..og þá hló Björninn

Eyþór Arnalds, efsti maður á lista Sjálfstæðisflokksins í Árborg, segist í yfirlýsingu harma innilega það atvik sem átti sér stað sl. nótt þegar hann var tekinn við ölvunar­akstur. Slíkt hafi aldrei hent áður. Hefur Eyþór ákveðið að draga sig úr kosningabaráttunni en muni hann ná kjöri þá ætlar hann að taka sér frí frá störfum sem bæjarfulltrúi í Árborg á komandi kjörtímabili meðan á málinu stendur. Jafnframt ætli hann sér að fara í áfengismeðferð.

„Ég harma innilega það atvik sem átti sér stað sl. nótt þegar ég var tekinn við ölvunar­akstur. Slíkt hefur aldrei hent mig áður en er engu að síður óafsakanlegt. Með þessu brást ég trausti samflokksmanna minna, stuðningsmanna, fjölskyldu og þeirra kjósenda sem ég leita eftir stuðningi hjá. Þessa iðrast ég af heilum hug og bið afsökunar á.

Í framhaldi af þessum atburði hef ég, í samráði við samstarfsmenn mína í Árborg og forystumenn Sjálfstæðisflokksins, ákveðið að axla ábyrgð og draga mig út úr kosninga­baráttunni. Nái ég kjöri mun ég að auki taka mér frí frá störfum sem bæjarfulltrúi í Árborg á komandi kjörtímabili meðan á málinu stendur og ég tek út mögulega ökuleyfis­sviptingu eða aðra refsingu, eins og lög segja til um.

Um þessa niðurstöðu er full samstaða í frambjóðendahópi Sjálfstæðisflokksins í Árborg sem áfram mun vinna ótrauður að sigri Sjálfstæðisflokksins í kosningunum 27. maí.

Ég tel að áfengi hafi brenglað dómgreind mína með alvarlegum afleiðingum og hef í kjölfar þessa atburðar ákveðið að fara í áfengismeðferð," segir í yfirlýsingu sem Eyþór hefur sent til fjölmiðla.

Mikið vildi ég óska að vitleysingar lægju ekki niðri - Eyþór er pottþétt vitleysingur vikunnar.

-b.

Aye aye, Seaguy!

Í dag hef ég skrifað einsog vindurinn. Á morgun ætla ég að fá mér bjór. Í nótt er tíminn sem líður á milli dagsins í dag og morgundagsins. Ha?

Neii!

Slakheit. Úff. Nóttin er annars að klárast. Fólk að fara á lappir, helluppákaffi. Og svona. Ekki helli ég uppá. Maður neitar sér um ýmislegt þessa dagana.

Hver er með gatarann minn í láni?

-b.

Hugljómun

Ég var að fá bréf frá lífeyrissjóðnum mínum og það rann upp fyrir mér að ég þarf bara að vinna einsog asni í 40, 50 ár í viðbót og þá verð ég moldríkur!

-b.

Enable incrimental file creation

Ljósið frammi á palli var að slokkna, svo ég býst við að það sé farið að birta aftur.. ?

Hef ég minnst á það við ykkur hversu mjög ég fíla hjólreiðar og pilsner?

Liftoff

Stundum veit ég ekki alveg hvort skrifin eru að verða auðveldari eða hvort ég bulli bara af sífellt meira hirðuleysi.

Vísindaskáldskapurinn verður þar, líkt og aðrar ráðsettar bókmenntategundir á borð við krimmann eða ástarsöguna, að hráefni fyrir póstmódernískan samtíning þar sem öllu ægir saman og auðþekkjanleg einkenni tungutaks eða umfjöllunarefna þessarra bókmenntategunda öðlast merkingu í sjálfum sér.

Tja. Ég veit allavega hvað ég er að segja. Það verður bara að duga í bili. Þetta er McHale, þósvo ég sé nú ekki með hann fyrir framan mig og geti því ekki vísað í blaðsíðutal.

Og ég er byrjaður á ritgerðinni. Gengur nokkuð vel og ég er farinn að geta sett upp beinagrindur að svoleiðis, sem ég gat aldrei ímyndað mér áður. Hvort maður fer eftir þeim er svo annað mál, en það hefur komið fyrir að ég hef farið eftir þeim einsog rauðum tússlínum á borgarkorti, frá hótelinu á næsta bar.
Kannske er bara erfiðara að skrifa sífellt fyrir næstu línu þegar maður er kominn í ákveðinn fyrirhugaðan blaðsíðufjölda.

Blóka samt ennþá eftir eyranu. Þó nú væri.

Í öðrum fréttum er sannarlega komið sumar. Tíð hjólreiða og pilsnerdósa. Sit útá svölum á hádegi og les blaðið. Vissi að þessi staðsetning kæmi til með að borga sig með hækkandi sól.

Vitleysingar eru að sökkva í sjóinn. Netið er í bútum um allan heim og þessi tiltekni bútur þarf að færa sig um set. Eigendurnir að skipta um heimili. Svona ryðst þessi kjötveröld svita og þriggjalaufa smára inní sæberspeisið okkar, helvísk. En þessi sproti blífur / Mister Collins gefur enn út skífur.

-b.

Síngúll nr. 2

Nýjasta smáskífa Pink T-Shirt Princess, Battery Juice Cult:


Rokselst.

Setti í þrjár vélar í dag, og tók til. Gerði samt lítið annað.. Hendi öxlinni í þetta á morgun.

-b.

Dear sir/madam...

Saga af bandarísku Þingvallaflóni sem var gabbað uppúr skónum af Nígeríumönnum:

The next day, Raymond told Worley that the other check he had deposited at Citizens, the check from Michigan for four hundred thousand dollars, was also phony. Worley knew what that meant, and, according to Raymond, disclosed his suspicion that the Robert Plan check was probably fake, too. When Worley got off the phone with Raymond, he was enraged. “I hate being taken advantage of by you evil bastards,” he wrote to Nduka. “This is all lies?” He went on, “Your day will come that you will be judged by God, and so will I. And I am ashamed, and shamed, and an embarrassment to my family, who are so precious and Godly people. What a terrible model of a Christian that I am. Thoughts of suicide are filling my mind, and I am full of rage at you despicable people. I hate living right now, and I want to die. My whole life is falling apart, my family, my ministry, my reputation and all that I have worked for all my life. Dear God, help me. I am so frightened.”

Það besta er samt að hann hefur þegar verið dæmdur í tveggja ára fangelsi plús sektir, og hefur tapað sirka áttatíu þúsund dollurum, en heldur því samt fram að liðið sem hann átti í sambandi við þarna úti hafi verið að verið að segja honum satt:

“The communications that I had with those people were so convincing that I really believed that they were real, they were true,” he said. “I would question them and they would come back with a response that was adequate to cover my concerns each and every time.” Despite everything, he insisted that he still believed he had been dealing with the real Maryam and Mohammed Abacha. “I think they were legitimately trying to use me and my resources to get their funds out of Nigeria into a safe place where they could have access to them,” he said. Worley wasn’t sure whom to blame for the bad checks, though Nduka was suspect. “Somehow there was a buyoff, a payoff, or something that went on there, and then it got switched to the point where I was then dealing with fraudsters,” he said.

Vertu aðeins betra skotmark, fíflið þitt.

-b.

Fleiri klippur

I, personally, have a working relationship with Vladimir Putin and that's very important. [...] One of our concerns is economic nationalism, to a certain extent, where he's using his oil companies to achieve what appears to be political objectives.

..sem er víst allt annað en að nota pólitískar aðgerðir til að ná fram markmiðum olíufyrirtækja. 'Amm.

Svo er hann að tala um að auka lýðræði í Rússlandi og að koma á lýðræði í Þýskalandi:

The point now is how do we work together to achieve important goals. And one such goal is a democracy in Germany [sic].

Hvaða tappi er þetta eiginlega?

-b.

Þú ert fantur, Krús

Teen girl: Hey, I'm a Scientologist.
Tom Cruise: Oh, really? What echelon are you in?
Teen girl: [awkwardly quiet] Uh... number three?
Tom Cruise: Exactly.

--Mission: Impossible III gala premiere, TriBeCa Film Festival, BMCC

Það er ennþá mín hugmynd samt

In the imaginary nation of Absurdistan, populated with a cast of very plausible politicos and insiders, Mr. Shteyngart sets in motion a plot that makes the wildest accusations of Michael Moore seem like pussyfooting understatements. Absurdistan might not exist, but something like it certainly resides in the idle fantasies of America’s neocons and foreign-policy cowboys. It’s part nation-state and part stage set for the unveiling of late capitalism’s gushing wet dreams—a country where the dollar’s primacy crushes any petty concern for conscience and the sanctity of human life. “The Americans have really been helping us out,” says one local democrat. “Free use of the fax machines after nine p.m., discounted Hellmann’s mayonnaise from the commissary, five thousand free copies of An American Life by Ronald Reagan.” It’s what the world would look like if no one were watching and global affairs were managed with all the discretion and tact of Lindsay Lohan. When Absurdistan’s vaunted oil reserves turn out to be a sham, the savvy American politicos don’t pack their bags and head back to Texas—they incite a bit of internecine bloodshed in the hope of scoring fat, no-bid peacekeeping contracts from the Department of Defense.

Absúrd dystópía?

Mig langar að lesa þessa bók.

-b.

Stórhættulegur gaur

Apparently the State Department isn't convinced that director Richard Kelly (Donnie Darko) isn't a terrorist. According to Jeff Wells at Hollywood Elsewhere, Kelly's passport has been held "under review" in good old Washington, D.C., bastion of freedom, because some guy named James Kelly is on their terrorist watch list, and Kelly's full name is James Richard Kelly.

All this means that Kelly, whose film Southland Tales premieres at Cannes, which opens May 17 -- and is in competition for the top prize at the fest -- may not be able to be there to enjoy his moment in the spotlight. Now, I'm all for keeping terrorists from blowing up planes and committing other dastardly deeds, but really, doesn't it seem there ought to be some easier way for the State Department to differentiate between a (relatively) well-known film director and a potential terrorist than making his mom dig up his junior high yearbook?

In what is surely an unintentional case of irony -- if only because it's hard to imagine government bureaucrats being that clever -- Southland Tales is about the government (what -- our government?!?) imposing a police state in the wake of a second major terrorist attack.

..mér finnst bara gott að frétta að hann sé loks að senda eitthvað annað frá sér.

Dónalegar upphrópanir

Helvítis!

Þriðja 7 Soldiers bókin kemur ekki út fyrren þann þrítugasta! Djöfull.

-b.

1/3

Ég sit a Prikinu og verð þyrstur af að horfa útum gluggann. Var að klára ritgerðina sem ég átti að skila á mánudaginn og þarmeð er einhver vinna í deginum. Ég hitti Víði áðan en hann var á leiðinni að flytja Geirþrúður svarar fyrir sig í ífiktaðri mynd niðrí Borgarleikhúsi. Sagði honum að ganga vel, ganga illa og brjóta útlim. Veit ekki hvort ég hefði getað gert betur. Fékk mér líka Vitaborgara með honum, svo hann gengur vel mettur á svið.

Verst að hann er ekki að fara að leika í böku-kappáts-atriði. Ég segi ekki annað.

St. Elsewhere með Gnarls Barkley er eðal haugur af megabætum til að hafa í eyrunum á meðan maður hjólar. Trippí sándskeip og hraðstígur taktur. Hvað vill maður meira á ferðinni?

Dying To Say This To You með The Sounds er líka fín.
Og Whatever People Say I Am, That's What I'm Not með Arctic Monkeys heldur áfram að rúlla. Strætóskífa um fyllerí og kellingar og fullar kellingar. Snilld.

Thief endaði frekar snarlega og mér fannst hann eiginlega missa sig í blálokin. Svei mér þá.

Setjum blálok hérna líka bara.

-b.

Borgaralegt hetjustríð

Ingi Björn benti mér á þetta í gær:

Captain America is about to battle his most fearsome foe yet: The government of the United States.

Today, Marvel Comics is releasing the first in its miniseries Civil War, which can only be described as a gutsy comic-book series focusing on the whole debate over homeland security and tighter government controls in the name of public safety.

The seven-issue series once again puts superheroes right back in the thick of real-world news, just as DC Comics has Batman battling al-Qaeda in a soon-to-appear comic and Marvel's X-Men continue to explore themes of public intolerance and discrimination.

...

Civil War starts with a clever premise. A number of incidents involving Marvel's rough-and-ready heroes has turned the good guys into targets of U.S. lawmakers: There is, for instance, one accident where a group of novice superheroes gets in over its head, leading to the death of a schoolyard full of children.

The politicians are concerned about public safety. So Congress passes a bill forcing all superheroes to register with the government as human weapons of mass destruction, and to work, in effect, for Washington. Superheroes who don't comply will themselves be branded fugitives.

Þetta minnir dálítið á stöðuna sem myndaðist í Watchmen þegar 'The Keene Act' bannaði hverskonar sjálfskipaða löggæslu, eða einsog segir þarna á wikipediu:

The act forced most costumed adventurers to retire, except for those who accepted complete government supervision. These included Dr. Manhattan (who remained a critical part of American strategic defense) and the Comedian (who had undertaken official missions in Vietnam and would later do so in Iran and Nicaragua).

Það eina sem virðist frábrugðið er þetta tal um ,,WMD's". Auðvitað er ég ekki að ýja að því að ofurhetjumyndasögurnar séu að endurvinna gömul plott, en það gæti verið gaman að bera þetta saman.

Það er líka gaman að sjá í að í þessari grein er hvorki minnst á hver skrifar né hver teiknar. Ritstjórinn segir nokkur orð og svo er ekki meira með það. Skrípentinn er Mark Millar, sem margir eru hrifnir af (en þó ekki ég). Teiknarinn heitir Steven McNiven, sem er nokkuð skondið, en ég kannast ekki við hann. Þið getið reyndar lesið um það og margt annað tengt þessari bók hér á wikipediu (hvar annarstaðar?).

-b.

Að lifa í núinu:

Living in the now also fits with the fact that the Pirahã don't appear to have a creation myth explaining existence. When asked, they simply reply: "Everything is the same, things always are." The mothers also don't tell their children fairy tales -- actually nobody tells any kind of stories. No one paints and there is no art.

Even the names the villagers give to their children aren't particularly imaginative. Often they are named after other members of the tribe which whom they share similar traits. Whatever isn't important in the present is quickly forgotten by the Pirahã. "Very few can remember the names of all four grandparents," says Everett.

Stórmerkilegt dót..

-b.

Jú better bilívitt

Á meðan ég man, hérna getið þið séð kóverið af nýju smáskífunni minni:



*klikki klikk*

-b.

Lúkufylli af sandi

Ég er svona draumþunnur einhvernveginn.. Það er hellingur búinn að gerast nefnilega, eitthvað sem maður veltir um í heilanum þarsem maður situr og hugsar, en ég er ekki viss á því hvað gerðist í draumi og hvað gerðist í raun og veru. Talaði ég við Má í gær eða dreymdi mig það? Hann var kominn aftur á Selfoss. Hitti ég stelpuna þarna og kærastann hennar á Eggertsgötunni? Nei líklega var það draumur.

Ég veit að allt dramað í kringum gaurinn og konuna hans og Danna og familíuna í útlandinu, ruslahaugarnir og grindverkin, gömlu vinkonurnar og bolinn minn.. það var í draumi. Löngum draumi.

Og í gær afgreiddi ég gaurinn með kattaraugað. Hann var annaðhvort þunnur eða lítið sofinn, á leiðinni í vinnuna að kaupa sér morgunjógúrt með krumpuðum fimmhundruðkalli. Núna áðan hitti ég Höllu (sko hvað ég man) og Gyðu í bóksölunni, en þær voru að klára sitt dót. Síðasta prófið og maí nýbyrjaður.

Ég var líka rétt vaknaður þegar það var hringt í mig úr Háholtinu og mér boðin allskonar kvöld til að vinna á. Ég neitaði öllu. Hefði betur sleppt því að mæta í gær; þetta rústar alveg rythmanum sem ég er með í gangi.

Á hinn bóginn var ég vaknaður fyrir hádegi í dag. Gæti verið verra.

-b.

Nemó í hjallinum

Ókei.

Ég svaf nánast ekkert í fyrrinótt, fór í vinnuna hálfsjö, kom heim rúmlega fjögur í gær, lagði mig fyrir framan tölvuna og vaknaði núna á slaginu ellefu. Þetta er ekki hægt.

-b.

..en ekki hvað?

Semen makes you happy. That's the remarkable conclusion of a study comparing women whose partners wear condoms with those whose partners don't.

The study, which is bound to provoke controversy, showed that the women who were directly exposed to semen were less depressed. The researchers think this is because mood-altering hormones in semen are absorbed through the vagina. They say they have ruled out other explanations.