthvað slappur, líklega er það bara eftir gærdaginn. Best væri að koma sér heim og leggjast í nokkrar mínútur.
Það eru einhverjir satans gaurar að vinna í húsinu þarsem ég bý, að setja upp nýjar þakrennur og ég veit ekki hvað. Þeir byrja klukkan átta níu á morgnana.
Nú er ég loksins búinn að hitta alla þá sem búa í húsinu. Þetta er indælis fólk. Kona á fimmtugsaldri á fyrstu hæð og dóttir hennar, sem er í söngnámi. Ungt par í kjallaranum, þau eiga litla stelpu og kettling (sem mér skilst að heiti Kisulóra). Og lögreglumaðurinn Eiríkur á loftinu, en hann er frá Egilsstöðum. Eiríkur sagnfræðinemi, sem ég leigði með á stúdentagörðum, hann var líka frá Egilsstöðum. En þessir tveir menn eru ekki sami maðurinn.
Ég er ánægður með hvað sturtan er góð í nýju íbúðinni. Og að maður geti fengið volgt vatn úr eldhúskrananum, ekki bara heitt og kalt.
Afgreiðslufólkið hérna lætur einsog ég sé fyrir því. Það vill líklega að ég eyði meiri peningum.
Mig hálflangar að kíkja á Selfoss en það er langt komið á föstudag og ég þarf að vera hérna á morgun og ég á enn eftir að raða uppí hillurnar. Í gluggasyllunni eru staflar af bókum sem byrgja mér sýn. Ég blindast!
Krakkar eru fyndnir en þeir eru líka hálfvitar. Sumir fullorðnir eru þannig líka.
Fólkið í Amnesty göllunum er alltaf að reyna að stoppa mig og segja mér eitthvað. Kannske ég ætti að staldra við einhvern daginn og vita hvað það er að tala um. Það eru bara ósjálfráð viðbrögð að stoppa ekki á gangi þegar einhver er að biðja mig um peninga.
Geispi geisp. Voðalega er ég orkulítill. Það er eitt eða tvennt sem ég þarf að gera hérna í viðbót og svo er heim heim, kannske Zeppelin á fóninn á meðan ég legg hillurnar á typpin og raða bókum og diskum á þær. Fyrst í huganum, svo í heiminum. Og set drasl á veggina. Finn einhvern góðan stað fyrir L'Ours.
Hef ég minnst á Fyrirætlunina? Mér býðst íbúð á Suðureyri frá þarnæsta mánudegi og út fimmtudaginn. En málið er: Mig langar að fara þangað til að vera einn, en ég nenni varla að keyra þessa leið einsamall. Hún er löng og köld og löng. En ef ég flýg á Ísafjörð þá þarf ég að taka leigubíl á Suðureyri?
Við hugsum málið, ég og kóngurinn og presturinn.
Hlýtur byr að ráða?
Með Páli Óskari í forsvari? Get ég bankað uppá og spurt hann útí þetta augliti til auglitis?
Eða á maður að salta þetta í einn tvo daga og kíkja á X-Files myndina.
...
Í gær þrifum við Sævar Skaftahlíðina, svona einsog við gátum. Það er ennþá eitthvað í eldhússkápunum og svona, en herbergin okkar eru tandur og allt hitt að minnsta kosti betra en það var þegar við tókum við því. Nei heyrðu ég gleymdi að taka hjólið mitt úr kjallaranum. Bölvað. Freyja er búin að leggja inná mig samt. Og ég held ég hafi klárað skattavesenið í gær.. það var nú eitt.
Hollráð, góð ráð til þeirra sem fara út í skiptinám og fá styrk frá nordplus eða erasmus: Þegar kemur að því að færa styrkinn inn í skattframtalið þá á hann að fara í reitinn sem er merktur ,,aðrar skattfrjálsar tekjur". EKKI í ,,styrkir til náms, vísinda eða rannsókna". Þetta fer undir sama hatt og dreifbýlisstyrkurinn vinsæli.
Og það skrýtna er að e.t.v. kemur þetta rugl í skattinum til með að lækka álagninguna mína, vegna þess að þegar skattlega heimilisfestin var komin á hreint -- þeas. ég hafði fengið að vita hvað ég þyrfti að senda og hvert til að fá það leiðrétt -- þá benti hún Sigurlín blessunin mér á að ég gæti sent inn rekstrarreikning fyrir flugferðum, leigu og námsgögnum, og að það myndi dragast frá reiknuðum skatti af Nordplus-styrknum. Þetta vissi ég ekki þegar ég borgaði skatt af styrknum sem ég fékk haustið 2006. Þá fór ég að spá í þessu frekar og hringdi í Alþjóðaskrifstofu og fékk þar að vita að ég þyrfti ekki að skila inn neinum reikningi; ég hefði bara sett upphæðina í vitlausan dálk. Úbbs og svo framvegis.
En semsagt. Hefði skatturinn ekki ætlað að rukka mig um alltof alltof mikið fé þá hefði ég aöl. ekki kippt mér upp við að borga smávegis óþarfa skatt af styrknum góða.
Ekki það, ég eyði þessu öllu í bús og kvensur. En það verður MITT bús og MÍNAR kvensur. Erum við í sovjetríkjunum eða hvað?
-B.
Ég er eitthvað slappur, líklega er það bara eftir gærdaginn. Best væri að koma sér heim og leggjast í nokkrar mínútur.
Það eru einhverjir satans gaurar að vinna í húsinu þarsem ég bý, að setja upp nýjar þakrennur og ég veit ekki hvað. Þeir byrja klukkan átta níu á morgnana.
Nú er ég loksins búinn að hitta alla þá sem búa í húsinu. Þetta er indælis fólk. Kona á fimmtugsaldri á fyrstu hæð og dóttir hennar, sem er í söngnámi. Ungt par í kjallaranum, þau eiga litla stelpu og kettling (sem mér skilst að heiti Kisulóra). Og lögreglumaðurinn Eiríkur á loftinu, en hann er frá Egilsstöðum. Eiríkur sagnfræðinemi, sem ég leigði með á stúdentagörðum, hann var líka frá Egilsstöðum. En þessir tveir menn eru ekki sami maðurinn.
Ég er ánægður með hvað sturtan er góð í nýju íbúðinni. Og að maður geti fengið volgt vatn úr eldhúskrananum, ekki bara heitt og kalt.
Afgreiðslufólkið hérna lætur einsog ég sé fyrir því. Það vill líklega að ég eyði meiri peningum.
Mig hálflangar að kíkja á Selfoss en það er langt komið á föstudag og ég þarf að vera hérna á morgun og ég á enn eftir að raða uppí hillurnar. Í gluggasyllunni eru staflar af bókum sem byrgja mér sýn. Ég blindast!
Krakkar eru fyndnir en þeir eru líka hálfvitar. Sumir fullorðnir eru þannig líka.
Fólkið í Amnesty göllunum er alltaf að reyna að stoppa mig og segja mér eitthvað. Kannske ég ætti að staldra við einhvern daginn og vita hvað það er að tala um. Það eru bara ósjálfráð viðbrögð að stoppa ekki á gangi þegar einhver er að biðja mig um peninga.
Geispi geisp. Voðalega er ég orkulítill. Það er eitt eða tvennt sem ég þarf að gera hérna í viðbót og svo er heim heim, kannske Zeppelin á fóninn á meðan ég legg hillurnar á typpin og raða bókum og diskum á þær. Fyrst í huganum, svo í heiminum. Og set drasl á veggina. Finn einhvern góðan stað fyrir L'Ours.
Hef ég minnst á Fyrirætlunina? Mér býðst íbúð á Suðureyri frá þarnæsta mánudegi og út fimmtudaginn. En málið er: Mig langar að fara þangað til að vera einn, en ég nenni varla að keyra þessa leið einsamall. Hún er löng og köld og löng. En ef ég flýg á Ísafjörð þá þarf ég að taka leigubíl á Suðureyri?
Við hugsum málið, ég og kóngurinn og presturinn.
Hlýtur byr að ráða?
Með Páli Óskari í forsvari? Get ég bankað uppá og spurt hann útí þetta augliti til auglitis?
Eða á maður að salta þetta í einn tvo daga og kíkja á X-Files myndina.
...
Í gær þrifum við Sævar Skaftahlíðina, svona einsog við gátum. Það er ennþá eitthvað í eldhússkápunum og svona, en herbergin okkar eru tandur og allt hitt að minnsta kosti betra en það var þegar við tókum við því. Nei heyrðu ég gleymdi að taka hjólið mitt úr kjallaranum. Bölvað. Freyja er búin að leggja inná mig samt. Og ég held ég hafi klárað skattavesenið í gær.. það var nú eitt.
Hollráð, góð ráð til þeirra sem fara út í skiptinám og fá styrk frá nordplus eða erasmus: Þegar kemur að því að færa styrkinn inn í skattframtalið þá á hann að fara í reitinn sem er merktur ,,aðrar skattfrjálsar tekjur". EKKI í ,,styrkir til náms, vísinda eða rannsókna". Þetta fer undir sama hatt og dreifbýlisstyrkurinn vinsæli.
Og það skrýtna er að e.t.v. kemur þetta rugl í skattinum til með að lækka álagninguna mína, vegna þess að þegar skattlega heimilisfestin var komin á hreint -- þeas. ég hafði fengið að vita hvað ég þyrfti að senda og hvert til að fá það leiðrétt -- þá benti hún Sigurlín blessunin mér á að ég gæti sent inn rekstrarreikning fyrir flugferðum, leigu og námsgögnum, og að það myndi dragast frá reiknuðum skatti af Nordplus-styrknum. Þetta vissi ég ekki þegar ég borgaði skatt af styrknum sem ég fékk haustið 2006. Þá fór ég að spá í þessu frekar og hringdi í Alþjóðaskrifstofu og fékk þar að vita að ég þyrfti ekki að skila inn neinum reikningi; ég hefði bara sett upphæðina í vitlausan dálk. Úbbs og svo framvegis.
En semsagt. Hefði skatturinn ekki ætlað að rukka mig um alltof alltof mikið fé þá hefði ég aöl. ekki kippt mér upp við að borga smávegis óþarfa skatt af styrknum góða.
Ekki það, ég eyði þessu öllu í bús og kvensur. En það verður MITT bús og MÍNAR kvensur. Erum við í sovjetríkjunum eða hvað?
-B.
11 ágúst 2008
Horfið á myndirnar mínar!
Ég er ekki enn búinn að benda á myndir af versló??! Hérna eru þrjár, sjáið eina eða tvær í viðbót með því að smella á mynd.



...
Ég flutti slatta af drasli í dag. Þessi sunnudagur var helvíti fínn. Og svo tveir dagar í viðbót fram að sumarfríi? Í nýju íbúðinni minni? Geggjað.
-b.
...
Ég flutti slatta af drasli í dag. Þessi sunnudagur var helvíti fínn. Og svo tveir dagar í viðbót fram að sumarfríi? Í nýju íbúðinni minni? Geggjað.
-b.
10 ágúst 2008
Klámið hans Kafka
Les brot:
Ég las þetta og hugsaði að ég væri nú alveg til í að lesa klámið hans Kafka. En svo er þetta bara klám sem hann keypti! Hann skrifaði ekkert af þessu sjálfur. Pah.
Mig rámar í brandara sem Bill Hicks sagði um það ef hann myndi nú deyja í bílslysi eða þvíumlíkt, og foreldrar hans kæmu eftir jarðarförina til að hreinsa útúr íbúðinni, og innanum barnamyndirnar og skólabækurnar finndu þau stóra svarta ruslapoka af óhugnalegu klámi. En það hefði verið eftir sviplegan dauða, hann hefði ekki haft tækifæri til að hreinsa til hjá sér. Nú dó Kafka eftir langvarandi veikindi.. Var þetta meiningin?
Og í Rant minnir mig, er talað um dauða/kláms-samninga á milli fólks. Við tveir (eða tvö eða tvær) gerum samning okkar á milli um að ef annað okkar fellur frá þá fari hitt í gegnum íbúðina og rusli út öllu kláminu og ,,leikföngunum" og öðru sem hjartveikar syrgjandi mæður ættu ekki að þurfa að raða í kassa. Góð hugmynd. En Kafka las ekki Palahniuk. Átti hann kannske enga vini heldur?
En ú ú, maðurinn átti klám. Jei. Hvar eru Lókbreytingarnar þarsem Gregor Salza vaknar einn morguninn og er orðinn að risastóru typpi sem skríður á veggjum og hrellir fjölskyldu sína? Eða Kaxxxtalinn, þarsem Jizza Q. er handtekin einn góðan veðurdag og látin ganga á milli fangavarða og dómara (sumir þeirra eru griparmaskrímsli), og hún skilur ekki hversvegna henni hefur verið fleygt í þessa kynlífsdýflissu og því síður hversvegna henni finnst það svona unaðslegt!!
?
-b.
Even today, the pornography would be "on the top shelf", Dr Hawes said, noting that his American publisher did not want him to publish it at first. "These are not naughty postcards from the beach. They are undoubtedly porn, pure and simple. Some of it is quite dark, with animals committing fellatio and girl-on-girl action... It's quite unpleasant."
"Academics have pretended it did not exist," Dr Hawes said. “The Kafka industry doesn’t want to know such things about its idol."
He added: "Perhaps Kafka's biographers simply don't like the idea that their literary idol was helped out in this... way in the vital early stages of his career... Of the world's authors, only Shakespeare generates more PhDs, more biographies, more coffee-table books... Everything Kafka wrote, every postcard he ever sent, every page of his diary... is regarded as a potential Ark of the Covenant... Yet no-one has ever shown his readers Kafka's porn."
Ég las þetta og hugsaði að ég væri nú alveg til í að lesa klámið hans Kafka. En svo er þetta bara klám sem hann keypti! Hann skrifaði ekkert af þessu sjálfur. Pah.
Mig rámar í brandara sem Bill Hicks sagði um það ef hann myndi nú deyja í bílslysi eða þvíumlíkt, og foreldrar hans kæmu eftir jarðarförina til að hreinsa útúr íbúðinni, og innanum barnamyndirnar og skólabækurnar finndu þau stóra svarta ruslapoka af óhugnalegu klámi. En það hefði verið eftir sviplegan dauða, hann hefði ekki haft tækifæri til að hreinsa til hjá sér. Nú dó Kafka eftir langvarandi veikindi.. Var þetta meiningin?
Og í Rant minnir mig, er talað um dauða/kláms-samninga á milli fólks. Við tveir (eða tvö eða tvær) gerum samning okkar á milli um að ef annað okkar fellur frá þá fari hitt í gegnum íbúðina og rusli út öllu kláminu og ,,leikföngunum" og öðru sem hjartveikar syrgjandi mæður ættu ekki að þurfa að raða í kassa. Góð hugmynd. En Kafka las ekki Palahniuk. Átti hann kannske enga vini heldur?
En ú ú, maðurinn átti klám. Jei. Hvar eru Lókbreytingarnar þarsem Gregor Salza vaknar einn morguninn og er orðinn að risastóru typpi sem skríður á veggjum og hrellir fjölskyldu sína? Eða Kaxxxtalinn, þarsem Jizza Q. er handtekin einn góðan veðurdag og látin ganga á milli fangavarða og dómara (sumir þeirra eru griparmaskrímsli), og hún skilur ekki hversvegna henni hefur verið fleygt í þessa kynlífsdýflissu og því síður hversvegna henni finnst það svona unaðslegt!!
?
-b.
09 ágúst 2008
Til að bræða hjarta hennar í lífi þínu
Sungið við Beegees lagið:
Meira en kvensa
þú ert meira en kvensa fyrir mér
meira en kvensa
þú ert annað og meira en kvensa í mínum augum
Ja þú ert náttúrulega kvensa líka,
við vitum bæði að þú ert kvenkyns
en það sem ég á við er að af þessum hundrað prósentum þínum þá ertu sirka 65% kvensa, og það er nokkuð gott hlutfall.
-b.
Meira en kvensa
þú ert meira en kvensa fyrir mér
meira en kvensa
þú ert annað og meira en kvensa í mínum augum
Ja þú ert náttúrulega kvensa líka,
við vitum bæði að þú ert kvenkyns
en það sem ég á við er að af þessum hundrað prósentum þínum þá ertu sirka 65% kvensa, og það er nokkuð gott hlutfall.
-b.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)