?
Fjandmennirnir tóku í sig nokkrar byssukúlur og féllu síðan saman í blóðgusum. Þeir voru einsog vatnsblöðrur nema bara risastórar og fylltar með blóði, ekki vatni. Mann-blóð-blöðrur. Við spiluðum hann á Sega-tölvunni hans Óskars bróður.
-b.
14 mars 2007
Hver man ekki eftir...
...Robocop vs. The Terminator!
?
Fjandmennirnir tóku í sig nokkrar byssukúlur og féllu síðan saman í blóðgusum. Þeir voru einsog vatnsblöðrur nema bara risastórar og fylltar með blóði, ekki vatni. Mann-blóð-blöðrur. Við spiluðum hann á Sega-tölvunni hans Óskars bróður.
-b.
?
Fjandmennirnir tóku í sig nokkrar byssukúlur og féllu síðan saman í blóðgusum. Þeir voru einsog vatnsblöðrur nema bara risastórar og fylltar með blóði, ekki vatni. Mann-blóð-blöðrur. Við spiluðum hann á Sega-tölvunni hans Óskars bróður.
-b.
Ratatat eru líka smúð
Ég var að sækja um vinnu. Held ég.
Muniði þegar maður gat fengið ís í svona pappír.. hann var bara innpakkaður, einsog smjörlíki, maður gat vafið utanaf honum og skorið í sneiðar. Það var æði. Ég man það voru jarðaber í jarðaberjaísnum. Og svo fékk ég mér kókómalt og ristabrauð með osti. Skólataskan mín angaði af gúrkusamlokum.
Ég á eiginlega ekkert að lesa hérna lengur, nema bókarómynd að nafni The Good Life. Hún er eftir Jay McInerney og fjallar á einhvern hátt um ellefta september tvöþúsundogeitt. Ég dauðsé eftir því að hafa keypt hana, en ég er bara ekki vanur því að bækur séu svona leiðinlegar. Maður er svo góðu vanur. Mér leiddist í gegnum fyrstu þrjár síðurnar og eftir tíu fleygði ég henni frá mér. Bókstaflega! Ég sat í þvottahúsinu og henti henni í gólfið. ,,Farðu þarna helvítis" sagði ég.
Það er eitthvað annað en Flaubert's Parrot og Nafn rósarinnar, sem eru báðar æði. En þær eru búnar núna.
Skattframtalið mitt er næstum því klárt. Ég hef óskað eftir samantekt á greiddri húsaleigu frá stúdentagörðunum.. pappírsmöppurnar mínar eru uppá háalofti lengst í burtu sjáiði til. Þegar það er komið þá er ég nokkuð góður. Ég held ég hafi aldrei verið með svona háar tekjur á einu ári áður. Ég tók sannarlega ekki eftir því.. mér fannst ég aldrei eiga pening.
Ég fór í hambó til Ýmis og Kristínar í gær. Prófaði að setja sýrðan rjóma og tómatsósu á borgarann minn, þarsem það var ekki til kokteill. Nokkuð ljúft skal ég segja ykkur! Smúð.
Og ég braut lyklakippuna mína. Það þurfti reyndar lítið til þarsem hún hafði verið að eyðast upp í kringum hringinn smátt og smátt. Mér þótti það mjög leitt.. Ég veit ekki hvað ég hef átt hana lengi, en hún var gjöf frá Grænlandi. Svona lítið skurðgoð úr beini. Átti að vernda húsið mitt. Vonandi finn ég eitthvað annað brátt svo lælígheðan mín fuðri ekki upp.
-b.
Muniði þegar maður gat fengið ís í svona pappír.. hann var bara innpakkaður, einsog smjörlíki, maður gat vafið utanaf honum og skorið í sneiðar. Það var æði. Ég man það voru jarðaber í jarðaberjaísnum. Og svo fékk ég mér kókómalt og ristabrauð með osti. Skólataskan mín angaði af gúrkusamlokum.
Ég á eiginlega ekkert að lesa hérna lengur, nema bókarómynd að nafni The Good Life. Hún er eftir Jay McInerney og fjallar á einhvern hátt um ellefta september tvöþúsundogeitt. Ég dauðsé eftir því að hafa keypt hana, en ég er bara ekki vanur því að bækur séu svona leiðinlegar. Maður er svo góðu vanur. Mér leiddist í gegnum fyrstu þrjár síðurnar og eftir tíu fleygði ég henni frá mér. Bókstaflega! Ég sat í þvottahúsinu og henti henni í gólfið. ,,Farðu þarna helvítis" sagði ég.
Það er eitthvað annað en Flaubert's Parrot og Nafn rósarinnar, sem eru báðar æði. En þær eru búnar núna.
Skattframtalið mitt er næstum því klárt. Ég hef óskað eftir samantekt á greiddri húsaleigu frá stúdentagörðunum.. pappírsmöppurnar mínar eru uppá háalofti lengst í burtu sjáiði til. Þegar það er komið þá er ég nokkuð góður. Ég held ég hafi aldrei verið með svona háar tekjur á einu ári áður. Ég tók sannarlega ekki eftir því.. mér fannst ég aldrei eiga pening.
Ég fór í hambó til Ýmis og Kristínar í gær. Prófaði að setja sýrðan rjóma og tómatsósu á borgarann minn, þarsem það var ekki til kokteill. Nokkuð ljúft skal ég segja ykkur! Smúð.
Og ég braut lyklakippuna mína. Það þurfti reyndar lítið til þarsem hún hafði verið að eyðast upp í kringum hringinn smátt og smátt. Mér þótti það mjög leitt.. Ég veit ekki hvað ég hef átt hana lengi, en hún var gjöf frá Grænlandi. Svona lítið skurðgoð úr beini. Átti að vernda húsið mitt. Vonandi finn ég eitthvað annað brátt svo lælígheðan mín fuðri ekki upp.
-b.
13 mars 2007
,,Kylle kylle"
Ég heyrði í Óskari bróður í dag. Hann var helvíti kátur, 23. ára í fyrsta sinn í dag. Hann er farinn að vinna á nýju Essó stöðinni, sem var verið að reisa við BSÍ.. þetta þýðir að við þrír elstu höfum allir verið í Essódjobbi með tiltölulega stuttu millibili.
Síðan beit ég í tómat þarsem ég sat við tölvuna og það sprautaðist safi úr honum yfir lyklaborðið mitt.
Kalt, það.
Life on Mars eru skemmtilegir. Ég er rúmlega hálfnaður með I, Claudius, en þetta eru um 11 klukkustundir í heildina. Svo var ég að sækja The Host (eða Gwoemul), eftir að hafa séð mælt með henni á netinu.
Ég var ennþá vakandi klukkan sex í morgun. Ákvað að lesa aðeins í bók áður en ég færi að sofa. Síðustu hundrað blaðsíðurnar í Nafni rósarinnar eru helvíti spennandi, og ég festist. Ákvað að ég skyldi bara vaka til að mæta í tíma og fara svo snemma að sofa. Kláraði bókina og vissi þá ekki hvern djöfulinn ég ætti af mér að gera. Sofnaði eitthvað rétt eftir átta.
Svefnvenjur mínar '06-'07 eftir Björn Unnar Valsson verður gerð fáanleg á bensínstöðvum um land allt í byrjun sumars. Munið skafkortið.
-b.
Síðan beit ég í tómat þarsem ég sat við tölvuna og það sprautaðist safi úr honum yfir lyklaborðið mitt.
Kalt, það.
Life on Mars eru skemmtilegir. Ég er rúmlega hálfnaður með I, Claudius, en þetta eru um 11 klukkustundir í heildina. Svo var ég að sækja The Host (eða Gwoemul), eftir að hafa séð mælt með henni á netinu.
Ég var ennþá vakandi klukkan sex í morgun. Ákvað að lesa aðeins í bók áður en ég færi að sofa. Síðustu hundrað blaðsíðurnar í Nafni rósarinnar eru helvíti spennandi, og ég festist. Ákvað að ég skyldi bara vaka til að mæta í tíma og fara svo snemma að sofa. Kláraði bókina og vissi þá ekki hvern djöfulinn ég ætti af mér að gera. Sofnaði eitthvað rétt eftir átta.
Svefnvenjur mínar '06-'07 eftir Björn Unnar Valsson verður gerð fáanleg á bensínstöðvum um land allt í byrjun sumars. Munið skafkortið.
-b.
12 mars 2007
11 mars 2007
Ég er Lesbók
Í sambandi við smekklausa pönnið mitt þá vil ég benda á að Lesbókin birti núna síðast minningargrein um karlinn með yfirskriftinni ,,Baudrillard allur - þar sem hann er séður." Sem mér finnst alveg jafn smekklaust en ekki eins sniðugt.
Því ég er svo sniðugur, það er það sem ég geri hérna allan daginn.
Undir yfirskriftinni ,,Ístöðulausir kjósendur" skrifar Gunnar Hersveinn:
Mín spurning er ,,hvaðan kemur þessi helvítis vissa?"
Því hvenær hættir hættir fólk að fylgja manni með 'réttar' skoðanir og hvenær byrjar maðurinn að mynda sér 'réttar' skoðanir svo fólkið fylgi? (Og þá erum við að gefa okkur að skoðanir skipti yfirhöfuð máli, sem þarf alls ekki að vera. Samkvæmt nýjum könnunum sem hafa verið í fréttum og ég nenni ekki að leita að í augnablikinu, kemur fram að andlitsfall frambjóðanda hefur jafn mikil áhrif og hvað annað á hugsanlega kjósendur.) Kannske er það málið að ég velkist í vafa um sirkabát allt, og vantreysti fólki sem þykist visst í sinni sök. Hvernig dirfist þú að hafa myndað þér skoðun þegar þetta og þetta og þetta mælir gegn þér? Á hinn bóginn er það rétt sem Gunnar segir, að tilfinningin fyrir þessu ístöðuleysi sé almennt sú að þar sé fundinn veikleiki. Stjórnmálamenn standa fastir á sínum skoðunum, ergó þeir eru traustir sem jörðin og skulu leiða landið. Og svo framvegis.
En það sama á við um frelsaða, AA-liða, sölumenn, talnafræðinga.. Fólk sem veit hvað er í gangi og eyðir tíma sínum í að sannfæra aðra. Og mér finnst ég hafa rausað um þetta milljón sinnum áður. Hvern er ég að reyna að sannfæra?
Blarg. Það er sunnudagur og ég ætla niður að setja í vél. Klukkan er hálfsjö, dagurinn nýbyrjaður hjá sumum okkar. Sokkar í poka. Hér nota allir bláa fimmtíu lítra IKEA poka undir tauið.
-b.
Því ég er svo sniðugur, það er það sem ég geri hérna allan daginn.
Undir yfirskriftinni ,,Ístöðulausir kjósendur" skrifar Gunnar Hersveinn:
Tómas Guðmundsson skáld beitti oft þverstæðum í skáldskap sínum til að varpa óvæntu ljosi á hluti. Setning sem kennd er við hann er eitthvað á þessa leið: ,,Ístöðuleysi er mín sterkasta hlið." Fullyrðingin er hugarhögg því gert er ráð fyrir að ístöðuleysi sé óumdeildur ókostur. Það er m.ö.o. talinn galli að geta ekki verið stöðugur í skoðunum sínum, málflutningi og afstöðu. Ístöðuleysi beinlínis merkir að vera laus í rásinni, hvikull, veiklyndur og jafnvel huglaus. Hinn ístöðulausi er í vafa og hikar andspænis vali.
Stjórnmálaflokkar nú um mundir keppast við að finna leiðir til að höfða til ístöðulausra kjósenda – óákveðnir kallast þeir. Óákveðnir, sem eru a.m.k. þriðjungur kjósenda, eru stundum skjallaðir með fullyrðingum um að þeir séu mikilvægir og dýrmætir kjósendur. En hvernig skapast þetta ístöðuleysi?
Mín spurning er ,,hvaðan kemur þessi helvítis vissa?"
Því hvenær hættir hættir fólk að fylgja manni með 'réttar' skoðanir og hvenær byrjar maðurinn að mynda sér 'réttar' skoðanir svo fólkið fylgi? (Og þá erum við að gefa okkur að skoðanir skipti yfirhöfuð máli, sem þarf alls ekki að vera. Samkvæmt nýjum könnunum sem hafa verið í fréttum og ég nenni ekki að leita að í augnablikinu, kemur fram að andlitsfall frambjóðanda hefur jafn mikil áhrif og hvað annað á hugsanlega kjósendur.) Kannske er það málið að ég velkist í vafa um sirkabát allt, og vantreysti fólki sem þykist visst í sinni sök. Hvernig dirfist þú að hafa myndað þér skoðun þegar þetta og þetta og þetta mælir gegn þér? Á hinn bóginn er það rétt sem Gunnar segir, að tilfinningin fyrir þessu ístöðuleysi sé almennt sú að þar sé fundinn veikleiki. Stjórnmálamenn standa fastir á sínum skoðunum, ergó þeir eru traustir sem jörðin og skulu leiða landið. Og svo framvegis.
En það sama á við um frelsaða, AA-liða, sölumenn, talnafræðinga.. Fólk sem veit hvað er í gangi og eyðir tíma sínum í að sannfæra aðra. Og mér finnst ég hafa rausað um þetta milljón sinnum áður. Hvern er ég að reyna að sannfæra?
Blarg. Það er sunnudagur og ég ætla niður að setja í vél. Klukkan er hálfsjö, dagurinn nýbyrjaður hjá sumum okkar. Sokkar í poka. Hér nota allir bláa fimmtíu lítra IKEA poka undir tauið.
-b.
Ekkert meira 24
Ég var að klára tólfta þátt í sjöttu þáttaröð af Tuttugu og fjórum. Það gerir fimm og hálfa þáttaröð á sirka sex vikum. (Geri aðrir betur?)
Það er í fimmta þætti þessarar þáttaraðar þarsem Jack býst til að pynta bróður sinn. ,,Segðu mér það sem ég vil vita eða ég meiði þig," segir hann. Bróðirinn svarar ,,þú ert eiginlega að meiða mig núna." Eftir því sem ég hef tekið eftir þá er þetta eini vísirinn að brandara sem hefur komið fram í þessum þáttum. Maður getur jú hlegið að endalausu tekknóbabblinu í þeim (server ráter söbnet rílei bandviþ) og því hvernig í ósköpunum Jack getur klárað sig í sturtu, rakstri og klippingu á rúmum níu mínútum.. en það er ekkert til sem heitir ekta brandari.
Þetta er pottþétt meðvituð ákvörðun. Húmor slær á spennu, og það síðasta sem þeir vilja gera er að slá á spennuna - þeir hafa nóg fyrir því að halda henni gangandi þessa fimm mánuði sem það tekur að klára sólarhringinn. En hlýtur maður samt ekki að þurfa að hlæja að einhverju?
Enda fannst mér bróðirinn skemmtilegur karakter, þósvo hann væri endalaust, endalaust illur. Ég er ekki frá því að kommentið ,,family.. pfft!" hafi verið brandari númer tvö hjá honum. Nokkuð gott.
Partíið niðrá sjöttu hæð er ennþá í gangi. Ég heyri bassadrunurnar hingað. Tími til að halla sér held ég.
Það er í fimmta þætti þessarar þáttaraðar þarsem Jack býst til að pynta bróður sinn. ,,Segðu mér það sem ég vil vita eða ég meiði þig," segir hann. Bróðirinn svarar ,,þú ert eiginlega að meiða mig núna." Eftir því sem ég hef tekið eftir þá er þetta eini vísirinn að brandara sem hefur komið fram í þessum þáttum. Maður getur jú hlegið að endalausu tekknóbabblinu í þeim (server ráter söbnet rílei bandviþ) og því hvernig í ósköpunum Jack getur klárað sig í sturtu, rakstri og klippingu á rúmum níu mínútum.. en það er ekkert til sem heitir ekta brandari.
Þetta er pottþétt meðvituð ákvörðun. Húmor slær á spennu, og það síðasta sem þeir vilja gera er að slá á spennuna - þeir hafa nóg fyrir því að halda henni gangandi þessa fimm mánuði sem það tekur að klára sólarhringinn. En hlýtur maður samt ekki að þurfa að hlæja að einhverju?
Enda fannst mér bróðirinn skemmtilegur karakter, þósvo hann væri endalaust, endalaust illur. Ég er ekki frá því að kommentið ,,family.. pfft!" hafi verið brandari númer tvö hjá honum. Nokkuð gott.
Partíið niðrá sjöttu hæð er ennþá í gangi. Ég heyri bassadrunurnar hingað. Tími til að halla sér held ég.
10 mars 2007
,,NÚNA!"
Mér drepleiðist.
Ef það væri fimmtudagur eða sunnudagur væri ég rólegur. En áföstudegi laugardegi leiðist mér. Kveiki á græjunum í fyrsta skipti í tvær vikur svo ég heyri eitthvað annað en pikkið í sjálfum mér. Búinn að vera að lesa helling af dóti, einstaka góðir punktar en ekkert sem ég nenni að skrifa upp.
Las í lest áðan. Stundum er líka ágætt þegar það er korter í næstu lest, og maður getur setið í skýlinu og lesið. Fór niðrá Sólbakka og sótti töskuna mína, sem ég gleymdi eftir pókerkvöld þarna fyrir tæpum mánuði síðan. Á jarðhæðinni, við hliðina á þvottahúsunum, var barnaafmæli í gangi. Stafli af puttapítsum, kökur og kóla. Mömmur með barnavagna að tala íslensku við krakkana sína, og dönsku við nágranna.
Þegar ég kom heim var búið að loka Bilku. Nó milk túdei. Hélt ég að það væri opið þarna í allt kvöld eða.
Nú er ég byrjaður á 6. seríu af 24 og get getið mér til um framhaldið. Í 20. þætti, eftir nokkrar vikur, komumst við að því að konan hans Jacks er enn á lífi og að hún var allan tímann múslimskur njósnari úr öfgahóp sem ber ábyrgð á öllu því illa sem hefur komið fyrir Jack nokkurntíman, allstaðar alltaf. Og dóttir hans líka, hún var inní þessu með henni. Þær stinga hann í bakið, bókstaflega. Jack deyr (í þriðja eða fjórða skiptið frá því að þátturinn byrjaði) og vaknar í himnaríki.
Hann sér gamla manninn við Gullna Hliðið og segir honum að opna fyrir sér NÚNA! því ef hann nær ekki sambandi við æðri máttarvöld NÚNA! þá komi svona og svona mörg hundruð þúsund bandaríkjamanna til með að deyja NÚNA!. Sankti-Pétur flettir í bókinni sinni og finnur engan Bauer. Jack segir honum að ,,víkka leitarsviðið" og ,,keyra nafnaskránna samhliða DDAR-, PSTOS- og NAR gagnabönkunum," fletta upp hinum og þessum bílnúmerum og rekja símtöl sem eiga sér kannske stað í næstu viku NÚNA!. Pési skilur ekki hvað Jack á við, þannig að Jack pyntar hann bara með stingsög og hálsbindi þartil gamli gefur upp kóðann að hliðinu.
Guð Jesú Almáttugur (GJA) er ekki á því að hleypa Jack niður aftur, sérstaklega þarsem mæðgurnar eru enn að stinga hann í bakið þarsem hann liggur í storknandi blóði sínu (á milli þess sem þær lesa í Kóraninum og biðja í átt til Mekka og snúa hvolpa úr hálsliðnum), svo mjög að sullandi líkið er svo gott sem dottið í sundur. Jack segir GJA að treysta sér og ,,gerðu það," og GJA fellst á rök hans. Það tekur meðalmann sirka 20 sekúndur að lesa þessa efnisgrein, en á skjánum gerist samtalið á 9 sekúndum.
Niðri á jörðinni útskýra mæðgurnar að þær hafi í raun og veru aldrei verið svikarar, en þurftu að sýnast vera það til að lokka út alvöru svikarana: Mömmu Jacks og systur hans og Amnesty International einsog það leggur sig. Jack pyntar þau öll þartil þau játa á sig illverkin, pyntar konuna sína svo hún fallist á að hjálpa honum á lappir, pyntar dóttur sína svo hún reimi skóna á hann, setur svo upp RayBan sólgleraugun sín (sem hann var með í brjóstvasanum allan tímann) og gengur útí sólsetrið.
(Í næsta þætti þar á eftir áttar hann sig á því að sólin er ógnarafl sem kemur úr austri og svíður bandaríska grund. Hann pyntar hana annaðhvort eða hótar að drepa tunglið þartil Sunna fellst á að hypja sig aftur til síns heima.)
Sko hvað mér leiðist mikið.
-b.
Ef það væri fimmtudagur eða sunnudagur væri ég rólegur. En á
Las í lest áðan. Stundum er líka ágætt þegar það er korter í næstu lest, og maður getur setið í skýlinu og lesið. Fór niðrá Sólbakka og sótti töskuna mína, sem ég gleymdi eftir pókerkvöld þarna fyrir tæpum mánuði síðan. Á jarðhæðinni, við hliðina á þvottahúsunum, var barnaafmæli í gangi. Stafli af puttapítsum, kökur og kóla. Mömmur með barnavagna að tala íslensku við krakkana sína, og dönsku við nágranna.
Þegar ég kom heim var búið að loka Bilku. Nó milk túdei. Hélt ég að það væri opið þarna í allt kvöld eða.
Nú er ég byrjaður á 6. seríu af 24 og get getið mér til um framhaldið. Í 20. þætti, eftir nokkrar vikur, komumst við að því að konan hans Jacks er enn á lífi og að hún var allan tímann múslimskur njósnari úr öfgahóp sem ber ábyrgð á öllu því illa sem hefur komið fyrir Jack nokkurntíman, allstaðar alltaf. Og dóttir hans líka, hún var inní þessu með henni. Þær stinga hann í bakið, bókstaflega. Jack deyr (í þriðja eða fjórða skiptið frá því að þátturinn byrjaði) og vaknar í himnaríki.
Hann sér gamla manninn við Gullna Hliðið og segir honum að opna fyrir sér NÚNA! því ef hann nær ekki sambandi við æðri máttarvöld NÚNA! þá komi svona og svona mörg hundruð þúsund bandaríkjamanna til með að deyja NÚNA!. Sankti-Pétur flettir í bókinni sinni og finnur engan Bauer. Jack segir honum að ,,víkka leitarsviðið" og ,,keyra nafnaskránna samhliða DDAR-, PSTOS- og NAR gagnabönkunum," fletta upp hinum og þessum bílnúmerum og rekja símtöl sem eiga sér kannske stað í næstu viku NÚNA!. Pési skilur ekki hvað Jack á við, þannig að Jack pyntar hann bara með stingsög og hálsbindi þartil gamli gefur upp kóðann að hliðinu.
Guð Jesú Almáttugur (GJA) er ekki á því að hleypa Jack niður aftur, sérstaklega þarsem mæðgurnar eru enn að stinga hann í bakið þarsem hann liggur í storknandi blóði sínu (á milli þess sem þær lesa í Kóraninum og biðja í átt til Mekka og snúa hvolpa úr hálsliðnum), svo mjög að sullandi líkið er svo gott sem dottið í sundur. Jack segir GJA að treysta sér og ,,gerðu það," og GJA fellst á rök hans. Það tekur meðalmann sirka 20 sekúndur að lesa þessa efnisgrein, en á skjánum gerist samtalið á 9 sekúndum.
Niðri á jörðinni útskýra mæðgurnar að þær hafi í raun og veru aldrei verið svikarar, en þurftu að sýnast vera það til að lokka út alvöru svikarana: Mömmu Jacks og systur hans og Amnesty International einsog það leggur sig. Jack pyntar þau öll þartil þau játa á sig illverkin, pyntar konuna sína svo hún fallist á að hjálpa honum á lappir, pyntar dóttur sína svo hún reimi skóna á hann, setur svo upp RayBan sólgleraugun sín (sem hann var með í brjóstvasanum allan tímann) og gengur útí sólsetrið.
(Í næsta þætti þar á eftir áttar hann sig á því að sólin er ógnarafl sem kemur úr austri og svíður bandaríska grund. Hann pyntar hana annaðhvort eða hótar að drepa tunglið þartil Sunna fellst á að hypja sig aftur til síns heima.)
Sko hvað mér leiðist mikið.
-b.
09 mars 2007
300
If 300, the new battle epic based on the graphic novel by Frank Miller and Lynn Varley, had been made in Germany in the mid-1930s, it would be studied today alongside The Eternal Jew as a textbook example of how race-baiting fantasy and nationalist myth can serve as an incitement to total war. Since it's a product of the post-ideological, post-Xbox 21st century, 300 will instead be talked about as a technical achievement, the next blip on the increasingly blurry line between movies and video games.
Directed by Zack Snyder, whose first feature film was the 2004 makeover of the horror classic Dawn of the Dead, 300 digitally re-creates the Battle of Thermopylae in 480 B.C., where, according to classical history and legend, the Spartan king Leonidas led a force of only 300 men against a Persian enemy numbering in the hundreds of thousands. The comic fanboys who make up 300's primary audience demographic aren't likely to get hung up on the movie's historical content, much less any parallels with present-day politics. But what's maddening about 300 (besides the paralyzing monotony of watching chiseled white guys make shish kebabs from swarthy Persians for 116 indistinguishable minutes) is that no one involved—not Miller, not Snyder, not one of the army of screenwriters, art directors, and tech wizards who mounted this empty, gorgeous spectacle—seems to have noticed that we're in the middle of an actual war. With actual Persians (or at least denizens of that vast swath of land once occupied by the Persian empire).
Líklega er eitthvað til í því að helsti markhópur þessarar myndar séu ungir karlar sem lesa myndasögur og spila tölvuleiki, en er það endilega ástæðan fyrir því að hún leyfir sér þennan hvíta hroka? Mig minnir að Apocalypto hafi fengið svipaða gagnrýni úr einstaka áttum, þótt þar hafi brúnu villimennirnir ekki verið Persar heldur Mayar. Og þar þurfti enga post-hugmyndafræðilega tölvuleikjafíkla til að bjarga miðasölunni.
Það er annars dálítið síðan ég las 300. Ég man að hún er gullfallegur gripur. Og ég leyfi mér að efast um að Miller hafi þar verið að skrifa sína útgáfu af The Eternal Jew. Einsog í Sin City bókunum hans er verið að sýna stælta harðjaxla sem berja á ljótum, veiklulegum og/eða vansköpuðum þorpurum. Munurinn er að hér klæðast þeir ilskóm og.. jú og þorpararnir eru brúnir villimenn. Eflaust eitthvað til í þessu hjá slate-aranum. Ekki besta tímasetningin hvað aðlögun varðar.
En ég kem til með að sjá þessa mynd.
-b.
N: hér er ég fastur
Búinn með alla hina dálkana. Djöfull skal ég klára þetta fyrir rest.. En þetta sprengjuhopp gæti ært óstöðugan.
-b.
08 mars 2007
Svaka sport
Ég er að lesa Flaubert's Parrot akkúrat núna, og hef mjög gaman af. Brot:
I'm not sure what I believe about the past. I just want to know if fat people were fatter then. And were mad people madder? There was a lunatic called Mirabeau in the Rouen asylum who was popular with doctors and medical students at the Hôtel-Dieu because of a particular talent: in exchange for a cup of coffee he would copulate on the dissecting table with a female corpse. (Does the cup of coffee make him more, or less, mad?) One day, however, Mirabeau was to prove a coward: Flaubert reports that he funked his task when faced with a woman who had been guillotined. No doubt they offered him two cups of coffee, extra sugar, and a slug of congnac? (And does this prove him saner, or madder, this need for a face, however dead?)
07 mars 2007
The Onion um Dane Cook
LOS ANGELES—Building upon his previous Burger King–related work, comedian Dane Cook announced plans Monday to tape an hour-long HBO stand-up special devoted entirely to the Texas Double Whopper, the latest menu offering from the fast-food giant.
...
"I'll ease the audience in by calling [the Texas Double Whopper] a 'sangwich,' and Burger King the 'BK Lounge,' but then I'll hit them with both barrels and call it the 'BK Lounge sangwich,'" Cook said. "You can expect me to pace some, then squat, then probably growl like I'm hungry, and say 'Huuuungry!' And to really hit it home, I'll climb up on the stool, howl, kick the stool over, and dive to the ground and do the worm. It looks totally spontaneous, but it's all carefully choreographed, and that's the beauty of it."
"I mean, the fucking thing has jalapeños on it, bro," Cook added. "Jalapeños."
Last month, Cook tested the new material in small comedy clubs across the country, trying out different inflections and pitches on newly created Cook-isms for soft-drink dispensers as well as gauging audience response to iterations of the word "dude."
"Stand-up comedy is an art form—it's not just writing and telling jokes," Cook said. "It requires your whole body and soul to gesticulate wildly and yell the same things about sesame seeds and mustard over and over at the audience in different voices until they laugh."
Þetta er fyndið afþví það er satt. Ekki bókstaflega, en samt ó svo satt.
-b.
Smekklaust, eða bara lélegt pönn?
Baudrillard er ekki dáinn:
Ég er reyndar ekki sjúr á þessari niðursuðu, en það er allavega gott hjá þeim að taka fram að BBC hafi sagt frá.. Maður gæti annars spurt sig hvort fréttaritari hafi verið á staðnum í eigin persónu. Þótt það hefði e.t.v. ekki breytt neinu um raunveruleika atburðarins, nema fyrir hann sjálfan.
-b.
Franski heimspekingurinn og félagsfræðingurinn Jean Baudrillard er látinn, 77 ára að aldri. Baudrillard lést á heimili sínu í París eftir langvarandi veikindi. Baudrillard var þekktastur fyrir hugmyndir sínar um ofurraunveruleika en hann var talinn einn af fremstu hugsuðum póst-módernismans og þekktur fyrir ýmis ögrandi ummæli um heimsmálin.
Baudrillard sagði nútímann einkennast af óljósum mörkum raunveruleika og blekkingar. Birtingarmyndir hans í fjölmiðlum, auglýsingum og öðrum miðlum yrðu raunverulegri en hann sjálfur og þar af ofurraunverulegar. Baudrillard sagði hlutina ekki gerast nema maður sæi þá gerast. BBC segir frá þessu.
Ég er reyndar ekki sjúr á þessari niðursuðu, en það er allavega gott hjá þeim að taka fram að BBC hafi sagt frá.. Maður gæti annars spurt sig hvort fréttaritari hafi verið á staðnum í eigin persónu. Þótt það hefði e.t.v. ekki breytt neinu um raunveruleika atburðarins, nema fyrir hann sjálfan.
-b.
05 mars 2007
Nei annars
Allt sem fólk skrifar vekur hjá mér ógleði þessa stundina. Þar er ég sjálfur meðtalinn. Ég er ósammála öllu en sé ekki tilganginn í að mótmæla. Illt í höfðinu og hálsinum, úti er komið haust.
Krakkar henda steinum í löggur og löggur handtaka krakka. Það er þrennt sem mér dettur í hug: Lögreglan er náðarsamlega betur skipulögð en múgurinn - Handtökurimman við gula múrinn var skólabókardæmi um herkænsku og samstillingu. Það ættu að vera læf sjónvarpsútsendingar frá öllum svona uppákomum, einfaldlega til þess að tryggja að yfirvaldið hagi sér jafn skikkanlega og það gerði þarna um daginn. Og hver sá sem heldur að önnur þessarra fylkinga sé í hundrað prósent rétti er hálfviti.
-b.
Krakkar henda steinum í löggur og löggur handtaka krakka. Það er þrennt sem mér dettur í hug: Lögreglan er náðarsamlega betur skipulögð en múgurinn - Handtökurimman við gula múrinn var skólabókardæmi um herkænsku og samstillingu. Það ættu að vera læf sjónvarpsútsendingar frá öllum svona uppákomum, einfaldlega til þess að tryggja að yfirvaldið hagi sér jafn skikkanlega og það gerði þarna um daginn. Og hver sá sem heldur að önnur þessarra fylkinga sé í hundrað prósent rétti er hálfviti.
-b.
Ég tel kindur
Ég skil ekki hversvegna ég get ekki bara farið að sofa. Ég hef nákvæmlega ekkert að gera, en tilhugsunin um svefn fær mig til að skrifa um hluti sem ég skil ekki.
Afhverju talar fólk annars um hluti sem það skilur ekki? Eða, öllu heldur, hversvegna talar fólk um það að það skilji ekki ákveðna hluti? ,,Ég skil ekki xyz." Og hvað með það?
Á hinn bóginn má segja að þetta sama fólk haldi samtölum gangandi, á meðan ég leyfi þeim að hrasa á skallann, sprikla, blæða út og deyja í rigningunni.
,,A fanatic is someone who can't change his mind and won't change the subject." Kvótað eftir minni. En eru hugsjónir eitthvað annað en skoðanir? Hugsjón versus skoðun. Segir það mér eitthvað? Mér finnst fólk sem hefur hugsjónir athyglisvert, á sama máta og manni gæti fundist raðmorðingjar athyglisverðir. En ég get ekki einusinni slegið í það með mjöðminni: það að koma hlutum í verk er ekki endilega slæmt, sama hversu zen maður reynir að fíla sig.
Og þarf ég að mótmæla sjálfum mér í lok hverrar efnisgreinar? Munum kenninguna um vegasaltið og tvær tilbúnar hliðar hvers máls. Ef ég færi mig aðeins til vinstri eru góðar líkur á því að heilum annarra þyki skemmtilegra að færa sig til hægri. Ekki til að jafna út hallann heldur til að mótmæla. Ekki þegar við erum að tala um neitt sem skiptir máli, samt.
Þetta er 1980. Ég nálgast fæðingarárið mitt. Endurómar 101 Reykjavík, bergmál úr innbundnum blaðsíðum. DA-dara DA-dara DA-dara. Tölum saman einsog við séum bara til á prenti.
Vitleysingar hafa verið hljóðir síðan í febrúar. Enginn minnist á bjórafmælið þetta árið. Er það slæmt? Fjögur og hálft ár er kreisí. Og hvar eru allir eiginlega?
Ég hélt óafvitandi uppá bjórdaginn með því að smakka allskonar bjór. Ég á eftir að borga fyrir hann því ég átti engan pening. Síðan fékk ég pening og fór þá að drekka með norskum sálfræðistúdentum hérna einhverstaðar fyrir norðan. Ég hefði betur sleppt því.
It's a nice day for a fight wedding
Ég á mandarínur, en ekkert hrökkbrauð.
Á morgun ætla ég að kaupa bók. Eða bækur.
Ennþá furðulegra því þegar ég loksins læt undan og halla mér á koddann finnst mér þægilegt að sofna. En ég vil ekki taka lokaákvörðun um málið, ég þarf að bíða þangaðtil ég læt undan og lognast útaf.
Og þetta er allt eitthvað sem mér finnst ég vera að endurtaka. 1980. Tuttugu í viðbót. Ég er rúmlega 24 ára gamall. Í gamla daga væri ég líklegast dauður. Það var Flash Gordon og hún kom út sama ár og ég. Það er álitamál hvort okkar hefur elst betur.
Djöfulinn geri ég í sumar?
(Fyrir utan það að fara á Hróarskeldu. Þangað langar mig. Koma ekki allir með?)
-b.
Afhverju talar fólk annars um hluti sem það skilur ekki? Eða, öllu heldur, hversvegna talar fólk um það að það skilji ekki ákveðna hluti? ,,Ég skil ekki xyz." Og hvað með það?
Á hinn bóginn má segja að þetta sama fólk haldi samtölum gangandi, á meðan ég leyfi þeim að hrasa á skallann, sprikla, blæða út og deyja í rigningunni.
,,A fanatic is someone who can't change his mind and won't change the subject." Kvótað eftir minni. En eru hugsjónir eitthvað annað en skoðanir? Hugsjón versus skoðun. Segir það mér eitthvað? Mér finnst fólk sem hefur hugsjónir athyglisvert, á sama máta og manni gæti fundist raðmorðingjar athyglisverðir. En ég get ekki einusinni slegið í það með mjöðminni: það að koma hlutum í verk er ekki endilega slæmt, sama hversu zen maður reynir að fíla sig.
Og þarf ég að mótmæla sjálfum mér í lok hverrar efnisgreinar? Munum kenninguna um vegasaltið og tvær tilbúnar hliðar hvers máls. Ef ég færi mig aðeins til vinstri eru góðar líkur á því að heilum annarra þyki skemmtilegra að færa sig til hægri. Ekki til að jafna út hallann heldur til að mótmæla. Ekki þegar við erum að tala um neitt sem skiptir máli, samt.
Þetta er 1980. Ég nálgast fæðingarárið mitt. Endurómar 101 Reykjavík, bergmál úr innbundnum blaðsíðum. DA-dara DA-dara DA-dara. Tölum saman einsog við séum bara til á prenti.
Vitleysingar hafa verið hljóðir síðan í febrúar. Enginn minnist á bjórafmælið þetta árið. Er það slæmt? Fjögur og hálft ár er kreisí. Og hvar eru allir eiginlega?
Ég hélt óafvitandi uppá bjórdaginn með því að smakka allskonar bjór. Ég á eftir að borga fyrir hann því ég átti engan pening. Síðan fékk ég pening og fór þá að drekka með norskum sálfræðistúdentum hérna einhverstaðar fyrir norðan. Ég hefði betur sleppt því.
Ég á mandarínur, en ekkert hrökkbrauð.
Á morgun ætla ég að kaupa bók. Eða bækur.
Ennþá furðulegra því þegar ég loksins læt undan og halla mér á koddann finnst mér þægilegt að sofna. En ég vil ekki taka lokaákvörðun um málið, ég þarf að bíða þangaðtil ég læt undan og lognast útaf.
Og þetta er allt eitthvað sem mér finnst ég vera að endurtaka. 1980. Tuttugu í viðbót. Ég er rúmlega 24 ára gamall. Í gamla daga væri ég líklegast dauður. Það var Flash Gordon og hún kom út sama ár og ég. Það er álitamál hvort okkar hefur elst betur.
Djöfulinn geri ég í sumar?
(Fyrir utan það að fara á Hróarskeldu. Þangað langar mig. Koma ekki allir með?)
-b.
04 mars 2007
,,None of our secrets are physical"
Hipster #1 with thick-framed glasses: Yeah, he could do the robot [does crappy robot dance].
Hipster #2: You are so lame.
Hipster #1: No, it's funny.
Hipster #2: It's not realistic.
Hipster #1: It's supposed to be how a robot would dance. What's not realistic about it?
Hipster #2: Yeah, so a robot programmed well enough to have a dance function would do what you just did...
Hipster #1: Probably.
Hipster #2: If they were to program a robot human enough to have a dance function it would have to be incredibly advanced and I don't think an incredibly advanced life-like robot would be programed with such stiff moves. They would almost certainly give him at least slightly groovier moves.
Hipster #1: I think you're thinking of a super advanced robot. I mean, we're just talking about, like, a robot that appears in the next decade.
--Hipster dance bar
Ég skil samt hvað hann er að fara.
Tommy eldaði kvöldmat núna áðan. Við erum að tala um að ég borðaði kvöldmat rétt að verða hálffimm. Sem er kreisí án takmarka. Eða annmarka. Það var samt helvíti gott.. Ein og hálf pylsa, sletta af pottrétti, laukur og sveppir, haugur af heimalagaðri kartöflumús og smásteik. Með bernes.
Ég er að klára 4. þáttaröð af 24. Jack er dulítill McGyver í sér þegar kemur að pyntingum.
Hei sunnudagur.
-b.
Sussuduss
James Joyce skrifaði nokkur sóðaleg bréf:
My love for you allows me to pray to the spirit of eternal beauty and tenderness mirrored in your eyes or fling you down under me on that softy belly of yours and fuck you up behind, like a hog riding a sow, glorying in the very stink and sweat that rises from your arse, glorying in the open shape of your upturned dress and white girlish drawers and in the confusion of your flushed cheeks and tangled hair. It allows me to burst into tears of pity and love at some slight word, to tremble with love for you at the sounding of some chord or cadence of music or to lie heads and tails with you feeling your fingers fondling and tickling my ballocks or stuck up in me behind and your hot lips sucking off my cock while my head is wedged in between your fat thighs, my hands clutching the round cushions of your bum and my tongue licking ravenously up your rank red cunt. I have taught you almost to swoon at the hearing of my voice singing or murmuring to your soul the passion and sorrow and mystery of life and at the same time have taught you to make filthy signs to me with your lips and tongue, to provoke me by obscene touches and noises, and even to do in my presence the most shameful and filthy act of the body. You remember the day you pulled up your clothes and let me lie under you looking up at you while you did it? Then you were ashamed even to meet my eyes.
You are mine, darling, mine! I love you. All I have written above is only a moment or two of brutal madness. The last drop of seed has hardly been squirted up your cunt before it is over and my true love for you, the love of my verses, the love of my eyes for your strange luring eyes, comes blowing over my soul like a wind of spices. My prick is still hot and stiff and quivering from the last brutal drive it has given you when a faint hymn is heard rising in tender pitiful worship of you from the dim cloisters of my heart.
Nora, my faithful darling, my seet-eyed blackguard schoolgirl, be my whore, my mistress, as much as you like (my little frigging mistress! My little fucking whore!) you are always my beautiful wild flower of the hedges, my dark-blue rain-drenched flower.
02 mars 2007
Einbarnið Karamazov finnst mér góð hugmynd
Two leading publishers have hit on the idea of boiling down classic novels for modern audiences who are too busy/stupid to read the real thing. Orion was first off the blocks with its Compact Classics, which will appear in May - Anna Karenina, Vanity Fair, Moby-Dick, The Mill on the Floss, David Copperfield and Wives and Daughters, all reduced to not more than 400 pages for "less confident readers". Soon after come Bleak House, North and South, Middlemarch, Jane Eyre, The Count of Monte Cristo and The Portrait of a Lady, similarly straitjacketed.
Without falling into the trap of condemning all abridgement - it happens on radio without a squeak of protest - at least half these titles should not be on the list. The fact that Moby-Dick is a digressive, unboildownable whale of a book is the whole point; The Portrait of a Lady, Vanity Fair and Middlemarch are straightforward reads - page turners, even for less confident readers, though in the case of Middlemarch there are admittedly a lot of pages to turn. The rambling David Copperfield is ripe for cutting, but Bleak House, in which Dickens was consciously widening his scope as an artist, is not. A great novel is more than its plot; it is an ecosystem, a world. Tamper at your peril.
Meanwhile, HarperCollins is reducing War and Peace from almost 1,500 pages to 900. It says it will give us less war. Perhaps it has hit on the answer. Why not The Only Child Karamazov, Le Misérable, A Tale of Two Medium-Sized Towns, Limited Expectations and A Couple of Days in the Country? That should do the trick.
01 mars 2007
Sjáið hvar ég sit
Ég var að klára að ryksuga herbergið mitt þegar Bea sagði mér að það væri enginn poki í vélinni. Mér datt einhvernvegin ekki í hug að tékka á því áður en ég byrjaði. Svona lagað á bara að vera í lagi. Ég hreinsaði úr innviðunum og stakk henni aftur inní skáp, kom að tölvunni aftur og hún var þakin ryki. Þannig að í staðinn fyrir að ryksuga var ég í raun að þyrla gólfinu yfir skrifborðið og rúmið mitt.
Var ég búinn að minnast á það að ég væri kominn með skrifborð? Tommy fékk eitthvað nýtt sett frá vini sínum, og lét mig hafa gamla dótið. Ég var allavega ekki búinn að sýna mynd af því:
..Tópasinn er þarna afþví ég hef ekki fundið betri stað fyrir hann síðan ég kom með hann heim um daginn. Og ég er með handklæði á gólfinu svo hjólin á stólnum rispi ekki gólfið. Ég gæti eflaust keypt mér mottu en ég hef ekki rekist á neina ennþá.
Craig Clevenger bendir á poddkast þarsem hann les fyrstu tvo kaflana úr Dermaphoria. Þetta er ekki maður sem ég myndi vilja hlusta á til lengdar.. en bókin gæti samt sem áður verið fín. Stendur ennþá til að tékka á henni.
-b.
Var ég búinn að minnast á það að ég væri kominn með skrifborð? Tommy fékk eitthvað nýtt sett frá vini sínum, og lét mig hafa gamla dótið. Ég var allavega ekki búinn að sýna mynd af því:
..Tópasinn er þarna afþví ég hef ekki fundið betri stað fyrir hann síðan ég kom með hann heim um daginn. Og ég er með handklæði á gólfinu svo hjólin á stólnum rispi ekki gólfið. Ég gæti eflaust keypt mér mottu en ég hef ekki rekist á neina ennþá.
Craig Clevenger bendir á poddkast þarsem hann les fyrstu tvo kaflana úr Dermaphoria. Þetta er ekki maður sem ég myndi vilja hlusta á til lengdar.. en bókin gæti samt sem áður verið fín. Stendur ennþá til að tékka á henni.
-b.
Generation Kill heitir það víst
David Simon og Ed Burns ætla að dýfa sér í Íraksstríðið. Frábært. Það er spurning hvort þetta skarist á við síðustu þáttaröðina af The Wire eða komi í kjölfar hennar.. En það er allavega gott að vita að þeir séu með eitthvað spennandi í burðarliðnum.
Ég á ellefu lotur eftir í n. Af hundrað.
Formattaði tölvuna hennar Ásu í dag. Það er alltaf jafn góð tilfinning að ræsa næstum tóma tölvu og byrja uppá nýtt. Einsog að stíga í nýfallinn snjó eða hlaða keðjum og barmmerkjum utaná brjóstmylking. Mig hálflangar orðið að strauja mína..
-b.
Ég á ellefu lotur eftir í n. Af hundrað.
Formattaði tölvuna hennar Ásu í dag. Það er alltaf jafn góð tilfinning að ræsa næstum tóma tölvu og byrja uppá nýtt. Einsog að stíga í nýfallinn snjó eða hlaða keðjum og barmmerkjum utaná brjóstmylking. Mig hálflangar orðið að strauja mína..
-b.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)