Satans, sagði ég

Póstar laugardagsins duttu út. Ég man reyndar bara eftir einum og það var ekki mikill missir í honum, en voru fleiri? Ekki hugmynd. Satans blogger..

Ætli það..

Ég ætla ekki að birta myndirnar sem allir eru að tala um og allir hafa séð, af ótta við að strangtrúaðir lesendur þessarar síðu æði upp til handa og fóta og brenni fánana mína. En mitt hálfupplýsta álit á þessu öllusaman er að þetta sé í besta falli neyðarlegt og í því versta fáránlegt.

Þessi gaur tekur kannske soldið djúpt í árina, og sumt hefði mátt orða betur, en ég get varla annað en verið sammála megninu af því sem hann segir. Brot:

I am not asking for the right to slaughter a pig in a synagogue or mosque or to relieve myself on a "holy" book. But I will not be told I can't eat pork, and I will not respect those who burn books on a regular basis. I, too, have strong convictions and beliefs and value the Enlightenment above any priesthood or any sacred fetish-object. It is revolting to me to breathe the same air as wafts from the exhalations of the madrasahs, or the reeking fumes of the suicide-murderers, or the sermons of Billy Graham and Joseph Ratzinger. But these same principles of mine also prevent me from wreaking random violence on the nearest church, or kidnapping a Muslim at random and holding him hostage, or violating diplomatic immunity by attacking the embassy or the envoys of even the most despotic Islamic state, or making a moronic spectacle of myself threatening blood and fire to faraway individuals who may have hurt my feelings. The babyish rumor-fueled tantrums that erupt all the time, especially in the Islamic world, show yet again that faith belongs to the spoiled and selfish childhood of our species.

Það er ágætis nálgun að tala um þessa kóna einsog hverja aðra heittrúarvitleysinga hér fyrir vestan. Ef þú trúir einhverri vitleysu þá máttu það fyrir mér, en ef þú ætlar að skipa mér að haga mér eftir þínum reglum þá máttu fara fjandans til. (Nó pön intended.) Það er líka ágætis punktur að þetta dótarí birtist fyrir löööngu síðan í einhverju dagblaði á hjara veraldar, og núna er alltíeinu farið að sparka upp einhverju veseni yfir þessu. Ef þú ert týpan sem æsir sig yfir bjánalegum hlutum, þá kemur þú til með að finna þér bjánalega hluti til að æsa þig upp. Einhverstaðar. Fyrr eða síðar.

Og þetta á auðvitað líka við um þá sem æsa sig á móti þessum sem eru þegar æstir. Helvítis þjóðar- og kynþáttarembingur sem fer á fullt span um leið og múslimar eru í fréttum.. Það er greinilega rosa erfitt að anda rólega og haga sér einsog maður þegar ókunnugt fólk er að gera sig að fíflum hinumegin á hnettinum.

Skrítlurnar voru asnalegar, en þetta hafarí sem komið hefur í kjölfarið er muuuun asnalegra. Maður hlýtur að spyrja sig hvort allir viðkomandi (og ég er þar með talinn) hafi í alvörunni ekkert merkilegra að hugsa um?

-b.

Hló þá Björninn dátt

Við Már vorum að ræða partí helgarinnar og fleira þar um kring. Ég fór að spá hvort það væri e.t.v. ráð að færa grillið, sem ég hafði séð fyrir mér á föstudaginn sl. áður en vísindaferðin kom uppá, yfir á laugardaginn næsta. Svo ég spyr svona uppúr hálfþurru:

Björninn says:
hvernig lítur næsta helgi út annars?

[Smá pása..]

Máser says:
það er mánudagur

Já ég hló mjög dátt. Og mikið. Það er einsog þarna sé algjör sjúklingur að tala við félaga sinn, sem trúir því varla hversu langt leiddur þessi grey vitleysingur er. Hinsvegar finnst mér spurningin alveg valid, ef maður er að reyna að plana einhvern hitting með slatta af gaurum sem eru oft lofaðir framí tímann. Þessi litli bútur, einn og sér, er samt alveg jafn fyndinn fyrir því.

Finnst mér.

.....

Síðasti þáttur af ,,Battlestar Galactica" (2.15) olli mér vonbrigðum. Hann var efnislega séð nokkuð hliðstæður þættinum þar á undan (sem var brilljant, að mínu mati) en engan veginn jafn vel heppnaður. Sá datt í eina tvær klisjugryfjur, en bætti það rúmlega upp með skörpum díalóg og nokkrum óvæntum stefnubreytingum. Hann var líka að fjalla um vandamál sem er síður en svo klippt og skorið, og hægt er að velta upp á ýmsa vegu, á meðan þessi síðasti snerist allur í kringum einhvern stakan skúrk.

Svona Lurtz einhvern. Sem mér fannst lélegt.

Þrátt fyrir það var nú margt gott við hann, og á heildina litið eru þessir þættir með því besta sem ég sé við sjónvarp þessa stundina.

Capote kemur í bíó eftir tvær og hálfa viku. Tisk. Hún er nú eiginlega á dagskrá hjá mér í kvöld.
Og Syriana verður ekki tekin til sýninga fyrren eftir tæpan mánuð. Hvaða rugl er eiginlega í gangi?

-b.

Stúdó og myndó (-sögó)

Núna áðan hellti ég mér uppá indælis bolla af tei og sótti um stúdentakort með mynd þarsem ég brosi einsog Big Buddy Jesus. Hvað um ÞIG?

Djöfull er hann annars indæll, þessi bolli af indælis tei. Fokk. Indæli bolli.

.....

Hei já. Bókarkaup: Fékk lánsfé um daginn og hélt uppá það með ferð í Nexus. Keypti þessar tvær:



(Reyndar er þetta ekki rétta kápumyndin af Seven Soldiers, en það verður bara að hafa það.)

Er byrjaður á báðum og er vel hrifinn. Man náttúrulega eftir Don Rosa sögunum í Andrésblöðunum í gamla daga, þetta var það sem mest vit var í. Og er enn.. Draslið sem fyllir Andrésblöðin og Syrpurnar í dag er einmitt það; bara drasl. Illa teiknuð þvæla. En það er svo greinilegt hversu mikið er lagt í sögurnar í þessari bók. Það er hellingur af stórglæsilegum síðum hérna, en þó svo að það séu ekki alltaf einhverjar gloríur í gangi þá er eitthvað að gerast í hverjum einasta ramma. Sjáiði bara tildæmis þessa hér:



Öll þessi smáatriði, þessir pínulitlu brandarar og klikkuðu tiktúrur (það sést ekkert mjög vel á þessari mynd, en gaurinn er að nota lifandi snák eða skröltorm sem belti). Það er svo miklu hlaðið í rammana án þess að það sé erfitt að komast í gegnum þá.. ofsinn í hreyfingum gaursins, og þetta lúmska augnatillit sem Jóakim gefur honum.. þetta er svipaður húmor og maður sér sumstaðar í Valhallar-myndasögunum, en svonalagað er ekki að finna í Andrésblöðum lengur. Ónei.

Reyndar held ég að það væri alveg vit að gefa þessar sögur út í upprunalegu þýðingunni, vegna þess að hún var hreint ekki slæm. Ég vildi bara að ég ætti blöðin mín ennþá einhverstaðar.. í heilu lagi, það er. Þau eru eflaust einhverstaðar hér og þar á Heiðarveginum, en megnið af þeim hefur eyðilagst og farið í ruslið.

Opnunarsagan í Seven Soldiers lofar mjög góðu.. en Morrison hefði e.t.v. mátt hemja sig aðeins í innganginum. Óvissutónninn sem fyrsta blaðið slær missir dálítið marks eftir inngangsorðin hans, finnst mér. En kannske er það bara ég. Og þessi bannsetti blóðþorsti minn. Blóð blóð blóð..

Nóg af blóði þarna samt.

-b.

Þrjár myndir

Ég er búinn að vera að dúlla eitthvað á netinu.. fann myndir. Sko:







Ef einhver þykist vita af hverjum þessar myndir eru þá fær sá hinn sami ansi gott lof í lófa frá mér. Jafnvel húrrahróp.

.....

Sjáið hér html útgáfu af excel skjali sem ég fann þegar ég gúglaði nafn mitt núna áðan. Ekki veit ég hvað þetta er að gera á netinu, en þarna má greinlega sjá að ég óna bókstaflega allt, sama hvað það er. Ásamt Giffa og einhverjum Magnúsi.

-b.

It burns burns burns..

Walk the Line er svona la-la mynd. Phoenix stendur sig helvíti vel en í heild er myndin frekar 'önremarkabúl'. Mér finnst einsog ég hafi séð þessa frásögn í bútum hér og þar í ævisögumyndum síðustu ára.

[Viðbót daginn eftir:] Hann Ármann kemst mun betur að orði en ég um þessa mynd, en þetta er svona sirka það sem ég vildi sagt hafa. Þakkir til Inga ábendara.

Nei annars er ekkert annað í gangi. Létt þynnka bara. Vinna á morgun vúhú. Vonandi verð ég ekki nálægt þessum bölvaða hálfvita sem ég þurfti að vinna með síðasta fimmtudag. Dísús. Það er greinilega takmarkalaus óendanleg helvítis uppspretta af fávitum þarna úti, og þeir kunna að kunna að kvitta undir starfsumsóknir.

Sem betur fer er slatti af góðu fólki þarna líka, og þið vitið hver þið eruð.

Sem. Betur. Fer.

-b.

Vespu-sníkjudýr

Ikkari.

As an adult, Ampulex compressa seems like your normal wasp, buzzing about and mating. But things get weird when it's time for a female to lay an egg. She finds a cockroach to make her egg's host, and proceeds to deliver two precise stings. The first she delivers to the roach's mid-section, causing its front legs buckle. The brief paralysis caused by the first sting gives the wasp the luxury of time to deliver a more precise sting to the head.

The wasp slips her stinger through the roach's exoskeleton and directly into its brain. She apparently use ssensors along the sides of the stinger to guide it through the brain, a bit like a surgeon snaking his way to an appendix with a laparoscope. She continues to probe the roach's brain until she reaches one particular spot that appears to control the escape reflex. She injects a second venom that influences these neurons in such a way that the escape reflex disappears.

From the outside, the effect is surreal. The wasp does not paralyze the cockroach. In fact, the roach is able to lift up its front legs again and walk. But now it cannot move of its own accord. The wasp takes hold of one of the roach's antennae and leads it--in the words of Israeli scientists who study Ampulex--like a dog on a leash.

The zombie roach crawls where its master leads, which turns out to be the wasp's burrow. The roach creeps obediently into the burrow and sits there quietly, while the wasp plugs up the burrow with pebbles. Now the wasp turns to the roach once more and lays an egg on its underside. The roach does not resist. The egg hatches, and the larva chews a hole in the side of the roach. In it goes.

The larva grows inside the roach, devouring the organs of its host, for about eight days. It is then ready to weave itself a cocoon--which it makes within the roach as well. After four more weeks, the wasp grows to an adult. It breaks out of its cocoon, and out of the roach as well. Seeing a full-grown wasp crawl out of a roach suddenly makes those Alien movies look pretty derivative.

Já. Ég veit ekki.. þetta minnti mig bara á Dave Sim.

Og þarmeð er ég farinn í vísó.

-b.

Mikið.. var?

Eldrefurinn er uppfærður í 1.5.0.1 og þetta er á meðal þess sem þeir segjast hafa bætt / bætt við:

• Improved stability.
  
• Improved support for Mac OS X.
  
• International Domain Name support for Iceland (.is) is now enabled.
  
• Fixes for several memory leaks.
  
• Several security enhancements.

Mín feitletrun. En ég hefði getað svarið fyrir það að ég tékkaði á björn.is fyrir nokkru síðan, og það á Firefox.. Hefur þetta með linkana að gera eða..?

Nei ég veit ekki. Bara rak augun í þetta.

-b.

Sumar manneskjur fíla ég einstaklega vel

I got my mind seeet ooon you
I got my mind seeet ooon you

I got my mind seeet ooon you
I got my mind seeet ooon you

But it's gonna take money
A whole lot of spending money
Woahoah, to do it
to do it
to do it
to do it
to do it
to do it right!

Miracleman

Enn ein myndin. Var að ná í nokkur blöð af Miracleman (varúð: spoilerar), sem Alan Moore skrifaði snemma á níunda áratugnum. Það er víst næsta ómögulegt að finna blöðin og jafnerfitt, ef ekki erfiðara, að finna bækurnar sem þeim var safnað saman í*, en netið kemur til bjargar einsog svo oft áður..

Ég er semsé ekki kominn langt inní þetta, en því svipar strax til þess sem Moore gerði með Supreme. Öllu meira sinister og myrkara yfirlitum, en þetta er jú nítjánhundruð áttatíu og tvö. Hér eru tveir rammar úr öðru heftinu:



..og hér er að finna helling af Moore dóti sem er illfáanlegt annarstaðar.

..og hér má sjá bókskýringar fyrir slatta af bókum eftir karlinn.

Smelli þessu á draslið þegar þetta er allt komið inn. Eða er ég kannske eini gaurinn sem nennir að lesa myndasögur af tölvuskjá?

-b.

*Fann reyndar hefti nr. 1-17 á ebay og þar kostar pakkinn 76 dollara.. sirka 4790krónur. Kannske hreint ekki svo slæmt miðað við hvað myndasögur kosta yfirleitt. En mér sýnist þetta líka vera frekar góður díll.. Hér er 1-24 á 279 dollara og hér er fyrsta bókin (af hve mörgum veit ég ekki og nenni varla að tékka á því) á bilinu 125 til 175 dollara. Sei sei já.

Coetzee um þýðingar á verkum sínum

Hér. Hann hefur þetta að segja um hann Rúnar Helga, sem hefur þýtt nokkrar bækur eftir karlinn á íslensku:

My Icelandic translator copes perfectly well with European languages but needs help with South African terms like muti, snoek, Kaffraria.

Í rauninni ekkert í stærra samhengi.. bara smá athugasemd á milli annarra slíkra um kóreskan og hebreskan þýðanda.

-b.

Retrievr

Rakst á þetta tól, Retrievr um daginn. Maður leitar að myndum á flickr með því.. teikna myndir! Rosa sniðugt. Prófaði þetta samt ekki fyrren núna áðan. Helvíti nett. Virkar allavega ágætlega til að finna ákveðnar litasamsetningar. Prófið endilega.

Fann þessa mynd m.a. með því að leita að bláum og einhverskonar brúnum. Hver sem setti hana upp er aum tík og lokar fyrir urlið á henni, en satan. Það stoppar engann! Ónei! Og síst mig! Tryllingslegur hlátur, heilu rokurnar af honum!



Svalur tappi.

Öppdeit: Þessi gaur notar myndir af Flickr til að stafa það sem maður skrifar inn.. frekar tilgangslaust kannske, en samt gaman að þessu.



-b.

Trailer Trashin'

Í framhaldi af Shining og Troopers treilerunum kemur hérna Sleepless.. In Seattle (20mb HI-net .mov). Stór fæll en helvíti gott stöff.

-b.

Pítsan

Ég minntist nú á það um daginn, minnir mig, en hún mamma var hérna í heimsókn í síðustu viku og ég spurði hana hvort hún ætti ekki uppskrift af pítsubotni. Jú, segir hún: Þrír bollar hveiti, einn poki þurrger, salt og volgt vatn. Alltof einfalt í rauninni. Og þetta var svona sirka, þarsem hún slumpar náttúrulega alltaf.

Ég reyndi þetta. Fyrsta pítsan var frekar léleg, enda ætlaði ég að búa til hálfan pítsubotn en klúðraði helminguninni (þetta sem mamma gerir dugar í væna pítsu og dágott hvítlauksbrauð, og fer í heila fjölskyldu). Númer tvö var mun skárri, en sú þriðja var helvíti fín. Nú er ég að reyna aftur og vona að þessi takist a.m.k. eins vel og síðast, en helst betur.

Ég var að henda gaurnum inní ofn og þrífa eftir herlegheitin, þannig að nú hendi ég upp myndunum sem ég tók:

[Nei, á milli þess sem ég skrifaði þetta hér fyrir ofan og restina át ég og glápti á ,,X-Files" með gaurunum. En hérna kemur þetta..]

Hér er saxaða dótið: Ostur (rusti sem var ekki lengur hægt að skera í sneiðar með góðu móti), sveppir, púrrlaukur og rauðlaukur. Enginn laukur-laukur.


Nautahakkið sem ég var búinn að þurrsteikja, maísbaunir, pítsuostur og pepperóní. Sósan er ekki á mynd, en ég notaði Hunt's Italian Sausage pastasósu sem ég átti uppí skáp. Ein svoleiðis dugði á fjórar pítsur, og rúmlega það.


Deigið oní skál, búið að hefast í rúmlega hálftíma..


..og komið á borðið.


Flatt út með handafli, þar sem ég á hvorki kökukefli né grúví rauðvínsflösku.


Sósan. Ríflega af henni.


Draslið á..


..og restin öll. Krydduð með pítsakryddi og svörtum pipar.


Og nýkomin úr ofninum. Helvíti góð.


-b.

Halarinn

Er það merki um firringu á hærri stigum að ég skuli vera orðinn þreyttur á 1gb hámarks-uploadi per dag hérna á HI-netinu? Nú er stöðugt talað um ótakmarkað niðurhal í auglýsingum fyrir nettengingar hist og her, en ekkert minnst á.. upphal?

Væntanlega er það nú líka 'ótakmarkað'. Eru menn annars að setja sér takmörk í þessum efnum?

Annars - Nýlokið: Absolute Power, Cracker 1 syrpa. Á leiðinni: Miracle Man, Cracker 2 og 3. Og líklega nýji Battlestarinn.. ætli hann sé ekki kominn upp ennþá?

-b.

Bútur úr grein eftir Klock

Greinin heitir ,,X-Men, Emerson, Gnosticism" og ég gæti hafa bent á hana áður.. ég man að ég rakst á hana fyrir löngu síðan, stuttu eftir að ég las How To Read..., en las hana aldrei í gegn (enda var ég þá ekki búinn að lesa X-Men lotuna hans Morrison). En hún er nokkuð skemmtileg. Mig langar eiginlega að tékka á X-Men dótinu hans Mark Millar, þósvo að ég hafi aldrei verið hrifinn af skrifum hans hingað til.

En allavega, Klock snertir hérna á vandamálinu sem háir endalausum myndasögum á borð við X-Men, nefnilega endaleysinu. Nú erum við öll (eða flest?) lesendur bóka og áhorfendur kvikmynda, og höfum þannig vanist því að hlutirnir endi ekki illa.. svona oftast nær. Það gæti verið dálítið bjöguð túlkun á 'bælingu vantrúarinnar'*, en ég held að hún geri manni mögulegt að vera á báðum áttum þegar kemur að því hvort hetjan sleppi lifandi útúr hinu eða þessu. Það sem gerir þessar tilteknu myndasögur frábrugðnar öðrum skáldskap að þessu leyti er að hlutirnir geta í raun og veru ekki endað vel heldur. Bæling vantrúarinnar virkar þannig á báða bóga: Maður er spenntur fyrir hönd aðalpersónanna, á einhverjum tímapunkti er ógnin hrakin í burtu og jafnvægi komið á veröldina aftur (sjúkk, þetta endaði þá ekki illa eftir allt saman), en í næsta tölublaði er jafnvæginu raskað á ný (sjúkk, þetta endaði þá ekki eftir allt saman).

Það að Morrison skuli rannsaka þetta í vægast sagt neikvæðu ljósi** er ekki nýtilkomið (sjá tildæmis Animal Man), og gnostisisminn var mjög áberandi til grundvallar The Invisibles, en að mati Klock rennur þetta tvennt saman í New X-Men:

This is the central problem: the Phoenix is a negative endpoint -- the dark idea that will eventually be produced by evolution's violent progress from Human to Post-Human and beyond -- not a progressive Post-Human utopia, but something completely alien and inhuman that will destroy us all. Visions of a Post-Human utopia are primarily confined to the rhetoric of Xavier and Magneto; when the book gives us a glimpse of the future it is always a version of Chris Claremont's seminal Days of Future Past (Uncanny X-Men 141-142, 1980), a nightmarish future Morrison connects to the activation of the Phoenix Force (since Gnosticism would locate this force outside time, and since it conceives of this world as irremediably fallen, this connection makes sense). As proper comic book superheroes, the X-Men always win, of course, but the real philosophical challenges voiced by the better villains are never really dealt with. The comic book format expresses this dark, subterranean logic perfectly: pessimistic Post-Humanism. The idea that, yes, Post-Humanism is our destiny, but in the end it will do little more than provide the means for our continued violence and ultimate annihilation. As Sabertooth puts it: "Super-people are supposed to be the next stage in human evolution, and all we do is fight each other." [39] This pessimism is an unintentional but undeniable part of the serial form of superhero comics. The X-Men have continued their fight to integrate humans and mutants for forty years. Marvel Comics needs a sustainable universe where the X-Men will always be needed (a Utopia, which can end a book or film, doesn't work in a continuously serial narrative because it generates no new stories worth telling, publishing, or selling). These aspects of the form combine to create a world where no one can win and a dark future always threatens. The X-Men continue their fight for justice, but no higher force than the Phoenix and its attendant nightmare future is offered. Post-Humanism is very often utopian and teleological; the comics form itself fights against both these things.

Nú dettur mér reyndar tvennt í hug.. Þegar komið er að farsælum endi í hverskonar skáldverki lýkur verkinu, ekki kannske vegna þess að það er ekkert fleira sem hægt er að greina frá, heldur vegna þess að það er ekkert merkilegt, ekki í frásögur færandi. Annars hefði bókin (eða kvikmyndin eða hvað það nú er) haldið áfram. Þegar sagan er búin taka við hversdagsleg leiðindi. Þannig mætti hugsa til Dante og segja að sögufléttan leiði lesandann/áhorfandann í gegnum helvíti krísunnar, hlaupi upp hreinsunareld lausnar og eftirmála, kíki innfyrir dyr himnaríkis hinna farsælu endaloka og slútti þá frásögninni með haganlega staðsettu ENDIR.

Vegna þess að um leið og þú ert kominn í himnaríki er ekkert aksjón í gangi lengur. Engar pyntingar, engar litríkar persónur.. ekkert stuð. Helvíti er einn stór raunveruleikaþáttur á meðan himnaríki er endalaus verslunarferð þarsem allar hillur eru fullar, ekkert kostar nokkuð og enginn ryðst framfyrir annan.

Þá eru X-mennirnir fastir í helvíti.***

Á hinn bóginn man maður það sem sagt hefur verið um Tolstoy, að hann hafi byrjað sögur sínar þarsem aðrir hefðu endað. Vegna þess að hamingjuríki endirinn er tálsýn: í tilbreytingarleysi hversdagsins býr annað og lúmskara helvíti, sem dregur að lokum alla til dauða. Á mis-sársaukafullan hátt. Þá eru X-mennirnir ennþá fastir í helvíti, en það er allt í lagi vegna þess að allir aðrir eru þar líka.

Jæja félagi.. þetta var nú aldeilis merkilegt. Klukkan að verða fimm og ég á ennþá eftir að klára greinina (ég stoppaði þarsem ég tók tilvitnunina núna fyrir örugglega hálftíma síðan.. fór svo að lesa í BA ritgerðinni eftir að ég leitaði uppi þessa þýðingu mína á 'suspension...').

.....

Og fyrst ég er að þessu þá get ég bent á aðra grein eftir gaurinn, en hún fjallar um fræði Harold Bloom og kvikmyndina Donnie Darko. Man ekki hvað hún heitir og nenni ekki að gá að því, en hún er í draslinu: hér. Í drasli má einnig finna þætti nr. 3 og 4 af ,,Absolute Power", en 5 og 6 koma bráðum.

-b.

*Þetta ó svo illþýðanlega 'suspension of disbelief'.
**Það er kannske ekki forsvaranlegt að kalla Animal Man svartsýna stúdíu á þessu fyrirbæri, en mér sýnist endaleysið þar koma fram sem leið nauðsyn frekar en annað..
***Og lesendurnir væntanlega fastir í þessu gnostíska fangelsi, svona þess utan, en við skulum láta það eiga sig. Sjúkk.

Fyrir og eftir (eða öfugt)

Þarsem Davíð virtist ekki eiga orð til að lýsa eftirsjá sinni þegar hann rakaði af sér yfirvaraskeggið um daginn þóttist ég vita að það myndu a.m.k. líða nokkur ár þangaðtil honum dytti í hug að gera það aftur. Þannig að ég ákvað að taka mynd.

Svona leit hann Davíð út í September, þarsem hann stóð í dyragættinni hérna heima:



Og þetta er sami maðurinn núna áðan í sömu dyragættinni:



Þetta er svakalegt. Fær mig til að langa að spila 9-ball.

-b.

Týnt, grafið, stolið, brennt..

Slatti af triviu um glötuð verk í tímans rás.. Brot:

Kelly includes in his list manuscripts that were deliberately destroyed by, say, Hopkins or Joyce or Byron's publisher, and, less famously, Mikhail Bakhtin's manuscript on Dostoyevsky, which, as an exile in Kazakhstan, he used for cigarette paper, having previously smoked a copy of the Bible.

Mig hálflangar í þessa bók. Minnir mig svolítið á This is Not a Novel.

-b.

Reap the twirlies

Þetta er nú meira helvítis kjaftæðið..

Ég datt niður á greinina sem afhjúpaði gaurinn einhverntíman um daginn, en hafði ekki heyrt um þessa bók fyrr, enda sýnist mér hún vera frekar óspennandi.. svona greyið ég-skræða með tvisti. Það sem mér þykir merkilegast er að gaurinn skuli láta einsog bjáni og koma með einhverjar afsakanir fyrir því að hafa logið.

,,Logið" í bók. Hah.

Það er kannske ekki við öðru að búast af manni sem á allt sitt að þakka Ópru Vinfrei. En nú þegar hann er búinn að selja þessa bók sína (eða bækur.. mig minnir að það hafi þegar komið út framhald) í milljónatali, afhverju segir hann þá ekki þessum grenjandi húsmæðrum að fara til helvítis? Heldur hann að hann sé að redda ,,ferli" sínum til framtíðar?

Kélling.

-b.

,,Get ég fokking aðstoðað?"

Veitingahúsagagnrýnandi er þjónn í eina viku. Sæmileg lesning, en þessi lína fannst mér einstaklega góð. Nokkuð sem hann hefur eftir einum þjónanna á veitingastaðnum:

Some people are interested in having the experience of being disappointed.

Þetta er skarplega athugað. Og á sannarlega ekki bara við um ferðir á veitingahús.. þó þetta komi reyndar oft og sterklega fram þar, ef þetta viðhorf er til staðar á annað borð. Mér finnst það alltaf jafn skrýtið og blátt áfram pirrandi þegar fólk ákveður að maturinn sem það er með fyrir framan sig sé ógeðslegur, að staðurinn sé lélegur, þjónustan ömurleg o.s.frv., og heldur áfram að magna upp fyrirlitningu sína á öllu saman þó svo að það hafi í raun yfir voðalega litlu að kvarta.

Yfirleitt held ég að þetta fólk hafi aldrei komið nálægt þjónastörfum, og geri sér bara ekki grein fyrir því að það er ekki eitt í heiminum (eða veitingahúsinu).. og mér sýnist flestar sögurnar af kúnnum frá helvíti í þessari grein vera af slíku fólki. En hinn póllinn er líka til; fólk sem er í bransanum, hefur þjónað sínum skerf af hálfvitum og telur sig umkomið að krefjast óaðfinnanlegrar þjónustu frá hverjum sem þjónar því til borðs. Einhver blanda af elítisma og gremju sem er látin bitna á þeim sem eiga það síst skilið.

Ég er kannske að draga upp ýkta mynd af þessu, en oft virðist mér einsog fólk telji að þjónustuliðar skuldi því heiminn í háu glasi og ekki seinna en í gær. Fokking slappiði af og látið einsog húsum hæfar manneskjur. Amen!

men men en..

-b.