1001, aftur (duldið langur gaur)

en núna eru það bíómyndir!

Já þetta er kannske ekki sniðugt. Listar á lista ofan? En ég hef ekkert annað að gera í augnablikinu (ekki fara að nefna það við neinn samt). Hér er listinn í heild, ,,1.001 kvikmynd sem þú skalt sjá áður en þú geispar golunni." Og hér eru mínar:

15. Nosferatu, A Symphony of Terror(1922)
30. Metropolis (1927)
45. The Man with the Movie Camera (1929)
55. Dracula (1931)
59. M (1931)
110. Snow White and the Seven Dwarfs (1937)
134. Fantasia (1940)
138. Pinocchio (1940)
144. The Maltese Falcon (1941)
152. Casablanca (1942)

221. The Third Man (1949)
229. Sunset Blvd. (1950)
273. Animal Farm (1954)
334. Vertigo (1958)
340. North by Northwest (1959)
341. Some Like It Hot (1959)
363. Psycho (1960)
365. Peeping Tom (1960)
370. La Jetee (1961)
373. Breakfast at Tiffany’s (1961)

388. To Kill a Mockingbird (1962)
396. The Birds (1963)
412. The Haunting (1963)
415. Goldfinger (1964)
419. My Fair Lady (1964)
421. Dr. Strangelove (1964)
422. A Hard Day’s Night (1964)
449. The Good, the Bad, and the Ugly (1966)
453. Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966)
459. The Graduate (1967)

467. Cool Hand Luke (1967)
473. The Jungle Book (1967)
480. Planet of the Apes (1968)
483. If… (1968)
488. 2001: A Space Odyssey (1968)
491. Night of the Living Dead (1968)
496. Midnight Cowboy (1969)
517. M*A*S*H (1970)
525. A Clockwork Orange (1971)
529. Walkabout (1971)

536. Dirty Harry (1971)
550. The Godfather (1972)
560. Badlands (1973)
561. American Graffiti (1973)
570. Serpico (1973)
571. The Exorcist (1973)
579. The Conversation (1974)
584. Chinatown (1974)
586. Blazing Saddles (1974)
587. The Godfather Part II (1974)

590. Dog Day Afternoon (1975)
593. The Rocky Horror Picture Show (1975)
594. The Wall (1975)
595. Monty Python and the Holy Grail (1975)
596. Barry Lyndon (1975)
605. Jaws (1975)
610. Rocky (1976)
611. Taxi Driver (1976)
617. Star Wars (1977)
624. Saturday Night Fever (1977)

633. Five Deadly Venoms (1978)
636. Grease (1978)
638. Dawn of the Dead (1978)
641. Halloween (1978)
645. Stalker (1979)
646. Alien (1979)
649. All That Jazz (1979)
650. Being There (1979)
652. Life of Brian (1979)

653. Apocalypse Now (1979)
654. The Jerk (1979)
656. Manhattan (1979)
662. The Shining (1980)
663. Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)
667. Airplane! (1980)
668. Raging Bull (1980)
669. Raiders of the Lost Ark (1981)
679. Fast Times at Ridgemont High (1981)
680. E.T.: The Extra-Terestrial (1982)

681. The Thing (1982)
682. Poltergeist (1982)
683. Blade Runner (1982)
684. The Evil Dead (1982)
685. Tootsie (1982)
695. Videodrome (1983)
696. Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)
704. The King of Comedy (1983)
708. Scarface (1983)
711. The Terminator (1984)

713. A Nightmare on Elm Street (1984)
714. This Is Spinal Tap (1984)
715. Beverly Hills Cop (1984)
716. Ghostbusters (1984)
727. Back to the Future (1985)
737. Manhunter (1986)
738. Stand By Me (1986)
739. Blue Velvet (1986)
744. Aliens (1986)
745. Ferris Bueller’s Day Off (1986)

746. Down by Law (1986)
749. Platoon (1986)
761. Raising Arizona (1987)
762. Full Metal Jacket (1987)
764. Good Morning, Vietnam (1987)
770. The Untouchables (1987)
783. A Fish Called Wanda (1988)
784. The Naked Gun (1988)
785. Big (1988)
790. Die Hard (1988)

792. Who Framed Roger Rabbit (1988)
793. Rain Man (1988)
797. Batman (1989)
801. Drugstore Cowboy (1989)
802. My Left Foot (1989)
803. The Killer (1989)
804. Do the Right Thing (1989)
814. Goodfellas (1990)
816. King of New York (1990)
817. Dances with Wolves (1990)

819. Pretty Woman (1990)
823. Edward Scissorhands (1990)
825. Total Recall (1990)
829. Delicatessen (1991)
834. My Own Private Idaho (1991)
835. Thelma & Louise (1991)
836. Terminator 2: Judgment Day (1991)
837. The Silence of the Lambs (1991)
838. JFK (1991)
839. Slacker (1991)

844. The Player (1992)
845. Reservoir Dogs (1992)
847. Glengarry Glen Ross (1992)
848. Unforgiven (1992)
849. Bram Stoker’s Dracula (1992)
853. The Crying Game (1992)
854. Man Bites Dog (1992)
858. Groundhog Day (1993)
859. Short Cuts (1993)
860. Philadelphia (1993)

861. Jurassic Park (1993)
862. The Age of Innocence (1993)
864. Schindler’s List (1993)
871. Forrest Gump (1994)
872. Clerks (1994)
873. Four Weddings and a Funeral (1994)
874. The Lion King (1994)
876. Natural Born Killers (1994)
878. Pulp Fiction (1994)
879. The Shawshank Redemption (1994)

887. Casino (1995)
889. Babe (1995)
890. Toy Story (1995)
891. Strange Days (1995)
892. Braveheart (1995)
894. Clueless (1995)
897. Seven (1995)
898. Smoke (1995)
904. The Usual Suspects (1995)
907. Fargo (1996)

908. Independence Day (1996)
911. The English Patient (1996)
913. Lone Star (1996)
914. Trainspotting (1996)
915. Scream (1996)
916. Deconstructing Harry (1997)
917. L.A. Confidential (1997)
919. Princess Mononoke (1997)
921. The Butcher Boy (1997)
923. Boogie Nights (1997)

930. Titanic (1997)
933. Saving Private Ryan (1998)
935. Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)
936. Run Lola Run (1998)
937. Rushmore (1998)
938. Pi (1998)
939. Happiness (1998)
940. The Thin Red Line (1998)
941. The Idiots (1998)
943. Ring (1998)

944. There’s Something About Mary (1998)
945. Magnolia (1999)
947. The Blair Witch Project (1999)
951. Three Kings (1999)
955. Fight Club (1999)
956. Being John Malkovich (1999)
957. American Beauty (1999)
959. Eyes Wide Shut (1999)
960. The Sixth Sense (1999)
961. The Matrix (1999)

966. Gladiator (2000)
969. Requiem for a Dream (2000)
970. Amores Perros (2000)
971. Meet the Parents (2000)
973. Crouching Tiger, Hidden Dragon (2000)
974. Traffic (2000)
976. Memento (2000)
978. O Brother, Where Art Thou? (2000)
979. Amelie (2001)
981. And Your Mother Too (2001)

986. No Man’s Land (2001)
990. Mulholland Dr. (2001)
991. The Royal Tenenbaums (2001)
992. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
993. A.I.: Artificial Intelligence (2001)
994. Gangs of New York (2002)
995. The Pianist (2002)
997. City of God (2002)
999. Chicago (2002)
1001. Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Sem eru 210 stykki í heild. Sem eru tæplega 21%. Sami varnagli og í gær: Hérna eru nokkrar sem ég horfði á með öðru auganu og jafnvel ekki í heild, en eftir lágu nokkrar sem ég sá meira og minna en man lítið sem ekkert eftir.

Og nú stoðar varla að tala um hver fær pláss og hver ekki. Chicago? Gladiator? Independence Day??

Leiðinlegustu myndirnar á listanum? Jafnt milli Walkabout og The Man With the Movie Camera.

-b.

Eitt þúsund og ein bók, ekki níu bækur. Brandarakarl.

Sjá hérna lista yfir 1001 skáldrit sem ,,maðurinn" segir að við eigum að lesa áður en við deyjum. Hvert og eitt okkar, ekki eitt verk á haus eða neitt svoleiðis. Ég ætla ekki að kópera allan listann, hann er mjög langur. En ég hafði fyrir því að merkja við það sem ég hef lesið:

Everything is Illuminated – Jonathan Safran Foer
Choke – Chuck Palahniuk
The Human Stain – Philip Roth
Disgrace – J.M. Coetzee
Elementary Particles – Michel Houellebecq
Trainspotting – Irvine Welsh
American Psycho – Bret Easton Ellis
Mao II – Don DeLillo
Foucault’s Pendulum – Umberto Eco
Libra – Don DeLillo
The New York Trilogy – Paul Auster
Watchmen – Alan Moore & David Gibbons
The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
Perfume – Patrick Süskind
White Noise – Don DeLillo
The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera
Neuromancer – William Gibson
Flaubert’s Parrot – Julian Barnes
The Life and Times of Michael K – J.M. Coetzee
The Color Purple – Alice Walker
Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
The Name of the Rose – Umberto Eco
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
The Shining – Stephen King
Breakfast of Champions – Kurt Vonnegut, Jr.
Invisible Cities – Italo Calvino
Slaughterhouse-five – Kurt Vonnegut, Jr.
Portnoy’s Complaint – Philip Roth
The Master and Margarita – Mikhail Bulgakov
The Crying of Lot 49 – Thomas Pynchon
God Bless You, Mr. Rosewater – Kurt Vonnegut
Cat’s Cradle – Kurt Vonnegut
Catch-22 – Joseph Heller
The Lord of the Rings – J.R.R. Tolkien
Lolita – Vladimir Nabokov
The Catcher in the Rye – J.D. Salinger
Nineteen Eighty-Four – George Orwell
Animal Farm – George Orwell
Of Mice and Men – John Steinbeck
The Hobbit – J.R.R. Tolkien
Independent People – Halldór Laxness
Brave New World – Aldous Huxley
We – Yevgeny Zamyatin
Heart of Darkness – Joseph Conrad
Dracula – Bram Stoker
The Time Machine – H.G. Wells
The Death of Ivan Ilyich – Leo Tolstoy
Crime and Punishment – Fyodor Dostoevsky
Notes from the Underground – Fyodor Dostoevsky
Fathers and Sons – Ivan Turgenev
The House of the Seven Gables – Nathaniel Hawthorne
Candide – Voltaire
The Golden Ass – Lucius Apuleius

Þetta eru rétt um 5,3% af heildinni. Það er ekki nógu góð frammistaða, hmm Björn. Þarna eru reyndar ein tvær sem ég kláraði ekki alveg, en las nógu langt inní áður en mér leiddist þær, og fattaði svona sirka hvað var í gangi. Á móti kemur að lét vera nokkrar bækur sem ég hef lesið talsvert í og langar að klára síðar.

Hver velur annars í svona lista? Þarna er enginn Shakespeare og ekkert forn-grísku leikritaskáldanna, en Watchmen fær stæði?

Er Biblían ekki á listanum vegna þess að hún er ekki skáldverk eða vegna þess að hún er lélegt skáldverk?

Og engin Njála???

Jæja.

Það er annars nóg á þessum lista sem mig langar til að lesa. Þeir eru nefnilega ágætir til þess, þessir listar, að benda manni á eitt og annað. Ég var annars að klára fyrstu þáttaröð af The Sandbaggers núna í þessu. Taka þá næstu? Jú, hví ekki..

-b.

Úr Running Dog

Earl Mudger segir:

When technology reaches a certain level, people begin to feel like criminals," he said. "Someone is after you, the computers maybe, the machine-police. You can't escape investigation. The facts about you and your whole existence have been collected or are being collected. Banks, insurance companies, credit organizations, tax examiners, passport offices, reporting services, police agencies, intelligence gatherers. It's a little like what I was saying before. Devices make us pliant. If they issue a print-out saying we're guilty, then we're guilty. But it goes even deeper, doesn't it? It's the presence alone, the very fact, the superabundance of technology, that makes us feel we're commiting crimes. Just the fact that these things exist at this widespread level. The processing machines, the scanners, the sorters. That's nough to make us feel like criminals. What enormous weight. What complex programs. And there's no one to explain it to us.

Fésbók [f. Gunns] og kórhjakki

Ég hafði veður af því að unglingarnir á bókasafninu hefðu stofnað grúppu á facebook, þar hefðu þau auglýst síðasta partí og svona. Ég verð að vera memm. Nú er ég búinn að hanga í þessu heillengi. Að gera hvað? Ég er ekki alveg viss. Vingast við fólk? Svona að nafninu til, að minnsta kosti. Ég sé ekki framá að hitta mikið af þessu liði á næstunni, en kannske er leikurinn til þess gerður, að halda sambandi við fólk sem er ekki beint í næsta húsi.

Það er fínt. Fólk er gott, yfirleitt.

Ég renndi austur á laugardaginn með hann Hall. Karlinn var með opna vinnustofu á Eyrarbakka, hann er búinn að vera þarna í nokkrar vikur og kann vel við sig. Eftir að hann lokaði sjoppunni rúntuðum við, keyptum gos í gleri og svona. Tókum hús á Víði niðrí Helli, þar var sól í fjalli og kassar af bjór úti við grill. Víðir ætlaði á ball, en fyrst kíktum við með honum í stelpupartí í einhverjum rima. Það hætti náttúrulega að vera stelpupartí þegar við mættum, en já já.

Þar var karókí uppá vegg og snakk og allskonar. Ég ákvað hinsvegar að fara aftur í bæinn sama kvöld, svo ég stoppaði ekki lengi.

Við höfðum líka tekið dágóða rimmu á föstudagskvöld, við Víðir og Davíð. Við sátum og sötruðum og ég stakk uppá því -- í algeru djóki -- að fara í karókí. Það lifnaði yfir strákunum, báðum tveim. Augun urðu jafn stór og undirskálar, ég er ekki frá því að eyrum hafi sperrst dálítið. Ég áttaði mig á því að þetta væri hreint ekki svo slæm hugmynd. Við tókum leigara í Ölver og sungum allir eitthvað. Þetta var mitt lænöpp:

Fyrst



og síðan



Ég hugsa að ég hafi ekki verið alveg jafn svalur og þessir herramenn (erfitt, ef ekki ógerlegt, að slá ungum og tápmiklum Steve Martin við), og mig vantaði sárlega bakraddir, en þetta var samt helvíti gaman.

Maður verður að gera hlut, sjáðu til. Annars er ekkert að gerast.

-b.

Uppástunga - Framtíð - Sigur!

Nú hefur hann Davíð Stefánsson verið að auglýsa þjónustu sína nýlega, þarsem hann hjálpar fólki að skrifa. Ég held það sé vanþörf á, dag hvern horfi ég niður á grunlausa einstaklinga sem leyfa sér að skrifa í blöð og á veggi og gera það vitlaust, ó svo vitlaust.

(Ég horfi niður með sjónglerunum mínum, annað heitir Hroki og hitt Menntasnobb. Ég pússa þau endrum og eins með þartilgerðum klút. Klúturinn heitir Fyrirlitning. Ég horfi niður þaðan sem ég stend í turninum mínum, en ekki spyrja mig úr hverju hann er. Hann er úr fílabeini.)

En já, hann hefur semsagt kastað sér útí þennan geira. Ég fer varla að keppa við hann, Davíð er drengur góður og ég hef engan áhuga á að neinu svoleiðis, að minnsta kosti ekki fyrren við höfum haft verðsamráð og svona fínt. Ég gæti hinsvegar hugsað mér að veita svipaða þjónustu og lýst er hér:

...

[This] inspired Flann O'Brien, writing in the Irish Times as Myles na Gopaleen, to concoct his ingenious scheme for a book-handling service, aimed at those rich enough to have accumulated a private library but too busy, idle or stupid to actually read it. Any such citizen who wanted to make a favourable impression on those who took down a volume or so from the shelves would simply have to call in Myles's team of expert bookmaulers, who would not merely crease, dog-ear, crumple and stain them, but, for those willing to fork out for Class Four treatment (the Superb Handling, or the Traitement Superbe, as we lads who spent our honeymoon in Paris prefer to call it') make apposite and erudite annotations:

suitable passages in not less than fifty per cent of the books to be underlined in good-quality red ink and an appropriate phrase from the following list inserted in the margin, viz:

Rubbish!
Yes, indeed!
How true, how true!
I don't agree at all.
Why?
Yes, but cf Homer, Od., iii 151
Well, well, well.
Quite, but Bousset in his Discours sur l'histoire Universelle has already established the same point and given much more forceful explanations.
Nonsense, nonsense!
A point well taken!
But why in heaven's name?
I remember Joyce saying the very same thing to me.

Need I say that a special quotation may be obtained at any time for the supply of Special and Exclusive Phrases? The extra charge is not very much, really.

...

(Héðan: Kevin Jackson, Invisible Forms. Picador, London. Bls. 173-4.)

Galið, en hreint ekki svo galið. Fylgist með léninu www.bryddarinn.is

-b.

Úr Sætum lygum: brandarinn

Hlustið mig þarsem ég sit í glasi og segi brandara í sumarbústað.

Ég tók upptökutækið með í bústaðinn og greip marga klukkutíma á band, en það er eiginlega ekkert nothæft í því.. Einsog við má búast, held ég. Þetta eru einsog myndirnar úr partíinu þarsem maður sér fólk tala saman, standa útá svölum, hella bjór, gefa hæ-fæv o.s.frv. en enginn reynir að gera neitt spes fyrir myndavélina, það er enginn performans. Þú veist, og sérð kannske að einhverju leyti á myndunum, að þetta var fínt partí, en það þýðist ekki yfir á mynd.

Þessi klippa er samt ágætis vísir. Þarna heyrist:

a) Hvernig tónlist var í hávegum höfð

á) Hvað potturinn var heitur á þeirri stund (þetta var mjög mikilvægt fyrsta kvöldið)

b) Hvað ég er lélegur í því að segja brandara

b2) Hverskonar brandara ég kýs að segja, og hvað ég man helst -- Lélega brandara, því ég veit að ég er lélegur í því að segja brandara. (Sjá einnig: Gasklefabrandarinn og Trúðabrandarinn.)

d) Hversu erfitt það er að segja brandara frá byrjun til enda án þess að vera truflaður af mönnum sem eru allir að segja sína eigin brandara á meðan.

d2) Hversu litlu máli það skiptir að maður sé ,,truflaður" trekk í trekk. Það að segja brandara í þessu umhverfi er ekki performans heldur hluti af samræðunum. Þarna má t.a.m. heyra að brandarinn sprettur útúr pungnum á Víði, eða því að sjá Víði breyta pung sínum í skapabarma. Og tala um það.

d3) (Eru brandarar í bústað rísóm, andstætt grenitrjám sem þeir eru á sviði?) ((Ég þekki ekki minn póstmódernisma lengur.))

d4) Ennfremur er brandarinn ekki eyland, þegar pönslínan er komin og farin tekur næsti við og prjónar við hann, aftaní, framaní eða innaní. Þetta er í raun sami punkturinn og áður. Kannske var þessi listi ekki svo góð hugmynd.

Á upptökunum má líka heyra fleiri fleiri mínútur af trommuslætti (Lost in Music: The Drums), hálffullorðna menn syngja með eitís lögum í handónýtri falsettu, raus um gömlu dagana, meiðyrði og skammir og fullt fullt af drykkju. Ef hlutaðeigandi vilja hlusta á alla þessa dýrð þá skal ég sendana. Ekki málið. En þetta er það eina sem ég get hugsað mér að leyfa óinnvígðum að heyra.

-b.

Sætar lygar - myndirnar (1000)

Sjáið Davíð í speglinum. Herm hann hver. Davíð í speglinum vill að þú smellir á myndina sína, Davíð í speglinum er að keyra bíl en hann krefst þess samt að þú smellir og sjáir inní framtíðina, myndir úr ferðinni sem hann er að leggja upp í.

Davíð í speglinum veit hluti sem þið munið aldrei vita.

En þið getið séð sumt af því sem varð og er núna orðið, smellið á myndina.

Davíð í speglinum er í myndinni, ekki smella á Davíð í myndinni, en smellið á myndina.

-b.

Þynnkan sem tórir í vikur eða mánuði

Það small eitthvað í bakinu á mér núna um helgina.

Nei, það er ekki rétt. Sko. Ég tók bara eftir því á laugardagsnóttinni að ég var með verk í mjóbakinu. Hann var kunnuglegur, ég hef fengið svona verk áður, ég hef verið með svona verk í nokkra mánuði í senn. Það er þegar hann hverfur sem eitthvað smellur. Með látum. Síðast voru vitni að því; þetta var ekki ímyndun í mér.. þá var hann bara nokkurra daga gamall. Djöfull fer þetta í taugarnar á mér.

Ástæðan held ég að hljóti að vera þessi: Ég tók upp öxi og hamaðist á einhverri trjágrein. Einsog asni.

Nú sé ég að húsaleigubæturnar hafa hækkað um nokkra þúsundkalla. Þær eru komnar í 18.000kall, það er alveg.. 5.500króna hækkun. Nú þarf ég að endurgreiða strákunum einhvern pening. Ó mig auman.

Ég er einn heima akkúrat núna. Það er frekar skrýtið, aðallega held ég vegna þess hversu stórt plássið er. Ef ég hefði bara herbergið mitt og stigagang þar fyrir utan þá gæti ég gert einn hlut og fyllt allt plássið, en nú er ég annaðhvort í eldhúsinu, stofunni eða svefnherberginu. Á meðan ég er á einum þessarra staða sitja hinir tómir, hálfdauðir. Ef ég ætla að halda lífi í allri íbúðinni þá þarf ég að gera tvo þrjá hluti í einu, og vera á hlaupum á meðan.

Nú er talað um að gullfiskar verði aldrei of stórir fyrir búrið sitt, þeir stækki ekki umfram plássið sem þeir hafa til umráða. En það verður að vera eitt stórt svæði, ekki mörg lítil og gengt á milli. Eða synt. Hvort stækkar fólk við sig vegna þess að það fjölgar í fjölskyldunni eða öfugt? Ekki það að ég sé að fara að ættleiða kínverskt/indverskt/afrískt barn. Eða blending af öllu þrennu. Hei. Það væri bara vitleysa. Ég á eftir að horfa á The Return of the King aftur.

Ég er líka að reyna að spara pening, alltíeinu. Get ég klárað mánuðinn á 40þúsund krónum? Náms-Björn hefði getað það, eftir leigu.

Ahemm. Fleira, því ég nenni ekki að gera eitthvað annað.

Við vorum semsagt í bústað um helgina. Á sunnudaginn sátum við og gerðum lítið, voða lítið. Davíð er rólegi maðurinn, hann verður eftir þegar við förum í bæinn. En það var ekki að gerast ennþá. Sko við sátum í bústaðnum, ég var í sófanum, einhver í stólnum, eitthvað að sljákka í kamínunni. Einhver (ég?) sagðist ætla að vera veikur á mánudeginum, helgin hefði tekið á. ((Þetta gekk eftir í mínu tilfelli, ég var handónýtur í gær. En ég hafði allavega þetta andskotans bakmein, þetta var ekki bara leti.))

Einhver fór að tala um helvítis vinnuna, annar minntist á guðdómlega daga víns og rósa í Háskólanum, við rausuðum um þetta. Ég man ekki hver sagði hvað, ég held þetta hafi þó aðallega bara verið við Davíð og kannske Inga. Ég man hinsvegar að Egill sagði ,,Aumingjar. Þið viljið fara aftur í skólann til að þurfa ekki að gera neitt, en þið nennið því ekki?"

Hann hitti naglann á höfuðið. Mér fannst það óheyrilega fyndið.

En nei, úr þessu myndi ég varla nenna að fara aftur á námslán, skila verkefnum, mæta í tíma. Ef ég næ einhverntíman í helvíti að klára þessa MA-ritgerð þá segi ég skilið við draslið. For gúdd? Ag. Hver veit. Mér finnst þægilegt að eiga pening en hvað í helvíti er ég sosum að gera við hann?

Fara á Hróarskeldu. Flón.

Æ já.

Nýkominn úr bústað og það eru bara rúmlega fimmtíu dagar í næstu úti-legu. Með dýnum og veðri og tónlist og eitri. Áfengi er óhreint lyf, það sökkvir öllum líkamanum í eitur, það ræðst á þig úr öllum áttum. Það miðar ekki á og tekur fyrir einn tiltekinn viðtakanda eða slíkt, það líkist frekar napalm-teppalagningu, þarsem taugakerfið í heild fær að drekkja sér í ljúffengu etanóli.

Ég á annars nokkrar myndir og heilan helling af upptöku (sem ég efast reyndar um að sé spennandi fyrir nokkurn sem ekki var á staðnum, og ég meika varla að fara í gegnum það), ég verð að sjá hvort ég geti deilt þessu með veröldinni í gegnum internetið. Sko mig og lingóið.

Mig langar í gtaIV. Æ já. Peningar.

-b.

Sætum lygum lokið

Ég útbjó snarbilað mixteip fyrir sumarbústaðinn, sem vakti mikla lukku (a.m.k. hjá sjálfum mér). Ég fór í gegnum fullt fullt af torrentum og þegar ég skimaði í gegnum Queen megapakka einhvern þá fannst mér þessi titill fyndinn, svo þetta lag fékk að fljóta með:



Ég hef aldrei verið neitt sérstaklega hrifinn af Queen, ég skil ekki fólk sem elskar bílana sína, ég veit ekki einusinni hvað það er nákvæmlega sem gerði þetta lag svona skemmtilegt, en akkúrat núna man ég ekkert annað lag.

Jú það og að heyra í Girl Talk, sem ég hafði lesið um en ekki nennt að skoða frekar. Það er enn eitt band sem ég vil sjá á Hátíðinni. Og Black Mountain líka. Væri til í það.

Þess utan: Skotvopn, kolagrill, smá sólskin, pottur og ,,farðu af landareigninni minni."

Don't have to listen to no run-of-the-mill talk jive!

-b.

Myndir og ráðleggingar fjöldamorðingja

Ég fékk myndasögupakkann minn í dag, jei. Böns af blöðum. Þar á meðal The Invisibles númer 16, þarsem Morrison sendir lesendum þessi skilaboð:



Það má vera að þetta sé til uppskrifað á netinu, eða jafnvel í mynd, en ég var með skannann við höndina..

Og svo rakst ég á enska þýðingu á Gauragangi núna áðan. Kápan er undarleg:



en ég held að hún hafi ekki komið út á ensku áður.

Svo fann ég hérna myndir af persónum úr The Wire, teiknaðar einsog þær séu í The Simpsons. The.. Wiresons? Nei. Æ. En hérna er ein:



Og smellið á myndina fyrir fleiri dæmi.

OG OG og, þetta er það besta síðan eitthvað í síðustu eða þarsíðustu viku:

Gaur skrifar bréf til fjöldamorðingja og annarra, þarsem hann þykist vera tíu ára gutti, og spyr þá ráða: Á hann að hætta í skólanum? Hvernig getur hann safnað sér fyrir seglskútu? Sá fyrsti heitir Richard Ramirez og er víst kallaður ,,The Nightstalker". Hann svarar stráksa á sérhannað bréfsefni með THE NIGHTSTALKER í hausnum. Mig langar að finnst það svalt en líklega er það bara óskaplega truflandi og hræðilegt og skuggalegt.

Það er svona upp og ofan hvað þeir hafa til málanna að leggja, morðingjarnir, en þótt þið nennið varla að lesa svonalagað þá er algert lágmark að sjá bréfið hans Charles Mansons. Sjúklegt. Og sjúklega fyndið.

-b.

Sumarbústaður maí 2008 - Sætar Lygar

oh no no you can't disguise

Ó já, ó já já.

Ég er/var geðveikt góður í Bionic Commando. Gaur með byssu og vél-arm, sem getur ekki hoppað? Æðislegt.

Davíð sýndi mér þetta vídjó í gær og við spiluðum Street Fighter, harmandi það að við gátum ekki spilað Mortal Kombat II.

-b.

ps. Ég sat í bílnum um daginn og fattaði alltíeinu hvað ,,entitilitis" er. Skrýtið. En það er í raun ,,entitleitis", tilætlunarsýki.

Í tilefni gærdagsins

(eða: Af öskrunum skulið þið þekkja þá -- fæðingarhálfvitana.)

Ef ,,Gas, gas, gaaas!" er ekki frasi ársins** þá þarf eitthvað mjög merkilegt að gerast á næstu mánuðum.

-b.

** Þar sem frasi ársins þarf ekki að vera neitt hnyttið eða sniðugt eða skemmtilegt, heldur bara eitthvað sem grefst í minni.

Í tilefni dagsins

(Sungið við lagið ,,Nú er sumar".)

Nú er sumar
gleðjumst sumar
gaman er í sumar
nú er komið sumar
sumarið er sumar
sumar sumar sum
ar sumar sumar.

Enn um CCA-dótarí

Í tengslum við greinina um Wertham og réttarhöldin yfir myndasögunum - Eddie Campbell las sama dót og bendir á hluta úr samtali Frank Miller og Will Eisner:

...

(Frank) MILLER: Didn't they also just happen to write the Code sentence by sentence to shut down Bill Gaines?
(Will) EISNER: No.
MILLER: But they even prohibited the names of his books! Nothing with "crime" or "horror" in the title.
EISNER: I don't know. I wasn't present at the writing of this thing.
MILLER: It seems to me it was a pretty shitty job, putting the best publisher out of business.
EISNER: Well, I don't know if he was the best publisher at the time. You call him the best publisher? I don't know if historians will agree with you.
MILLER: He had the best line out there at the time.
EISNER: I don't know why you'd call him the best publisher. Is that because he was publishing some of the best stuff?
MILLER: Because EC represented as high a quality standard as I've seen in commercial comics.
EISNER: Well, he had good people.
MILLER: Well, what else makes a good publisher?
EISNER: All right, I don't know.
MILLER: He published really good work.
EISNER: Oh, no, no. I just challenged why you selected him as the best publisher. Also, I don't know where you get your evidence for--
MILLER: I read the Code.
EISNER: But I don't think they sat down and designed it to put him out of business.
MILLER: It listed the titles of his books and said, "You can't use these titles, you can't use these genres!" Everything he did is listed there as being forbidden, and that's about all that's forbidden.
EISNER: They listed his books in the Code?
MILLER: They don't say, "No Crime SuspenseStories." They say, "There will be no comics with the word 'crime' in their title, or 'terror,' or 'horror.' There will be no living dead. There will be no stories that disrespect authority." It's pretty much a laundry list -- that is, without outright saying, "There will be no EC Comics," that's pretty much what it says.
EISNER: To me that's different. It's Charlie Biro (editor at Lev Gleason Pubs) who was using the word "crime," so it was aimed at him too, wasn't it? I challenge why you conclude that it was designed to put EC out of business; I'm not saying I know differently, I'm just challenging your assumption. I don't know whether it's true or ot. I don't think it was written to put Gaines out of business.
MILLER: That's my understanding at least.
EISNER: I think it's written to defend publishers against what they expected would be an avalanche of litigation that would put the comic book business out of business. The Carlino proposal, legislation in New York that I was debating against, was a law that governor Dewey vetoed; it would have forbidden the sale of comic books on newsstands.

...

..og hann vill meina að Miller hefði betur hlustað á gamla manninn en að þröngva skoðun sinni uppá hann, þar Miller var ófæddur þegar réttarhöldin svokölluðu áttu sér stað. Já. Ég gluggaði einhverntíman í þessa samtalsbók en nennti ómögulega að lesa hana, þarsem ég hef aldrei haft neinn áhuga á Eisner og lítið meiri á Miller. Hinsvegar er áhugavert að lesa þetta í ljósi þess hvernig Wertham er fram settur í The Dark Knight Returns.

Þaðan bendir hann á umfjöllun um bókina The Ten Cent Plague, sem virðist mikið í mun að dramatísera réttarhöldin og halda Wertham í hlutverki skúrksins, þess sem æpir lygar og æsir móðursjúkan lýðinn í að kremja grey minnimáttar myndasöguútgefendurna - svipað og Miller.

Hinsvegar kem ég alltaf aftur að þessari túlkun Beatys að Wertham hafi einungis verið að biðja um aldurstakmark á sumar bækur, enga ritskoðun eða slíkt. Þess í stað var The Comics Code Authority stofnað af forsvarsmönnum sambands útgefenda. Uppúr Wikipedíu:

The CCA code was based upon the largely unenforced code drafted by the Association of Comics Magazine Publishers in 1948, which in turn was modeled loosely after the 1930 Hollywood Production Code. The CCA, however, imposed many more restrictions than its predecessor.

Hollywood Production kóðinn var lagður af árið 1968 og í staðinn tók við flokkunarkerfi MPAA-stofnunarinnar (G, PGA, R, X osfrv.). CCA-kóðinn missti vægi sitt hægt og rólega á áttunda og níunda áratugnum og nú eru DC og Archie Comics einu fyrirtækin sem hirða um hann. Marvel notar sitt eigið kerfi. Og svo framvegis.

En það er þessi samsteypu-ritskoðun, andspænis ríkisrekinni ritskoðun, sem mér finnst athyglisverð. Það hefur jú verið tíundað hér og hvar hvernig MPAA-kerfið er meingallað, og þessi CCA-kóði var handónýtur. Nú er hinsvegar svo komið að kvikmyndir eiga mjög erfitt með að fá dreifingu hafi þeim ekki verið rennt í gegnum MPAA-ferlið, en myndasögusjoppur selja hvað sem selst.. Sölukerfið er líka allt öðruvísi þeim megin. Og ég nenni í sjálfu sér ekki að tíunda það. Kannske var þetta ekki svo áhugavert eftir allt saman.

Reading Comics er skemmtileg á köflum og oft mjög áhugaverð. En þar eru Eisner og Miller einmitt teknir til umfjöllunar í sama kaflanum. Fyrri helmingurinn er að miklu leyti nokkurskonar primer fyrir þá sem vita lítið sem ekkert um myndasögugeirann bandaríska, söguna og menninguna. Síðari helmingurinn samanstendur af stuttum greinum um hina og þessa höfunda. Mér sýnist ekki vera nein stór thesa í gangi, síðari hlutinn er samtíningur og fyrri hlutinn er laaaangur inngangur einsog til að láta bókina líta út fyrir að vera eitthvað annað en greinasafn.

En Wolk er skýr gaur, hann hefur eitthvað áhugavert að segja um hvern og einn, sem er jákvætt í sjálfu sér. Ég hafði hugsað mér að fara á hundavaði yfir fyrri hlutann og lesa síðan um þá kappa sem ég hef þegar lesið, en mér sýnist ég nú ætla að lesa þetta allt, eða að megninu til. Vitræn umfjöllun um myndasögur sem ég hef haft gaman af eða gæti hugsað mér að lesa? Já takk.

Blókið hans Wolks er hér en ég hef ekki skoðað það ennþá. Kannske er það rusl.

Það sem fer kannske helst í taugarnar á mér við hann er það að hann skuli alltaf finna eitthvað til að kvarta yfir í verkum höfundanna sem um ræðir. Þetta er einsog einhver fræðikennda-varnagli: ,,ég er rosa hrifinn af myndasögum og þessir höfundar eru æði, en þetta og þetta og þetta hér er allsekki nógu gott og ég veit það og skil það vegna þess að ég er fræðingur, ekki fanboj." Hjá Alan Moore er hrynjandinn í tali persónanna vandamálið. Stundum. Ekki alltaf, bara í einstökum tilvikum, en það er nóg til að metta fræði-egóið býst ég við.

En það má vera að það eigi rétt á sér.

Hei og Steve Ditko er snar.

-b.

ÞÍNA AUGLÝSINGU HÉR - NÁÐU TIL FJÖLDANS - AUGL@SKRIFRIT.IS

Eins og glöggur lesandi benti á núna um helgina þá hefur liðhlaupið tekið umtalsverðum stakkaskiptum síðustu daga. Þetta er ekki bara eitthvað eitthvað útí bláinn heldur hef ég ákveðið að gerast þáttakandi í vaxandi iðnaði blókskrifa og seldi því síðuna til SkrifRita hf. Þannig er ég ekki lengur bara einhver slúbbert útí bæ sem nöldrar utaní fólki sem hann hittir aldrei, heldur er ég kominn á launaskrá og fæ því borgað fyrir alltsaman.

Ég hef að vísu ekki fengið á hreint ennþá hver launin eru eða hvað ég þarf að gera nákvæmlega til að fá þau greidd.. hugsanlega þarf ég að breyta stefnu skrifanna enn frekar og fá eitthvert spons inní dæmið. Mér skilst að sum fyrirtæki borgi fólki pening fyrir að pranga vörum inná vini sína, þar séu vinaleg samskipti einsog spjall og netskrif orðin að auglýsingum.

Ég las allavega um eitthvað á þá leið þarsem ég stóð í Hagkaup og blaðaði í Vikunni, beið í röð til að geta borgað vörurnar mínar. Í körfunni var eftirfarandi: Hálfur grillaður Hagkaups-kjúklingur (á tilboði á þriðjudögum, æðislegt!), hrásalat frá Kjarnafæði (ómissandi meðlæti með kjúklingi, já eða bara hverju sem er), Brazza-appelsínusafi (C-vítamínið er gott fyrir tennurnar, sjónina, litarhaftið, skynsemina og þolinmæðina) og eins mikið og ég gat borið af Gerber barnamat (: nú ekki bara fyrir ungabörn, stórar krukkur fyrir vandláta piparsveina, holl næring í handhægum umbúðum!). Já og allskonar exótískt grænmeti og indverskar sósur, því úrvalið í Hagkaupum er alveg hreint makalaust.

Ég veit að þið óskið mér öll velfarnaðar á þessari nýju braut og ég þakka heillakveðjur fyrirfram.

-b. (drekkur Sprite©)

It's insane, this guy's taint / The world shiiiines

Ég fékk heilan haug í pósti í dag. Og síðan fór ég í vinnuna. Mamma kallaði á mig í hádegismat, við hittumst á Ruby Tuesday og það var helvíti gott. Mér líður samt einsog ég sé að fara á bakvið heitstað minn, Grillhúsið. En maður getur ekki hitt allt fólk á sama staðnum.

Alveg einsog maður hittir ekki alla klæddur í sömu fötin. Gerir maður það nokkuð?

Samband manns við staðinn sem hann finnur sig í hefur áhrif á hegðun hans og útgeislun. Samt myndi maður ekki vilja taka á móti hverjum sem er á þeim stað sem manni líður hvað best á. Kannske vill ég halda í þessar ólíku hliðar framkomu minnar, mér finnst ágætt að þurfa ekki að vera sami maðurinn allstaðar.

Síðan tók við rólegur rólegur föstudagur. Sem betur fer er vinnunni að ljúka, svo fer ég heim og set í ofninn.

Á morgun stendur til að kíkja á leikritið sem Víðir er í akkúrat núna. Við Hallur ætlum allavega að skella okkur. Ég hugsa að ég hafi ekki farið í leikhús síðan við Davíð og.. Hlynur? fórum á rennsli í síðasta leikritinu hans Víðis. Það var áður en ég fór til Danmerkur, minnir mig.

Já og skatturinn í Dk var að senda mér bréf. Ég skulda þeim víst engan pening. Það var ágætt, ég hafði ekkert hugsað til þeirra síðan ég flaug heim. Má ég kannske vera sáttur við að þeir hafi ekki áætlað á mig? Varla.. Auk þess heldur enskudeildin í KU áfram að senda mér tölvupóst. Allir elska svala Björn.

-b.

Tveir fjórir sex átta þjóðvegur

Jay-Z verður þarna samkvæmt nýju plani. Muniði gaurinn sem rappar nokkur kynnisorð áður en Rihanna syngur um regnhlífina sína í samnefndu myndbandi?

Annars þyrfti maður að gera einhvern skurk í því að tékka á böndum. Ég þekki kannske svona fimm bönd á þessum lista.

-b.

I'll tell you about punk rock, punk rock is a word used by

Hérna er það sem ég hugsa um næstuna:

Ég ætla að fá mér skyndilegan mat í kvöld. Ég ætla að koma heim og taka uppúr töskunni minni og þá verður hann þarna alltíeinu, eða: skyndilega.

Nú er ég kominn inní fjórar bækur sem ég hef gaman af: Running Dog, Sjónhverfingar, Invisible Forms og Reading Comics. Mér finnst ég verði að klára Running Dog (mikið er gaman að lesa margar bækur eftir sama höfundinn), en hinar get ég blessunarlega skautað yfir á köflum. Hugsa ég.

X-Files er orðið neyðarlega lélegt í lok áttundu þáttaraðar. Það kemur mér samt á óvart að Dogget skuli vera hættur að fara í taugarnar á mér. Hann er enginn Mulder, en hann á heldur ekki að vera það.. og ég hugsa að Robert Patrick skili sínu ágætlega þrátt fyrir að handritshöfundarnir séu gersamlega komnir í þrot.

Ég á einn þátt eftir af áttundu, og svo er það sú níunda og síðasta. Ég skal klára þetta, jafnvel þótt það gerist kvöð frekar en kær skemmtun.

Við erum farnir að iðka píluvúdú í Skaftahlíðinni. Núna á næstu dögum má búast við því að nokkrir þjóðþekktir (og heimsþekktir!) einstaklingar fái bólur og jafnvel blæðandi sár í andlit og axlir. Svona eru galdrarnir: það fá allir að vera með.

Og í Hringadróttins-hljóðbókinni minni eru Gandálfur og Fróði og félagar á leiðinni heim. Þeir hittu Sarúman rétt í þessu. Stígur er orðinn kóngur, rosa gaman. Það er samt hellingur eftir af bókinni, og svo allir viðaukarnir. Ég leik mér samt við þá hugmynd að fara að horfa á myndirnar aftur.. ég byrjaði á þeirri fyrstu eftir að ég kláraði Föruneytið en.. ég var truflaður? Ég man það ekki nákvæmlega.

Ég ætla að reyna að kaupa þessar ákveðnu tilteknu myndasögur á ebay og svo ætla ég að eyða reikningnum mínum og grafa hann í jörð. Og strá salti yfir. Þetta er stórhættulegt.. sáuði hvað kom fyrir stelpuna í framhaldsskólanum sem fékk sér VISA kort? Svona getur þetta gerst, í dag er ég að kaupa örfáar myndasögur erlendis frá og svo áður en maður veit af er ég farinn að selja msn-webcam samtöl við mig þarsem ég klæðist hnéháum leðurstígvélum og serði geit.

Hvaðan kemur þessi geit Björn?

Éééég veit það ekki, ég hélt hún væri með þér. Kannske skildi Sævar hana eftir.

Sævar er með ofnæmi fyrir geitum.

Hvernig veist þú hvaða ofnæmi hann er með?

(GEIMVERURNAR LENDA)

Aaa geimverurnar taka okkur!

Geimverurnar, þær eru komnar!

-b. (takk Radíus)

ps. Sævar hvað gerðiru við þvottaefnið? Ekki segja að geitin hafi tekið það, þú veist þú átt enga geit.

Bjössi og Júlli bræða gellurnar

Þarna erum við frændurnir, sá elsti og sá yngsti.

-b.

Ort á gemsann föstudagskvöld á Krús

Björn í glasi
bjór í bauk
vær í fasi
viskístauk
settist að
og súpti það
sem uppúr fauk
einsog dögg
af dælu grasi
Björn í glasi
bjór í bauk

Hver man ekki eftir...

...að vera með sítt að aftan og borða frostpinna?

Þessi drengur hefur samt ekki snert á sínum. Ekki furða, hann virðist vera skíthræddur við þá greyið.

-b.

Ég er kjöt, en samt frekar merkilegt kjöt

Ég er að hugsa um að kíkja austur á Selfoss núna í kvöld. Allir þeir sem vilja koma auga á mig þarsem ég sit undir stýri og ek bifreið minni eftir báruðum veginum mega stilla sér upp við Ártúnsbrekkuna eða Sandskeið, eða á milli Kambanna og hringtorgsins við Hveragerði. Þess á milli vil ég fá frið til að keyra.

Takk fyrir.

-b.

Ógó vær blundur

Ég fékk mér lúr núna áðan, í sófanum uppi á kaffistofu. Þetta var einn af þessum lúrum maður. Hann var alveg snar. Ef ég gæti fengið alla mína hvíld í svona smálúrum á kaffistofum og þessháttar, þarsem fólk á næsta borði kjaftar og drekkur, þá myndi ég íhuga það vandlega.

Er óhugsandi að það starfi norn á N1-stöðinni á hringbraut? Hvort sem hún veit af því eður ei? Ég kom við á leiðinni í vinnuna, hálfsofandi og leiðinlegur, greip mér skyr.is drykk úr hillunni og missti hann í gólfið á meðan ég skoðaði samlokur. Nemahvað: dollan sprakk og bleik mjólkin vall útá gólfið og undir samlokuskápinn. Ég hóaði í afgreiðslumann sem hóaði í pólska skúringakonu.** Ég gekk að borðinu með annan skyrdall og sagði ,,ég skulda víst tvo svona, ég missti einn í gólfið.." og benti. ,,Þetta er víst einn af þessum dögum" sagði hún. ,,Já ætli það ekki" sagði ég, án þess að gera mér almennilega grein fyrir því hvað við vorum að tala um.

Hafði allt gengið á afturfótunum á vaktinni hennar þangað til? Ég var ekki á ferðinni þarna fyrren uppúr átta, þetta fólk mætir í vinnuna um sjöleytið, jafnvel fyrr. Eða var hún bara að gera lítið úr þessu óhappi og sagði það fyrsta sem henni datt í hug, eitthvað sem við þekkjum úr sjónvarpi - ,,einn af þessum dögum". Þetta er varla íslenska.

Eða sá hún færi á svartagaldri og ýtti mér, ringluðum af svefni og neyð, yfir í hugarástand vonleysis? Þarna stendur hún og hefur áhrif á hugsanagang fólks daginn út og inn. Er þetta þrautæfð íþrótt eða óviljaverk? Er þetta tiltekna viðskiptarými iðandi svarthol drepsýni og dugleysis, sem gleypir kjark og þrek? Orð hennar grófu sig innúr óvarðri hlustinni og settust að í botni meðvitundarinnar. Galdrar eru orð, hvílík ómennska að sauma þeim inná mann þegar maður er varla með rænu til að slá þau frá sér.

Þannig að fyrir atbeina þessarar afgreiðslustúlku, og sökum þess að ég gleypti galdurinn hráan, var ég korteri á eftir sjálfum mér frameftir degi. Það var ekki fyrren ég rumskaði af þessum snargeðveika blundi núna áðan að mér fannst ég hafa vaknað í réttu rúmi. Þetta var áreynslulaus hvíld, draumsvefn undir mjúkum augnlokum þarsem ímyndunin heldur manni við efnið en gerist ekki svo ágeng að maður sjái eftir draumnum þegar hann hverfur útí etrið.

Ég hef oft lýst ofboðslega góðum bíómyndum og rosalega góðum bókum þannig að ég vildi óska þess að ég gæti lesið/séð þær aftur í fyrsta sinn. Á hinn bóginn vill maður ekki gleyma því sem maður hefur unun af, og frekari neysla krefst einhverrar meðvitundar um það sem á undan hefur komið, eitt verk byggir á eða útfrá öðru o.s.frv. En draumar eru algerlega útfrá manni sjálfum og þurfa enga helvítis kanónu til þess að halda manni við efnið. Og svo akkúrat þetta: maður gleymir þeim gjarnan jafnóðum, svo þeir verða aldrei gömul saga.

Hversu oft ætli mig hafi dreymt sama drauminn og alltaf fílað hann jafn vel?

**Lýsa þessi skrif mín þeirri afstöðu að pólskar skúringakonur séu neðarlega í virðingarstiga vormorgnanna? Það vill svo til að ég þekki þessa konu, eða svona einsog maður annars kynnist þeim sem mæta á vinnustaðinn manns og þrífa. Hún var alltaf mjög indæl og skemmtileg, mun almennilegri en margar aðrar sem ég hafði fengið á mína stöð.

Mikki var það reyndar líka, einhver sá þægilegasti samstarfsmaður sem ég hef haft. Þau töluðu saman á pólsku og hann keypti prins póló handa henni endrum og eins, sjarmörinn a tarna. (En ég held reyndar að hann hafi vitað til þess að hún var harðgift.) Hérna vinna engir Pólverjar. Er það miður?

-b.

Hugmyndahellir

Kanye West er með spes síðu á blókinu sínu fyrir myndir af fólki með það sem hann kallar ,,stronger gleraugu". Er ekki til einhver mynd af Má eða öðrum með þessi riffluðu gleraugu hans? Helst þarsem viðkomandi heldur á dagblaði dagsins (fortíðarinnar) til að sýna hversu hipp og kúl hann var fyrir alla tíð.

Öryggishliðið í vinnunni er að gera mig vitlausan. (Nú myndu sumir skrifa ,,gera mig gráhærðan" en ég held það sé eitthvað annað og meira sem sér til þess.)

Það eru sjötíu og níu dagar í brottför. Paff. Það er bara sjötíu og níu sinnum einn svona dagur einsog ég sópaði burt í gær. Ekkert mál. Og ég er strax byrjaður að safna frítímum aftur, einsog ég gerði fyrir Svíþjóðarferðina.. jafnvel þótt ég hafi ekki byrjað fyrren í október þá ætti ég að geta tekið mér dulítið sumarfrí.

Sólin er farin að skína aðeins, en vorið nær bara útað glugganum, veðrið fyrir utan dyrnar er ennþá kalt. Og úti.

Ég fór að kíkja í Sjónhverfingar eftir Hermann Stefáns um daginn. Mig minnir að ég hafi keypt hana á einhverri útsölunni og lagt hana uppí hillu. En hún er helvíti skemmtileg. Það kemur sosum ekki á óvart þegar Hermann er annars vegar en Ósýnilegir glæpir var svo einstaklega litlaus og dofin. Þá hugsar maður ,,hver kýs að þýða svona bækur?" en það er sosum allur gangur á því hvað fólk þýðir. Mig langar ennþá að eignast Skuggaleiki.

Ég gerði mér einhverjar grillur um það að geta fundið hana á spænsku á Kanaríeyjum.. eða, mig langaði að kaupa einhverja bók á meðan ég var þarna úti og sú eina spænska sem mér datt í hug var Skuggaleikir. En það eina sem þessir andskotar áttu til voru landakort og þýðingar á Dan Brown.

Það var eitthvað svipað uppá teningnum í Tranemo í Svíþjóð. Eða, ekki svo mikið af óspennandi þýðingum, bara slatti af óspennandi Sænsku dótaríi. Og landakortum.

Á Kanarí fann ég reyndar spænska þýðingu á Daredevil blaði eftir Bendis. Svo það var ekki alveg ónýtt.

Ég bauð verulega summu í ákveðna myndasögu á ebay núna í gær en var toppaður. Andskotans andskotar að vilja lesa sömu góðu myndasögurnar og ég.

Farinn í mat farinn í mat.

-b.

Sakleysið uppmálað/táldregið

Áhugaverð grein um réttarhöldin yfir myndasögunum á sjötta áratugnum, Fredric Wertham og bókina hans The Seduction of the Innocent:

We’re likely to think, in fact, that Wertham and Kefauver were primitive, “hot” exponents of the powers of cultural reaction, and to find their outrage and alarm over comic books psychologically simplistic and politically opportunistic. But this is winner’s bias. Other people’s culture wars always look ridiculous. That’s partly because we frame cultural controversies as battles between the old and the new, and, given that the old is someone else’s status quo and we have no stake in it, we naturally favor the new. So one way to look at the comic-book inquisition is to see it as an effort to repress an edgy, provocative, satirical popular form and to dictate to people what books they should and should not read. In this view, a big, powerful, established social entity (consisting of psychiatrists and government officials) is squashing a bunch of little, powerless entities (consisting of individual comic-book artists and readers).

“Seduction of the Innocent” is a monomaniacal book, and its claims about the causal relation between comic books and juvenile delinquency are only notionally scientific. But it struck a chord, and not just with opportunistic politicians. “All parents should be grateful to Dr. Fredric Wertham for having written ‘Seduction of the Innocent,’ ” began the review in the Times. And it concluded, “Dr. Wertham’s cases, his careful observations and his sober reflections about the American child in a world of comic violence and unfunny filth, testify to a most commendable use of the professional mind in the service of the public.” The reviewer was the sociologist C. Wright Mills, no apologist for the Cold War status quo.

Shortly after the hearings, in June, 1954, Robert Warshow, whose essays on popular culture were unusual in the period for their nuance and appreciation, wrote a famous essay for Commentary on horror comics (it’s odd that Hajdu doesn’t mention it), in which he worries about their effect on his eleven-year-old son, Paul, a member of the EC Fan-Addict Club. Warshow did not much admire Wertham’s book, but he accepted its verdict. “I myself would not like to live surrounded by the kind of culture Dr. Wertham could thoroughly approve of,” he wrote, “and what I would not like for myself I would hardly desire for Paul. The children must take their chances like the rest of us. But when Dr. Wertham is dealing with the worst of the comic books he is on strong ground; some kind of regulation seems necessary.”

And that is all Wertham recommended. He was against the code. He did not want to censor comic books, only to restrict their sale so that kids could not buy them without a parent present. He wanted to give them the equivalent of an R rating. Bart Beaty’s “Fredric Wertham and the Critique of Mass Culture” ($22, paper; University Press of Mississippi) makes a strong case for the revisionist position. As Beaty points out, Wertham was not a philistine; he was a progressive intellectual. His Harlem clinic was named for Paul Lafargue, Marx’s son-in-law. He collected modern art, helped produce an anthology of modernist writers, and opposed censorship. He believed that people’s behavior was partly determined by their environment, in this respect dissenting from orthodox Freudianism, and some of his work, on the psychological effects of segregation on African-Americans, was used in the Supreme Court case of Brown v. Board of Education.

Wertham thought that representations make a difference—that how people see themselves and others reflected in the media affects the way they think and behave. As Beaty says, racist (particularly concerning Asians) and sexist images and remarks can be found on almost every page of crime and horror comics. What especially strikes a reader today is the fantastic proliferation of images of violence against women, almost always depicted in highly sexualized forms. If one believes that pervasive negative images of black people are harmful, why would one not believe the same thing about images of men beating, torturing, and killing women?

Líklega hefur ekkert mótað mína sýn á þennan Wertham frekar en The Dark Knight Returns, þar sem hann er paróderaður sem æsingamaður og tækifærissinni. Vitaskuld hefur maður aldrei lesið bókina hans. Hvað þarf maður að vita annað en að hann vildi banna myndasögur? En svo kemur uppúr dúrnum að það var kannske ekki heila málið.

Auðvitað hefur þetta með sjónvarpið verið reifað áður, og í öðru samhengi. Er ekki talað um það að Tómas Jónsson: Metsölubók hafi verið síðasta íslenska skáldsagan sem fólk reifst almennilega um? Síðan þá hafi enginn nennt að lesa. En það er auðvitað enn ein sagan sem ég hef einhverstaðar einhverstaðar frá.

-b.

Ævintýri þriðjudagskvöldsins

Vegna mikillar eftirspurnar hef ég ákveðið að lyfta hulunni ofan af gærkvöldinu og gera grein fyrir ævintýrum okkar Sævars í íbúðinni í gær, á meðan Víðir var á æfingu.

Þannig er mál með vexti að í hvert skipti sem Víðir bregður sér af bæ, og við þykjumst vita að hann snúi ekki aftur í bráð, þá drögum við Sævar upp kortin okkar, setjum upp hattana og göngum á vit ævintýranna. Ég dreg kistilinn gamla undan rúminu mínu og gríp þaðan sverðið mitt Grúsnaut. Ég klæðist kóralbrynju forfeðra minna úr hafinu gleymda og dreg fangamark hins almáttuga á brjóst mitt - þríhyrnda stjörnu Kvalars, hámandi drottnara undirdjúpanna. Í hvert skipti hníg ég til jarðar undan ofboðslegum krafti meistara míns, sem dynur á mér einsog flóðbylgja, en stíg umsvifalaust á fætur aftur léttari en áður: um æðar mínar rennur ekki lengur syfjað blóð heldur blár og beinspýttur sjór, kaldur einsog dauðinn og saltur einsog ennþá meiri dauði.

Þegar ég geng fullbúinn inn í stofuna er Sævar, eða Síra Leotariids, einsog hann kýs að kalla sig í ævintýraham, gjarnan mættur í fullum skrúða. Hann klæðist síldartunnu sem hann hengir á axlirnar með akkeriskeðju, og oddmjóum hatti sem á stendur ,,Sævvvar".

Þarna stóðum við í gær, tilbúnir í allt, þegar rafmagnið fór af íbúðinni. ,,Satans!" hugsaði ég, ,,ég sem var ekki með batteríið í fartölvunni minni." Sævar Síra Leotariids brást eldsnöggur við og kveikti ljós við rafmagnstöfluna. Lekaliðinn var úti! Nú voru góð ráð dýr. Við ákváðum að smella honum aftur upp. Og sjá, ljósin kviknuðu!. En ein ljós/tenglabraut vildi ekki lifna við.

Eftir hetjulega viðureign við fjöltengi og innstungur dró Sævar þá ályktun að ein af tölvunum í forstofuskápnum væri með vesen. Við létum hana ótengda og lýstum yfir sigri: Rafmagnsdjöflarnir frá allskonar helvítum og svoleiðis höfðu verið reknir á brott! Nú upphófust mikil fagnaðarlæti, söngvar voru sungnir og tölvur endurræstar, fagrar meyjar fóru úr fötunum og skvettu vatni hvor á aðra; hitinn frá hinum nýtendruðu ljósum var óbærilegur hinu fullklædda veikara kyni. Gullbrúnir þrælar fengu að göfuga verkefni að dreifa rósablöðum fyrir fætur reiðskjóta okkar, þar sem við riðum aftur inn í stofuna, og í gleði sinni gleymdu þeir um stund að þeir væru hnepptir í ánauð. Gleðin var hamslaus og brann einsog sólin og dvaldi í hjörtum okkar, konunga Skaftahlíðarinnar, og hinna vitgrönnu þegna okkar, að eilífu.

...

Já og bæ ðe bæ, Víðir fékk inngöngu í breskan leiklistarskóla sem hann sótti um í núna fyrir skemmstu. Til hamingju með það Víðir.

-b.

World of Darts

Nokkrar fleiri myndir, þar á meðal ég að kasta pílu í spjaldið, eins og til var ætlast:



-b.

,,Glöggir lesendur hafa eflaust..."

En í mínu tilfelli er það tvítekning, óþurftur. Einsog að segja ,,fjórfættur hestur" eða ,,blautur bjór". Eftir því sem ég best veit þekki ég alla sem hingað koma og þetta er allt glöggt og myndarlegt fólk.

Við breyttum brottförinni á kelduna. Nú er planið að fljúga á sunnudeginum fyrir hátíðina.

Nemahvað, verðið hækkaði á meðan ég var að breyta fluginu. Ég hef aldrei séð svoleiðis gerast. En þarna gerðist það. Og það er einsog Davíð varð á orði, maður vælir ekki yfir því.. ég var að gefa sjálfum mér þrjá aukadaga í Karlsberg, Sjálandssól og tjaldlegu með þremur karlmönnum. Svoleiðis verður ekki metið til fjár.

Talandi um bjór og svona, helgin var ansi strembin. Ef ég ætti að segja frá henni þá myndi það hreint ekki hljóma svo kræsilega, en takið mig trúanlegan: Þú hefðir þurft að vera þar. Eða einhverstaðar annarstaðar að hugsa um hvernig það væri að vera þar á þeirri sömu stundu. Ég er ekkert lokaður fyrir exósæsmísku djammi. Svo fór ég í vinnuna og þaðan í tvær upptökureisur.

Samstarfskonurnar brostu: Stefnumót við rithöfunda yrði titill ævisögu minnar. Mig grunar reyndar að eitthvað fleira hafi búið þar að baki.

En það er ekki svo galið. Hver einasti hittingur hefur verið spes. Ég er hinsvegar enginn rithöfundur, og það dugar víst skammt að segja ,,þú hefðir bara þurft að vera þar" eða ,,það var sko hvernig hann sagði það" ef maður ætlar að kalla það frásögn.

Ég keypti myndasögublað á ebay um daginn. Það mun vera í fyrsta skipti sem ég kaupi eitthvað í gegnum þá síðu. Ég er að reyna að finna Flex Mentallo blöð á uppboði, og það virðist vera hægt að fá þau endrum og eins. Það er bara svívirðilegt hvað þessir andskotar vilja fá fyrir þau oftast nær.. Mér er sléttsama hvort þetta er ,,near mint" eða "fine/very fine" ástand, mig langar bara að eiga blaðið til að geta lesið það.

Melir.

Blessað píluspjaldið hefur fengið að kenna á því. Ég ætti að reyna að setja upp mynd af því.

-b.

Heimsókn

Ég: Afhverju ertu svona fullur Hallur?

Hallur: En.. ég.. Ég borðaði bara lauk!

Þetta er það rétta í stöðunni

Ég er að hugsa um að fara að tala meira við sjálfan mig. Ég sé enga ástæðu til þess að hafna slíkri uppástungu: hún kemur frá manni sem ég treysti, meira eða minna.

-b.

Heimkominn úr Svíabríaría

Þá er ég kominn heim og sit á stólnum mínum í vinnunni.

Gærdagurinn fór svo að segja allur í ferðina heim. Ég vaknaði að verða ellefu, við vorum lögð af stað klukkan tólf og keyrðum til Malmö í einum rykk. Þar borðuðum við nautasteik á trébretti sem var ljúffeng og keyrðum síðan smá krókaleið á Kastrup flugvöll. Það hefði alveg mátt tæpara standa, en við skráðum okkur inn og flugum heim án nokkurra vandkvæða. Eftir að hafa keyrt rúmlega þrjúhunduð kílómetra niðrá flugvöll eftirlét ég henni ömmu að keyra heim frá flugvellinum. Ég sofnaði skömmu eftir að ég hafði tekið úr töskunum og hent nammi í strákana.

Þetta var mikil verslunarferð, fyrir mig, manninn sem verslar sjaldan og lítið. Eða mann sem telur sjálfan sig versla sjaldan og lítið. Ég keypti eftirfarandi, magn eða fjöldi ótilgreindur:

Buxur
Boxera
Sokka
Boli
Skyrtur
Bindi
Peysu
Skó
Inniskó
Kúluspil
Píluspjald
Pílur
Bók
Bjór
Viskí
Geisladisk
Glas
Fána
Sígarettur
Heyrartól
Sælgæti

Þannig að núna á ég slatta af fötum, þar á meðal buxur sem þarf að stytta (ha ha) og inniskó í vinnuna, loksins. Píluspjaldið var keypt í íbúðina, það hefur verið sameiginlegur draumur þar á bæ síðan seguldúkurinn var festur upp skömmu eftir flutningana. Sígaretturnar eru fyrir bróður minn, og svo eru einhverjar litlar gjafir þarna inná milli.

Ég gerðist líka svo frægur að versla í sænska ríkinu, sem var nú ekki jafn forræðishyggjustofnanalegt og mér hafði verið lofað. Það var þarna eitthvað sem var afgreitt yfir borðið, en það var allt frá líkjörum uppí sterkt. Hinsvegar voru sambærilegar tegundir fáanlegar útá gólfi. Bjórinn var ögn ódýrari þarna en ekki svo mjög. Gestgjafarnir vildu meina að fólk færi helst til Þýskalands til að kaupa bjór. Þetta gera Danirnir líka, en ég hefði haldið að það hætti að borga sig þegar maður væri kominn svona langt norður í land..

Það er væntanlega spurning um magn. Og hvort maður á leið.

Í ferðinni las ég Bjagaða ensku Lúdmílu, Falling Man, Doom Patrol: Planet Love og The Last Musketeer. Ég er hreint ekki viss um Bjagaða ensku ennþá. Falling Man fannst mér leiðinleg til að byrja með en hún batnar til muna eftir að komið er inní hana hálfa, og það eru nokkrir góðir ekta DeLillo sprettir.. Pókerkvöldin reglulegu fyrir árásirnar eru t.a.m. algert hunang.

(Ég á reyndar ennþá tíu síður eftir, ég náði ekki alveg að klára hana í flugvélinni heim. En bráðum, bráðum.)

Planet Love var þokkaleg. Ég hugsa að það sé of langt síðan ég las bókina þar á undan, eða kannske las ég hana þunnur? Endalokin virkuðu frekar losaraleg. The Last Musketeer er ekki besta bókin hans Jasons, en hún er þrælgóð. Sumt virkar og sumt ekki, en það er nóg af góðum góðum Jason á þessum síðum.

Það er eitthvað við þessar mannlegu dýrafígúrur sem leyfir honum að snúa uppá lesandann öðruvísi en hann gæti annars.

Akkúrat núna er viðurkenningarafhending uppi á sjöttu hæð. Vigdís Finnbogadóttir er þar á fremsta bekk. Ég sá hana líka í fríhöfninni í gær. Hún var líklega í sömu flugvél og ég. Ég vann einusinni fyrir stofnunina hennar, á málþingi. Kannske verð ég forseti einhvern daginn. En fyrst ætla ég á þing.

Mig á þing!

Ég lofa að spillast ekki fyrren ég hef uppfyllt megnið af loforðunum mínum.

Annars fær þetta lið að éta eitthvert gotterí þegar móttakan er búin. Ég hugsa að ég skoði borðið, kannske er eitthvað þarna sem mannfólk getur borðað. Ísskápurinn minn er nánast tómur! Hjálp! Ég á kókómjólk og fjórtán prósent gáda!!! Væntanlegt hungur lamar mig í líkamanum!!!!!

-b.

Úr Svíþjóðara

Nú er ég í Svíþjóð, í bæ sem heitir Ölsremma, og sit við tölvu í fyrsta sinn síðan ég kom hingað. En það er óttalega lítið að segja, þetta hefur allt gengið vel. Ferðadagurinn fór í ferðina, sá næsti í versl og gærdagurinn í ósköp lítið. Ég veit ekki hvort það verður nokkur ferð á manni í dag. Það er ágætt að slappa bara af og lesa í bók.

Verst hvað krakkinn öskrar mikið. Það sker í eyrun. En ég kom líka með eyrnatappa. Tækni er æði.

Húsið er hitað upp með trjábolum, sem eru settir í ofn og brenndir, svo þeir hita upp vatn sem er síðan hleypt á ofnana. Það er rosalega stjörnubjart á næturna og mjög mjög rólegt. Kyrrt.

Í bænum er enginn skóli, engin verslun, ekkert pósthús, nó noþink. Það er röraverksmiðja (PipeLife heitir hún, án gríns) og tvær kirkjur. Ein fyrir óháða söfnuðinn svokallaða. Speisað?

Jæja.

-b.

Áttundi liturinn, seinni hluti

Hann er hér.

Gott stöff.

-b.

Ég sem Múmínálfur

	Hver ert þú í Múmíndal?
	Niðurstaðan: Múmínpabbi Þú ert Múmínpabbi! Þú ert dreyminn og draumarnir leiða þig oft í ævintýr lengst í burtu. Þú ert líka forfallinn rómantíker.
	Taktu þetta próf á Start.no

Þriðjudagspunktar

..fyrir viku sem er einn dagur á lengd og þarsem þriðjudagurinn virkar einsog mánudagur.

Ég flýg semsagt út til Kaupmannahafnar í fyrramálið og keyri þvínæst norður til Ölsremmu í Svíþjóð. Ég ætla að skilja tölvuna eftir en taka með mér eina tvær bækur. Ég tek líka með mér eitthvað til að gefa grey Svíunum. Ný-Svíunum. En allsekki mikinn farangur. Ég er að hugsa mér að kaupa nýja skó.

Eftir tæplega hundrað, eða rúmlega níutíu, daga flýg ég aftur til Kaupmannahafnar og tek þaðan lest til Hróarskeldu. Já vinir, nú eru ekki lengur rúmlega hundrað dagar heldur tæplega (!!) hundrað dagar. Tvær tölur, ekki þrjár. Sjibbí.

Og forsjálni mín fær meira klapp á bakið; miðinn er kominn í tæpar þrjátíuþúsund krónur íslenskar. Verða þetta kannske eintómir nær-skandinavar?

Síðan hefur komið upp sú hugmynd að lengja ferðina í annan endann. Það myndi kosta okkur tvöþúsundkall sýnist mér (fyrir utan aukið uppihald), dagarnir þarna á undan áætluðum brottfarardegi eru í níuþúsundkallinum, aðeins minna en pantaði miðinn. Þetta er eitthvað sem hægt væri að pæla í. Ef eitthvað er betra en vika í sól og bjór (sjö níu þrettán) þá er það tvær vikur í bjór og sól.

Ég drakk landa í fyrsta skipti í dálítinn tíma um helgina. Páskalanda? Það var samt í heimahúsi og í alvarlegum félagsskap. Hann var líka góður. Skömmu áður hafði ég borðað pekingönd** sem var ljúffeng. Og ég át svín og lamb í fermingu og rosa pottrétt á páskadag og meiri pottrétt, sem ég tók að heiman, í gær. Jeminn. Páskar.

Og svo skilaði ég skattskýrslunni minni núna áðan. Þessir dónar vilja taka skatt af Nordplus-styrknum mínum, sem mér þykir frekar óforskammað, en ég trúi varla að það fari í háan mínus. Aukinheldur fékk ég gefins bíl á árinu, en það er víst ekki hægt að skrá bíleign sem ,,núll krónur" að andvirði, þannig að ég skrifaði 10.000 kall. Ég hugsa að hann sé ekki mikið meira virði, fyrst ég er neyddur til að koma honum á pappír.

Þetta er ákveðinn galli við Kerfið: Ef ég fæ gjöf þá verð ég að skrá hana sem eign, en Kerfið skilur ekki eignir sem kostuðu mig ekki krónu. Er þetta virkilega besta hugsanlega fyrirkomulagið, fyrir utan öll þau önnur sem reynd hafa verið?

Höfum við reynt önnur?

Ooooog Bragi Ólafsson kom í upplestur til mín áðan. Ég er að bíða eftir Bjarna Bjarnasyni einsog er. Bragi var fljótur að þessu, þetta gekk hratt og vel. Fínir textar sem hann valdi. Þetta kemur uppá bókmenntavefinn innan skamms. Kannske ég fari í það núna að klippa þetta niður, frekar en að rausa úr mér hausnum á þessa hvítu síðu?

-b.

**Það er Peking-önd, ekki pekin-gönd.

Áttundi liturinn, það er litur galdranna sjáðu til

Sjá, Rincewind:



Sjá, breska sjónvarpsaðlögun á Litbrigðum Galdranna:

The Colour of Magic, fyrri hluti.

Sjá, frekari upplýsingar.

Ég hugsa að þeir sem fíluðu Hogfather gætu haft gaman af þessu. Ég er þar meðtalinn. Þessi fyrri hluti klárar í raun og veru The Colour of Magic bókina og þá tekur sá síðari væntanlega The Light Fantastic.. en ég hugsa að ég skelli honum upp í kvöld, áður en ég flýg út.

En það verður í fyrramálið.

Svíþjóð beibí?

Á þessari Wikipedia-færslu sé ég að Going Postal er næst á dagskránni hjá þeim. En gaman.

-b.

Um betra sjónvarp en The Wire

You know what, DavidSimonCreatorOfTheWire? I just read the five-thousandth interview with you and enough. And you know what I'm going to do? I'm going to create a TV series myself and my show is going to last five MILLION seasons and it is going to BLOW YOUR MIND. It's going to be set in even worse parts of Baltimore, maybe in the sewers, and it will show HBO viewers not just the “Other America” but the Other Other OTHER America. The America that's so other that the Other America will watch one episode and say, what the fuck? How amazing is it that he is paid well to show us this despair? Get us our laurel wreath because it's crownin' time. I'm talking about a Baltimore where befanged mutants communicate using chemical pheromones through their antenna-like tails and the police, who are hybridized genetic half-leopards, half-humans, but all po-lice, actually chop up and smoke the criminals like drugs before they go on killing sprees, and everyone travels by blimp. I'm talking about Towson.

No—wait, even better, my series won't go back to Aeschylus and Sophocles for inspiration. That's week-kneed amateur bullshit when it comes to historic dramatic influences. I'll use cave paintings as the model for my series. Omar will chase mammoths through the streets and Carcetti will wear a robe made from a wolf and Beadie will chew bear meat for her children before passing it from her mouth. And everyone will speak proto-Indoeuropean without subtitles and the hidden cultural theme that no one sees will be land-bridge migration and phenotype variation. I'll have a character who is the world's first cave painter except all of his paintings will be lies and any character who says, hey wait, that's just an image of elk, so what? gets demoted back to firetender. And then I won't let anybody watch the show because they don't deserve it, and when journalists interview me I'll cut them with a special journalist-cutting knife that I invented and which they CAN NEVER TRULY EVEN HOPE TO UNDERSTAND.

Varðandi Fransmenn

No one has more contempt for Paris or French people than French Parisians. On any topic that irks visitors: strikes, the lack of politeness on the Metro, the taxi shortage as caused by protectionist taxi unions. Then again, French Parisians don’t like much of anything. In London last week on a business trip to shoot a documentary, our crew numbered four: a Parisian director, a Parisian composer, and our Welsh location coordinator. Most of the time we were stuck in traffic, an hour’s drive from the next shot.

“So who would win in a fight,” the Welshman asked me, “New York or Los Angeles?”

It took me a second. “Los Angeles. New Yorkers would be too busy to fight.” Then I asked him, “OK, imagine it’s you and a hundred five-year-olds in a locked room. The children are overcome with a desire to kill you. How many could you put down?”

He thought for a second. “Can I use one of them as a weapon against the others?”

“Sure. But you have to remember they’re a mob.”

“Yeah, I can’t let them get me on the ground.”

A minute later we gave the game over to the French: “Who wins, Coca-Cola or Uma Thurman?”

The French didn’t answer and remained staring out the windows—it might have been Battersea, or Shepherd’s Bush. Then the French director said, “That is not a game.” He started coughing. “It is so Anglo, this game. It is not a game. How do you judge this? It is a soda and a woman. Then how do you decide?”

“One wins, one loses. Just pick,” I said. But he refused: “It is nothing a French person would think is a game. It is so stupid.”

The traffic wasn’t moving. I asked him to suggest a French game instead that we could play. “OK, OK, here is a French game,” he said. “We will talk about something for a little while. It will be about nothing. We will talk and talk and talk about it. Sometimes I will take the other side of the conversation, just to say you are wrong. And then we will stop.”

He resumed his brooding silence. The composer turned to say he agreed, this was a classic French game.

Nú eru mín kynni af frönskum sósjal mjög takmörkuð, en mig minnir að þessi leikur hafi a.m.k. verið mjög vinsæll þegar ég var þar síðast. Og allir voru rosa hneykslaðir á því að ég skyldi ekki vilja spila með.. hei kannske ef þið hefðuð útskýrt reglurnar fyrir mér einsog þessi herramaður?

Hoj.

-b.

John Apoplex

Ég horfði á fyrstu tvo hlutana af John Adams í gær og leiddist það óskaplega. Laura Linney verður aldrei nein önnur en Meryl Burbank og sú var fölsk ergó Laura Linney er fölsk. Eða. Hún var líka bófadrottningin í Mystic River.. nokkuð góð þar. En hérna er hún vel menntaða, þrælskarpa, nó-búllsjitt, truth-to-power ,,konan á bakvið manninn" bla bla bla.

Og George Washington á að vera að keyra leigubíl í Nújork, fallinn í skömm og hataður af fjölskyldu og fyrrverandi vinum.

Kannske er það bara þjóðrembingurinn sem fer í taugarnar á mér. Var það Thatcher sem sagði að Evrópa byggðist á sögu, en Ameríka á heimspeki? Eða hugmyndafræði? Það virkar voða sniðugt. En er eitthvað betra eða réttara að byggja þjóð á hugmyndafræði? Frekar en landafræði eða slíku?

Er réttara að stofna þjóð heldur en að gera það ekki?

Maður veit auðvitað aldrei hvað átt hefur fyrren misst hefur, en ef allt það sem gerir Íslendinga að Íslendingum myndi brotna niður og fjúka útí sjóinn á næstu hundrað árum, og ég vissi að það myndi gerast, myndi ég reyna að sporna við því? Myndum við taka eftir því yfirhöfuð, á meðan það væri að gerast? Nú segi ég ,,allt það sem gerir.." en er það nokkuð annað en tungumálið og landlegan?

Ósköp á ég mikið af spurningarmerkjum í dag. En mér finnst ég annars heyra talað um að hitt og þetta komi til með að ganga á menningararfinn eða eyða sérkennum íslensku þjóðarinnar án þess að það sé tekið sérstaklega fram hversvegna Ísland sem sérþjóð sé eitthvað spes eða eitthvað sem vert er að verja. Eða mannkynið allt, ef útí það er farið. Ég vil síður að ég sjálfur eða fólkið sem ég þekki og þykir vænt um myndi deyja, en þess utan þá kemur framþróun mannkyns mér óskaplega lítið við.

Er þetta síðan einhver hugmyndafræði sem ég þekki ekki með nafni eða einfaldlega fálæti?

-b.

Fylgjast með strákar

DMX í viðtali við XXL:

Are you following the presidential race?
Not at all.

You’re not? You know there’s a Black guy running, Barack Obama and then there’s Hillary Clinton.
His name is Barack?!

Barack Obama, yeah.
Barack?!

Barack.
What the fuck is a Barack?! Barack Obama. Where he from, Africa?

Yeah, his dad is from Kenya.
Barack Obama?

Yeah.
What the fuck?! That ain’t no fuckin’ name, yo. That ain’t that nigga’s name. You can’t be serious. Barack Obama. Get the fuck outta here.

You’re telling me you haven’t heard about him before.
I ain’t really paying much attention.

I mean, it’s pretty big if a Black…
Wow, Barack! The nigga’s name is Barack. Barack? Nigga named Barack Obama. What the fuck, man?! Is he serious? That ain’t his fuckin’ name. Ima tell this nigga when I see him, “Stop that bullshit. Stop that bullshit” [laughs] “That ain’t your fuckin’ name.” Your momma ain’t name you no damn Barack.

Stuttermar, Gondry og Kelly

Ég hafði þetta nokkrum sinnum á orði um helgina: teeshirt monthly er æðisleg hugmynd. Þú borgar pening og svo færðu einn stuttermabol á mánuði í hálft ár. Alltaf einhver ný hönnun. Fólk má senda inn uppástungur að myndum á bolina, og ef þín hönnun er valin færðu sex mánuði fría. Þetta virkar svo sjálfbært og einfalt. En það kostar 170 evrur, hálfa árið.

Og nú er evran í rúmum 120 krónum. Ríflega tuttuguþúsundkall fyrir sex stuttermaboli?

Kannske er ég óldskúl nirfill en mér finnst það kreisí. Fyrir utan skatta og rugl sem maður getur reiknað með í innflutningi. Ég skal borga þér fimmtánhundruðkall fyrir einn bol. Það er ekki einsog þú sért að borga einhverja geðveiki fyrir orginal hönnun?

En maður rausar ekki lengi um það. Leitt að góð hugmynd skuli ekki virka, en hva.

Hallur horfir á The Wire og fílar vel. Tveir niðri, allir aðrir eftir. Gott sjónvarp í hvern haus!

Helgin var einstaklega róleg, það var ágætt.. Eða, þetta var vinnuhelgi, svo það var ágætt að vera ekki að garfast í einhverju oná það. Við Davíð kíktum á Be Kind, Rewind á föstudagskvöld. Hún var þrusufín. Gondry er frekar spes.. Eternal Sunshine.. er æði en ég nennti einhvernvegin aldrei að tékka á Science of Sleep. Treilerinn sagði mér að hún væri hreinlega ekki málið. Human Nature er skemmtileg en það vantar eitthvað í hana, án þess að ég geti sagt hvað það er nákvæmlega.

(hér skemmi ég myndina fyrir þeim sem ekki hafa séð)

Be Kind, Rewind meikar ekkert sens. Eða, hún meikar ekkert bíó-sens. Strúktúrinn er laus í rásinni, persónurnar eru ósköp flatar og samböndin á milli þeirra eru hingað og þangað.. Þetta virðist alltsaman bara vera til staðar svo þessar æðislegu bíómynda-endurgerðarsenur fái að verða til. Ghostbusters-endurgerðin er tær snilld og langa takan seinna meir, þegar hann rennir í gegnum þónokkrar kvikmyndir í einni sveiflu, er einfaldlega Gondry Sena og segjum það með brosi í hjarta - því hvað á maður að kalla það annað?

En hann gefur þetta snemma til kynna, og gefur manni þannig tækifæri til að koma til móts við myndina, að ganga að hennar forsendum: Skammt inní myndina eru hetjurnar okkar að tala saman í myndbandaleigunni. Jack Black er í einhverri skrýtinni múnderingu og hann hefur litað andlitið svart, fyrir utan skáhallandi krosslínur á andlitinu, þarsem glittir í húðina. Hann réttir Mos Def svipaðan galla og þeir leggja í'ann. Þegar þeir þurfa síðan að fela sig fyrir löggunni, þegar á hólminn er komið, kemur í ljós að gallarnir og andlitsmálningin leyfa þeim að falla inní umhverfið akkúrat á þeim tiltekna stað og úr því sjónarhorni sem við sjáum (og löggan væntanlega líka?) Eftir að löggan er farinn hættir Mos Def við alltsaman og skilur Jack Black eftir við girðinguna.

Þannig að: Það þýðir ekkert fyrir okkur að spyrja afhverju Jack Black sérhannaði búningana til að falla inní umhverfi girðingarinnar, og málaði andlitið þannig að járngrindin skýlir línunum sem hann skilur eftir ómálaðar. Hann gat ekki reiknað með því að þeir yrðu næstum gripnir í þessari stellingu á þessum stað í girðingunni, en augnablikið, þetta tiltekna skot í myndinni, krefst þess.

Að sama skapi er engin þörf á því að Mos Def komi með honum, því hann fer aftur tilbaka áður en nokkuð kemur fyrir, en það var svo miklu flottara fyrir augnablikið að hafa hann þarna líka, svo þeir hverfi báðir sjónum, hvor sínum megin við girðinguna. Eftir það má hann fara aftur heim, senan sem við áttum að sjá er komin til skila.

Þannig að ef maður hlær að þessari senu án þess að velta sér uppúr því hvaðan hún kemur og hvert hún leiðir þá ætti maður að geta skemmt sér yfir restinni af myndinni, sem gerir aldrei ráð fyrir öðru. Rétt einsog allir viðskiptavinirnir halda áfram að horfa á endurgerðirnar, eða skemmta sér yfir myndinni um Fats, leggja jafnvel til efni og vinnu við gerð myndarinnar, jafnvel þótt þeir viti að hún sé ekki ,,sönn".

Plottið í myndinni er ekki uppá marga fiska en hápunkturinn kemur ekki útfrá togstreitu á milli tveggja persóna, eða milli húseiganda og bæjaryfirvalda heldur úr einlægri hrifningu íbúanna í hverfinu á bíómyndinni sem félagarnir gera. Það standa allir upp og klappa vegna þess að augnablikið hrífur þá, og ef við áhorfendur gátum skemmt okkur yfir myndinni fram að því þá klöppum við með (þó ekki sé nema í huganum). Myndin sýnir okkur ekki hvað gerist í framhaldi af því, og þarf þessvegna ekki að láta okkur kaupa einhverskonar viðsnúning á byggingarframkvæmdum eða neitt slíkt.

Ég hugsa að þetta sé aðeins meira en það að 'forðast klisjurnar', þósvo það komi inní þetta. Kossinn sem verður að ásökunum um hommaskap og það að gamli skuli selja húsið án þess að nokkur kippi sér beint upp við það, þetta er - einsog endirinn - leið til að forðast eiginlegt klímax. Við fáum kossinn án þess að kaupa ástarsöguna, sigurinn og uppklappið án þess að krefjast þess að yfirvöldin bakki, hvortveggja vegna þess að það hefur ekki verið byggt undir þesskonar hápunkta og Gondry veit það fullvel. Hann spilar bara einstaklega vel úr því sem hann hefur.

Ég verð sífellt ánægðari með myndina eftir því sem ég hugsa meira um hana.

Það sama á reyndar við um Southland Tales, en fyrst var ég ekki viss um að það væri nokkuð varið í þá mynd. Síðan horfðum við á Donnie Darko í gær og svo beint áfram í Southland Tales og hún virkaði svei mér þá mun betur í annað skiptið - jafnvel þótt ég hafi ekki enst í að horfa á hana alla aftur.

Mig minnir að ég hafi sagt að hún væri 'gallað meistaraverk' án þess að vera meistaraverk. Hoj hoj. Hún er Misjöfn. En það er eitthvað við hana.. Sarah Michelle Gellar, klámstjarna og internet-raunveruleika-spjallþáttastjórnandi, á þessa línu hér:

You know what? I like to get fucked. I like to get fucked hard. But hey, you have to draw the line somewhere. I mean, violence is a big problem in our society today and I will not support it. That is the primary reason why I won't do anal.

Ég er almennt séð hlynntur stórkostlegum augnablikum.

-b.

Sparka!

(innanbúðarhúmor?)

-b.

Gengið mitt gráa

Miðinn á Kelduna hefur hækkað um tæpan fimmþúsundkall síðan ég keypti hann. Og sjöþúsundkall síðan laust eftir áramót.

Slurp.

-b.

Væntanlegt frá Grant Morrison

Úr nýlegu viðtali sem ég var að lesa núna áðan:

.......

NRAMA: Do you see yourself doing a long-form creator-owned series like The Invisibles again?

GM: Well, maybe not so much a long-form series, but I’ve certainly got a bunch of new books coming out from Vertigo later this year – they’ve taken a while to write, because I’ve been busy with the movies and the DCU books, but you’ll be seeing some mad creator stuff pretty soon.

The first of the books, I’m happy to say, is the long-awaited ultra-violet, necrodelic…Seaguy 2: Slaves of Mickey Eye – Cameron Stewart has the first script, and maybe now that we’re getting to finish our story, people will finally understand what it was all about!

There’s a couple of other things…so yeah, maybe a series, but nothing as long as The Invisibles. That was a big part of my life, and I got so tangled up in it I couldn’t tell where I began and it ended. I don’t know that I’d ever do something on that scale again, but then again, never say never.

NRAMA: Any updates on the quest to get Flex Mentallo reprinted?

GM: Not at all! They’re just very resistant to it. And it drives me nuts, because it’s one of my favorite pieces, and no one gets to see it unless they steal from BitTorrent. So I’d love it to be reprinted, but there are no plans at all right now. Everyone’s too afraid of Charles Atlas and his mighty fists. (laughs)

.....

Seaguy er best í heimi. Nú eru tveir hlutir sem ég hlakka til í heiminum. Hinsvegar er lélegt hjá þeim að gefa ekki út Flex Mentallo.. nú hefur karakterinn þegar komið fram í Doom Patrol-bókunum Down Paradise Way og Musclebound. Hvaða roluháttur er það halda þessum fjórum blöðum óendurútgefnum?

(Óendurútgefnum er kjánalegt orð því það inniheldur þrjú forskeyti. Kannske er það ekki einusinni orð.)

Matt Fraction bendir á þetta hér og ég geri það líka:



-b.

Eldrefsskipun dagsins:

,,Close Other Tabs".

Hún er þarfaþing.

Einnig þarfaþing: viðbót sem gerir mér kleift að loka flipum með því að tvísmella á þá. Ég hef örugglega fjölyrt um það hér áður, en ég kemst ekki yfir það hversu þægjó þetta er. Ég hef ekki nennt að koma þessu við í vinnutölvunum og ég sé eftir letinni í mér við hvert klikk á litla rauða x-ið.

Jebb. Ég drep tíma.

Tíma sem safnast upp með því að spara tíma. Þetta er guðdómlegur gleðihringur.

-b.

Krónan er hálfviti gengishömluð

Danska krónan hefur ekki verið dýrari í milljón ár. Þetta hefur nokkur áhrif á sumarplönin mín, þarsem allur matur og drykkur og þessháttar verður dýrari í íslenskum krónum talið. Ég vona bara að þetta gangi að einhverju leyti aftur, þó ekki sé nema í 13 krónu reikið.

Og ég gef mér hæ-fæf fyrir að hafa keypt Hróarskeldumiðann minn núþegar. Hann hækkaði um einhvern 1300kall núna nýverið.

Hérna má sjá graf sem ég fékk hjá glitni punkti is.



Þetta nær reyndar bara aftur til byrjun árs '97. Þannig að ég get víst bara sagt að hún hafi ekki verið dýrari í ellefu ár. En samt. Ég er viss um að milljón hljómar betur, og er þar af leiðandi að vissu leyti Satt.

-b.

Meintur ritstuldur hjá Vertigo

Ég leyfi mér að segja wtf.

Unsurprisingly, the writer of Yorick, The Last Man On Earth was a woman: Sally Polenti, a trailblazer in the comics field and almost totally unknown today. Her work on Yorick is more soap-opera-ish, perhaps, than Brian K. Vaughan’s - but then again, she also doesn’t have any of those Trivial Pursuit factoids Vaughan seems compelled to insert into any and all narratives he writes. And if you thought Vaughan’s depiction of the longing between 355 and Yorick was hot - well, Polenti’s positively smolders. Plus, mad scientists in just about every issue. Girls Romance Comics went out of business in 1958, and most of its writers went into television writing, explaining why it’s now a footnote in comics history. Highly recommended.

Meira hér.

-b.

McCain sem ADogD skrímsli

Sá það hérna og fannst fyndið. Stundum þykja mér svona skrif fyndin og ég vil benda öðru fólki á þau, ef vera kynni að því þyki þau líka fyndin. Eða í það minnsta skondin:

...

John McCain (Demon Prince of Republicans.) (Lesser God.)

FREQUENCY: Very rare
NO APPEARING: 1
ARMOUR CLASS: -7
MOVE: 3" (72" per flight sector on the campaign jet)
HIT DICE: 200 hit points (But first you have to defeat 4d8 Secret Service Agents)
% IN LAIR: 0%
TREASURE TYPE: All your NATO base are belong to us!
NO. OF ATTACKS: 1
DAMAGE/ATTACK: Invades Iran. Takes 100d20 casualties in first strike while inflicting 20 x 100d20 civilian casualties. Followed by war of attrition, economic collapse, recrimination.
SPECIAL ATTACKS: 5% chance of 30,000 Megaton nuclear first strike on Upper Volta.
SPECIAL DEFENSES: +3 or better weapon to hit. In event of combat, 20% chance of heart attack per round, followed by the swearing in of President Santorum. You wouldn't want that, would you?)
MAGIC RESISTANCE: 80% (10% vs. mind control spells by Cheney.)
INTELLIGENCE: Normal.
CHARISMA: 12 (16 to neocons)
ALIGNMENT: Chaotic evil if under control of Cheney; otherwise Chaotic neutral.
SIZE: M
LEVEL/X.P. VALUE: X/29,950* (* for impeachment)

A huge, ancient, carnivorous dinosaur from the swamps at the heart of Republican country, not unlike Godzilla in appearance and wrinkled integument, McCain has seen better years. Nevertheless he can breathe fire and threaten to stomp flat the capital city of any country that Fox News disapproves of with the best of them.

The biggest danger in facing off against a McCain is that he might be under the mind control of the Svengali-like Cheney, Prince of Darkness. In this case, he is likely to be lethally aggressive and even more unpredictable than usual.

....

Glöggir spilarar sjá strax að þarna er um að ræða 1st Ed. skrímsli, og höfundur segir það vera vegna þess að hann hafi aldrei komist uppá síðari regluútgáfur, en það hæfir jú ágætlega þessari ellihrumu ófreskju. Þarna má líka lesa um Hillary og Obama. Víú.

Hvernig líst manni svo á komandi kosningar þarna vestra? Hallur vill meina að eina vandamálið sé að þar hafi löggildir íbúar rétt til að kjósa leiðtoga Bandaríkjanna en við ekki. Sem er góður punktur. Auðvitað má benda á að ,,löggildir íbúar" sé frekar teygjanlegt í huga þeirra sem sjá um kosningarnar, og það er ekki sama hvort þú heitir Jón eða Síra Jón ef þú ætlar á annað borð að öðlast þessa nafnbót.

Annars grunar mig nú að monsterið hérna ofar grípi taumana, hvað sem hver segir.

En stopp nú. Ekkert raus um þetta helvítis helvítis helvíti.

-b.

ps. Ný bönd á Hróarskeldulistann: Neil Young og Judas Priest. Sjibbí?

Fleiri kápur

..en bíðið við! Þetta eru ekki kirkjumyndir á reyfurum. Þetta er persónulegt. Það snertir mig sjálfan, líf mitt og úmf.

Hallur og Ingi Björn fóru til Parísar um daginn og skemmtu sér víst mjög vel. Þeir fóru að sjá opnunina á listasýningunni sem Frikki og kó voru að sýsla með Gelatín. Það var eitthvað í fréttunum um hana um daginn. Svo kíkti ég á Selfoss um helgina og hitti Hall, en hann rétti mér bók sem var gjöf frá þeim Inga:



Sem mér fannst algert æði. Ég var smá stund að fatta að þetta væri skáldsaga eftir einhvern Kerúak (hu?) en ekki ný saga frá Jason. Og ég hafði aldrei heyrt af því að Jason gerði bókarkápur. En þetta er þá hluti af nýrri línu frá Penguin. Penguin Classics Deluxe. Þarna má líka sjá kápur eftir Seth, Spiegelman og Chris Ware. Og Frank Miller:



Ég fann myndirnar hérna. Slatti af kápum.

En mér skilst að Pynchon hafi beðið sérstaklega um Miller. Þessi kápa sprengir nú ekki huga minn, en sú eftir Jason er gull. Og þegar maður opnar hana er brotið uppá kápuna og á brotinu eru myndasögurammar. Ætli það sé ekki til nafn á þetta kápubrot, þarsem stundum má sjá myndir af höfundunum o.s.frv.?

Allavega. Takk fyrir bókina gaurar. Ég skal reyna að lesa hana.. þúveist.. hérna. Bráðum. Eða næst?

-b.

Bíddu bara

Mér þykir Skjálfti góður.

Ég vann í sextán tíma í dag með hléum.

Í rólegri vinnu náttúrulega. Kláraði Reader's Block á meðan ég beið eftir fólki til að þjóóónusta.

Ég er þreytti gaurinn.

Mér þykijar sKjálfti góðarinn.

Bluetoothið er týnt á tölvarunrnum mínum.

Það er enginnnn heima hema ég.

Skjálftast.

Ahemm.

Nei en svona án gríns.

Ég er farinn að sofa held ég barasta. Góðanótt heimur. Á mánudaginn fæ ég að horfa á seinasta þáttinn af The Wire nokkurntíman og ég verð að fara að ýta þessu uppá vini mína því það er það rétta í stöðunni. Og Battlestar byrjar eftir mánuð. Og brósi á afmæli eftir nokkra daga og Egill líka og ég fer til útlanda og páskar koma upp fyrsta sunnudaginn eftir fyrsta fulla tunglið eftir vorjafndægur. Góðanótt geimur.

-b.

ps. Hérna má sjá önnur og ó-nýtt endalok á myndinni I Am Legend. Og mun betri.

Úr Mælingu heimsins

Hann var eitt ár um kyrrt og æfði sig. Hann mældi sérhvern hól í Salzburg, hann kannaði loftþrýstinginn á degi hverjum, hann gerði kort af segulsviðinu, mældi loft, vatn, jörð og lit himinsins. Hann æfði sig í að taka hvert einasta tæki í sundur og setja það saman aftur þar til hann gat gert það blindandi, standandi á öðrum fæti, í rigningu eða í miðri kúahjörð og flugnageri. Heimamenn álitu hann geggjaðan. En hann varð líka að venjast því, það vissi hann. Einu sinni batt hann annan handlegginn aftur fyrir bak í heila viku til þess að venjast erfiðleikum og sársauka. Vegna þess að honum fannst einkennisbúningurinn óþægilegur lét hann gera á sig annan eins sem hann klæddist líka í rúminu á nóttunni. Allur galdurinn fælist í því, sagði hann við frú Schobel sem leigði honum herbergið, að leyfa sjálfum sér ekki að komast upp með neinn moðreyk, og bað um enn eitt glas af grænleitu mysunni sem honum fannst svo ógeðsleg.

Ég er loksins farinn að kíkja í þessa bók, en Ingi Björn mælti með henni síðasta sumar. Eða síðasta haust?

Öðrum stundum hlusta ég á Hringadróttinn. Aragorn, Legolas og Gimli voru að rekast á Gandálf. Sá er sniðugur.

-b.

It's good to be the Thing

Það er gott að lifa þessa dagana. Reykjavík er blaut og köld en hún á eftir að skána. Bráðum flýg ég til Kaupmannahafnar og keyri útí Sænska víðihlíð. (Eða einhverskonar aðra hlíð.) Ég á miða á Hróarskeldu, og ég þreytist ekki á að tala um það. Vinnuvikan er fljót að líða og ég eyði henni með góðu fólki. Helgarnar eru fyndnar.

Síðasta helgi var bjórhelgi. En hún var líka verslunarhelgi. Helvíti sem maður getur eytt. Ég lét loksins vera af því að keyra útí Ikea, mamma var í heimsókn á jeppanum og ég plataði hana til að renna með mér. Þar verslaði ég nýjan Billy bókaskáp, skemil til að setja lappirnar á þegar ég sit í stólnum mínum, og lítinn púða sem lítur út einsog fótbolti og heitir SPARKA.

Nöfnin þeirra eru æðisleg. Ég sá ferkantaðan uppháan blómavasa sem hét REKTANGEL.

En já, ég var alltaf að tala um að kaupa eitthvað til að fleygja í Víði þegar hann er með læti. Og núna er ég búinn að því. Maður kallar SPARKA! og fleygir SPARKA í gaur. En maður sparkar ekki. Nei nei nei.

(Og ef menn eru að drekka bjór þá endar það náttúrulega á því að SPARKA fer í opinn bjór og kastarinn þarf að þrífa hann upp. Gúd tæms.)

Við Sævar settum Billy hilluna saman og skelltum upp í herbergi við hliðina á hinni hillunni minni. Nú eru þær tvær. Ég sótti allar bækurnar sem ég hef geymt inní skáp og setti þær í hilluna. Þær eru næstum því fullar núna.. Og ég veit ekki hvað það er en þegar ég horfi á bókahillur fullar af bókum, röðuðum eftir kerfi með kápunum sínum og titlunum og ein og ein liggur oná hinum langsum, þá líður mér vel. Heilinn gefur frá sér einhverskonar vellíðunarensím. Getur verið að það sé eitthvað svipað í gangi hjá fólki sem horfir á endalausan hring eftir hring af formúlu 1?

Maður hefði haldið að vinnan á bókasafninu hefði drepið eitthvað í þessu, en það er alls ekki. Bókasafnið er góður staður, en þetta er einhvernvegin óskylt. Veggirnir á mínu heimili gegna einhverjum tilgangi þegar það eru komnar bækur á þá.

Mér finnst Reader's Block æði. Ég var að lesa hana í matstofunni og gaur í innkaupum ætlar að sjá hvort Markson verði ekki keyptur hingað. Það er ekkert til með honum einsog er. Það væri gaman.. ég þarf pottþétt að lesa meira eftir þetta.

Metasnakk.

Ég fór líka á bókamarkað og keypti bækur fyrir slikk. Ljóðabækur og myndasögur og einhverja helvítis bókmenntafræði. Það er það sem ég kalla hana í samtölum við annað fólk. Helvítis bókmenntafræði. Prófið það bara, það er mjög þægilegt.

Ég fíla það að eiga helling af tímum inni í vinnunni og geta mætt seint þegar ég er þreyttur í rúminu á morgnana. Yfirleitt er það á þriðjudögum. Afhverju ætli það sé.

Ég ætla samt ekki að kaupa xbox tölvu. Jafnvel þótt maður geti spilað n á henni. Nei nei nei.

Einhverjir meðleigjanda okkar eru samt hálfvitar. Þeir stálu tveimur töxum af okkur á aðfararnótt sunnudags. En það var líklega fyrir bestu.. bæjarrölt er oft foj.

-b.

Saul Bass fyrir Star Wars

Da da ramm, Battlestar byrjar aftur bráðum