Jólin í baksýn

Ég gat bara ekki sofnað í gær og vakti og vakti og núna er ég að vinna framá kvöld.

Ljósir punktar þessi jólin voru maturinn, góðar og praktískar jólagjafir handa mér og það að gjöfum frá mér var vel tekið. Svo tókum við strákarnir aðeins í spil, sem var gaman, og ég spilaði slatta af Magic við Óskar bróður.. í fyrsta sinn í langan tíma.

Hryllingurinn var hinsvegar sá að tölvan mín var fjarri góðu gamni og ég gat þessvegna ekki sónað mig útúr röflinu og rausinu og látunum á Heiðarveginum einsog venjulega.

Daginn fyrir Þorláksmessu sat ég við tölvuna og spjallaði við Helga tvíbura á msn, hann sendi mér tengil á eitthvað jólalag og ég var nýbyrjaður að spila það þegar ég teygði mig í vatnsflöskuna og sullaði vatni yfir lyklaborðið. Ég tók tölvuna úr sambandi, þurrkaði eins og ég gat og setti hana á hvolf. Daginn eftir kom ég heim úr vinnunni og kveikti á henni, hún virkaði fínt einsog vanter nema að lyklaborðið svaraði illa eða ekki neitt. Klukkan var orðin fjögur en ég keyrði undireins niður í Nýherja. Gæti ég fengið að prófa nýtt lyklaborð - ég gæti þessvegna skipt um það sjálfur á staðnum - og keypt það ef lyklaborðið væri eina vandamálið? Nei, ég þyrfti víst að kaupa það fyrst. Og líklega væri ráð að leyfa þeim að tékka á því hvort einhver bleyta hefði komist inní tölvuna sjálfa, bara til að vera viss.

Mér finnst kjánalegt að hugsa til þess en samt mjög rökrétt miðað við það hversu mikið ég nota gripinn: Að dauðsfalli eða alvarlegum slysum frátöldum þá var þetta það versta sem hefði getað gerst á Þorláksmessu. Fyrir mig. En gott og vel. Hún er semsé í viðgerð.

Þegar ég kom á Heiðarveginn greip ég í gömlu Thinkpad tölvuna hennar mömmu, sem hafði ekki verið notuð í einhvern tíma. Það var víst ekkert inná henni sem átti að halda uppá þannig að ég byrjaði að strauja hana - aðallega til að geta notað hana sjálfur þessa örfáu daga. En batteríið var hálfónýtt, og þegar uppsetningin á Windows var rétt að klárast hætti tölvan að taka inn rafmagn frá hleðslutækinu, batteríið tæmdist snarlega og tölvan slökkti á sér. Ég byrjaði uppá nýtt en það var sama sagan. Það virtist ekki vera hægt að setja upp Windows ef batteríið virkaði ekki í tíu mínútur eða svo.

Þannig að tölvan sem var ekki í notkun, en samt í lagi þannig séð, er nú ónothæf.

Og hin tölvan á heimilinu var full af einhverjum sora og gat ekki tengst netinu. Og var með DVD-drifið stillt á Reg.2.

Þegar ég kom heim í Mávahlíðina fékk ég hinsvegar aðeins að nota tölvuna hennar Ingibjargar, sem var óskup fallegt af henni.

Af þessu leiðir að ég er búinn að horfa á aðeins minna TNG og Deadwood en ella.

Ég las hinvegar hálft Algleymi og Nextwave: I Kick Your Face. Sú fyrrnefnda er helvíti spennandi og skemmtileg. Og Nextwave er eina bókin sem Ellis ætti að skrifa nokkurntíman, a.m.k. núna þegar hann er hættur að skrifa Planetary og Transmetropolitan. Rosagottstöff.

Í gær ætluðum við Ingibjörg að horfa á A History of Violence sem ég keypti í Kolaportinu um daginn, en diskurinn hökti einsog ég veit ekki hvað. Sást samt varla rispa á honum. Helvítis. Við horfðum á Drabet í staðinn sem var góð, dálítið langdregin undir lokin en reddaðist alveg í bláendann. Vel smíðuð. Smeið. Smeidd.

Bla.

-b.

Jólagjöf næsta árs

Annarlegur jólabjórari

Afsakið skriftina, ég er aðframkominn af ráðaleysi. Nú sitjum við Hallur heima hjá honum og ráðum ráðum okkar, en ráðin eru fá og höfuðin lítil, við berjum þeim í steininn en það rennur ekkert út nema blóð. Hvar eigum við að vera? Hvar er sá staður þarsem menn geta hitt aðra menn? Bölvuð krúsin er lokuð, allstaðar eru fjölskyldur og vesen.

Ýmir ætlar að kíkja hingað en þaðan er leiðin óskýr. Meiri bjór, eflaust.

Drall, drall, ball i aften, sögðu þær. Við ætlum í Hvíta húsið að sjá SSSól, eða í Hvíta húsið að sjá barþjón og þjónhnepptar gæskur, drekka lager, segja hæ við fólk sem þekkir mann.

Hallur spilar á gítar, mikið er hann snjall. Ég kann að spila N, ekki kalla þeir mig sNilling.

-b.

Þorláksmessa á safninu

er óóskaplega róleg. Ég er kominn nokkuð langt með krossgátuna, sunnudagsgátuna. Ég hef aldrei klárað hana en komist vel inní nokkrar. Núna á ég bara 9 orð eftir en mér sýnist ég ekki komast lengra.

Jæja.

Jólabækurnar eru The Black Diamond Detective Agency eftir Campbell og Dermaphoria eftir Clevenger. Og svo hef ég Darkly Dreaming Dexter í eyrunum.

Ég hlustaði á Engla Dauðans eftir Þráinn núna síðustu daga. Hún byrjaði ágætlega en hann hefur ó svo margt að segja um eiturlyfjavandann og villimennina sem eitra fyrir börnunum okkar o.s.frv. o.s.frv. að hann gleymir að gera söguna spennandi. Og óspennandi krimmi er eiginlega hvorki fugl né fiskur. Mann langar kannske að vita hverjir þessir ónafngreindu einstaklingar eru, sem bókin byrjar á, en þegar það kemur í ljós þá finnst manni það varla lestrarins virði. Eða áheyrnarinnar virði.. Þetta er reiðilestur yfir eiturlyfjasölum sem Þráinn reynir að snúa uppí hugleiðingu um réttlæti, glæp og refsingu, en það leikur aldrei neinn vafi á því hver hefur rétt fyrir sér og hvers það er að dæma.

Mér finnst það eiginlega frekar leitt, því ég hef yfirleitt gaman af því sem hann skrifar í blöðin og þessháttar. En það er eitt og þetta er annað.

Svo var ég að klára Loftskeytamanninn núna áðan. Þar þýðir Jón Kalman Knut Hamsun og það virkar svona helvíti vel. Stutt saga um sterkar persónur sem maður les undir Guinness á hlýju kaffihúsi.

Rútan heim núna um sjöleytið, svo veit ég ekki meir.

-b.

THIS WARN YOU!

Ég kom við í Nexus á leiðinni heim í gær til að sjá hvort þeir ættu til Black Dossier. Þeir áttu nokkrar, halelúja. Sölumaðurinn óskaði mér gleðilegra jóla og þegar ég steig út var kominn þessi líka svakalegi jólasnjór í loftið. Hvert korn á stærð við hnefa, og þau siluðust niður til jarðar einsog laufblöð.

Alan Moore færði mér jólin?

Ég var að byrja að glugga í hana núna. Inní bókinni er bók sem kallast The Black Dossier, og maður skal gjöra svo vel og lesa það alltsaman til að geta haldið áfram með myndasöguna. Sem er spark fyrir fól einsog mig sem hafa aldrei haft sig útí að lesa textana í lok fyrri bókanna tveggja.

Allavega. Sagan gerist árið 1948, árið sem George Orwell skrifaði 1984. Bókin tekur nokkuð mið af því, og þessi svarta mappa byrjar á Orwellískri aðvörun:

THIS WARN YOU

Docs after in oldspeak. Untruth, make-ups only. Make-ups make THOUGHTCRIME. Careful. Supervisor rank or not to read. This warn you. THOUGHTCRIME in docs after. SEXCRIME in docs after. Careful. If self excited, report. If other excited, report. Everything report. Withhold accurate report is INFOCRIME. This warn you. Are you authorised, if no stop read now! Make report! We know. Careful. Any resemblance, living or dead, is ungood. Make report. If fail make report, is INFOCRIME. Make report. If report made on failing to make report, this paradox. Paradox is LOGICRIME. Do not do anything. Do not fail to do anything. This warn you. Why you nervous? Was it you? We know. IMPORTANT: Do not read next sentence. This sentence for official inspect only. Now look. Now don't. Now look. Now don't. Careful. Everything not banned compulsory. Everything not compulsory banned. Views expressed within not necessarily those of publishers, editors, writers, characters. You did it. We know. This warn you.

Disskleimer í newspeak. Jebb, Moore kemur með jólin.

-b.

Tröppurnar

Þegar ég skrifaði um daginn að ég héldi að þeir væru svei mér þá byrjaðir á tröppunum, þá voru þeir byrjaðir á tröppunum. Næst þegar ég leit niður var þar flatt fall niður á forstofugólfið. Við tóku hræðilegir tímar, þarsem tvennskonar stigar voru notaðir til að komast á milli hæða. Sem var einstaklega einstaklega óþægilegt því allir nema einn búa á efri hæðinni, en eina klósettið er á neðri hæðinni. Já og sjónvarpið og eldhúsið og tölvan.

En núna kom ég heim áðan úr heimsókn og þá var búið að setja tröppurnar upp aftur. Það er reyndar búið að rífa slatta niður og steypa gólfið í millitíðinni, þannig að þetta lítur fráleitt eins út og áður. Og núna eru þær allar skakkar og skældar. Ég hefði áður getað farið þessar tröppur blindandi, haugfullur og sofandi, en núna virka þær ekki eins. Ég miða á þrep sem eru ekki lengur til staðar, en það munar samt svo litlu. Ekki alveg einsog draugfótur, en kannske draugtá.

Mér finnst þetta eiginlega verra en að missa þær svona alltíeinu, einsog mér sýndist hafa gerst um daginn. Núna verður einhverskonar lokastig til í minningunni, þarsem eitthvað var bara ekki einsog það átti að vera. Einsog þegar Snati fær slag og fer að bíta fólk áður en hann er loks svæfður.

Því undirmeðvitund mín er mjög upptekin af tröppum. Ég fór ekkert að spá í þessu af nokkurri alvöru fyrren fyrir mjög stuttu síðan, en ef ég er að sveima eitthvað í huganum, að hugsa um ekki neitt, þá sé ég mig gjarnan fyrir mér að fara niður tröppur sem ég hef rekist á á lífsleiðinni. Aftur og aftur. Þeir ganga gjarnan lengra niður en mig minnir að þeir hafi gert.. sem er kannske soldið spúkí. Það gæti verið að ég hafi haft gaman af því að leika mér í tröppum þegar ég var lítill. Ég man eftir tröppunum í Fagrahvammi, hvítu steintröppunum í Rauðagerðinu, svarta hringstiganum efst í Garðyrkjuskólanum.. jú og litlu tröppunum sem lágu uppí eldhúsið þar, báðum megin. Brakið í tröppunum uppá efstu hæð í Njarðargötunni. Sikk-sakk tröppunum vestan megin í grunnskólanum í Hveragerði, heimagerða stiganum sem lá uppí herbergiskytruna mína í Merkilandinu. Og svo framvegis.

En þessar tröppur skiptu mig semsagt talsverðu máli, svona þegar ég fer að pæla í því. Ég á eflaust eftir að muna þær betur en margt annað, sem ætti annars athygli mína og heilapláss betur skilið.

Það gekk lítið í ritgerðinni í dag. Hvernig endar þetta eiginlega?

Og hér eru undarleg kort.

-b.

ps. Blogger þurfti eitthvað að melda þetta og hleypti færslunni ekki í gegn fyrren í fimmtu tilraun eða svo. Þannig að ég var ekkert að koma úr heimsókn áðan neitt, ég sit á kaffihúsi í Reykjavík akkúrat núna. En þarna er þetta.

Brjótum allt sem brotnar

Ég vaknaði núna áðan við það að karlarnir á heimilinu réðust á stigann sem gengur á milli hæðanna í húsinu. Ég hef enn ekki litið niður til að sjá hvernig gengur, en ég heyri hamarshögg og viðarplötur rifnar í sundur. Þarna hljóp Þorri upp með kúbein í höndunum sem er litlu minna en hann sjálfur. Það er spurning hversu lengi ég verð fastur hérna uppi.

Nei jæja, það var víst bara veggurinn á milli stigans og gömlu forstofunnar, og svo loftið á forstofunni, sem voru rifin út. Tröppurnar eru í heilu lagi ennþá, en það eru miklar framkvæmdir í burðarliðnum. Búið að fylla upp í djúpið sem var í þvottahúsinu, brjóta þar niður veggi og svo stendur til að rífa tröppurnar út og setja inn nýjar. Snúa þessu öllu á haus og færa eldhúsið og ég veit ekki hvað og hvað. Það verður gaman að sjá hvernig þetta lítur út í vor.

Í dag er víst vörutalningardagur og því jafnvel minna um að vera í Selfossbænum en venjulega. Svei mér þá ef þeir eru ekki byrjaðir á tröppunum þarna niðri.

-b.

Nýja árið

Um leið og nýja árið byrjaði lauk þriggja daga fylleríi með látum. Ég lét Reykjavíkina eiga sig þessi áramót, og fann undir eins að það var góð ákvörðun. Matur í Þingborg, flugeldar í Grashaganum, nokkrir slagir í kana, bjór bjór bjór, pakkhúsið var stappað, í eftirpartíinu spilaði einhver á gítar og ég fór í þumlastríð. Ég vaknaði með orðið ,,postillur" á heilanum og fannst einsog húsfólkið ætlaði að lesa upphátt úr biblíunni með mér. Úti voru bílarnir þaktir ísnálum, að skafa rúðurnar var heilmikið verk. Ég sofnaði aftur og vaknaði ennþá þreyttari, handónýtur af völdum uppsafnaðrar þynnku, meikaði ekki að fara í bíó hvað þá annað.

Þetta hafði ég á heilanum þegar ég vaknaði í seinna skiptið:

..og fagrar vonir tengir líf mitt við

Bara þessi eina lína. Og þetta er meira að segja bara hálf lína, svona þannig séð, fyrri hlutinn er þessi: ,,Þig, sem í fjarlægð fjöllin bak við dvelur,". Þig hvað? Það er ekki fyrren í næstu línu sem það kemur í ljós: ,,Hugur minn þráir, hjartað ákaft saknar."

En ég mundi ekkert af þessu, það var bara þessi eina lína. Sjö orð aftur og aftur í sama rythmanum. Hvaðan kemur þetta?

-b.

Og þetta er það eina sem mér datt í hug

Klukkan tíu í gærmorgun fékk ég þennan tölvupóst:

þetta virkar?

(The following is an e-mail from the past, composed on Tuesday, December 13, 2005, and sent via FutureMe.org)

Hei ég.

Þetta virðist virka. Prófum það aftur.. www.futureme.org

-b.

Ég var búinn að steingleyma þessu. Enda varla neitt til að muna. Fullkomlega tilgangslaus jólagjöf til sjálfs mín. Aðrar jólagjafir: Trivial Pursuit, sokkapör og peningar. Ég er bara heví sáttur við það: þetta kemur allt að góðum notum.

-b.

Gleðileg jól

öllsömul!

Hæ hó
og jólabjöllurnar
þær hljóma allstaðar
og eru hljómbærar

Felís navídad

Örstutt hífun einsog vera ber á Þorláksmessu. Keypti eina jólagjöf í Kringlunni í morgun og spilaði ,,Ticket to Ride" í gær. Annars eru bara jól í gangi.

-b.