Watchmen 1.1

Breyttur endir á Watchmen, fyrir kvikmyndina væntanlega:



Ég ætla rétt að vona ekki, en það er ágætt að hafa þetta bakvið eyrað, maður má ekki verða of bjartsýnn..

-b.

Hvurrs!

Eruði ekki að grínast með það að ég hafi ekkert skrifað hér inn í rúma viku?

Án þess að taka neitt sérstaklega eftir því fyrren núna?

Set bara vídjó á facebook og hræki smælkjum á twitter?

?

Jæja þá.

Það var nóg að gera í vinnunni á föstudaginn og mánudaginn, en ég var veikur heima þriðjudag og miðvikudag. Fékk einhvern brennandi verk í hnakkann og uppí haus á mánudagskvöld, var litlu skárri daginn eftir og var þessvegna ekkert að mæta. Ég hefði nú hugsanlega getað andskotast í vinnuna í gær en ég ákvað að gefa mér einn dag í viðbót og sé ekki eftir því, ég er orðinn svo mikið fylgjandi því að fara hægt af stað síðan í sumar.

Um helgina hittumst við strákarnir í púl, fórum svo í hambó og bjór heima hjá Davíð. Gaurarnir duttu út hægt og rólega; einn var að keyra, annar þurfti á Selfoss, þriðji á djammið, fjórði í rúmið og við Egill vorum dúó upp Miklubraut og í karókí á Bólstaðahlíð. Með stelpunum.

Ég er að vinna næstu helgi. Grátur. Með því safna ég tímum sem ég kem til með að taka út eftir tæpar fimm vikur þegar við förum til Lundúna beibí. Maður þarf að hafa flugmiða til að kaupa gjaldeyri, Hallur sagði mér það áðan.

-b.

Bon-bon Voyager.

Það er ekki svo ýkja langt síðan að byggingarskipulag samtala minna við annað fólk (og ekki síður sjálfan mig) skipti orðum og setningum út fyrir youtube-klippur.

Hallur er að fljúga til Parísar í fyrramálið, við hér á liðhlaupinu óskum honum góðrar ferðar að nýjum sið:



...

Í óskildum fréttum þá kláraði ég Anathem í kaffitímanum áðan. Hún er einstaklega skemmtileg, löng en fljótlesin. Ég tek meðmælarann. Fíla bækur um hugmyndir.

Er að hugsa um að kíkja á Cryptonomicon.

-b.

The Biggie - Picard Connection

Þetta er í síðasta sinn.

-b.

TNG lokið

Muniði eftir þessum hér?:



Ég kláraði síðasta diskinn í gær, var þá reyndar búinn að horfa á allra síðasta þáttinn á aðfararnótt sunnudags en átti eitthvað aukaefni eftir.

Þetta tók semsagt slétta tvo mánuði.

Látum okkur sjá, það eru 62 dagar og 178 þættir. Eða 2,87 þættir á dag.

UPPFÆRT: Þetta var vitlaust reiknað hjá mér, ég hafði þegar horft á fyrstu tvær seríurnar áður en ég fékk pakkann lánaðan, þannig að þetta voru bara 131 þáttur og þ.a.l. bara 2,11 þættir á dag.

Við segjum kannske bara ekkert meira um það í bili.

-b.

Fáheyrt

Það skyldi þó aldrei vera að þessir frjálshyggjuandskotar haldi því fram, að kreppunni sé um að kenna skorti á frjálshyggju?

Æ ef við hefðum nú bara þurrkað út allar þessar reglur sem þó voru til staðar og gefið auðvaldinu algerlega lausan tauminn, þá væri hér allt í fína lagi.

A fanatic is one who can't change his mind and won't change the subject.

Og þó. Fyrst þessir nefapar halda frumskógarlögmálinu til streitu þegar allt er í kaldakoli þá má vera að einn og tveir sjái að þeir eru einfaldlega ekki í tengslum við raunveruleikann.

-b.

Meira meira

Já nei ókei, þessir þættir eru tær snilld. Mér er sama hvort þið hafið horft á TNG eða ekki. Hér er þátturinn Beard on Beard:



Hér eru þeir allir.

Kannske bara fyndið

ef maður hefur verið að horfa á haug af Star Trek TNG uppá síðkastið:



Mér sýnist þessi gaur hafa gert fleiri svona ,,þætti". Skoða seinna.

-b.

Látið einsog ég hafi nýlega minnst á Torfhildi

Já talandi um Torfhildi.

Hér er gamla síðan sem ég bjó til og hangir ennþá uppi. Hér er sú nýja, sem er eflaust einfaldari í uppfærslu en mér finnst ekki vera eins falleg.

Þegar ég segi að ég hafi búið hana til þá á ég náttúrulega við að ég hafi púslað henni saman úr blogger-templati, einhverju css-dóti frá Ými og haloscan-kommentakerfi sem virkar nú einsog forngripur.

Og myndunum hans Davíðs. Síðan sjálf er óskup stílhrein og fúnksjónal, hvít og grá. En hausmyndirnar virkuðu vel þótti mér. Sjáið þessa sem er ennþá uppi:



og þessa sem er á nýju síðunni:



Og þó er sú efri frekar líflaus miðað við aðrar sem ég notaði.. Flott samt.

-- Reyndar er þessi nýrri frekar villandi.. Ef grannt er skoðað þá er hún bara toppurinn á þessari mynd:



Segir það manni eitthvað um ,,það sem býr að baki" eða ,,eyðilegginguna sem leynist undir yfirborðinu"? Ég veit það varla. Hinsvegar er gaman að hugsa til þess að allar hausmyndirnar sem ég setti á gömlu síðuna voru líka afmarkaðir rimar úr stærri myndum. Myndirnar virkuðu vel í sjálfum sér en það að útiloka allt annað en þessa breiðu rönd er líka aðferð til að segja eitthvað. Sjáið tildæmis þessa hér:



sem gæti engan veginn virkað sem hausmynd á vefsíðu ef við sæjum andlitin.

Fyrst var ekkert ©Darbó á þessum myndum, mig minnir að ég hafi fyrst bætt því við þegar þessi jólabanner fór upp:



Áður var þetta bara svona:



Það er kannske dálítið undarlegt að taka nafn ljósmyndarans fram í praktíkal-mynd, þ.e.a.s. mynd sem er hluti af vefhönnuninni frekar en hlutur í sjálfri sér. En mér finnst þessir bannerar vera bil beggja, og það var auðvitað útí hött að ég eignaði mér myndirnar beint eða óbeint, bara vegna þess að ég kom þeim fyrir á síðunni. En þetta kom vel út held ég.

Ég ætla bara að henda nokkrum inn í viðbót, ég hef gaman af því:











Og hérna er toppurinn á fyrstu síðunni sem ég smíðaði fyrir Torfhildi, ég sé að hún er til á archive.org.



Jeminn.

-b.

Vídjó fyrir mannfólk við tölvur

Horfið allavega þangað til lagið byrjar:



Það er bara eitthvað spes við það að sjá Darwin dansa við hipphopp.

-b.

Hjúkkett: The Freedom Version Edition

Undanfarnar vikur hefur læðst að mér sá grunur að lýðræðislegur grundvöllur samfélagins sé að molna undan fótum mínum. Þessi grunur ágerðist dag frá degi. En í dag sló af: ég kaus í stúdentakosningum on kampuss.

Mitt atkvæði verður talið! Ég er ekki númer!

(Þó svo að atkvæðið mitt sé í raun bara númer, eitt af fjölmörgum sem bætist inní ákveðinn dálk og keppir þar við önnur númer í öðrum dálki. Ég er samt ekki númerið sko, það er það sem ég á við. Ég er björn.)

Hversu kjánalegt er það samt að einkennisstafur Vöku sé A og Röskvu V?

Frekar kjánalegt.

Og!

Iceland is a frigid rock in the middle of nowhere that has gone bankrupt and gone gay:

The Colbert ReportMon - Thurs 11:30pm / 10:30c

It Could Be Worse - Iceland

Colbert Report Full Episodes
Paul McCartney Appearance

Funny Political Videos
More Funny Videos

Conan og Watchmen

Obama Disappointed Cabinet Failed To Understand His Reference To 'Savage Sword Of Conan' #24

WASHINGTON—President Barack Obama expressed frustration Wednesday after members of his cabinet failed to recognize his allusion to the 24th issue of the comic series Savage Sword Of Conan during their first major meeting together.

[...]

"How am I supposed to effectively lead this nation when [attorney general nominee Eric] Holder has to stop the meeting and ask what the story of Taurus using the black lotus powder to kill the five guard lions has to do with increasing broadband Internet connections nationwide?" Obama said while vigorously rubbing his temples.

Added the president, "For the love of Crom, am I the only one here who wants to keep the U.S. technologically competitive?"

[...]

When asked by the press corps if this week's hiccup has caused him to rethink any of his appointments, Secretary of State Hillary Clinton interrupted the president to assert that she and her colleagues have already begun educating themselves about comic books, and will soon be "an invincible team of Supermen and Wonder Women working to save America."

"Wonder Woman? That's not even Marvel," Obama responded before storming out of the press room. "Who are you people?"

Og!



Ég ætla ekki að sjá þetta fyrren ég er búinn að sjá myndina.. Það er kannske ekki ástæða til þess, en maður veit aldrei og ég er hættur að tékka á treilerum, ég vil sjá myndina þegar ég sé myndina. Og það er rétt rúmur mánuður í það, vonandi.

En þetta er þá hér.

-b.

Ég dæmi þessa bók af kápunni, líklega betur en hún á skilið

Það er orðið dálítið langt síðan ég birti skemmtilega kápu á þessari síðu. Hér er ein sem ég rakst á áðan, og ég tel að eigi rétt á ítarlegri umfjöllun allstaðar annarstaðar en hér. Þetta er Kvöldbók Línu:



Já hún Lína er eitthvað lokuð greyið, allar línur uppteknar eða blíðan utan þjónustusvæðis. En rauðhærða kvennagullið með bartana veit sko alveg hvernig á að taka á svoleiðis; handahreyfing segir meira en þúsund orð.

Smúð.

-b.

Gaman aðessu, sjöundi hluti

Sjáið undirritaðan í heimspressunni:

Eða mynd af honum öllu heldur.

-b.

Fyrir langa löngu, í stjörnuþoku óralangt í burtu

Geir með krabbamein. Kosið í maí.

Er ekkert grunsamlegt við það að báðir topparnir í ríkisstjórninni skuli greinast með æxli með stuttu millibili, annar í huga og hinn í rödd?

Þá á ég ekki við að þau séu að gera sér upp meinin eða neitt slíkt, heldur að hérna sé eitthvað kosmískt afl á ferðinni.

Halldór Ásgrímsson virðist hafa sloppið með lungnabólgu og öndunarvél.

Strangt til tekið er þetta ekkert annað en óréttlátt: Bankastjórarnir glíma við grá hár og ístru. Auðmennirnir bíða álitshnekki en þeim er alveg sama: þeir eru ekki í pólitík.

Ég hugsa meira að segja að hér sé hægt að finna einn tvo brandara um lífverði og líkamsrækt, en ég ætla ekki að leita því ég er séntilmaður.

-b.

Sjáðu þessa köku sem ég á, ég var að borða hana áðan

Ahemm.

Ef Ingibjörg Sólrún Gísladóttir ætlar að vera formaður stjórnmálaflokks, afhverju er hún þá ekki í brúnni?

Afþví hún er veik?

Til hvers heldur hún að varaformenn séu eiginlega?

-b.

Ein tvær myndir í viðbót

Og nokkur flickr sett í viðbót:


zeranico


arnthor


dvergur


richter

Og enn annar sem leyfir mér ekki að sýna myndirnar sínar.

Og núna fyrst finn ég náttúrulega samskotapoll með allskonar myndum frá allskonar fólki af mótmælunum.. En þarna er hann.

-b.

Myndir af Austurvelli

Ég kíkti niður á Austurvöll áðan og tók nokkrar aumar myndir af því sem ég sá, reyndar ekki fyrr en ég var lagður af stað uppí vinnu aftur. En datt þá í hug að kíkja og vita hvort ég sæi nokkuð um þetta á flickr. Viti menn. Smellið á myndirnar til að sjá myndasöfnin:


eir@si


vhallgrímsson


olikristinn

Hér er einn sem leyfir mér ekki að kópera slóðirnar sínar, myndirnar hans eru heldur ekki það merkilegar.

Og hér er annar.


peturunnar


ranmn

Svo eru hérna tvær sem ég fann á spjallþræði á ljosmyndakeppni.is, eftir gaur sem kallar sig Kristján Kristjáns:





Takk net. Gott stöff.

-b.

Baráttuljóð

Stríð?

Iss

Nei heyrðu nú mig

Hvað höfum við uppúr því?

Nákvæmlega

Ekki neitt!

Einu sinni enn.

Af helgum hlutum

Mikið var þetta fín helgi. Barinn fékk aðeins að skafa af kortinu mínu en hann hafði ofan af fyrir mér á meðan, þannig að það var allt í lagi.

Ég er að elda, kominn úr ræktinni.

Vinkona mín er veik þessa dagana. Ef hún les þetta þá bið ég mikið vel að heilsa henni.

Er ég að hætta að vinna á föstudagskvöldum, er það að gerast? Það gæti bara verið að gerast.

Battlestar er byrjað aftur, það er rosa gaman.

Og ég á eftir að lesa ógisslega mikið fyrir skólann.

Halló heimur.

-b.

bjór!

Muniði eftir Ray Liotta myndinni Unforgettable?

Hafði 3x100 kíló á bekknum í gær, þar var áfangi sem náðist.

Og við Davíð pöntuðum okkur far til London, ætlum að hitta Víði þann nítjánda mars.

Og það er föstudagur í dag!

Hvað er ekki að gerast, heimur?

-b.

Hann var ekki númer hann var manneskja

Og Patrick McGoohan var að deyja. Það gengur svona.

Maður ætti að horfa á The Prisoner aftur við tækifæri.. og taka þetta prisoner kviss, ég náði bara 60 prósent samt.

-b.

Kemur fyrir á bestu bæjum

(frá Chris' Invicible Super-Blog)

..hún ætti kannske að reyna græjuna sem ég minntist á hérna um daginn? Hræra hana uppúr vígðu vatni?

-b.

Um grímur af fésbók og annarstaðar

Ég rakst á facebook-hóp áðan sem mér þótti athyglisverður, en þar er fólk enn að tyggja bitana sem Björn Bjarnason fleygir undir borðið. Hann heitir Grímuklæddir mótmælendur tala ekki fyrir mína hönd, ég er líka þjóðin! Hér eru nokkrar athugasemdir þaðan:

,,Þeir sem mótmæla grímuklæddir eru ekkert annað en gungur, skammast þeir sín kannski svo fyrir skoðanir sínar að þeir þora ekki að þekkjast???"

,,Mótmælendur sem að hylja andlit sitt eru hugleysingjar."

,,Ef þú ætlar að vera að mótmæla stattu þá á þínu og láttu þá vita hver þú ert! Annars verða þeir aldrei hræddir!!!"

,,Ég hef lítið álit á þessum grímuklæddu unglingum sem haga sér eins og asnar og bera enga virðingu fyrir lögreglunni."

,,Það er eitthvað ógeðfellt við fólk sem þarf að fela sig á bak við grímu. Fyrir utan að málstaðurinn týnist þegar ekkert andlit er á bak við hann."

Þarna kvarta líka margir yfir ofbeldi og ,,anarkí" og árétta að friðsamleg mótmæli séu líklegri til árangurs en önnur. (Þetta endurtekur fólk æ ofan í æ en ég hef reyndar aldrei séð nein sannfærandi rök fyrir því. Mig langar til að trúa því og það hljómar rétt en er það bara vegna þess að ég hef heyrt það nógu oft?) Þannig að það má vel vera að einhver hluti þeirra sem þarna láta í sér heyra séu aðallega að spá í ofbeldi og eignaspjöllum, en ekki grímuklæðningu í sjálfri sér.

En þetta virðist fara í taugarnar á þónokkrum. Ég er ekki viss um að þetta fólk geri sér grein fyrir því að jafnvel þótt þeim standi persónulega stuggur af grímuklæddum einstaklingum þá sé tilgangurinn með grímunum hugsanlega annar, og komi hvekktum taugum þeirra lítið sem ekkert við.

Gunnar Marel skrifar góðan pistil í vefritið Nei., hér er brot:

Mikið hefur verið rætt að undanförnu að nokkur hópur mótmælenda kýs að hylja andlit sín. Telja margir það rýra málstað þeirra og vera þeim almennt til minnkunnar. En hverjar eru ástæður lambhúshettanna?

Þeir sem hylja andlit sín gera það vegna hugmyndafræði, þeirra persóna skiptir ekki máli, málstaður þeirra er birtingarmynd þess sem Rómverjar kölluðu Vox populi, eða rödd lýðsins. Þar skiptir einstaklingurinn ekki máli og enginn einn á að troða sinni persónu fram fyrir aðra. Önnur ástæða er hreinlega praktísk. Lögreglan gengur óeinkennisklædd um meðal mótmælenda með myndavélasíma og í miðbæ Reykjavíkur eru öryggismyndavélar á hverju götuhorni. Nú um áramótin tóku gildi lög sem heimila handtöku allra sem viðstaddir eru „uppþot eða fjölmennar óeirðir … sem hafa haft eða gætu haft í för með sér líkamsmeiðingar eða stórfelld eignaspjöll og ekki verður með vissu bent á hinn seka eða hina seku“ því þá er „lögreglu heimilt að handtaka hvern þann sem nærstaddur er og ástæða er til að gruna um refsiverða háttsemi.“ (2. mgr. 90. gr. laga nr. 88/2008) Lambhúshettan er því öðrum þræði sjálfsbjargarviðleitni þeirra sem reyna á þanþol hins löglega við mótmælaaðgerðir byggðar á hugmyndafræði borgaralegrar óhlýðni.

Það má eflaust rífast um þessa hugmyndafræðilegu ástæðu en sú praktíska meikar sens. Ef einhver vill ekki láta ná sér á mynd, hversvegna ætti hann þá að gefa yfirvöldum færi á því? Þeir eru til sem treysta lögreglunni og finnst blessaðir unglingarnir ekki sýna henni tilhlýðilega virðingu - einsog herramaðurinn sem ég vitna í hér fyrir ofan - en þótt ég geti treyst einstökum lögregluþjóni sem ég þekki persónulega þá þykir mér útí hött að færa það yfir á stéttina í heild. Ég myndi t.a.m. ekki treysta hvaða trésmiði sem er jafnvel þótt ég þekki þá nokkra, og líki vel. Nú, eða símadömum eða bifvélavirkjum eða fréttamönnum. Og ég myndi ekki fara berskjaldaður fyrir neinn sem ég ekki treysti, upp á von og óvon að hann eða hún eða þeir kjósi að misbeita ekki valdi sínu í það skiptið.

Það þýðir nefnilega lítið að byrgja brunninn eftirá og svona.

Og þetta raus um að hinir grímuklæddu séu gungur og aumingjar nær auðvitað ekki nokkurri átt. Eða er þetta spurning sem sérsveit ríkislögreglustjóra fær reglulega að heyra frá nokkrum sem mark er á takandi?

En þeir hafa auðvitað allskonar vopn og þessháttar til að sýna framá karlmennsku sína og dug..

-b.

Just add water

Artificial Virginity Hymen



No more worry about losing your virginity. With this product, you can have your first night back anytime. Insert this artificial hymen into your vagina carefully. It will expand a little and make you feel tight. When your lover penetrate, it will ooze out a liquid that look like blood not too much but just the right amount. Add in a few moans and groans, you will pass through undetectable. Its easy to use, clinically proven non-toxic to human and has no side effects, no pain to use and no allergic reaction.

(gegnum ectoplasmosis)

Ég veit ekki hvort það er hægt að segja nokkuð um þetta.. nema afhverju hafa þeir fyrir því að stilla þessu upp í svona druslulegu boxi, pakkningarnar færu betur þrjár eða fimm saman í þartilgerðum pappakassa, einsog Toro bollasúpurnar mínar.

Jú og náttúrulega nafnið á þessu. Eru til meyjarhöft sem fela ekki í sér meydóm?

-b.

Formatti lokið

Niðurstöður úr nýafstaðinni formöttun á tölvunni minni eru svohljóðandi:

Tímasparnaður í ræsingu: 20 sekúndur.

Keyrsluþungi í hvíld minnkaði um 12%.

Drasl sem safnast hafði inná tölvuna og þjónaði engum tilgangi, og var þarmeð hreinsað burt: u.þ.b. 15gb.

Til þess að geta gert þetta keypti ég mér annan litlan flakkara. Þessi er WD passport 150gb, tveggja og hálfs tommu. Hundrað og fimmtíu eru víst ekkert rosalega mikið, en miðað við það að tölvan sjálf er sirka 130gb þá er þetta mikill munur.

Og enn man ég eftir fyrstu borðtölvunni minni, harði diskurinn í henni rúmaði heilt gigabæt.

-b.

Best ársins 2008

Þessir árslistar geta aldrei verið samantekt á því besta sem kom út á árinu, ég fylgist ekki það vel með. En þetta getur hinsvegar verið ágætis vísir að því hvað ég fílaði á árinu, ef það er eitthvað sem birtist fyrst árið 2008 þá er það einhverskonar bónus.

Þetta er ekki í neinni ákveðinni röð:

BÆKUR

Njála

Ég nennti engan veginn að lesa hana þegar ég átti að lesa hana í íslensku 403. Maður þekkir söguna einsog langflestir Íslendingar, þetta með knérunninn og ég fer hvergi og svona. En bókin er óskaplega flott. Ég skrifaði tvisvar um hana á árinu, hérna og hérna. Engin ósköp. En hvernig ætti maður til dæmis að fara að því að skrifa ritdóm um þessa sögu nútildags? Maður gæti allteins skrifað lífsstílsdálk um arkítektúr pýramídanna.

Lesturinn var líka endalaust bættur með stuðningsritunum: Lykillinn að Njálu og myndasögum Emblu og Ingólfs.

Hvað stendur uppúr? Dauðadæmdur vinskapur Njáls og Gunnars, Skarphéðinn Njálsson á vappi um Þingvelli, lagakrókar.

Lord of the Rings eftir Tolkien
(Segi ég á ensku því ég hlustaði á hana á ensku.)

Önnur gríðarlega stór saga. Ég fílaði allar myndirnar og skil ekki hvað fólk var að vesenast með að kvarta yfir þeirri síðustu. En í bókinni er svo ótal margt sem vantar í þær - og hentar í rauninni ekki þeirri sögu sem sögð er þar. Mér fannst líka endalaust gaman að lesa söguna í þeirri tímaröð sem bækurnar setja fram. Svoleiðis virkar náttúrulega engan veginn í kvikmynd, en sagan á blaðsíðunum er sterkari fyrir vikið. Ég skrifaði eitthvað um bókina hérna.

Uppúr stendur: ,,Rauða bókin" og hetjurnar snúa aftur í rústað Skíri.

Reader's Block eftir Markson

Ég skrifaði um hana hér. Ég man óskup lítið eftir henni núna nokkrum mánuðum eftir að ég las hana, en það er ekki von: bókin er blanda af triviu og textaþrautum, sem þó er ekki endilega ætlast til að maður svari. Um leið byggir Markson upp einhverskonar stemmu um listir, listamenn og hlutverk beggja í Lífinu, með stóru L-i. This is Not a Novel var hugsanlega betri, Vanishing Point klárlega verri.

Uppúr stendur: No sane man can dance.

Mæling Heimsins eftir Daniel Kehlmann

Sem ég skrifaði uppúr hér. Bókin er fallega skrifuð og í góðri þýðingu, úir allt og grúir í pælingum um leit og rannsóknir, uppgötvanir, frásögn, vinskap, karakter, persónuna vs. samfélagið og hugvísindi vs. raunvísindi.

Uppúr stendur: Loftbelgsferðin, sverðið á lofti, súrefnisleysi á fjallstindi, and-efni í flösku.

Falling Man eftir DeLillo

Alls ekki það besta sem ég hef lesið frá honum, en bókin er vel hugsandi stúdía á eftirköstum ellefta september, þar sem hegðun fólksins í kjölfarið er langtum dramatískari en Atburðurinn sjálfur. Sem hæfir DeLillo einstaklega vel, þar sem hversdagslegt fólk talar ekki eins og fólk við annað fólk sem það ætti ekki að þekkja.

Uppúr stendur: Pókerkvöldin, listaverkasalinn, maðurinn sem lætur sig falla.

Snow Crash eftir Neil Stephenson

Ég kláraði hana núna um daginn, hún er líklega lakasta bókin á þessum lista en er svo full af skemmtilegum hugmyndum og leikandi framsettum myndum af absúrd hversdagsleika. Tengingin við Súmerska guð- og þjóðfræði er skemmtileg en ég hugsa að hann hefði mátt ýta henni aðeins aftar bakgrunninn. Ég hugsa að ég finni fleira eftir gaurinn.

Uppúr stendur: Fyrstu síðurnar með The Deliverator, ,,listen to Reason" og síbreytilegt sjónarhorn sem virkar.

Ljóðskáld eru hálfvitar

sem allir þekkja.

og Algleymi

sem ég var reyndar hálfnaður með á áramótum en hlýtur að vera besta íslenska skáldsagan útgefin 2008 sem ég las á árinu. Þótt þær séu ekki mjög margar. Ég segi það samt.

Hermann er mjög vel skrifandi, hjá honum er íslenskur veruleiki raunverulegur en rennur samt saman við vestræna sagnfræðilega fantastík án þess að hökta. Þetta er bók um hugmyndir og skynjanir, tímaferðalög, falsanir, furðuleg handrit og Tinna. Ég gæti í raun og veru ekki hugsað mér neitt meira spennandi.

Uppúr stendur: Neðanjarðarbækistöðin, Íslandsstrengurinn og endalokin.


LÉLEGAR BÆKUR SEM ÉG ANNAÐVHORT KLÁRAÐI VEGNA ÞESS AÐ ÉG VEIT EKKI HVAÐ, EÐA HÆTTI AÐ LESA ÞVÍ ÉG VILDI EKKI MEIR:

Bjöguð enska Lúdmílu eftir DCB Pierre, tilgangslaus.
Sólkross eftir Óttar Norðfjörð, misheppnuð.
Dexter in the Dark eftir Jeff Lindsay, yfirnáttúrulega leiðinleg.
Ósýnilegir glæpir eftir einhvern gaur, þýðandi Hermann Stefánsson, drafandi.
Dermaphoria eftir Craig Clevenger, óspennandi.

Hvað kom fyrir Craig? Jeminn.

MYNDASÖGUR

The Last Musketeer eftir Jason

Ekki sú besta sem hann hefur gert og líklega ekki sú næstbesta. En hann á sér ákveðinn sess. Síðustu síðurnar eru eitthvað sem ég held að gæti varla virkað nema afþví að það er Jason sem gerir það.. Hversdagsleiki, rómantík, sæ-fæ og einstaka punktar af dramatík sem sagan hefur unnið fyrir. Trúverðugleiki?

Uppúr stendur: Síðasta síðan, en ég þyrfti að lesa bókina aftur.. ég man að ég var hrifinn af ýmsum atriðum hér og þar en man ekki nægilega vel eftir þeim.

Flex Mentallo eftir Morrison

Nú keypti ég Flex á ebay áður en krónan hrundi og mikið ofboðslega er ég feginn. Skrifaði ég einhverstaðar hvað ég þurfti að borga fyrir öll fjögur blöðin? Ég ætla a.m.k. ekki að gera það hér og þaðanaf síður að reikna út hvað þau myndu kosta mig í dag.

Ég hafði lesið söguna á tölvuskjá, sótti hana á netið og fannst ekkert athugavert við það: Ég gat hvergi keypt hana úr búð. En ég ætla að setja hana á listann fyrir 2008 vegna þess að það er rétt. Ég las hana á pappír í ár og þetta er Morrison einsog hann gerist bestur. Plús það að allra síðustu síðuna vantaði í tölvu-útgáfuna sem ég las. Ég er að vísu ekki alveg viss um að sú síða hafi bætt neinu við söguna.. En það kemur þessu ekki við.

Uppúr stendur: Krossgátan, grænu myndasögurnar, brotlendingin.

I Shall Destroy all the Civilized Planets eftir Fletcher Hanks, í samantekt Paul Karasik

Ég hikstaði á fyrstu síðunum eða alveg fyrstu tveimur þremur sögunum, en þetta safn er algert gull. Þetta eru ofurhetjusögur með svo snarbrengluðum áherslum og naívu hugmyndaauðgi, ég hef aldrei séð annað eins og Karasik, sem ég býst við að hafi stúderað ,,gullaldar"-myndasögur nokkuð vel, vill meina að þær séu alveg sér á parti.

Sjáið ofurhetjuna: Stardust er almáttug geimvera, ofurhetjugaldramaður, sem er með bækistöðvar á sinni eigin plánetu einhverstaðar í geimnum, og hann ver tíma sínum í að fylgjast með smáglæpamönnum á Manhattan. Hann er alltaf að fylgjast með réttu glæpónunum á réttum tíma og leggur af stað til að stöðva þá undir eins, en nær aldrei í skottið á þeim fyrren eftir að þeir hafa drepið slatta af fólki eða valdið einhverjum fáránlegum skaða. Það er svo hann geti refsað þeim nógu grimmilega býst ég við: Plottið, glæpurinn og ,,handtakan" er hálf sagan, hinn helmingurinn er Stardust að refsa hinum seku á einhvern stórfurðulegan máta.

Endahnúturinn hans Karasik setur punktinn yfir i-ið, þarsem við fáum að vita ýmislegt misjafnt um þennan Hanks.

Uppúr stendur: Pokarottan, ísfangelsið, geislarnir, eftirmálinn.

The Umbrella Academy: Apocalypse Suite eftir Gerard Way og Gabriel Bá.

Það er alvarlegur undirtónn í þessari furðulegu fjölskyldusögu og brenglunin nær nokkuð langt undir yfirborðið. Teikningarnar hæfa sögunni í raun furðulega vel, hvort er í senn á sömu línu: einlæg án þess að vera barnaleg eða væmin, uppfull af kreisí hugmyndum sem eru þó settar fram á látlausan máta, persónurnar nánast tvívíðar en sannfærandi.

Mig langar allavega í meira.

Uppúr stendur: Tímaferðalangurinn (nema hvað).

NextWave: I Kick Your Face eftir Warren Ellis og Stuart Immonen.

Ég segi það bara aftur: Þetta er eina bókin sem Ellis ætti að vera að skrifa, en hann er það ekki lengur. Klippt á gaurinn eftir 12 tölublöð. Hrikalegt. Þetta er and-alvarleg og hýperaktív ofurhetjusaga sem á engan sinn líka, a.m.k. ekki hjá Marvel. Það mega allir missa sín, sagan er einn stór brandari, tungumálið dásamlegt, sögumaðurinn (?) fáránlega meðvitaður og hugmyndaauðgin rosaleg. Þetta er það sem Ellis getur skilað af sér þegar hann sleppir öllum útskýringum og hættir að velta sér uppúr einhverjum formtilraunum sem öllum er sama um nema honum.

Uppúr standa: Hundrað Jarðar-dollarar, risaeðlan, skrímsli barnæskunnar.

Casanova v2: Gula eftir Matt Fraction og Fabio Moon.

Ég las hana af tölvuskjá afþví það voru allir að tala um hana á netinu og ég nennti ekki að bíða eftir safninu. Þessi bók verðskuldar allt það hæp sem hún fær. Hún er laus í reimunum og létt á bárunni og poppkúltúrpottréttur og fílar það. Það skemmir bara að skrifa um hana finnst mér, það á að lesa hana frekar.

Uppúr stendur: Orðlausa heftið, viðsnúningurinn, raunveruleikabíómyndin.


KVIKMYNDIR Í BÍÓ OG ANNARSTAÐAR FRÁ

There Will Be Blood - Besta langa byrjun ársins.

Southland Tales - Besta ómögulega mynd ársins.

Be Kind, Rewind - Besti naívismi ársins.

Brazil - Besta gamla mynd sem ég hafði enn ekki séð ársins.

The Dark Knight - Besta teiknimyndahetjubíómynd nokkurntíman.

Pineapple Express og Tropic Thunder - Besta gamanbíó ársins (en eru samt örugglega ekki eins góðar á vídjó eða í seinna skiptið yfirhöfuð).

Gone Baby Gone - Besta glæpaspæjó ársins.

The King of Kong - Besta heimildamynd ársins, þótt það væri eiginlega grunsamlega mikið drama í henni og ég vildi varla trúa því að hún væri bara heimildamynd.

Michael Clayton - Besti Clooney ársins.

JCVD - Besta erlenda mynd ársins (ha ha).


SJÓNVARP, GAMALT OG NÝTT

The Singing Detective, bresk mínísería frá '86

"The doorman of a nightclub can always explain that it's lipstick on his hand and not blood, but how did it get there? Lets be economical, nothing fancy...if he smacked some dame across the mouth then he's got both answers in one."

Þetta er fyrsta línan í fyrsta þættinum (af sex) og fellur einstaklega vel að fyrirfram gefnum hugmyndum um harðsoðnar spæjarasögur sem gerast á svarthvítum eftirstríðsárum. Sem slík er hún mjög góð opnun, en þegar lengra dregur á þættina er þetta viðhorf og þessi orðræða sem viðgengst í ímynduðum spæjaraheimi rithöfundarins - aðalpersónu þáttanna - tekin í sundur og rannsökuð. Hverskonar persóna skrifar með þessari rödd og hverskonar fortíð hefur sú persóna átt?

Rithöfundurinn er miðpunktur frásagnarinnar og fortíð, nútíð og ímyndun blandast meira og meira saman eftir því sem geðheilsunni hrakar. Úr verður alveg hreint prýðilegt dæmi um ,,áhrif skáldskapar á veruleikann og öfugt"-þemað sem við erum öll svo hrifin af. (Sjá einnig: Algleymi, Mælingu heimsins, I Shall Destroy.., Flex Mentallo og JCVD.)

Mállýskan í námumannabænum í fortíðinni er líka dásamleg. Það er allt gott við þessa þætti. Mig hálflangar að sjá bíómyndina sem þeir gerðu uppúr henni hérna um árið, bara til að sjá hversu illa henni var klúðrað.

The Sandbaggers, breskir spæjaraþættir frá '78-80.

Ég er hálfnaður með þessa þætti, búinn með fyrri helming annarrar seríu, og ég myndi ekki mæla með þessu við hvern sem er. Ég las um þá í einhverjum skrifum Greg Rucka, þarsem hann sagði að myndasögurnar hans Queen and Country væru meira og minna myndasöguuppfærsla á Sandbaggers. Sem er satt og rétt.

Þetta er búrókrasíuspæjó uppúr kalda stríðinu þar sem enginn vinnur, heldur tapa allir bara mishratt.

Uppúr stendur: Ísköld fangabýttin, möguleg endalok flugvélaránsins og dauði í íbúð austan járntjaldsins.

Star Trek: The Next Generation

Þegar ég fór á DS9-fyllerí hérna um árið nældi ég mér í fyrstu tvær þáttaraðirnar af TNG um leið. Ég horfði á tvo þrjá þætti en missti áhugann: Þetta var eitthvað svo miklu daufara en DS9. En einsog með svo margt annað þá þarf maður að gefa þessum þáttum séns, það er í raun ekki fyrren í annarri þáttaröð sem þeir komast á skrið.

Ég hef ekki áhuga á því að ,,breiða út boðskapinn", þ.e. að þröngva Star Trek uppá þá sem hafa ekki á huga á því. Og ef þú fílar ekki Star Trek núþegar þá hugsa ég að TNG sé klárlega ekki til þess fallið að húkka þig.. En þeir eru samt best ársins vegna þess að þarna er heill haugur af spennandi hugmyndum, skemmtilegir karakterar, allnokkrir góðir þættir og einstaka mjög góðir þættir innanum slatta af meðalmennsku (einsog gengur og gerist).

Málið er að maður getur ekki bara horft á góðu þættina, maður verður að hafa fylgst með þáttunum í heild til að kunna að meta þá. Og til þess verður heildin að vera nógu vel úr garði gerð, að maður missi ekki áhugann þegar þessir andskotar gefa manni þrjá fjóra blátt áfram lélega þætti í röð um miðbik einhverrar þáttaraðar. TNG heldur mér í það minnsta ennþá, ég er að byrja á sjöttu seríu akkúrat núna.

Uppúr stendur: Yesterday's Enterprise, The Inner Light, Darmok, Conundrum, Sins of the Father, Cause and Effect, The Drumhead...

Battlestar Galactica

Fyrri helmingur fjórðu seríu endaði með látum. Alltaf tekst þessum kjánum að setja krókana í mann með ,,síðustu þáttunum." Þeir byrja aftur þarnæstu helgi, þessi hérna hlakkar til.

Lost

The Constant var brilljant og ég er ennþá tilhlakkandi gaurinn vegna þess að þeir byrja aftur eftir tæpar tvær vikur.

The Wire

Besta sjónvarp nokkurntíman. Fimmta sería var eins góð og hún gat orðið, endalokin mjög við hæfi og þá kannske sérstaklega hjá þeim sem fengu engin endalok.. lífið heldur áfram, fólk er einsog það er o.s.frv. Þættirnir eru stútfullir af æðislegum karakterum en að öðrum ólöstuðum þá er Bubbles einn sympatískur gaur. Hann átti þetta undir rest.

Uppúr stendur lokaþátturinn í heild sinni.

X-Files

Talandi um einstaka góða þætti innan um salla af drasli. Það er X-Files frá sjöttu þáttaröð og uppúr. Mikið óskaplega hafði ég samt gaman af því að fara í gegnum X-Files kassann minn.. Þegar þeir nenntu á annað borð að bretta fram ermarnar þá gat þetta orðið virkilega gott stöff.

Uppúr stendur: Bad Blood, Folie á Deux, nasistaþátturinn, sveppaþátturinn, Groundhog Day-þátturinn og geimveruþátturinn.

Og!

Að lokum!

TÓNLIST?!?!?!

Sætar lygar - mixteip ársins

I'm In Love With My Car með Queen - Queenlag ársins.

Surfing on a Rocket með Air - Hjólalag ársins.

Girl Talk - Hljómsveit sem ég missti af ársins.

Djöfull var ég lengi að skrifa þetta helvíti.

-b.

Myndir af hulstri fortíðar, úú

Fyrir þá sem fíla The Wire þá er hérna slatti af myndum af settinu þarsem þættirnir voru teknir.

Það eru einhverjir spoilerar samt, fyrir þá sem hafa ekki séð þættina. Ég ímynda mér samt að þeir sem eiga þá eftir hafi lítinn sem engan áhuga á svonalöguðu hvorteðer..

Tölvan mín er komin aftur úr viðgerð, rosa gaman. Kostaði sama sem ekki neitt. Það eina er að bil-takkinn er ekki eins góður á þessu og á gamla lyklaborðinu, það virðist bara vera einn nemi undir honum í stað tveggja. Afhverju gerið þið svonalagað IBM?

Engin rækt í kvöld því Davíð er á Selfossi en við fórum í gær. Óskup var það notalegt. Mér leið einsog ég væri blómi í eggi og að eggið væri að láta mig lyfta fullt fullt af kílum.

-b.

Gleðilegan gaur!

Ufsilon

Ég ætla ekki að segja upphátt að þar hafi komið vel á vondan

Þá vitum við hvaða lungu þú varst að sleikja Víðir..

-b.

Does compute?

Ég er búinn að vera einsog draugur í allan morgun. Var að koma úr hádegismat og er fyrst að skríða saman núna. Ég kvitta víst ekki undir það að kjúklingadúrúm lækni öll mein, en það hlýtur að lækna nokkur mein?

Svo er síðasta Testament bókin komin í plast niðrí aðfanga. Ég hlýt að renna mér í þann gaur.

Halló heimur!

-b.

Jólin í baksýn

Ég gat bara ekki sofnað í gær og vakti og vakti og núna er ég að vinna framá kvöld.

Ljósir punktar þessi jólin voru maturinn, góðar og praktískar jólagjafir handa mér og það að gjöfum frá mér var vel tekið. Svo tókum við strákarnir aðeins í spil, sem var gaman, og ég spilaði slatta af Magic við Óskar bróður.. í fyrsta sinn í langan tíma.

Hryllingurinn var hinsvegar sá að tölvan mín var fjarri góðu gamni og ég gat þessvegna ekki sónað mig útúr röflinu og rausinu og látunum á Heiðarveginum einsog venjulega.

Daginn fyrir Þorláksmessu sat ég við tölvuna og spjallaði við Helga tvíbura á msn, hann sendi mér tengil á eitthvað jólalag og ég var nýbyrjaður að spila það þegar ég teygði mig í vatnsflöskuna og sullaði vatni yfir lyklaborðið. Ég tók tölvuna úr sambandi, þurrkaði eins og ég gat og setti hana á hvolf. Daginn eftir kom ég heim úr vinnunni og kveikti á henni, hún virkaði fínt einsog vanter nema að lyklaborðið svaraði illa eða ekki neitt. Klukkan var orðin fjögur en ég keyrði undireins niður í Nýherja. Gæti ég fengið að prófa nýtt lyklaborð - ég gæti þessvegna skipt um það sjálfur á staðnum - og keypt það ef lyklaborðið væri eina vandamálið? Nei, ég þyrfti víst að kaupa það fyrst. Og líklega væri ráð að leyfa þeim að tékka á því hvort einhver bleyta hefði komist inní tölvuna sjálfa, bara til að vera viss.

Mér finnst kjánalegt að hugsa til þess en samt mjög rökrétt miðað við það hversu mikið ég nota gripinn: Að dauðsfalli eða alvarlegum slysum frátöldum þá var þetta það versta sem hefði getað gerst á Þorláksmessu. Fyrir mig. En gott og vel. Hún er semsé í viðgerð.

Þegar ég kom á Heiðarveginn greip ég í gömlu Thinkpad tölvuna hennar mömmu, sem hafði ekki verið notuð í einhvern tíma. Það var víst ekkert inná henni sem átti að halda uppá þannig að ég byrjaði að strauja hana - aðallega til að geta notað hana sjálfur þessa örfáu daga. En batteríið var hálfónýtt, og þegar uppsetningin á Windows var rétt að klárast hætti tölvan að taka inn rafmagn frá hleðslutækinu, batteríið tæmdist snarlega og tölvan slökkti á sér. Ég byrjaði uppá nýtt en það var sama sagan. Það virtist ekki vera hægt að setja upp Windows ef batteríið virkaði ekki í tíu mínútur eða svo.

Þannig að tölvan sem var ekki í notkun, en samt í lagi þannig séð, er nú ónothæf.

Og hin tölvan á heimilinu var full af einhverjum sora og gat ekki tengst netinu. Og var með DVD-drifið stillt á Reg.2.

Þegar ég kom heim í Mávahlíðina fékk ég hinsvegar aðeins að nota tölvuna hennar Ingibjargar, sem var óskup fallegt af henni.

Af þessu leiðir að ég er búinn að horfa á aðeins minna TNG og Deadwood en ella.

Ég las hinvegar hálft Algleymi og Nextwave: I Kick Your Face. Sú fyrrnefnda er helvíti spennandi og skemmtileg. Og Nextwave er eina bókin sem Ellis ætti að skrifa nokkurntíman, a.m.k. núna þegar hann er hættur að skrifa Planetary og Transmetropolitan. Rosagottstöff.

Í gær ætluðum við Ingibjörg að horfa á A History of Violence sem ég keypti í Kolaportinu um daginn, en diskurinn hökti einsog ég veit ekki hvað. Sást samt varla rispa á honum. Helvítis. Við horfðum á Drabet í staðinn sem var góð, dálítið langdregin undir lokin en reddaðist alveg í bláendann. Vel smíðuð. Smeið. Smeidd.

Bla.

-b.

Úr viðtali við Jason

Art is such a meaningless term. It's only when it comes to things that don't really have anything to do with the actual comics that it's a concern. Yes, comics are art, so that the state can give grants to cartoonists. Yes, it's art, so that libraries will put comics on their shelves. Yes, it's art, so that comics will be reviewed in newspapers. But when you're sitting with a comic in your hands, reading, is it art or not? Who cares?

Tíhí

BATAVIA, IL—In October, Fermilab scientists joined a growing number of physicists around the world in warning that the Very Large Earth Collider—a $117 billion electromagnetic particle accelerator built to study astronomical phenomena by colliding Earth into various heavenly bodies—could potentially destroy Earth when it sends the planet careening headlong into Mars, Jupiter, or even the sun.

Ég sem er allstaðar

Ég kom fyrir í mýflugumynd í innlit/útlit, þætti sem var sýndur einhverntíman um daginn. Þeim sjöunda í níundu þáttaröð. Sjáið hér, ég á rammann frá 4:16-21.

Á 'ann.

-b.

Myndugheit gærkvöldsins

Þegar maður bakar piparkökur þá tekur bakarinn fyrst fram steikarpottinn og 2x500gr af smjörlíki.

Svo sér hann að það er hvorki til hjartarsalt né hvítur pipar í húsinu, verður vonsvikinn í smástund en ákveður þá að baka engiferkökur í staðinn. En þá er ekki heldur til vog, og uppskriftin kallar á 500gr af hveiti og sama af púðursykri. Bakarinn fer á netið og gáir hvort hægt sé að umreikna þetta yfir í desilítra. Jú, það er hægt, en reiknilíkönin eru undarleg: Það er til dæmis ekki sama um hvað er rætt þegar breyta á úr bollum í desilítra, jafnvel þótt hvortveggja sé spurning um rúmmál. Hann fer því á hæðina fyrir neðan og fær lánaða vog.

Hann tekur allskonar hráefni og setur í skál, en þegar eggin og smjörlíkið eru komin útí þá er óskup lítið pláss eftir í skálinni, svo hann hellir öllu draslinu á eldhúsborðið og hnoðar. Hún Ingibjörg hleypur til og færir allskonar drasl af borðinu því hann er deigugur á höndunum. Bakarinn kann henni miklar þakkir fyrir.

Þetta hnoðast og hnoðast og verður að lokum hlunkur af deigi. Bakarinn hafði hugsað sér að geyma degið í ísskápnum eina eða tvær nætur og baka seinna, en þetta lítur allt svo vel út, hann ákveður að baka allavega smá núna strax. Hann kveikir á ofninum og fer að búa til kúlur.

Hann breiðir þetta deig semsé ekki út á fjöl.

Það komast 25 smákökur á hverja plötu, hann bakar minnir mig tæpar fimm plötur. Megnið fer oní kökukrús, smá affall í plastpoka á eldhúsborðið, og smá platti fer niður með voginni aftur þegar henni er skilað. Af því þannig gera bakarar.

Svo er heldur ekki úr vegi að sýna myndir af öllu saman:

Hér er uppskriftin, ég tók mynd af henni þegar ég skrapp heim á Selfoss um helgina. Án hennar hefði þetta aldrei getað gerst.



Hér er deigið komið á borðið. Hlúnkur og svona.



Kúlurnar á borðinu, ég týndi þær síðan á plöturnar..



Og þegar plöturnar komu útúr ofninum þá litu þær svona út!



Nærmynd af deigkúlu. Ekki ósvipuð deigkúlunni hér ofar, bara minni.



Næsta plata tilbúin inní ofn, og bakaðar kökur í baksýn.



-b.

Jafnt er sem þér sýnist, af er fóturinn

Við [Samfylkingin] orsökuðum ekki það hrun sem yfir okkur kom. [...] Stærsta orsökin liggur í þeirri ofsafrjálshyggju sem að hér réði ríkjum um langan tíma, ekki síst á síðasta kjörtímabili,“ segir Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar.

Þetta er sniðugt. Ég verð að prófa þetta sjálfur.

Hei Björn, fjölskyldan mín er dáin og þú segist vera morðingi. Berð þú ábyrgð á þessu?

Nei nei kæri vinur. Þetta er ofsamorðingjunum að kenna. Þessi venjulegu, gamaldags morð, sem ég stunda, þau eru óskup saklaus í samanburði.

...

Mér finnst Ingibjörg ekki koma neitt sérstaklega vel útúr þessu öllu saman, sama þótt hún sé auðvitað ekki nándar nærri jafn mikil skepna og Davíð og co.

-b.

Úbbs

Fyrir rúmum mánuði átti þessi síða þriggja ára afmæli.

Jei jei húrra.

-b.

Now You're Talkin' My Language

Skeddjúl

Þetta er það sem við erum að tala um gæskan:

Ræktin, sækja nagladekkin, þrífa herbergið mitt og baðherbergið, baka kryddbrauð, glápa á star trek.

Er þetta listi yfir hluti sem ég þarf að gera í nánustu framtíð? Ónei, þetta er það sem ég gerði eftir vinnu í dag, og er enn að.

Jésús Pétur á himnum með rósir um hálsinn.

Hei já, svo er eitt. ,,Bolli" af hinu og þessu er fáránlegasta mælieining sem ég veit um. Það eru til allskonar bollar í eldhúsum merkurinnar, afhverju notiði ekki metrakerfið andskotar?

En nei, þá er einn bolli samasem 2,36desilítrar.

Mér fallast hendur.

-b.

Fréttirnar gera mig hryggan, fjórtándi hluti

Steingrímur J. Sigfússon formaður Vinstri grænna segir ný fjárlög verða blóðug samkvæmt tillögum ríkisstjórnarinnar en þær séu dapurlegasta sending sem Alþingi hafi fengið í langan tíma. Forystumenn ríkisstjórnarinnar leggja á það áherslu að reynt hafi verið að verja þá sem lakast séu settir.

Ráðherrarnir sögðu að gerð væri þriggja prósenta krafa um niðurskurð á heilbrigðisstofnunum og menntastofnunum en fimm prósent krafa um niðurskurð á stjórnsýslustofnunum. Þrátt fyrir niðurskurðinn yrðu framkvæmdir þessa og næsta árs einhverjar þær mestu í sögu ríkisins til að verja atvinnustigið.

Fram kom að skattar hækka um eitt og hálft prósent, þar af fá sveitarfélögin hálft prósent. Persónuafsláttur hækkar um 2000 krónur.

Steingrímur segir merkilegt að ekkert í tillögunum geri ráð fyrir hátekjuskatti og hann sakar ríkisstjórnina um að ráðast á almannatryggingakerfið en gert er ráð fyrir að lágmarks framfærslutrygging hækki um tuttugu prósent en bætur þar fyrir ofan um tæp tíu prósent. Steingrímur segir þarna um kjaraskerðingu að ræða fyrir stóran hóp lífeyrisþega en gert sé ráð fyrir fjórtán prósenta verðbólgu.

Ráðherrarnir segja hinsvegar að kjör lægst settu lífeyrisþega hafi aldrei verið betri samanborið við lægstu laun.

Ergó: Besta leiðin til að bæta stöðu lífeyrisþega er að halda lágmarkslaunum eins lágum og hægt er.

Hálfvitar.

Og ekki minnst á hátekjuskatt?

Hálfvitar.

-b.

Ég veit enn ekki hvað hún á að heita

en þetta fer náttúrulega í þarnæstu ljóðabók, sem mun innihalda þýðingar héðan og hvaðan.

Ég heyrði semsé þetta lag um daginn og á leiðinni heim datt mér í hug að snara því yfir á Íslensku.

____

Til vinstri
til vinstri
allt sem þú átt er í kassanum þér á vinstri hönd

en ekki fara í skápinn,
þar er mitt drasl
ég keypti það sjálfur, vertu svo væn að láta það í friði.

Stendurðu í hlaðinu
og segir að ég sé flón?
Að ég finni aldrei aðra einsog þig
en þar hefurðu ruglast í ríminu.

Þú þekkir mig bersýnilega ekki nógu vel
það er auðséð að þú þekkir mig ekki nógu vel
ég gæti náð í aðra eins og þig á augabragði
já veistu hvað, hún kemur hér að vörmu spori.

Það er að segja þínu spori.

Þú þekkir mig greinilega ekki nógu vel
nei það er nokkuð ljóst að þú þekkir mig ekki eins vel og þú heldur
ég gæti fengið aðra eins og þig strax í fyrramálið
þannig að þú skalt aldrei halda að þér verði ekki
skipt út.

Til vinstri
til vinstri
allt sem þú átt er í kassanum þér á vinstri hönd
og þú skalt aldrei halda að þér verði ekki
skipt út.

Lag og texti: Bandarískt þjóðlag
Íslensk þýðing: Ég sjálfur.

_____

Hérna má sjá innfædda dömu syngja lagið við góðar undirtektir.



-b.

Pakkinn þann þriðjudaginn

Hálf sólarsagan, dómur er uppi.

Ég var alltof lengi að skila honum af mér, einsog hinum.

Núna rétt áðan kom hann Yngvi askvaðandi með trek handa mér. Þessi gaur er á borðinu mínu núna:



..pakkinn fær reyndar ekki góða dóma á amazon? Hvur fjárinn. Ég verð að komast í þetta sem fyrst.

Og það var ákveðið núna rétt í þessu að ég fengi frí föstudaginn 2. janúar, þannig að langa langa áramótahelgin er in effect. Einsog enskir frændur okkar vilja hafaða.

Snow Crash er að verða búin. Hún slappaðist aðeins niður þarna á skipinu en ég treysti því að hann klári með stæl. Ef hann gerir það þá þarf ég að tékka á Anathem.

Hei vá og svo kom kassi með myndasögum frá Nexus áðan. Eitthvað til að lesa: Doctor Sleepless og Scalped númer þrjú.

Og!

JCVD.

-b.

Alnæmislyfjahakk

Sáuði þáttinn hans Stephen Fry um alnæmisvandann í gær?

Anti-retroviral drugs used to treat HIV/Aids are being bought and smoked by teenagers in South Africa to get high.

Reports suggest that the drugs are being sold by patients and even healthcare staff for money.

Schoolchildren have been spotted smoking the drugs, which are ground into powder and sometimes mixed with painkillers or marijuana.

Aids patients themselves have been found smoking the drugs instead of taking them as prescribed.

Anti-retrovirals are used to boost the immune system of people with HIV and to suppress the virus in the blood.

"I couldn't believe it. I was shocked at first, these were school boys in their school uniforms," documentary-maker Tooli Nhlapo told the BBC World Service's Outlook programme.

"They take a pill and grind it, until it is a powder. Some also mix it with painkillers and others mix it with marijuana," said Ms Nhlapo. "They showed me how they roll it and smoke it."

When the South African Broadcasting Corporation documentary-maker first investigated the story, she was told to wait until school finished, so she could actually see how young some of the users were.

"I thought I was going to go to a tavern and see older drug addicts doing this, but I was shocked when I saw school children," she said.

"One who spoke to me very frankly was only 15 and the oldest person I spoke to was 21, but it's mainly youngsters, teenagers."

Smoking the pills has a hallucinogenic and relaxing effect.

The Librarian!

,,A nerdish bookworm is called upon to save the world after a powerful holy relic falls into the wrong hands..."

Saga lífs míns.

Nema hvað að Noah Wyle leikur bókaorminn. Í sjónvarpsmyndaröðinni The Librarian á TNT. Honum er sparkað úr skólanum sínum af því hann er kominn með fleiri háskólagráður en Sam Beckett (tímaflakkarinn, ekki leikskáldið) og lendir í ævintýrum?

Ég efast um að ég sjái þetta dót. En myndirnar eru skemmtilegar:

Atlas of the True Names

Þetta er náttúrulega best í heimi:



Hér er búið að finna orðsifjar staðarheita og skella þeim inn í staðinn fyrir óskiljanlegt rugl á allskonar tungumálum sem enginn skilur og enginn man.

Sjáið meira hér,

og aðeins meira um kortin sjálf hér.

-b.

Kökukrúsarleikur

Geir H. Haarde, forsætisráðherra Íslands, vísar á bug kröfum um að hann segi af sér í viðtali við AP- fréttastofuna í dag en þar er greint frá því að mótmælasamkoma fari nú fram í Reykjavík áttundu helgina í röð.

Í viðtalinu vísar Geir því á bug að kenna megi yfirvöldum um hrun bankanna og það ástand sem af því hafi leitt. “Ég tel mig ekki persónulega ábyrgan,” segir hann. “Ég get ekki tekið ábyrgð á framferði bankamanna."

Þá segir hann rannsókn vera í undirbúningi sem miða muni að því að kanna hvort glæpsamlegt athæfi hafi átt sér stað. „Hafi fólk brotið lög verður það að sjálfsögðu sótt til saka,” segir hann.

Geir er ekki ábyrgur, ríkisstjórnin er ekki ábyrg, bankarnir eru ábyrgir. Verða ráðamenn bankanna dregnir til ábyrgðar? Tja, ef þeir gerðust sekir um glæp þá verða þeir það. En ef þeir brutu engin lög?

Þá bera þeir ábyrgðina sem sköpuðu og viðhéldu þessháttar lagaumhverfi. Það gefur auga leið. Ef það er ekki refsivert athæfi að setja þjóðina á hausinn þá bera ráðamenn þjóðarinnar ábyrgð á því sem úr verður.

Rétt einsog í Bandaríkjunum þá lítur út fyrir að eftirlitsstofnanir hér á landi hafi verið tólf til fjórtán skrefum á eftir þeim sem þær áttu að hafa auga með.

-b.

handinga

Hann Ingi Björn á afmæli í dag, ég fékk The Smiths til að syngja afmælissönginn fyrir hann á jútúb:



Afmælissöngur Smiths tengist afmælum að vísu samasem ekki neitt, en það er þessvegna sem þeir eru snillingar.

-b.

Look at what they make you reeshoot

Skemmtó samanburður á einni og sömu senunni í Bourne Ultimatum/Supremacy:



Ég var að leita að línunni sem ég minntist á um daginn, úr Bond: Quantum, og þá kemur í ljós að hún er ekki alveg einsog mig minnti, og merkir a.ö.l. eitthvað annað. En leim.

Föstudagur og ég er eitthvað slappur, að fá kvef kannske, þurfti að bakka útúr ræktinni í gær afþví ég fékk skringlega í bakið.. Svona þvert yfir það, í olnbogahæð sirka. Veit ekki hvað í fjandanum það getur verið, ætli maður reyni ekki að taka því rólega næstu daga bara.

Annars erum við búnir að vera í rétta þrjá mánuði núna, ég er búinn að bæta mig um rúmlega 20 kíló í bekknum og Davíð tekur rétt um eigin þyngd. Gaman gaman.

Mig langar í jólafrí.

-b.

Dragðu!

..nei, ég meina Stokkaðu!



-b.

Laxness hvergi heima

Þeir segja það í fréttunum að enginn vilji kaupa Laxness vegna þess að enginn þykist geta selt hann aftur. Og þeir sem vilja selja hann núna til að byrja með vilja selja hann allan alltaf en ekki bara að hluta til hér og þar. Og þeir sem eru að selja hann keyptan núna akkúrat einsog er, þeir mega ekki selja hann lengur því þeir eru með yfirburðastöðu á markaði. Umfram þá sem vilja ekki kaupa Laxness, þessa sem ég minntist á í byrjun.

Nú eru rúm tíu ár síðan skáldið dó. Hann er því löngu hættur að rukka útgefendur sína. Ég legg til að útgáfurétturinn verði gefinn frjáls. Ekki laus heldur frjáls.

Forlagið getur þá haldið áfram að gefa karlinn út því þeir sitja ekki lengur einir að honum. Minni forlög (sem eiga ekki efni á stóru F-i) geta gefið hann út ef þau vilja, hugsanlega myndu þau einbeita sér að því sem Forlagið nennir ekki að prenta, og þá í minni upplögum. Og afkomendurnir geta haldið áfram að skrifa í blöðin, leikstýra kvikmyndum og gefa út sínar eigin bækur.

Nú þekki ég ekki höfundaréttarlög svo gjörla en hugsanlega mætti setja einhverskonar varnagla sem tekur til erlendra þýðinga, nokkra aura sem erlendir útgefendur greiða til Gljúfrasteins til dæmis.

Málið er leyst.

Og í anda lausnarinnar mun ég ekki krefja neina lifandi sálu um úrlausnarþóknun. Kannske handaband frá skáldinu þegar ég sé hann handan.

-b.

GO!

Aðeins um bækur

Dómur: Fjall og aftur fjall, og meira fjall. Ég var ánægður með bækurnar en ekki nógu ánægður með dóminn. Mér fannst hann bæði of langur og ekki nógu innihaldsmikill.

Las myndasögu í dag! Hún heitir Lex Luthor: Man of Steel, bara nokkuð fín. Azzarello mætti alveg slappa af í orðaleikjunum og endirinn er heldur snubbóttur (ég er reyndar enn að velta því fyrir mér, kannske virkar hann best þannig) en þetta er stutt og fín lesning.

Einhver minntist á árslista um daginn. Best of. Jeminn. Töggin sem ég bætti hérna inn áttu að hjálpa mér að muna hvað ég hafði lesið yfir árið en nú veit ég ekki hvort ég vil fara í gegnum það alltsaman?

Ég reddaði mér fríi helgina milli jóla og nýárs en þarf þess í stað að vinna næstu tvær helgar. Seinni helgina kemur Víðir í heimsókn. Þannig að verður næsta helgi ekki rólegheit og vesen? Fór einn í ræktina í gær og hlustaði á Snow Crash. Það er ekki eins gaman og ég var bara pínulítið fljótari.

Snow Crash er samt alveg að gera sig. Það er náttúrulega ósanngjarnt að bera hana saman við aðrar bækur bara afþví báðar hafa verið stimplaðar sæberpönk, en hún er endalaust skemmtilegri lesning en The Neuromancer.

Ég fór að hugsa um þetta í gær, þarsem ég sat og gerði magaæfingar og hlustaði á samtal Hiro og bókavarðarins, þeir tala lengi lengi um súmerskar mýtur og heimspeki, Thoruna, herpes og gagnaflutning -- þarna er bara verið að uppfræða lesandann, það er gersamlega ekkert aksjón í gangi, púra expósisjón. En samt virkar þetta svo miklu miklu betur heldur en samskonar senur í daVinci Code eða Sólkrossi. Má vera að áherslan á keyrsluna, að allt gerist á innan við sólarhring eða hvernig sem þetta er nú hugsað hjá þeim, grafi ennþá frekar undan köflum þarsem miklum tíma er eytt í útlistun á sagnfræði? Snow Crash gerist ekki á löngum tíma sýnist mér, en framrásin er afslappaðri. Og þessar sagnfræði/guðfræði-senur í bókinni gerast inní sæber-bókasafni, utanvið söguna í kjötheimum.

Ég held það sé eitthvað til í þessu.

Adventures in Exposition: Putting the 'thought' back into "..he explained thoughtfully."

-b.

Python Trek

Ingi Björn skikkaði mig til að lesa Atómstöðina:

Fátækum sakleysíngja tekst með hörkubrögðum að brjótast inní smáverslun og stela skóreimum og maltextrakti, sagði organistinn; eða hafa burt gamlan frakka úr fordyri; eða smjúga inn bakdyramegin í mjólkurbúð og ná lausu aurunum sem urðu eftir í kassanum í gærkvöldi, taka veskið af fullum sjómanni eða fara ofaní ferðakoffort hjá sveitamanni og hirða sumarkaupið hans. Tinkoppunum okkar er kanski hægt að stela, þó ekki nema fyrir sérstaka tilverkan guðs náðar. En það er ekki hægt að stela gullkoppunum okkar, ekki einusinni silfurkoppunum: þeir eru varðir. Nei, það væri gaman að lifa ef maður gæti geingið út og stolið miljón hvenær sem maður er blánkur.

Á þetta við? Þetta á við.

-b.

Ég fór á Bond í gær

En ég skemmi ekkert hérna held ég.

Quantum of Solace línan ,,we forgive each other" og eiginlega öll sú sena er ,,look at what they make you give" senan úr Bourne Identity. Nema að senan úr Bourne átti sér síðan hliðstæðu í Bourne Ultimatum, og þau samskipti urðu þungamiðjan í trílógíunni að mínu mati, eitt peð til annars. Ég er ekki viss um að Bond sé maður í svoleiðis.

Senan í Bond var samt sterk ein og sér. Það er náttúrulega ekki svona sem hann hugsar um vini sína (hann á enga vini), heldur er það svona sem hann hugsar um sjálfan sig.

Það er mjög mjög margt í Quantum sem er ofboðslega ofboðslega ýkt en það gengur allt upp vegna þess að Bond er Bond og maður hugsar bara ,,hva!" Það eina sem mér fannst ekki alveg virka var þessi makró-pólitíska sena á milli M og yfirmanns hennar.. mér fannst það ekki falla inní mítólógíuna. Er það vitleysa í mér? Ég hugsaði allavega bara að svoleiðis ætti heima í Queen and Country, ekki Bond.

Bond sjálfur var frekar litlaus í þessari mynd.. voru þeir að stóla á að maður myndi alveg eftir honum síðan síðast, og að hans persónulega saga í myndinni væri eðlilegt framhald þess sem kom á undan? Mér þætti það í sjálfu sér ekkert svo slæmt, framhaldsmyndir eru bara lélegar ef þær eru lélegar.. en ég hef ekki séð Casino Royale síðan hún var í bíó.

Mig langar að horfa á Casino Royale aftur.

-b.

Að eignast --viðbætt

Ég hugsa að það hafi verið um síðustu jól eða áramót, að ég spjallaði við Pál Þórarinsson niðrí Þingborg. Við vorum í jakkafötum einsog aðrir á staðnum, hann tók í nefið, ég ekki. Þetta var þessi gamli góði ,,hvar ertu að vinna, hvar býrðu?", það kemur fyrir að ég tala ekki um neitt annað í svona boðum, það er ágætt stundum.

En ég sagðist vera að leigja íbúð í Skaftahlíðinni með tveimur félögum mínum, það var gott og blessað en Páll vildi vita hvort ég ætlaði ekki að fara að kaupa. Ég held ég hafi talað eitthvað um að ég ætti ekki peninga og að fasteignamarkaðurinn væri heldur erfiður. Það væri varla hægt annað fyrir mig en að leigja, og mér þætti það í sjálfu sér ágætt. Jú, sagði Páll, en þú ert náttúrulega ekki að eignast neitt á meðan.

Ég man sérstaklega eftir þessu annarsvegar vegna þess að þetta var hárrétt hjá honum og ég hafði í rauninni aldrei hugsað út í það þannig. Ég vissi af fólki á mínum aldri sem var að borga mánaðarlegar afborganir af íbúðum sem það átti, eða var þannig að eignast, og að þær afborganir voru jafnvel lægri en það sem ég borgaði í leigu. Fyrir þeim (og Páli og mörgum öðrum býst ég við) voru þeir peningar að nýtast, en leiguféð mitt alls ekki. Ég gæti allteins fleygt þeim útum gluggann.

En hinsvegar kviknaði á því hjá mér að ég hafði aldrei lagt neitt sérstaklega mikið uppúr því að eignast fasteign. Mér þótti nóg að hafa þak yfir höfuðið, hvaða máli skiptir hvort ég á þakið eða einhver annar?

Þetta kemur náttúrulega líka inná þessa fóbíu mína gagnvart skuldum: Þegar ég leigi þá borga ég einhverja ákveðna summu í byrjun hvers mánaðar og þá erum við leigusalinn kvitt fram að næstu mánaðarmótum, ég er ekki að greiða niður einhverja gígantíska skuld í pínulitlum mánaðarlegum þrepum. Og svo er ég svo góðu vanur, ég held það hafi aldrei verið raunhæfur möguleiki í mínum huga að ég lenti á götunni.

En ég fór að hugsa um þetta þegar ég var fyrir austan síðustu helgi og Sigþór, bróðir hans Páls, spurði mig hvort ég ætlaði ekki að fara að kaupa (eða byggja!). Ég held ég hafi talað um það að ég ætti ekki pening o.s.frv. Hann þóttist nú halda að maður gæti fengið lán, ,,vilja ekki allir lána núna í dag?" Ég sagði að ég vildi hreint ekki fá lán hjá neinum sem vildi ólmur lána mér peninga.

Ég fattaði ekki fyrren ég hafði sagt þetta að þarna hafði ég súmmað upp mína afstöðu til þessarar lántökuvitleysu. Og nú er ég að reyna að hljóma ekki einsog dramblátur besservisser. En ef einhver bankar uppá hjá þér og vill endilega lána þér fullt af peningum, dettur þér engan veginn í hug að það sé maðkur í mysunni? Það á að vera erfitt að fá lánaða peninga, þannig veit maður að það eru alvöru peningar.

,,Everybody needs money. That's why they call it 'money'."

-b.

ps. Víðir gerir athugasemd og minnir mig á námslánin mín, þar tók ég ansi stórt lán sem ég kem til með að borga í litlum skrefum. En þarsem mitt svar var orðið frekar langt þá set ég það inn hér frekar en í athugasemdirnar:

Jújú, það var heldur alls ekki auðveld ákvörðun. Ég ætlaði á tímabili að seinka því að fara í háskólann þannig að ég gæti unnið í nokkra mánuði og átt peninga yfir veturinn svo ég þyrfti ekki að fá lán - og vinna þá væntanlega með skólanum líka. En fólk sem ég tek mark á sannfærði mig um að námslánin væru þau öruggustu og hagstæðustu sem ég ætti völ á. Og ég er feginn því að ég reyndi ekki að vinna fyrir skólagöngunni jafnóðum vegna þess að ég efast um að það hefði hafist. Ég er ekki nógu duglegur í því að leggja fyrir.

En það er tvennt í þessu: Í fyrsta lagi það að námið mitt, það sem ég keypti fyrir þessa lánspeninga, verður ekki tekið af mér. Annað en segja má um bíla eða íbúðir sem eru keyptar fyrir lánsfé. Þarna er ég ekki að ,,eignast" eitthvað sem fellur svo í verði á sama tíma og lánsafborganirnar hækka, og ég get með engu móti selt uppí kostnaðinn því það vill enginn kaupa.

Í öðru lagi að það er alls ekki auðvelt að fá námslán. Það er auðvelt að sækja um og það er ekkert mál að fá yfirdrátt útá umsóknina hjá bankanum, en til þess að fá lánsféð frá LÍN þá verðuru að sýna fram á námsárangur. Þetta er vegna þess að lánasjóðurinn er ætlaður til þess að fólk læri og klári sitt nám, ekki til þess að græða á því að lána krökkum peninga.

Þetta er það sem ég held að einkavæðingasinnar fatti ekki: Ríkisstofnanir af þessu tagi eru ekki settar á laggirnar með það að markmiði að berja einkaframtakið niður í svaðið. Þær eru ríkið, fólkið, að hjálpa sjálfu sér. Sú er hugsjónin að minnsta kosti. Og ég treysti þeim frekar sem lána mér peninga, varlega, af hugsjónarástæðum heldur en hinum sem vilja ólmir lána mér fé til þess eins að fá það aftur með vöxtum.

-b. (aftur)

Maður deyr

Ég var að lesa það núna áðan að afinn sem ég þekkti ekki dó fjórða september síðastliðinn. Og sannast þar hið fornkveðna að fólk sem maður þekkir ekki skiptir mann engu máli.



-b.

Þriðjudag fyrir þúst þaddna

Það er ekki svo langt síðan að ég hélt að annar Björgólfsfeðga héti Björgúlfur, en ég mundi ekki hvor það var þannig að þegar ég sagði nafnið/nöfnin þeirra upphátt þá lagði ég bara litla áherslu á ó/ú-ið, nema einhver annar hefði þegar sagt -ólfur og þá notaði ég sama staf, en gleymdi síðan við hvorn var átt.

Ég keyrði austur um helgina og spilaði Call of Cthulhu með Halli, Gunnari og Danna. Helvíti var það gaman. Við ætlum að reyna að gera þetta aftur sem fyrst.. verst að ég er að vinna næstu helgi. Í gær, mánudag, vaknaði ég heldur slappur og tilkynnti mig veikan í vinnuna. Ég er með einhvern sting í hálsinum sem leiðir uppí haus, ég held ég hafi klemmt eitthvað í ræktinni á laugardaginn.

Hafsteinn setti okkur á nýtt prógramm þá, það þriðja á frekar skömmum tíma. En það er líklega ekki mjög sniðugt að hanga í sama farinu mjög lengi. Dóttir hans átti afmæli um daginn, einsog sonur hans Ívars. Börn börn börn. Svo vildi ég fara í ræktina í gær einsog alla mánudaga, en Davíð vildi ekki. Í svoleiðis tilvikum ætti ég náttúrulega að deila við hann, fyrst rólega, þá hatrammlega, og rjúka síðan út með þjósti og fara einn í laugar. En ég var hálffeginn.. þetta var þá alger frídagur. Við förum í kvöld hvorteðer.

Það er ekki svo langt til jóla. Á ég að vera að hugsa um jólagjafir? Mamma gaf mér aur í afmælisgjöf, kannske ég noti hann til að kaupa jólagjafir.

Eða jólaskyrtu svo ég fari ekki í jólakött.

Ég held ég hafi fattað hvað það er við Sólkross Abrahams sem fer svona í taugarnar á mér. Sem er plús. Verst að maðurinn tók undir sófa með mér í haust, það eru ekki þægileg hagsmunatengsl.

-b.

Má ég kynna nýjan gamlan vin

Hún amma mín gaf mér þennan bangsa í afmælisgjöf. Hann heitir Nyarlathotep. Hann segist hafa risið uppúr tuttugu og sjö alda svartnætti, og að hann heyri skilaboð frá stöðum sem liggja utan við þessa plánetu. Hann sankar að sér allskonar furðulegum tækjum og tólum úr járni og gleri, og smíðar úr þeim enn skrýtnari hluti. Það fer hrollur um þá sem mæla nafn hans, og síðan ég kom með hann heim höfum við varla sofið: við gerum ekki annað á næturnar en að öskra uppúr martröðum okkar.

Við köllum hann Teppa.

-b.