If you like Neal Stephenson's works, you'll probably like the novels written by his grandfather (Len A. Stephenson) even better. They were marked TOP SECRET by the OSS and have only just recently been declassified.
Although in my opinion, the novels of Stephenson pere et fils are all derivative of the fantastickal opium dreams committed to vellum by Duke Lane Stephenson, a 17th-century nobleman who was (by an astonishing coincidence) their distant ancestor.
Now, if you'll excuse me, I have to go visit a strange alternate world where I am a person of considerable importance in spite of my nerdy tendencies, there to have emotionally distant but phenomenally skilled sex with a woman much younger than myself.
10 maí 2010
NN um (nemahvað) Stephenson
26 apríl 2010
Apríl er óþekkastur mánaða
Jæjarinn. Heyrðu. Ég sit þá í vinnunni og það er ýmislegt sem ég þarf að gera þar, svo eru hérna ritgerðir í poka sem ég á eftir að fara yfir. En eitthvað sem ég ætla ekki að útlista hér leiðir til þess að ég logga mig inn á þessa síðu, og þá getur maður sosum sagt nokkur orð.
Ég fór austur um helgina og á sunnudeginum rann upp fyrir mér ljós varðandi hexadecimal kerfið, sem ég komst svo að raun um núna áðan að var rangt. Það er að segja, ljósið var rangt, það var ekki ljós. Heldur eitthvað annað, býst ég við? Kannske spor. Það sem ég hélt að væri ljós var í raun spor. Gengur það?
Ég fór allavega austur á Selfoss um helgina, borðaði með fjölskyldunni á Heiðarveginum og fékk svo skutl alla leið til hans Daníels í Sóltúninu, þarsem við tveir, Hallur, Víðir og Rúnar spiluðum Battlestar Galactica framá nótt. Þetta var gott spil, það komu upp hinar og þessar aðstæður sem við höfum ekki lent í áður.. Pegasus viðbótin er dálítið farin að kitla mig. Leitt að það virðist sem flugmennirnir geti einhvernvegin aldrei skilað sínu, þeir eru nýkomnir út á vélunum sínum og eru þá annaðhvort skotnir niður eða fleygt inná BSG aftur þegar skipið stekkur.
Kannske er það ekkert svo ólíkt öðrum klössum, það eru allir fatlaðir á einhvern máta.
Ég fór að skoða þessa viðbót á netinu, svona einsog ég mátti, og allskonar dót sem fólk útí bæ hefur verið að búa til. það eru held ég 7 nýjar persónur sem bætast við í Pegasus, en Gaeta er ekki þar á meðal, þannig að það eru allir að búa til Gaeta..
En nóg um það.
Síðan spiluðum við Heilaspuna, sem var fínn. Alveg spil til að eiga í hillu, ekki svo langt og svona.
Hann Yngvi frændi er í fríi þessa dagana svo við Finnur skiptum kvöldvöktunum á milli okkar. Ég leyfði mér að mæta á hádegi í dag þarsem ég verð til hálfátta. Ég verð líka til hálfátta á morgun. Ekkert alltof mikill tími til að gera eitthvað annað.
Og svo er alveg komið veður til að hjóla í vinnuna. Þarf að prófa það sem fyrst. Sem fyrst, sem fyrst.
By Night in Chile sýnist mér vera fín bók. Er sirka hálfnaður með hana, las upphátt slatta í gær, sem var mjög viðeigandi fannst mér, þarsem hún er skrifuð einsog raus úr rekkju. Ég hef verið að hlusta á Shutter Island á hljóðbók en mér hálfleiðist hún. Enda búinn að sjá myndina og veit þessvegna hvernig hún endar. Það er málið með þessa þrillera.. Ég var hinsvegar að komast í fínasta lestur á Moby Dick og ég held það sé næst á dagskrá. Um að gera að renna yfir þessa helvítis doðranta.
Bakið er svona og svona. Ég fer til sjúkraþjálfarans aftur á miðvikudaginn. Blarg.
Kettirnir voru geldir á föstudaginn. Þeir voru vankaðir, svo vöknuðu þeir aftur, mér sýnist þeir ekkert hafa kippt sér upp við þetta.. Það kom mér á óvart að þeir á spítalanum gerðu tvo skurði á hvorn sekk, einn fyrir hvort eista (býst ég við). Hefði ekki verið nær að spara hnífinn og toga þau bæði í gegnum einn og sama skurðinn? Eru pungsekkir katta búnir skilrúmum?
Við Nanna höfum verið að horfa á síðustu seríu af X-Files og það er með ólíkindum hvað þessum andskotum tókst að rústa þessa fínu fínu þætti. Áttunda þáttaröð var nú léleg en sú níunda er hrikaleg. ,,Aðalpersónurnar" eru óspennandi, Scully hefur ekkert að gera, og er orðin 'taugaveikluð móðir'-fígúra, og þættirnir velta sér uppúr vísúal hryllingi frekar en að reyna að ná fram einhverskonar stemningu. Þetta er bara illa skrifað drasl.
En við horfum á það samt vegna þess að ég vil vita hvað gerist.
Chris Carter vildi víst klára geimveru-innrásar-plottið í bíómynd, sem myndi koma út skömmu eftir að þættirnir kláruðust. En svo var eitthvað vesen með peninga þannig að myndinni seinkaði, og þá hættu þeir við að klára geimverurnar, gerðu bara þátt um stofnfrumuhysteríu í staðinn. Það var X-Files: I Want to Believe myndin. Og svo vilja þeir gera enn eina mynd, og binda þá endahnút á fyrrgreint plott, en þá eru náttúrulega ekki til neinir peningar vegna þess að X-Files: I Want to Believe var ömurleg og það vildi enginn sjá hana.
Þetta eru asnar, Guðjón.
-b.
Ég fór austur um helgina og á sunnudeginum rann upp fyrir mér ljós varðandi hexadecimal kerfið, sem ég komst svo að raun um núna áðan að var rangt. Það er að segja, ljósið var rangt, það var ekki ljós. Heldur eitthvað annað, býst ég við? Kannske spor. Það sem ég hélt að væri ljós var í raun spor. Gengur það?
Ég fór allavega austur á Selfoss um helgina, borðaði með fjölskyldunni á Heiðarveginum og fékk svo skutl alla leið til hans Daníels í Sóltúninu, þarsem við tveir, Hallur, Víðir og Rúnar spiluðum Battlestar Galactica framá nótt. Þetta var gott spil, það komu upp hinar og þessar aðstæður sem við höfum ekki lent í áður.. Pegasus viðbótin er dálítið farin að kitla mig. Leitt að það virðist sem flugmennirnir geti einhvernvegin aldrei skilað sínu, þeir eru nýkomnir út á vélunum sínum og eru þá annaðhvort skotnir niður eða fleygt inná BSG aftur þegar skipið stekkur.
Kannske er það ekkert svo ólíkt öðrum klössum, það eru allir fatlaðir á einhvern máta.
Ég fór að skoða þessa viðbót á netinu, svona einsog ég mátti, og allskonar dót sem fólk útí bæ hefur verið að búa til. það eru held ég 7 nýjar persónur sem bætast við í Pegasus, en Gaeta er ekki þar á meðal, þannig að það eru allir að búa til Gaeta..
En nóg um það.
Síðan spiluðum við Heilaspuna, sem var fínn. Alveg spil til að eiga í hillu, ekki svo langt og svona.
Hann Yngvi frændi er í fríi þessa dagana svo við Finnur skiptum kvöldvöktunum á milli okkar. Ég leyfði mér að mæta á hádegi í dag þarsem ég verð til hálfátta. Ég verð líka til hálfátta á morgun. Ekkert alltof mikill tími til að gera eitthvað annað.
Og svo er alveg komið veður til að hjóla í vinnuna. Þarf að prófa það sem fyrst. Sem fyrst, sem fyrst.
By Night in Chile sýnist mér vera fín bók. Er sirka hálfnaður með hana, las upphátt slatta í gær, sem var mjög viðeigandi fannst mér, þarsem hún er skrifuð einsog raus úr rekkju. Ég hef verið að hlusta á Shutter Island á hljóðbók en mér hálfleiðist hún. Enda búinn að sjá myndina og veit þessvegna hvernig hún endar. Það er málið með þessa þrillera.. Ég var hinsvegar að komast í fínasta lestur á Moby Dick og ég held það sé næst á dagskrá. Um að gera að renna yfir þessa helvítis doðranta.
Bakið er svona og svona. Ég fer til sjúkraþjálfarans aftur á miðvikudaginn. Blarg.
Kettirnir voru geldir á föstudaginn. Þeir voru vankaðir, svo vöknuðu þeir aftur, mér sýnist þeir ekkert hafa kippt sér upp við þetta.. Það kom mér á óvart að þeir á spítalanum gerðu tvo skurði á hvorn sekk, einn fyrir hvort eista (býst ég við). Hefði ekki verið nær að spara hnífinn og toga þau bæði í gegnum einn og sama skurðinn? Eru pungsekkir katta búnir skilrúmum?
Við Nanna höfum verið að horfa á síðustu seríu af X-Files og það er með ólíkindum hvað þessum andskotum tókst að rústa þessa fínu fínu þætti. Áttunda þáttaröð var nú léleg en sú níunda er hrikaleg. ,,Aðalpersónurnar" eru óspennandi, Scully hefur ekkert að gera, og er orðin 'taugaveikluð móðir'-fígúra, og þættirnir velta sér uppúr vísúal hryllingi frekar en að reyna að ná fram einhverskonar stemningu. Þetta er bara illa skrifað drasl.
En við horfum á það samt vegna þess að ég vil vita hvað gerist.
Chris Carter vildi víst klára geimveru-innrásar-plottið í bíómynd, sem myndi koma út skömmu eftir að þættirnir kláruðust. En svo var eitthvað vesen með peninga þannig að myndinni seinkaði, og þá hættu þeir við að klára geimverurnar, gerðu bara þátt um stofnfrumuhysteríu í staðinn. Það var X-Files: I Want to Believe myndin. Og svo vilja þeir gera enn eina mynd, og binda þá endahnút á fyrrgreint plott, en þá eru náttúrulega ekki til neinir peningar vegna þess að X-Files: I Want to Believe var ömurleg og það vildi enginn sjá hana.
Þetta eru asnar, Guðjón.
-b.
31 mars 2010
Herramenn og sauðfé
Geoff Klock benti á þetta vídjó í umfjöllun um þarsíðasta Lost þátt, sjá hana hér. En tengingin við Lost er tæp og skiptir engu máli þannig séð.. Þetta er bara flott teiknimynd. Mjög róleg, húmorinn er ósköp settlegur, en lokaumskiptin, svona næstum í blálokin, eru óborganleg. Tékkitt. Bara sex mínútur.
-b.
25 mars 2010
Mars 2010
Já og jamm. Heyriði. Fréttir eða eitthvað?
Ég er á kvöldvakt, nýbyrjaður, það eru nokkrir tímar eftir. Ég vildi eiginlega frekar vera í bjór útí sólinni, en sumarið er ekki byrjað. Það hlýtur að gefast tími í þessháttar í apríl maí júní. Víðir kom við og skildi tölvuna sína eftir hjá mér, ég er að föndra við að koma 4gb fæl inná flakkarann minn. Hann vill ekki taka við honum þegar ég reyni að kópera hann beint af tölvuni hans Víðis, þannig að ég er núna að smíða .rar fæl úr stóra fælnum í staðinn, beint inná flakkarann. Maður leggur hitt og þetta á sig fyrir Oblivion.
Annars hef ég ekkert getað spilað uppá síðkastið, ég gat eiginlega ekkert setið við skrifborð eftir að ég meiddi mig í bakinu. Var ég eitthvað búinn að röfla um það?
Ég var semsagt í hnébeygju laugardaginn 30. janúar, að lyfta þungu með fáum endurtekningum. Ég var ekki í lyftu þegar eitthvað small í mjóbakinu á mér, dálítið kunnugleg tilfinning. Vildi samt ekki viðurkenna það að ég hefði farið í bakinu enn eina ferðina þannig að ég reyndi að halda áfram, ekki í hnébeygjunum en ég fór í bekkinn og hljóp aðeins, en gafst upp. Fór svo austur að spila með Víði og Halli og Danna. Ég tók eina íbúfen áður en ég lagði af stað en þegar við vorum rétt byrjaðir leið mér alltof illa til að halda áfram. Tók meira dóp, hvíldi mig aðeins og við kláruðum spilið. Keyrði heim, svo var ég náttúrulega snöggtum verri daginn eftir. En ókei, þetta hafði gerst áður. Ég hugsaði mér að ég myndi bara taka því rólega í þrjá fjóra kannske fimm daga og svo færi að losna um þetta.
En viku seinna var ég litlu skárri svo ég fór til læknis. Hann gaf mér sterkara dóp og sagði mér að fara í vinnuna. Viku seinna var ég orðinn nokkuð góður og fór að kíkja í sund, mánudag og þriðjudag, og hætti að taka íbúfen. Á miðvikudag fannst mér ég vera að stífna upp aftur, um leið fékk ég einhverja pest og lagðist í rúmið, tók meira dóp. (Ég lá nú ekki í rúminu allan daginn, ég stóð upp og gerði einhverjar teygjur og svona með reglulegu millibili, en þetta var ekkert svona daglegt líf neitt.)
Var þannig frá föstudegi til fimmtudags, en þá var einsog losnaði um eitthvað. Ég fór að geta hreyft mig aftur. Það var ennþá sárt, en það var einsog það hefði legið misdjúpt á verkjunum og að dýpsta lagið hefði gufað upp. Nota bene þá var ég ennþá á verkjalyfjum. Reyndi að fara í göngutúra og svona, en þarna var einmitt nýskollið á með haug af snjó. Helgin var sæmileg. Á mánudegi mætti ég í vinnuna en gat ekkert beitt mér, gat varla setið, varð þreyttur af engu. Hætti snemma og fór á læknavaktina, sá skrifaði upp á beiðni fyrir sjúkraþjálfara, mig minnir að ég hafi fengið tíma strax daginn eftir.
Sjúkraþjálfaranum fannst þetta greinilega ekkert merkilegt, sem mér fannst ósjálfrátt pínulítið svekkjandi en um leið mikill léttir. Hann sagði að ég væri skakkur, að næstneðsti hryggjarliðurinn væri fastur og restin af bakinu væri öll í drasli af því að styðja við hann. Tveir til þrír tímar til að losa þetta. Það fór reyndar í fimm held ég, frekar en sex, en sá síðasti var núna í gær.
Það fáránlega við þetta er það að eftir næstsíðasta tímann, sem var fyrir viku síðan, þá var ég ennþá pínu slæmur en vaknaði svo allur annar daginn eftir. Helgin var alveg súper. Svo á þriðjudaginn fór ég niðrí háskóla að skila af mér verkefnum og hjálpa Hjalta að gera þau klár, var á leiðinni upp tröppurnar í Nýja garði og hrasaði, féll kylliflatur. Mér leið eitthvað skringilega á eftir. Það er náttúrulega ömurlegt að hugsa til þess að maður sé svo brothættur að það megi ekki einusinni hrasa í stiganum.. en líklega er það ekki málið. Líklega líður mér svipað og mér leið þarna á föstudaginn, en þá hafði mér liðið svo miklu verr áður. Sársaukaleysið þá er sama og seyðingurinn núna, en núna er ég svo nálægt því að vera hundrað prósent, mér finnst einsog þetta sé alveg ægilegt.
Allavega, síðasti tíminn var í gær. Sjúkraþjálfarinn fann ekki að neitt hefði versnað, liðurinn er reyndar helvíti tregur en hann náði honum í 90prósent hreyfanleika og svo þarf líkaminn að sjá um restina sjálfur. Þá þarf ég að fara að hreyfa mig, koma kerfinu af stað. Ég hef náttúrulega ekkert gert af neinu ráði síðan þarna 30. janúar, eru ekki að verða átta vikur síðan?
Nú geri ég teygjuæfingar fyrir bakið og lappirnar einu sinni, tvisvar á dag. Á morgun ætla ég að fara á brettið, sjá hvað draslið segir. Verst að ég verð strax þreyttur í bakinu, sama hvað ég er að gera. Það er eitthvað sem jafnar sig með tíma, segir þjálfarinn..
Ég er náttúrulega bara nojaður vegna þess að ég hef áður verið með svona stingandi en samt óræðan verk í mjóbakinu í fleiri mánuði án þess að liði úr mér.
...
Heyrðu þessi aðferð sem ég reyndi, hún virkaði ekki. Foj. En ég reyndi sitthvað annað og Víðir kom aftur og svo prófaði ég að búa til 7 .rar fæla, að hámarki 700mb hver, og færa það yfir í harða diskinn minn. Það kom uppúr dúrnum að skráarkerfið sem hann notar heitir.. FS32 eða eitthvað, en maður þarf NTFS til að höndla skrár sem eru 4gb eða stærri. Og þó það nú væri.
Þannig að ég ætla í Oblivion í kvöld. Nanna var að hringja, hún ætlar í bíó. Og ég þarf að loka safninu núna. Þetta voru meiri fréttirnar eða hitt þó heldur.
-b. And beyond.
Ég er á kvöldvakt, nýbyrjaður, það eru nokkrir tímar eftir. Ég vildi eiginlega frekar vera í bjór útí sólinni, en sumarið er ekki byrjað. Það hlýtur að gefast tími í þessháttar í apríl maí júní. Víðir kom við og skildi tölvuna sína eftir hjá mér, ég er að föndra við að koma 4gb fæl inná flakkarann minn. Hann vill ekki taka við honum þegar ég reyni að kópera hann beint af tölvuni hans Víðis, þannig að ég er núna að smíða .rar fæl úr stóra fælnum í staðinn, beint inná flakkarann. Maður leggur hitt og þetta á sig fyrir Oblivion.
Annars hef ég ekkert getað spilað uppá síðkastið, ég gat eiginlega ekkert setið við skrifborð eftir að ég meiddi mig í bakinu. Var ég eitthvað búinn að röfla um það?
Ég var semsagt í hnébeygju laugardaginn 30. janúar, að lyfta þungu með fáum endurtekningum. Ég var ekki í lyftu þegar eitthvað small í mjóbakinu á mér, dálítið kunnugleg tilfinning. Vildi samt ekki viðurkenna það að ég hefði farið í bakinu enn eina ferðina þannig að ég reyndi að halda áfram, ekki í hnébeygjunum en ég fór í bekkinn og hljóp aðeins, en gafst upp. Fór svo austur að spila með Víði og Halli og Danna. Ég tók eina íbúfen áður en ég lagði af stað en þegar við vorum rétt byrjaðir leið mér alltof illa til að halda áfram. Tók meira dóp, hvíldi mig aðeins og við kláruðum spilið. Keyrði heim, svo var ég náttúrulega snöggtum verri daginn eftir. En ókei, þetta hafði gerst áður. Ég hugsaði mér að ég myndi bara taka því rólega í þrjá fjóra kannske fimm daga og svo færi að losna um þetta.
En viku seinna var ég litlu skárri svo ég fór til læknis. Hann gaf mér sterkara dóp og sagði mér að fara í vinnuna. Viku seinna var ég orðinn nokkuð góður og fór að kíkja í sund, mánudag og þriðjudag, og hætti að taka íbúfen. Á miðvikudag fannst mér ég vera að stífna upp aftur, um leið fékk ég einhverja pest og lagðist í rúmið, tók meira dóp. (Ég lá nú ekki í rúminu allan daginn, ég stóð upp og gerði einhverjar teygjur og svona með reglulegu millibili, en þetta var ekkert svona daglegt líf neitt.)
Var þannig frá föstudegi til fimmtudags, en þá var einsog losnaði um eitthvað. Ég fór að geta hreyft mig aftur. Það var ennþá sárt, en það var einsog það hefði legið misdjúpt á verkjunum og að dýpsta lagið hefði gufað upp. Nota bene þá var ég ennþá á verkjalyfjum. Reyndi að fara í göngutúra og svona, en þarna var einmitt nýskollið á með haug af snjó. Helgin var sæmileg. Á mánudegi mætti ég í vinnuna en gat ekkert beitt mér, gat varla setið, varð þreyttur af engu. Hætti snemma og fór á læknavaktina, sá skrifaði upp á beiðni fyrir sjúkraþjálfara, mig minnir að ég hafi fengið tíma strax daginn eftir.
Sjúkraþjálfaranum fannst þetta greinilega ekkert merkilegt, sem mér fannst ósjálfrátt pínulítið svekkjandi en um leið mikill léttir. Hann sagði að ég væri skakkur, að næstneðsti hryggjarliðurinn væri fastur og restin af bakinu væri öll í drasli af því að styðja við hann. Tveir til þrír tímar til að losa þetta. Það fór reyndar í fimm held ég, frekar en sex, en sá síðasti var núna í gær.
Það fáránlega við þetta er það að eftir næstsíðasta tímann, sem var fyrir viku síðan, þá var ég ennþá pínu slæmur en vaknaði svo allur annar daginn eftir. Helgin var alveg súper. Svo á þriðjudaginn fór ég niðrí háskóla að skila af mér verkefnum og hjálpa Hjalta að gera þau klár, var á leiðinni upp tröppurnar í Nýja garði og hrasaði, féll kylliflatur. Mér leið eitthvað skringilega á eftir. Það er náttúrulega ömurlegt að hugsa til þess að maður sé svo brothættur að það megi ekki einusinni hrasa í stiganum.. en líklega er það ekki málið. Líklega líður mér svipað og mér leið þarna á föstudaginn, en þá hafði mér liðið svo miklu verr áður. Sársaukaleysið þá er sama og seyðingurinn núna, en núna er ég svo nálægt því að vera hundrað prósent, mér finnst einsog þetta sé alveg ægilegt.
Allavega, síðasti tíminn var í gær. Sjúkraþjálfarinn fann ekki að neitt hefði versnað, liðurinn er reyndar helvíti tregur en hann náði honum í 90prósent hreyfanleika og svo þarf líkaminn að sjá um restina sjálfur. Þá þarf ég að fara að hreyfa mig, koma kerfinu af stað. Ég hef náttúrulega ekkert gert af neinu ráði síðan þarna 30. janúar, eru ekki að verða átta vikur síðan?
Nú geri ég teygjuæfingar fyrir bakið og lappirnar einu sinni, tvisvar á dag. Á morgun ætla ég að fara á brettið, sjá hvað draslið segir. Verst að ég verð strax þreyttur í bakinu, sama hvað ég er að gera. Það er eitthvað sem jafnar sig með tíma, segir þjálfarinn..
Ég er náttúrulega bara nojaður vegna þess að ég hef áður verið með svona stingandi en samt óræðan verk í mjóbakinu í fleiri mánuði án þess að liði úr mér.
...
Heyrðu þessi aðferð sem ég reyndi, hún virkaði ekki. Foj. En ég reyndi sitthvað annað og Víðir kom aftur og svo prófaði ég að búa til 7 .rar fæla, að hámarki 700mb hver, og færa það yfir í harða diskinn minn. Það kom uppúr dúrnum að skráarkerfið sem hann notar heitir.. FS32 eða eitthvað, en maður þarf NTFS til að höndla skrár sem eru 4gb eða stærri. Og þó það nú væri.
Þannig að ég ætla í Oblivion í kvöld. Nanna var að hringja, hún ætlar í bíó. Og ég þarf að loka safninu núna. Þetta voru meiri fréttirnar eða hitt þó heldur.
-b. And beyond.
04 febrúar 2010
Úr grein um D&D í The Believer, sept. 2006
Hallur benti mér á þessa grein, hún er góð lesning. Þessi efnisgrein kveikti allavega ljós hjá mér:
Ég held að málið sé ekki það, að samfélagið byggist upp á samkeppni eingöngu, og að leikurinn sé mótvægi gegn því. Samfélagið byggir svo mun meira á samvinnu heldur en leikirnir okkar gefa til kynna, og það er spennandi að geta kúplað sig útúr stóra heiminum og inní einhvern einka-heim, einsog gaurinn talar um, án þess að allt þurfi að miða að absolút endapunkti, þarsem einhver ,,sigrar".
-b.
Here I am tempted to advance a wild argument. It goes like this: in a society that conditions people to compete, and rewards those who compete successfully, Dungeons & Dragons is countercultural; its project, when you think about it in these terms, is almost utopian.[22] Show people how to have a good time, a mind-blowing, life-changing, all-night-long good time,[23] by cooperating with each other! And perhaps D&D is socially unacceptable because it encourages its players to drop out of the world of competition, in which the popular people win, and to tune in to another world, where things work differently, and everyone wins (or dies) together. You will object that a group of teenage boys slaughtering orcs and raping women doesn’t sound like utopia. Granted. But among teenage boys whose opportunities for social interaction were otherwise not great, D&D was like a door opening. Forget for a moment that behind the door there were mostly monsters and darkness. For us, for the people who played, what waited behind that door was a world, and the world belonged to us. We could live in it as we really were; we could argue about its rules; we could learn how, by working together, to get the better of it. For some of us it was a lesson: the real world could, on occasion, and by similar means, be bested. For others of us, who never really left the game: at least we had a world.
Ég held að málið sé ekki það, að samfélagið byggist upp á samkeppni eingöngu, og að leikurinn sé mótvægi gegn því. Samfélagið byggir svo mun meira á samvinnu heldur en leikirnir okkar gefa til kynna, og það er spennandi að geta kúplað sig útúr stóra heiminum og inní einhvern einka-heim, einsog gaurinn talar um, án þess að allt þurfi að miða að absolút endapunkti, þarsem einhver ,,sigrar".
-b.
25 janúar 2010
Best ársins 2009
Í lok desember skrifaði ég uppkast að ,,Best ársins" lista og svo gleymdi ég því. Jæja. Setjum það hér.
Myndasögur:
The Fate of the Artist eftir Eddie Campbell
Gus and his Gang eftir Chris Blain
Scalped eftir Jason Aaron og R.M. Guéra
American Born Chinese eftir Gene Luen Yang
I Never Liked You og The Playboy eftir Chester Brown
Slaves of Mickey Eye eftir Grant Morrison og Cameron Stewart
Incognegro eftir Mat Johnson og Warren Pleece
Spent eftir Joe Matt
The Arrival eftir Shaun Tan
Exit Wounds eftir Rutu Modan
Bíó:
Rec
Inglourious Basterds
The Hurt Locker
The Informant!
Moon
Taken
Heat
Hunger
Zombieland
The Hangover
Skammarverðlaun ársins: The Butterfly Effect
Tónlist:
Oracular Spectacular með MGMT
The Resistance með Muse
Made in the Dark með Hot Chip (ennþá)
Master of Puppets með Metallicu
Surfing on a Rocket með Air
Across 110th Street með Bobby Womack
My Weakness is Strong með Patton Oswalt
Þættir:
Between Two Ferns
In Treatment
Lost (áfram)
Bored to Death
Star Trek TNG (áfram)
The Sandbaggers (áfram)
Vonbrigði ársins: Battlestar Galactica.
Bestu þættir sem ég horfði á aftur, frá upphafi til enda, á árinu: The Wire
Bækur ársins:
Sjónhverfingar eftir Hermann Stefánsson
Anathem,
Cryptonomicon,
og Barrokk-sveigurinn (Quicksilver, The Confusion og The System of the World) eftir Neal Stephenson.
Allur Harry Potter á hljóðbók. Þær skilja kannske ekki mikið eftir sig en ég hafði gaman af þeim á meðan ég hlustaði, og Stephen Fry er einn góður upplesari.
Fyrir utan sjónhverfingar þá eru þetta allt fremur stórar og þykkar bækur. 2009 var ár hnullunganna. Og Cryptonomicon hlustaði ég líka á í hljóðbókarformi í lok ársins, kláraði um miðjan jan. Myndi nú samt frekar mæla með pappírnum, fyrir þá tilteknu bók.
Vinna ársins:
Hingað kom maður sem bað mig um að rannsaka dauða bróður síns með því að fletta upp í Öldinni okkar 1960-70.
Stelpan sem spurði hvort önnur hæð væri næsta hæð.
Stelpan sem var að leita að bókinni með brúnu kápunni.
Það er eitthvað af drasli sem er ekki hér og ég hefði alveg mátt muna eftir, en það er svona.
Myndasögur:
The Fate of the Artist eftir Eddie Campbell
Gus and his Gang eftir Chris Blain
Scalped eftir Jason Aaron og R.M. Guéra
American Born Chinese eftir Gene Luen Yang
I Never Liked You og The Playboy eftir Chester Brown
Slaves of Mickey Eye eftir Grant Morrison og Cameron Stewart
Incognegro eftir Mat Johnson og Warren Pleece
Spent eftir Joe Matt
The Arrival eftir Shaun Tan
Exit Wounds eftir Rutu Modan
Bíó:
Rec
Inglourious Basterds
The Hurt Locker
The Informant!
Moon
Taken
Heat
Hunger
Zombieland
The Hangover
Skammarverðlaun ársins: The Butterfly Effect
Tónlist:
Oracular Spectacular með MGMT
The Resistance með Muse
Made in the Dark með Hot Chip (ennþá)
Master of Puppets með Metallicu
Surfing on a Rocket með Air
Across 110th Street með Bobby Womack
My Weakness is Strong með Patton Oswalt
Þættir:
Between Two Ferns
In Treatment
Lost (áfram)
Bored to Death
Star Trek TNG (áfram)
The Sandbaggers (áfram)
Vonbrigði ársins: Battlestar Galactica.
Bestu þættir sem ég horfði á aftur, frá upphafi til enda, á árinu: The Wire
Bækur ársins:
Sjónhverfingar eftir Hermann Stefánsson
Anathem,
Cryptonomicon,
og Barrokk-sveigurinn (Quicksilver, The Confusion og The System of the World) eftir Neal Stephenson.
Allur Harry Potter á hljóðbók. Þær skilja kannske ekki mikið eftir sig en ég hafði gaman af þeim á meðan ég hlustaði, og Stephen Fry er einn góður upplesari.
Fyrir utan sjónhverfingar þá eru þetta allt fremur stórar og þykkar bækur. 2009 var ár hnullunganna. Og Cryptonomicon hlustaði ég líka á í hljóðbókarformi í lok ársins, kláraði um miðjan jan. Myndi nú samt frekar mæla með pappírnum, fyrir þá tilteknu bók.
Vinna ársins:
Hingað kom maður sem bað mig um að rannsaka dauða bróður síns með því að fletta upp í Öldinni okkar 1960-70.
Stelpan sem spurði hvort önnur hæð væri næsta hæð.
Stelpan sem var að leita að bókinni með brúnu kápunni.
Það er eitthvað af drasli sem er ekki hér og ég hefði alveg mátt muna eftir, en það er svona.
21 janúar 2010
Lína úr The Glass Bead Game, cf. Stephenson?
"You mathematicians and Glass Bead Game players ... have distilled a kind of world history to suit your own tatstes. It consists of nothing but the history of ideas and of art. Your history is bloodless and lacking in reality. You know all about the decay of Latin syntax in the second or third centuries and don't know a thing about Alexander or Caesar or Jesus Christ. You treat world history as a mathematician does mathematics, in which nothing but laws and formulas exist, no reality, no good and evil, no time, no yesterday, no tomorrow, nothing but an eternal, shallow mathematical present."
19 janúar 2010
Fín stutt grein um sæfæ
This is one of the things some people complain about as “too much hard work” and which I think is a high form of fun. SF is like a mystery where the world and the history of the world is what’s mysterious, and putting that all together in your mind is as interesting as the characters and the plot, if not more interesting. We talk about worldbuilding as something the writer does, but it’s also something the reader does, building the world from the clues. When you read that the clocks were striking thirteen, you think at first that something is terribly wrong before you work out that this is a world with twenty-four hour time—and something terribly wrong. Orwell economically sends a double signal with that.
Ég verð að viðurkenna að þetta sem öllum þykir rosa töff hjá Orwell, að klukkan slái þrettán í fyrstu línunni í 1984, er eitthvað sem ég tók ekki eftir þegar ég las hana. Já já, klukkan slær, og hvað, inn um annað augað og útum hitt. Svona er (var?) ég latur lesir.
En þetta er skemmtileg líking, að vísindaskáldskapurinn sé ráðgáta þarsem heimurinn er morðið. Og rímar ó svo skemmtilega við.. McHale? Sem segir að ráðgátan sé hið ekta-móderníska skáldsagnaform og að vísindaskáldsagan sé hið ekta-póstmóderníska form. Þarsem ráðgátan spyrji hvernig hægt sé að skilja heiminn sem við lifum í, en vísindaskáldsagan spyrji hver allra mögulegra heima þetta sé.
Ég er ekki viss um að þetta hjálpi manni að skilgreina Cryptonomicon eða Barrokk þríleikinn, en skilin á milli þeirra og td. Snow Crash eða The Diamond Age eru mjög skörp og liggja einmitt á þessari línu. The Diamond Age vísar reyndar í 1984, með því að taka fram klukkuhringingar í fyrstu línu. Hvernig var það.. ,,The bells of St. Mark's were ringing changes up on the mountain when Bud skated over to the mod parlor to upgrade his skull gun." Andstætt Orwell þá öskrar Stephenson ÞETTA ER SÆFÆ. Hverjum er ekki sama hversu oft klukkurnar slá, þessi töffari á hjólabrettinu er að láta græða byssu í höfuðkúpuna á sér. Þetta óverdræf er eitthvað sem hann sneið svo að segja alveg af sér í Barrokkinu, það var sosum af nógu öðru að taka en þar tapaðist einhver sjarmi.
Annað við þessa byrjun hans er það að Bud, þessi gaur í byrjun bókarinnar, deyr í þriðja kafla eða eitthvað álíka. Það er einhver Philip K. Dick í því finnst mér, eða er það rugl? Stephenson gerði þetta líka í Snow Crash, að kynna einhvern til sögunnar og segja frá lífi hans þá stundina eða dagana í smæstu atriðum, og slátra honum síðan þegar aðalpersónurnar (eða aðal-aukapersónurnar) létu loks sjá sig. En að byrja á dúkku virkar skringilega.
-b.
17 janúar 2010
,,TO TEDY"
Einn af fastagestum safnsins fer dálítið í taugarnar á mér. Hann er uppskrúfaður froðusnakkur, dóni og vitleysingur. Hann var að ljósrita eitthvað hér í dag og gleymdi blaði í vélinni. Blaðið er ljósrit af ljóðrænni kveðju sem skrifuð er á rúðustrikað blað.
Ég held að ef ég birti efnið þá brjóti gegn trúnaði sem við eigum að halda við safngesti. Hugsanlega líka ef ég segi hvað hann heitir? En smáatriðin skipta ekki svo miklu máli, hitt er að þessar línur eru væmnasta klisjuslumma sem ég hef lesið síðan allavega fyrir jól. Svo tilgerðarlegt að maður tæki ekki einusinni viljann fyrir verkið, væri þessu beint til manns.
Þetta hefur óneitanlega áhrif á það hvernig maður upplifir þennan einstakling. En svonalagað er náttúrulega síst til bóta.
...
Við spiluðum D&D í gær til að ganga 5. Svo keyrðum við Víðir heim á svona 40-50 yfir heiðina, það snjóaði og snjóaði. Ég fékk svona fimm tíma svefn og mætti svo í vinnuna, og ég fúnkera ekki eins vel og venjulega. En það er lamb í kvöldmat og ég tek mér frí á morgun..
Er nokkuð vit í því að fara að segja fréttir, ég veit ekki hvar ég ætti að byrja. Jafnvel þótt ekkert gerist. Við festum upp myndir síðustu helgi. Svo færðum við skáp. Mér þykir tilhugsunin góð, að eiga heima á sama staðnum í meira en ár. Kettirnir stækka, vinnan gæti stækkað líka á næstunni. Ritgerðin alltaf á byrjunarreit eða þarumbil.
Eitthvað kvef í gangi núna, í fyrsta sinn síðan í sumar, held ég.. kannske fyrr.
Hálftími í lokun.
-b.
Ég held að ef ég birti efnið þá brjóti gegn trúnaði sem við eigum að halda við safngesti. Hugsanlega líka ef ég segi hvað hann heitir? En smáatriðin skipta ekki svo miklu máli, hitt er að þessar línur eru væmnasta klisjuslumma sem ég hef lesið síðan allavega fyrir jól. Svo tilgerðarlegt að maður tæki ekki einusinni viljann fyrir verkið, væri þessu beint til manns.
Þetta hefur óneitanlega áhrif á það hvernig maður upplifir þennan einstakling. En svonalagað er náttúrulega síst til bóta.
...
Við spiluðum D&D í gær til að ganga 5. Svo keyrðum við Víðir heim á svona 40-50 yfir heiðina, það snjóaði og snjóaði. Ég fékk svona fimm tíma svefn og mætti svo í vinnuna, og ég fúnkera ekki eins vel og venjulega. En það er lamb í kvöldmat og ég tek mér frí á morgun..
Er nokkuð vit í því að fara að segja fréttir, ég veit ekki hvar ég ætti að byrja. Jafnvel þótt ekkert gerist. Við festum upp myndir síðustu helgi. Svo færðum við skáp. Mér þykir tilhugsunin góð, að eiga heima á sama staðnum í meira en ár. Kettirnir stækka, vinnan gæti stækkað líka á næstunni. Ritgerðin alltaf á byrjunarreit eða þarumbil.
Eitthvað kvef í gangi núna, í fyrsta sinn síðan í sumar, held ég.. kannske fyrr.
Hálftími í lokun.
-b.
08 janúar 2010
Úr Two Gentlemen of Lebowski
[The bowling green. Enter THE KNAVE, WALTER and DONALD, to play at ninepins]
WALTER
In sooth, then, faithful friend, this was a rug of value? Thou wouldst call it not a rug among ordinary rugs, but a rug of purpose? A star in a firmament, in step with the fashion alike to the Whitsun morris-dance? A worthy rug, a rug of consequence, sir?
THE KNAVE
It was of consequence, I should think; verily, it tied the room together, gather’d its qualities as the sweet lovers’ spring grass doth the morning dew or the rough scythe the first of autumn harvests. It sat between the four sides of the room, making substance of a square, respecting each wall in equal harmony, in geometer’s cap; a great reckoning in a little room. Verily, it transform’d the room from the space between four walls presented, to the harbour of a man’s monarchy.
WALTER
Indeed, a rug of value; an estimable rug, an honour’d rug; O unhappy rug, that should live to cover such days!
Þetta er náttúrulega snilld. Lesið restina hér.
-b.
31 desember 2009
Áramótabréf
Ég svaf í svona þrjú korter áðan með Cryptonomicon í eyrunum og dósahláturinn í Friends barst dauflega gegnum svefnherbergisdyrnar. Ég er með smá verk í mjóbakinu eftir ræktina, bara svona eitthvað sem fylgir þessum ógurlegu harðsperrum, úr herðum niðrá bak og oní hásinar. Ég fékk mér te, bollinn er hérna við hliðina á mér, hann er blár og teið er á litinn einsog dauft kaffi. Hugsa að ég fái mér kaffibolla til hátíðarbrigða, en það verður á eftir.
Í dag fann ég treo í apóteki, og nýárshatt handa Nönnu. Við eigum afmæli á morgun en ég veit ekki hvað við gerum þarsem það verður allt lokað og líklega einhver þynnka í gangi. Auðvitað væri hentugast að halda uppá þetta í nótt.. kannske gerir maður það í huganum og heldur svo rólega áfram í fyrramálið. Eða eftirmiðdaginn. Allt eftir því hvernig Bakkus brosir.
Hérna inná gangi er Logi, labradorhundurinn af hæðinni fyrir ofan, að skoða kettlingana, Bjart og Glúm. Glúmur er nefndur eftir Glúmi Óleifssyni, öðrum eiginmanni Hallgerðar langbrókar. Ég er að vísu ekki viss um að þeir hefðu haft skap saman.. en jú jæja, Glúmur hugsa ég að gæti slegið einhvern í bræði og iðrast þess en haft grimm örlög af.
Bjartur er ekki nefndur í höfuðið á neinum, hann er bara alhvítur, hvergi dökkur blettur á honum þannig að þetta liggur mjög beint við. Hann á ekki heima í Sumarhúsum og hann er ekki á leið í Vetrarhús. Hálf-enskuþýðingarnar Bright og Gloomy eru tilviljun. Þeir eru ekki andstæður.
Nú rétt í þessu datt mér í hug að fletta nöfnunum upp í Snöru. Bjartur segir sig sjálft, en Glúmur er gamalt bjarnarheiti. Eða einhver með skuggalegt augnaráð.
Stefnan er semsagt tekin á efri hæðina í kvöld, þar er matur klukkan sjö, eftir svona fimmtíu mínútur. Við skálum á miðnætti hér í Breiðholtinu og svo er það partí á Vesturgötunni.
Þetta hefur verið viðburðaríkt ár. Ég fékk semsagt svona ektakærustu og var meira og minna fluttur inná hana áður en við fluttum í nýja íbúð saman. Þar (hér) er lágt til lofts og dálítið dimmt stundum en nóg pláss og leigan drepur mann ekki. Breiðholtið er næs og sambúðin góð. Ég er erfiður í umgengni en þetta gengur furðulega vel, enda er Nanna góð kona.
Ég fór aldrei í megrun en skar aðeins niður í þessu feita, hætti næstum að borða pasta og minnkaði brauðið. Og nú á ég nammidag á laugardögum og jólum. Ég hélt mig við ræktina þrisvar í viku og tók svo á sprett í sumar, alla virka daga í mánuð. Það kom mér dálítið á óvart að ég skyldi endast í því og halda svo áfram þegar sumarfríinu lauk en það var eiginlega ekki annað hægt þarsem ég var farinn að finna góðan mun á mér sjálfur. Ég er sterkari en ég var, hef meira þol, kann ýmislegt í salnum fyrir utan það að x-a við prógramm og svo hef ég misst 17 kíló síðan á jólunum '08.
Ég hef staðið mig að því, sérstaklega þegar ég er kominn í glas, að tala ekki um annað en ræktina hitt og þetta. Sem er hættulegt. Það sama á við um kettlingana, við Nanna stoppuðum okkur nokkur nokkrum sinnum af síðasta spilakvöld.
-------
Nei nú fór ég upp að borða, kíkti niður til að ná í trefil, klukkan er að fara að slá. Gleðilegt nýtt ár!
-b.
Í dag fann ég treo í apóteki, og nýárshatt handa Nönnu. Við eigum afmæli á morgun en ég veit ekki hvað við gerum þarsem það verður allt lokað og líklega einhver þynnka í gangi. Auðvitað væri hentugast að halda uppá þetta í nótt.. kannske gerir maður það í huganum og heldur svo rólega áfram í fyrramálið. Eða eftirmiðdaginn. Allt eftir því hvernig Bakkus brosir.
Hérna inná gangi er Logi, labradorhundurinn af hæðinni fyrir ofan, að skoða kettlingana, Bjart og Glúm. Glúmur er nefndur eftir Glúmi Óleifssyni, öðrum eiginmanni Hallgerðar langbrókar. Ég er að vísu ekki viss um að þeir hefðu haft skap saman.. en jú jæja, Glúmur hugsa ég að gæti slegið einhvern í bræði og iðrast þess en haft grimm örlög af.
Bjartur er ekki nefndur í höfuðið á neinum, hann er bara alhvítur, hvergi dökkur blettur á honum þannig að þetta liggur mjög beint við. Hann á ekki heima í Sumarhúsum og hann er ekki á leið í Vetrarhús. Hálf-enskuþýðingarnar Bright og Gloomy eru tilviljun. Þeir eru ekki andstæður.
Nú rétt í þessu datt mér í hug að fletta nöfnunum upp í Snöru. Bjartur segir sig sjálft, en Glúmur er gamalt bjarnarheiti. Eða einhver með skuggalegt augnaráð.
Stefnan er semsagt tekin á efri hæðina í kvöld, þar er matur klukkan sjö, eftir svona fimmtíu mínútur. Við skálum á miðnætti hér í Breiðholtinu og svo er það partí á Vesturgötunni.
Þetta hefur verið viðburðaríkt ár. Ég fékk semsagt svona ektakærustu og var meira og minna fluttur inná hana áður en við fluttum í nýja íbúð saman. Þar (hér) er lágt til lofts og dálítið dimmt stundum en nóg pláss og leigan drepur mann ekki. Breiðholtið er næs og sambúðin góð. Ég er erfiður í umgengni en þetta gengur furðulega vel, enda er Nanna góð kona.
Ég fór aldrei í megrun en skar aðeins niður í þessu feita, hætti næstum að borða pasta og minnkaði brauðið. Og nú á ég nammidag á laugardögum og jólum. Ég hélt mig við ræktina þrisvar í viku og tók svo á sprett í sumar, alla virka daga í mánuð. Það kom mér dálítið á óvart að ég skyldi endast í því og halda svo áfram þegar sumarfríinu lauk en það var eiginlega ekki annað hægt þarsem ég var farinn að finna góðan mun á mér sjálfur. Ég er sterkari en ég var, hef meira þol, kann ýmislegt í salnum fyrir utan það að x-a við prógramm og svo hef ég misst 17 kíló síðan á jólunum '08.
Ég hef staðið mig að því, sérstaklega þegar ég er kominn í glas, að tala ekki um annað en ræktina hitt og þetta. Sem er hættulegt. Það sama á við um kettlingana, við Nanna stoppuðum okkur nokkur nokkrum sinnum af síðasta spilakvöld.
-------
Nei nú fór ég upp að borða, kíkti niður til að ná í trefil, klukkan er að fara að slá. Gleðilegt nýtt ár!
-b.
22 desember 2009
Ofninn er að hitna, ég er búinn að hræra pönnukökudeigið, pítsubotnsdeigið er að hefast, hvítlaukssmjörið að hlýna, pakkarnir komnir í viðeigandi pappír og á leiðinni austur með mömmu. Ég er búinn að fá mér tvo bjóra í kvöld, ætli meiningin sé ekki að halda sér slökum. Nanna skrapp til systur sinnar að sækja búr undir kettlingana fyrir svona einum og hálfum tíma síðan. En ég er orðinn svangur.
Kettlingana já, við ætlum að fá okkur kettlinga. Tvo högna. Það er komið búr fyrir þá undir stiganum. Við ætlum að sækja þá í Borgarnes á morgun. Kannske dálítið löng leið að fara eftir köttum en svona er þetta nú bara.
Ég kemst svo að segja ekki í jólaskap fyrren ég fatta að ég er orðinn seinn með jólakortin og hespa einhverju af síðustu dagana fyrir jól. Þetta er búið á áætlun núna en eftir að það var allt komið í umslög þá fékk ég fína hugmynd að kortum, sem ég hefði getað framkvæmt í gær, en ekki í dag. Vertu á sömu akrein og ég, heimur. Eða ekki, vertu frekar á hinni akreininni við hliðina á mér þannig að við getum benst á og lesið af vörum hvors annars.
Það eru fjórir dómar eftir mig komnir á bókmenntavefinn, það eru: Vormenn Íslands eftir Mikael Torfason, Himinninn yfir Þingvöllum eftir Steinar Braga, Síðustu dagar móður minnar eftir Sölva Björn Sigurðsson og svo Íslensk dægurlög og Alhæft um þjóðir eftir Hugleik Dagsson og Lóu Hlín Hjálmtýsdóttur (í þeirri sömu röð).
Ég er nokkuð sáttur við þetta. Var pínu súr yfir að hafa ekki gripið líkindin við A Confederacy of Dunces í Síðustu dögum en það er ekkert nei nei nei, bara svona.. Uss, Bjöss. Best? Alhæft um þjóðir. En ef maður les ekki myndasögur? Himinninn yfir Þingvöllum hugsa ég. Annars er rugl að skipa í einhverja röð. Ég myndi ekki mæla með sömu bók við alla sem ég þekki.
Ætli ofninn sé orðinn heitur?
...
Jamm hann var það. Hvítlauksbrauðið fínt, Nanna komin heim, pítsan er í ofninum. Klukkan er korter yfir tíu, Þorláksmessa á morgun.
-b.
Kettlingana já, við ætlum að fá okkur kettlinga. Tvo högna. Það er komið búr fyrir þá undir stiganum. Við ætlum að sækja þá í Borgarnes á morgun. Kannske dálítið löng leið að fara eftir köttum en svona er þetta nú bara.
Ég kemst svo að segja ekki í jólaskap fyrren ég fatta að ég er orðinn seinn með jólakortin og hespa einhverju af síðustu dagana fyrir jól. Þetta er búið á áætlun núna en eftir að það var allt komið í umslög þá fékk ég fína hugmynd að kortum, sem ég hefði getað framkvæmt í gær, en ekki í dag. Vertu á sömu akrein og ég, heimur. Eða ekki, vertu frekar á hinni akreininni við hliðina á mér þannig að við getum benst á og lesið af vörum hvors annars.
Það eru fjórir dómar eftir mig komnir á bókmenntavefinn, það eru: Vormenn Íslands eftir Mikael Torfason, Himinninn yfir Þingvöllum eftir Steinar Braga, Síðustu dagar móður minnar eftir Sölva Björn Sigurðsson og svo Íslensk dægurlög og Alhæft um þjóðir eftir Hugleik Dagsson og Lóu Hlín Hjálmtýsdóttur (í þeirri sömu röð).
Ég er nokkuð sáttur við þetta. Var pínu súr yfir að hafa ekki gripið líkindin við A Confederacy of Dunces í Síðustu dögum en það er ekkert nei nei nei, bara svona.. Uss, Bjöss. Best? Alhæft um þjóðir. En ef maður les ekki myndasögur? Himinninn yfir Þingvöllum hugsa ég. Annars er rugl að skipa í einhverja röð. Ég myndi ekki mæla með sömu bók við alla sem ég þekki.
Ætli ofninn sé orðinn heitur?
...
Jamm hann var það. Hvítlauksbrauðið fínt, Nanna komin heim, pítsan er í ofninum. Klukkan er korter yfir tíu, Þorláksmessa á morgun.
-b.
15 desember 2009
Fyrir alla þá sem lásu Harry Potter, mig þarmeðtalinn
Og jú, við gætum kannske sett myndasögur inní þetta skema líka. Ekki bara fyrir krakka (lengur)!
Adults Go Wild Over Latest In Children's Picture Book Series
,,Sounds like it gets a little darker.."
-b.
Adults Go Wild Over Latest In Children's Picture Book Series
,,Sounds like it gets a little darker.."
-b.
13 desember 2009
-737063.jpg)
03 desember 2009
-777415.jpg)
-739397.jpg)
01 desember 2009
Vísa um mann og orð
Af gefnu tilefni (þ.e.a.s. að hægt er að skrifa um það) birti ég hér vísu sem ég orti á feisbúkksíðu Helga Bárðarsonar. Hún er að nokkru sannsöguleg, tilvitnunin er aktúal en aðstæðurnar sem ég dreg upp eru aðeins færðar í stílinn.
_____
Orð aldanna
Þjóðarskáld, um skuld og kvaðir,
skeleggur (en þvingaður)
sagði Guði og gumum ,,Það er
gott að vera elskaður."
_____
Mér finnst ekki við hæfi að merkja þetta ,,vinir mínir eru hálfvitar" einsog næsta ljóðabók á að heita, þannig að ég merki þetta titli gömlu bókarinnar. Það dugar.
-b.
_____
Orð aldanna
Þjóðarskáld, um skuld og kvaðir,
skeleggur (en þvingaður)
sagði Guði og gumum ,,Það er
gott að vera elskaður."
_____
Mér finnst ekki við hæfi að merkja þetta ,,vinir mínir eru hálfvitar" einsog næsta ljóðabók á að heita, þannig að ég merki þetta titli gömlu bókarinnar. Það dugar.
-b.
Það kemur mér mjög á óvart að sumir skuli fá meiri peninga en aðrir
Nánast hílaríus: Feisbúkk hóparnir Verjum sjómannaafsláttinn og Burt með sjómannaafsláttinn. Í þeim fyrri eru sjómenn og meðhjálparar sem segja ,,Hefur þú verið á sjó? Þú ættir að prófa að fara á sjó og koma síðan aftur og bla bla bla." og ,,Alþingismenn eru með dagpeninga."
Ég bíð eftir Alþingismanninnum sem barmar sér og segir ,,Hefur þú setið á Alþingi? Þú ættir að prófa að sitja á Alþingi og koma síðan aftur og bla bla bla."
Ég veit ekki betur en að það sé bitist um bæði þessi störf. Spurningin hvort þeirra býður uppá stærri bónusa eða afslætti er langt, langt útaf korti. Ef við gætum nú öll bent á Alþingismenn til að sýna framá að við verðskuldum líka sérmeðferð eða meiri péning, og ætlast til þess að einhver taki mark á okkur..
Og seinni hópurinn. Mig langar að spyrja hvort sá tappi hafi ekkert betra að gera, en það er kannske ekki hægt að krítísera fólk fyrir það þessa dagana.. Þá bara fyrir þetta innlegg frá manni sem mér skilst að sé sjómaður:
,,Hefur þú verið á sjó drengur,ef ekki ættir þú að prófa það og sjá svo til hvað þú myndir segja,það ætti að hækka sjómannafslátinn,við sjómenn vinnum erfiðustu vinnu sem finnst á íslandi,auk þess erum við lengi frá konum okkar og börnum og á sjó í öllum veðrum og aldrei með sléttan flöt undir fót,þið ættuð að skammast ykkur fyrir að segja svona..."
Að kalla mann, sem er litlu yngri en þú sjálfur, ,,dreng" og segja honum að skammast sín vegna þess að þú ert ósammála því sem hann segir.. Það gerist bara litlu betra en það.
Jú jú jú, það er þessi bakkafulli lækur og ég er að bera feisbúkk athugasemdir í hann. Só vott. Þetta er minn lækur.
-b.
Ég bíð eftir Alþingismanninnum sem barmar sér og segir ,,Hefur þú setið á Alþingi? Þú ættir að prófa að sitja á Alþingi og koma síðan aftur og bla bla bla."
Ég veit ekki betur en að það sé bitist um bæði þessi störf. Spurningin hvort þeirra býður uppá stærri bónusa eða afslætti er langt, langt útaf korti. Ef við gætum nú öll bent á Alþingismenn til að sýna framá að við verðskuldum líka sérmeðferð eða meiri péning, og ætlast til þess að einhver taki mark á okkur..
Og seinni hópurinn. Mig langar að spyrja hvort sá tappi hafi ekkert betra að gera, en það er kannske ekki hægt að krítísera fólk fyrir það þessa dagana.. Þá bara fyrir þetta innlegg frá manni sem mér skilst að sé sjómaður:
,,Hefur þú verið á sjó drengur,ef ekki ættir þú að prófa það og sjá svo til hvað þú myndir segja,það ætti að hækka sjómannafslátinn,við sjómenn vinnum erfiðustu vinnu sem finnst á íslandi,auk þess erum við lengi frá konum okkar og börnum og á sjó í öllum veðrum og aldrei með sléttan flöt undir fót,þið ættuð að skammast ykkur fyrir að segja svona..."
Að kalla mann, sem er litlu yngri en þú sjálfur, ,,dreng" og segja honum að skammast sín vegna þess að þú ert ósammála því sem hann segir.. Það gerist bara litlu betra en það.
Jú jú jú, það er þessi bakkafulli lækur og ég er að bera feisbúkk athugasemdir í hann. Só vott. Þetta er minn lækur.
-b.
23 nóvember 2009
19 nóvember 2009
Ályktun stjórnar Lögreglufélags Vestfjarða 28. okt. sl.
Fundurinn harmar þá ákvörðun sem Ríkislögreglustjóri hefur tekið varðandi rafbyssur sem valdbeitingartæki, þ.e. að eingöngu að heimila sérsveitinni notkun á því. Fundurinn óskar eftir útskýringum á því hvers vegna það er lagt til að þrautþjálfaðir og vel vopnum búnir lögreglumenn sérsveitar RLS verði búnir rafbyssu valdbeitingartækjum á meðan illa tækjum búnir lögreglumenn á landsbyggðinni, sem starfa einir, fjarri allri aðstoð, og þurfa oft á tímum að leysa samskonar verkefni og sérsveit RLS verði án þessara tækja.
Gah.
Í fyrsta lagi: Ef ,,illa tækjum búnir lögreglumenn á landsbyggðinni, sem starfa einir, fjarri allri aðstoð" sinna oft samskonar verkefnum og Sérsveitin (og tekst það væntanlega bærilega, maður heyrir a.m.k. engar fréttir af ófremdarástandi, lögleysu og ringulreið frá Vestfjörðum), hvaða þörf er þá á Sérsveitinni?
Í öðru lagi: Ég gef mér að við þurfum á Sérsveit að halda, án þess að hafa neitt fyrir því í sjálfu sér. Og ég get ímyndað mér aðstæður þar sem illa tækjum búnir lögreglumenn á landsbyggðinni duga hreinlega ekki, en það er ekki síst vegna þess að eðli málsins samkvæmt þá eiga Sérsveitarmenn að hafa hlotið mun meiri þjálfun en óbreyttur lögregluþjónn, og eiga því að kunna að fara með vopn. Þótt við getum sammælst um það að einhverstaðar oní skúffu megi vera til þrautþjálfaður smáher með alvæpni, þá er ekki þar með sagt að hvaða löggupilla sem er megi búast sömu vopnum.
Í þriðja lagi: Hvernig í ósköpunum dettur ykkur í hug að svarið við fámenni sé að hlaða á sig hættulegri vopnum? Að fólk með einbeittan brotavilja vopnbúist ekki á móti? Og ef þið haldið því fram að rafbyssurnar séu hættulausar, eða hættuminni en kylfurnar, hvernig koma þær þá til með að nýtast ykkur?
Sérsveitin er ill nauðsyn og það á eitthvað að skilja á milli hennar og ógrímuklæddra lögregluþjóna.
Í fjórða lagi: Ályktunin er illa skrifuð og klunnalega orðuð. Ég legg til að þið ráðið skrifandi einstakling í hlutverk fundarritara. En ég hef á tilfinningunni að þið mynduð frekar vilja kaupa ykkur beittari kúlupenna..?
-b.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)