Hérna eru tvö lokaatriði úr sjónvarpsþáttum. Fyrst er önnur serían úr West Wing:



Þetta er geðveik sena, en þú fattar hana ekkert án þess að hafa séð þáttinn allt þar á undan, og helst alla þáttaröðina. Ég set hana hérna samt helst vegna þess að ég heyrði þetta lag, ,,Brothers in Arms" m. Dire Straits, heima hjá Stebba fyrr í kvöld.

Ég hef sett einhverja klippu úr West Wing hérna áður, en ég er sannfærður um að þetta er eitthvað sem færir standardinn fyrir sjónvarpsefni skör hærra. Ég lánaði Danna West Wing safnið mitt í gær og ég vona bara að hann meiki það í gegnum fyrstu þættina til að húkkast. Það er góð tilfinning.

Annað lag sem hljómar einsog höggvið útúr sama klettinum er ,,Don't Stop Believing", sem var notað í loka-lokasenuna í Sopranos: (skemmiskemm skemm fyrir þá sem hafa ekki séð lokaþáttinn:)



Hérna er lestur fyrir þá sem vilja spá í þessu frekar. Það er hellingur til að spá í þarna, en helst fannst mér hvernig fókusinn helst á syninum jafnvel þótt gaurinn sé alltaf í rammanum. Mjög vel gert. Og að hafa hreðjarar í að skrifa og taka upp og senda út svona endi á þætti sem hefur gengið í fleiri ár, það er í einu orði geðveikt. Þetta getur ekki hver sem er.

Og það er sannarlega ekki tilviljun að lagið sem hljómar undir er af plötunni Any Way You Want It.

Fjandinn. Tveir þættir sem eru búnir og farnir, Sopranos enduðu eins og best var á kosið og West Wing sló sig út með Massive Attack lagi.. en ég sé það ekki á youtube einsog er.

(Ég pantaði mér X-Files sett í dag. Hm. Ó já gæskan.)

-b.

Immortal Iron Fist #2 (stórar myndir)

Matt Fraction er kátur karl.

Á Kútter Haraldi? Nja. Þessir gaukar eru í það minnsta á dalli:





Aðallega eru það þessar línur á mörkum síðanna** tveggja:

I will cut out her tongue and listen to her gurgle for mercy.

Would that I could somehow rape her ancestors.

Þetta er bara.. vá. Ofsalega ofbeldisfullt. Eiginlega absúrd. Og þarna sér maður að hann er að horfa eitthvert langt í burtu, lætur augun reika um sjóndeildarhringinn á meðan hann hugleiðir hversu frábært það væri nú ef hann gæti, í alvörunni, nauðgað forfeðrum hennar. Þetta er illmenni.

En hann nær ekki að príla þann hugaþráð til enda því hún sallar þá niður. Jæja.

...

Tilviljun? Katrín kemur heim og alltíeinu dettur internetið hjá mér niður í skrið. Eða skreið? Það sem áður var spriklandi lax í þéttum straumi er nú skraufþurr steinbítur á teini. Hún er hljóðlátur fellibylur þessi kona. Stormur í vatnsglasi sem hringiðar til sín þráðlausum internettaugum og hendir þeim oní frystikistu.

Eða kannske eru Trekkarar annarstaðar í heiminum að fá sér lúr. Hvíla adsl rásirnar. Annars er ég kominn á seinni hlutann í annarri þáttaröð af DS9.

Ég var að hugsa um Deep Space Nine í sturtunni í morgun, lét hugann reika: Þetta er sjónvarpsþáttur þarsem við fylgjumst með allt að því óskeikulum leiðtoga. Hann kann allar reglurnar, er strangur en sanngjarn við starfsfólkið sitt, hefur yndi af hinu smálega í lífinu, hefur sterkan sjálfsaga, les góðar bækur, lifir sínu lífi eftir ákveðinni heimspeki en gerir sig vel skiljanlegan á mannamáli. Þessi leiðtogi er auðvitað of hæfur til að geta verið til í alvörunni, en þættirnir gerast í öðrum heimi.

Fólkið í kringum hann kann vel til verka, sem sést helst á því að þau virðast skilja hvort annað þegar þau velta útúr sér runum af sérfræðingatæknimáli einhverju, en það gerist oftar en einusinni og oftar en tvisvar í hverjum þætti. Það er smá drama hér og þar í kringum einhvern tittlingaskít, en annars eru allir vinir og allir leggjast á eitt því starfið skiptir öllu máli; þeim finnst þau í raun vera að bjarga heiminum.

Og það rann upp fyrir mér að þetta er The West Wing. Meira og minna. Bara útí geimnum. Magnað. Ekki nóg með það: DS9 var í loftinu frá '93 - '99, The West Wing hóf sýningar '99 og entist til 2006. West Wing skarst á við Voyager reyndar, í tvö ár '99 - '01, en það voru allt öðruvísi þættir. Fannst mér, að minnsta kosti.

Annars er allt að gerast bara. Svona í fréttum, á ég við.

-b.

**Nýmóðins orðabækur vilja væntanlega hafa það ,,síðnanna"? Nei takk.