Þetta sem gaurinn sagði í símann þegar hann labbaði útúr safninu nú rétt í þessu

... já, þúveist, það má ekkert semja um ást án þess að tala um Megas? Ég meina, þeir sem hlusta á Bubba, þeir líkja honum við..."

...

Einn ég sit og þýði, inní litlu skoti, enginn kemur að sjá mig, nema hellingur af fólki, hættessu rugli og þýddu Óttar Norðfjörð, bentu í austur, brátt koma jólin, kauptu jólagjöf og éttu jólafisk.

Skeinur

Ég var að færa veitingavagn með marmaraplötu á milli hæða í gær. Hann stímdi á þröskuld og langatöng hægri handar varð á milli plötunnar og járngrindarinnar svo það blæddi inná hana. Löngutöngina. Svo brenndi ég sama fingur, en hinumegin, fyrir ofan nöglina, þegar ég var að taka kjúkling útúr ofninum í gærkvöld. Ég get ekki sýnt neinum þessi meiðsl án þess að vera dónalegur við fólkið í kringum mig.

Nýr skrifstofustóll og jólagjöf handa ömmu í gær. Ég er eitthvað þreyttur og leiðinlegur í dag. Ég virðist ekki ætla að ná að hespa þessum Hugleiks-dómi af.

-b.

THIS WARN YOU!

Ég kom við í Nexus á leiðinni heim í gær til að sjá hvort þeir ættu til Black Dossier. Þeir áttu nokkrar, halelúja. Sölumaðurinn óskaði mér gleðilegra jóla og þegar ég steig út var kominn þessi líka svakalegi jólasnjór í loftið. Hvert korn á stærð við hnefa, og þau siluðust niður til jarðar einsog laufblöð.

Alan Moore færði mér jólin?

Ég var að byrja að glugga í hana núna. Inní bókinni er bók sem kallast The Black Dossier, og maður skal gjöra svo vel og lesa það alltsaman til að geta haldið áfram með myndasöguna. Sem er spark fyrir fól einsog mig sem hafa aldrei haft sig útí að lesa textana í lok fyrri bókanna tveggja.

Allavega. Sagan gerist árið 1948, árið sem George Orwell skrifaði 1984. Bókin tekur nokkuð mið af því, og þessi svarta mappa byrjar á Orwellískri aðvörun:

THIS WARN YOU

Docs after in oldspeak. Untruth, make-ups only. Make-ups make THOUGHTCRIME. Careful. Supervisor rank or not to read. This warn you. THOUGHTCRIME in docs after. SEXCRIME in docs after. Careful. If self excited, report. If other excited, report. Everything report. Withhold accurate report is INFOCRIME. This warn you. Are you authorised, if no stop read now! Make report! We know. Careful. Any resemblance, living or dead, is ungood. Make report. If fail make report, is INFOCRIME. Make report. If report made on failing to make report, this paradox. Paradox is LOGICRIME. Do not do anything. Do not fail to do anything. This warn you. Why you nervous? Was it you? We know. IMPORTANT: Do not read next sentence. This sentence for official inspect only. Now look. Now don't. Now look. Now don't. Careful. Everything not banned compulsory. Everything not compulsory banned. Views expressed within not necessarily those of publishers, editors, writers, characters. You did it. We know. This warn you.

Disskleimer í newspeak. Jebb, Moore kemur með jólin.

-b.

Björn Tvískinnungur Valsson

Ég skal hneykslast og bölvast útí fólk sem nennir að horfa á íþróttir í sjónvarpinu þegar það gæti verið að gera eitthvað annað, en gemmér snóker eða 9ball mót og þá kemur nýtt hljóð í strokkinn.

Nema náttúrulega ef snóker og 9ball eru ekki íþróttir. Þá er allt þetta lið ennþá vangefið.

-b.

E..

Hm?

-b.

Killer idea, man

Greinaskrifum er lokið. Nú hefjast dómaskrif.

(En vitaskuld eru öll skrif í greinum og flest innihalda þau einhverskonar dóm. Blah.)

Ég fékk hugmynd í gær og ég ætla að segja frá henni án þess að framkvæma hana, því það er eiginlega það sem ég geri. Hvílík hugmynd, það.

Hugmyndin er semsagt að fyrst þessi skrif lenda á netinu, en á allt öðrum stað en þessum, þá gæti ég notað þessa rás fyrir aukaefni - útstrokaðar málsgreinar, misheppnaðar setningar, undirbúningsvinnu, beinagrindur, hástöfuð stikkorð.. Unnendur kjarngóðra bókmenntaskrifa minna gætu leitað hingað til að sjá hvernig pylsan er hökkuð og hnýtt.

En þetta er hræðileg hugmynd. Það væru endalausir dálkar af svona löguðu:

_______

fólk ,,hrapar að ályktunum“, líta á hluti... „líttu á það eins og búið og gert“ „leitt okkur einu skrefi nær þeim leyndardómi“ „höldum þessu áfram niðri á stöð“ „þá vantar mig hjálp þína“ „við höfum okkar ástæður“ „ég hef ekki beint auglýst bakgrunn minn síðan 11. september“ „honum leið eins og bjána. eins og trúði. eins og aðhlátursefni annarra.“ ,,brosti dularfullt“ „ég tek mína áhættu“ „enda var þetta litla atvik í hrópandi mótsögn við alvöru dagsins“ „heldurðu að trúarbrögðin geti nokkurn tíma lifað í friði ...?“ „bókin grefur undan sjálfri undirstöðu minni, fatíma.“ „ég hugsa ekki lengur í stökum mannslífum, ég er kominn yfir það.“ „ef 20. öldin kenndi okkur eitthvað, þá er það mikilvægi þess að móta kringumstæður áður en hætta steðjar að.“ „hvenær munum við eiginlega læra að lifa í friði?“
„,,Já, fyrirgefðu.“ Donnelly ræskti sig. „Hún er eitthvað á þessa leið.“ Hann dró andann djúpt áður en hann flutti hina leyndardómsfullu vísu.“
skúrkarnir nota í alvöru orðið útópía til að réttlæta gjörðir sínar
fólk glottir lymskulega og brosir leyndardómsfullt eða dularfullt eða andstyggilega eða vingjarnlega eða breitt,

__________

Ein leið væri að standa í endalausri vinnu við að útbúa efnið úr hráefni einsog þessu, umraða, pússa og slípa, stafsetja osfrv., vitandi það að enginn nennir að lesa svoleiðis dót hvorteðer.

Liðið sem stendur í svoleiðis djobbi fyrir dvd diska ætti að fá meiri pening, eldra viskí, yngri konur og steiktari kjúkling.

-b.

Rúsínuvin í eyðimerkurpylsu:

Ég fékk mér blund í kaffistofunni áðan. Ég er allt annar maður.

-b.

Svarið er bæði rétt og fyndið

Hvaða spendýr býr sér til stærsta hreiðrið?

Steypireiður!

Steypireiður steypir sér steypihreiður, verður svo reiður og steypir því.

Þetta var rosa fyndið í trivjal um daginn.

-b.

Föstudagur í desember

Það vekur mér ugg hversu oft ég lít á klukkuna og hún sýnir 13:37.

Ég skilaði inn megninu af yfirlitsgreininni og hún gekk vel í þá sem öllu ráða. Mér var mjög létt. Þegar þessi vinna er búin, klukkan hálfátta, hjóla ég niðrá stöð og vinn þar til tólf. En ég ætla að reyna að lesa þar og skrifa, ef ég get, þarsem þetta er þjálfun á nýjum starfsmanni, ekki komplet vakt.

Davíð stakk uppá því að við færum í bústað um helgina, en þá var ég þegar búinn að lofa mig í fyrrgreinda vinnu, og Víðir verður í einhverju húllumhæi á laugardaginn. Sem er leitt því ég var eiginlega farinn að hlakka til að komast burt. Kannske ég kíki austur í staðinn. Setjist á krús og fái mér krús, eða skrifi nokkur orð. Mikið verður gott að klára þessa grein alveg alveg.

Og afhverju er ég hættur að fara í jólafrí? Liði okkur ekki öllum betur ef við værum í fríi frá byrjun desember til byrjun janúar?

Hei já. Ég rakst á Dermaphoria hérna um daginn, hún var barasta uppí hillu. Verð að lesa hana við tækifæri.

-b.

Lesist ekki

En sko ég sit hérna og það er falleg stelpa hérna fyrir framan mig, ég sit með tjaldið í bakið og hún situr á því sem ég hef alltaf talið vera borðið mitt en það er allt í lagi hún má eiga það akkúrat núna því hún er með brúnt hár sem nær í sveig niður að augum og hún er með eitthvað nisti í langri keðju sem hangir milli brjóstanna og hún er þrýstin og mjúk og klædd í eitthvað sem maður gæti kallað síða peysu? Hún nær frá hálsi (með hettu), niður fyrir úlfliði og niður fyrir rass, hún er bæði með mjaðmir og læri, ég veit það því hún stóð upp áðan. Hún er með tómt vatnsglas fyrir framan sig, sem hún hefur troðið fullt aftur af mandarínuberki, hún er jólastelpa jólastelpa, með lítið nef sem vísar beint áfram, hún er ekki með lokka í eyrunum en samt örugglega með göt, hárið hárið það er tekið aftur í teygju en alls ekki í tagl því það vill ekki vera teglt. Við hliðina á glasinu er hún með fölappelsínugult pennaveski þarsem hún geymir allskonar allskonar eitthvað sem ég veit ekki hvað er en ef ég gæti smellt lásnum í sundur, þá myndi hún opnast fyrir mér, tölvan situr opin á borðinu og hún horfir oní hana, apple-merkið aftaná skjánum segir mér að ef hún væri í bíómynd þá myndi hún bjarga deginum, þessi hérna hún myndi sko ekki vera svikarinn eða morðinginn eða leigusalinn, hún snertir skjáinn einsog til að halda við hann, hún heldur utan um tölvuna sína, er gefandi og traustvekjandi, svo þrýstin með tvo hringi á fingrunum hún er hrúga af kjöti og beinum og fitu og silfri en það sem skiptir mestu máli er að þessi hrúga tekur pláss og maður getur fundið fyrir henni taka pláss, jafnvel þótt maður snerti hana ekki, maður finnur fyrir henni með augunum, án þess væri svæðið tómt, einsog glasið áður en hún fékk sér mandarínur með puttunum sínum með hringunum á og bar þá uppað munninum sem er rauður og mjúkur og kemur saman í krókum beggja vegna, samsíða línunni sem maður dregur í plássið með augunum þegar maður lítur á milli augnanna, frá hægri til vinstri og svo tilbaka og aftur tilbaka. Hún er með pilluglas við hliðina á vatnsglasinu og sprittkerti við hliðina á því, ég held að pillurnar séu mintur, eitthvað sem hún setur í munninn líka, þegar hún teygir höndina eftir því kippist nistið til og óróar í smá stund og hún færir til vaselíndolluna sem er við hliðina á tölvunni, hún er með vaselíndollu hún er með dollu af veselíni við hliðina á tölvunni og rólegur rólegur, þetta er eitthvað eitt í viðbót sem hún tekur með höndinni og ber uppað vörunum, það er ekki uppúr þurru og köldu og bítandi sem yfirborðið er svona borðleggjandi ég vil leggja hana á borð og skoða kjötið með fingrunum og hringjunum og brosinu undir augunum og nú dregur hún upp símann sinn því hún á síma einsog allir hinir sekkirnir en hennar er hvítur og opnast einsog ljósabekkur, og hún klípur eitthvað úr höfðinu á sér og setur það inní símann með höndunum og snýr sér svo aftur að tölvunni, hún fer höndum um tölvuna aftur og það er einsog að horfa á Maríu kjöt sitja í kofa og snerta kinnina á Guði kjöt, tveir pokar af próteini og nöglum að skiptast á heilagleik, þau eru tengd í gegnum hausinn og það er taska á stólnum við hliðina á henni því hún er að fara með vínflösku og brauðhleif uppí Þingholt, hún ætlar að henda því í rúmið þarsem kjötið liggur hún ætlar að kalla það einhverju sætu nafni með munninum og fingurnir sleppa flöskunni og hún sest í stólinn við rúmið og fæturnir fara uppúr skónum og hún setur þá uppá rúmgaflinn.

Þangað vill féð sem það er fyrir

Hæ. Ég kom hingað til að segja tvennt, en ég gleymdi öðru. Hitt er þetta.

Ég þurfti að kaupa bolla af pillum í sumar, þegar ég var nýkominn til landsins. Ég rakti þetta örugglega alltsaman þá.. en málið er að vegna þessa átti ég inni peninga hjá Tryggingastofnun. Einhverja þúsundkalla. Ég fór með pappírana uppá skrifstofu til þeirra undir lok júnímánaðar, í veikri von um að fá einhverja aura til að eyða áður en mánaðarmótin skyllu á.

Ég minnist bara á þetta núna aftur vegna þess að þeir voru að leggja inná mig í dag.

Það gerir rúmlega fimm mánaða bið.

Ég hef ekkert meira um það að segja að svö stöddu.

-b.

Verkefni dagsins, þriðjudag fjórir tólf

Að setjast í stóla sem fólk sest ekki í.

Ein pæling

Fólk sem ég þekki sem hefur eignast börn:

Frikki, Silja, Fúsi, Jóna, Hafsteinn, Bjarki. Þau áttu öll stelpur.

Núna nýlega eignaðist Ívar son. Hann er undantekningin. Annars eru allir að gefa út konur.

-b.

Guinness hækur

Ég hef óbilandi trú á Treo. Tvær töflur í vatnsglas breyta þynnkudegi í þægilegheit.

Ég hitti frænda minn á barnum í gær. Það gerist ekki oft.

En í fyrradag drukkum við Guinness og skrifuðum hækur um það. Nú skrái ég þær niður, svo höfuðstaður okkar það kvöldið hverfi aldrei:

Guinnessinn er tær
einsog blýfjall á svörtum
illviðrisdegi.

Froðuleifarnar
í höfði glassins míns og
blekið í tánum.

Stelpur með brjóst og
allskonar fá mig til að
gera allskonar.

Guinnessinn, ó já
ofinn úr gleði og þrá
ég sit einn á krá.

Gefðu mínum draft
úr geirvötrum guðanna
núna fanturinn.

Magni hættessu
melurinn þinn ég ætlað
drekkennan Guinness
sóló, þúveist einsog þú
slærð á tambúrínuna.

Mmm Mmm Mmm Mmm Mmm
Nammi nammi nammi namm
Brún leðja, svo góð.

Tígurinn sýgur
sálu úr gaurnum
á bar einum í miðbæ.

Olía lífsins
gefur mér ástæðu til að
ég drep ég er full.

Bjórinn er dauður
situr flatur og tómur
Guinnessinn drap hann.

Næsta Guinness krús
er vagina dentata:
beitt en bjóðandi.

...

Ég skrifaði hana ekki en ,,ég sit einn á krá" er besta ljóðlína síðan einhverntíman.

-b.

Einsog að lesa í spegil

YOUNGSTOWN, OH—Jason Baumer, a fancy little gent who is apparently too good to enjoy a regular cup of coffee, drank a cup of tea Sunday.

The fancy man rests a placemat beneath the precious tea to protect his beautiful table from any errant drips.

The 29-year-old web designer prepared and consumed his precious tea, which is imported from some la-di-da foreign country, at about 10:30 a.m with the loving attention of a brittle, shawl-wearing spinster.

"I normally have some Earl Grey in the morning," said Baumer, referring to a kind of tea named after a guy who used to run around England in a powdered wig and fruity tights. "Sometimes I have toast [and jam] too. Or just a bowl of cereal when I'm in a rush."

Instead of simply heating a mug of water in the microwave, Baumer used a hoity-toity copper-bottomed tea kettle, which His Lordship reportedly purchased at Pier One Imports in 2003 for the express purpose of tea-making.

Björn, Matthías og orðabókin

Einhverra hluta vegna hef ég alltaf haldið að ,,athafnaskáld" væru einfaldlega afkastamikil skáld. Ég veit ekki í hverskonar samhengi ég hef séð þetta orð venjulega, ef til vill hef ég skilið það sem svo að viðkomandi menn (og konur?) væru, auk þess að vera áhrifamikil í atvinnulífi og þessháttar, skrifandi skáld. Nú var ég að fletta í gegnum Fjötra okkar og takmörk: Helgispjall eftir Matthías Johannessen og rakst á þetta orð enn eina ferðina, en nú fletti ég því upp. Þá eru athafnaskáld einstaklingar sem hafa verið afkastamiklir brautryðjendur í atvinnulífi.

Og hér væri hægt að fara mikinn um muninn á athafnaskáldum og athafnamönnum. Er það ekki?

Annars eru þessi helgispjöll hans Matthíasar nokkuð áhugaverð.. Þetta eru allnokkrar bækur sem eru gefnar út í takmörkuðu upplagi, 200 stykkjum hver sýnist mér, númeraðar eða áritaðar. Það er þessi sem ég tók fram áðan, svo hef ég hérna Eintal á alneti, Sagnir og sögupersónur, Grímu gamals húss, Við Kárahnjúka og önnur kennileiti og Spunnið um Stalín. Þær eru fleiri. Mér sýnist þær allar fylgja sömu formúlunni, karlinn skrifar um eitthvað sem honum dettur í hug í fjölmörgum stuttum köflum. Hérna er einn sem ég tók niður í gær, úr Eintali á alneti:

Ég hef minnzt á fegurstu ástarsögu íslenzkrar tungu. Hún er ein setning í Íslendinga sögu. Yfir henni er einhver jarðneskur svali sem mig minnir á morgungeisla í sporrækri dögg. Það er annarskonar tilfinning í ástum Beru og Ljósvíkingsins. Samt þessi nálæga heiðríkja einsog í Jónsmessunæturdögginni, en ástir Solveigar og Sturlu Sighvatssonar rísa úr grasinu við Örlygsstaði einsog helgisaga úr hillingum: Hvort gerðu þeir ekki Solveigu? Og einskis spurði hann annars.

En hver er þá fegursta ástarsaga heimsbókmenntanna? Kannski þær sem ég nefndi, kannski einhverjar aðrar, ég veit það ekki. En eftirminnilegasta ástarsagan er áreiðanlega þessi eina lína, þessi hverfuli fögnuður Kierkegaards, þessi undarlega alsæla í næsta nágrenni við hyldýpi örvæntingarinnar, þessi vímukennda fullnæging sem eiturlyfjaneytendur eltast við sýnkt og heilagt: Tilveran öll var einsog ástfangin af mér...(!)

Sjálft andartakið (!) En það virðist ekki beinlínis vera það ástand sem búddatrúarmaðurinn sækist helzt eftir, takmarkið mikla: að losna við sjálfan sig einsog hvert annað mein. Sturla Sighvatsson af öllum mönnum var nær því að höndla þetta eftirsóknarverða takmark í þeirri einu setningu um Solveigu sem varðveitzt hefur en Constantin Constantinus í setningunni um ást tilverunnar á aðalpersónu endurtekningarinnar og sæluvímuna í tengslum við hana.

Þetta er náttúrulega misgáfulegt, sýnist manni.. og misáhugavert. En formið er skemmtilegt: Stuttar færslur um eitt og annað, maður getur gluggað í eina, tvær eða þrjár án þess að leggjast í langdreginn lestur. Hæfilegt fyrir létt-athyglisbrostna lesendur einsog mig.

Og hann er vel lesinn, karlinn. Skrifar góðan texta. Verst hvað hann er mikill helvítis sjálfstæðismaður.

Um leið og ég fletti upp athafnaskáldinu fletti ég upp ,,jörvagleði". Nema hvað ég fann hana undir ,,jörfagleði". Jæja. En orðabókin segir svo:

,,Jörfagleði: Árleg skemmtun, haldin á Jörfa í Haukadal. Bönnuð á 18. öld."

Síðan segir að þetta geti líka merkt taumlausa skemmtun og gleði.. einsog ég skildi það fyrir. Ég hafði samt ímyndað mér að ,,jörvi" (eða ,,jörfi") væri annað nafn fyrir mann, einsog ,,gumi" eða ,,fýr". Gaman að vita að þetta nafn sé dregið af staðnum þarsem sérstök skemmtun var haldin hérna í den. Frekar sértækt, sýnist manni.

-b.

Es. Hér er eitt orð í viðbót sem ég var að fletta upp og virðist heldur sértækt: Hrunadans. Sko:

,,Gálaust atferli sem leiðir til glötunar (eftir þjóðsögunni um dansinn í Hruna þegar kirkjan þar sökk)". Þar höfum við það.

Vitleysingahækur

Ég samdi eina fyrir Helga á msn, og ég get því allteins haldið áfram útí bálk. Sumar eru betri en aðrar, og er það ekki í nokkrum tengslum við gildi einstaklinganna sjálfra, heldur er það til vitnis um leti mína sem hækusmiðs.

Helgi Bárðarson
vex og dafnar í Svíþjóð
einsog stór, svart naut.

Ýmir Sigurðsson
er víst frekar kallaður,
tja, Sigurðarson.

Víðir Örn, M.D.
hvorki læknir né doktor
heldur Mjög Dapur.

Hlynur Bárðarson
hann veit hvað snýr í norður
og hvað alls ekki.

Hr. Már Másson:
Ég heyrðí þér í síma
Þarna um daginn.

Gunnar Guðmundsson
keyrði mjólk uppað dyrum
til mín í vinnu.

Davíð Kjartan Gé.
Darbó ellegar Dýri,
eða Débeinov.

Egill Baldursson
tengir tæki með tengjum
og sem því tengist.

Stefán Guðmundsson
rautt skeggið sprettur, en hægt.
Kippan hún er mín.

Hafsteinn Viktorsson
lyftir lóðum og hampar
lítilli dóttur.

(en)

Bjarki Áskelsson
ætlar að vinna sigur
í Barneign Open.

Víðir fær aðra því hann var að senda mér sms:

Víðir Örn verslar
sér háskerpuflatskjától,
en seinna, seinna.

[Daginn eftir:] Davíð fær líka aðra því hann lagði orð í belg:

Davíð Ká Gestsson
í Kringlunni stendur og
selur biblíur.

-b.

Lesning fyrir háttinn

Christopher Hitchens skrifar um það að fara í brasilískt vax:

The male version of the wax is officially called a sunga, which is the name for the Brazilian boys’ bikini. I regret to inform you that the colloquial term for the business is “sack, back, and crack.” I went into a cubicle which contained two vats of ominously molten wax and was instructed to call out when I had disrobed and covered my midsection with a small towel. Then in came Janea Padilha, the actual creator of the procedure. She whipped away the exiguous drapery and, instead of emitting the gasp or whistle that I had expected, asked briskly if I wanted any “shaping.” Excuse me? What was the idea? A heart shape or some tiger stripes, perhaps, on the landing strip? I disdained anything so feminine and coolly asked her to sunga away.

Here’s what happens. You have to spread your knees as far apart as they will go, while keeping your feet together. In this “wide stance” position, which is disconcertingly like waiting to have your Pampers changed, you are painted with hot wax, to which strips are successively attached and then torn away. Not once, but many, many times. I had no idea it would be so excruciating. The combined effect was like being tortured for information that you do not possess, with intervals for a (incidentally very costly) sandpaper handjob. The thing is that, in order to rip, you have to grip. A point of leverage is required: a place that can be firmly gripped and pulled while the skin is tautened. Ms. Turlington doesn’t have this problem. The businesslike Senhora Padilha daubed away, took a purchase on the only available handhold, and then wrenched and wrenched again. The impression of being a huge baby was enhanced by the blizzards of talcum powder that followed each searing application. I swear that several times she soothingly said that I was being a brave little boy … Meanwhile, everything in the general area was fighting to retract itself inside my body.

html-próf

Ég náði ekki einusinni helmingi. Nokkrum samt.. hver bestar mig? (Bannað að svindla maður.)

34

-b

Önnur mynd sem við skulum hafa hér

Góði Jah, ekki láta þessa mynd sjúga allskonar.

-b.