stílbrots-tanka af kaffihúsi

grænt te í bolla
og borðplata úr timbri
hvergi sólarljós
frostbitnar ungmeyjarnar
eru mjúkar að innan

Kaffihúsabrölt

Nú sit ég á Kaffibrennslunni. Það er aldeilis nýtt. Prikið er ennþá lokað vegna viðgerða (en svoleiðis er einmitt ídeal efni til að setja á heimasíðuna, kæra Prik), og verandi með mína ókunnu-staða-fóbíu þótti mér ráðlegast að fara hingað í staðinn.

Reyndar er aðeins fleira sem kemur þar að, en ég hef nokkur viðmið þegar kemur að svona löguðu:

• Ég þarf að geta setið upp við vegg.
  
• ..allra helst í horni, en það er bara bónus í rauninni.
  
• Það má hvorki vera of bjart né of pússað. Timbur og skökk málverk vekja oft lukku.
  
• Þetta á sérstaklega við um stólana. Plast- eða málmstólar eru alveg síðasta sort.

Annað sem ég tel staðnum til góða en finnst samt ekki dauðnauðsynlegt er t.a.m. gott borðpláss, þráðlaust internet, rafmagnsinnstungur (sem hægt er að nýta til að hlaða síma eða tölvu, til dæmis), útsýni, almennileg þjónusta og reykleysi.

Mér finnst líka gott að geta ekki séð allan staðinn frá því þar sem ég sit, en það kemur inná það sem mér finnst skipta kannske mestu máli, og það er að ég geti fengið að vera í friði. Ég gæti verið með góðan drykk í hönd, umkringdur betra fólki á besta kaffihúsi sem ég hefði nokkurntíman stigið inná, en ef þjónustuliðið kæmi til mín á hálftíma fresti til að gá hvernig ég hefði það þá væri ég farinn á nótæm. Ef þú vilt endilega hafa stöðuga róteringu á borðunum þá ættirðu að vera að reka skyndibitastað, ekki kaffihús.

En þessi staður er fínn. Tebollinn er í minni kantinum, en það er hinsvegar mátulega stórt hald á honum.. eitthvað sem ég get í raun og veru komið vísifingrinum inní, ekki einhver nybba sem ég þarf að grípa á milli þumals, vísifingurs og löngutangar. Hata svoleiðis.

Þannig hafa þeir það á Te og kaffi. Og þar er líka alltof alltof bjart. Og það eru krakkar þar! Börn! Og þess utan stanslaus hávaði í vélunum bakvið borðið.. bókstaflega ekki samræðufriður.

Ég er að spá í að gefa sjálfum mér svona límmiða í jólagjöf:



-b.

Hugmyndin að Super Mario Bros

I thought: "I wonder what it would be like to have a character that bounces around. And the background should be a clear, blue sky."

Þetta er án gríns það sem hann segir að hafi verið kveikjan. Aðeins einfaldari hugmynd.. Skopp og blár himinn.

Ég sé fyrir mér gaurinn sem bjó til Doom segja ,,Mér datt bara í hug að búa til persónu sem gæti snúið sér í hring. Og það væri kannske blóð einhverstaðar."

En reyndar er þetta ekki svo galið. Svona leikir byggjast náttúrulega að nær öllu leyti á því hvernig leikmaðurinn getur athafnað sig í umhverfi leiksins.. og hoppin hjá honum Mario karlinum eru auðvitað síðan orðin ðí stöff of ledjend.

Ég man að Hallur, sem hefur ætíð verið forfallinn fps sjúklingur, sagði mér einhverntíman að stóra málið í kringum Quake hefði ekki síst verið það að umhverfið, svæðið sem þú hreyfðir þig um í, var forritað í þremur víddum. Þ.e.a.s. að þú gast gengið yfir einhverja brú einhverstaðar, labbað upp stiga, og gengið síðan yfir aðra brú sem lá þvert á hina, einsog í kross. Áður höfðu ekki verið til svona lagskipt borð í þrívíddar-skotleikjum.

Og ef ég man rétt þá gat maður líka flogið?

-b.

Vantar þig kústaskáp?

8m3 herbergi til leigu, auglýst á studentamidlun.is. Nokkuð stór rúmdýna getur fylgt með, segir þarna. Nújæja.. bónus.

Víst er ég fokking snillingur

Þetta próf sagði mér það:

Your IQ Is 120

Your Logical Intelligence is Below Average Your Verbal Intelligence is Exceptional Your Mathematical Intelligence is Exceptional Your General Knowledge is Above Average

..ekki orð um það meir, hm.

Mikið ofsalega er mér illa við Valgerði Sverrisdóttur. Svo mjög að ég man hvað hún heitir. Far þú fjandans til, Valgerður.

-b.

Uppáhalds álegg

10-11 hérna niðri eru farnir að selja Búrfells lifrakæfu. Loksins, segi ég. Búrfells lifrakæfan er, einsog alþjóð ætti að vita, besta lifrakæfa sem þjóðin hefur alið af sér, ef ekki hreinlega besta álegg (ef við skilgreinum álegg sem eitthvað-sem-hægt-er-að-hafa-oná-brauð-en-varla-éta-eintómt) sem fram hefur komið í árþúsundir.

Ég sé að Már hefur hringt í mig klukkan nítján mínútur yfir átta í morgun, og ég sé að ég hef meira að segja svarað hringingunni. En ég man ekki eftir því fyrir mitt litla líf. Svaf til rúmlega tólf og fór létt með það.

-b.

Brakandi battlstjarna

Tíundi þáttur annarrar seríu ,,Battlestar Galactica" er to be continued.. þáttur og nú er ég súr. Næsti þáttur kemur í sjónvarpið úti í febrúar minnir mig. Reyndar er þátturinn nokkuð slappur. Tónlistin er hræðileg. Mér fannst tónlistin í fyrstu seríunni einmitt helvíti vel við hæfi, en henni hefur farið halloka í seinni þáttaröð. Tíundi þáttur var alger botn hvað það varðar.

Sjónvarpið maður.

Hunt's tómatsósa hefur verið 100% tómatvara í nokkur ár, í auglýsingum og svona. En nú þarf að keyra allt í botn: Hún er auglýst sem jafnvel meira en hundrað prósent! Tómatsósan sem hirðir ekki um stærðfræði! Hamingja og franskar í áttunda himni.

Þegar ég braka í puttunum þá geri ég það oftastnær svona einn í einu og í þessari röð:

1. þumall hægri handar
   
2. þumall vinstri handar
   
3. baugfingur hægri handar
   
4. baugfingur vinstri handar
   
5. vísifingur hægri handar
   
6. vísifingur vinstri handar

..stundum hætti ég bara eftir þessa rútínu. Og held áfram að gera það sem ég var að gera, enda er þetta eitthvað sem ég dett oní þegar ég er með hugann við annað, en hendurnar þurfa að gera eitthvað. Það að taka saman greipar og braka í öllusaman svona krakkakrakk er allt annar hlutur. Það er meðvitað verk einsog að sparka í vegg eða fleygja upp hornunum.

Aðferðin sem ég nota oftast og gildir fyrir þessa röð hér fyrir ofan er svohljóðandi: þumlarnir eru fyrstir, en þá klemmi ég fremsta hluta þumalsins á milli vísifingurs og löngutangar sömu handar, og toga hann uppávið um leið og ég herði takið með vísifingri. Þetta er svolítið eins og að brjóta sprek á læri sér.
Hina fingurna tek ég einfaldlega með þumlinum og herði takið þartil þeir gefast upp..

Það kemur samt fyrir að ég klára restina af puttunum og þá fer það yfirleitt svona:

7. litliputti hægri handar
   
8. litliputti vinstri handar
   
9. langatöng hægri handar
   
10. langatöng vinstri handar

Þetta er vegna þess að það brakar sjaldan sem aldrei í löngutöngum, en kannske eilítið oftar en svo í litluputtunum.

Í framhaldi af þessu gæti ég farið útí að snúa uppá puttana og braka þá í fyrstu kjúkum fyrir ofan hnúa. En þá geng ég venjulega frá vísifingri að litlaputta á hægri hönd og svo sama ferli á vinstri hönd (þetta virkar hinsvegar ekki á þumalinn).

Síðan get ég brakað í öllum tánum mínum með þeim einum saman.. þ.e.a.s. hendurnar þurfa hvergi að koma nálægt. En það er efni í heilan póst í sjálfu sér.

...

Strákarnir vilja mæta í ræktina klukkan átta í fyrramálið. Þeir eru snar.

-b.

Nú hef ég setið hér í sirka sex tíma

Don't let it end like this. Tell them I said something.

Everybody treats me like some kind of lowlife just because I'm the symbolic embodiment of all the evil in the universe.

Afhverju hef ég aldrei heyrt minnst á þetta áður?

Og þessi bók er aðeins meira fokkt öpp. Hvað þá þessi hér. Sjá mynd:



Meira dundrið.

-b.

Skemmri laugardagur

Ansi góður ræktari í dag. Vaknaði auðvitað alltof seint og með smá tak í herðunum, en þá er massív axlarpressa allra meina bót. Sit á Prikinu núna og var að klára lítinn bjór + vatnsglas, í kvöld stendur til tortillu-át með Má (og e.t.v. Davíð) og svo jólabjór. Það er fyrsti í aðventu á morgun svo það er allt í lagi.

Þýðingarvinnan fær eitthvað að sitja á hakanum ennþá.

-b.

Enn af sjónvarpi

Ah, sæ fæ. Hvar væri keppur minn án þín?

Ég er að verða búinn með fyrstu þáttaröð af ,,Battlestar Galactica". Get ekki hætt. Ég veit ekki hvort ég er bara farinn að ná í gott sjónvarp eða hvort viðmiðin mín fara lækkandi.. mig grunar reyndar að ég hafi haft fordóma gagnvart þessum þáttum síðan ég sá Warren Ellis minnast á þá í einhverjum dálknum þarsem hann var að bera saman teiknimyndasöguna From Hell og bíómyndina sem var byggð á henni. Kvótið var einhvernvegin svona:

If the movie was an episode of Battlestar Galactica with a guest appearance by the Smurfs and everyone spoke Dutch, the graphic novel is Citizen Kane with added sex scenes and music by your favourite ten bands and everyone in the world you ever hated dies at the end.

-Mor gúddness.

..en hvað veit hann sosum. Mér þykir nokkuð skemmtilegt að sjá þátt sem grípur til grískrar (nb. ekki latneskrar) goðafræði og hefur bara gaman af að velta sér uppúr því. Pláneturnar eru skírðar eftir stjörnumerkjunum, for cryin' out loud. Og þessi togstreita á milli eingyðis- og fjölgyðistrúar vekur upp ýmsar spurningar.. Jú og svo er þetta líka ágætis tilbreyting frá því einsleita batteríi sem ,,Star Trek" er (þótt ég hafi nú alltaf haft gaman af Star Trek). Hver einasti þáttur endar ekki á fullvissunardæmi þess efnis að skipstjórinn sé besta manneskja sem litið hefur dagsins.. geim.

Fór með Martoni og Má á Lord of War áðan og hafði bara gaman af. Einstaka veikir punktar, þá kannske helst í voís óverinu (gef mér orð, nýyrðamenn). Gott dæmi: ,,They say 'evil prevails when good men do nothing'. What they should say is 'evil prevails'."
Fín hugmynd en arfaslök tenging á milli. Þegar þú vilt koma því til skila að fólk ætti að segja eitthvað eitt í staðinn fyrir annað þá gerirðu það alls ekki með því að segja ,,fólk ætti að segja".

..það er að segja í bíómynd. Það er allt í lagi að gera það á netinu.

-b.

eXTReMe Tracking - Science

Ég er sífellt að ákveða eitthvað seint að nóttu eða kvöldi sem ég fell síðan frá þegar ég vakna daginn eftir. Heimurinn er einhvernvegin allt annar.

Sem minnir mig á nokkuð sem Foucault sagði, og kom fram í tímanum í gær, að maður gæti ekki búist við því að lausnir fyrri tíma gætu leyst vandamál nútímans.
Hann sagði þetta náttúrulega ekki í þessum beinu orðum. Enda var maðurinn franskur. Og hann átti jú við ,,fyrri tíma" einsog hið klassíska skeið vestrænnar siðmenningar, en punkturinn stendur enn. Hugtök og rannsóknir spretta upp úr samfélagi hvers tíma sem elur þau, sem þýðir að niðurstöður fyrri tíma geta kannske gefið einhverja vísbendingu um lausn, en standa ekki gildar í sjálfum sér.

Já, ég gæti reyndar heftað eitthvað aðeins neðan á þetta, en ég nenni því ekki. Ég þarf að fara að horfa á Battlestar Galactica, post haste!

-b.

Foucault, frh.

Ég er búinn með þetta núna, held ég bara. Ágætis dagsverk.

Foucault

Ókei, ég er að vinna að fyrirlestrinum núna. Alveg satt.

Kaffi leið(i)

Það hefur komið fyrir tvisvar, og núna í þriðja skiptið, síðan ég hætti að drekka kaffi, að mig hefur langað í kaffibolla. Ég sá mynd af kaffibolla á skrifborði og ég fékk bragðið af rjúkandi kaffi með mjólk uppí mig (svona einsog þegar maður hugsar um bragðið af rosa sterkum brjóssigg og fær sting í tunguna). Núna ágerist það bara. Málið er að ég á nóg af kaffi hérna heima, og græjurnar til að búa það til (allt reddí fyrir gestina sko), en langar mig í raun og veru til að drekka kaffi?

Það er bara ein leið til að komast að því.

..en það þýðir samt ekki að ég þurfi að fara þá leið. Stundum er betur heima setið en af stað farið.

Á hinn bóginn gæti þetta verið eintóm vitleysa í mér. Afhverju ætti ég ekki að geta drukkið kaffi einsog annað fólk? Ég hætti að drekka það, hef ekki bragðað það síðan, og hef þannig sannað fyrir sjálfum mér að ég er ekki háður því (ef það var einhverntíman til umræðu)..

Þetta er reyndar svolítið flókið dæmi, að vera háður einhverju eða ekki. Ég er viss um að einhver myndi telja mig alkahólista, en ég hef nokkuð oft tekið mér pásu í þeim efnum án þess að líða illa (að öðru leyti en því að mér hefur leiðst að hanga edrú með fylliríngjum og fara snemma heim). Kannske hefur það ekki nóg að segja, ég treysti mér ekki til að fullyrða um neitt..

Víst var mér farið að líða illa af kaffidrykkju á sínum tíma, en hluti af ástæðunni fyrir því að ég hætti bara var sá að ég vildi gá hvort það væri eitthvað vandamál fyrir mig. Og það var það alls ekki. Það var svipað þegar ég hætti að éta sælgæti á sínum tíma (sem ég hef reyndar læðst aðeins í aftur uppá síðkastið, bölvaður), en ég saknaði þess ekki heldur.

En það vekur upp spurningar um almennt viðhorf manns til umhverfisins. Ef ég get sleppt takinu af svona löguðu án þess að pæla mikið í því, segir það þá eitthvað um samband mitt við aðra hluti og jafnvel fólkið í kringum mig?
Ég ætla alls ekki að halda því fram að ég sé laus við alla fíkn (síður en svo), en svoleiðis manneskja hlýtur að skynja heiminn á annan hátt en bræður hennar. Og varla er þetta annaðhvort-eða, við skyldum ætla að fólk sé á einhverjum skala þegar kemur að þessu einsog öðru.

Kannske er þetta bara ég að leita að staðfestingu á því að ég sé geðveikur þannig að ég geti hætt að haga mér einsog maður. Það sem mér líkar verst í eigin fari er það hversu auðvelt ég á með að réttlæta eigin vitleysu fyrir sjálfum mér.

-b.

Kvót dagsins: ,,Battlestar Galactica"

-They better start having babies.
(þögn)
- ..Is that an order?

Enn af draumi

Ég mundi meira af draumum næturinnar núna áðan inná Bókhlöðu. Ég sat með honum Halli oná frekar hárri byggingu, og til hinnar hliðarinnar við mig sat einhver bjáni. Hallur fór að atast í honum, svona einsog honum er lagið, og allar tilraunir mínar til að stilla til friðar dóu fyrir daufum eyrum. Loks fer Hallur að slá til þessa flóns yfir mig (þar sem ég sit á milli þeirra ennþá) og ég öskra þá á hann að slaka á því hann eigi eftir að detta framaf.

Nú sagði ég þetta ekki bara til þess að fá hann til að hætta þessari vitleysu, heldur líka vegna þess að ég fékk það á tilfinninguna að hann ætti í raun eftir að detta framaf, og að ég gæti óttalega lítið gert í því.. en með því að láta hann vita af því að ég sæi framá það hafði ég allavega gert eitthvað - eða ég gæti a.m.k. haldið því fram.

Það kom mér þessvegna ekki á óvart þegar áflogin ágerðust og Hallur missti fótana. Hann rann niður eftir þakinu með aulann í eftirdragi, en ég reyndi að teygja aðra löppina niður á eftir honum svo hann gæti gripið í, og hélt með annarri höndinni í súðina. Bjálfinn greip í mig, Hallur greip í hann, en missti takið og féll niðuraf þakinu. Ég heyrði meira að segja dynkinn sem kom þegar hann lenti á malbikinu fyrir neðan.

Mjög óþægilegur draumur..

-b.

Kapítalískir draumar

Mig dreymdi í nótt að ég væri á harðahlaupum frá barnaskólanum mínum gamla að gagnfræðaskólanum, en þegar ég var að koma að dyrunum fattaði ég að ég var ekki lengur nemandi þar, og tók stefnuna á fjölbrautarskólann. Til þess að komast þangað þurfti ég reyndar að fara í gegnum leikfangabúð á inniskónum mínum - ennþá á harðahlaupum.

Ég kveikti samt ekki á því fyrren ég vaknaði að ég er ekkert í fjölbrautarskólanum heldur.

Síðan var ég líka að lesa einhverja bók, sem ég man ekki um hvað fjallaði, en ein setning situr eftir af einhverjum ástæðum:

In Solamnan, a thing's value lay not in how much it cost, but in how very, very expensive it was.

Málið er að ég man óljóslega eftir því að hafa verið að lesa þessa línu, og þarsem ég gaf mér að þetta Solamnan væri fyrirmyndarríki þá breytti ég ,,lay in how much it cost" í ,,lay not in how much it cost" jafnóðum og ég las. En þá kom þessi viðbót.. einhver átök í gangi þarna.

Ég er farinn að stressa mig á því hversu fáum blaðsíðum ég skila í dag. Þetta eru bara fimm síður, tæpar.. Vona að það blessist einhvernvegin.

-b.

I, for one..

Starbucks To Begin Sinister 'Phase Two' Of Operation

Though the coffee chain's specific plans are not known, existing Starbucks franchises across the nation have been locked down with titanium shutters across all windows. In each coffee shop's door hangs the familiar Starbucks logo, slightly altered to present the familiar mermaid figure as a cyclopean mermaid whose all-seeing eye forms the apex of a world-spanning pyramid.

Að sofa er ekki að vinna

Núna áðan datt mér í hug að setja í nokkrar vélar og eiga þannig hreina sokka til að fara í á morgun. Rosa fín hugmynd, í sjálfu sér. En þegar ég tók úr seinni vélinni núna rétt í þessu sá ég að ég hafði gleymt að taka æfingaprógrammið úr bláu buxunum, þannig að bréfið hafði blotnað í vasanum, leyst upp og hlaðist utaná öll hin fötin í vélinni einsog pappírsflasa. Ég nenni ekki að þvo þetta allt aftur, vona bara að draslið hverfi einhvernvegin í þurrkaranum.

...

Ég vakti frameftir öllu á fimmtudaginn, glápandi á eitthvað rusl og vinnandi í því að koma nýrri heimasíðu Torfhildar í rétt horf, þannig að þegar ég vaknaði klukkan rúmlega átta til að mæta á málþingið hafði ég sofið í kannske þrjá tíma. Svo fór ég að vinna um þrjúleytið og vann til rúmlega tólf. Kom heim, svaf í fimm tíma sirka og fór aftur í vinnuna. Kom heim um fjögurleytið og lagðist uppí rúm og glápti á eitthvað í sjónvarpinu.. reyndi síðan að kíkja í partí til Tinnu, drakk rúmlega einn bjór og smá viskí en var geispandi einsog gamall maður og hálfsvimaði af því litla áfengi sem ég hafði drukkið (án þess þó að finna mikið á mér).

Þannig að ég fór heim og svaf.

Datt í hug önnur leið til að fokka í bannernum á nýju síðunni. Prófa það núna, hei!

-b.

Matur og myndir

Ég vaknaði fyrir allar aldir í morgun. 08:20 held ég. Og aldeilis ekki af sjálfsdáðum, ónei.

Það er hugvísindaþing í dag, og það eina sem ég var spenntur fyrir var á bilinu hálfníu til hálfellefu. Þannig að ég reif mig á lappir eftir rúmlega þriggja tíma svefn og var samferða Inga Birni niðri Aðalbyggingu. Það verður sérstaklega spennandi að sjá hvað verður úr þessum DV pælingum hans Guðna, en reyndar voru allir fyrirlesararnir að kynna nokkuð skemmtileg efni.

Á leiðinni heim kom ég við í 10-11 hérna niðri og kiptti með mér mjólkurfernu. Jólamjólkin er komin í búðir, veröld sé lof. Ég var samt ekki alveg nógu sáttur við sendinguna sem þau hafa fengið hérna í hús, þar sem þessi svokallaða ,,jóla"-mjólk rennur út heilum mánuði fyrir aðfangadag. Sjá:



Súr og kekkjótt mjólk er alls ekki líkleg til að koma mér í jólaskapið, skal ég segja ykkur.

-Annars er þetta, svo ég komi því nú að, aðalkosturinn sem ég sé við að eiga myndavél. Tækifærismyndir eru góðar og skemmtilegar og allt það, en þarsem maður er jú með þetta skrásetningarbrjálæði endalaust, þá er þessi kostur mikill haukur í horni fyrir karlinn. Ef ég rek augun í eitthvað sem mig langar til að muna eða eiga eða deila þá get ég bara tekið mynd af því.
Ég get ekki gert það upp við mig hvort myndaflúrrían sem maður sér á ákveðnum heima- og blóksíðum er ákveðið framhald af þessu eða hreinlega allt önnur skepna.. Getur verið að það sé skrásetningarþörf sem fær fólk til að taka myndir af sjálfu sér í mismunandi múnderingum svo að segja daglega, eða mynd eftir mynd eftir mynd af sömu fjallasýninni útum gluggann hjá sér?

Síðan ég kláraði síðustu efnisgrein er ég búinn að matreiða (og borða) hádegismatinn minn: tvær samlokur. Þær eru hér:



Mikið er þetta girnileg mynd.

-b.