Og hei. Tékk itt át.
Fokk jess.
-b.
26 júlí 2007
Eitt og tvennt í viðbót
Já og ég fór í mat til Inga Bjarnar og Gríms áðan. Fiskur og hrísgrjón og brauð og smér. Og svo horfðum við á fjörutíu og þriggja kílóa japanska stúlku éta þyngd sína (skyldi maður halda) í núðlum á YouTube. Takk fyrir mig.
Og hei. Tékk itt át.
Fokk jess.
-b.
Og hei. Tékk itt át.
Fokk jess.
-b.
Existentialist funk
Uppáhaldsblóksíðan mín þessa dagana:
Þetta er einsog beint uppúr einni af bókunum hans. Og það gæti vel farið svo að þetta endi í einum af bókunum hans. Maður hefur lesið hrakfarasögurnar sem maðurinn skrifar um sjálfan sig, svo tilkynnir hann að hann sé að fara í langferð og við hverju á maður að búast? Auðvitað gleymir hann vegabréfinu sínu heima og þarf að brenna eftir því og ná í vélina á seinustu sekúndunni. Og auðvitað fer hann á barinn og týnir því eina sem ferðin snýst um.
Kannske verður maður að hafa lesið karlinn. En hafi maður ekki lesið karlinn þá ætti það auðvitað að vera manns næsta verk. Hip hip.
Ein tilvitnun í viðbót, þessi er úr Vodafone auglýsingu aftan á Fréttablaðinu í dag:
..og ég skal alveg lofa ykkur því að í þessum síma má finna SMS, dagatal, fimm mismunandi leiki, VIT, WAP, raddstýrða hringingu, billjón hringitóna og örbylgjuofn.
Ég er tiltölulega sáttur við minn síma.. hann gæti verið verri býst ég við. En þetta er það sem mér finnst asnalegt: Ég get tengst tölvu og öðrum farsímum á þrjá mismunandi vegu: Gegnum snúru, innrautt tengi og bluetooth. En myndavélin er algert drasl og geymsluplássið er undir 2mb. Þetta þýðir að ég get tekið lélegar myndir, og lítið af þeim, en ég get valið ýmsar leiðir til að færa þær á önnur tæki, og það hratt!
Já æ. Grey ég með öll tækin mín.
Helvíti eru mótmælendurnir annars duglegir þessa dagana. Gott hjá þeim.
-b.
It's the cardinal rule.
You don't get the important thing out to show off to show off to the assembled luminaries, when you're in a bar, jetlagged, and into your third beer.
The important thing in this case is the mock-up of my The Amazing Remarkable Monsieur Leotard. It took me and Anne four hours to photocopy in colour and wee Cal spent most of a day sticking on the word balloons.
And the problem with three beers is that they are apt to undermine your grasp of the cardinal rule.
It was around three o'clock the next day when I realized it was missing.
First place I went to of course was the bar. One day I intend to write a book about things left in bars. During the short spell I worked in one in Blackpool, while I was polishing glasses on a Sunday morning, an attractive girl came in and mumbled something with her hand half over her mouth. I cocked my ear. She mumbled again. She had lost her false teeth the previous night and was retracing her steps.
Þetta er einsog beint uppúr einni af bókunum hans. Og það gæti vel farið svo að þetta endi í einum af bókunum hans. Maður hefur lesið hrakfarasögurnar sem maðurinn skrifar um sjálfan sig, svo tilkynnir hann að hann sé að fara í langferð og við hverju á maður að búast? Auðvitað gleymir hann vegabréfinu sínu heima og þarf að brenna eftir því og ná í vélina á seinustu sekúndunni. Og auðvitað fer hann á barinn og týnir því eina sem ferðin snýst um.
Kannske verður maður að hafa lesið karlinn. En hafi maður ekki lesið karlinn þá ætti það auðvitað að vera manns næsta verk. Hip hip.
Ein tilvitnun í viðbót, þessi er úr Vodafone auglýsingu aftan á Fréttablaðinu í dag:
Nokia 6085 - Vodafone live!
Þægilegur og vandaður sími, einfaldur í notkun. Fyrir þá sem vilja traustan talsíma, án mikils aukabúnaðar. VGA myndavél, tölvupóstur og útvarp.
..og ég skal alveg lofa ykkur því að í þessum síma má finna SMS, dagatal, fimm mismunandi leiki, VIT, WAP, raddstýrða hringingu, billjón hringitóna og örbylgjuofn.
Ég er tiltölulega sáttur við minn síma.. hann gæti verið verri býst ég við. En þetta er það sem mér finnst asnalegt: Ég get tengst tölvu og öðrum farsímum á þrjá mismunandi vegu: Gegnum snúru, innrautt tengi og bluetooth. En myndavélin er algert drasl og geymsluplássið er undir 2mb. Þetta þýðir að ég get tekið lélegar myndir, og lítið af þeim, en ég get valið ýmsar leiðir til að færa þær á önnur tæki, og það hratt!
Já æ. Grey ég með öll tækin mín.
Helvíti eru mótmælendurnir annars duglegir þessa dagana. Gott hjá þeim.
-b.
Harður deyr
(Er hugsanlegt að tölurnar einar hafi fengið manninn til að taka þetta að sér, og skrifa það sem hann ætti ekki að vera að skrifa? Svipað og að ríða í takt við stillimyndina á RÚV og bíða með titrandi tárin í kverkunum eftir endursýndu Helgarsporti. Einn tveir og. A S D F. A D og E. Da rara ra Ra.)
Ég var að hugsa um þetta í bílnum á leiðinni heim, því ég var að reyna að koma þessu í frambærileg orð við Hall fyrr um kvöldið. Die Hard 4 fór ekki síst í taugarnar á mér vegna þess að hún reynir að skapa einhverskonar spennu á milli þess gamla og þess nýja (eða yngra), en það sem kemur úr krafsinu er þessi þreytta mýta um taugaveiklaða pabbann sem veit ekki, og skilur ekki, hvað krakkarnir hans eru að gera.
John McClaine njósnar um dóttur sína að næturlagi svo hún fari sér ekki að voða. Hún segist ekki þurfa á honum að halda og hann skilur ekki hvað gengur að henni. Þegar henni er rænt getur hún ekkert annað gert en að kalla á pabba gamla og hann kemur og bjargar henni. Niðurstaða: Litla stelpan hans þarfnast hans ennþá, jafnvel þótt hún haldi öðru fram.
John McClaine skilur ekki þennan svokallaða internet-terrorisma, m.ö.o. hvað þessir krakkar eru að pikka á tölvurnar sínar, en þegar allt kemur til alls þá þarf hann bara að keyra bíla utaní hluti, berja fólk og skjóta fólk og hreinn og klár þjösnaskapur hefur sigurinn þegar yfir lýkur. Niðurstaða: Sama hversu mikið er keyrt á tölvum nútildags þá er ennþá nóg pláss fyrir gamla, góða (og sköllótta) yfirvaldið.
Fjandinn, þrátt fyrir að hakkaranördið, sem býr hjá mömmu sinni, sé svo vel víraður að hann geti tengst netinu á meðan restin af veröldinni getur það ekki, þá er það gammeldags radíóið sem gerir honum kleyft að hjálpa hetjunni þegar sú stund rennur upp.
John McClaine skilur ekki hvað þessi herþota er að abbast utan í hann, en með því að grípa í hálsinn á henni og skrúfa hana niður í jörðina þá getur hann haldið áfram að elda vondu gaurana. Ef hann hefði ekki verið að flýta sér svona mikið þá hefði hann örugglega látið það eftir sér að sveifla hattinum í fallinu og tjóðra svo þotuandskotann utaní staur. Harkan sex blívar alltaf.
En það þyrfti í sjálfu sér ekki að vera svo slæmt ef þetta nýja illskiljanlega internet-jamadahababbl væri sett fram á raunhæfa vegu. En það sem þeir sýna í myndinni er því miður ekki svo frábrugðið því sem kemur fram í þessari strípu:
Myndin sem er dregin upp af ,,internetkrökkunum" (og þar eru meðtaldir terroristarnir og tölvusérfræðingar ríkisins) endurspeglar ekki raunverulega þekkingu eða getu heldur blautar martraðir þessa steríótýpíska miðaldra karlmanns. Við eigum ekki að gera kröfu til þess að tæknidjargonið meiki sens vegna þess að John McClaine á ekki að skilja það. Þetta er bara eitthvað abrakadabra sem á víst að vera framkvæmanlegt með lyklaborði og ósýnilegu netsambandi, en það skiptir ekki máli lengur þegar maður er kominn með byssu og stóran trukk.
Frásögnin er þannig einradda: Ef McClaine lendir upp á móti einhverju sem hann skilur ekki þá skyldi engan undra því við gætum aldrei skilið það heldur - þannig er það skrifað. Og ef það er eitthvað sem hann kann ekki eða hefur ekki tök á, þá kemur í ljós að það skiptir engu máli þegar allt kemur til alls. Vonda konan kann bardagalistir svo hann keyrir hana niður á trukknum sínum. Hann kann ekki að fljúga þyrlu en þeir þurfa að komast á milli staða svo það hefst í fyrstu tilraun.
Svona rekur hvert atriðið á fætur öðru og alltaf enda þau nákvæmlega einsog maður hefði búist við. Nú er talað um að handritagerð snúist um það að smíða árekstra. Ef einn hlutur er ekki að rekast utaní annan þá hefurðu ekkert drama til að moða úr. Í þessari fjórðu Die Hard mynd eru árekstrarnir einsog á milli snjókorna og beltagröfu, þarsem ekkert stendur raunverulega í vegi fyrir hetjunni. Tilhæfulaus ótti hennar við krakkana og tölvurnar er hrakinn æ ofaní æ og það sem dugar alltaf alltaf er að ýta bara fastar. Mér finnst, svona eftir á að líta, ekkert skrýtið að á ákveðnum tímapunkti hafi mér einfaldlega farið að standa á sama um hvað gerðist næst. Fínt fínt, haltu bara áfram að hetjast eins fast og þú getur svo við getum klárað þetta og ég geti gengið burt frá þessum andskota.
Ef þið skiljið hvað ég er að meina.
Hei ég fór annars á Selfoss í dag. Og þaðan í Gunnarsholt og þaðan á Hvolsvöll. Svo aftur tilbaka. Ég fór með Halli í hambó á gallerí pítsa. Og Helgi, eða mamma hans öllu heldur, gaf mér helling af myndasögum sem átti að fleygja í tiltekt. Góður dagur semsé.
Ég var að hugsa um þetta í bílnum á leiðinni heim, því ég var að reyna að koma þessu í frambærileg orð við Hall fyrr um kvöldið. Die Hard 4 fór ekki síst í taugarnar á mér vegna þess að hún reynir að skapa einhverskonar spennu á milli þess gamla og þess nýja (eða yngra), en það sem kemur úr krafsinu er þessi þreytta mýta um taugaveiklaða pabbann sem veit ekki, og skilur ekki, hvað krakkarnir hans eru að gera.
John McClaine njósnar um dóttur sína að næturlagi svo hún fari sér ekki að voða. Hún segist ekki þurfa á honum að halda og hann skilur ekki hvað gengur að henni. Þegar henni er rænt getur hún ekkert annað gert en að kalla á pabba gamla og hann kemur og bjargar henni. Niðurstaða: Litla stelpan hans þarfnast hans ennþá, jafnvel þótt hún haldi öðru fram.
John McClaine skilur ekki þennan svokallaða internet-terrorisma, m.ö.o. hvað þessir krakkar eru að pikka á tölvurnar sínar, en þegar allt kemur til alls þá þarf hann bara að keyra bíla utaní hluti, berja fólk og skjóta fólk og hreinn og klár þjösnaskapur hefur sigurinn þegar yfir lýkur. Niðurstaða: Sama hversu mikið er keyrt á tölvum nútildags þá er ennþá nóg pláss fyrir gamla, góða (og sköllótta) yfirvaldið.
Fjandinn, þrátt fyrir að hakkaranördið, sem býr hjá mömmu sinni, sé svo vel víraður að hann geti tengst netinu á meðan restin af veröldinni getur það ekki, þá er það gammeldags radíóið sem gerir honum kleyft að hjálpa hetjunni þegar sú stund rennur upp.
John McClaine skilur ekki hvað þessi herþota er að abbast utan í hann, en með því að grípa í hálsinn á henni og skrúfa hana niður í jörðina þá getur hann haldið áfram að elda vondu gaurana. Ef hann hefði ekki verið að flýta sér svona mikið þá hefði hann örugglega látið það eftir sér að sveifla hattinum í fallinu og tjóðra svo þotuandskotann utaní staur. Harkan sex blívar alltaf.
En það þyrfti í sjálfu sér ekki að vera svo slæmt ef þetta nýja illskiljanlega internet-jamadahababbl væri sett fram á raunhæfa vegu. En það sem þeir sýna í myndinni er því miður ekki svo frábrugðið því sem kemur fram í þessari strípu:
Myndin sem er dregin upp af ,,internetkrökkunum" (og þar eru meðtaldir terroristarnir og tölvusérfræðingar ríkisins) endurspeglar ekki raunverulega þekkingu eða getu heldur blautar martraðir þessa steríótýpíska miðaldra karlmanns. Við eigum ekki að gera kröfu til þess að tæknidjargonið meiki sens vegna þess að John McClaine á ekki að skilja það. Þetta er bara eitthvað abrakadabra sem á víst að vera framkvæmanlegt með lyklaborði og ósýnilegu netsambandi, en það skiptir ekki máli lengur þegar maður er kominn með byssu og stóran trukk.
Frásögnin er þannig einradda: Ef McClaine lendir upp á móti einhverju sem hann skilur ekki þá skyldi engan undra því við gætum aldrei skilið það heldur - þannig er það skrifað. Og ef það er eitthvað sem hann kann ekki eða hefur ekki tök á, þá kemur í ljós að það skiptir engu máli þegar allt kemur til alls. Vonda konan kann bardagalistir svo hann keyrir hana niður á trukknum sínum. Hann kann ekki að fljúga þyrlu en þeir þurfa að komast á milli staða svo það hefst í fyrstu tilraun.
Svona rekur hvert atriðið á fætur öðru og alltaf enda þau nákvæmlega einsog maður hefði búist við. Nú er talað um að handritagerð snúist um það að smíða árekstra. Ef einn hlutur er ekki að rekast utaní annan þá hefurðu ekkert drama til að moða úr. Í þessari fjórðu Die Hard mynd eru árekstrarnir einsog á milli snjókorna og beltagröfu, þarsem ekkert stendur raunverulega í vegi fyrir hetjunni. Tilhæfulaus ótti hennar við krakkana og tölvurnar er hrakinn æ ofaní æ og það sem dugar alltaf alltaf er að ýta bara fastar. Mér finnst, svona eftir á að líta, ekkert skrýtið að á ákveðnum tímapunkti hafi mér einfaldlega farið að standa á sama um hvað gerðist næst. Fínt fínt, haltu bara áfram að hetjast eins fast og þú getur svo við getum klárað þetta og ég geti gengið burt frá þessum andskota.
Ef þið skiljið hvað ég er að meina.
Hei ég fór annars á Selfoss í dag. Og þaðan í Gunnarsholt og þaðan á Hvolsvöll. Svo aftur tilbaka. Ég fór með Halli í hambó á gallerí pítsa. Og Helgi, eða mamma hans öllu heldur, gaf mér helling af myndasögum sem átti að fleygja í tiltekt. Góður dagur semsé.
25 júlí 2007
Ég var að elda og
Afsakið á meðan ég gapi yfir því hvað þessi kjúklingur er góður. Ég ætla að búa til kjúklingasamlokur fyrir ferðina austur á morgun.
-b.
-b.
24 júlí 2007
lesiglápiles
Ókei þannig að helgin var bara fín. Ég kíkti í alls tvö partí, nokkrar heimsóknir, sirka sextán bjórdósir, ópalflösku og viskípela (þó ekki einn) og grillhúsið. Það var gott að komast út. Í kvöld vann ég sex tíma og ég geri það sama á morgun, frá klukkan sex til tólf. Svo byrja ég aftur á vöktunum mínum á föstudaginn.
Rætt í vinnunni í dag. ,,Á stöðinni": Nýr íslenskur sjónvarpsþáttur þarsem ég og útimaðurinn minn erum annaðhvort með spjallþátt að hætti Bandaríkjamanna (ég sit í stólnum mínum og segi brandara við kúnna á meðan útimaðurinn spilar á hörpu útí glugga) EÐA gamanþáttur þarsem fólk er drepið á hrottafenginn hátt hægri vinstri, ekki afþví það er fyndið heldur afþví það er ekki lengur fyndið að vera fyndinn.
Myndasögur:
Ég er ennþá að reyna að komast í meira Daredevil dót. Næsta Frank Miller safnið er í töskunni, nokkrar sögur þar sem ég man vel eftir. Ég gáði í möppuna sem ég keypti í Perlunni um daginn en þar er enginn Djöfsi, bara Kóngulóarmaðurinn og Leynistríðið og smávegis.. Frábær Fjögur (?). Og núna sæki ég blöðin sem Brubaker hefur skrifað, en hann tók við af Bendis þarna um árið.
Las fimmtu Punisher bókina hans Ennis, í röðinni sem hann hefur gefið út í MAX-línunni hjá Marvel. Hún kom mér á óvart. Las þá fyrstu líka og nú langar mig að lesa restina. Það að Dillon skuli vera fjarri góðu gamni er náttúrulega stór plús, en ég hugsa að Refsarinn njóti sín einfaldlega betur þegar hann er bannaður innan sextán. Hvað sem veldur þá þykir mér það góð tilbreyting að geta lesið Ennis og haft gaman af því.
Nú hef ég lesið allar Ástríks-bækurnar sem safnið hefur í hillunum. Þetta er mikil klassík lengst af, en það er hálfneyðarlegt að horfa uppá Uderzo reyna að skrifa einsog Goscinny þegar sá síðari er fallinn frá. Sérstaklega þarsem hann kann hreinlega ekki að smíða heilstætt plott. Asterix and the Actress, Asterix and Obelix All at Sea og Asterix and the Flying Carpet eru allar hræðilegar. En Goscinny var greinilega með á nótunum allt þangað til hann dó: Næstseinasta Ástríks-bókin sem hann skrifaði, Obelix and Co., er klárlega með þeim bestu.
Lélegt samt hvað bókasafnið á lítið til af þessum bókum á íslensku.
Gerði aðra tilraun til að lesa Kid Eternity, því maður kallar sig jú aðdáanda Morrisons. En ég bara get þetta ekki. Teikningarnar virka ofhlaðnar og útí bláinn og ekkert á þessum fyrstu síðum fær mig til að vilja halda áfram að lesa. Það er einsog einhver hafi pantað frá Morrison bók sem leit út einsog Arkham Asylum og Morrison hafi verið þreyttur og blankur þann mánuðinn. Og hatað myndasögur, og fólkið sem les myndasögur.
En maður reynir aftur seinna. Skrýtið hvað hann á til að misstíga sig illa þegar hann misstígur sig á annað borð. Flestallt fíla ég en þessi bók, Kill Your Boyfriend og St. Swithin's Day eru ekki bara slæmar heldur virkilega slæmar.
Og hvað meir. Tvær bækur eftir Jason, Tell Me Something og The Left Bank Gang, sú fyrri frá '04 og sú síðari kom út á síðasta ári. Báðar fínar, The Left Bank Gang e.t.v. skemmtilegri því hugmyndin er svo léttrugluð: Hemingway, Pound, Fitzgerald og Joyce eru allir myndasöguhöfundar í París og þeir ákveða að fremja bankarán. Hvorug nær samt í skottið á Why Are You Doing This?, en maður getur sosum ekki ætlast til þess.
Sú heitir á frummálinu Jag vill visa dig något. Skrýtið.
Sjónvarp:
John From Cincinnati er furðulegasta dót í sjónvarpinu akkúrat núna. Síðasti þáttur sprengdi huga minn. Ég gapti ráðvilltum augum á skjáinn og sagði ,,ha" aftur og aftur, og það er ein af þessum góðu tilfinningum þiðvitið. Ég þurfti að horfa á fyrsta þáttinn þrisvar sinnum áður en ég náði öllu því sem var að gerast og hann var frekar einfaldur miðað við það sem kom í kjölfarið. En svo lengi sem manni er skemmt í annað eða þriðja eða fjórða skiptið sem maður horfir á sjónvarpsþátt þá er ekkert að því nema síður sé. Gó Milch.
Og Entourage sparkar boltanum í góða netið - ekki vonda netið - hverja vikuna á fætur annarri. Mishart, að vísu. Nú er svo komið að ég man ekki lengur hvernig fyrstu þættirnir voru nákvæmlega.. mig grunar að þetta sé ekki alveg sama partíið, en þetta virkar.
Og hvað haldiði að maður hafi ekki fengið fyrstu tvo þættina af Dexter, annarri þáttaröð. Þeir verða svo ekki sýndir í sjónvarpi fyrren í október eða einhvern andskotann. Fyrsti þátturinn grúvar. Sei sei já.
Annars er sumar. Maður horfir mest lítið á sjónvarp.
Ég kippti með mér bókinni The Prestige, þeirri sem myndin er gerð eftir. Mig langar að vita hvort uppljóstrunin sem var í raun og veru engin uppljóstrun í myndinni sé jafn mikil uppljóstrun í bókinni. Mér fannst hún persónulega vera of augljós og nógu óviðkomandi stóra plottinu til að vera uppljóstrun, og fannst þannig ekkert svo lélegt að maður skyldi fatta hvað var á seyði. En kannske er farið öðrum höndum um þetta í bókinni.
Helvíti er leiðinlegt að skrifa um hluti án þess að skrifa um þá. Ég ætti náttúrulega ekki að víla því fyrir mér þarsem lesendahópurinn minn er ég og þú og einn sameiginlegur vinur okkar. Bah.
Og hvað. Nei ég er ekki ennþá búinn að hlusta á nýja Interpolinn. En ég er búinn að fá síðustu einkunnina mína og það var tía. Nú bíð ég eftir peningunum mínum.
(Já og tvennt sem mig dreymdi nýlega: Ég var að lesa nýju Eddie Campbell bókina, sem ég man ekki hvað átti að heita, og mér fannst hún það besta sem hann hafði gert nokkurntíman. Vonandi rætist það að einhverju leyti.. Og ég hafði dánlódað gagnvirkri kvikmynd eftir Woody Allen sem var mjög óþægileg og breyttist í hvert skipti sem maður horfði á hana. Afhverju var hún óþægileg? Ég man það ekki. Helts draumar.)
-b.
Rætt í vinnunni í dag. ,,Á stöðinni": Nýr íslenskur sjónvarpsþáttur þarsem ég og útimaðurinn minn erum annaðhvort með spjallþátt að hætti Bandaríkjamanna (ég sit í stólnum mínum og segi brandara við kúnna á meðan útimaðurinn spilar á hörpu útí glugga) EÐA gamanþáttur þarsem fólk er drepið á hrottafenginn hátt hægri vinstri, ekki afþví það er fyndið heldur afþví það er ekki lengur fyndið að vera fyndinn.
Myndasögur:
Ég er ennþá að reyna að komast í meira Daredevil dót. Næsta Frank Miller safnið er í töskunni, nokkrar sögur þar sem ég man vel eftir. Ég gáði í möppuna sem ég keypti í Perlunni um daginn en þar er enginn Djöfsi, bara Kóngulóarmaðurinn og Leynistríðið og smávegis.. Frábær Fjögur (?). Og núna sæki ég blöðin sem Brubaker hefur skrifað, en hann tók við af Bendis þarna um árið.
Las fimmtu Punisher bókina hans Ennis, í röðinni sem hann hefur gefið út í MAX-línunni hjá Marvel. Hún kom mér á óvart. Las þá fyrstu líka og nú langar mig að lesa restina. Það að Dillon skuli vera fjarri góðu gamni er náttúrulega stór plús, en ég hugsa að Refsarinn njóti sín einfaldlega betur þegar hann er bannaður innan sextán. Hvað sem veldur þá þykir mér það góð tilbreyting að geta lesið Ennis og haft gaman af því.
Nú hef ég lesið allar Ástríks-bækurnar sem safnið hefur í hillunum. Þetta er mikil klassík lengst af, en það er hálfneyðarlegt að horfa uppá Uderzo reyna að skrifa einsog Goscinny þegar sá síðari er fallinn frá. Sérstaklega þarsem hann kann hreinlega ekki að smíða heilstætt plott. Asterix and the Actress, Asterix and Obelix All at Sea og Asterix and the Flying Carpet eru allar hræðilegar. En Goscinny var greinilega með á nótunum allt þangað til hann dó: Næstseinasta Ástríks-bókin sem hann skrifaði, Obelix and Co., er klárlega með þeim bestu.
Lélegt samt hvað bókasafnið á lítið til af þessum bókum á íslensku.
Gerði aðra tilraun til að lesa Kid Eternity, því maður kallar sig jú aðdáanda Morrisons. En ég bara get þetta ekki. Teikningarnar virka ofhlaðnar og útí bláinn og ekkert á þessum fyrstu síðum fær mig til að vilja halda áfram að lesa. Það er einsog einhver hafi pantað frá Morrison bók sem leit út einsog Arkham Asylum og Morrison hafi verið þreyttur og blankur þann mánuðinn. Og hatað myndasögur, og fólkið sem les myndasögur.
En maður reynir aftur seinna. Skrýtið hvað hann á til að misstíga sig illa þegar hann misstígur sig á annað borð. Flestallt fíla ég en þessi bók, Kill Your Boyfriend og St. Swithin's Day eru ekki bara slæmar heldur virkilega slæmar.
Og hvað meir. Tvær bækur eftir Jason, Tell Me Something og The Left Bank Gang, sú fyrri frá '04 og sú síðari kom út á síðasta ári. Báðar fínar, The Left Bank Gang e.t.v. skemmtilegri því hugmyndin er svo léttrugluð: Hemingway, Pound, Fitzgerald og Joyce eru allir myndasöguhöfundar í París og þeir ákveða að fremja bankarán. Hvorug nær samt í skottið á Why Are You Doing This?, en maður getur sosum ekki ætlast til þess.
Sú heitir á frummálinu Jag vill visa dig något. Skrýtið.
Sjónvarp:
John From Cincinnati er furðulegasta dót í sjónvarpinu akkúrat núna. Síðasti þáttur sprengdi huga minn. Ég gapti ráðvilltum augum á skjáinn og sagði ,,ha" aftur og aftur, og það er ein af þessum góðu tilfinningum þiðvitið. Ég þurfti að horfa á fyrsta þáttinn þrisvar sinnum áður en ég náði öllu því sem var að gerast og hann var frekar einfaldur miðað við það sem kom í kjölfarið. En svo lengi sem manni er skemmt í annað eða þriðja eða fjórða skiptið sem maður horfir á sjónvarpsþátt þá er ekkert að því nema síður sé. Gó Milch.
Og Entourage sparkar boltanum í góða netið - ekki vonda netið - hverja vikuna á fætur annarri. Mishart, að vísu. Nú er svo komið að ég man ekki lengur hvernig fyrstu þættirnir voru nákvæmlega.. mig grunar að þetta sé ekki alveg sama partíið, en þetta virkar.
Og hvað haldiði að maður hafi ekki fengið fyrstu tvo þættina af Dexter, annarri þáttaröð. Þeir verða svo ekki sýndir í sjónvarpi fyrren í október eða einhvern andskotann. Fyrsti þátturinn grúvar. Sei sei já.
Annars er sumar. Maður horfir mest lítið á sjónvarp.
Ég kippti með mér bókinni The Prestige, þeirri sem myndin er gerð eftir. Mig langar að vita hvort uppljóstrunin sem var í raun og veru engin uppljóstrun í myndinni sé jafn mikil uppljóstrun í bókinni. Mér fannst hún persónulega vera of augljós og nógu óviðkomandi stóra plottinu til að vera uppljóstrun, og fannst þannig ekkert svo lélegt að maður skyldi fatta hvað var á seyði. En kannske er farið öðrum höndum um þetta í bókinni.
Helvíti er leiðinlegt að skrifa um hluti án þess að skrifa um þá. Ég ætti náttúrulega ekki að víla því fyrir mér þarsem lesendahópurinn minn er ég og þú og einn sameiginlegur vinur okkar. Bah.
Og hvað. Nei ég er ekki ennþá búinn að hlusta á nýja Interpolinn. En ég er búinn að fá síðustu einkunnina mína og það var tía. Nú bíð ég eftir peningunum mínum.
(Já og tvennt sem mig dreymdi nýlega: Ég var að lesa nýju Eddie Campbell bókina, sem ég man ekki hvað átti að heita, og mér fannst hún það besta sem hann hafði gert nokkurntíman. Vonandi rætist það að einhverju leyti.. Og ég hafði dánlódað gagnvirkri kvikmynd eftir Woody Allen sem var mjög óþægileg og breyttist í hvert skipti sem maður horfði á hana. Afhverju var hún óþægileg? Ég man það ekki. Helts draumar.)
-b.
21 júlí 2007
Fimmta ljóðið
Beygðu upp hjá sundlaug Reykjavíkur, númer fimmtán A,
Komdu með Faxe bjór úr partíi handa mér, kommon mamma.
Komdu með Faxe bjór úr partíi handa mér, kommon mamma.
20 júlí 2007
Uppgjörsógeð
Halló íbúð. Ég er seinn í kvöld, ég veit.
Það var hringt í mig klukkan átta og ég ræstur í vinnuna. Enginn mættur ennþá, sagði röddin í símanum. Þegar ég mæti á staðinn er stöðin opin, vaktstjórinn löngu mættur. En ég ætlaði að mæta tveimur tímum síðar hvorteðer svo ég varð bara áfram. Mínútu fyrir lokun mætir svo drukkin (?) og slefandi stúpid kerling á bíl og vill láta fyll'ann. Það boðaði ekki gott.
Málið er sko: Í þessu nýja (nokkurra mánaða gamla) kassakerfi, þá mega ekki of margir reyna að gera upp á sama tíma því þá frýs alltsaman og hrynur oní djúpa gjá. Norður í öræfum. Og maður verður að hringja í bakvaktina hjá EJS og bíða eftir því að komast að (það er gjarnan á tali því það eru allir að lenda í sama veseninu) og fá einhvern gaur til að laga draslið svo maður geti haldið áfram. Þetta er víst einhver villa sem ,,er verið að vinna í". (Sem þýðir ,,þetta virkar ágætlega þegar það virkar, látum þessi fífl bara halda áfram að hjakka í því.")
Málið við það er sko: Það gera allir upp á sama tíma, alltaf. Ef kerfið virkar ekki undir álagi þá virkar það ekki, punktur. EJS eru hálfvitar.
En allavega. Ég lenti í þessu. Og ég beið á meðan bakvaktin var á tali. Og svo náði ég í gegn. Óskar svaraði. Ég sagði honum hvað væri að, hann endurtók vandamálið og svo heyrði ég hann anda í símann í sjö mínútur. Ég tók tímann. Í bakgrunninum heyrði ég í Leno að taka viðtal við.. einhvern. Svo segir Óskar að hann sjái uppgjörið hjá sér og þar sé allt í lagi. Ég skoða aftur, segi nei, þetta er ekki allt í lagi. Hvaða stöð var þetta aftur, segir Óskar. Ægisíðan, segi ég. Já, ókei ég er í vitlausri búð, segir Óskar.
Meiri Leno. Eftir ellefu mínútur komst hann að rót vandans (býst ég við) og leysti málið. Ég kvaddi og hélt áfram að gera upp. Þá virkaði Concordinn ekki. Ég hringdi í bakvaktina þeim megin. Engin svör. Fokkitt ég er farinn heim.
Og svo kom ég hingað. Hæ íbúð.
-b.
Það var hringt í mig klukkan átta og ég ræstur í vinnuna. Enginn mættur ennþá, sagði röddin í símanum. Þegar ég mæti á staðinn er stöðin opin, vaktstjórinn löngu mættur. En ég ætlaði að mæta tveimur tímum síðar hvorteðer svo ég varð bara áfram. Mínútu fyrir lokun mætir svo drukkin (?) og slefandi stúpid kerling á bíl og vill láta fyll'ann. Það boðaði ekki gott.
Málið er sko: Í þessu nýja (nokkurra mánaða gamla) kassakerfi, þá mega ekki of margir reyna að gera upp á sama tíma því þá frýs alltsaman og hrynur oní djúpa gjá. Norður í öræfum. Og maður verður að hringja í bakvaktina hjá EJS og bíða eftir því að komast að (það er gjarnan á tali því það eru allir að lenda í sama veseninu) og fá einhvern gaur til að laga draslið svo maður geti haldið áfram. Þetta er víst einhver villa sem ,,er verið að vinna í". (Sem þýðir ,,þetta virkar ágætlega þegar það virkar, látum þessi fífl bara halda áfram að hjakka í því.")
Málið við það er sko: Það gera allir upp á sama tíma, alltaf. Ef kerfið virkar ekki undir álagi þá virkar það ekki, punktur. EJS eru hálfvitar.
En allavega. Ég lenti í þessu. Og ég beið á meðan bakvaktin var á tali. Og svo náði ég í gegn. Óskar svaraði. Ég sagði honum hvað væri að, hann endurtók vandamálið og svo heyrði ég hann anda í símann í sjö mínútur. Ég tók tímann. Í bakgrunninum heyrði ég í Leno að taka viðtal við.. einhvern. Svo segir Óskar að hann sjái uppgjörið hjá sér og þar sé allt í lagi. Ég skoða aftur, segi nei, þetta er ekki allt í lagi. Hvaða stöð var þetta aftur, segir Óskar. Ægisíðan, segi ég. Já, ókei ég er í vitlausri búð, segir Óskar.
Meiri Leno. Eftir ellefu mínútur komst hann að rót vandans (býst ég við) og leysti málið. Ég kvaddi og hélt áfram að gera upp. Þá virkaði Concordinn ekki. Ég hringdi í bakvaktina þeim megin. Engin svör. Fokkitt ég er farinn heim.
Og svo kom ég hingað. Hæ íbúð.
-b.
19 júlí 2007
Vinnuógleði
Ég hata heiminn. Og aumingjapíkur sem nota orðasambönd einsog ,,auglýstur lokunartími" hafa aldrei unnið í tólf, fjórtán tíma á dag tíu daga í röð við það að segja góðan dag og viltu kvittun. Hálfvitar.
En ókei ég hata hann ekki lengur. Tommy var að senda mér tölvupóst með myndum. Þær eru allar af síðasta fylleríinu okkar í Köben, þegar Ástralinn kom í heimsókn. Ég ætla ekki að sýna neina þeirra, þær eru af mjög fullum mönnum.
Ýmir lendir á morgun og verður framá miðvikudag. Annað mjög stutt stopp hjá honum. Ég hitti Hlyn í dag, hann kom á stöðina til að tékka á loftinu í börðunum sínum. En hann er að fara vestur eða norður á morgun, eftir því hvernig viðrar. Egill býður í innflutningsteiti, sem þýðir að ég þarf að finna vísakortið mitt. Bíðum við, var það uppí skáp?
Þarna var það. Hm. Ókei, þá er ég í bjór á laugardaginn.
Röddin í símanum sagði mér að það gæti tekið þrjár fjórar vikur að fá endurgreitt frá tryggingastofnun. Hata ég heiminn aftur?
-b.
En ókei ég hata hann ekki lengur. Tommy var að senda mér tölvupóst með myndum. Þær eru allar af síðasta fylleríinu okkar í Köben, þegar Ástralinn kom í heimsókn. Ég ætla ekki að sýna neina þeirra, þær eru af mjög fullum mönnum.
Ýmir lendir á morgun og verður framá miðvikudag. Annað mjög stutt stopp hjá honum. Ég hitti Hlyn í dag, hann kom á stöðina til að tékka á loftinu í börðunum sínum. En hann er að fara vestur eða norður á morgun, eftir því hvernig viðrar. Egill býður í innflutningsteiti, sem þýðir að ég þarf að finna vísakortið mitt. Bíðum við, var það uppí skáp?
Þarna var það. Hm. Ókei, þá er ég í bjór á laugardaginn.
Röddin í símanum sagði mér að það gæti tekið þrjár fjórar vikur að fá endurgreitt frá tryggingastofnun. Hata ég heiminn aftur?
-b.
16 júlí 2007
,,Gagnverkandi átak og þrívíddar-vöðvaæfing"
Ég kom úr vinnunni klukkan rúmlega tólf, mæti aftur klukkan tíu og verð til tólf tólfið eftir. Og svona áfram út vikuna.
Eitt: Hvaða auladjobb er það að sigta út slefandi tilvitnanir í fanboj-gutta á kvikmyndir.is og setja þær í bíóauglýsingarnar?
Annað: Hvaða drasl er þetta í sjónvarpinu mínu? Út, hjómrusl! Hneppum því uppí höku og setjum andlitið svo djúpt í jörð.
Þriðja: Sápukúlur eru æði. Meiri sápukúlur í heiminn.
Fjórða: Það er auðveldara að vinna þegar maður veit hvar hlutirnir eru og hvað maður á að vera að gera. En um leið fær maður tilfinningu fyrir því að maður ætti að vera annarstaðar.
Fimmta: Ég á tvöhundruðkall. En ég á líka íbúð út mánuðinn, skóla í vetur og týnt vísakort.
Sjötta: Mér líður betur á meðan ég sé að Law & Order er í gangi í sjónvarpinu. Veröldin er þá að einhverju leyti einsog hún hefur verið hingaðtil.
Áttunda: Ég kláraði White Noise í gær og byrjaði á Libra í dag. Sú síðari er um Lee Harvey Oswald og ég er rétt kominn inní fyrsta kafla. Sú fyrri er stórskemmtileg. Hún er um dauðann. En hún er líka um Hitler versus Elvis, stórmarkaði fyrir lífið, njósnir og heimspólitík, sálarlíffræði, ofbeldi, bollaleggningar, hversdagslegar hörmungar og háalvarlegar björgunaræfingar. Poppkúltúr-menningarfræðin sem sumir þessir karakterar láta útúr sér er óborganleg, metingurinn í nostalgíu og bandarískum venjuleika gersamlega útí hött.. en alltsaman drepfyndið.
Gaurinn sem les hana er líka helvíti fær. Ég náði í Fight Club uppá djókið en komst ekki framúr fyrsta kaflanum, það var eitthvað hádramatískt tól að lesa hana. Eða kannske finnst mér Edward Norton hafa gert þetta uppá tíu þarna um árið.
Níunda: Gaurinn í vörutorgi þarf að redda sér yfirlesara.
-b.
Eitt: Hvaða auladjobb er það að sigta út slefandi tilvitnanir í fanboj-gutta á kvikmyndir.is og setja þær í bíóauglýsingarnar?
Annað: Hvaða drasl er þetta í sjónvarpinu mínu? Út, hjómrusl! Hneppum því uppí höku og setjum andlitið svo djúpt í jörð.
Þriðja: Sápukúlur eru æði. Meiri sápukúlur í heiminn.
Fjórða: Það er auðveldara að vinna þegar maður veit hvar hlutirnir eru og hvað maður á að vera að gera. En um leið fær maður tilfinningu fyrir því að maður ætti að vera annarstaðar.
Fimmta: Ég á tvöhundruðkall. En ég á líka íbúð út mánuðinn, skóla í vetur og týnt vísakort.
Sjötta: Mér líður betur á meðan ég sé að Law & Order er í gangi í sjónvarpinu. Veröldin er þá að einhverju leyti einsog hún hefur verið hingaðtil.
Áttunda: Ég kláraði White Noise í gær og byrjaði á Libra í dag. Sú síðari er um Lee Harvey Oswald og ég er rétt kominn inní fyrsta kafla. Sú fyrri er stórskemmtileg. Hún er um dauðann. En hún er líka um Hitler versus Elvis, stórmarkaði fyrir lífið, njósnir og heimspólitík, sálarlíffræði, ofbeldi, bollaleggningar, hversdagslegar hörmungar og háalvarlegar björgunaræfingar. Poppkúltúr-menningarfræðin sem sumir þessir karakterar láta útúr sér er óborganleg, metingurinn í nostalgíu og bandarískum venjuleika gersamlega útí hött.. en alltsaman drepfyndið.
Gaurinn sem les hana er líka helvíti fær. Ég náði í Fight Club uppá djókið en komst ekki framúr fyrsta kaflanum, það var eitthvað hádramatískt tól að lesa hana. Eða kannske finnst mér Edward Norton hafa gert þetta uppá tíu þarna um árið.
Níunda: Gaurinn í vörutorgi þarf að redda sér yfirlesara.
-b.
13 júlí 2007
12 júlí 2007
Strauj, lokið
Svona með hléum og allt það. Vinna og svefn. En ég kláraði þetta núna áðan, búinn að setja allt upp einsog ég hafði það áður, sækja allar uppfærslur o.s.frv.
Mér finnst skrýtið hvað ég er lengi að muna hvernig ég á að haga mér hérna. Mig vantar alltaf eitthvað smotterí sem ég var orðinn vanur áður. Æ fjandinn.
Peningar peningar peningar.
-b.
Mér finnst skrýtið hvað ég er lengi að muna hvernig ég á að haga mér hérna. Mig vantar alltaf eitthvað smotterí sem ég var orðinn vanur áður. Æ fjandinn.
Peningar peningar peningar.
-b.
10 júlí 2007
Einkunnir
Þessi fyrri er fyrir kúrs sem ég tók um haustið, þessi seinni var að koma inn núna í dag. Ég veit ekki fyrir hvorn kúrsinn hún er. En þetta er að minnsta kosti að hafast. Nú þarf bara hinn kúrsinn og svo að skrifstofan sendi niðurstöðurnar hingað, að HÍ gúdderi það og sendi niðurstöður til LÍN, og að LÍN víri hendi peningum í bankann minn.
Ég er í fríi í dag og svo vinn ég í tvær vikur. Eða svo.
Hérna er mynd af Agli útí sjó á Ólafsvík:
-b.
04 júlí 2007
Hér er minn dómur, aha
Die Hard 4 er blanda af 24 og The Temple of Doom.
Útileiga á föstudaginn, fokkjess.
Þangað til er ég á morgunvakt. Hei nei, bara seinasta á morgun og svo frí yfir helgi. Gó ég. Og ég hef ekkert að segja því ég geri ekkert lengur.
-b.
Útileiga á föstudaginn, fokkjess.
Þangað til er ég á morgunvakt. Hei nei, bara seinasta á morgun og svo frí yfir helgi. Gó ég. Og ég hef ekkert að segja því ég geri ekkert lengur.
-b.
02 júlí 2007
nine interesting years
Ég læt hæpið gleypa mig. Fjandinn, við Danni fórum á Die Hard 3 í Bíóhöllinni þegar við vorum strákar og það var gaman. Hvern langar að kíkja á 4.0 á morgun?
(Jafnvel þótt að "4.0" sé leim.)
Annars er ég að fara að vinna eftir rúma sex tíma. Engin helgi hjá Bjössanum fyrren um næstu helgi. Útileiguhelgi.
-b.
(Jafnvel þótt að "4.0" sé leim.)
Annars er ég að fara að vinna eftir rúma sex tíma. Engin helgi hjá Bjössanum fyrren um næstu helgi. Útileiguhelgi.
-b.
29 júní 2007
White Rover
Ég keyrði á Selfoss og tilbaka á mánudaginn, miðvikudaginn og aftur í dag. Ég vona að ég þurfi ekki að gera það aftur í bráð.
Augnablik kaldhæðni í gær: Við sátum á Hverfisbarnum og hlustuðum á helvíti færan trúbador. Maður gat komið upp til hans og sungið lag og fengið slatta af bjór á barnum fyrir. Einn gaukur gekk upp og vinir hans komu sér fyrir á fremsta borði. Og svo fengum við að fylgjast með þessum útúrspíttaða gaur syngja ,,The Drugs Don't Work" með Verve.
Ég ætla ekki að reyna að lýsa því. Nema þetta: Einn af vinum hans var með vídjómyndatökusíma, og söngfuglinn tók alla sína bestu Robbie Williams-takta fyrir linsuna: Gripið á hljóðnemanum, axlahreyfingarnar, fótakippirnir. Hversu mikið var dópinu að kenna og hversu miklu stjórnaði egóið eitt og sér?
En allavega. Ég er að fara að vinna. Í viku. Tsjúss.
-b.
Augnablik kaldhæðni í gær: Við sátum á Hverfisbarnum og hlustuðum á helvíti færan trúbador. Maður gat komið upp til hans og sungið lag og fengið slatta af bjór á barnum fyrir. Einn gaukur gekk upp og vinir hans komu sér fyrir á fremsta borði. Og svo fengum við að fylgjast með þessum útúrspíttaða gaur syngja ,,The Drugs Don't Work" með Verve.
Ég ætla ekki að reyna að lýsa því. Nema þetta: Einn af vinum hans var með vídjómyndatökusíma, og söngfuglinn tók alla sína bestu Robbie Williams-takta fyrir linsuna: Gripið á hljóðnemanum, axlahreyfingarnar, fótakippirnir. Hversu mikið var dópinu að kenna og hversu miklu stjórnaði egóið eitt og sér?
En allavega. Ég er að fara að vinna. Í viku. Tsjúss.
-b.
27 júní 2007
Maður er nefndur Björn og allskonar
Jæja Björn, þú ert í vaktafríi akkúrat núna. Hvernig hefurðu gert í dag?
Bara. Ég raðaði íbúðinni uppá nýtt, tengdi græjurnar mínar, tók stofuborðið úr pakkningunni og þreif það, ætlaði svo að fara að setja það saman þegar ég tók eftir því að lappirnar vantaði. Ég hafði þá gleymt þeim á Selfossi.
Helvítis aulaskapur var það?
Já ég veit.
Og hvað svo?
Ég bara fokking keyrði á Selfoss og sótti þær. Og fjarstýringuna fyrir DVD spilarann, hafnaboltakylfuna og tvær bækur.
Hvaða bækur?
Bara bækur.
Hvernig var veðrið á heiðinni?
Ég man það ekki, ég var að hlusta á hljóðbók. White Noise eftir Don DeLillo. Setti á átópælot.
...
Vá þetta er ekkert gaman. Mér fannst ég þurfa að setja upp viðtal því ég er að horfa á viðtal í sjónvarpinu. Maður ætti ekki að líkja eftir því sem skjábúarnir leggja fyrir mann. En þetta er góð hljóðbók. Og stofuborðið var drulluskítugt en núna er það komið upp. Þetta er góð tilfinning, að vera kominn uppúr kössunum, búinn að koma drasli þangað sem drasl á að vera.
Græjurnar sem ég lánaði Danna virka fínt. Græjurnar mínar gömlu virka ekki eins vel, mig grunar að það hafi eitthvað komið fyrir magnarann síðan ég skildi við hann á Heiðarveginum. Spáum í þessu samt: Magnarinn sem ég keypti af Völla er Marantz 1040 týpa, sá sem amma gaf mér um árið (og nú kviknar ekki á) er Marantz 2226 útvarpsmagnari. Vinsælir gaurar.
Já og ég hitti Völla hérna um daginn. Bara fyrir utan blokkina. Akkúrat þegar ég var að flytja gamla borðið hans að austan.. það var dálítið fyndið. Hann sagði mér að Gummi Finnboga hefði gift sig um helgina og að þau ættu von á barni í vetur. Alveg einsog Hafsteinn og Vilborg. Og Ívar og Alía (eða hvernig sem nafnið hennar er nú stafað). Hvað getur maður sagt. Þetta er allt miklu betra fólk en ég.
En Völli semsagt spurði mig hvort ég ætlaði ekki að bjóða í innflutningspartí. Spurningin kom mér á óvart, mér hafði ekki einusinni dottið það í hug. Mér fannst ég bara vera að snúa aftur einhvernvegin. En þó hef ég fleygt upp innflutningspartíum í hvert skipti sem ég hef flutt hérna á milli hurða á görðunum hingað til. Það hefur reyndar aldrei verið að sumri.. næsta helgarfrí á ég 6., 7. og 8. júlí og þá langar mig að komast útúr borginni. Innflutningspartíið verður að bíða betri tíma.
Er nokkur að lesa netið á sumrin annars?
-b.
Bara. Ég raðaði íbúðinni uppá nýtt, tengdi græjurnar mínar, tók stofuborðið úr pakkningunni og þreif það, ætlaði svo að fara að setja það saman þegar ég tók eftir því að lappirnar vantaði. Ég hafði þá gleymt þeim á Selfossi.
Helvítis aulaskapur var það?
Já ég veit.
Og hvað svo?
Ég bara fokking keyrði á Selfoss og sótti þær. Og fjarstýringuna fyrir DVD spilarann, hafnaboltakylfuna og tvær bækur.
Hvaða bækur?
Bara bækur.
Hvernig var veðrið á heiðinni?
Ég man það ekki, ég var að hlusta á hljóðbók. White Noise eftir Don DeLillo. Setti á átópælot.
...
Vá þetta er ekkert gaman. Mér fannst ég þurfa að setja upp viðtal því ég er að horfa á viðtal í sjónvarpinu. Maður ætti ekki að líkja eftir því sem skjábúarnir leggja fyrir mann. En þetta er góð hljóðbók. Og stofuborðið var drulluskítugt en núna er það komið upp. Þetta er góð tilfinning, að vera kominn uppúr kössunum, búinn að koma drasli þangað sem drasl á að vera.
Græjurnar sem ég lánaði Danna virka fínt. Græjurnar mínar gömlu virka ekki eins vel, mig grunar að það hafi eitthvað komið fyrir magnarann síðan ég skildi við hann á Heiðarveginum. Spáum í þessu samt: Magnarinn sem ég keypti af Völla er Marantz 1040 týpa, sá sem amma gaf mér um árið (og nú kviknar ekki á) er Marantz 2226 útvarpsmagnari. Vinsælir gaurar.
Já og ég hitti Völla hérna um daginn. Bara fyrir utan blokkina. Akkúrat þegar ég var að flytja gamla borðið hans að austan.. það var dálítið fyndið. Hann sagði mér að Gummi Finnboga hefði gift sig um helgina og að þau ættu von á barni í vetur. Alveg einsog Hafsteinn og Vilborg. Og Ívar og Alía (eða hvernig sem nafnið hennar er nú stafað). Hvað getur maður sagt. Þetta er allt miklu betra fólk en ég.
En Völli semsagt spurði mig hvort ég ætlaði ekki að bjóða í innflutningspartí. Spurningin kom mér á óvart, mér hafði ekki einusinni dottið það í hug. Mér fannst ég bara vera að snúa aftur einhvernvegin. En þó hef ég fleygt upp innflutningspartíum í hvert skipti sem ég hef flutt hérna á milli hurða á görðunum hingað til. Það hefur reyndar aldrei verið að sumri.. næsta helgarfrí á ég 6., 7. og 8. júlí og þá langar mig að komast útúr borginni. Innflutningspartíið verður að bíða betri tíma.
Er nokkur að lesa netið á sumrin annars?
-b.
25 júní 2007
Daggangsetning
Ókei, ég er vaknaður. Við skulum gera hluti í dag.
(Og ég átti bara eftir fjögur orð í sunnudagskrossgátunni þessa vikuna. Gó ég.)
-b.
(Og ég átti bara eftir fjögur orð í sunnudagskrossgátunni þessa vikuna. Gó ég.)
-b.
24 júní 2007
Vakandi
Er það sem ég er. Var á kvöldvakt í gær, kominn heim um tólfleytið, vaknaði klukkan þrjú til að keyra ömmu niðrá flugvöll. Og svo er ég að fara að vinna klukkan hálfníu. Hvernig ætli ég verði eftir vaktina..
Þegar maður er kominn inní flugstöð þarf maður að ganga fyrir horn til að komast að IcelandExpress borðunum. Þar beið okkar röð sem var.. stór. Og löng. Og breið. ,,Guð á himnum" sagði sú gamla. Það var einsog einhver væri að gefa gull og heitar lummur á sumardegi í Sovjetríkjunum.
Og ég er að reyna að drepa tímann en mér dettur ekkert í hug. Ode to Kirihito er spes. Það er ekki feilnótu að finna í Daredevil Bendiss. Merkilegt alveg hreint þegar það eru til góðar sögur um ofurhetjur einsog Djöfsa og þær eru ekki notaðar til að búa til góðar bíómyndir? Byrjum ekki á því aftur.
Davíð er farinn að selja ís. Hann keyrir um landið og hringir bjöllunni. Mér finnst það skemmtileg tilhugsun. Gunnar tvíburi kemur með mjólkina til mín í búðina og Már keyrir framhjá eftir að hafa skutlað samlokum í sjoppuna hinumegin við götuna. Það eru allir að keyra hluti.
Ég finn hvergi ostaskerann minn.
-b.
Þegar maður er kominn inní flugstöð þarf maður að ganga fyrir horn til að komast að IcelandExpress borðunum. Þar beið okkar röð sem var.. stór. Og löng. Og breið. ,,Guð á himnum" sagði sú gamla. Það var einsog einhver væri að gefa gull og heitar lummur á sumardegi í Sovjetríkjunum.
Og ég er að reyna að drepa tímann en mér dettur ekkert í hug. Ode to Kirihito er spes. Það er ekki feilnótu að finna í Daredevil Bendiss. Merkilegt alveg hreint þegar það eru til góðar sögur um ofurhetjur einsog Djöfsa og þær eru ekki notaðar til að búa til góðar bíómyndir? Byrjum ekki á því aftur.
Davíð er farinn að selja ís. Hann keyrir um landið og hringir bjöllunni. Mér finnst það skemmtileg tilhugsun. Gunnar tvíburi kemur með mjólkina til mín í búðina og Már keyrir framhjá eftir að hafa skutlað samlokum í sjoppuna hinumegin við götuna. Það eru allir að keyra hluti.
Ég finn hvergi ostaskerann minn.
-b.
21 júní 2007
Mister Indridason
Dúbíus heiður: Arnaldur Indriðason er í fimmta og áttunda sæti á lista yfir topp hundrað vinsælustu hljóðbækurnar á piratebay: Mannen i sjön er í fimmta og Kvinna i grönt er í því áttunda.
Mér sýnist þetta reyndar aðallega skýrast af því að bækurnar eru nýtilkomnar á síðuna. Fannst samt fyndið að sjá þetta.
Ég finn hvergi ostaskerann minn. Skil það bara ekki. Gerði dauðaleit að honum í gær, fór í gegnum alla kassana og fann ekkert. Þetta var næstum því einsog í dæmisögunni um manninn og synina hans þrjá:
Gamall maður liggur fyrir dauðanum. Hann segir sonum sínum þremur að hann hafi grafið fjársjóðinn sinn á akrinum, en að hann muni ekki hvar. Og svo deyr hann. Synirnir keppast við að finna gullið, grafa akurinn í sundur og plægja hann þannig betur en nokkrusinni. Vínviðurinn sprettur sem aldrei fyrr og bræðurnir verða moldríkir.
Eða sko. Við leitina að ostaskeranum fór ég í gegnum kassana og raðaði uppúr þeim. Ég stend ekki uppi sem víngerðarmógúll, en diskarnir og vínglösin eru a.m.k. komin uppí skáp.
Og að þessari ólastaðri þá sýnist mér vera kominn tími á aðra bókahillu. Tvær bókahillur? Hún verður tómleg til að byrja með en það má alltaf laga það.
Og! Þeir eru komnir með sjálfsafgreiðslukerfi hérna niðrá Borgó. Mér fannst þetta svo sniðugt system þegar ég var úti, maður stingur kortinu í rauf og lánar sér bækurnar sjálfur.. engin ástæða til þess að hafa fólk í vinnu við svona færibandalán, það er ekki nema mann vanti eitthvað sérstakt að bókverðirnir fá að gera eitthvað af viti hvorteðer. Og nú hafa þeir (eða þau) væntanlega tíma til þess að koma nýju bókunum hraðar uppí hillur.
Ég fann t.a.m. tvær nýjar Daredevil Bendis-Maleev bækur núna um daginn. Og nýju Y: The Last Man. Og nýja Tezuka-nn. Algert æði. Ég hélt að Bendis væri hættur með DD.
Alone in the superunknown.
-b.
Mér sýnist þetta reyndar aðallega skýrast af því að bækurnar eru nýtilkomnar á síðuna. Fannst samt fyndið að sjá þetta.
Ég finn hvergi ostaskerann minn. Skil það bara ekki. Gerði dauðaleit að honum í gær, fór í gegnum alla kassana og fann ekkert. Þetta var næstum því einsog í dæmisögunni um manninn og synina hans þrjá:
Gamall maður liggur fyrir dauðanum. Hann segir sonum sínum þremur að hann hafi grafið fjársjóðinn sinn á akrinum, en að hann muni ekki hvar. Og svo deyr hann. Synirnir keppast við að finna gullið, grafa akurinn í sundur og plægja hann þannig betur en nokkrusinni. Vínviðurinn sprettur sem aldrei fyrr og bræðurnir verða moldríkir.
Eða sko. Við leitina að ostaskeranum fór ég í gegnum kassana og raðaði uppúr þeim. Ég stend ekki uppi sem víngerðarmógúll, en diskarnir og vínglösin eru a.m.k. komin uppí skáp.
Og að þessari ólastaðri þá sýnist mér vera kominn tími á aðra bókahillu. Tvær bókahillur? Hún verður tómleg til að byrja með en það má alltaf laga það.
Og! Þeir eru komnir með sjálfsafgreiðslukerfi hérna niðrá Borgó. Mér fannst þetta svo sniðugt system þegar ég var úti, maður stingur kortinu í rauf og lánar sér bækurnar sjálfur.. engin ástæða til þess að hafa fólk í vinnu við svona færibandalán, það er ekki nema mann vanti eitthvað sérstakt að bókverðirnir fá að gera eitthvað af viti hvorteðer. Og nú hafa þeir (eða þau) væntanlega tíma til þess að koma nýju bókunum hraðar uppí hillur.
Ég fann t.a.m. tvær nýjar Daredevil Bendis-Maleev bækur núna um daginn. Og nýju Y: The Last Man. Og nýja Tezuka-nn. Algert æði. Ég hélt að Bendis væri hættur með DD.
Alone in the superunknown.
-b.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)